(((( Love plan..จัดแผนรัก ))))

ตอนที่ 14 : บทที่ 10 : ภารกิจหลานชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ก.ค. 54

Ka eKa e

 

 

พอนึกถึงคุณปู่ธงไท อลัญญ์ก็สะดุ้งพรวดลุกจากโซฟาหน้าตื่นทันที

“ไอ้อลัญญ์ แกเป็นไรวะ” ณัฐปนพร้องถามเพราะตกใจที่จู่ๆ อีกฝ่ายก็พรวดพราดขึ้นมายืนหน้าซีดเหมือนคนโดนของ แต่พอได้ฟังคำพูดที่หลุดออกจากปากของอลัญญ์ก็เข้าใจอย่างชัดแจ้ง

“ตายโหง! ลืมเข้าไปจัดชั้นหนังสือให้คุณปู่เลย”

 

วันรุ่งขึ้น อลัญญ์ก็รีบโผล่เข้าบ้านใหญ่ไปปฏิบัติภารกิจที่ตนเองได้รับปากเอาไว้

ปู่นึกว่าลืม ว่าจะให้เด็กๆ ไปตามตัวมาซะแล้ว

คุณธงไทพูดยิ้มๆ เมื่อเห็นเขาที่ทำหน้าตาเรียบร้อยสุดชีวิตเข้าไปกราบอรุณสวัสดิ์ตั้งแต่ไก่โห่ โชคดีจริงๆ ที่นึกขึ้นได้ ไม่เช่นนั้นถ้าปล่อยให้เด็กๆ ของคุณปู่ไปตามตัวมาละก็

รับรองว่าไม่ใช่แค่ชั้นหนังสือที่จะได้จัดอย่างเดียวแน่ๆ

“คุณอลัญญ์ครับ เล่มนั้นต้องเข้าหมวดการเมืองและสังคม”

เสียงเข้มดังขึ้นด้านหลัง มือที่กำลังจะวางหนังสือเล่มโตเข้าชั้นตรงหน้าหยุดชะงัก หันไปมองเจ้าของเสียงในชุดบอดี้การ์ดสูทเต็มยศที่ยืนทำหน้าเข้มคู่กันอยู่สองคน หนึ่งคือนายยักษ์ใหญ่อดีตเพื่อนเล่นวัยเด็กที่ปัจจุบันเป็นคนสนิทเปรียบเสมือนมือขวาของคุณปู่ ส่วนอีกคนก็คนสนิทระดับรองลงมา ซึ่งมีประวัติเคยเป็นอดีตลูกน้องทีมขาโจ๋ของเขา วันนี้ทั้งคู่มาช่วยจัดชั้นหนังสือด้วยอภินันทนาการจากคุณปู่ธงไท

ถือเป็นความกรุณาเขาแบบสุดๆ!

“งั้นก็ฝากเก็บเข้าที่ด้วยนะ”

อลัญญ์ส่งหนังสือในมือให้บอดี้การ์ดร่างใหญ่เฉยโทษฐานหมั่นไส้น้ำเสียงเข้มๆ นั่น ก่อนจะหันไปหยิบเล่มอื่นมาแยกใส่แต่ละหมวดต่อ อีกฝ่ายรับไปพลางส่ายหน้านิดๆ แต่ก็ยอมเอาไปเก็บให้ที่หมวดแต่โดยดีไม่ได้พูดตอบโต้อะไร

น่าอัดชะมัดยาดเลยโว้ย!

ชายหนุ่มเข่นเขี้ยว มีคนช่วยมันก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมเขากลับรู้สึกถึงสายตาจับผิดที่พุ่งมาจากทางด้านหลังตลอดเวลาตั้งแต่เช้า พอหันไปมองก็เจอหน้าเข้มๆ พิมพ์เดิมเหมือนขึ้นรูปหล่อเอาไว้ อารมณ์เดียวคงเส้นคงวาเหมือนว่าถ้าทำหน้ายิ้มหรือบึ้งไปกว่านี้อีกนิดจะโดนระเบิดขนาดจิ๋วที่ฝังอยู่ในสมองระเบิดกะโหลกตาย

กัดฟันทนจัดหนังสือต่อไปได้อีกชั่วโมงเศษ ในที่สุดชายหนุ่มก็เริ่มเมื่อย ลดตัวลงนั่งสองมือยันกับพื้นเหยียดแข้งขาอย่างหมดสภาพ

“พักๆ เมื่อยแล้ว...”

คำบ่นยังไม่ทันตกถึงพื้นครบ เสียงเข้มก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน

“เดี๋ยวก็ไม่เสร็จวันนี้หรอกครับ คุณอลัญญ์”

พร้อมกับสองร่างบอดี้การ์ดเข้ามายืนทำหน้าถมึงทึงด้านหน้า อลัญญ์แหงนคอมอง จากนั้นก็ยิ้มกวนใส่ด้วยท่าทางไม่เดือดร้อน

“ถ้าอยากให้ทันนายสองคนก็ช่วยฉันจัดให้เสร็จซิ พรุ่งนี้ก็ได้ไม่ต้องมาอีกไง” ตอบเสร็จก็ทำท่าจะเอนหลังลงนอน ทว่าหลังยังไม่ทันได้แตะพื้นก็มีอันต้องชะงักเพราะคำพูดแสลงหู

“นั่นซินะ รีบทำให้เสร็จก็ดี เพราะขืนอยู่กันลำพังสามคนในห้องปิดมิดชิดแบบนี้ อาจจะถูก ใครทำมิดีมิร้ายเอาก็ได้”

ใครที่ถูกเอ่ยถึงถลึงตาพร้อมกับลุกพรวดขึ้นทันทีด้วยความร้อนตัว

“นี่พวกนายหาว่าฉันจะไปทำมิดีมิร้ายกับพวกนายงั้นเหรอ!” ตวาดเสียงดังด้วยน้ำเสียงคุกคามสุดๆ รู้อยู่หรอกว่าไม่มีทางที่ เด็กที่บ้านของคุณปู่จะไม่ได้ยินเรื่องข่าวบ้าๆ พวกนั้น แต่พอมาได้ยินคำพูดเยาะเย้ยต่อหน้าแบบนี้ ถ้าเขาไม่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเขาก็คงจะบรรลุอรหันต์

“ผมยังไม่ได้ว่าคุณอลัญญ์เลยนะครับ” นายมือขวาคนสนิทของคุณปู่ปฏิเสธเฉย ซ้ำเมื่อออกมาพร้อมใบหน้าตายด้านกลับดูกวนประสาทได้อย่างไม่น่าเชื่อ

“แล้วในห้องนี้มีใครอื่นอีกถ้านายไม่ว่าฉัน”

สองบอดี้การ์ดหันมองหน้าส่งสายตาใส่กัน จากนั้นก็มองเขาด้วยสายตา...เฉยๆ

ไม่เคยคิดว่าหน้าตาเฉยๆ ของคนบางคนจะทำให้เส้นความอดทนขาดลงได้ อลัญญ์ลุกพรวดขึ้นพร้อมกับมือข้างหนึ่งคว้าสารานุกรมเล่มหนาที่อยู่ใกล้ตัวขว้างใส่สองบอดี้การ์ดด้วยความเร็วแรง

เปิดฉากมันซะเลย!

สองคนนั่นก็ดูท่าทางจะเตรียมพร้อมรับมือเขาอยู่แล้ว ร่างสูงสองร่างหลบวูบ สารานุกรมที่ควรเข้าเป้าเลยพลาดทั้งสองเป้าหมาย ซ้ำนายยักษ์ใหญ่มือขวาคนสนิทยังแสดงความสามารถด้วยการรับมันเอาไว้ในมือ ก่อนจะขว้างโจมตีเขากลับ

“คืนครับคุณอลัญญ์ สารานุกรมต้องแยกเข้าชั้นด้านหลัง!

เจ้าสารานุกรมสันหนาเตอะพุ่งตรงมาด้วยความแรงกว่าที่เขาขว้างไปเป็นสองเท่า แต่เขาก็ไม่พลาดเพราะรับมันเอาไว้ได้เช่นกัน จากนั้นก็ขว้างกลับไปพร้อมกับหนังสือสันหนาอีกเล่มที่ยังไม่ทันได้ดูว่าเป็นชื่อเรื่องอะไรตรงเข้าสู่เป้าหมายทั้งสองคนเพื่อความเสมอภาค

            “ฝากนายสองคนใส่ชั้นด้วยแล้วกัน!

            ห้องสมุดกลายเป็นสงครามขว้างหนังสือขนาดย่อม อลัญญ์หลบหลีกการรุมของสองบอดี้การ์ดได้บ้างเฉียดศีรษะไปบ้างอย่างค่อนข้างจะตึงมือเล็กน้อย ฝ่ายสองคนนั่นก็ไม่ต่าง ได้พอจุกๆ เจ็บๆ ไปเหมือนกัน แต่ถึงกระนั้น ก็ไม่มีหนังสือสักเล่มที่หล่นลงบนพื้น

            ก็ศิษย์สำนักเดียวกันนี่นะ

            เริ่มจะรู้สึกหายเบื่อขึ้นมาได้มาก หลังแข่งปะทะกำลังด้วยการขว้างและรับหนังสือกันไม่ได้หยุดชนิดสองรุมหนึ่งมาอยู่พักใหญ่ งานนี้เหมือนมีศักดิ์ศรีค้ำคอ ยังไงเขาก็ไม่ทางยอมเลิกลาจนกว่าเจ้าพวกหน้าตายสองคนนี้จะหมดแรง

            คิดแล้วก็เตรียมตัวเผด็จศึก มือสองข้างคว้าหนังสือมาเพิ่มตั้งท่าขว้างออกไปทันทีระหว่างที่สองคนนั่นยังไม่ทันได้ตั้งตัว

            ทว่าแทนที่จะเข้าเป้า กลับมีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้นเสียก่อน...

            จู่ๆ ประตูห้องที่ปิดสนิทมาตั้งแต่เช้าก็เปิดออกกะทันหัน ปรากฏร่างของคนผู้หนึ่งซึ่งเข้ามาอยู่ในวิถีหนังสือซึ่งกำลังพุ่งตรงไปหาหลังจากเป้าหมายเดิมของมันหลบฉากออกไปทัน

            อลัญญ์มองผู้มาใหม่ชนิดตาแทบถลน ก่อนเสียงร้องประสานสามเสียงจะหลุดออกมาพร้อมกัน

“คุณปู่!

            ซวยแล้ว!

            สามร่างพุ่งเข้าหาคุณธงไทหมายจะคว้าหนังสือหลายเล่มที่กำลังจะเข้าปะทะใบหน้ายิ้มใจดีนั่น แต่ก็ช้าเกินไปเพราะหนังสือพุ่งหาด้วยความเร็วกว่า และเมื่อใกล้จะปะทะใบหน้า คุณธงไทก็ทำให้ชายหนุ่มทั้งสามคนในห้องต้องตกตะลึงเมื่อคว้าหนังสือเหล่านั้นเอาไว้ในมือได้หมดในพริบตาเดียว

          โอ้...ฝีมือไม่ตกเลยจริงๆ

อลัญญ์ทึ่งอยู่ในใจ อย่างนี้ใช่ไหมที่พูดกันว่าขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ดจัดจ้าน สมแล้วที่เป็นคุณปู่ธงไทของเขาและคุณปู่ของเหล่าบอดี้การ์ด เกือบจะเผลอตบมือให้แล้วถ้าคุณธงไทไม่เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน

“แหม จัดหนังสือกันสนุกสนานเชียว”

สันหลังเย็นวาบขึ้นมาทันที ฝ่ายสองบอดี้การ์ดนั่นยืนตัวตรงเข้าพิมพ์นิยมไปแล้วเรียบร้อยเหมือนพร้อมจะคว้านท้องได้ทุกขณะหากคุณปู่สั่ง ส่วนเขาก็ยืนตรงเช่นกัน อันที่จริงน่าจะบอกว่ายืนตัวแข็งทื่อขยับไม่ได้มากกว่า

“จะมาดูว่าทำกันไปถึงไหน แต่มองไปมองมา...” คุณปู่พูดขณะหันไปมองบอดี้การ์ดคนสนิททั้งสอง จากนั้นก็หันมามองเขายิ้มๆ ด้วยสายตาที่ทำให้เส้นขนทุกเส้นบนตัวเขาลุกชัน

กลั้นหายใจจนหมดปอดไปสองรอบ ในที่สุดคุณธงไทก็ขยับตัวเดินเข้ามาหา ยกหนังสือในมือส่งให้อลัญญ์ไปถือจากนั้นก็ตบบ่าหลานชายเบาๆ

“พรุ่งนี้ปู่ว่าจะใช้ห้องนี้ประชุมโต๊ะแชร์ วันนี้น่าจะจัดเสร็จหมดนี่นะ อลัญญ์”

            อลัญญ์หลานปู่ตัวซีด เหลือบหางตามองสองบอดี้การ์ดด้วยความแค้นฝังลึกถึงกระดูก จากนั้นก็พยักหน้าตอบรับคำปู่ด้วยความเต็มใจอย่างยิ่งในสภาพน้ำตาตกใน

            “ได้ครับคุณปู่”

          แล้วก็ตายแน่ๆ ครับ คุณปู่....

 

 

 

To be continued…

อิๆ เขียนไปก็ขำไป ชอบจังปู่ขา ขออีกเยอะๆ นะคะแบบนี้

(แต่ว่าอลัญญ์จะตายเสียก่อนอ่ะนะ เหอๆๆๆ)

 

มรรษกร

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #86 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2554 / 12:25
    555+



    สมน้ำหน้า ซ่านัก อิอิ
    #86
    0