(((( Love plan..จัดแผนรัก ))))

ตอนที่ 12 : บทที่ 9 : สถานการณ์ฉุกเฉิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 มิ.ย. 54

Ka eKa e


 

            การ์ดสีหวานหลายใบวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะรับแขกซึ่งตั้งอยู่บริเวณกลางห้อง ที่นั่งล้อมโต๊ะคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่นั้น หนึ่งคือสะใภ้คนรองของถิรมนไพศาลซึ่งก็คือมารดาของเธอ อีกหนึ่งคือสะใภ้คนที่สามมารดาของพัฒน์นรี ส่วนคนที่นั่งข้างๆ คือมารดาของณัฐปนพ ทั้งสามกำลังปรึกษากันอย่างออกรสพลางหยิบการ์ดใบนั้นใบนี้ขึ้นมาเปรียบเทียบกัน และคนสุดท้ายคือพัฒน์นรี...ที่นั่งอยู่เงียบๆ ไม่ออกความคิดเห็นใดๆ

            “อ้าว กลับมาแล้วเหรอแพม มาช่วยป้าเลือกการ์ดงานหมั้นหน่อย สวยๆ ทั้งนั้นจนป้าเลือกไม่ถูกเลย” มาดาของณัฐปนพเอ่ยเรียกทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวเดินเข้ามาในห้องรับแขก เรียกสายตาที่เหลืออีกสามคู่มองตรงมาที่เธอทันที

            “มาเลยแพม ลูกเลือกของได้สวย มาช่วยเหลือให้เล็กหน่อยว่าแบบไหนดี” มารดาของเธอเอ่ยเรียกบ้าง ส่วนมารดาของพัฒน์นรีก็รีบกุลีกุจอหยิบการ์ดส่งมาให้หญิงสาวถึงมือทันทีทั้งที่ยังไม่ทันได้นั่งลงเลยด้วยซ้ำ

            “เล็กเค้าไม่ยอมออกความเห็นเลย บอกแล้วแต่แม่ๆ”

มารดาของพัฒน์นรีฟ้อง หญิงสาวเหลือบมองใบหน้าขาวๆ ของพัฒน์นรีก่อนลอบถอนหายใจ ก้มลงมองการ์ดในมืออย่างเงียบๆ การ์ดสีชมพูหวานสวยรูปแบบแตกต่างกันไป หากเวลานี้หญิงสาวกลับมองไม่เห็นถึงความสวยของมัน

เท่าที่พี่รู้มา ไม่เคยเห็นใครที่เป็นเกย์แล้วกลับมาเป็นผู้ชายเหมือนเดิมได้สักคน

คำตอบของปกรณ์ตอกย้ำลงในหัวใจของหญิงสาวอีกครั้ง ตลอดช่วงบ่ายเธอเฝ้าคิดถึงแต่เรื่องนี้จนแทบทำงานไม่ได้ ยิ่งคิดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งไม่พบทางออกเลยสักทาง

“ไม่มีงานหมั้นไม่ได้เหรอคะ”

            พัณณ์ชิตาพูดขึ้นขณะที่เงยหน้ามองหญิงสาววัยกลางคนที่เธอเคารพทั้งสาม ความจริงจังในน้ำเสียงทำเอาห้องรับแขกเงียบกริบลงกะทันหัน ครู่ใหญ่จึงมีเสียงร้องด้วยความตกอกตกใจดังขึ้นมา

            “หนูแพมล้อเล่นหรือเปล่าจ๊ะ ไม่เอาน่าป้าขำไม่ออกเลย”

            “แพมไม่ได้ล้อเล่นค่ะ คุณป้าก็รู้ดีอยู่แล้วว่าทำไมถึงหมั้นไม่ได้ ก็คุณณัฐปนพเขาเป็น...” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดจบ มารดาของณัฐปนพก็ร้องออกมาจนเสียงหลง

            “ไม่จ้ะหนูแพม ณัฐลูกชายของป้าแมนร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม คนที่เป็นน่ะคืออลัญญ์เพื่อนของเขา ป้าสั่งสองคนนี้ห้ามคบกันแล้ว รับรองว่าไม่มีเรื่องเป็นกงเป็นเกย์แน่นอน”

            “ใช่ แม่เห็นณัฐมาตั้งแต่เล็กๆ รับรองว่าไม่เป็น”

            “อาก็เชื่อว่าณัฐไม่เป็นด้วยอีกคน”

            สามเสียงประสานกันยืนยันรับรองเป็นการหนัก พัณณ์ชิตาวางการ์ดในมือลงก่อนจะหันไปมองพัฒน์นรีซึ่งนั่งเงียบมาตลอด อีกฝ่ายหลุบสายตาลง ก่อนจะอ้อมแอ้มบอกไม่เต็มเสียงว่า

            “เล็กก็คิดว่าคุณณัฐปนพเขาไม่น่าเป็น...”

            “เห็นไหมมีคนรับรองตั้งสี่เสียง หนูแพมเชื่อป้าเถอะจ้ะ”

มารดาของณัฐปนพเอ่ยสำทับอีกครั้ง หญิงสาวรู้สึกตื้อจนพูดอะไรไม่ออก แล้วแบบนี้จะให้เธอทำเช่นไรได้เล่านอกจากสนับสนุนและหาทางให้ณัฐปนพเลิกเป็นเกย์รวมถึงรักพัฒน์นรีขึ้นมาให้ได้

            หญิงสาวก้มหน้าก้มตาพิจารณาการ์ดแต่ละใบอีกครั้ง ส่วนผู้ใหญ่ก็เริ่มคุยกันปรึกษาเรื่องสถานที่ ชุด แขกที่จะเชิญมาในงานหมั้นซึ่งจะจัดขึ้นอย่างเป็นทางการในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า

            และนั่นคือกำหนดเวลาที่เธอจะต้องช่วยให้พัฒน์นรีสมหวัง!

 

            หากจะมีคนที่กำลังคิดหนักอีกคนคงจะเป็นณัฐปนพอย่างไม่ต้องสงสัย...

            ชายหนุ่มเดินหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่ในห้องทำงานของอลัญญ์ซึ่งขณะนี้ว่างเปล่าปราศจากเจ้าของห้อง

            “ไปไหนของมันจะบ่ายสามแล้วยังไม่กลับ กินข้าวกลางวันเผื่อถึงเย็นเลยหรือไง” เดินไปบ่นไป คาดว่าอีกไม่เกินสามรอบคงจะครบสี่กิโลเมตร

            “วะ เมื่อไหร่จะมาโว้ย!

            เกือบจะทึ้งหัวตัวเองแก้กลุ้ม ดีที่ว่าได้ยินน้ำเสียงคุ้นเคยดังขึ้นเสียก่อน

            “ว่างงานเหรอไอ้ณัฐถึงได้มาเฝ้าห้องให้เนี่ย”

อลัญญ์เอ่ยขึ้นเมื่อเปิดประตูเข้ามาได้ยินประโยคที่ณัฐปนพตะโกนเข้าให้พอดี ชายหนุ่มหันไปส่งขนมที่ซื้อมาฝากพนักงานออฟฟิศให้ทศ ก่อนจะโบกมือไล่ให้ออกไป

            “คิดถึงอะไรหนักหนา เรื่องเป็นเกย์จะแก้ไม่ได้ก็เพราะแล่นมาหาเจอหน้ากันทุกวันนี่แหละ” บ่นขณะเดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟา เอนศีรษะพาดพนักพิง เหยียดขายาวพาดโต๊ะกระจกด้วยท่าทีสบายๆ

            “ไม่คิดถึงไม่ได้หรอกไอ้อลัญญ์ ทางนั้นรับปากหมั้นมาแล้วโว้ย กำหนดการหมั้นอีกหนึ่งเดือนหน้า จะบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย” ณัฐปนพระบายถ้อยคำยาวเหยียดออกมารวดเดียวจนหมด พอได้เห็นท่าทางไม่ทุกร้อนของอลัญญ์เจ้าตัวก็ยิ่งงุ่นง่าน

            “สถานการณ์ฉุกเฉินแล้วไอ้อลัญญ์”

            “เออ...แล้วยังไงล่ะ”

            “แล้วยังไงถามมาได้ ก็ช่วยกันด้วยสิโว้ย!

            รอบนี้ณัฐปนพตะโกนลั่น อลัญญ์ได้แต่ถอนหายใจ ที่ทำท่าทีเย็นชาไม่ได้หมายความว่าจะไม่ช่วย แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยได้อย่างไรต่างหาก

            “ใจเย็นก่อน มานั่งสงบสติอารมณ์ก่อน” ชายหนุ่มลุกจากโซฟาไปดึงณัฐปนพมานั่ง จากนั้นตัวเองก็นั่งลงตาม

            “เมื่อเช้าคุณพัณณ์ชิตามาที่นี่”

            เหมือนจะฟังผ่านๆ หากพอถ้อยคำของอลัญญ์ผ่านเข้าสมอง ณัฐปนพก็หันมาจ้องอลัญญ์ตาลุก

            “เฮ้ย ว่าอะไรนะ”

            “ฉันว่าคุณพัณณ์ชิตามาที่นี่”

            “พัณณ์ชิตา ลูกพี่ลูกน้องพัฒน์นรีว่าที่คู่หมั้นฉันนั่นนะ”

            คนถามๆ ด้วยใบหน้าคล้ายตกใจกึ่งเหลือเชื่อ และเมื่ออลัญญ์พยักหน้า ณัฐปนพก็ถอนหายใจหนักอกออกมาเฮือกใหญ่

            “เฮ้อ...แล้วเขามาว่าอะไรแกบ้างวะ”

            น้ำเสียงเย็นลงบ้างแล้ว ดูท่าทางณัฐปนพจะปลงอนิจจังหลังจากที่อะไรๆ ก็ไม่เป็นไปตามแผน

            “ไม่ได้ว่าอะไรเลยสักคำ เขาแค่มาขอร้องให้เลิกคบกับแกว่ะ”

            “เลิกคบ แสดงว่าเขาเชื่อว่าเราสองคนเป็นคู่ขากัน แล้วอย่างนั้นทำไมยายพัฒน์นรีหน้าจืดนั่นถึงตกปากรับคำหมั้นวะ”

ณัฐปนพบ่นออกมาด้วยความสงสัย หากปลายประโยคนั้นสะดุดจนอลัญญ์ต้องเอ่ยถาม

“เรียกว่าที่คู่หมั้นว่าหน้าจืด เจอหน้าแล้วหรือไง”

คำตอบเป็นการพยักหน้าเหนื่อยๆ อลัญญ์เลยแกล้งยิ้มกวนใส่แล้วถาม “ทำไม ไม่น่ารักหรือไง เห็นคุณพัณณ์ชิตาคนสวยเขาโฆษณาว่าเป็นคนน่ารัก รับรองว่าแกอยู่ใกล้แล้วต้องรัก”

“ไม่ต้องมาล้อเลย กับคุณพัณณ์ชิตานี่อาจจะเป็นอย่างนั้นนะ แต่ว่าที่คู่หมั้นฉันมันตรงกันข้าม”

“อ้าวไหงเป็นงั้น ญาติสนิทกันไม่เหมือนกันหรือไง”

“ตรงข้ามสุดๆ ถ้าเปรียบเหมือนอาหารก็เหมือนต้มจืด ไม่ต้องชิมก็รู้รสชาติแล้ว”

ณัฐปนพเปรียบเทียบเสียเห็นภาพ ทว่าอลัญญ์ก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าแตกต่างกันขนาดไหน

“บางครั้งเราก็อยากกินต้มจืดมากกว่าของเผ็ดๆ ไม่ใช่หรือไง ไม่ลองก็ไม่รู้นี่ไอ้ณัฐ บางทีแกกับเขาอาจจะเข้ากันได้ดีก็ได้”

อลัญญ์พูดอย่างมีเหตุมีผล ทว่าทันทีที่พูดจบประโยค ณัฐปนพก็กระเด้งตัวมาจ้องหน้าด้วยความงงงวย

“ที่จริงคนพูดประโยคนี้น่าจะเป็นฉันนะ”

“ทำไม ฉันพูดไม่ได้หรือไง” อลัญญ์ถาม น้ำเสียงชักขวางๆ เมื่ออีกฝ่ายเห็นคำพูดดีๆ เขาเป็นเรื่องไม่น่าเชื่อเสียอย่างนั้น

“ก็พูดได้อยู่ แต่มันแปลกไม่ใช่หรือไง ก็ปกติคนอย่างนายอลัญญ์ขยันเปลี่ยนรสชาติบ่อยจะตายไป พอได้ยินพูดอะไรแบบนี้แล้วรู้สึกแปลกๆ ไงไม่รู้ว่ะ”

ณัฐปนพบอกพลางหัวเราะ อลัญญ์อยากจะถือสาแต่ก็คิดว่าไม่ดีกว่า เพราะนี่อาจเป็นเสียงหัวเราะแรกสำหรับณัฐปนพในวันนี้เลยก็ได้

“เอาเถอะ ไว้ให้ฉันเจอหน้าคุณเล็กของแกก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

พอพูดถึง คุณเล็กใบหน้าณัฐปนพกลับเครียดขึงขึ้นมาอีกครั้ง ดูท่าจอมวางแผนการจะสิ้นท่าเสียแล้วจึงได้มีท่าทีเหมือนจะตายแหล่มีตายแหล่เช่นนี้

“ไอ้ณัฐเอ๋ย ถ้ามันต้องแต่งจริงๆ ก็แต่งไปเถอะ เอาไว้ค่อยหย่ากันวันหลังก็ได้ เดี๋ยวนี้เขาแต่งกันแป๊บเดียวแล้วหย่ามีถม กลัวอะไร พ่อม่ายนี่เนื้อหอมออกนะเออ” ชายหนุ่มปลอบใจ ก็ขนาดแผนการเป็นคู่ขาเกย์กันยังห้ามการหมั้นเอาไว้ไม่ได้ แล้วจะมีแผนการอื่นใดช่วยได้อย่างนั้นหรือ

“ก็คงต้องเป็นอย่างนั้น” ณัฐปนพรับคำเสียงอ่อย

“แล้วเราจะเลิกเป็นคู่ขากันได้หรือยังวะ” อลัญญ์ถามอย่างมีความหวัง นึกถึงใบหน้าสวยคมของพัณณ์ชิตาแล้วยิ่งตื่นเต้น หากณัฐปนพก็ทำลายมันสิ้นด้วยประโยคเดียว

“ยัง”

“เฮ้ย ทำไมวะ แกก็ยอมรับว่าต้องแต่งแล้วนี่หว่า ทำไมยังต้องเล่นบทบ้าๆ นี่อีก”

“ก็นี่แค่รับปากหมั้น ไม่แน่ว่าพอเห็นฉันกับแกสวีทกันมากๆ อาจจะยกเลิกไปเลยก็ได้”

แววตาของณัฐปนพยามพูดประโยคนี้มีประกายแสงแห่งความหวังขึ้นมารำไร อลัญญ์รู้สึกปวดขมับตุบๆ นี่เขาต้องแสดงบทบาทเป็นเกย์คู่ขามันไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงคืนแต่งงานของมันอย่างนั้นหรือ

ทำยังไงจะให้ไอ้จอมแผนการมันเข็ดหลาบกับแผนบ้าๆ พวกนี้เสียที!

มองหน้าเพื่อนรักที่ไฟจอมวางแผนเริ่มจะลุกโชนอย่างเอือมระอา หรือว่าเรื่องราวทั้งหมดจะไม่ได้จบลงในคืนที่มันแต่งงานเสียแล้ว

หากแต่จะจบลงในคืนที่เขากับมันแต่งงานกันเองตามที่คุณปู่ธงไทบอกต่างหาก!

 

 

To be continued…

เสร็จแน่ๆ นายณัฐปนพ เลือกการ์ดแต่งงานแล้วนะ หุๆ

ว่าแต่ แต่งกันเองหรือเปล่านะนั่น

 

ขอเรียนเชิญร่วมเป็นเกียรติในงานมงคลสมรส

“ณัฐปนพ Y อลัญญ์”

15  กรกฏาคม 2554

 

555555555555 (ทำไปด้ายยยยยยยยย)

มรรษกร

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #85 ginn_jinn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2554 / 13:20

    อยากเห็นงานแต่งคู่นี้จริงๆนะเออ 5555

    หล่อน้องๆพี่โดมเรอะ!!!!!!!!!! งั้นขอดูนิสัยก่อน 5555

    อลัญญ์หื่นแบบทั่วถึง คนแบบนี้ อ่านน่ะฮาสนุก แต่เอาจริงๆคงไม่รับทานล่ะค่ะ คึคึคึ ไม่เป็นไร เดี๋ยวหาตัวประกอบๆเอาได้ ผู้ชายตรึมนี่ชิมิๆ

    #85
    0
  2. #84 มูดดี้ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2554 / 16:29
    จะไปร่วมงานของทั้งคู่เลยค่ะ ฮ่าๆๆ 
    #84
    0
  3. #82 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2554 / 09:21
    555+



    นำหน้าก็เป็นฝ่าย ญ อะจิ อิอิ
    #82
    0
  4. #78 สไบทอง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 13:02

    ชอบมากเรื่องนี้รีบเอามาลงอีกนะอ่ะ

    #78
    0