ตอนที่ 9 : แผนการณ์ของคิงส์มาร์ส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    27 มิ.ย. 61

เอาภาพวันเดอร์วูแมนมาลงบ้างค่ะ..จินตนาการว่าหน้าเป็นหน้าเอมี่ก็แล้วกันนะคะ..แต่ก็ชอบคอสตูมลุคนี้มากที่สุดล่ะค่ะ

.........................

เอมี่ปรากฏกายขึ้นที่หน่วยเฉพาะกิจ...เจอใครก็แอบมัดด้วยเชือก..เพียงเท่านี้..ก็สามารถเข้ามาถึงวอร์รูมได้อย่างง่ายดาย...

ผู้การแม็คยังคงเอ๋อ ๆ ..ในขณะที่หมวดอลิสดูแปลกใจ..ที่นายตัวเองดันแนะนำเอมี่ให้ทีมงานรับรู้..

“..นี่คือคุณเอมี่จากตำรวจสากล..และเป็นคนของคุณแพรวพรรณให้มาร่วมทำงานกับเรา..”

เมื่อวาน..ผู้การแม็คยังแปลกใจกับวันเดอร์วูแมนอยู่เลย..แต่วันนี้..เหมือนจะลืมไปหมดสิ้น..รวมทั้งจ่าประชุมก็ลืมด้วย..

หมวดอลิสแม้จะแปลกใจ..แต่ก็คิดว่า.น่าจะเป็นปาฏิหาริย์อะไรสักอย่างของวันเดอร์วูแมนล่ะน่า..

จอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์รับสัญญาณจากดาวเทียมพร้อมสรรพ...

เอมี่กอดอกมองดูจอภาพ...

และสังเกตถึงอะไรบางอย่าง..

“..นี่คือดาวเทียมจับภาพทั้งกทม.แล้วใช่ไหมคะ..”

ผู้การแม้คพยักหน้า..

“..เริ่มจากกทม.ก่อน..และอาจจะไปจับภาพที่ไหนอีก.ก็แล้วแต่เราสั่ง..”

“..นั่นภาพอะไรคะ.เหมือนจะเป็นฝูงชน..”

“..ใช่..อ้าว.คุณไม่รู้เหรอ..ช่วงนี้มีการชุมนุมประท้วงซึ่งชักจะหนักข้อขึ้น..เพราะมีเรื่องประท้วงเรื่องชุมนุมไม่เว้นแต่ละวัน..รับมือกันแทบไม่ไหว..”ผู้การแม็คครางเฮ้อ..

เอมี่ขมวดคิ้ว..

“..ขอดูภาพการชุมนุมแบบชัด ๆ หน่อยได้ไหมคะ..ขยายให้เห็นรายละเอียดมากกว่านี้สักหน่อย..”

“.ได้สิ..ทำไมหรือครับ.คิดว่า..ศิลปิน..น้ำ..กุลณัฐจะไปร่วมชุมนุมด้วยหรือไง..แต่ประวัติเธอก็เรียนรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยที่ให้สิทธิเสรีภาพแก่นักศึกษาแสดงความคิดเห็นมากที่สุดมหาวิทยาลัยหนึ่งเสียด้วยสิ..อาจจะไปชุมนุมด้วยก็คงไม่แปลก..”

เอมี่ไม่ตอบอะไร..ยังรู้สึกหงุดหงิดกับเรื่องที่ทะเลาะกับน้ำอยู่..

แต่ภาพการชุมนุมที่ขยายใหญ่ขึ้นทำให้เอมี่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ..

“..หยุดภาพค่ะ..ขอซูมตรงเสาไฟฟ้าข้างร้านสะดวกซื้อ..”เอมี่ชี้ไปที่เป้าหมาย..

หมวดอลิสดูจะแปลกใจ..

ภาพขยายขึ้นตามคำสั่ง..

เอมี่ครางอือม์..

“.คนชุดดำ..นั่นเป็นพวกคิงส์มาร์สแน่นอน..”

หมวดอลิสอดใจถามไม่ได้..

“..แล้วทำไมมันต้องมาที่การชุมนุมด้วย..”

“.เป้าหมายของคิงส์มาร์สจะสร้างความขัดแย้ง..ก่อเหตุรุนแรง..เราต้องไปยังพื้นที่เพื่อตรวจสอบว่า..พวกมันมีแผนอะไรกันแน่..ผู้การคะ..ให้เจ้าหน้าที่ช่วยตรวจสอบภาพการชุมนุมที่เกิดขึ้นในระยะเวลานี้ทุกการชุมนุมเลยนะคะ..แล้วตรวจดูว่ามีคนแต่งตัวชุดดำแบบที่ฉันชี้ให้ดูบ้างหรือเปล่า..เราอาจจะสืบเสาะเป้าหมายการเคลื่อนไหวของพวกมันในเวลานี้ได้แน่..”

เอมี่จะถลันออกไป..แต่หมวดอลิสก็ชิงพูดขึ้น..

“..ฉันไปด้วย..เอมี่..”

เอมี่ยิ้มเล็กน้อย..

“..มาสิ..”

หมวดอลิสหันมาขออนุญาตผู้การแม้ค..และสั่งจ่าประชุม..

“..จับตาดูไว้..แล้วรายงานดิฉันตลอดเวลานะคะจ่า..”

ผู้การแม้คครางอือม์..

“..หมวด..ระวังตัวด้วยนะ..”

คนทำงานร่วมกันมาตลอด..จนทำให้รู้ฝีไม้ลายมือกันดี..ทำให้ผู้การแม้คยังไม่ห่วงอะไรนัก..

เอมี่ชวนหมวดอลิสมาที่รถมอร์เตอร์ไซด์ที่ขับมาตั้งแต่หนีจากเซฟเฮาส์ที่ประจวบคีรีขันต์..การชุมนุมหนาแน่นขนาดนั้น..ใช้มอร์เตอร์ไซด์จะคล่องตัวกว่ารถเก๋งอยู่แล้ว..

ระหว่างทาง..เอมี่ครุ่นคิดจนลืมตัวไปว่าหมวดอลิสซ้อนท้ายอยู่..และเหมือนโอบเอวกระชับ..แถมหน้าอกยังชนหลังเอมี่เป็นระยะ ๆ ด้วย..

“..เอมี่..”หมวดอลิสพยายามชวนคุย.. “..เธอเล่าให้ฟังว่า..พวกคิงส์มาร์สมีเป้าหมายที่จะก่อสงครามและความขัดแย้ง..แต่ทำไมพวกมันถึงเลือกประเทศเราเป็นเป้าหมาย..ทั้งที่..ถ้าจะก่อสงครามกันจริง. .หลายประเทศมีโอกาสกว่าตั้งเยอะ..”

“..ถ้าพิจารณาดูดี ๆ ..ตอนนี้..ประเทศเรามีโอกาสด้านการก่อความขัดแย้งมากที่สุดเลยนะ..เพราะนิสัยคนไทยน่ะ..เป็นพวกที่ไม่รู้แพ้รู้ชนะ..ถ้าแพ้ก็ไม่เคยเล่นกันในเกมหรอก..เล่นนอกเกมต่อเนื่องเพื่อจะเอาชนะอีกฝ่ายให้ได้..ไม่มีรู้แพ้ชนะรู้อภัยถ้ายิ่งเป็นการชิงอำนาจ..พวกคิงส์มาร์สคงล้มเหลวในการก่อสงครามจากที่อื่น ๆ ..ก็อาจจะมาเริ่มต้นจากความขัดแย้งต่อเนื่องในประเทศเรานี่แหละ..และอาจจะทำให้มันลุกลามให้เป็นสงครามใหญ่ขึ้นมาได้..”

“..หมายความว่ายังไง..”

“..เดิมทีพวกมันคงไม่สนความขัดแย้งภายในประเทศอะไรนักหรอก..แต่ตอนนี้..มันไม่เหลือจุดที่จะสร้างสงครามได้อีกเลย..เกาหลีเหนือกับใต้ก็ยังจับมือกัน..เป้าหมายของคิงส์มาร์สก็ต้องล่าถอยมาพิจารณาความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศแต่ละประเทศแทน..ซึ่งฉันว่า..ไทยเรานี่แหละ..ที่สุดแล้ว..เพราะคนไทยชอบแบ่งพวกตีกันเป็นที่สุด..ชอบเป็นหมากให้กับการชิงอำนาจมากที่สุดด้วย..”

“..เธอว่าพวกคิงส์มาร์สมันจะทำยังไงต่อไป..”

“..ฉันสังหรณ์ว่าพวกมันคงพยายามทำให้การชุมนุมกลายเป็นความขัดแย้งระดับสงครามให้ได้..และอาจจะใช้ประเทศเราเป็นโมเดลในการสร้างความขัดแย้งให้ประเทศอื่น ๆ อีก..ถ้าแบบนี้..พวกมันก็เท่ากับเปลี่ยนแนวทางการปฏิบัติงาน..และถ้าโมเดลที่พวกมันคิดสามารถทำให้สำเร็จได้ในเมืองไทย..อีกหน่อย..ก็คงจะต้องมีเหตุการณ์คล้าย ๆ กันนี้..ลุกลามไปทั่วโลกแน่นอน..”

เอมี่นิ่งคิด..ถ้าเรา..ซึ่งเพิ่งเห็นอะไรแบบนี้เพียงแว้บเดียว..ก็สามารถคิดไปถึงแผนการของพวกคิงส์มาร์สได้ถึงขนาดนี้..แล้วองค์กรเธมีสไคร่าจะมองไม่ออกเชียวหรือ..

ดีไม่ดี..วันเดอร์วูแมนที่อยู่ในประเทศต่าง ๆ ..อาจจะกำลังเดินมาสมทบกันที่ประเทศไทยก็ได้..เพื่อยับยั้งแผนการของคิงส์มาร์ส..ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น..การใช้บลัดดี้วีนัสมาหยุดยั้งพลังบลูอธีน่าที่เป็นพลังของวันเดอร์วูแมนทุกคน..ก็ยิ่งมีความจำเป็นมากขึ้นแล้ว..

มิน่า..ถึงได้ไล่ล่าหาตัวน้ำนัก..พวกมันคงรู้ว่าน้ำเป็นใครและมีความสำคัญอะไรกับบลัดดี้วีนัสแน่ ๆ ..

เพียงแต่พวกมันยังคงเข้าใจผิดอยู่นั่นเอง..

บลัดดี้วีนัสหยุดพลังของบลูอธีน่าไม่ได้หรอก..เพราะคำพูดของเทพีวีนัสก็พูดให้เธอฟังอย่างชัดเต็มสองรูหู..

แต่ในเมื่อฝั่งคิงส์มาร์สผู้ถือครองเพชรแบล็คมาร์สมันเชื่อไปแล้ว..แถมยังทำให้เธมีสไคร่าผู้ถือครองพลังเพชรบลูอธีน่าเชื่อตามกันไปอีก..น้ำก็คงจะต้องกลายเป็นสมบัติล้ำค่าที่ต้องล่าตัวให้ได้..

ไม่งั้นก็ทำลายเสีย..

แย่ชะมัดเลย..นี่เราต้องปกป้องน้ำไปจนกว่าจะยับยั้งแผนการของคิงส์มาร์สได้สำเร็จสินะ..

นึกถึงตรงนี้..เอมี่ก็อดรู้สึกเจ็บปวดไม่ได้..

“..น้ำ..ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดยังไงกับฉัน..เธออาจจะไม่ได้รักฉันแม้สักนิด..แต่มันก็เป็นหน้าที่ที่ฉันจะปกป้องเธอ..”

น้ำตาคลอ..จนกระทั่งหมวดอลิสอดถามไม่ได้..

“..เป็นอะไรไป..เอมี่..”

“..ไม่มีอะไร..”เอมี่สูดจมูกกลั้นไม่ให้น้ำตาไหล..

“..ทำยังกะมีปัญหากะแฟนงั้นแหละ..วันเดอร์วูแมนอย่างเธอมีแฟนด้วยหรือ..”หมวดอลิสพูดเหมือนหยอกล้อ..

“..ไม่..ไม่มีอะไรหรอกนะ..อลิส..”

“..ถ้าเธอเป็นผู้ชายก็ดีสินะ..ฉันจะได้บอกเธอว่า..หากมีปัญหากับแฟน..ก็มาหาหมวดอลิส..ยินดีซับน้ำตาให้และยินดีเป็นแฟนให้เธอเป็นรายต่อไป..”

“..บ้า..”เอมี่ค้อนเล็กน้อย.. “..เป็นแฟนกันง่าย ๆ แบบนั้นเลยหรือไง..”

“..ก็เธอมันน่าคว้ามาเป็นแฟนโคตร ๆ ..”..หมวดอลิสหัวเราะ... “..เพียงแต่..ฉันไม่ได้ชอบผู้หญิงแค่นั้นแหละ..เธอเลยรอดไปได้..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

“..หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้วล่ะอลิส..เราจะถึงเป้าหมายแล้ว..ฉันต้องหาทางจอดรถก่อน..แล้วเราจะต้องไปไล่ล่าไอ้พวกคิงส์มาร์สด้วยการเดินไป..ซึ่ง..อยากให้เธออยู่ห่าง ๆ ไว้..เพราะพวกมันมีพลังเหนือคนธรรมดา..มีแต่ฉันเท่านั้นแหละที่รับมือกับพวกมันได้..”

“..ให้ดูเฉย ๆ เนี่ยนะ..”

“..มันมีความสำคัญนะอลิส..เพราะเราต้องดูการเชื่อมโยงของการปฏิบัติงานของพวกมัน..เธอพยายามชี้เป้าให้วอร์รูมเห็นการเคลื่อนไหวให้มากที่สุด..ฉันจะเข้าไปป่วน..กระบวนการทำงานของมันจะเสียหาย..และป่วนถึงส่วนอื่น ๆ ที่พวกมันวางไว้แน่นอน..เธอต้องสังเกตและชี้เป้า..หากเราเห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมด..ก็อาจจะรู้แผนการพวกมันได้..”

“..สรุปคือ..หน้าที่ฉันคือ..เฝ้าดู..”

“..ใช่..”เอมี่จอดรถ.. “..อย่าคิดว่าไม่สำคัญนะ..มันสำคัญมากทีเดียว..”

“..โอเค..เข้าใจ..”หมวดอลิสไม่พิรี้พิไรมาก...

เห็นเอมี่ชะงัก..หมวดอลิสที่สังเกตเอมี่อยู่..ก็ประหลาดใจตาม..

ชะงักอะไรหว่า..

จอทีวีแอลอีดีที่สี่แยกเบื้องหน้า..ขึ้นภาพต่าง ๆ ทั้งโฆษณาบ้าง..แจ้งข่าวบ้าง..ประกาศอะไรต่อมิอะไรบ้าง..

และตอนนี้กำลังโฆษณาคอนเสิรท นัน เนสท์ น้ำอยู่..

ภาพของน้ำในโฆษณาเด่นชัด..และทำให้เอมี่ต้องชะงัก..

หมวดอลิสดูแปลกใจ..

สังเกตเห็นสีหน้าเอมี่ไม่ค่อยดี..แถมยังมีน้ำตาคลอเสียอีก..

เอ..เหมือนกับทะเลาะกับแฟนอยู่..หมวดอลิสคิด..

และคงไม่อยากจะคิดว่า..แฟนของเอมี่..คือ..น้ำ...กุลณัฐ...ศิลปินสาวที่น่ารักมีเสน่ห์ที่สุดคนหนึ่งคนนั้น...

....

เอมี่เดินไปยังจุดที่ตรวจเจอพวกคิงส์มาร์ส..

หมวดอลิสเดินตาม...ทิ้งระยะพอสมควรไม่ให้ผิดสังเกต..ก่อนจะวิ่งขึ้นตึกสูงข้างทาง..สังเกตการณ์ในที่สูงน่าจะดีกว่า..

การชุมนุมประท้วงมีคนเยอะอย่างบอกไม่ถูก..มีเจ้าหน้าที่ตำรวจคอยดูแลการชุมนุม..และหมวดอลิสเห็นคนที่มองด้วยสายตาของเจ้าหน้าที่ที่ผ่านการฝึกฝน..ก็รู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่ทหารแฝงตัวเข้ามาสังเกตการณ์การชุมนุมอย่างใกล้ชิด..

เสาไฟฟ้าใกล้ร้านสะดวกซื้อ..เอมี่ปราดเข้าไปที่คนชุดดำสองคน...มือล้วงเข้าไปในอกเสื้อ..เชือกสีทองสามารถสยบและรีดความลับของพวกมันได้ดีที่สุด...

ขณะที่ใกล้จะถึงเป้าหมาย..ร่างใหญ่โตของใครคนหนึ่งขวางทางไว้..

เอมี่ชะงัก..

“..ไดมอส..”

ตัวพ่อของพวกคิงส์มาร์ส..คนที่ไล่ล่าเธอกับน้ำจนหนีหัวซุกหัวซุนมาแล้ว..

ไดมอสไม่สวมสูทให้ผิดสังเกต..แต่สวมเชิ้ตสีดำ..กางเกงดำ..แว่นดำ..

“..ตามที่คิดไว้..เธอต้องมาที่นี่..วันเดอร์วูแมนเอมี่..”

เอมี่ชักเห็นท่าไม่ดี..

เพราะรอบข้างแม้จะมีกลุ่มผู้ชุมนุม..แต่ก็ยังเห็นคนสวมชุดดำรายล้อมไว้..

รวมถึงใครคนหนึ่ง..ซึ่งเอมี่จำได้ว่ามันคือเดอะโครว์..

ให้ตายสิ..นึกว่ามันตายแล้วเสียอีก..

เอมี่ถอยออกมา..ไดมอสย่างสามขุมเข้าหา..

“.การวางเหยื่อล่อให้เธอปรากฏกาย..มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร..และเธอก็ออกมาตามแผนที่เราวางไว้..”

“..ต้องการอะไร..”เอมี่ถาม.. “.กับการชุมนุมนี้..”

“.เรื่องนั้นคิดว่าเธอคงคาดการณ์ได้ไม่ยาก..แต่สำหรับเธอ..สิ่งที่สำคัญที่สุดที่เราต้องการ..ก็คือ..ศิลปินคนสวยที่ชื่อ..น้ำ..กุลณัฐ..ซึ่งเธอเอาไปซ่อนตัวที่ไหนก็ไม่รู้..”

เขาดัดนิ้วมือกร๊อป..

“.ดังนั้น..การจะได้ตัวน้ำ..กุลณัฐ..ก็ต้องตามจากเธอ..”

เหอ..เหยื่อล่อ..

พวกมันต้องการตัวเธอเพื่อจะได้เข้าถึงตัวน้ำ..

ไดมอสพูดอีกว่า..

“..วันเดอร์วูแมนแค่คนเดียว..คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงของฉันหรอก..ฆ่าก็คงไม่ยาก..แต่ที่สำคัญ..คือต้องจับตัวเธอเพื่อรีดความลับสำคัญ.คือ..น้ำ..กุลณัฐอยู่ที่ไหน..”

เขายกมือขึ้น..เป็นสัญญาณอะไรบางอย่าง..

เอมี่ยังไม่เข้าใจ..

แต่แล้วก็มีเสียงปืนและระเบิด..

“..เราสร้างสถานการณ์ให้เจ้าหน้าที่ปะทะกับกลุ่มผู้ชุมนุมเป็นที่เรียบร้อย..ในความชุลมุนวุ่นวาย..ก็คงไม่มีใครใส่ใจเรื่องของพวกเราหรอกนะ..วันเดอร์วูแมนเอมี่..”

เสียงปะทะ..ปืน..ระเบิด..ด่าทอ..ตีกันอุตลุดระหว่างผู้ชุมนุมและเจ้าหน้าที่..

“..การสร้างสถานการณ์ให้ขัดแย้ง..เป็นพลังและหน้าที่ถนัดของเทพเจ้ามาร์สของเราเสียด้วยสิ..”

กลุ่มคนเฮโลเป็นคลื่นที่ซัดไปทางโน้นทีทางนี้ที..

เอมี่ใจหาย..

ไดมอสปราดเข้าหาเธอแล้ว..

เอมี่ตวัดเชือกสีทอง..เชือกพุ่งเป็นเส้นตรง..แข็งราวเหล็กเส้น.แต่เมื่อกระทบกับผิวกายของไดมอส..กลับกระเด้งออกมา..

เอมี่ดึงเชือกกลับ..

ข้อห้ามสำคัญของการต่อสู้กับไดมอสตามที่หน่วยวันเดอร์วูแมนอัพเดทข้อความให้รับรู้..คือ..ห้ามใช้วิธีเอาเชือกรัดตัวไดมอสเพื่อสะกดด้วยพลังจิตที่เหนือกว่า..

เพราะถ้าทำแบบนั้น..จะกลายเป็นผลร้ายมากกว่าผลดี..ไดมอสสามารถสร้างภาพของความกลัวทำร้ายสวนเข้ามาได้..

วันเดอร์วูแมนหลายคนพยายามจะใช้วิธีนี้..แต่กลับกลายเป็นว่าตัวเองตกตะลึงจนช็อค..กับภาพความกลัวที่ถ่ายทอดจากจิตของไดมอส..และจังหวะนั้น..ไดมอสก็สามารถจะฆ่าวันเดอร์วูแมนได้..

พลังของไดมอสในด้านนี้เหนือกว่าพลังจิตของวันเดอร์วูแมนที่มุ่งสะกด...

เอมี่รู้เรื่องนี้ดี..จึงใช้เชือกทำร้ายทางกายภาพเฉย ๆ ..

แต่ถึงขนาดนั้น..ก็ยังไม่มีผล..

เพียงแต่..เชือกก็ม้วนพุ่งวาบ..จัดการกับคนชุดดำที่หมายใจจะรายล้อมกันเข้ามาเพื่อจัดการเธอ..

เอมี่ให้เชือกสีทองรับการโจมตีของพวกลูกกระจ๊อกและตอบโต้..ส่วนตัวเองไขว้สองหมัด..ต้านรับการพุ่งเข้าชนของไดมอสซึ่งปะทะด้วยไหล่แทคเกิ้ลแบบนักรักบี้หรือนักอเมริกันฟุตบอล...

แม้จะไขว้สองหมัดต้านรับไว้..แต่ร่างของเอมี่ก็ลอยขึ้น..

แรงเยอะจริง ๆ ...

เสียงขวับ ๆ ..เอมี่ที่กระเด็นลอยอยู่กลางอากาศ..ยังต้องใช้ปลอกแขนโลหะปัดขนนกติดใบมีดของเดอะโครว์ที่ลอบทำร้ายด้านหลัง..

เมื่อเท้าสัมผัสพื้น..ทรงกายมั่น..ไดมอสก็เข้าถึงตัว..ต่อยหมัดออกอย่างแรง..

เอมี่รับหมัดนั้นด้วยสองแขนอีก..

แต่มีเสียงโจมตีจากด้านหลัง..

จะรับหมัดของไดมอสพร้อมกับรับมือขนนกติดใบมีด..มันกินแรงเกินไป..

เอมี่บล็อคหมัดของไดมอสได้..ร่างที่ยันด้วยสองขาเคลื่อนไปข้างหลัง..แต่เจ็บแปลบที่สะบัก..

ให้ตายสิ..โดนมีดขนนกของเดอะโครว์แล้ว..

มีดมันมีพิษด้วย..

หมัดของไดมอสตามติด..เอมี่ตาลาย..ยกสองมือบล็อคไม่ทัน..

ถูกต่อยจนตัวลอย...

ครั้นร่วงลงพื้น..ก็ฟุบหน้า..พยายามทรงกายลุกขึ้น..

แต่ไดมอสก็มาถึงตัว..จับคอยกร่างเธอขึ้น..

เอมี่แทบจะหมดสติไปแล้ว..

ไดมอสกำหมัด..ต่อยที่ร่างเอมี่อีก..

หน้าแตกเลือดอาบ..เลือดออกจากปากและจมูก..

“..เธอจะเป็นวันเดอร์วูแมนคนต่อไปที่ฉันจะฆ่า..แต่ไม่ใช่ตอนนี้..บอกมา..น้ำ..กุลณัฐอยู่ที่ไหน..”

เอมี่แทบจะไม่ไหวแล้ว..

“..ไม่มีวันเสียล่ะ..”

“..ก็ดีเหมือนกัน..อยากจะรู้ว่า..จะปกป้องศิลปินคนนั้นได้สักแค่ไหน..”

แล้วก็ต่อยอย่างแรงไปที่ท้อง..

เอมี่บ้วนน้ำใส ๆ จากกระเพาะ..และเมื่อถูกต่อยอีกครั้ง..สิ่งที่ออกมาด้วยคือเลือด...

“..ไม่มีประโยชน์หรอก..ฉันไม่มีวันบอก..ต่อให้ตายก็ไม่บอก..”

“..ฉันเข้าใจ..วันเดอร์วูแมนเอมี่..พวกเธอมีวิธีทำให้เป้าหมายบอกความจริงด้วยเชือกสีทองแห่งอธีน่าใช่ไหม..”

“..คิดจะใช้เชือกของฉันรึ..ไม่มีประโยชน์หรอก..เชือกแห่งอธีน่าจะบังคับจิตของเจ้าของเชือกไม่ได้..”

“..ก็คงอย่างนั้นนะ..”ไดมอสดึงรัดเกล้าของเอมี่ออกโยนไปอีกทาง..

เอมี่โดนต่อยอีกครั้ง..ก็คอพับหมดสติ..

เชือกและรัดเกล้าของเธอกองอยู่กับพื้น...

ไดมอสหัวเราะ..ก่อนจะมองไปบนฟ้า..

“..ใช้ดาวเทียมสังเกตสถานการณ์หรือ.แต่มันใช้ไม่ได้กับพวกเราหรอก..ใช่ไหม..เดอะโครว์..”

เสียงหัวเราะเหมือนอีกาดังขึ้น..

และเหมือนมีเงาดำประหลาดวูบขึ้น...

ไม่ทันทำอะไร..คนชุดดำรวมทั้งไดมอสก็หายไปหมด..

หายไปอย่างไร้ร่องรอย..

รวมทั้งเอมี่ด้วย..

เหลือเพียงแต่เชือกและรัดเกล้าของเธอที่ตกบนพื้น...

ท่ามกลางความโกลาหนของการชุมนุมที่ผู้ชุมนุมปะทะกับเจ้าหน้าที่..

หมวดอลิสมาถึงสถานที่ต่อสู้..เป่าปาก..ก่อนจะรำพึงเบา ๆ ..

“..พวกมันไม่ใช่คน..”

เมื่อสักครู่ตัวเองอยู่บนอาคารเพื่อสังเกตการณ์รอบ ๆ ตามแผนที่วางเอาไว้กับเอมี่..แต่เมื่อเห็นเอมี่ต่อสู้กับกลุ่มคนชุดดำ..ก็ตาลีตาเหลือกลงมา..แต่ไม่ทันการ..

เอมี่โดนจับหายไปแล้ว..

ได้แต่เก็บรัดเกล้าและเชือกของเอมี่ไว้..

“..แล้วจะเอายังไงกันต่อล่ะเนี่ย..”

ยังงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น..

แต่ก็มีเสียงพูดขึ้นว่า..

“..เธอถืออาวุธของวันเดอร์วูแมนได้ยังไง..”

หมวดอลิสหันขวับ...

หญิงสาวสองคนที่แต่งตัวเหมือนเอมี่ยืนอยู่..และหญิงสาวที่ตัวใหญ่ดูทรงพลังเป็นคนถาม..

หมวดอลิสขมวดคิ้ว..

“..พวกเธอเป็นใคร..วันเดอร์วูแมนเหมือนเอมี่ใช่ไหม..”

“..นั่นเป็นอาวุธของเอมี่..”หญิงสาวอีกคนพูด..ดูมีความสุขุม.. “..พิ้งค์..เราท่าทางจะมาไม่ทัน..”

“..เอาไงดีคะพี่ซันนี่..”พิ้งค์ถาม..

ซันนี่..วันเดอร์วูแมนจากค่ายฝึกรุ่นที่หกบ้านความฝัน..เดินเข้าหาหมวดอลิส..

เล่นเอาหมวดอลิสร้อน ๆ หนาว ๆ ..

มีบางอย่างทำให้รู้สึกเกรง..กลัว..กังวล..

“..ไปคุยกันหน่อยได้ไหม..”วันเดอร์วูแมนซันนี่ถาม..

สายตาดูมีพลัง..แต่มีอะไรบางอย่างที่น่าค้นหาจริง ๆ ...

ผู้หญิงอะไร..หมวดอลิสรู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก..

“..เราเป็นเพื่อนของเอมี่..ฉันชื่อพิ้งค์..และคนที่คุยกับเธอคือพี่ซันนี่..รุ่นพี่ของฉันกับเอมี่อีกที..”

พิ้งค์พูดก่อนจะมองไปรอบ ๆ ..

แม้จะสถานการณ์วุ่นวาย..แต่เหมือนทั้งสามไม่เห็นเรื่องราวต่าง ๆ อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย..

“..นี่คงฝีมือพวกมันล่ะสิ..พวกคิงส์มาร์ส..”...

ก้อนหินปลิวมาจากไหนไม่รู้..เป็นผลพวงจากการปะทะกันของเจ้าหน้าที่กับผู้ชุมนุม..

ซันนี่ยกแขน..ใช้ปลอกโลหะปัดก้อนหินนั้นไม่ให้กระทบร่างของหมวดอลิส...

หมวดอลิสกลับตกใจจนผวาเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของซันนี่โดยบังเอิญ..

แต่ซันนี่กลับเฉยเมย..ดูแข็งแกร่งและมั่นคง...

“..เราต้องคุยกันยาว..ไปคุยกันก่อนนะ..”

พลางพยักหน้า..พิ้งค์เดินนำทางไปยังจุดที่จอดรถบุโรทั่งที่ใช้ขับมาตั้งแต่ประจวบคีรีขันต์...

ส่วนซันนี่..โอบร่างหมวดอลิส..เดินตามพิ้งค์ไปอย่างมั่นคง..

หมวดอลิสถึงกับหน้าแดง...

“..ทำไม..ทำไมถึงไม่เป็นผู้ชายวะ..ทำไม..”หมวดอลิสรำพึงในใจ..

เหมือนซันนี่จะรู้ว่าเธอรำพึงอะไร..หันมาพูดขึ้นว่า..

“..ตอนนี้..ต่อให้เป็นผู้ชายสิบคน..ก็คงปกป้องเธอไม่ได้ดีเท่าฉันหรอก..”

บ้า..รู้ด้วยว่าคิดอะไรอยู่..

หมวดอลิสถึงกับอดชำเลืองมองหญิงสาวที่เป็นวันเดอร์วูแมนรุ่นพี่ของเอมี่ไม่ได้...

ผู้หญิงอะไรวะ..สวยแล้วก็เท่ชิบหาย...

.....

ในขณะนั้น..

น้ำ..กุลณัฐ ..กำลังเซ็ง..ต้องดูทีวีไปเรื่อย..เพราะไม่มีอะไรทำแก้เซ็งได้ดีกว่านี้...

และทีวีก็รายงานข่าวการชุมนุมกับการปะทะระหว่างผู้ชุมนุมกับเจ้าหน้าที่..

น้ำเบ้ปาก....

“..ไม่เอานะ..ไม่อยากได้ชุมนุมกีฬาสีอีกแล้ว..อยากได้เอมี่..”

เยาฮันหมอบอยู่ข้าง ๆ อดร้องเมี้ยวไม่ได้...

“..เป็นแมวอยู่ส่วนแมว..อีนังเยา..”น้ำเตรียมทะเลาะกับแมวตามปรกติ..

ตัวเองนอนกลิ้งไปกลิ้งมาตั้งแต่หลังกินข้าว..ใช้ชีวิตด้วยความขี้เกียจสุด ๆ

น่าเบื่อชะมัดเลย..แถมเอมี่ก็ขี้งอนไปอีก..

ภาพข่าวการชุมนุมทำให้น้ำชะงัก..

เอ๋..นั่นเหมือนจะเป็นเอมี่..นางเข้าไปในที่ชุมนุมทำไม..

แต่ภาพก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว..

น้ำอยากจะกดรีเพลย์ให้เห็นเอมีอีกครั้ง..แต่มันทำไม่ได้เพราะมันเป็นภาพจากทีวี...

แต่รู้สึกสังหรณ์ใจอย่างบอกไม่ถูก...

“..ใจคอไม่ดีเลยอิเยา..คิดถึงเอมี่..แถมยังรู้สึกสังหรณ์ด้วย..แต่เอมี่เป็นวันเดอร์วูแมน..คงไม่เป็นไรนะ..”

น้ำคว้าเยาฮันมากอด...

“...แกจะทำยังไงให้ฉันสบายใจได้ฮะนังเยา...จะออกไปข้างนอกก็ทำอะไรไม่ได้อีก...”

น้ำถอนหายใจ...

“..เอมี่..เธอต้องกลับมาหาฉันนะ..”

......

หมวดอลิสพาวันเดอร์วูแมนพิ้งค์กับซันนี่..มาถึงที่ตั้งของหน่วยเฉพาะกิจ...

และแปลกใจกับสภาพของที่ทำงาน..เพราะเหมือนคนจะบางตาลงไปมาก..

เหมือนจะเหลือแค่ผู้การกับจ่าประชุมและลูกน้องอีกสองคนคอยคุมเครื่องมือเท่านั้น...

หมวดอลิสเหมือนจะสบตาเป็นคำถามกับผู้การแม็ค...

ซึ่งผู้การก็ยักไหล่..

“...เธอก็เห็น..มีการชุมนุมและมีการปะทะกัน...นายเลยต้องระดมกำลังไปช่วย..ขอทีมที่ฉันฟอร์มไว้สำหรับหน่วยเฉพาะกิจไปจนหมด..ดี..ไม่เอาเธอกับจ่าประชุมไปด้วย..ตอนนี้..เรื่องชุมนุมสำคัญที่สุดแล้วล่ะ..”

หมวดอลิสเม้มปาก...

“...ฉันเห็นพวกคิงส์มาร์สอยู่ในพื้นที่ชุมนุม..และปะทะกับเอมี่ด้วย..”

“..หือ..”

“..พวกมันคงเป็นต้นเหตุให้เจ้าหน้าที่กับกลุ่มผู้ชุมนุมปะทะกันล่ะค่ะ..”

ระหว่างนั้น..พิ้งค์ก็เดินไปรอบ ๆ และเอาเชือกแอบมัดคนโน้นคนนี้ไปเรื่อย...

ส่วนซันนี่เวลานี้ได้แต่พูดว่า...

“...เราต้องร่วมมือกันนะคะผู้การ...”

ผู้การแม้คเหล่มองซันนี่..

“..เธอเป็นใคร..ทำไมฉันถึง......”

เชือกสีทองของซันนี่พันข้อเท้าของผู้การไว้...ทำให้ผู้การเอ๋ออีกครั้ง..

“..อ่อ..คุณซันนี่..ตำรวจสากลทีมเดียวกับคุณเอมี่นั่นเอง..”

เรื่องซันนี่กับพิ้งค์จบไป...ผู้การอดถามไม่ได้..

“..หมวด..แล้วคุณเอมี่ล่ะ..”

“..เธอปะทะกับพวกคิงส์มาร์ส..จนโดนจับไปแล้วค่ะ..เราไม่รู้ว่าพวกมันพาเธอไปไหน..”

ซันนี่พูดขึ้นว่า..

“..เรื่องพาไปไหนน่ะไม่สำคัญเท่ากับจับตัวไปทำไม..ปรกติ..หากปะทะกับคิงส์มาร์ส..พวกมันไม่มีเหตุผลที่จะต้องจับเอมีหรือคนอื่น ๆ ในหน่วยไป...ฆ่าได้เป็นฆ่า...”

เธอขรึมเคร่งและมีสติปัญญาจนหมวดอลิสอดมองอย่างชื่นชมไม่ได้...

“..นอกจากต้องการอะไรสักอย่างที่เอมี่มี..ใช่..น้ำ..กุลณัฐนั่นเอง..”ซันนี่สรุป...

“..แต่..เอมี่ก็ยังถูกส่งมาเพื่อหาน้ำ..กุลณัฐนี่ครับ..”เหมือนผู้การแม้คจะไม่เข้าใจอะไรเลย..

ซันนี่ไม่สนใจ...

“..เอมี่เท่านั้นที่รู้ว่าน้ำอยู่ที่ไหน..”

หมวดอลิสอดถามไม่ได้..

“..แต่ทำไมเธอไม่ยอมบอกเราว่า..เธอรู้ที่ซ่อนตัวของน้ำ..กุลณัฐ..”

“..เพราะเอมี่ไม่อยากให้พวกฉันรู้น่ะสิ..ซึ่งหากจะว่ากันตามตรง..เอมี่ก็ยังไม่ไว้ใจพวกฉัน..ส่วนเรื่องที่ไม่บอกเธอ..ฉันว่า..เธอน่าจะประเมินได้..ว่าหากเธอรู้..การที่ฉันจะหาความจริงจากเธอ..มันไม่ใช่เรื่องยาก...”

ซันนี่อดยิ้มกับสีหน้าแป๋วแหววของหมวดอลิสที่ดูจะสนใจคำพูดทุกคำของเธอราวกับเด็กเจอของเล่นแปลกใหม่..

“..แต่เชื่อเถอะ..คนระดับเอมี่..ต้องเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องสำคัญไว้อยู่แล้ว..นั่นเป็นสิ่งที่เราฝึกฝนกันมาจากค่ายฝึก..และหากเอมี่จะเชื่อใจใครในเวลานี้..น่าจะเชื่อใจเธอมากกว่านะ..อลิส..เพราะเธอไม่ใช่พวกคิงส์มาร์ส..และไม่ใช่พวกเธมีสไคร่า..ที่มีผลต่อน้ำ..กุลณัฐ..โดยตรง..”

หมวดอลิสอดทึ่งกับข้อสันนิษฐานของวันเดอร์วูแมนซันนี่คนนี้ไม่ได้..

ฉลาดจริง...แถมยังเท่ห์อีกต่างหาก..ท่าทางจะเก่งกว่าเอมี่อีกนะ...

ทำไมถึงไม่เป็นผู้ชายนะ..ทำไม..

“..แล้ว..”ผู้การแม็คยังงง ๆ .. “..เราจะทำอย่างไรกันดีครับ..”

“...ต้องรอและวัดดวง..”ซันนี่ตอบ

ทำได้เท่านั้นเองหรือ...

“..สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้..คือ..ต้องไปถึงตัวน้ำ..กุลณัฐก่อนพวกมัน..”ซันนี่พูดอีก.. “..และคนอย่างเอมี่..คงต้องเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องพวกนี้ไว้แล้ว..”

หมวดอลิสชะงัก..

ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา...

“..แมสเสจค่ะ..จากเอมี่..”หมวดอลิสอุทาน...

ซันนี่ขมวดคิ้ว..อลิสอ่านข้อความออกมา...

“..นี่คือการส่งข้อความแบบตั้งเวลา..ซึ่งฉันจะต้องรีเซ็ทมันทุกสองชั่วโมง..หากฉันไม่สามารถรีเซ็ทมันได้..แปลว่า..ฉันตกอยู่ในอันตรายแล้ว..เธอต้องไปปกป้องน้ำ..กุลณัฐนะอลิส..รีบด่วนด้วย..ตอนนี้..น้ำอยู่ที่..xxxx...”

หมวดอลิสวางมือถือ...หันมาทางซันนี่ด้วยแววตาเลื่อมใส..

“..คุณซันนี่พูดไว้ไม่ผิดเลยค่ะ..เอมี่เตรียมทุกอย่างไว้แล้ว..”

“..ส่งข้อความแบบตั้งเวลาไว้..รีเซ็ทค่าทุกสองชั่วโมงให้เริ่มนับหนึ่งใหม่..ถ้ารีเซ็ทไม่ได้..ก็แปลว่า..ตัวเองต้องเป็นอะไรสักอย่าง..แล้วข้อความจะถูกส่งมาหาคนที่ไว้ใจที่สุดในเวลานี้...ลูกไม้ของพวกเราล่ะ..”ซันนี่หัวเราะ.. “..รีบไปหาน้ำ..กุลณัฐกันก่อนเถอะ..พิ้งค์..อยู่คอยซัพพอร์ตฉันที่นี่..หมวดอลิส..เราไปด้วยกัน..เธอนำทาง..”

ท่าทางหมวดอลิสที่ปรกติกระตือรือร้นในการทำงานอยู่แล้ว..เวลานี้กลับกระตือรือร้นมากขึ้นไปอีก...

ซันนี่เดินนำออกไป..เชิดหน้า..มั่นใจ..สวย..สง่า..ฉลาด..และ..

โคตรผัว.....

ทำให้อดมองอย่างไม่วายตาแทบจะไม่ได้เลย..วันเดอร์วูแมนซันนี่....

ว่าแต่..ให้เรานำทาง..แต่ทำไมถึงเดินออกไปก่อนล่ะ..ตลกชะมัด...

......

เอมี่รู้สึกหนักหัว..มึนไปหมด..มืดมิด..ปวดร้าวไปทั้งร่าง...

จวบจนกระทั่งฟื้นคืนสติ..ตัวเองนั่งบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง..และถูกมัดแน่นหนา...

“..โดนพิษอีกาเข้าไป..ร่างกายระดับวันเดอร์วูแมน..ก็แค่สลบไปชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้นเอง...”

เสียงของเดอะโครว์..คนขว้างมีดใส่สะบักเธอดังขึ้น...

มันลอบทำร้ายเรา..ทางหนึ่งต้องปะทะกับไดมอส..จึงไม่สามารถจัดการกับมีดขนนกที่ลอบทำร้ายได้..

เอมี่เร่งกำลังจะกระชากเชือก..แต่ไม่หลุด...บ้า..ทำไมถึงแน่นขนาดนี้..

ไม่มีเชือกเส้นไหนมัดวันเดอร์วูแมนได้หรอก..นอกจากเชือกของวันเดอร์วูแมนเอง..

“..คงสงสัยสินะ..ท่านไดมอสไปไหน..”เดอะโครว์หัวเราะ.. “..ท่านต้องไปจับตัวน้ำ..กุลณัฐ..”

เอมี่ชะงัก..ดิ้นรนอย่างไม่คิดชีวิต..แต่ไม่หลุดจากเชือกที่มัดตัวเอง...

“..ไอ้บ้า..ไม่มีทาง..พวกแกไม่มีทางรู้ว่าน้ำอยู่ที่ไหน..”

“..รู้สิทำไมจะไม่รู้ล่ะ..”เดอะโครว์หัวเราะ... “..รู้อะไรดี ๆ เยอะเลย..เป็นต้นว่า..ความรักของเธอกับน้ำ...กุลณัฐ..มิน่า..ถึงยอมปกป้องถึงขนาดต้องทรยศต่อเธมีสไคร่า...”

“..เป็นไปไม่ได้..แกไม่มีทางรู้..ไม่มีทาง..ไม่มี..”เอมี่ชะงักเมื่อเห็นเชือกที่มัดตัวเองถนัด..

เชือกสีทอง...นี่มันเป็นอาวุธของวันเดอร์วูแมนนี่...

แต่ไม่ใช่อาวุธของเรา..

เพราะจะมากจะน้อย..เอมี่ที่เป็นวันเดอร์วูแมนคนหนึ่ง..ก็จำเชือกของตัวเองได้แน่นอน....

เอมี่ขนลุกเกรียว..ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งเหล่านี้...

“..คงเข้าใจแล้วใช่ไหม..ว่าทำไมพวกเราถึงรีดข้อมูลของเธอเกี่ยวกับน้ำ..กุลณัฐออกมาได้..รู้กระทั่งว่าพวกเธอมีความสัมพันธ์กันอย่างไร..มีบทรักบนเตียงที่ถึงใจกันแค่ไหน...”

เสียงหัวเราะเยาะ..ล้อเลียน..และกลั่นแกล้ง..

แต่มันไม่มีผลกับเอมี่เท่ากับใครบางคนที่อยู่ทางด้านหลังเธอ..

ใครที่เป็นเจ้าของเชือกสีทองที่มัดเธออยู่เส้นนี้..เชือกซึ่งเชื่อมพลังกับรัดเกล้า..และอ่านความคิดเธอได้ทั้งหมด...

หนึ่งในวันเดอร์วูแมน..

และเป็นวันเดอร์วูแมนที่ทรยศต่อเธมีสไคร่าที่แท้จริง....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #49 กานดา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 11:23

    ใช่เมย่าไหมนะไรท์

    #49
    0
  2. #48 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 18:10
    สงสารเอมมี่
    #48
    0
  3. #46 PHARTMANEE (@PHARTMANEE) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 06:23
    เราว่าต้องเป็นคิวแน่ๆๆเลย
    #46
    1
  4. #45 0_0 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:25

    ใครรรรรรรรรรรรร คนนั้นมันป็นใครรรรรรรรรร *วิ่งไปคว้าดาบ

    #45
    0
  5. #44 Deknoy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 14:43

    ไปช่วยเมียเร็วน้ำ อย่ามัวแต่กอดนังเยาเส้ อิอิ

    #44
    0