ตอนที่ 22 : ในวิหารแห่งอธีน่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    22 พ.ย. 61

image

เรื่องราวเริ่มกระจ่างมากขึ้นทุกที...

น้ำ..กุลณัฐเวลานี้แน่นิ่งเป็นหมีจำศีล..

และเอมี่แบกเธอขึ้นหลัง..โดยมีท่านประธานเอ็มเพรสเดินอยู่ข้าง ๆ ...

ท่านประธานพี่เอ็มมองดูใบหน้าหลับพริ้มของศิลปินหมี..ก่อนจะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่..

“..ฉันไม่แปลกใจเลยนะว่าทำไมเธอถึงหลงเสน่ห์ยัยหมีนี่นัก..เอมี่..”

เอมี่เหมือนกำลังคิด...แต่ก็อดยิ้มรับไม่ได้..

“..ก็ไม่ทราบนะคะพี่เอ็ม..รู้แต่ว่า..น้ำที่ดูซกมก..ดูตลก ๆ ..ดูบ้า ๆ บอ ๆ ต๊อง ๆ ..แต่เค้าก็น่ารัก..”

“..ตอนนี้เลยกลายเป็นหมดแรงเลย..ให้จิตของเกลสิงนี่มันคงใช้แรงเยอะน่าดู..”

น้ำยังคงหลับ...กอดคอเอมี่โดยสัญชาติญาณ..

เอมี่อดถามไม่ได้..

“..พี่เอ็มจะพาฉันกับน้ำไปไหนนะคะ..”

“..ไปที่วิหารสิ..ไปหาแครอล..ผู้นำทางจิตวิญญาณนักบวชแห่งเธมีสไคร่า..”

วิหารนักบวชของเธมีสไคร่า..เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมเกี่ยวข้องกับเทพเจ้า..โดยเฉพาะอธีน่า..ซึ่งเป็นเทวีประจำองค์กรเธมีสไคร่า..

จริง ๆ เรื่องราวของความเป็นนักบวช..การประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ เหล่านี้..เป็นความเชื่อที่สืบทอดกันมา..

และไม่ใช่เรื่องของศาสนาด้วย..

เพียงแต่ความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้า..เทวีต่าง ๆ โดยเฉพาะในสายเทพตะวันตก..ไป ๆ มา ๆ มันกลับกลายมาเป็นความจริงที่ปรุงแต่งด้วยสัญลักษณ์เชิงนามธรรมและรูปธรรม..

พลังของอธีน่ากลายเป็นจริง..รวมทั้งพลังของมาร์ส..หรือวีนัส..

รวมถึงเทพเจ้าองค์อื่น ๆ เพียงแต่ตอนนี้เหลือเพียงสามองค์เท่านั้นที่มีร่องรอยให้สืบสาวอยู่ในโลก..

ท่านประธานเอ็มเพรสพาเดินกลับไปยังสถานที่ที่จากมาแต่แรก..

เอมี่กลับดูงุนงง..

“.พี่เอ็มคะ..วิหารมาทางนี้หรือ..”

“..การจะไปหาแครอล..หัวหน้านักบวชคนนั้น..เราจะไปแบบผลีผลามไม่ได้..และการจะให้กองกำลังวันเดอร์วูแมนเข้ามาเกี่ยวข้องโดยตรงก็คงไม่ดีนัก..เนื่องจาก..ผู้นำนักบวช..ก็มีอำนาจในการสั่งการวันเดอร์วูแมนทุกคนคล้ายกับฉัน..เรื่อง ๆ นี้..จะว่าไป..ก็ถือเป็นเรื่องส่วนตัวของฉันก็ว่าได้..ดังนั้น..คนที่ฉันวางใจจะใช้งานในตอนนี้..ก็ควรจะเป็นคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับองค์กร..อย่างเธอ..หรือซันนี่..และน้ำ..กุลณัฐ..และเราต้องรอซันนี่..”

เอมี่พยักหน้า..

“..เข้าใจแล้วค่ะพี่เอ็ม..”

“..จะได้ให้ยัยหมีมันพักผ่อนด้วย..เธอก็ควรพักเหมือนกันนะเอมี่..แล้วฉันจะเรียกซันนี่เข้ามาหาเอง..รอซันนี่ก่อนก็แล้วกัน..เราจะวางแผนไปหาแครอล..และเอาความจริงมาให้ได้ว่าตกลง..ยัยนั่นเกี่ยวข้องอะไรกับเทพเจ้ามาร์สกันแน่..”

ท่านประธานพูดอีกว่า..

“..บางที..หากจัดการสิ่งเหล่านี้ได้สำเร็จ..อาจจะยุติศึกที่เกิดขึ้นระหว่างสององค์กรและสองเทพเจ้าที่สู้กันมานานนักหนาเป็นพันปีให้จบได้เด็ดขาดก็ได้..”

ยุติศึกได้เด็ดขาดหรือ..เอมี่คิด..

พูดพลางกระชับร่างที่หลับ..และขี่หลังเธออยู่..

ฉันคงจะอยู่กับเธอได้อย่างวางใจสักทีนะ..น้ำ..

......

น้ำ..กุลณัฐตื่นขึ้นแล้ว..

ที่แปลกใจคือ..ทำไมที่นอนมันแปลกจัง..เย็น ๆ บอกไม่ถูก..

แล้วน้ำก็ตาเหลือก..เพราะนี่ไม่ใช่เตียง..

แต่เป็นอ่างอาบน้ำและน้ำก็ท่วมตัวอยู่..

น้ำอยู่ในท่านั่ง..พิงขอบอ่างด้านหนึ่ง..ฟองแชมพูปกคลุมผิวน้ำเบื้องหน้า..มองไม่เห็นร่างท่อนที่อยู่ใต้ผิวน้ำ..

และรู้สึกว่ามือขวาถูกจับยกขึ้น..มีอะไรมาถู ๆ ใต้แขน..

น้ำยังคงงง ๆ ..แล้วก็ปล่อยให้ถูไป..

จากนั้น..แขนข้างซ้ายก็ยก..มีอะไรมาถูใต้แขนเหมือนกัน..

เสียงหัวเราะดังขึ้น..

“..ตื่นแล้วหรือ..น้ำ..”

น้ำยังคงงง ๆ เหมือนหมีเพิ่งตื่นจากจำศีล..

“..อะไรกันเนี่ย..อะไรกัน..”

เอมี่เคลื่อนกายมาจากด้านหลัง..มือมีฟองน้ำถูตัว..นุ่งกระโจมอกผ้าเช็ดตัว..

“..เธอไม่ได้อาบน้ำ..สกปรกแย่..ฉันเลยอาบน้ำให้ไง..”

น้ำตาเหลือก..

“..อาบน้ำให้..ถูจั๊กกะแร้ให้..”

“..ถู ๆ เช็ด ๆ มาหมดแหละ..”

พูดพลางก็คว้ามือไปใต้น้ำ..

“..ตรงนี้ก็ด้วย..จัดการให้แล้ว..”

น้ำใจหาย..

“..เฮ้ย..เอมี่..จริงอะ..”

รู้สึกมือของเอมี่ที่อยู่ใต้น้ำ..ใต้ฟองสบู่..ก็กำลังถูในจุดที่น้ำรู้สึกจั๊กจี้..แต่ดูเหมือนเอมี่ก็ยิ้ม ๆ ..และชอบที่จะแกล้งศิลปินหมีอยู่อย่างนั้นแหละ..

แล้วเอมี่ก็หัวเราะเมื่อเห็นแขนของศิลปินหมี..

“..อู้ว์ ๆ ๆ ขนลุกเลยเหรอ..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

น้ำค้อนเล็กน้อย..

“..อย่าให้ฉันทำบ้างก็แล้วกัน..”

แทนคำตอบ..เอมี่กลับสลัดผ้าเช็ดตัวกระโจมอกออก..แล้วก้าวขาลงอ่าง..นั่งเผชิญหน้าศิลปินหมี..

เล่นเอาน้ำไปไม่เป็น..

“..จะทำอะไรน่ะเอมี่..”

“..เมื่อกี้บอกจะทำบ้าง..”เอมี่คว้ามือของน้ำ..และซุกมือลงใต้ฟองแชมพูอาบน้ำ.. “..ก็ทำสิ..ทำเลย..”

น้ำใจหายเล็ก ๆ ..เฮ้ย..ท้าไม่ได้เลยนะเนี่ย..

เอมี่อมยิ้ม..พลิกตัวอย่างแคล่วคล่อง..หนุนศีรษะกับหน้าอกหมี..

มือกุมมืออีกฝ่าย..ให้วางแปะลงบนร่างตัวเอง..

น้ำสายตาอ่อนโยนลง..

ต่างฝ่ายต่างก็อยู่ในท่าที่นอนแช่น้ำหนุนกันแบบนี้ไประยะเวลาหนึ่ง..

ทำไมมันถึงมีความสุขเหลือเกินก็ไม่รู้นะ..น้ำคิด..ซบหน้ากับศีรษะอีกฝ่าย..

มือไม้ของน้ำก็ขยับไหว..

เอมี่ยิ้มเล็กน้อย..ทั้งที่หลับตาอยู่..มือไม้ตัวเองก็ขยับไหวเช่นกัน..

น้ำสูดปากเล็กน้อย..

“..เอมี่..”

“..ไม่ชอบหรือไง..”

“..แต่..ฉันไม่เคยทำแบบเอ่อ..แบบนี้เลยนะ..”

“..ฝึก ๆ ไปเดี๋ยวก็เคยเองแหละ..มาแข่งกัน..มามะ..”

“..แข่ง..”

“..อือ..ใครอึดกว่าชนะ..”

ไม่ฟังเสียงแล้ว..พูดจบ..น้ำก็รู้สึกเหมือนกับว่า..ตัวเองสะท้านหวั่นไหวไปทั้งร่าง..

ไม่ช้า..ก็ร้องลั่น..เอมี่เองเห็นยัยหมีร้อง..ก็ร้องบ้าง..

ระงมไปทั้งห้องน้ำเลยทีเดียว..

.......

ประตูห้องของท่านประธานเอ็มเพรสเปิดออก..

ร่างที่ดูผัวในชุดวันเดอร์วูแมนตามเครื่องแบบ..คือ..ชุดเกาะอก..กางเกงเลคกิ้งดำ..แจ๊กเก๊ตดำ..เดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวอีกคนในชุดทะมัดทะแมง..

นี่คือซันนี่..วันเดอร์วูแมนอีกคนหนึ่งที่ลาออกไปแล้ว..

ซันนี่ดูแปลกใจที่ได้รับการติดต่อจากท่านประธานเอ็มเพรส..แต่เมื่อท่านประธานเรียกหา..ก็ต้องรีบเข้ามา..แม้จะลาออกจากหน่วยไปแล้วก็ตาม..ความรู้สึกของซันนี่ก็ไม่ต่างจากเอมี่..ท่านประธานเอ็มเพรส..ยังไงก็ยังผู้บังคับบัญชาอยู่ดี

ซันนี่ประหลาดใจที่ท่านประธานขอร้องให้นำเอาหมวดอลิสตามมาด้วย..

พอแจ้งให้หมวดอลิสทราบ..หมวดสาวคนรักคนนี้ถึงกับลิงโลด..รีบตอบตกลงทันที..

ท่านประธานเอ็มเพรสนั่งที่หลังโต๊ะทำงาน..ปากแดง ๆ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่..มองดูจอแทบเลตที่วางบนโต๊ะ..

ซันนี่ยืนหน้าโต๊ะ..ชิดเท้าตรงตามความเคยชิน..

พี่เอ็มพูดขึ้นทั้งที่ไม่ได้เงยหน้า..

“..ตามสบายเถอะนะซันนี่..เธอไม่ใช่ลูกน้องฉันแล้ว..ไม่ต้องทำความเคารพหรือท่าทีนอบน้อมแบบเดิมหรอก..”

“..ไม่ได้ค่ะ..ท่านประธาน..คือ..”ซันนี่ไม่รู้จะพูดอะไรดี..

“..ฉันให้น้ำกับเอมี่เรียกฉันว่าพี่เอ็ม..ห้ามเรียกว่าท่านประธาน..เธอก็ควรจะเรียกฉันเหมือนกับสองคนนั่นเรียก..”

ซันนี่อึกอัก..ยังไม่ชินปากกับการเรียกแบบสนิทสนมกับหัวหน้าคนนี้..

แต่หมวดอลิสกลับเรียกว่า..

“..สวัสดีค่ะพี่เอ็ม..ดิฉัน..อลิสนะคะ..”

“..สวัสดี..อลิส..นี่สิ..ถึงสมกับจะเป็นเมียของอดีตวันเดอร์วูแมนระดับยอดฝีมืออย่างซันนี่หน่อย..”ท่านประธานหัวเราะ..เหลือบมองหมวดอลิส..และก้มหน้าดูจอแทบเลตอยู่..ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่..

หมวดอลิสไม่ใช่อดีตผู้ใต้บังคับบัญชา..ยังไงก็ยังกล้าเล่นด้วยมากกว่า..

“..พี่เอ็มคะ..ดูอะไรอยู่น่ะ..เหมือนกับดู..เอ่อ..หนังเอวี..”

ท่านประธานเอ็มเพรสหัวเราะ..

“..ก็ไม่เชิงหรอกนะ..แต่มันฟินดี..ดูสิ..”

พูดพลางยื่นแทบเลตและกลับทางให้เห็นชัด ๆ .

นั่นเป็นภาพของน้ำกับเอมี่ในอ่างอาบน้ำ..

หมวดอลิสทำปากเหวอ..

“..พี่เอ็ม..นี่เป็นพวกถ้ำมองตั้งแต่เมื่อไหร่..แล้วก็..มันน่าเกลียดมากนะคะที่ทำแบบนี้..นี่มันเรื่องส่วนตัวของพวกเค้านะคะ..คือ..”หมวดอลิสแทบจะหมดความเคารพพี่เอ็มไปในทันที..

ซันนี่ยังคงนิ่ง..เหมือนไม่เห็นสิ่งที่ท่านประธานพี่เอ็มทำ..เป็นเรื่องที่ผิดอะไร..

แต่หมวดอลิสไม่พอใจอดีตผู้บังคับบัญชาของแฟนเป็นอย่างมาก..

พี่เอ็มหัวเราะ..หยิบแทบเลตมาดูต่อ..

“..ใกล้จะจบแล้วสินะ..ฮ่าฮ่าฮ่า..”พี่เอ็มพิจารณาสีหน้าและท่าทางของทั้งสอง..ก่อนจะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่..

“..พี่เอ็ม..”หมวดอลิสแทบจะกระชากแทบเลตขว้างทิ้ง..

ซันนี่ต้องจับมือของคนรัก..

“..อลิส..อย่าเสียมารยาทต่อหน้าท่านประธาน..”

“..คุณซันนี่..มันน่าเกลียดมากเลยนะ..มาแอบดูแบบนี้..เสียมารยาท..ละเมิดสิทธิ์ด้วย..ทุเรศมากด้วย..”แล้วก็นึกขึ้นได้.. “.ฉันเป็นตำรวจ..ต้องห้าม..ถ้าไม่ฟังต้องจับ..เพราะมันผิดกฏหมาย..”

หมวดอลิสกำลังจะพูดอะไรต่อ..ก็รู้สึกเหมือนภาพเบื้องหน้า..เปลี่ยนไปเป็นดำมืด..สติสัมปชัญญะขาดหายไป..

.....

ในสายตาของซันนี่..เวลานี้..แฟนตัวเองกลายเป็นตาแข็งค้าง..เหมือนช็อค..

“..เก้าอี้..”เสียงพี่เอ็มพูด..

ซันนี่เหลียวไปด้านหลัง..คว้าเก้าอี้มารองรับร่างที่ทรุดนั่งอย่างแรงและรวดเร็ว..

หมวดอลิสเหมือนตาเหลือกกลับไปมาชั่วขณะ..ก่อนจะหัวเราะเสียงดัง..

“..สมกับเป็นประธานของเธมีสไคร่าจริง ๆ ..เธอคงจะเป็นประธานรหัสเอ็มเพรส..หรือชื่อจริงคือลัคนา..นภาพหลวัชร์..ชื่อเล่นเปียโนใช่ไหม..”

บอกได้ถึงขนาดนี้..ข้อมูลก็เป็นข้อมูลที่ซันนี่เองยังไม่รู้มาก่อน..เล่นเอาซันนี่อุทานออกมา..

“..นี่..ท่าน..”

“..ใช่..ฉันวีนัส..อย่าตกใจไปเลยซันนี่..ท่านประธานของเธอเค้าก็แบบนี้แหละ..มีวิธีการแปลก ๆ ที่ทำให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการเสมอ..และเค้าก็แค่อยากจะคุยกับฉันเท่านั้น..”

พี่เอ็มยิ้มกริ่ม..ปากแดง..แต่ดูมีความฉลาด..และเก่งกาจ..

“..ฉันพอจะรู้เรื่องที่ท่านติดต่อคนของฉันอย่างเอมี่กับซันนี่..ผ่านร่างหมวดอลิสมาบ้างนะคะ..”

ก่อนจะพลิกแทบเลตให้ดู..

สภาพของน้ำเวลานี้อ่อนระโหย..คงฟินจนถึงที่สุดแล้ว..แม้แต่เอมี่ก็เช่นกัน..แต่อาการไม่เท่าศิลปินหมี..

ไม่ใช่ไม่เท่าสิ...ไม่เหมือนกันเลย..

เพราะเวลานี้..เอมี่ดูจะกระชุ่มกระชวยมีความแจ่มใสกว่าเดิมด้วยซ้ำ..

เทวีวีนัสในร่างหมวดอลิสหัวเราะ..

“..ยัยอธีน่ามันเป็นเบี้ยนนี่..พอมันได้กินผู้หญิง..มันก็มีพลังมากขึ้นแบบนี้แหละ..ไม่เห็นแปลก..พวกเธอเอาพลังมันมาใช้..ก็ต้องเป็นเหมือนมันนั่นแหละ..”

ซันนี่อดครางไม่ได้..

“..ท่านประธานคะ..ที่ท่านทำไปทั้งหมด..นี่ก็เพราะ..”

“..ฉันบอกเอมี่แล้ว..ขอถ้ำมองหน่อย..เพราะอยากจะรู้แค่ว่า..มันจริงแค่ไหนสำหรับกรณีที่ท่านวีนัสบอกเมื่อสักครู่.”

พี่เอ็มหัวเราะ..พูดขึ้นอีก..

“..แล้วมันก็จริง..”

ซันนี่อุทานออกมา..

“..แล้วท่านคิดจะทำอะไรต่อล่ะคะ..”

“..สิ่งที่พวกเขานึกไม่ถึง..คือ..พวกเขายังไม่รู้ถึงการเพิ่มพลังของวันเดอร์วูแมน..”

“..พวกเขา..”ซันนี่อุทาน..

“..ฉันตามเธอมา..ก็เพื่อจะบุกไปยังสถานที่หนึ่ง..และฉันไม่อาจจะใช้กองกำลังวันเดอร์วูแมนจัดการเรื่องราวเหล่านี้ได้..จะต้องทำในนามส่วนตัวเท่านั้น..เลยต้องใช้เธอมาช่วยฉันพร้อมกับเอมี่..ส่วนน้ำ..กุลณัฐกับหมวดอลิสแฟนเธอ..ก็สามารถเป็นกองหนุนได้..ฉันต้องการให้เทวีวีนัสมาร่วมงานนี้ด้วย..ก็เลยต้องใช้แฟนเธอ..เพราะเทวีวีนัสจะเข้าร่างหมวดอลิสได้เท่านั้น..”

ร่างหมวดอลิสหัวเราะ..

“..แล้วคิดว่าทำไมฉันต้องมายุ่งด้วยล่ะ..ท่านประธาน..”..

“..เพราะเรื่องราวที่ฉันจะไปทำ..เกี่ยวข้องกับสายเลือดของท่านโดยตรงไงคะ..เป็นสิ่งที่ท่านเองก็ไม่พอใจตลอดมาที่เกลสายเลือดของท่าน..เป็นผู้ร้ายของเธมีสไคร่า..พลังของท่านถูกคนเข้าใจผิด..และท้ายที่สุด..ท่านก็ไม่อยากจะให้เทพเจ้าแห่งสงคราม..หรือมาร์สชนะอยู่แล้ว..เพราะจะมากจะน้อย..ท่านก็เป็นเทวีแห่งความรัก..ไม่มีวันชอบสงครามหรือความรุนแรงใด ๆ ..”

“..ฉลาดสมกับเป็นประธานแห่งเธมีสไคร่าจริง ๆ ..”

ซันนี่ยังคงสงสัย..

“..เราจะต้องบุกไปที่ไหนหรือคะ..ท่านประธาน..”

“..เรียกฉันว่าพี่เอ็ม..เอ๊ะ..เธอนี่..ทำไมพูดไม่ฟัง..”พี่เอ็มดูจะหงุดหงิด..ก่อนจะหัวเราะ.. “..อย่าตกใจล่ะ..ฉันจะบุกไปยังวิหารแห่งอธีน่า..ไปหายัยแครอล..และหากคุยไม่รู้เรื่อง..เราจะจัดการนางเสีย..”

ซันนี่อุทานออกมา..

“..จริงหรือคะพี่เอ็ม..”

“..จะได้จบ ๆ เรื่องสักที..รำคาญ..”พี่เอ็มหัวเราะ..ก่อนจะเขม้นมองซันนี่..

“..ระหว่างนี้..เธอควรจะจัดการเพิ่มพลังตัวเองให้เยอะกว่านี้นะ..ไหน ๆ ก็เอาหมวดอลิสมาด้วยแล้วนี่..”

ร่างของหมวดอลิสกลับหัวเราะแปลก ๆ ..

“..ถ้าจะเพิ่มพลัง..ฉันยินดีช่วยเธอนะซันนี่..”

ซันนี่กลืนน้ำลาย..

“..ท่านออกจากร่างหมวดอลิสก่อนเถอะค่ะ..ถ้าไม่อย่างนั้น..ดิฉันคงเพิ่มพลังไม่ได้..”

“..อ้าว..ทำไมล่ะ..”เทพีวีนัสในร่างหมวดอลิสเอียงร่าง..และเท้าสะเอวเหมือนท้าทาย..

“..คือ..”ซันนี่กลืนน้ำลาย.. “..แม้จะร่างหมวดอลิส..หากข้างในไม่ใช่หมวดอลิส..ดิฉันก็คงไม่กล้าทำอะไรหรอกค่ะ..”.แล้วซันนี่ก็พูดอย่างแน่วแน่.. “..สำหรับดิฉัน..มีเพียงหมวดอลิสคนเดียวที่ทั้งรักทั้งต้องการ..มีคนเดียวเท่านั้นค่ะ..”

เทวีวีนัสหัวเราะเสียงดัง..

“..แหม..พูดจาหล่อมากเลย..น่ารักจัง..”

พลางจับคางซันนี่..ก่อนจะระทวยลงกับอ้อมกอด..เทวีวีนัสออกจากร่างไปแล้ว..

ซันนี่ประคองคนรัก..ในขณะที่พี่เอ็มลุกขึ้น..

“..ให้เวลาอีกสามสิบนาทีนะซันนี่..มีห้องอีกห้องหนึ่งทางด้านนั้น..เธอคงจะรู้ดีว่าเป็นที่ไหน..ฉันอนุญาตให้เธอใช้ห้องนั้นได้..กินหมวดอลิสให้อิ่มนะ..เดี๋ยวเราจะบุกวิหารอธีน่ากัน..ถึงเวลานั้น..เทวีวีนัสคงจะกลับมาเอง..”

....

วิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งอธีน่า...

สถานที่ซึ่งทั้งมีอำนาจ..มีกลิ่นอายของความเชื่อ..จิตวิญญาณ..และความเร้นลับของเธมีสไคร่า..

วิหารนักบวชแห่งนี้..สืบทอดมาตั้งแต่สมัยโบราณ..เมื่อก่อตั้งองค์กร..และต้องใช้อำนาจพลังแห่งอธีน่า..เทพเจ้าที่มีรากฐานความเชื่อที่เก่าแก่ที่สุด..ความเชื่อดั้งเดิมทำให้ต้องมีนักบวช..มีวิหาร..มีการประกอบพิธีกรรมเพื่อจะได้เชื่อมต่อกับจิตวิญญาณของเทพเจ้าได้..

และผู้ที่ทำหน้าที่ทางจิตวิญญาณ..จึงถือว่ามีความสำคัญเป็นอันดับต้น ๆ ..

ถึงกับมีอำนาจบังคับบัญชา..สั่งการหน่วยวันเดอร์วูแมนได้เช่นเดียวกับประธานฯ..เพียงแต่ต้องทำไปเพื่อปกป้องวิหาร..พิธีกรรม..และนักบวชเท่านั้น.

ในวิหารเวลานี้..

ผู้นำนักบวชที่ชื่อแครอล..กำลังนั่งเป็นประธานอยู่หน้าเหล่านักบวชทั้งหมด..และกำลังสวดมนต์ภาวนา..มีกระถาง..เปลวไฟ..และรูปปั้นเทวีอธีน่าซึ่งทรงเครื่องนักรบสง่างาม..

นานจนแครอลลืมตาขึ้น...

เหล่านักบวชทั้งหลายก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน..

นักบวชคนที่อยู่เบื้องหน้าคนหนึ่งถามว่า..

“..ท่านประมุข..เหมือนท่านจะสังหรณ์อะไรอยู่..”

แครอลพยักหน้า..

“..คนที่ไม่เข้าใจ..ก็จะไม่เข้าใจอยู่อย่างนั้น..ว่าทำไมเรื่องราวถึงได้เป็นเช่นนี้ได้..”

“..ท่านหมายถึง..”

“..อาจจะต้องถึงเวลาสักที..”แครอลแค่นเสียง..

พลางลุกขึ้น..เดินไปยังเบื้องหน้าเทวรูปอธีน่า..

“..เรื่องราวที่จะเกิดขึ้น..เป็นเรื่องภายในของเรา..ท่านไม่ควรจะยุ่งเกี่ยวอะไรนะ..”..

ด้านหลังเทวรูป..ชายคนหนึ่งในชุดดำ..เดินออกมา..

แครอลพยักหน้าให้..

“..ท่านโฟบอส..”

นี่คือโฟบอส..หัวหน้าใหญ่แห่งองค์กรคิงส์มาร์ส..คู่ปรับตัวฉกาจของหน่วยวันเดอร์วูแมนแห่งเธมีสไคร่า..

หลังจากที่โดนถล่มจนหนีหัวซุกหัวซุน..หันไปร่วมมือกับสุวิทย์พ่อของเอมี่..จับตัวเอมี่..และในที่สุดก็ไล่ตามเอมี่ที่หลบหนีออกมาพร้อมกับน้ำ..จนเข้ามาในเธมีสไคร่าเสียเอง..

โดยเข้ามาหลบอยู่ในวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งอธีน่าแห่งนี้..

โฟบอสหัวเราะหึ ๆ ..

“..เหมือนประธานแห่งเธมีสไคร่าจะรู้แล้วนะว่าที่จัดการองค์กรแห่งเทพเจ้ามาร์สไม่สำเร็จสักที..เพราะเรามีท่านเป็นไส้ศึก..ท่านแครอล..”

“..ฉันไม่ใช่ไส้ศึก..อย่าสำคัญตนผิดไป..โฟบอส..เพียงแต่ที่ต้องช่วยเหลือท่านและองค์กรของเทพเจ้ามาร์ส..ล้วนแล้วแต่มีเหตุผล..ท่านต้องการเพียงแค่ตัววันเดอร์วูแมนเอมี่..เราจะจัดการให้ท่าน..เพียงแต่อย่าทำอะไรบ้าบอโดยพละการ..และฉันไม่ได้สั่ง..”

โฟบอสแค่นเสียง..

“..โอกาสที่จะจัดการประธานแห่งเธมีสไคร่าที่มีโค้ดเนมว่า..เอ็มเพรส..มันอยู่แค่เอื้อม..และหากว่าเราฆ่านางได้..ท่านก็หาทางแทรกเอาคนของท่านขึ้นเป็นประธานคนใหม่..ทุกอย่างก็จบ..ไม่ดีหรือไง..”

“..เราไม่ใช่พวกเดียวกัน..ที่ฉันต้องช่วยท่าน..เพราะฉันมีเหตุผลของฉัน..บอกแล้วนะท่านโฟบอส...อีกสักครู่..หากเอ็มเพรสมา..ท่านต้องอยู่ในที่ซ่อนของท่าน..ห้ามปรากฏตัวไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม..”

โฟบอสเหมือนจะไม่พอใจลึก ๆ ..แต่ก็ไม่อาจจะทำอย่างไรได้..

การจะเข้ามาถึงส่วนสำคัญของเธมีสไคร่าอย่างวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เรื่อง่ายนัก..

แต่เมื่อประมุขนักบวชอย่างแครอลให้ความช่วยเหลือ..มันก็ไม่ใช่เรื่องยาก..

ที่ผ่านมา..ไม่ว่าจะต่อสู้กับเธมีสไคร่ามากี่ครั้ง..พ่ายแพ้ต่อกลยุทธ..การต่อสู้ซึ่งหน้ามาไม่รู้กี่ครั้ง..จนถึงกับหนีหัวซุกหัวซุนอย่างไร..ท้ายที่สุด..แครอลก็ช่วยเหลืออย่างลับ ๆ ให้เขารอดมาได้ทุกครั้ง..

ไม่ว่าใครก็รู้ดี..ส่วนหนึ่งที่พ่ายแพ้..ต้องยอมรับว่า..ประธานแห่งเธมีสไคร่าที่มีชื่อโค้ดเนมว่า..เอ็มเพรส..นั้นเก่งกาจสามารถ..ฉลาด..คาดการณ์ได้อย่างยอดเยี่ยม..ใช้คนได้อย่างไม่มีที่ติ..โฟบอสจึงได้แพ้ได้ทุกครั้ง..

ยังไม่คิดเลยว่าจะจัดการเอ็มเพรสคนนี้ได้อย่างไร..

ปรกติจะไม่มีใครเข้าถึงท่านประธานได้แม้แต่น้อย..การจะหาคนแฝงตัวเข้าไปจัดการท่านประธาน..จึงทำได้ยากเย็นนัก..

แต่หากประธานเอ็มเพรส..กล้ามาหาแครอลถึงวิหารศักดิ์สิทธิ์..ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง..

ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างในตอนนี้..ก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดายนัก..

หากฆ่าประธานเอ็มเพรสได้เสียคนเดียว..บางที..การก่อตั้งคิงส์มาร์สขึ้นมาใหม่..และยึดอำนาจเธมีสไคร่า..นำเอาพลังแห่งอธีน่ามารับใช้พลังแห่งเทพเจ้ามาร์ส..ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นไปไม่ได้..

แม้แครอลจะพยายามกำชับไม่ให้โฟบอสทำเสียเรื่อง..แต่มีหรือว่าคนอย่างหัวหน้าแห่งองค์กรคิงส์มาร์สจะไม่ยอมคิดอ่านอะไรเลย..

การที่ประธานเอ็มเพรสมาถึงวิหารศักดิ์สิทธิ์ในเวลานี้ย่อมไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน..บางที..อาจจะต้องมีเหตุมีเรื่องมีราวกับประมุขนักบวชก็เป็นไปได้..

เสียงนักบวชคนหนึ่งเดินเข้ามาจากภายนอกห้องโถง..พูดขึ้นว่า..

“..ประธานแห่งเธมีสไคร่ามาขอพบท่านประมุขแล้วค่ะ..”

แครอลพยักหน้า..

“..เป็นไปตามที่คาดไว้..โฟบอส..หลบไปก่อน..”

โฟบอสแค่นเสียง..หลบไปหลังรูปปั้นตามเดิม..

แครอลหันไปทางกลุ่มนักบวช..

“..พวกท่านทั้งหลาย..ควรหลบไปก่อนเช่นกัน..ไม่ทราบว่า..เอ็มเพรสมีคนมาด้วยหรือไม่..”คำหลังคือถามนักบวชที่เข้ามารายงานเมื่อสักครู่..

“..มีคนตามนางมาสี่คน..”

“..ถ้าอย่างนั้น..ก็ควรจะมีคนอยู่ที่นี่สักห้าคน..และที่เหลือเตรียมพร้อมจะเข้ามาช่วยเหลือตามคำสั่งหากฉันต้องการ..”แครอลวางแผนแล้วก็นิ่งคิด.. “..ไปพาตัวเอ็มเพรสเข้ามา..”

นักบวชที่ทำหน้าที่รับแขกภายนอก..โค้งศีรษะ..ล่าถอย..

ไม่ช้า..คนที่เต็มห้องโถงก็เหมือนสลายตัวกันไป..เหลือเพียงแค่ห้าคน..ยืนเฝ้าที่มุมผนังห้าจุด..

แครอลสงบนิ่ง..

ไม่นึกว่า..ท้ายที่สุด..ก็ถึงวันนี้จนได้..

วันที่ประธานเธมีสไคร่ากับประมุขนักบวชต้องเคลียร์สิ่งที่คาใจของกันและกัน...ซึ่งไม่ทราบว่าจะเคลียร์กันได้แค่ไหน..และผลลัพธ์จะจบอย่างไร..

ไม่ช้า..คนห้าคนก็ก้าวเข้ามา..นำหน้าโดยเอ็มเพรส..ประธานแห่งเธมีสไคร่า..ที่สวย..สง่า..ปากแดง..แต่งกายหรูหรา..และมีบุคลิกของผู้นำ..

และอีกสี่คน..ก็คือ..เอมี่..น้ำ..ซันนี่..และอลิส..

อลิสเวลานี้..ก็ไม่ใช่อลิสคนเดิม..แต่มีจิตวิญญาณของเทวีวีนัสสิงสู่อยู่..

เหมือนเทพีวีนัสก็อยากจะทราบเรื่องราวทั้งหมดด้วยเช่นกัน..

แครอลยังคงสงบนิ่ง..ทักทายขึ้นก่อน..

“..ท่านประธาน..ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ..”

พี่เอ็มของเอมี่และน้ำ..รวมทั้งซันนี่..ได้แต่หัวเราะเบา ๆ ..

“..วันนี้..เราอาจจะต้องเจอกันเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้..”

“..ปัญหาก็คือ..ใครที่ต้องหายไปจากโลกนี้..จนทำให้เราไม่ได้เจอกันอีก..”แครอลพูดเสียงเยือกเย็น..

พี่เอ็มยังคงใจเย็นเฉกเช่นกัน...

แต่ก็คิดในใจ..

ตกลง..นี่มึงท้ารบกูแล้วใช่ไหม..อิแค...

......

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #107 0_0 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 21:01

    อ้าว ทำไมเป็นงี้อ่ะ ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากกกกกกกกกกก

    #107
    1
  2. #106 Deknoy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 19:40

    อิแค เรียกสั้นๆพอ 5555 ยัยหมีต้องต่อสู้อีกแล้วใช่มั๊ยคะไรท์

    #106
    1