ตอนที่ 20 : ไม่ยอมให้ใครทำร้ายหมี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    11 ต.ค. 61

image

เฮ้อ...ประธานบริษัทกับเด็กรับรถหรือนี่

…………………

น้ำ..กุลณัฐกำลังขับรถมุ่งหน้าไปโคราช..

เอมี่คอพับคออ่อนอยู่ที่นั่งข้างคนขับ.เหมือนยังไม่ได้สติ..

และก็เอนกายพับมาทางคนขับแบบไม่รู้ตัว..

มือไม้ก็กอดคนขับอีกด้วย..

เล่นเอาศิลปินหมีใจไม่ดี..แต่ก็ไม่คิดอะไร..

รถวิ่งมาตามทางถนนมิตรภาพ..

และกำลังผ่านเขื่อนลำตะคอง..

มือของเอมี่แปะที่ตัก..

เล่นเอาศิลปินหมีดีเด่นถึงกับสะดุ้ง..

“..เอมี่..เอมี่..”น้ำตัดสินใจเรียก..

“..น้ำ..น้ำ..”เสียงเอมี่ละเมอ..

น้ำตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าข้างทางซึ่งเป็นจุดชมวิวของเขื่อนลำตะคองพอดี.และจอด..

ปลดเข็มขัดนิรภัย..พยายามจับตัวเอมี่ให้ตั้งตรง..

แต่เอมี่ก็ไม่รู้ตัว..กอดเปะปะ..

“..ไม่เอานะเอมี่..นั่งดี ๆ สิ..”น้ำบ่น.. “..ว้า..หมดรูปวันเดอร์วูแมนเลย..”

มือของเอมี่แปะที่หน้าอกหมี..

เล่นเอาน้ำ..กุลณัฐใจหาย..

“..อยากกินนม..นมตราหมี..”เสียงเอมี่พึมพำ..

น้ำเกาหัวแกรก ๆ ..

“..สรุปนี่เธอสลบหรือแกล้งวะเนี่ย..”

“..สลบจริง ๆ ไมได้แกล้ง..”เอมี่ตอบทั้งที่หลับตา..เคี้ยวปากหยับ ๆ ..

น้ำครางเฮ้อ.เอา..ไม่แกล้งก็ไม่แกล้ง..

พยายามจะผลักเอมี่ให้นั่งตัวตรง..แต่แล้วอีกฝ่ายก็ลืมตาขึ้น..

น้ำสะดุ้ง..

“..อ้าว..ไหงว่าสลบไง.”

เอมี่ตาลอย ๆ เบลอ ๆ พิกล..

“..อยากกินนมตราหมี..”

“..เอา.เอาเข้าไป..ตอนใกล้จะจบเรื่อง..ทำไมเธอหื่นขนาดนี้วะเนี่ย.”น้ำบ่น..

“..อยากกินนมตราหมี..”เอมี่พึมพำอีก..

“..เดี๋ยวให้กิน..รอให้ถึงก่อนนะเอมี่..”น้ำพยายามพูดกับคนที่เหมือนเบลอ ๆ อยู่..

“.กินเดี๋ยวนี้..กินเดี๋ยวนี้..”

น้ำส่ายหน้า..ยาอะไรที่มันวางให้เอมี่วะเนี่ย..ทำไมทำให้เมียกูแปลก ๆ ไปขนาดนี้..

แล้วน้ำก็ตาเหลือก..

เพราะเอมี่ตาขวาง..และผวาเข้ากินนมตราหมีจริง ๆ ..

“..เฮ้ย..ไม่เอานะเอมี่..อย่านะ..นี่มันบนรถนะเว้ย..แล้วก็..”

รถเหมือนเขย่า ๆ ไปมา..

ก่อนจะนิ่ง..

ไฟหน้ารถดับลง..เครื่องก็ดับ..

รอบบริเวณมืด..เงียบงัน..

....

รุ่งเช้า..

น้ำงัวเงียตื่น..บ้าชะมัด..แทนที่จะรีบถึงโคราช..กลับมาติดแหงกที่จอดรถตรงจุดชมวิวของลำตะคองนี่ได้ยังไงก็ไม่รู้..

แต่ก็สะดุ้งสุดตัว..เพราะเอมี่ลืมตามองเธออยู่ข้าง ๆ ..

น้ำรีบผวาลุกขึ้น..เบาะพิงเหมือนเอนราบให้น้ำได้นอน..

ข้อสำคัญ..เสื้อถูกถลกขึ้นมาด้านบน.ต้องรีบจัดแจงให้เรียบร้อย..

นี่เอมี่กินนมตราหมีไปจริง ๆ หรือนี่วะ..น้ำคิด..

“..เราต้องรีบไปกันก่อนนะเอมี่..เธอเป็นไงบ้าง..”

เอมี่ยิ้ม..

“..จะเป็นไงล่ะ..ดีนะแถวนี้ไม่ใช่อุทยานแห่งชาติ..ไม่งั้นคงโดนเจ้าหน้าที่ป่าไม้จับแล้ว..”

“..ทำไมล่ะ..”น้ำยังไม่เข้าใจ..

“..ก็ล่าหมีมากินมันผิดกฎอุทยาน..”เอมี่หัวเราะ.. “..แล้วฉันก็กินหมีซะอิ่มแปล้..”

น้ำค้อนเล็กน้อย..

“..เออ..เห็นแก่เธอโดนวางยานะ..ฉันจะไม่ถือโทษโกรธเธอที่ทำให้ฉันเป็นเมียเธอในรถ..”

เอมี่เอียงคอ..ยิ้มอย่างน่ารัก..จับแขนน้ำขึ้น..มีกำไลที่ทำจากรัดเกล้าหัก ๆ ..ของเอมี่..

“..นี่ฝีมือเธอหรือ..”

“..ก็แหง..ไม่ได้ไอ้นี่..ฉันคงช่วยเธอออกมาไม่ได้หรอกนะ..”

เอมี่จูบมือน้ำ..

“..ไอเดียเธอไม่เลวเลย..”

น้ำชูมืออีกข้างให้ดู..มีกำไลเหมือนกันอีก..

“..ทำไว้สองอัน..”

“..งั้น..ขออันนะ..”เอมี่ง้างกำไลของน้ำ..ถอดออกข้างหนึ่ง..และสวมกับมือตัวเอง..

น้ำพยักหน้า..

“..มันของเธออยู่แล้วนี่..”

“..ฉันไม่รู้เธอคิดได้ยังไงนะ..แต่เป็นเพราะเธอฉันถึงรอดจากการตกเป็นของผู้ชายมาได้..”

“..นี่รู้เรื่องหมดเลยหรือ..”

“..แค่เอากำไลแตะหัวก็รู้หมดแล้ว..”เอมี่หัวเราะ..

“..ว่าแต่..เธอไม่เป็นไรแล้วนะ..หมดฤทธิ์ยาแล้วใช่ไหม..”น้ำถามด้วยสีหน้ากังวล..

“..ยาปลุกเซ็กส์มันแรงจริง ๆ ..แต่ฉันก็ดีใจที่ท้ายสุด..ฉันก็เอาฤทธิ์ยามาระบายกับเธอ..”เอมี่หัวเราะ..แลบลิ้น... “.โอย..กินสัตว์ป่าสงวนอย่างหมี..ติดคุกแหง..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

น้ำทำหน้าเซ็ง..

“..จำไว้นะ..ฉันเป็นผัว..เธออย่ามาให้ฉันเป็นเมียอย่างเมื่อคืนนี้อีกนะ..”

“..ก็หลายทีแล้ว..ผลัด ๆ กันน่า..นะ..”เอมี่หัวเราะ..

น้ำนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน..ที่เอมี่กินสัตว์ป่าสงวนอย่างเอร็ดอร่อย..เออ..ฟินก็ได้วะ..

ก่อนจะยิ้มเล็กน้อย..อายอีกเล็กน้อย..เอมี่จัดหนักเพราะฤทธิ์ยาจริง ๆ ..

น้ำลากเข้าสู่เรื่องราวสักทีก่อนที่จะกลายมาเป็นคุยเรื่องอย่างว่าจนนอกลู่นอกทางไปเสีย..

“..พี่ซันนี่มาช่วยเรา..และให้ความเห็นว่า..ควรจะหลบไปสักพักก่อน..ฉันก็เลยคิดจะพาเธอไปโคราช..คือก่อนที่ฉันจะไปออดิชั่นและเดบิ๊วเป็นศิลปินค่ายทูเวย์คอมมิวนิเคชั่น..ฉันเป็นเด็กโคราชที่น่ารักคนนึง..พอจะมีที่ให้เราหลบกันได้นะเอมี่..”

เอมี่ครางอือม์..

“..นั่นคือการเอาตัวรอด..แต่ฉันไม่คิดแบบนั้นนะน้ำ..แทนที่เราจะหลบ..เราควรจะรุกกลับ..ที่เราพลาดท่าเสียที..เพราะฉันไม่นึกว่า..พ่อฉันจะกลายมาเป็นพวกคิงส์มาร์สด้วย..รู้จักกับโฟบอสหัวหน้าของคิงส์มาร์สอีก..แต่ถ้าเรารู้ว่าอะไรเป็นอะไรแล้ว..เราจะวางแผนรุกกลับกันล่ะน้ำ..”

“..อ้าว..งั้น..เราก็ไม่ต้องไปโคราชใช่ไหม..”

“..ใช่..ไม่ต้องไปหรอก..ไปหาที่พักเป็นเซฟเฮาส์อยู่ในกทม.นี่แหละ..”

“..จะดีหรือเอมี่..”น้ำดูกังวล..

เอมี่รีบกอดน้ำไว้..จูบเบา ๆ ที่ศีรษะ..

“..กลัวเหรอน้ำ..ไม่ต้องกลัวหรอกนะ.ตอนนี้ฉันโอเคแล้ว..ฉันจะปกป้องเธอเอง..”

น้ำครางเฮ้อ..

“..อดพาเธอเที่ยวโคราชเลย..”

“..เสร็จเรื่องแล้วค่อยมาเที่ยวก็ได้..ตอนนี้..เรากลับกทม.กันเถอะ..”

หน้าน้ำซุกกับหน้าอกของเอมี่..สูดกลิ่นกายหญิงที่ชวนให้หลงใหล..

“..เราจะไปพักที่ไหนกันดีล่ะเอมี่..แล้วรถคันนี้..ทะเบียนมันก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นรถฉันนะ..”

“..เอาไปฝากใครก่อนก็ได้..หรือจะเอาไปจอดทิ้งไว้ที่บ้านเธอก่อนก็ไม่เลว..”

“..ก็ดี..จะได้ไปเอาอินังเยาฮันมาด้วย..คิดถึงมันจัง..”น้ำพูด.. “..แล้วจากนั้นจะไปที่ไหนกันต่อล่ะ..”

“..ก็ไปเซฟเฮาส์น่ะสิ..”

“..อยู่แถวไหน..”

“..อยู่ตรงซอยโชคชัยสี่..”เอมี่พูดเรื่อย ๆ ..เล่นเอาน้ำชะงัก.

“..เอ.จะดีหรือเอมี่..ทำไมไปตรงนั้นล่ะ..อย่าบอกนะว่าอยู่แถวซอยสุคนธสวัสดิ์ 8 ..”

เอมี่ตาโต..

“..เธอรู้ได้ไง ..”แล้วเอมี่ก็หัวเราะ .. “..แต่ไม่ใช่ ..คนละซอยกัน ..”

น้ำทำท่าโล่งใจ

“..รอดโดนด่าไปได้อีกครั้ง..จะไปอยู่ตรงนั้นทำไมก็ไม่รู้ ..ลาดพร้าว โชคชัยสี่ รถติดจะตาย..”

“..ก็ฉันซื้อบ้านไว้ที่นั่นด้วยนี่..”

“..ไปให้มันไกล ๆ ดีกว่ามั้ง..พอมันเฉียด ๆ ความจริง..รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ..”น้ำดูจะเซ็ง ๆ ..

เอมี่หัวเราะ..แต่แล้วก็ชะงัก..

“..เอ๋..”เธอเหลียวมองไปรอบ ๆ ..

น้ำหูตาเหลือก..

“..มีอะไร..อย่าเพิ่งมาทำหน้าแปลกใจตรงนี้สิ..ใจไม่ค่อยดีเลย..”

“..นี่มันที่พักริมทางจุดชมวิวเขื่อนลำตะคองใช่ไหม..”

น้ำพยักหน้า..

“..มันแปลกตรงไหนหรือเอมี่..”น้ำงุนงง.. “..ฉันมาโคราชทีไร..บางทีก็มาแวะดูวิวที่ตรงนี้แหละ..”

เอมี่นิ่งคิด..ก่อนจะหน้าซีด..

“..ใช่..ฉันลืมไป..ลืมไปเลย..”

“..ลืมอะไรของเธอ..”

“..ทางเข้าไปยังเธมีสไคร่า..องค์กรจะทำไว้หลายจุด..และ..”

เอมี่ใจหายเมื่อเห็นบรรยากาศเบื้องหน้าดูแปลก..

“..นี่ก็เป็นจุดหนึ่งด้วย..”

กระแสกระเพื่อมคล้ายผิวน้ำสั่นไหว..เกิดขึ้นเบื้องหน้า..

น้ำตาเหลือก..เมื่อเห็นคนแต่งตัวเหมือนเอมี่ตอนเป็นวันเดอร์วูแมนปรากฏกายขึ้นจากกระแสสั่นไหวนั้น..

องค์กรลับที่เป็นองค์กรของเทพเจ้า..มีหน้าที่ปกป้องโลก..มีหลักแหล่งอยู่ในอีกมิติหนึ่ง..การเข้าออกองค์กรเป็นความลับสุดยอด..และไม่มีใครคนไหนหาเจอ..เพราะมันอยู่นอกเหนือจากแผนที่และการรับรู้ของมนุษย์ทั่วไป..

แม้ว่าเอมี่ซึ่งเคยอยู่กับองค์กรมาก่อน..ในเวลานี้..หากจะกลับเข้าไปอีกครั้งก็ทำไม่ได้แล้ว..เพราะเมื่อออกไปสู่โลกภายนอก..จะไม่ได้รับอนุญาตให้กลับเข้าไปอีก..

วันเดอร์วูแมนปรากฏขึ้นห้าคน..ทุกคนเดินมาที่รถของน้ำ..กุลณัฐ..

“..อดีตวันเดอร์วูแมน..เอมี่..”เสียงคนหนึ่งพูด.. “..เรารู้มาว่าเธอกำลังทำผิดกฎ..เธอออกจากองค์กรไปแล้ว..จะเป็นวันเดอร์วูแมนอีกไม่ได้นะ..”

เอมี่เม้มปาก..พยักหน้ากับน้ำ..

ทั้งสองลงมาจากรถ..เผชิญหน้ากับวันเดอร์วูแมนห้าคน..

“..ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรนี่คะ..”เอมี่โอบเอวน้ำ.. “..นี่ก็แฟนฉัน..เรากำลังไปที่โคราช..ไปบ้านเดิมของน้ำ..”

“..ฟังดูเหมือนจะไม่มีอะไร..แต่องค์กรเหมือนจะจับกระแสพลังของบลูอธีน่าได้..”วันเดอร์วูแมนคนหนึ่งพูด.. “..เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับน้ำ..กุลณัฐ..และเรื่องที่พ่อเธอเป็นพวกคิงส์มาร์ส..ทางองค์กรก็รู้ด้วย..แล้วเธอยังจะปรากฏตัวที่นี่อีก..จะให้ทางองค์กรคิดว่าอย่างไร..อย่างน้อย..เธอก็เป็นลูกสาวของสุวิทย์..จุฑาชนะสินธุ์นะ..”

อีกคนพูดด้วยเหตุผลที่เอมี่ต้องอึ้ง..

“..พ่อเธอเป็นพวกเดียวกับคิงส์มาร์ส..เรื่องพวกนี้องค์กรเพิ่งทราบ..และเธอก็เป็นลูกสาวเขา..ที่เคยอยู่ร่วมกับหน่วย..แถมลาออกไปแล้ว..แต่ยังมีกระแสพลังบลูอธีน่าอยู่เต็มเปี่ยม..จู่ ๆ เธอมาปรากฏตัวตรงนี้..จะให้องค์กรคิดว่าอย่างไร..เอมี่..เธอก็รู้ว่าตรงนี้..เป็นจุดเข้าออกองค์กรอีกที่หนึ่ง..”

น้ำชักรู้สึกพิกล..กุมมือเอมี่แน่น..

“..เอาไงดี..เอมี่..เพื่อน ๆ เธอเค้าจะทำอะไรเรา..”

เอมี่เม้มปาก..ทำไมมันถึงซวยอย่างนี้ว้า..

“..เดี๋ยวก่อนนะ..ฉันอธิบายได้ว่าทำไม..คือ..”

“..เธอโกหกองค์กรไปทำไม..”คนหนึ่งถาม.. “..เธอยังไม่หมดพลังวันเดอร์วูแมนนะ..”

เอมี่เองก็ไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไรดี..

“..ตามเราไปก่อน..ไปทั้งคู่นั่นแหละ..”วันเดอร์วูแมนอีกคนให้ความเห็น.. “..ท่านประธานจะตัดสินเรื่องราวได้..”

เอมี่สบตาน้ำ..ก่อนจะพยักหน้า..

“..ไม่มีทางเลือกแฮะ..ไปกับพวกเขาก่อนเถอะ..”

น้ำใจคอไม่ดี..

“..เค้าจะแยกเธอออกไปจากฉันอีกหรือเปล่า..”

“..ไม่หรอก..เรื่องนี้มันเกี่ยวแต่กับฉันคนเดียว..”

น้ำมีความรู้สึกแปลก ๆ ..

“..เอมี่..”น้ำหันร่างวันเดอร์วูแมนเอมี่มาเผชิญหน้า…

เอมี่ทำหน้าฉงน..

“..มีอะไรหรือ..”

“..กี่ครั้งแล้วที่เราต้องโดนจับแยกกัน..ครั้งที่แล้วก็องค์กรเธอจะฆ่าฉัน..ต่อมาก็พ่อเธอ..ครั้งนี้หากเราต้องแยกกันอีก..ฉันคงยอมไม่ได้นะเอมี่..”

สายตาศิลปินหมีดูมั่นคง..จริงใจ..จนเอมี่รู้สึกว่า..ตัวเองจะขาดหญิงสาวตรงหน้าไม่ได้เลย..

สายตาเอมี่ดูนุ่มนวลขึ้น..

“..น้ำ..”เอมี่พูด.. “..ฉันสัญญา..ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอไปจากฉันอีก..นอกจาก..”เอมี่นิ่งอึ้ง..

“..นอกจากอะไร..”

“..ถ้าเธอเป็นอันตรายและการที่เธอออกห่างฉันจะช่วยให้เธอรอด..”

น้ำทำตาขมึงทึง..

“..ไม่..ต่อให้เป็นแบบนั้น..ฉันก็จะไม่ไปไหน..จำไว้นะเอมี่..ถ้าจะต้องตายก็ต้องตายด้วยกัน..อยู่ก็อยู่ด้วยกัน..ฉันมีแต่เธอเท่านั้น..ยอมทุกอย่างกระทั่งโดนไล่ออกจากบริษัท..แต่ไม่ว่ายังไง..ฉันก็จะไม่ยอมไปจากเธออีก..”

เอมี่ยิ้มให้ศิลปินหมี..และอารมณ์ของเอมี่ก็พลุ่งพล่านไปด้วยความรัก..จนอดรั้งร่างของน้ำ..กุลณัฐเข้ามากอด..และจูบต่อหน้าต่อตาวันเดอร์วูแมนทั้งห้าคนที่กำลังรออยู่..

ทุกคนเห็นแล้วก็อดยิ้มและเบือนหน้าด้วยความเกรงใจไม่ได้..

นานจนผละออก..น้ำแหยะปาก..

“..จูบกันตอนยังไม่ได้แปรงฟันตอนเช้า..รสชาติพิกลแฮะ..”ยัยหมีทำเสียอารมณ์จนได้..

เอมี่ทุบน้ำเบา ๆ ..

“..บ้า..ยัยหมีนี่..”ก่อนจะหันไปทางวันเดอร์วูแมนคนอื่น ๆ .. “..ไปได้แล้ว..เราพร้อมแล้วนะ..”

วันเดอร์วูแมนแต่ละคนจะมากจะน้อยก็เป็นคนในองค์กรเดียวกัน..อยู่หน่วยเดียวกันมาก่อน..พอเห็นเอมี่ยอมให้คุมตัวแต่โดยดี..ก็ผ่อนท่าที..และพูดคุยด้วยความสนิทสนมมากขึ้น..

“..พี่เอมี่..”คนหนึ่งเป็นรุ่นน้องพูด.. “..ขอบคุณนะคะที่ไม่ทำให้เราลำบากใจ..ยังไง..พี่ก็เป็นไอดอลของพวกเราเสมอนะคะ..”

เอมี่พยักหน้า..

“..แคลร์..ยังไงก็ช่วยดูแลน้ำ..อำนวยความสะดวกให้แฟนพี่ด้วยนะ..”

“..ได้สิคะ..”วันเดอร์วูแมนแคลร์ตอบ.. “..ยังไง..ท่านประธานก็สั่งให้พาตัวทายาทของวีนัสไปด้วยอยู่แล้ว..”

เอมี่ชะงัก..

“..ท่านประธานจะทำอะไรแฟนพี่หรือเปล่า..พี่ไม่ยอมนะแคลร์..”

“..หนูไม่รู้เหมือนกันพี่..ไปหาท่านประธานก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ..”

เอมี่พยักหน้า..

ไม่ช้าทั้งหมดก็หายไปจากที่นั่นผ่านแรงกระเพื่อมของมิติที่คล้ายกับคลื่นน้ำ..

….

เธมีสไคร่าเป็นสถานที่ที่เอมี่คุ้นเคย..แต่น้ำกลับไม่คุ้นเท่าไหร่..จำได้ว่าเคยมาครั้งหนึ่งเพื่อร่วมพิธีอำลาการเป็นวันเดอร์วูแมนของเอมี่..

ครั้งนั้น..น้ำกับหมวดอลิสเป็นสองคนนอกที่มีโอกาสได้เข้ามาสัมผัสอย่างผิวเผินจริง ๆ ..

และยังไม่ได้เข้ามาในตึกบัญชาการใหญ่ตึกนี้เลย..

วันเดอร์วูแมนทั้งห้าคนพาเอมี่กับน้ำขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นเกือบบนสุดของอาคารบัญชาการ..และเข้ามาในห้องที่ดูใหญ่..กว้างขวาง..

เอมี่รู้สึกเกร็งเล็กน้อย..จำได้ว่า..ตั้งแต่เข้ามาในหน่วยวันเดอร์วูแมน..น้อยครั้งที่จะมีโอกาสเข้ามาในห้องนี้..

หากจะเทียบก็คงเทียบได้กับนักเรียนในโรงเรียนที่น้อยคนจะมีโอกาสเข้ามาในห้องผอ.

โต๊ะทำงานดูขลัง ๆ..ผนังด้านหลังโต๊ะ..เป็นรูปอันดูทรงพลังของเทวีอธีน่า..เทพเจ้าขององค์กรเธมีสไคร่าที่มีหน้าที่ปกป้องโลกตามพระประสงค์ของเทวีพระองค์นี้...

หญิงสาวกลางคนในชุดคลุมยาวนั่งอยู่ที่เก้าอี้..บุคลิกสง่างาม..และดูผัวมาก..ตาคมกลมโต..ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงพลังอำนาจที่แปลกประหลาด..

ถ้านึกหน้าไม่ออกว่าท่านประธานคนนี้ลุคคล้ายใคร..ก็ให้นึกถึงออร์แกน ราศี..ก็แล้วกัน.SOผัวประมาณนั้น...

ความสง่าทำให้ยัยหมีน้ำ..กุลณัฐ..ที่ปรกติลุคดูเด็กผู้ชายอยู่แล้ว..หากจะเอามาเทียบก็คงคล้ายประธานบริษัทกับเด็กรับรถตามร้านอาหาร..ซึ่งเทียบกันไม่ได้เลย..

น้ำ..กุลณัฐเวลาเกร็ง ๆ กลัว ๆ ชอบทำแขนกาง ๆ และก๊อง ๆ แก๊ง ๆ เสียบุคลิก..เวลานี้..อยู่ต่อหน้าท่านประธาน..ยิ่งกลายเป็นเสียบุคลิกหนักเข้าไปอีก..

จนเอมี่ต้องโอบปลอบ..

“..ไม่เป็นไรนะน้ำ..ท่านประธานใจดีมาก..”

“..ทำไมท่านประธานถึงเหมือนพี่ออร์แกน..ราศี..ขนาดนั้นล่ะเอมี่..ดูสิ..ปากแดงยังกะทนายวิภาเรื่องบาปรักช่องวันเลยนะ..ตาโคตรดุ..”

เอมี่จุ๊ย์ปาก..

“..รู้สึกว่าท่านดุ..ก็หยุดทำท่าลุกลี้ลุกลนได้แล้ว..”

“..ก็มันกลัวนี่..ท่านประธานพี่ออร์แกนนี่ตกลงเค้ามีสามีหรือยัง..”

“..คนมีสามีจะอยู่องค์กรไม่ได้หรอกน้ำ..”

ท่านประธานยิ้มและเหมือนหัวเราะหึ ๆ ในลำคอ..

แม้ว่าน้ำจะกระซิบเบา ๆ ..แต่ท่านประธานก็พูดขึ้นว่า..

“..คนอย่างฉันน่ะรึ..จะมีผัว..คิดผิดคิดใหม่ได้นะ..น้ำ..กุลณัฐ..”

น้ำคอย่น..

“..ได้ยินได้ยังไงกันเอมี่..”

“..หยุดทำตัวลุกลี้ลุกลนประสาทเสียได้แล้วน้ำ..”เอมี่แม้จะรักน้ำขนาดไหน..แต่ก็อดลำไยไม่ได้..

ท่านประธานหัวเราะ..ลุกขึ้น..ชุดที่คลุมไหล่สีน้ำเงินขรึม..ทำให้ดูสง่างาม..ตัดกับเสื้อขาวและเดรสสีดำ..รองเท้าส้นสูงสีดำ..ผมรวบตึงเป๊ะ..ปากแดงจัด..นี่มันทนายวิภาในเรื่องบาปรักชัด ๆ ..

image

น้ำกลืนน้ำลายอึก..บอกตรง ๆ ..เคยเจอท่านประธานครั้งแรกก็ในงานอำลาตำแหน่งวันเดอร์วูแมนของเอมี่..ตอนนั้นยังได้เห็นในระยะไกล..ก็ยังไม่รู้สึกอะไร..แต่พอเห็นระยะประชิด..กลับกลายเป็นทั้งกลัวเกรงต่อบุคลิก..และทั้งอยากจะระทวยใส่ในความผัวที่ยิ่งกว่าตัวเองมากมายนัก..

น้ำมีความรู้สึกว่า..หากจะได้คบกับท่านประธาน..ยังไงก็ต้องเป็นเมีย..ไม่ต้องคิดว่าจะเป็นผัวเลย..

“..เธอคงไม่เข้าใจเกี่ยวกับตัวฉันและองค์กรเธมีสไคร่าเท่าไหร่นะ..ฉันอยู่ในตำแหน่งประธาน..ไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของฉัน..แม้ว่าจะเป็นคนในองค์กรในระดับใดก็ตาม..ทุกคนจะเรียกหาฉันว่า..เอ็มเพรส..”

“เอ็มผัว”ไม่ว่า..น้ำอดคิดไม่ได้..

“..เอ็มเพรสแปลว่าจักรพรรดินี..แต่บางที..ก็เรียกย่อ ๆ ว่าเอ็ม..เธอคิดว่าไง..ดูคล้ายหัวหน้าของเจมส์ บอนด์ไหม..”ท่านประธานอธิบายต่อ..

น้ำกลืนน้ำลายอึก..เอาไงก็เอา..พี่ออร์แกน..

ท่านประธานเดินมาที่เอมี่..ซึ่งแม้จะลาออกไปแล้ว..ด้วยความเคยชิน..เมื่อท่านประธานเดินเข้ามาใกล้..ก็ต้องยืนตรง..และนิ่งสงบเหมือนกับวันเดอร์วูแมนทั้งห้าที่เป็นคนควบคุมตัวเอมี่กับน้ำเข้ามาที่นี่..

“..เอมี่..ฉันไม่รู้จะดีใจหรือผิดหวังในตัวเธอดี..”

เอมี่กลืนน้ำลาย..ยังคงยืนตรงอยู่..

ท่านประธานเอ็มเพรสเดินผ่านหน้าอดีตวันเดอร์วูแมนไปแล้ว..

แต่ปากยังพูด..

“..นึกว่าฉลาดแล้วหรือไง..ในการแกล้งหมดพลัง..และจะทำงานเองโดยพละการน่ะ..”

เอมี่กลืนน้ำลาย..ไม่สามารถตอบโต้อะไรได้..

“..ซันนี่ด้วยใช่ไหม..”ท่านประธานหันกลับ..

เอมี่พูดอย่างกล้าหาญ..

“..พี่ซันนี่ไม่เกี่ยวอะไรด้วยนะคะ..ถ้าจะผิด..ก็ขอผิดที่ดิฉันคนเดียว..”

“..จะว่าผิดก็คงไม่เต็มปาก..แต่..ดูเหมือนเธอจะไม่เหมือนเดิมนะ..เอมี่..”

“..ท่านประธานคะ..”เอมี่กลืนน้ำลาย..

ท่านประธานเอ็มเพรสยิ้มให้..

รอยยิ้มนี้ทำให้เอมี่ตะลึงตะลาน..

เหมือนจะทำให้เอมี่ชะงัก..

และร่างของท่านประธานก็หายวับ..

กว่าที่เอมี่จะรู้ตัว..น้ำ.กุลณัฐ..ก็ไม่ได้อยู่ข้างกายแล้ว..

เพราะท่านประธานคว้าร่างน้ำ..กุลณัฐ..ติดมือมาเหมือนหยิบแผ่นกระดาษ..และยืนนิ่งหลังโต๊ะทำงาน..

“..ที่เธอเปลี่ยนไปเพราะผู้หญิงคนนี้..น้ำ..กุลณัฐ..”

เอมี่ใจหาย..

“..ท่านประธานคะ..คือ..”เอมี่ทำหน้าปั้นยาก..

“..การจะจัดการเรื่องนี้ได้ดีที่สุด..คือกำจัดน้ำ..กุลณัฐให้ไปจากชีวิตของเธอเสีย..”

น้ำตอนนี้แทบจะฉี่ราด..

ไม่รู้ว่าทำไมถึงโดนดึงมาอยู่ในวงแขนแข็งแรงได้ง่าย ๆ ขนาดนี้..

มือนุ่มนวลเรียวงามของท่านประธานคว้าที่คอแบบกำมือเดียวรอบเลย..และมีอะไรบางอย่างที่ทำให้น้ำรู้ว่า..ถ้ามือนี้จะบีบคอเธอ..คงสามารถทำให้แหลกได้ในพริบตา..

“..ปล่อยน้ำนะคะท่าน..”เอมี่เสียงแข็งขึ้น..

“..แค่บีบมือทีเดียว..คอของน้ำก็จะแหลก..และทายาทคนสุดท้ายของเทพีวีนัส..ก็จะจบสิ้นไปตลอดกาล..”

“..ปล่อย..”เอมี่ตาลุกวาว..โกรธอย่างที่สุดแม้อีกฝ่ายจะเป็นหัวหน้าสูงสุดของตนเองมาก่อนก็ตาม..

ท่านประธานเอ็มเพรสหัวเราะเบา ๆ ..ก่อนจะสูดลมหายใจ..เหมือนจะหอมศีรษะน้ำ..

แต่แล้วก็ทำหน้าชอบกล..

“..ทำไมหัวเหม็นขนาดนี้..ชวนอ้วกชะมัดเลย..”

ศิลปินหมีคอย่น..แต่ก็อดพูดไม่ได้..

“..นี่ดีนะแค่ดมหัว..ถ้าจูบปากจะชวนอ้วกกว่านี้..เพราะฉันยังไม่ได้แปรงฟัน..”

“..ไม่ต้องมาโสโครกเลย..น้ำ..กุลณัฐ..เพื่อทำให้ทุกอย่างมันลงตัวที่สุด..การฆ่าเธอคือทางออกที่ถือว่าสุดยอดแล้ว..”ท่านประธานบีบคอน้ำแรงขึ้น..จนน้ำครางอ๊อก..แต่ยังปากดีแม้ว่าจะไม่มีที่หนีไปไหนก็ตาม..

“..ท่านประธานจะฆ่าหมีไม่ได้นะ..ไม่งั้น..โดนตั้งข้อหาล่าสัตว์สงวนไม่รู้ด้วย..”

“.หุบปาก..”

เอมี่โกรธจัด..

ไม่มีอะไรจะโกรธเท่านี้อีกแล้ว..

และตอนนี้หูอื้อตาลาย..ต่อให้เป็นประธานซึ่งเป็นเจ้านายเก่า..ยังไงก็ทนไม่ไหว..

เอมี่ลุยแหลก..

ในขณะที่วันเดอร์วูแมนอีกห้าคนรีบขวางเอมี่ไว้..

แต่เอมี่ดวงตาแข็งกร้าว..

“.ถอยออกไป..ฉันไม่อยากจะทำร้ายพวกเธอ..ฉันแค่คิดจะช่วยคนที่ฉันรักเท่านั้น..”

แทนคำตอบ..เชือกสีทองห้าเส้นของวันเดอร์วูแมนห้าคนก็รัดตัวเอมี่โดยพร้อมเพรียง..

น้ำใจหายวาบ..

แต่แล้วท่านประธานกลับกระซิบข้างหู..

“..ขอโทษที่ทำให้ตกใจ..ฉันแค่ทดสอบอะไรเอมี่นิดหน่อย..”

มือคลายจากคอน้ำพอไม่ให้น้ำเจ็บ..

“..อยากแกล้งเมียไหมล่ะน้ำ..”ท่านประธานหัวเราะ..

น้ำดูเหวอ ๆ ..

“..นี่ตกลงท่านประธาน..”

“..ฉันไม่ใช่เจ้านายเธอนะน้ำ..เรียกฉันว่าพี่เอ็มก็ได้..”

“..อะค่ะ..พี่เอ็ม..”น้ำพูดต่ออีกนิด.. “..เรียกพี่เอ็มแกนได้ไหม..จะได้เหมือนพี่ออร์แกน..ราศี..”

“..อ๋อ..ตามสบาย..แต่เอ็มเรียกง่ายกว่านะน้ำ..”

น้ำพยักหน้า..

“..เอาค่ะ..เอ็มก็เอ็ม..”

“..บอกมาก่อน..อยากแกล้งเมียเล่นไหม..”

น้ำเห็นเอมี่ถูกเชือกห้าเส้นที่เป็นเชือกสีทองอาวุธของวันเดอร์วูแมนรัดร่าง..ขยับไม่ได้..ก็รู้สึกร้อนใจ..

“..แต่..พี่เอ็มคะ..เอมี่หนูจะไหวเหรอ..”

“..โอย..เด็กพวกนี้ยังไม่เก่งเท่าเมียเธอหรอก..ไม่ต้องกลัว..ว่าแต่อยากแกล้งไหมล่ะ..”

“..อะ..จะให้ทำไงคะพี่เอ็ม..”น้ำดูจะเริ่มสนุก..

“..ฉันจะไม่ออกแรงบีบคอเธอ..แต่จะแอ๊คติ้งด้วยฝีมือการแสดงระดับสุพรรณหงส์ทองคำ..ไม่เอา..เล็กไป..ออสการ์ดีกว่า..ส่วนเธอ..ก็ต้องใช้ฝีมือการแสดงระดับรางวัลนาฏราช..แกล้งร้องแหกปากราวกับจะโดนฆ่าตาย..”

น้ำแหกปากจะร้อง..แต่ท่านประธานเอ็มเพรสเบือนหน้า..

“..ยัยบ้า..ยังไม่ได้แปรงฟัน..อ้าปากซะใกล้เลย..”

หมีน้ำจะว่าไป..เรื่องแกล้งคนนี่ก็ชอบเป็นที่หนึ่งอยู่แล้ว..

พอท่านประธานขอความร่วมมืออำเมีย..เรื่องแค่นี้หรือจะปล่อยผ่าน..

“..เอายังคะพี่เอ็ม..”

ท่านประธานเบือนหน้า..ก่อนจะพยักหน้า..

“..ห้า..สี่..สาม..สอง..แอ๊คชั่น..”

ตัวเองยู่จมูกเพราะดันอยู่ใกล้น้ำ..กุลณัฐ..ผู้ซึ่งหัวเหม็นและยังไมได้แปรงฟัน..

ก่อนจะได้ยินเสียงน้ำแหกปากร้องโวยวาย..

“..ช่วยด้วย..เจ็บเหลือเกิน..เจ็บมาก..หมีจะตายแร้ว..โอ๊ย…”

“..ฮ่าฮ่าฮ่า..ตาย..น้ำ..กุลณัฐ..”ท่านประธานแอ๊คติ้งบีบคอระดับรางวัลออสการ์..แต่ก็แค่แอ๊ค..จริง ๆ ไม่ได้บีบอะไรเลย..แต่น้ำได้แต่แหกปากร้อง..

“..โอย..โอย..โอย..ทรมาณเหลือเกิน..”

“..เวอร์ไปแล้ว..นี่บีบคอ..ไม่ได้ออกลูก..”

น้ำชะงัก..แต่ก็แหกปากร้องอีก..

“..อ๊าคจะตายแล้ว..จะตายแล้ว..”

เอมี่กำลังมีสมาธิกับคู่ต่อสู้ทั้งห้าคน..แต่พอได้ยินเสียงร้องของน้ำ..ก็หันขวับ..เจอกับการแสดงระดับรางวัลนาฏราชและออสการ์พอดี..

เหมือนสติของเอมี่จะขาดผึง..

ร่างของวันเดอร์วูแมนห้าคน..โดนเหวี่ยงกระจาย..ท่ามกลางความตื่นตะลึง..

ท่านประธานเอ็มเพรสตาเหลือก..แป๊บเดียว..เอมี่ก็ถึงตัว..

และเอมี่ก็ฟันมือใส่ต้นคอท่านประธาน..

ท่านี้..คือเอมี่กะจะฆ่า..

และเอมี่ต้องการฆ่าทุกคนที่กล้าทำร้าย..น้ำ..กุลณัฐ..

เพราะความรัก..ทำให้คนอย่างเอมี่ยอมเป็นฆาตกร…

ไม่สนล่ะว่าคนที่จะทำร้าย..คือประธานเอ็มเพรส..ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดของเธมีสไคร่า..คนควบคุมดูแลวันเดอร์วูแมนทั้งโลก..อดีตเจ้านายตัวเอง..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #98 ormsin2541 (@ormsin125) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 05:17
    ยัยหมี...จบงานนั้มีเคลียร์
    #98
    0
  2. #96 canayo (@s5604062616306) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 02:02

    วลีเด็ด "ผัวข้าใครอย่าแตะ"

    #96
    0
  3. #95 Deknoy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 12:54

    โอ๊ยขำหมี ????????????

    #95
    0
  4. #94 0_0 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 09:45

    ไปแกล้งเขา โดนหนักแน่ๆหมีเอ้ยยยยยยย

    #94
    0
  5. #93 Titlekk (@Titlekk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 07:00
    555555555ทั้งอ่านทั้งขำ
    #93
    0
  6. วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 01:41
    แต่งไปยังขำเลยค่ะ โดยเฉพาะตอนอิหมีปากเหม็น 555
    #92
    0
  7. #91 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 00:55
    โอ๊ยยยยยมีใครอ่านไปขำไปเหมือนเลาไหมอ่ะ ทั้งตื่นเต้นทั้งขำ สนุกมากๆๆๆๆ
    #91
    0