ตอนที่ 18 : ยัยหมีไม่มีที่ไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    12 ก.ย. 61


บ้านจุฑาชนะสินธุ์...

เอมี่มาถึงแล้วพร้อมกับน้ำกุลณัฐ...ซึ่งมากันแค่สองคน..

รถตู้ไปจอดส่งเอมี่ที่บ้านน้ำ..และน้ำก็ขับรถตัวเองมาที่บ้านเอมี่..เวลานี้..ศิลปินหมีพร้อมจะเผชิญทุกอย่าง..

น้ำจอดวีออสในขณะที่คนกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากตัวบ้าน..นำโดยคุณสุวิทย์พ่อของเอมี่..และคนติดตามใส่ชุดดำอีกขโยงหนึ่ง..ซึ่งแต่ละคนสามารถจะจับใครก็ได้ที่คุณสุวิทย์ไม่ชอบขี้หน้าออกจากบ้านไปได้อย่างไม่ยากเย็นนัก..

น้ำคอย่นเล็กน้อย..หันมามองเอมี่..

“..ฉันคงไม่โดนพ่อเธอจับหมกรากมะม่วงใช่ไหมเอมี่..”

เอมี่เม้มปาก..หยิบรัดเกล้าขึ้นมาสวม..

“..ฉันจะใช้เชือกสีทองแห่งอธีน่าจัดการทุกอย่างให้..”

“..เอมี่..มันคงไม่ง่ายนะ..พ่อเธอมีคนตั้งกี่คนล่ะนั่น..”

เอมี่หยิบผ้าโพกหัวขึ้นมาพันรอบศีรษะออกแนวนักร้องร็อคหรือเพื่อชีวิต..แต่แท้ที่จริงคือไม่อยากให้ทุกคนเห็นว่าสวมรัดเกล้าอยู่..

“..แค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอกน่า..ไป..น้ำ..เราจะต้องจบเรื่องนี้..เธอจะโดนไล่ออกเพราะเป็นผัวฉันมันไม่ถูกนะ..”

น้ำพยักหน้า..

“..เอมี่..ถ้าฉันตกงาน..ก็คงซวยเลยล่ะ..ยังต้องดูแลแม่..น้อง..และไอ้เยาฮันมันอีกนะ..นี่บอกตรง ๆ นะโคตรช็อค..เล่นไล่ออกกันแบบนี้..”

เอมี่เขม้นมอง..

“..ถามจริง ๆ ..ถ้าหากว่าเทียบกันระหว่างงานกับเป็นผัวฉัน..เธอจะเลือกอะไร..”

“..งานสิ..”แล้วน้ำก็สะดุ้ง.. “..เฮ้ย..ไม่ใช่.ผัวเธอสิเอมี่..”

เอมี่ตาเขียว..

“..เอ๊ยแบบนี้บ่อย ๆ ไม่เอานะ..”

น้ำหน้าซีด..แค่เอมี่ตาเขียวก็โคตรจะกลัวแล้ว..

ในที่สุดทั้งสองก็ลงจากรถ..เอมี่ขวางหน้าน้ำ..กุลณัฐไว้..ไม่ให้คนของพ่อที่เข้ามาอย่างน่ากลัวมาทำอะไรน้ำได้..

คุณสุวิทย์เดินมาเผชิญหน้า..ขบกรามแน่น..มองไปที่น้ำ.กุลณัฐ...

และพูดขึ้นว่า..

“..ออกไปจากบ้านฉัน..”

เอมี่กางมือออก..

“..ไม่..พ่อจะไล่น้ำไม่ได้นะคะ..”

“..ทำไมจะไม่ได้..มันทำให้เราเสียหน้า..เสียชื่อ..ตอนนี้พ่อซื้อบริษัททูเวย์คอมมิวนิเคชั่นฯบริษัทเพลงต้นสังกัดของมันไว้เรียบร้อย..และพ่อให้เค้าไล่มันออกไปแล้ว..เอมี่..ถามจริง ๆ เถอะ..มีผู้ชายเยอะแยะ..รวย ๆ ทั้งนั้นที่แวดล้อมพวกเรา..นึกยังไงไปเอาผู้หญิงเป็นผัว..พ่อไม่เข้าใจ..แถมจะเอาแบบดี ๆ หน่อยก็ไม่ได้..เอาศิลปินกิ๊กก๊อกที่ดูยังไงก็ไม่เหมาะสมกับลูกเลยสักนิด..”

น้ำคอย่นอีก..ศิลปินกิ๊กก๊อกเลยหรือนี่..

เอมี่พยายามใจเย็น..

“..พ่อ..ความรู้สึก..ความรัก..ห้ามกันไม่ได้นะคะ..”

“..ใช่..ห้ามไม่ได้..แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้..”คุณสุวิทย์เม้มปาก.. “..ถ้าหากแกไม่ฟัง..แกก็ไม่ใช่ลูกฉัน..”

เอมี่ดูจะหนักใจ..

แต่แล้วพ่อก็พูดในสิ่งที่แทบช็อค..

“..แกต้องแต่งงานกับผู้ชายในเร็ววัน..ลูกเสี่ยรัตนพลคงไม่ได้แล้ว..แบบนี้..พ่อจะหาให้แกเอง..ผัวแกต้องเป็นผู้ชายเท่านั้น..ไม่งั้นพ่อไม่ยอม..”

ถ้าแต่งงานกับผู้ชาย..มีอะไรกับผู้ชาย..ก็จะรักษาพลังของบลูอธีน่าที่มีอยู่ไม่ได้..นั่นหมายถึงว่า..ต้องไม่ใช่วันเดอร์วูแมนอีกต่อไป..แล้วงานที่ต้องทำต่อไปล่ะ..

มีเสียงหนึ่งดังขึ้น..

“..ใช่แล้วครับ..คุณสุวิทย์..ลูกสาวคุณไม่ควรจะมีสามีเป็นผู้หญิงให้เสื่อมเสียแก่วงศ์ตระกูล..ตอนนี้ข่าวคราวแพร่ไปเยอะมากแล้ว..ต้องรีบตัดประเด็นทางสังคมเสียก่อน..ผมพูดถูกไหมครับ..”

เอมี่ใจหายวาบ..

ใครคนนั้นที่พูด..ก็คือโฟบอส..

เขาเดินเข้ามา..และท่าทางจะมาอยู่กับพ่อของเธอนานแล้ว..

เอมี่เม้มปาก..

“..นี่หมายความว่ายังไง..”

“..หมายความว่ายังไงหรือครับคุณเอมี่..ผมกับพ่อของคุณเป็นหุ้นส่วนธุรกิจกันมานานแล้วน่ะสิครับ..ไม่เห็นจะต้องเดาอะไรยากเลย..”โฟบอสหัวเราะ..

เขาหนีการไล่ล่าของเธอจากโรงงานของเสี่ยรัตนพล..และมาที่บ้านเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กัน..

เอมี่ปะติดปะต่อเรื่อง..ก่อนจะหน้าซีด..

ใช่..โฟบอสและพวกคิงส์มาร์สใช้โรงงานเสี่ยรัตนพลถลุงเพชรแบล็คมาร์สให้..แปลว่าพวกคิงส์มาร์สกับเสี่ยรัตนพลเป็นพวกเดียวกัน..

พ่อของเธอสนิทกับเสี่ยรัตนพล..ดังนั้น..จะรู้จักกับคิงส์มาร์สและโฟบอสก็ไม่แปลก..

ดีไม่ดี..จะจุดไต้ตำตอเสียด้วยซ้ำ...พ่อของเธออาจจะเป็นอีกคนหนึ่งที่รวยเพราะพวกคิงส์มาร์สก็ได้..

คิดถึงตรงนี้..เอมี่ก็หน้าซีดขึ้นทุกที..

โฟบอสหัวเราะอีก..

“..อ้าว..นึกว่าคุณจะรู้แล้วเสียอีก..ว่าตระกูลของคุณและบริษัทในเครือสินจุฑา..เป็นคอนเนคชั่นทางธุรกิจของผม..และเราร่วมมือกันมาตั้งแต่คุณยังไม่เกิดเสียอีก..”

เอมี่ใจหาย..ให้ตายเถอะ..จริงหรือนี่..

น้ำ..กุลณัฐใจคอไม่ดีเลย..เมื่อเห็นโฟบอส..

“..เอมี่..”น้ำอดเรียกไม่ได้.. “..เอาไงดี..”

โฟบอสยิ้มเล็กน้อย..

“..ก็ตลกดีนะ..ที่แท้คนกันเอง..ใช่ไหมครับคุณสุวิทย์..”

สุวิทย์ถอนหายใจ..

“..คุณบอส..ผมจะทำยังไงดี..ผมไม่อยากให้ลูกสาวต้องทำเสื่อมเสียถึงขนาดนี้..”

“..คงต้องจับตระกร้าล้างน้ำล่ะครับ..”

“..คุณว่าคุณมีลูกชายที่จะมาเกี่ยวดองกับผมได้ใช่ไหม..”

“..ครับ..จะให้มาเกี่ยวมาดองกันวันนี้เลยยังได้..”

“..งั้นก็ฝากด้วยนะครับ..ผมจะให้เอมี่แต่งงานกับลูกชายคุณทันที..”

เอมี่เม้มปาก..

“..ไม่ได้นะพ่อ..”

“..เอมี่..ไป..เข้าบ้าน..ไล่ยัยหน้าหมีนั่นไป..”

“.ไม่..”เอมี่ยืนกราน.. “..ไม่..”

พลางกำหมัด..ตั้งหลักพร้อมต่อสู้..หากจะมีการใช้กำลัง..แต่สำหรับเอมี่..คงไม่กล้าทำร้ายพ่อตัวเองเด็ดขาด..

ขณะที่กำลังวางแผนการ..โฟบอสก็พูดขึ้นว่า..

“..ผมว่า..คุณเอมี่ควรจะคิดเสียใหม่นะครับ..ผมกับคุณพ่อของคุณสนิทกันมาก..มากกว่าที่คุณคิด..และเราก็เหมือนเป็นพี่น้องกัน..ประมาณว่า..มีสุขร่วมเสพ..มีทุกข์ร่วมต้านอะไรแบบนั้น..เราสามคน..คือผม..คุณรัตนพล..และพ่อของคุณ..ถ้าจะว่าไปก็เหมือนเล่าปี่ กวนอู เตียวหุย..ที่กรีดเลือดและ “ดื่ม” น้ำร่วมสาบานกันมาแล้ว..”

คำว่า.“ดื่ม”..ที่โฟบอสเน้น..ทำให้เอมี่ใจหาย..

นี่เป็นการขู่กลาย ๆ สินะ..

ดีไม่ดี..ความเป็นตายของพ่อแม่เธอ..โฟบอสอาจจะเป็นคนควบคุมไว้ทั้งหมดแล้ว..

“..ก็ไม่คิดหรอกนะครับว่า..จะเป็นคุณ..นี่ถ้าคุณไม่เลิก..ผมก็คงไม่รู้เลย..แล้วก็ข้อสำคัญ..คุณก็ไม่ได้เลิกจริง ๆ เสียอีก..ใช่ไหมล่ะ..”โฟบอสหัวเราะเบา ๆ ..

มีแต่เอมี่..และน้ำเท่านั้นที่เข้าใจสิ่งที่โฟบอสพูด..

ที่แท้..พ่อของเธอกับโฟบอสและคิงส์มาร์ส..ร่วมงานกันมาตลอด..ความร่ำรวยของตระกูลจุฑาชนะสินธุ์..อาจจะมาจากงานที่ร่วมมือกับคิงส์มาร์สนี่แหละ..

การที่เอมี่ไปเป็นวันเดอร์วูแมนให้กับองค์กรเธมีสไคร่า..โดยยอมทิ้งทุกอย่างแม้แต่ครอบครัว..ทางองค์กรจึงจัดการให้โปรไฟล์ของเธอหายไป..โฟบอสจึงไม่ทราบว่าเอมี่ที่เป็นวันเดอร์วูแมน..แท้ที่จริงคือลูกสาวของสุวิทย์..จุฑาชนะสินธุ์..

ดังนั้น..พอเอมี่ลาออกจากองค์กร..โดยแกล้งหมดพลัง..และกลับมาหาครอบครัวอีกครั้ง..จึงนอกเหนือจากสิ่งที่โฟบอสรู้มากมายนัก..

การไล่ล่าที่โรงงานของเสี่ยรัตนพล..ทำให้โฟบอสซึ่งหนีไปได้..มีโอกาสสืบทราบตัวตนที่แท้จริงของวันเดอร์วูแมนเอมี่..และถ้าจะจัดการกับเธออย่างแท้จริง..ต้องให้เธอแต่งงานกับผู้ชาย..เพราะนั่นเป็นทางเดียวที่จะทำให้เธอหมดพลังอย่างเด็ดขาด..

และยิ่งต้องกำจัดน้ำ..กุลณัฐ..ที่ถือเป็นคนที่ทำให้พลังของวันเดอร์วูแมนของเอมี่มากขึ้นด้วย..

เอมี่เม้มปาก..สิ่งที่โฟบอสขู่..คงไม่ใช่เรื่องที่แค่ขู่เล่น ๆ ..

พวกคิงส์มาร์สคงมีทางควบคุมไม่ให้คนระดับสุวิทย์และเสี่ยรัตนพล..ทรยศต่อตนเองแน่นอน..

“..คุณเอมี่..”โฟบอสพูด.. “..ก่อนอื่น..ผมว่า..คุณควรจะทำตามที่ผมขอร้องนะครับ..ยอมทำตามที่พ่อคุณบอก..และอย่าเล่นลูกไม้อะไรอีกเลย..การมีสามีเป็นผู้หญิงไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม..และคุณไม่ควรจะทำให้พ่อคุณขายหน้านะครับ..และหากจะขอของเล่นที่คุณมีอยู่ในตอนนี้..ก็คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงอะไรนักใช่ไหม..”

คุณสุวิทย์หันมาทางโฟบอส..

“..ของเล่นอะไรหรือครับคุณบอส..”

“..คุณเอมี่มีของเล่นที่สำคัญ..และ..ผมเชื่อว่า..เธอคงคิดว่าของเล่นของเธออาจจะแก้สถานการณ์บางอย่างได้..”

เอมี่มือเย็นเฉียบ..

โฟบอสเดินเข้ามา..สายตาเขาทำให้เอมี่มองไปอีกทางหนึ่ง..

ชายชุดดำที่ตามติดเหมือนเป็นสมุนของสุวิทย์..เอามือแตะอกเสื้อ..เหมือนมีอาวุธร้ายแรงอยู่ในนั้น..

สัญชาติญาณทำให้รู้ว่า..นั่นคือคนของคิงส์มาร์สซึ่งปรกติสวมชุดดำอยู่แล้ว..

และการแสดงท่าแบบนั้น..แปลว่า..เขาอาจจะทำอะไรสุวิทย์พ่อของเธอได้ทุกเมื่อโดยที่สุวิทย์ไม่ทันรู้ตัวอะไรเลย..

ให้ตายสิ..นี่หมายความว่า..

โฟบอสเดินมาตรงหน้า..และแบมือ..

เอมี่เม้มปาก..ล้วงอกเสื้อแจ๊คเก๊ต..หยิบเชือกสีทองแห่งอธีน่าให้..

โฟบอสหัวเราะ..ก่อนจะส่ายหน้าพร้อมกับรับเชือก..

“..ผมสนใจตัวควบคุมเชือกมากกว่านะครับ..”

ยังคงแบมือตรงหน้าอีกครั้ง..

เอมี่เหมือนลังเล..

คนชุดดำหลายคนกรูเข้ามา..

“..ไม่ใช่เฉพาะที่ผมสื่อให้คุณทราบแค่นั้นนะครับ...น้ำ..กุลณัฐด้วย..”โฟบอสแสยะยิ้ม..

ถ้าปะทะกันตอนนี้..คงเสียเปรียบมากแน่นอน..เพราะหนึ่ง..เอมี่คงไม่สามารถป้องกันพ่อของเธอได้ทันท่วงที..ถึงจะพยายามป้องกัน..แต่น้ำก็ยังอันตรายอยู่..

เอมี่ถอนหายใจ..ไม่มีทางเลือก..ดึงผ้าโพกหัวออก..และหยิบรัดเกล้าบนศีรษะยื่นให้..

โฟบอสหัวเราะ..รับรัดเกล้า..และบิดมันหักเป๊าะ..

เอมี่ใจหาย..โฟบอสโยนทั้งเชือกและรัดเกล้าลงพื้น..

“..ถ้ามันพังก็ไม่มีประโยชน์แล้ว..เอาล่ะครับ..เชิญ..ครับคุณเอมี่..ทำตามที่พ่อของคุณขอร้องเถอะ..”

สุวิทย์เหมือนยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางอะไรทั้งนั้น..

“..ไป..เข้าบ้าน..เอมี่..พ่อจะไม่ให้แกออกไปไหน..จนกว่าจะตกลงเรื่องแต่งงานเรียบร้อย..”

น้ำ..กุลณัฐเห็นเอมี่คอตก..ทำอะไรไม่ได้..ต้องยอมสถานเดียว..

ตัวเองก็ไม่รู้อะไรมากนัก..รู้แต่ว่า..เอมี่กำลังอยู่ในสถานการณ์ลำบาก..

เอมี่หันมาทางน้ำ..

“..น้ำ..ขอโทษนะ..ฉันทำอะไรไม่ได้เลย..ขอโทษจริง ๆ ..”

“..ผมจะตัดไฟแต่ต้นลมให้คุณเองนะครับคุณสุวิทย์..”โฟบอสพูด..ก่อนจะสั่งลูกน้อง.. “..พาน้ำ..กุลณัฐไปส่งข้างนอก..คุมตัวคุณเอมี่ไว้ให้คุณสุวิทย์..อย่าให้หนี..”

น้ำเม้มปาก..ปราดเข้าไปหาเอมี่..

“..เอมี่..นี่แปลว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกแล้วใช่ไหม..”

“..แถมเธอยังตกงานอีก..”สุวิทย์แค่นเสียง.. “..พาเอมี่ไป..อย่าให้แตะต้องน้ำ..กุลณัฐ..”

เอมี่ใจหายเมื่อเห็นศิลปินหมีกำลังจะไปจากตัวเอง..

มือไม้จะไขว่คว้าหา..แต่คนชุดดำลากตัวเอมี่ไปอย่างรวดเร็ว..และดึงร่างน้ำไว้ไม่ให้แตะต้องเอมี่..

น้ำถูกดึงจนล้ม..แต่มือไม้ก็ยังเหมือนไขว่คว้าไปข้างหน้า..จะถลาไปหาก็ไม่ได้เพราะถูกดึงรั้งไว้จากคนชุดดำ..และร่างเอมี่ถูกนำตัวห่างออกไปทุกที..

สายตาของทั้งสองสานประสบกัน..

ในที่สุด..ร่างของเอมี่ก็ถูกลากเข้าบ้าน..โดยมีสุวิทย์และโฟบอสตามเข้าไป..

ทิ้งให้น้ำ..กุลณัฐอยู่ตรงนั้นกับคนชุดดำสามสี่คน..ที่ต้องทำหน้าที่.. “ส่งน้ำกลับ”..ตามคำสั่งนาย..

....

ส่งน้ำกลับคืออะไร..

คนสามสี่คนนั้น..หนึ่งคนทำหน้าที่ขับรถของน้ำ..ที่เหลือก็ควบคุมน้ำอย่างใกล้ชิด..

น้ำเห็นรถตัวเองถูกขับไปยังที่เปลี่ยวก็เอะใจ..

“..พวกแกจะทำอะไรฉันวะ..ก็ไหนนายพวกแกว่าจะให้ไปส่งฉัน..”

“..คำว่าส่งของเราคงไม่ใช่ส่งกลับบ้านธรรมดาหรอกนะ..”คนที่คุมตัวคนหนึ่งพูด.. “..แต่เป็นการส่งกลับบ้านเก่า..”

น้ำใจหาย..ก่อนจะอุทานแบบหมี ๆ ..

“..นี่หมายความว่า..”น้ำร้องลั่น.. “..จะบ้าเหรอ..บ้านเก่าฉันอยู่โคราช..ไกลจะตาย..ขับรถตั้งสามชั่วโมงกว่าจะถึง..”

คนชุดดำตอนแรกก็หัวเราะเพราะคิดว่าน้ำจะกลัว..แต่พอเห็นศิลปินหมีออกลูกติงต๊องมากกว่าก็เลยงงเสียเอง..

“..อะไรนะ..บ้านอยู่โคราช..”

“..ใช่ดิ..ก่อนจะมาออดิชั่นเป็นศิลปินก็อยู่โคราชมาตั้งแต่เด็ก..นั่นแหละบ้านเก่าดั้งเดิมของฉันล่ะ..”

คนชุดดำนิ่งและอึนไปตาม ๆ กัน..ก่อนจะหัวเราะน้ำหูน้ำตาไหล..

น้ำหงุดหงิด..

“..หัวเราะบ้าอะไรกัน..นี่จะพาไปโคราชทำไม..แล้วอีกอย่าง..โคราชก็ไม่ได้มาทางนี้ด้วย..นี่มันจะออกไปมอเตอร์เวย์ไม่ใช่เหรอ..ไปทางชลบุรีมากกว่า..แต่..อ๋อ..จะพาออกไปทางฉะเชิงเทรา..ออกกบินทร์บุรีลัดไปทางนั้นใช่ไหม..อ้อมแย่..ถ้าไม่ใช่ช่วงเทศกาล..ออกเส้นพหลโยธินออกสระบุรีเลี้ยวขวาเร็วกว่านะ..”

คนชุดดำมองหน้ากัน..

“..นี่เธอยังคิดว่าฉันจะพาเธอไปโคราชอีกหรือไง..”

“..อ้าว..ก็ไหนว่าจะพากลับบ้านเก่า..ก็โคราชไงบ้านเก่าฉัน..”น้ำยังหงุดหงิดไม่หาย..

“..กลับบ้านเก่า..คือ..พาเธอไปฆ่าต่างหาก..”

“..อ้าว..ไหนบอกว่ากลับบ้านเก่า..”น้ำชะงัก..นึกขึ้นได้..

“..แปลว่า..ที่มากันเยอะ ๆ นี่ก็คือ..”

“..ใช่..มาฆ่าเธอแหละ..”คนชุดดำยังคงหัวเราะอยู่..

รถวีออสของน้ำเหมือนจะมีการแกว่ง ๆ ไปมาตามทางเปลี่ยว..

ประตูเปิดออก..ร่างคนชุดดำกระเด็นลงมาจากรถทีละคน ๆ ..

กระเด็นลงมาจนกระทั่งครบจำนวนที่ขึ้นไปตอนแรก..

น้ำ..กุลณัฐขยับมาที่นั่งคนขับ..และถือพวงมาลัย..ก่อนจะครางเฮ้อ..

เชือกสีทองแห่งอธีน่าม้วนเลื้อยมาขดเป็นวงข้าง ๆ น้ำ..

ที่แท้ตอนที่น้ำล้มลงไปจากการที่ถูกดึงไม่ให้แตะต้องตัวเอมี่..น้ำก็ร่วงลงไปนั่งทับเชือกสีทองและรัดเกล้าที่หักเป็นสองท่อน..และลอบหยิบติดตัวขึ้นมา..

แม้ว่ารัดเกล้าจะหักเป็นสองส่วน..แต่หากน้ำจะหาวิธีใช้งาน..มันก็ยังใช้การได้..

และเมื่อสักครู่..พอคนชุดดำบอกว่าจะมาฆ่า..น้ำก็ตัดสินใจบังคับเชือกสีทองให้จัดการคนชุดดำ..

ไม่น่าเชื่อว่าน้ำจะควบคุมเชือกสีทองได้อย่างมหัศจรรย์..ทั้งที่เป็นเชือกของวันเดอร์วูแมนเอมี่..

เชือกสะบัดเหวี่ยงร่างคนชุดดำออกมาจากรถคนแล้วคนเล่า..แถมถือพวงมาลัยไว้ให้น้ำด้วย..เพื่อที่จะรีบเข้ามาประจำตำแหน่งคนขับได้ทันท่วงที..

น้ำดึงเบรกมือทั้งที่รถกำลังวิ่ง..เล่นเอารถหมุนกลับร้อยแปดสิบองศา....

“..ไม่ยอมหรอก..คิดจะขังเอมี่ให้ไปเป็นของผู้ชายหรือไง..ฝันไปเถอะ..คิดว่าหมีจะยอมหรือไงวะ..”

น้ำเวลาฮึด..ก็มีลูกบ้าเหมือนกัน..

“..เชอะ..จะพรากผัวเมียออกจากกัน..บ้าไปแล้ว..บ้าไปแล้ว..ไม่ยอมหรอกเว้ย..”

น้ำเหยียบคันเร่ง..รถวิ่งย้อนมาทางกลุ่มคนชุดดำที่ยังกลิ้งระเกะระกะ..พอเห็นวีออสของน้ำพุ่งเข้าหา..ต่างคนต่างก็หลบกันหูตาเหลือก..

วีออสของน้ำวิ่งฝุ่นตลบจนเห็นไฟท้ายห่างไปทุกที..

.......

เอมี่ถูกคนของพ่อและโฟบอสจับเตรียมขังที่ห้อง..

ตัวเองไม่มีทางเลือกอื่น..ท่าทางโฟบอสน่ากลัวจนคิดว่า..สามารถจะทำอะไรพ่อตัวเองได้ทุกเมื่อ..

สองแขนถูกคร่ากุมไว้..ถูกผลักเข้ามาในห้องที่เหมือนจะเตรียมไว้ขังเธอโดยเฉพาะ..

“..เฮอะ..แค่ห้องกระจอกนี่อย่าคิดว่าจะขังฉันได้..”เอมี่คำราม..

พ่อของเธอเม้มปาก..

“..แกทำให้ฉันเสื่อมเสียชื่อเสียง..อีลูกไม่รักดี..”

“..พ่อ..พ่อทำได้ก็แค่กักขังและบังคับเอมี่ได้แต่กายแหละค่ะ..แต่หัวใจ..พ่อจะบังคับเอมี่ไม่ได้..”เอมี่ยืนกรานด้วยไดอะลอคของหนังไทยสมัยเก่า “..ลูกรักน้ำ..และยังไงก็จะรักน้ำตลอดไป..”

สุวิทย์โมโหเงื้อมือจะตบ..แต่โฟบอสจับมือไว้..

“..อย่าทำร้ายลูกเลยครับ..ที่เป็นแบบนี้เพราะว่าคุณเอมี่คงยังไม่เคยรู้ว่า..ผู้ชายทำให้มีความสุขได้แค่ไหน..มากกว่าผู้หญิงไม่รู้กี่เท่า..”

สุวิทย์แค่นเสียง..

“..ถ้ามันยังขืนรักผู้หญิงแบบนี้อยู่ต่อไป..ผมคงอกแตกตายเข้าสักวัน..”

“..งั้น..ถ้าหากคุณคิดว่า..ยังไงเราก็ต้องดองกันวันยังค่ำ..ผมก็มีข้อเสนอดี ๆ ครับ..”

“..อะไร..หรือคุณบอส..”

“..ผมจะตามให้ลูกชายผมมาที่นี่..ไม่เกินครึ่งชั่วโมงก็น่าจะถึงแล้ว..”

“..จากนั้นล่ะครับ..”สุวิทย์ดูจะประหลาดใจ..

“..ผมว่า..หากวางยาปลุกอารมณ์ให้หนูเอมี่มีความรู้สึกที่ดีกับลูกชายผม..มันก็คงจะทำให้เธอหายจากอาการรักผู้หญิงได้นะครับ..”

เอมี่ใจหาย..

ไม่ทันจะทำอะไร..โฟบอสก็เข้าใกล้..และปักเข็มฉีดยาเข้าที่ร่างเอมี่..

เอมี่ชะงักค้าง..ยาเดินเข้าไปในร่าง..

สุวิทย์ใจหายเล็กน้อย..แต่โฟบอสก็บิ๊วต่อไป..

“..ยังดีกว่าจะต้องให้รักผู้หญิงนะครับคุณสุวิทย์..”

เอมี่บิดกระตุก..ระทวยอ่อนลงคอพับ..

“..เอมี่..”สุวิทย์อดอุทานไม่ได้..

“..ผสมยานอนหลับด้วยครับ..พอลูกชายผมมา..ก็ให้เค้ามาอยู่ในห้องเดียวกับหนูเอมี่..รับรองว่า..พอหนูเอมี่ฟื้น...แว่บแรกที่เห็นลูกชายผม..เธอต้องชอบลูกชายผมแน่นอน..และลืมยัยศิลปินหมีคนนั้นได้แน่..”

สุวิทย์รู้สึกแปลก ๆ กับแผนการนี้..

เอ..จะให้ลูกชายคนอื่นมากินลูกสาวถึงบ้านเนี่ยนะ..

“..แต่เชื่อเถอะครับ..ยังไงก็ดีกว่าจะให้หนูเอมี่รักชอบผู้หญิงนะครับ..”โฟบอสบิ๊วอารมณ์ต่อไป... “..ผู้หญิงที่รักผู้หญิง..เป็นความบัดสี..ขายหน้า..เสื่อมเสีย..ชั่วร้ายสารพัด..เป็นโรคจิตอันร้ายแรงที่จะต้องรักษา..และนี่คือวิธีรักษานะครับคุณสุวิทย์..ให้เธอมีความสุขกับผู้ชาย..รับรอง..ลืมผู้หญิงได้แน่..”

สุวิทย์เจอบิ๊วจนรู้สึกว่าไม่มีทางอื่น..โฟบอสยังคงรุกต่อ

“..ผมรับปากนะครับ...ผมจะให้ลูกชายแต่งงานกับคุณเอมี่แน่นอน..ยังไงเราก็ร่วมงานกันมานานแล้วนะครับ.ทีนี้..ผมเข้าใจว่าทางคุณสุวิทย์หมายตาลูกชายของเสี่ยรัตนพลไว้..แต่ท่าทางจะไม่สำเร็จแล้วล่ะ..ก็ควรที่จะมาดองกับทางผม..”

สุวิทย์คิดไปคิดมา..ก็ต้องพยักหน้า..

“..คงต้องตามนั้นแหละครับคุณบอส..”

“..ผมใช้ยาปลุกอารมณ์กับหนูเอมี่..อย่าว่าผมนะครับ..เพราะมันจำเป็น..ไม่งั้นเธอคงจะรักผู้หญิงอยู่นั่นแหละ..ซึ่งคุณสุวิทย์ต้องเข้าใจนะครับ..ว่าจะรักษาโรคร้ายแบบนี้..ใช้วิธีแรง ๆ เป็นสิ่งสำคัญ..”

สุวิทย์แม้จะรู้สึกไม่ชอบใจอยู่บ้าง..แต่เมื่อคิดไปคิดมา..ลูกเสียตัวให้ผู้ชาย..ไม่ว่าจะยังไงก็ย่อมจะดีกว่าให้ลูกเป็นเลสเบี้ยนแน่นอน..

แถมเสียตัวให้ลูกชายของคนที่สนิทสนม..ร่วมมือกันทางธุรกิจ..สร้างความมั่งคั่งให้ตลอดมา..และอีกฝ่ายก็รับปากแล้วว่ายังไงก็จะต้องให้แต่งงานด้วยกันแน่นอน..

ต่อให้เบี้ยวไม่แต่งงานตามข้อตกลง..แต่เอมี่หายจากรักผู้หญิง..ยังไงก็ยังคุ้มอยู่ดี..

สุวิทย์โบกมือ..ให้คนหามร่างเอมี่เข้าไปไว้ในห้องตามแผน..

เอมี่หมดสติ..หายใจแรงเพราะยาบางตัวเริ่มออกฤทธิ์..

อีกไม่ช้า..ลูกชายโฟบอสมาถึง..ก็คงสำเร็จเสร็จสมตามความมุ่งหมาย..ตื่นขึ้นมาคงหื่นจนต้องเสียตัวให้ผู้ชายอย่างยินยอม..

และคนที่กระหยิ่มใจที่สุดก็คือโฟบอส..

จริง ๆ เค้าไม่มีลูกชงลูกชายอะไรหรอก..แต่หากจะหาใครมาสวมรอยแทน..ก็ไม่น่าจะยาก..

สิ่งที่เขาต้องการในเวลานี้ก็คือ..หากเอมี่เสียตัวให้ผู้ชายอย่างยินยอม..พลังของบลูอธีน่าในกายจะหมดไป..ไม่สามารถจะเป็นวันเดอร์วูแมนได้อีก..

และนี่จะเป็นการแก้แค้นเอมี่ได้ดีกว่าวิธีการไหน ๆ ทั้งหมด..

....

น้ำ..กุลณัฐจอดรถริมทางไม่ห่างจากรั้วคฤหาสต์ของครอบครัวเอมี่มากนัก..

ศิลปินหมีเวลานี้เริ่มมีอาการเดือดดาลคล้ายหมีคลั่ง..

แต่จะทำอะไรก็ต้องฉลาดสักหน่อย..ไม่ใช่โง่ลุยเข้าไปจนพังกว่าเดิม..

น้ำลงจากรถ..ย่องเข้าไปถึงหน้าประตูรั้ว..แต่ก็ยังไม่กล้าทำอะไร..

กำลังคิดว่าจะเอาไงดี..มีแสงไฟวาบ..รถคันหนึ่งมาทางนี้..น้ำรีบแว้บหลบข้างทางอย่างรวดเร็ว..

รอสักพัก..ก็มีคนในบ้านมาเปิดประตูรั้ว..

คนในรถเลื่อนกระจกลงมา..

“..พ่อผมสั่งให้มาหาที่นี่..ผมไฮไฟ้ว์...”คนขับรถคันนั้นพูด

“..อ๋อ..คุณไฮไฟ้ว์..เชิญครับ..”

“..พ่อบอกว่า..จะมาให้ผมมาปล้ำใครนะ..”

“..อ๋อ..ลูกสาวคุณสุวิทย์ครับ..เธอเป็นเบี้ยน..เลยวางแผนวางยาปลุกเซ็กส์รอให้คุณไฮไฟ้ว์มาปล้ำให้หายรักผู้หญิง.”

“..แหม.เรื่องเปลี่ยนทอม..ซ่อมดี้..ขยี้เลสนี่ผมถนัดนัก..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

คนชุดดำลูกน้องของโฟบอสหัวเราะ..ก่อนจะผายมือให้รถของไฮไฟ้ว์เข้าไปด้านใน..

น้ำ..กุลณัฐจับตาดูจนรถของไฮไฟ้ว์เข้าไปแล้ว..และคนชุดดำที่เป็นลูกน้องโฟบอสกำลังจะปิดประตู..

บ้านออกใหญ่โต..ดันไม่ใช่ประตูเลื่อนไฟฟ้า..ท่าจะเสียหรือขี้เหนียวก็ไม่รู้..แต่ก็ดีเหมือนกัน..ไม่งั้น..ก็คงทำให้กูเข้าไปไม่ได้..น้ำคิด..

เชือกสีทองพุ่งวาบ..กระชากร่างลูกน้องโฟบอสคนชุดดำคนนั้น..ลอยออกมา..

และหลังจากเชือกเหวี่ยงร่างคนชุดดำคนนั้นฟาดกับกำแพงจนแน่นิ่ง..น้ำก็ปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง..

ในมือกำรัดเกล้าที่หักเป็นสองส่วน..

“..เอมี่..พวกเค้าจะทำร้ายเธอขนาดนั้นเลยหรือ..”น้ำรู้สึกเดือดดาล..

ก่อนจะงอรัดเกล้าหักนั้นเป็นกำไลข้อมือสองอันและสวมที่มือ..

และแตะกำไลที่ทำจากรัดเกล้าที่ศีรษะ..

เพื่อบังคับให้เชือกม้วนเก็บเป็นระเบียบที่รูร้อยเข็มขัดของตัวเอง..

รัดเกล้ามันต้องสวมศีรษะถึงจะใช้ควบคุมเชือกสีทองได้..แต่เรื่องประยุกต์ของใช้แบบ DIY นี่ขอให้บอกน้ำ..กุลณัฐ..ถ้ามันหักเป็นสองท่อนสวมหัวไม่ได้..ก็เอาส่วนหนึ่งของมันมาแตะที่หัวเสียก็สิ้นเรื่อง..

แต่ก็ไม่คิดหรอกนะว่าทำไมถึงควบคุมเชือกสีทองซึ่งพวกวันเดอร์วูแมนถือว่าของใครของมัน..เจ้าของถึงจะคุมเชือกของตัวเองได้เท่านั้น..

น้ำอดคิดไม่ได้..

“..เอมี่..นี่เราเหมือนเป็นคน ๆ เดียวกันแล้วใช่ไหม..ฉันถึงใช้อาวุธของเธอได้..”

เอมี่คงยินยอมให้คนที่ตัวเองรักที่สุด..สามารถใช้เชือกสีทองของเธอได้อยู่แล้ว..

ยิ่งคิด..น้ำก็ยิ่งซาบซึ้งจนน้ำตาไหล..

และอดคิดถึงสิ่งที่ได้ยินได้ฟังมาเมื่อสักครู่ไม่ได้..

“..ไอ้คนที่ชื่อไฮไฟ้ว์..มันจะไปปล้ำเอมี่..”น้ำขบกรามแน่น.. “..แถมยังวางยาปลุกเซ็กส์เอมี่ไว้อีก..ทำไมพ่อของเอมี่ถึงยอมได้นะ..ทำไม..นี่เค้ารังเกียจเราจนถึงกับทำอย่างนี้กับลูกสาวเลยหรือ..”

แต่น้ำก็นึกฮึดขึ้นมา..

“..อย่าคิดว่าหมีจะยอมแพ้นะเว้ย..ฉันต้องไปช่วยเอมี่ให้ได้..แม้ฉันจะเป็นแค่หมีตกงานตัวนึงก็ตาม..ฉันคือยัยหมีที่ไม่มีที่ไป..มีทางเดียวที่จะไปก็คือไปหาเธอ..ช่วยเธอให้ได้..เอมี่..”

มือของน้ำกุมที่เชือกสีทอง..

“..ไม่ใช่วันเดอร์วูแมน..แต่ก็มีไอเทมของวันเดอร์วูแมนนี่แหละวะ..”

น้ำไม่มีความสามารถด้านการต่อสู้แม้แต่นิดเดียว..ตัวเองเป็นแค่ศิลปินนักร้องคนหนึ่งเท่านั้น..และในชีวิตไม่ใช่คนกล้าหาญอะไรเลย..ติดจะขี้กลัวด้วยซ้ำ..

แต่เพราะความรักทำให้น้ำกลายเป็นอีกคนหนึ่ง..

และเพื่อความรักแล้ว..แม้ว่าจะอันตรายแค่ไหน..ศิลปินหมีคนนี้ก็พร้อมจะเสี่ยง..

น้ำสูดลมหายใจลึก ๆ ..และเดินผ่านประตูรั้วเข้าไปในคฤหาสต์ของครอบครัวจุฑาชนะสินธุ์...

ไม่ว่าอย่างไร..ต่อให้ต้องโดนพาไปส่งโคราชอีกครั้ง..น้ำก็ต้องช่วยเอมี่ให้ได้..

...........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #85 0_0 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 22:03

    มันต้องฮึดแบบนี้สิ! สู้เขา!!!

    #85
    0
  2. #84 Deknoy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 23:13

    หมีแกจะกลับโคราชให้ได้ใช่มะ555555 ช่วยเมียแล้วพาเมียกลับไปด้วยนะ

    #84
    0
  3. #83 canayo (@s5604062616306) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 00:28

    ต่อให้โดนพาไปส่งโคราช... 5555555555555555555555555555555555555555555555

    สู้ๆ-หมี จัดการน้องเอมเอ้ย จัดการคนอื่นๆให้หมอบไปเลย

    #83
    0
  4. #82 Titlekk (@Titlekk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:19
    555555555555555โอ้ยฮาอันแรกละตอนจบยังฮาเป็นมุกที่ใช้สองครั้งแต่ยังฮา55555555555555555555555.กากวะต้องใช้ยงใช้ยา หมีไม่ต้องใช้ยาเอมก็ยังหื่น555
    #82
    1
  5. #81 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 19:28
    วันเดอร์วูหมีต้องไปช่วยเมียให้ได้นะ -โฟบอลโคตรเลว
    #81
    1