ตอนที่ 15 : งานที่ยังไม่จบและความรักที่เพิ่งเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 536
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    31 ก.ค. 61

ลุคของสาธิดาลุคนี้..ใกล้เคียงกับลุคของเอมี่ในสภาพวันเดอร์วูแมนจริง ๆ ค่ะ..

..

น้ำ.กุลณัฐ กัลย์กุลจอดรถที่บ้านหลังหนึ่ง..ความเครียดที่เกาะกินใจลึก ๆ ทำให้น้ำต้องหาทางระบาย..แต่ก็ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการหาใครสักคนที่สามารถคุยด้วยได้แต่ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียในเรื่องที่น้ำกลุ้ม..

เจ้าของบ้านออกมาต้อนรับอย่างยิ้มแย้ม..ดูมีความสุขมากกว่าน้ำมากมายนักในเวลานี้

จะใครเสียอีกล่ะ..ถ้าไม่ใช่หมวดอลิส..

“..เข้ามาก่อนสิ..กินข้าวกันนะน้ำ..”

หมวดอลิสดูแจ่มใส..หน้าตาเบิกบาน..วันนี้ไม่มีงานยุ่ง..กลับบ้านตรงเวลา..สบายอกสบายใจ..

น้ำเดินตามหมวดอลิสเข้ามาในบ้าน..อยากจะร้องไห้จริงเว้ย..แต่ก็ยังไม่ควรร้องไห้ตอนนี้..

หมวดอลิสคุยจ้อไปเรื่อย...

“..คุณซันนี่ทำตัวเหมือนแม่บ้านเลยล่ะ..ทั้งที่เค้าควรจะเป็นพ่อบ้านนะน้ำ..ใช่.ในความรักของเรา..ถือว่าคุณซันนี่เป็นสามีฉัน..แต่เอาเข้าจริง..เค้าทำตัวเป็นแม่บ้านแม่เรือนได้อย่างน่าทึ่งเลยนะน้ำ..ทางเธอก็คงโอเคใช่ไหม..”

หมวดอลิสถามไปเรื่อย..จะมีอะไรสำหรับยัยหมีอีกล่ะในตอนนี้..น่าจะแฮบปี้เหมือนคู่ของตัวเองล่ะ..

เข้าไปในบ้าน..ที่โต๊ะอาหาร..ซันนี่คาดผ้ากันเปื้อน..ง่วนกับการจัดโต๊ะและของกิน..และยังมีอะไรบางอย่างที่ถูกอุ่นในไมโครเวฟ..กลิ่นหอมฉุยชวนรับประทานนัก..

ซันนี่เงยหน้า..

“..แหม..นึกสังหรณ์อยู่ว่าจะมีใครมา..เลยทำอาหารเผื่อไว้..สังหรณ์อะไรไม่เคยพลาดเลยนิ..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

ท่าทางซันนี่ร่าเริงมีความสุข..ทำให้น้ำอดนึกถึงตัวเองไม่ได้เลย..

ทำไมคู่ของเราถึงไม่ได้สักครึ่งของคู่พี่ซันนี่กับหมวดอลิสนะ..

น้ำนั่งลง..หน้าเศร้า..เหมือนสองคนข้าวใหม่ปลามันราวกับคู่เพิ่งแต่งงานจะยังไม่สังเกตอะไร..หมวดอลิสผวาเข้าไปกอด..ให้ซันนี่เอาจมูกชนแก้ม..และทำท่าเหมือนจะช่วย..แต่ซันนี่ส่ายหน้า..เลื่อนเก้าอี้ให้นั่ง..

“..หมวดเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว..นั่งเลยแล้วรอกิน..”

หมวดอลิสหัวเราะ..มองไปรอบ ๆ ..

“..บ้านก็สะอาดจัดเป็นระเบียบแบบนี้ท่าทางคุณซันนี่ก็คงเหนื่อยเหมือนกันแหละ..เราเหนื่อยกันคนละแบบนะ..จะให้ยุ่งกับอาหารอยู่คนเดียวได้ยังไง..”

“..เถอะน่า..หมวดนั่งคุยกับน้ำเหอะ..รอแขกอีกคน..”

หมวดอลิสขมวดคิ้ว..

“..คุณซันนี่เชิญใครมาอีกหรือคะ..”

“..อ้าว..ถ้าไม่เชิญเอมี่มาก็ไม่ครบคู่สินะ..ใช่ไหมล่ะ..ฮ่าฮ่าฮ่า...”

น้ำได้ยินคำว่าเอมี่ก็หน้ามุ่ย..ลุกขึ้น..

“..ขอโทษนะหมวดอลิส..ขอตัวกลับก่อนได้ไหม..”

“..อ้าว..น้ำ..”ซันนี่ทำท่าประหลาดใจ.. “..ทะเลาะกับเอมี่หรือไง..”

“..เปล่าหรอก..แต่..”น้ำอึดอัดใจ.. “..ช่างเถอะ ๆ ..ฉันอยากจะมาคุยกับพี่ซันนี่กับหมวดอลิส..มีเรื่องอยากปรึกษา..แต่พอมีเอมี่มาอีกคน..ก็ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ..เพราะที่จะคุยก็เรื่องเอมี่นั่นแหละ..”

“..งั้น..ก็รีบคุย..เอมี่จะถึงอีกครึ่งชั่วโมง..เผอิญพี่มีเรื่องจะคุยกับเอมี่น่ะ..น่าจะคนละส่วนกันนะ..”ซันนี่หอมแก้มหมวดอลิสอีก.. “..คุณช่วยดูไมโครเวฟหน่อยนะ..ถ้าเด้งก็เอาออกมาตั้งบนโต๊ะได้เลย.ขอคุยกับน้ำประเดี๋ยวนะ..”

หมวดอลิสรับคำอย่างว่าง่าย..ท่าทีของสองสาวทำให้น้ำอดน้ำตาไหลไม่ได้..

ซันนี่เริ่มเอะใจ..

“..มีอะไร..ทะเลาะกันใช่ไหม..”

“..ไม่ค่ะ..ไม่..”น้ำเช็ดน้ำตา..ซันนี่ยื่นกล่องทิชชู่ให้..จะมากจะน้อยก็วางตัวได้ดี..เอื้อเฟื้อกล่องทิชชู่ให้หยิบเช็ดน้ำตาเอง..แต่ถ้าจะเช็ดน้ำตาให้..ซันนี่จะทำให้เฉพาะหมวดอลิสเท่านั้น..

น้ำรู้สึกดีกับการวางตัวของซันนี่..ทำไมนะ..ทำไม..ถึงอดเปรียบเทียบกับคู่ของเราไม่ได้..

“.น้ำเพิ่งรู้ว้าเอมี่ก่อนจะเป็นวันเดอร์วูแมน..เป็นทายาทนักธุรกิจที่รวยมาก..รวยจนน้ำเหมือนหมาไปเลยพี่..พอเค้ากลับไปที่บ้าน..บ้านเค้า..เอ่อ..คฤหาสต์ดีกว่ามั้ง..อย่าเรียกเลยบ้าน..พ่อแม่เค้า..ก็บอกว่า..ทาบทามทายาทนักธุรกิจคนนึงไว้เอมี่แล้ว..”น้ำนิ่ง..ก้มหน้า.. “..ส่วนน้ำ..กลายเป็นเพื่อนเค้าไป..และเค้าก็ไม่พยายามบอกพ่อแม่เค้าว่าจริง ๆ น้ำเป็นใครสำหรับเค้า..พี่..น้ำแม่งโคตรรู้สึกไร้ค่าชิบหาย..แล้วเค้าก็โคตรดี๊ด๊ากับการนัดเจอไอ้คุณรัตนชัย..ลูกชายของคุณรัตนพลเพื่อนพ่อเค้า..น้ำแม่งโคตรจะหมาหัวเน่า..พี่..น้ำขอกลับออกมาก่อน..เค้าก็แค่บ๊ายบายทีเดียว..บอกว่าจะโทรหา..แต่นี่ยังไม่โทรมาเลย.ไลน์ก็ไม่ไลน์มา...”น้ำป้ายน้ำตา.. “..พี่ซันนี่..น้ำทีแรกก็คิดนะคะ..ว่าเค้าเลิกเป็นวันเดอร์วูแมนแล้ว..จะดูแลเค้ายังไง..หางานหรือทำธุรกิจอะไรเพื่อจะมีเงินมาดูแลเขาได้..แต่ตอนนี้..ไม่ใช่แล้ว..น้ำแม่งโคตรกระจอก..เป็นศิลปินที่ดูจะไม่มีความหมายอะไรเลยเมื่อเทียบกับสถานภาพมหาเศรษฐีของบ้านเค้า..”

น้ำร้องไห้...ซันนี่ครางอือม์..มองดูศิลปินหมีอย่างเห็นอกเห็นใจ..

“..น้ำไม่ได้อิจฉาพี่กับหมวดอลิสนะคะ..แต่เห็นแล้ว..มันโคตรเจ็บ..พี่กับหมวดอลิสรักกันมาก..รักจนน่าอิจฉา..ทำไมมันต่างกับน้ำอย่างนี้ล่ะพี่..เค้าคิดอะไรของเค้า..”

น้ำยังคงคร่ำครวญ..จนซันนี่ถอนหายใจ..พูดขึ้นว่า..

“..น้ำ..พี่รู้แต่ว่า..เอมี่รักน้ำมากนะ..รักมากกว่าที่น้ำคิด..”

“..แล้วเค้าทำอย่างนั้นทำไมล่ะพี่..ทำเหมือนน้ำไร้ค่า..ไร้ตัวตนชิกหาย..”

“..อย่าเพิ่งน้อยใจไปเลยนะ..น้ำ..”ซันนี่เพ่งมองศิลปินหมีด้วยสายตาที่มั่นคง.. “..ถ้าเดาไม่ผิด..คุณรัตนพลเพื่อนของพ่อเอมี่คนนี้..เป็นเจ้าของโรงงานกระเบื้องใช่ไหม..”

“..น้ำไม่รู้หรอกค่ะ..รู้แต่ว่าเค้าน่าจะรวยมาก..ธุรกิจเป็นพันล้าน..ลูกชายก็คงดูโอเคและน่าจะเป็นทายาทสืบทอดธุรกิจ..ฮึ..รวยขนาดนี้...น้ำจะเอาอะไรไปสู้เค้าคะ..”

ซันนี่นิ่งคิด..ก่อนจะยิ้มเล็กน้อย..

“..ความรักไม่ใช่การต่อสู้นะน้ำ..เชื่อเถอะ..พี่เองเข้าใจเอมี่ดี..ถ้าเค้ารักน้ำจริง ๆ ..ก็ไม่ต้องทำอะไรหรอก..เค้าก็รักน้ำวันยังค่ำ..ไม่ว่าน้ำจะเป็นยังไง..เค้าก็รัก..เชื่อพี่เถอะนะ..”

น้ำเห็นสีหน้าของซันนี่..รุ่นพี่ของเอมี่คนนี้..ไม่ใช่แค่ปลอบใจน้ำ..แต่ดูมั่นใจจนน้ำเองก็รู้สึกดีกับความมั่นใจของพี่ซันนี่มากทีเดียว..

โทรศัพท์ดังขึ้น..ซันนี่รับสาย..ก่อนจะขมวดคิ้ว..

“..ฉันอยู่ที่บ้านหมวดอลิส..มีอะไรหรือบลูม..อ๋อ..โอเค..เดี๋ยวจะส่งโลเคชั่นให้..มาสิ..มากินข้าวกัน..จะได้เตรียมอาหารไว้ให้อีกที่..อ่า..อะไรนะ..สองที่เลยหรือ..ได้ ๆ ๆ ..”

ซันนี่วางโทรศัพท์..ในขณะที่หมวดอลิสหัวเราะ..

“..อาหารพอไหมคุณ..”

“..ท่าจะต้องขอแรงคุณหน่อยแล้วนะอลิส..หาอะไรมาเพิ่มหน่อย..”

หมวดอลิสพยักหน้าอย่างยิ้มแย้ม..

“..ไม่ยักรู้นะคะ..คุณซันนี่ทำราวกับจะเลี้ยงฉลองอะไรสักอย่าง..”

“..อือ..คิดว่าฉลองสมรสระหว่างฉันกับคุณก็แล้วกัน..”

หมวดอลิสถ้าไม่เกรงใจน้ำ..ก็คงถลาเข้าไปฟัดแก้มซันนี่แล้ว..

ซันนี่อดพูดไม่ได้..

“..ขอโทษนะ..ว่าจะจัดการเรื่องอาหารให้สักหน่อย..แต่ขอคุยกับน้ำก่อนล่ะ..”

“..คุณก็ช่วยทำให้น้ำรู้สึกดีขึ้นบ้างก็แล้วกันนะคะ..แต่สำหรับฉัน..ก็รู้สึกเหมือนคุณนะ..ว่าเอมี่รักน้ำมากที่สุด..”

หมวดอลิสตบบ่าน้ำเป็นการปลอบใจ..ก่อนจะเดินออกไป..ไม่ช้าก็ได้ยินเสียงรถเก๋งอีโคคาร์ออกจากบ้าน..เพื่อไปหาอะไรมาเพิ่มเติมสำหรับมื้อเย็นที่มีแขกเพิ่มจากเดิมอีกสองคน..

น้ำดูเบื่อหน่าย..

“..รบกวนพี่ซันนี่กับหมวดแย่เลย..แถม..”น้ำครางเฮ้อ.. “..พี่บลูมคงมากับแฟนแหง ๆ ..ทำไมน้ำถึงไม่โชคดีบ้างนะ..นี่คงเป็นหมาหงอยอยู่คนเดียวแหง..”

ซันนี่นิ่ง..

“..น้ำ..เอมี่ไม่มีทางคบกับผู้ชายได้..น้ำเชื่อพี่หรือเปล่า..”

“..ทำไมคะ..ทำไมถึงคบผู้ชายไม่ได้..”น้ำเซ็ง..

“..เอมี่ไม่ได้ชอบผู้ชาย..ก็แค่นั้นเอง..”ซันนี่ยิ้ม.. “..ก็คงเหมือนพี่อะนะ..พี่จะยังไงก็ไม่มีวันรักผู้ชาย..”

น้ำชักเอะใจ..

“..จริงหรือคะพี่ซันนี่..”

“..ถ้าหากว่า..เอมี่จะคบกับลูกสาวนักธุรกิจก็คงพอเป็นไปได้..แต่หากจะคบกับลูกชายนักธุรกิจเนี่ย..คงยาก..ถ้าจะให้พี่เดา..ครอบครัวเค้าคงไม่อยากจะเห็นเอมี่คบผู้หญิงมั้ง..เลยต้องกลบเกลื่อนเอาตัวรอดไปก่อน..”

น้ำนิ่งคิด..เออ..จริงแฮะ..

“..ถ้าน้ำเข้าใจหัวอกของพ่อแม่เอมี่..ก็น่าจะเข้าใจเอมี่ด้วยนะ..พ่อแม่เค้ามีหน้ามีตา.มีฐานะ..จะปล่อยให้ลูกสาวคบผู้หญิงด้วยกันไม่ว่าจะกับใคร.สำหรับบางครอบครัวที่ยังไม่เปิดรับเรื่องนี้..มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย..”

ซันนี่เห็นสีหน้าน้ำเริ่มมีประกายตาของความคิดก็รุกไล่ต่อ..

“..แล้วถ้าหากน้ำเป็นเอมี่บ้างล่ะ..น้ำจะรู้สึกยังไง..ก็คงอึดอัดใจแย่ใช่ไหม..เห็นใจเอมี่ด้วยเถอะนะ..”

น้ำเริ่มสงบใจ..คิดไปคิดมาก็เออ..น่าจะจริงแฮะ..

“..ไม่เหมือนแม่อ้อเลย..”น้ำคราง.. “..แม่อ้อไม่ว่าถ้าน้ำจะคบผู้หญิง..”

“..เอาน่า..ครอบครัวแต่ละครอบครัวไม่เหมือนกัน..เค้าก็มีเหตุผลของเค้านะ..”ซันนี่ยิ้ม.. “ใจเย็นนะน้ำ..พี่เชื่อว่า..คนอย่างเอมี่จะทำอะไรจะต้องคิดก่อนเป็นอย่างดีแล้ว..เหมือนอย่างที่เค้าตัดสินใจไปเข้าหน่วยวันเดอร์วูแมน..มันตัดสินใจได้ยากมากที่ต้องจากทุกสิ่งที่ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่..แต่เค้าก็แน่วแน่และทำไปตามเป้าหมายจนได้..เหมือนกับวันเดอร์วูแมนทุกคนนั่นแหละ..”

น้ำมีสีหน้าดีขึ้น..อะไรไม่ว่าหากมีสิ่งที่ฟังขึ้น..เหตุผลที่เป็นไปได้..น้ำก็สบายใจแล้ว..

“..พี่ซันนี่คะ..ขอบคุณมากนะคะ..”น้ำเช็ดน้ำตา..ยิ้มได้.. “..หมวดอลิสโชคดีจังที่คบกับพี่..”

“..พี่โชคดีต่างหากที่ได้คบกับเค้า..”ซันนี่พูดให้คนประทับใจได้เสมอแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่อยู่ตรงนี้ก็ตาม..

“..และเธอก็โชคดีทีคบกับเอมี่นะ..”ซันนี่ทำคะแนนให้รุ่นน้องอย่างต่อเนื่อง

น้ำครางเฮ้อ..

“..นี่ช็อคเลยนะคะ..ไม่นึกว่าเหตุการณ์มันจะเป็นไปถึงขนาดนั้น..”

“..จู่ ๆ ได้คบกับคุณหนูเอมี่น่ะหรือ..ฮ่าฮ่าฮ่า..”ซันนี่หัวเราะ..น้ำนิ่งซึม..แต่แล้วก็นึกถึงความรักความหวานชื่นที่เอมี่มอบให้ก่อนหน้านั้น..ก็รู้สึกวาบหวามใจ..ใช่..ที่ผ่านมาเอมี่รักเราจริง ๆ รักมาก..รักและหวงเราจริง ๆ

ศิลปินหมีอินกับความรู้สึกนั้นเรื่อย ๆ ..เอามากลบความรู้สึกด้านลบทั้งหลาย

ซันนี่แอบเป่าปาก..ไม่น่าจะมีอะไรแล้วน้า…

ก่อนจะสังเกตเห็นคอและผิวหนังของน้ำแดงเรื่อ…ก็ขมวดคิ้ว..

ความรู้สึกหนึ่งแผ่พุ่งขึ้น..จนซันนี่ต้องลุกจากเก้าอี้อย่างเกรงกลัว..

แรงดึงดูดของศิลปินหมีเริ่มรุนแรงจนซันนี่ต้องหลับตา..ร้องออกมาดัง ๆ ..

“..หยุด..หยุดเดี๋ยวนี้นะน้ำ..”

น้ำยังคงอินกับความรู้สึกของตัวเองอยู่..เหมือนตกอยู่ในภวังค์..

ซึ่งซันนี่เองก็พยายามต่อต้านพลังบลัดดี้วีนัสของน้ำที่แผ่ออกมาอย่างไม่รู้ตัว..ร้อนผ่าวจากท้องน้อย..อยากจะปลดเปลื้องระบายบางอย่างออกมา..มองไปทั่วห้อง..มีแต่น้ำเท่านั้นที่สามารถเป็นที่ระบายอารมณ์ได้..

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย..ทำไมพลังของน้ำถึงแรงขนาดนี้..

ตอนนี้หากสาวสวยอยู่ตรงหน้ากี่คนต่อกี่คน..ซันนี่คงเหมาเรียบแน่นอน…หื่นจนจะตายอยู่แล้ว..

ตัวเองทนไม่ไหว..กลืนน้ำลาย..จ้องน้ำไม่วายตา..

ก่อนจะสลัดศีรษะ..

“..บ้าเอ๊ย..อะไรวะเนี่ย..”ซันนี่ทนไม่ไหว..เข้าใกล้..จับแก้มศิลปินหมี..

และกัดฟัน..ตบหน้า..เพี้ยะ..

น้ำสะดุ้ง..รู้สึกตัว..ซันนี่อยู่ใกล้มาก..และผงะไปนั่งหอบที่เก้าอี้อีกตัว..

“..พี่ซันนี่..ตบหน้าน้ำทำไม..”

“..ให้ตาย..”ซันนี่สบถ.. “..น้ำ..เธอรู้หรือเปล่าว่ามันเกิดอะไรขึ้น..”

“..อะไรหรือคะพี่..”น้ำยังงง..

“..เมื่อกี้เธอคิดอะไรอยู่..”

“..ก็..นึกถึงเอมี่..ความสุขที่เอมี่ให้กับน้ำค่ะ..”

“..เธอปลดปล่อยพลังบลัดดี้วีนัสออกมาแรงมาก..แรงจนน่ากลัว..”ซันนี่สะบัดศีรษะอีก.. “..ให้ตาย..คืนนี้ต้องจัดรายการพิเศษกับอลิสอีกแล้ว..ไม่งั้นมันดับไม่ได้เลย..”ซันนี่ครางแผ่วเบา.. “..อารมณ์หื่นขนาดนี้..”

น้ำจะขำก็ขำไม่ออก..

“..พี่ซันนี่..นี่พี่หื่นหรือคะ..”

“..หวิดจะระบายกับเธอไปแล้ว..”ซันนี่รู้สึกประหลาด..ความลับของพลังบลัดดี้วีนัสยังไม่หมดอีกหรือ..

หวั่นใจว่า..พลังที่เหมือนน้ำจะคุมไม่ได้นี้..จะสร้างปัญหาอะไรร้ายแรงขึ้นมาหรือเปล่า..

น้ำดูจะไม่สบายใจเลย..ตัวเองก็ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น..

……

หมวดอลิสมาถึงพร้อมกับอาหารเพิ่มเติม..ซันนี่ไม่กล้านั่งใกล้น้ำ..ไปช่วยหมวดแกะอาหารใส่จาน..แอบหอมแอบระบายหื่นใส่จนหมวดสาวเริ่มรู้สึกแปลก..แต่ก็เป็นความแปลกที่เธอชอบ..

เอมี่มาถึง..ประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นน้ำ..แต่ก็เข้าไปนั่งใกล้..น้ำอารมณ์ดีขึ้นเมื่อเอมี่ใส่ใจตัวเธอเองมากขึ้นกว่าเดิม..

ไม่ช้า..ดร.บลูมกับตั๊กแตนก็มาสมทบ..เวลานี้..ดร.บลูมกับตั๊กแตนเป็นแฟนกันอย่างออกหน้าออกตา..ดูหวานไม่แพ้คู่อื่นเลยทีเดียว..

วงรับประทานอาหารก็เปิดฉาก..ต่างพูดคุยกินอาหารกันอย่างร่าเริง..และในที่สุด..ดร.บลูมก็พูดขึ้นว่า..

“..ไหน ๆ พี่ซันนี่กับเอมี่ก็ออกจากหน่วยวันเดอร์วูแมนแล้ว..เราคงยากจะได้เจอกันอีก..ผมก็ถูกโอนย้ายไปช่วยพิ้งค์..ซึ่งทางองค์กรให้มาทำหน้าที่แทนเอมี่..ก็ต้องขออวยพรพี่ซันนี่กับเอมี่ล่ะครับ..ว่าใช้ชีวิตใหม่ให้มีความสุข..มีรักที่มั่นคงนาน ๆ นะครับ..และนี่คือของขวัญเล็กน้อยที่อยากจะมอบให้ครับ..”

ดร.บลูมพยักหน้ากับตั๊กแตน..ในที่สุดก็ยื่นกล่องของขวัญให้ซันนี่กับเอมี่คนละกล่อง..

หมวดอลิสหัวเราะ..

“..นี่ให้ของขวัญหรืออะไรกันคะเนี่ย..ใหญ่ยังกะกระเป๋าเดินทาง..”

ดร.บลูมยิ้มแหย..

“..เนอะ..ผมก็ว่างั้น..หนักชะมัดเลย..”

เอมี่หัวเราะ..

“..พี่บลูมคือพี่ที่เอมี่รักเสมอนะคะ..ความรักของพี่ก็ขอให้มั่นคงและหวานอย่างนี้ตลอดไปนะคะ..”

ดร.บลูมยิ้มอาย ๆ ..ตั๊กแตนก็เขินจนตีแขนเขาดังเพี้ยะ..

ทุกคนกินอาหารและสนทนาจนได้เวลาก็แยกย้ายกันกลับ..แต่เอมี่กับซันนี่ดูเหมือนจะทำเนียนไปคุยกันส่วนตัวบ้างเล็กน้อย..น้ำคิดว่าน่าจะเป็นธุระอะไรบางอย่างที่สองคนนั่นอาจจะยังไม่อยากจะบอกใคร..ถามแง้ม ๆ กับหมวดอลิสก็เห็นอีกฝ่ายส่ายหน้ายิ้ม ๆ พูดว่าไม่รู้เรื่องอย่างเดียว…

แต่สีหน้าหมวดอลิส..แม้จะไม่รู้..แต่ก็ไม่อยากจะรู้..ไม่เหมือนเราเลยแฮะ..น้ำอคคิดไม่ได้..

…..

แขกเหรื่อกลับไปหมดแล้ว..หมวดอลิสกับซันนี่ช่วยกันเก็บกวาดทำความสะอาด..จนเสร็จสรรพ..ซันนี่ก็หิ้วของขวัญที่ดร.บลูมให้ขึ้นบนห้อง..

หมวดอลิสมองของขวัญตลอด..

“..ในนั้นมีอะไร..บอกได้ไหมคะ..”

“..อ๋อได้สิ..”ซันนี่ไม่ปิดบัง..แกะกล่องของขวัญออก..ข้างในเป็นกระเป๋าเดินทางขนาดย่อมจริง ๆ ..

หมวดอลิสอดสงสัยไม่ได้..ซันนี่เปิดกระเป๋าเดินทางออก..ทำเอาหมวดตาลุก..

“..คุณซันนี่คะ..นี่มัน..”

“..ถ้าอยากจะถามก็จะตอบทุกเรื่อง..เพียงแต่..ตอนนี้อย่าเพิ่งถามนะ..”ซันนี่กลืนน้ำลายเมื่อมองหน้าอกเมีย.. “..น้ำปลดปล่อยบลัดดี้วีนัสออกมาแรงมากตอนที่คุณออกไปข้างนอก..บอกตรง ๆ ฉันหื่นจนแทบจะทนไม่ไหว..เก็บความรู้สึกไว้เพื่อจะปลดเปลื้องกับคุณนี่แหละ..”

หมวดอลิสยิ้ม..แต่ก็รู้สึกประหลาด..

“..น้ำทำไมจู่ ๆ ปล่อยพลังนั้นออกมาล่ะคะ..”

“..มันมีความลับของบลัดดี้วีนัสที่ฉันยังไม่รู้อีกนะอลิส..แต่ช่างมันก่อน..”ซันนี่เข้ามาใกล้..และกอด.. “..อลิส..ฉันจะไม่ไหวแล้ว..เธอคงไม่รู้ว่าฉันทรมาณแค่ไหน..”

เสียงสั่นกระเส่ากับความต้องการอย่างรุนแรง..อลิสไม่รู้ว่าจะยังไงดี..แต่ก็ถูกอุ้มลงไปนอนบนเตียงแล้ว..

“..คุณก็..ทำไมไม่รีบบอก..นี่ฉันก็กลัวบ้านเละเทะ..เลยให้ล้างจนเก็บกวาดก่อน..ถ้ารู้ว่าคุณอาการหนักขนาดนี้อะนะ..”

หมวดอลิสมีความรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุดในโลก..

ได้สามีที่ดูแลงานบ้านงานช่อง..และหื่นขนาดนี้..เป็นใครก็รัก..

ไม่ช้า..ก็ได้ยินเสียงโหยหวนดังลั่นบ้าน…

เป็นเสียงของหมวดอลิสที่ไม่คิดเลยว่า..ตัวเองจะโชคดีกับความรักได้ถึงขนาดนี้..

…..

เอมี่ขับรถของน้ำพากันมาถึงบ้านศิลปินหมี..

และอดีตวันเดอร์วูแมนก็ยกกล่องของขวัญขึ้นไปชั้นบน..ขึ้นไปยังห้องนอนของน้ำ..ส่วนเจ้าของห้องตามมาติด ๆ ..

“..นึกว่าเธอจะขับรถมาเสียอีก..”น้ำพูดเสียงตึง ๆ ..

“..อ๋อ..ฉันให้คนขับรถที่บ้านขับรถมาส่งน่ะ..ถ้าขับมาเอง..จะขับรถให้เธอยังไงล่ะ..”..เอมี่วางกล่องของขวัญลงตรงที่ว่างในห้องน้ำ..

“..เธอยังจะเอาใจฉันอีกหรือ..”น้ำดูจะวีนหน่อย ๆ ..

เอมี่หัวเราะ..

“..ก็ฉันเป็นเมียเธอนี่น้ำ..”

“..เมีย..แล้วทำไมถึงทำดี๊ด๊าตอนที่พ่อเธอบอกว่านัดคุณรัตนพลกับลูกชายไว้..”

“..บางทีมันก็ขัดผู้ใหญ่ไม่ได้หรอกนะ..แต่..”เอมี่เข้ามากอด..และหอม.. “..ฉันรักเธอคนเดียว..”

น้ำทำเป็นงอน..

เอมี่หอมอีก..เล่นเอาศิลปินหมีระทวย...

อือ..วันนี้จะเป็นผัวหรือไงวะเอมี่..

“..ห่างไปแป๊บเดียวก็คิดถึงแล้ว..”.เอมี่หยอดคำหวาน..เล่นเอาน้ำเคลิ้ม..

ท่าทีของเอมี่ไม่เหมือนกับตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่น..น้ำนึกถึงคำพูดของซันนี่..ก่อนจะยิ้มในใจ..

ท่าจะจริงแฮะ..พี่ซันนี่ไม่น่าจะโกหกเราน้า...

เหมือนเอมี่จะหื่นผิดสังเกต..ระยะนี้ของขึ้นบ่อยมากถ้าอยู่กันสองต่อสอง..

น้ำล้มลงบนเตียง..เสียงแง้ว..เพราะใต้ผ้าห่ม..อิเยาฮันขดตัวอยู่..และไปทับร่างมันเสียอย่างนั้น..

น้ำอยากจะฆ่าแมวจริง ๆ ..

“..ไปไป..อย่ามายุ่งกับมี้กับป๊า..”น้ำบ่น..แต่แล้วก็พูดอะไรไม่ออกเมื่อเอมี่จูบรุกไล่..

เหมือนเยาฮันจะไม่อยากจะยุ่งอะไร..ไปขดตัวอยู่ในที่ของมัน..และเหมือนไม่ใส่ใจอีก..

ต่อให้ใส่ใจ..น้ำก็ไม่ใส่ใจมันแล้วล่ะ..เพราะเอมี่ทำให้น้ำเริ่มอารมณ์เตลิดเปิดเปิง..

“..วันนี้ขอเป็นผัวนะ..”เสียงเอมี่งึมงำ.. ปลดกระดุมเสื้อของอีกฝ่าย..

ผัวเหรอ..เออ..ก็..ก็ดีเหมือนกัน..

แล้วน้ำก็กลายเป็นเมียอย่างจำยอม..

ฟินมากกกกก...ฟินที่สุดเลย..

.....

น้ำพลิกกายหลังจากเสร็จจากภารกิจแห่งความฟิน..

ตัวเองตอนนี้เปล่าเปลือย..ผิวขาวเนียนมีน้ำมีนวลชวนให้อีกฝ่ายหลงใหล..

เอมี่เองก็เปลือยกายเช่นกัน..รีบขยับตัวตามคนรัก..งับที่ใบหูของน้ำ..

น้ำหัวเราะ..จั๊กจี้..

“..เอมี่..”น้ำชะงักนิ่ง..รู้สึกว่าตัวเองทำไม่ถูก..คิดมากงี่เง่าไปสำหรับวันนี้..

“.ทำไมหรือคะ..”เอมี่พูดเสียงหวาน..อ้อนเป็นเมียอีกครั้งทั้งที่ก่อนหน้านั้นแสดงบทสามีอย่างดุดันมาแล้ว..

“..ฉัน..ฉันรักเธอมาก..”น้ำจ้องหน้าอีกฝ่าย.. “..วันนี้บอกตรง ๆ นะ..แอบน้อยใจด้วย..”

“..อ้าว..น้อยใจทำไมล่ะคะ..”เอมี่ขบติ่งหูอีก..

“..กลัวว่าเธอจะไม่รักฉันน่ะสิ..”น้ำพูด.. “..อย่าไปไหนนะเอมี่..ขอร้อง..ฉันขาดเธอไม่ได้..”

“..ไม่ไปหรอก..”เอมี่ขยี้หัวศิลปินหมี.. “..กลัวไปได้..”

“..ฉันกลายเป็นอิหมีตลาดล่างไปเลยเมื่อเห็นบ้านเธอ..ครอบครัวเธอในวันนี้..”

“..ฮือ..ก็ห่วงนี่..กลัวยัยหมีของฉันจะเครียดที่ต้องมาเลี้ยงดูกัน..เลยตัดสินใจกลับบ้าน..เอาเงินที่บ้านมาเปย์เธอดีกว่า..”เอมี่ยังคงหอมไปเรื่อย..

“..แล้วคุณรัตนชัย..”

“..พรุ่งนี้มีนัดกับเขา..”เอมี่หอมอีก..เล่นเอาศิลปินหมีไปไม่เป็น..

“..ว่าไงนะ..”น้ำผลักเอมี่ออก..ทำหน้าเคือง ๆ .. “..เมื่อกี้ว่าอะไร..”

“..เค้าจะพาไปดูโรงงาน..พ่อฉันแม่ฉันให้ฉันไปกับเขา..”เอมี่กอดน้ำแน่น..ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น..คางเกยไหล่..จมูกเคลียไรผม.. “..พรุ่งนี้ขออนุญาตไม่ขับรถให้นะ..”

น้ำหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก..

แม้จมูกกับปากของอีกฝ่ายจะไล่ ๆ วน ๆ ที่ต้นคอ..แต่น้ำก็เซ็งไปแล้ว..

“..เออ..ไปไหนก็ไป..”น้ำผลักร่างเอมี่..แต่เอมี่คว้าร่างขาวไว้ได้..

“..งอนเหรอแม่หมีของเอมี่..”

“..แม่หมีบ้าอะไร..ยังจะมาแม่หมีอีก..”น้ำโวยวาย.. “..อยากไปหาผู้ชายก็ไปสิ..”น้ำตัดพ้อและน้ำตาคลอ..

“..ทีเธออยู่กับผู้ชายทั้งวันฉันยังไม่ว่าอะไรเลย..”

“..อย่ามาโยนความผิดนะ..ไม่เคยเลย..วัน ๆ ที่ดูเหมือนผู้ชายที่สุดก็พี่นัน..”น้ำหมายถึงเพื่อนร่วมวง 3Nคริคริ..

“..แหม..อิเยาฮันไง..มันผู้ชายไม่ใช่หรือ..”เอมี่ยังคงตลกแต่น้ำไม่ตลกด้วยแล้ว..

เอมี่หัวเราะ..จูบแก้มใสของน้ำอย่างหมั่นเขี้ยว..เหมือนมีความสุขที่ศิลปินหมีร้องไห้..

น้ำป้ายน้ำตา..กำลังจะหายดีแท้ ๆ ..มาทำอย่างนี้อีกทำไมกัน..ทำไม..

เอมี่หยิบโทรศัพท์..เปิดแกลอรี่..และดูรูปภาพ..ก่อนจะชูให้น้ำเห็น..

“..นี่..คนนี้แหละที่ชื่อรัตนชัย..คนที่พ่อฉันอยากจะให้คบ..จะได้ดองไว้กับคุณรัตนพล..หน้าตาก็พอไหว..แต่ฉันไม่ได้ชอบเขานะน้ำ..ไม่มีทาง..ต่อให้เขาหล่อขนาดไหนก็ไม่ชอบ..”

น้ำปิดหู..หลับตา..ไม่อยากฟัง..

เอมี่ยิ้ม..ดึงมือที่ปิดหูออก..

“..น้ำ..จะให้ดูอะไรนี่..ต้องดูนะ..ไม่ดูไม่ได้..ไม่งั้นโกรธ..”

“..ไม่.ไม่ดูรูปผู้ชายคนไหนที่เธอจะต้องใกล้ชิด..ไม่เอา..ไม่ดู..”

เสียงเหมือนเอมี่ลงจากเตียง..และเหมือนกำลังแกะกล่อง..

และเหมือนมีเสียงเปิดกระเป๋า..

น้ำสงสัยจนต้องลืมตาขึ้น..

เอมี่กำลังสวมชุดที่ได้มาจากกระเป๋าเดินทางขนาดเล็ก..

เล่นเอาน้ำอ้าปากค้าง..

เพราะเอมี่สวมชุดวันเดอร์วูแมน..

สวมปลอกแขน..รัดเกล้า..แจ๊คเก๊ต..

น้ำอุทานเบา ๆ ..

“..เอมี่..”

“..ฉันกับพี่ซันนี่สั่งให้พี่บลูมจัดหามาให้..เค้าก็ทำได้ตามที่เราสั่งไว้..”

“..เพื่ออะไรวะเอมี่..”น้ำงง..

“..เราสืบทราบว่า..โรงงานของคุณรัตนพลเพื่อนของพ่อฉันคนนี้..มีแผนกลับที่สกัดเพชรแบล็คมาร์สป้อนให้พวกคิงส์มาร์ส..เขารวยเพราะเขาช่วยเหลือพวกคิงส์มาร์สมาตลอดนั่นแหละ..ทำโรงงานกระเบื้องบังหน้า..และฉันต้องค่อย ๆ แฝงตัวเข้าไปสืบ..สังหรณ์ว่าเจ้าโฟบอสหัวหน้าคิงส์มาร์สมันจะใช้โรงงานของคุณรัตนพลเป็นที่ซ่อนตัว..”

“..แต่เธอเลิกเป็นวันเดอร์วูแมนแล้วนี่..”

“..ก็ใช่..เพียงแต่..ฉันจะทำงานพวกนี้โดยไม่เกี่ยวกับองค์กร..”เอมี่มีสีหน้ามุ่งมั่น.. “..งานมันยังไม่จบนะน้ำ..”

น้ำถอนหายใจ..พอจะเข้าใจลาง ๆ ว่าทำไมเอมี่ถึงต้องใกล้ชิดกับคุณรัตนชัยขนาดนั้น..

เอมี่เข้ามาใกล้..หอมแก้มน้ำ..กอดศิลปินหมีอยู่นาน...

“..ชีวิตของฉันทั้งชีวิต.มีแต่การต่อสู้กับความชั่วร้าย..และก็เธอเป็นเรื่องสำคัญที่สุด..น้ำ..ฉันไม่ได้ภูมิใจหรอกที่เป็นทายาทธุรกิจของตระกูล..ชีวิตฉันทั้งชีวิตอุทิศให้กับหน่วยวันเดอร์วูแมน..ฉันยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อจะเป็นวันเดอร์วูแมน..ก็อาจจะเหมือนเธอที่อุทิศชีวิตทั้งชีวิตทำในสิ่งที่เป็นเป้าหมายของตัวเธอเอง..คือเป็นศิลปินที่มีคุณภาพ..”

เอมี่พูดต่ออย่างนุ่มนวล..

“..จนฉันมาเจอเธอนะน้ำ..ใช่..เป้าหมายก็ยังอยู่เหมือนเดิมแหละ..แต่ความสำคัญของชีวิตมันไม่ได้มีแค่นั้นอีกต่อไป..มันมีเธอเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย..ฉันกับพี่ซันนี่แกล้งหมดพลัง..และจะเดินเกมใต้ดินเพื่อไม่ให้ใครรู้..เรามีข้อกริ่งเกรงในชีวิตมากขึ้น..เพราะฉันมีเธอ..และพี่ซันนี่มีหมวดอลิส..น้ำ..เชื่อฉันนะ..ฉันรักเธอที่สุด..ไม่เคยรักใครมากเท่านี้..แถมยังหวงมากด้วย..หวงจนอยากจะเจาะลูกตาคนทุกคนที่จ้องมองเธอด้วยความหื่นกระหาย..หรือว่ารักเธอ..และหากงานของฉันมันต้องทำให้เธอเจ็บหรือเป็นอะไรไปแม้แต่น้อยนิด..ฉันจะไม่ให้อภัยตัวเองไปทั้งชีวิต..ดังนั้น..น้ำ..เธอต้องเข้าใจเป้าหมายของฉันที่จะถนอมเรื่องสำคัญสองเรื่องให้เดินไปด้วยกันได้..นั่นคือ..หน้าที่วันเดอร์วูแมน..กับ..เธอ..”

น้ำอยากจะร้องไห้จริง ๆ ..แต่ร้องไห้ในความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเมื่อสักครู่นี้..

“..งานของฉันยังไม่จบนะน้ำ..แต่สำหรับเธอ..ความรักของฉันกลับเพิ่งเริ่มต้น..ฉันเข้าใจที่เธอรู้สึกน้อยใจและหึงหวง..แต่ขอให้เชื่อในตัวฉันได้ไหม..”เอมี่หอมแก้มขาว ๆ ของน้ำ.. “..เชื่อฉันนะ..ว่าฉันรักเธอมากที่สุด..มากจนเสียอะไรไปก็ได้..แต่จะไม่มีวันเสียเธอไปเด็ดขาด..”

น้ำรู้สึกซาบซึ้ง..เอมี่พูดอีกว่า..

“..ฉันเองแรกเริ่มก็ไม่คิดจะกลับไปหาครอบครัวอีก..แต่มันมีทางเดียวที่ฉันจะเข้าใกล้สถานที่ต้องสงสัยของพวกคิงส์มาร์สได้..ฉันอาจจะทำให้เธอไม่สบายใจ..ต้องใกล้ชิดกับคุณรัตนชัยเพื่อจะสร้างโอกาสให้เข้าไปสืบในโรงงานเขา..แต่ขอให้เธอเชื่อฉันนะ..เชื่อฉันได้ไหมน้ำ..”

เอมี่จูบที่ริมฝีปากอย่างหนักหน่วง..

นานจนน้ำระทวยไปหมด..

“..เชื่อ..ฉันเชื่อ..เชื่อแล้ว..อย่าทิ้งฉันนะเอมี่..อย่าทิ้งฉัน..ชีวิตฉันขาดเธอไม่ได้จริง ๆ ..”น้ำระล่ำระลักพูด..

เอมี่ก็ขาดน้ำ...กุลณัฐ..ไม่ได้..ไม่ได้เลย...

น้ำดูดที่ริมฝีปากหวานชื่นของเอมี่อย่างไม่คิดชีวิต..

“..ห้ามบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้นะน้ำ..เพราะมันหมายถึงชีวิตของฉัน..ถ้าใครระแคะระคายแม้แต่น้อย..ไม่ว่าจะเป็นพิ้งค์..หรือใครก็ตาม..ฉันอาจจะตายก็ได้..ขนาดพิ้งค์ฉันยังไม่ให้เค้ารู้เลย..คิดเอาเองว่ามันสำคัญแค่ไหน..ถามว่าทำไมถึงไม่ให้พิ้งค์รู้..ก็เพราะหากองค์กรจับได้ว่าฉันกับพี่ซันนี่หลอกพวกเขา..ก็คงโดนลงโทษสถานหนัก..มันจะโดนทั้งขึ้นทั้งล่อง..”

“..ไม่.ฉันจะไม่บอกใคร..”

“..ไม่ว่าใครคนนั้นที่เธอมองแล้วอาจจะช่วยอะไรฉันได้..ก็ไม่ควรจะบอกเขา..เรื่องพวกนี้..รู้เฉพาะพี่ซันนี่กับพี่บลูมเท่านั้น..และเธอคือคนที่ฉันรักจนต้องไว้ใจบอกเรื่องทั้งหมดให้รับทราบอีกคนหนึ่ง..เพราะฉันคงทนเห็นเธอเสียใจไม่ได้หรอกนะน้ำ.”

เอมี่ลูบหัวศิลปินหมีแสนรัก..

ก่อนจะจ้องหน้ากันอีกครั้ง..

น้ำผวาเข้าจูบอย่างเต็มใจ..เต็มตื้น..

เธอวางใจฉันกระทั่งบอกเรื่องที่สำคัญที่สุดให้ฉันรู้..

เอมี่..ฉันจะไม่ให้เธอผิดหวัง..

อือม์..รักมาก..รักเธอจริง ๆ นะเอมี่..

เอมี่เป็นฝ่ายระทวย..เพราะการจูบของน้ำครั้งนี้..เรียกว่าจัดเต็มความรู้สึก..

เอาวะ..น้ำคิด..กินเอมี่ในชุดวันเดอร์วูแมนอีกแล้ว..ดีเหมือนกัน..

ศิลปินหมีเรียนรู้อีกฝ่ายเป็นอย่างดี..รู้ว่าจุดไหนที่ทำให้เอมี่ต้องยินยอม...

ดังนั้นอีกไม่นานนัก..เอมี่ก็นอนสะอึกสะอื้นลมหายใจ..เพราะถูกน้ำรุกไล่..จนต้องปลดปล่อยให้น้ำทำได้ทุกอย่าง..ตามที่ตัวเองปราถนา..

ผัวเมียทำอะไรตามบทบาทเสียที...

......

เช้า..

บรรยากาศแจ่มใส..เอมี่ตื่นเช้า..ทำกับข้าว..รอน้ำตื่นและกินข้าวเช้าด้วยกัน..

น้ำลงมาพร้อมกับสภาพพร้อมออกไปด้านนอก..อุ้มเยาฮันและหยอกล้ออย่างสนุก..

เอมี่หัวเราะ...เข้ามาจุมพิตผัว..

“..เดี๋ยวจะมีรถตู้บริษัทมารับ..วันนี้ต้องไปถ่ายรายการต่างจังหวัด..”น้ำพูด..ยกเยาฮันขึ้นฟัดพุง..

“..ดีจัง..รายการอะไรหรือ..”

“..เค้าให้ 3Nคริคริไปเป็นแขกรับเชิญรายการท่องเที่ยวน่ะ..”

เอมี่ชะงัก..

“..ต้องไปกับคนชื่อเนสท์ด้วยใช่ไหม..”

น้ำหัวเราะ..เอมี่หน้าหงิก..วางจานนมให้เยาฮันกิน..

“..ทำไมถึงหน้าหงิกล่ะคะ..”น้ำวางเยาฮัน..มันวิ่งจู๊ดไปกินของโปรด..

“..เนสท์ชอบเล่นถึงเนื้อถึงตัว..ฉันไม่ชอบ..”

“..โถ..เมียขา..หวงผัวด้วยเนอะ.เนสท์มันเพื่อน..บอกแล้วไง..อ้อ..แล้ววันนี้..เค้าให้แฟนคลับไปสร้างบรรยากาศรายการด้วย..เนสท์มันก็คงโดนแฟนคลับมันกันไว้น่า..ไม่ให้รุ่มร่ามมาก..เพราะมันมีคู่จิ้นของมัน..เชอรีนไง..”

น้ำนั่งเก้าอี้..ข้าวต้มปลากะพงร้อน ๆ ควันฉุย...เอมี่วันนี้กินอาหารเช้าแบบซีเรียลใส่นมจืด..กินยังกับเด็ก ๆ ..

ชุดแต่งกายของเอมี่ทำให้น้ำขมวดคิ้ว..

“..ทำไมดูทะมัดทะแมงจริง..”

“..ไม่ดีหรือไง..วันนี้จะต้องไปโรงงานของคุณรัตนพลโดยไก๊ด์คือคุณรัตนชัย..และฉันอยากจะไปแบบคล่องตัวหน่อย..”

แบะแจ๊คเก๊ตออก..ให้เห็นของสองสิ่งที่เป็นอาวุธของวันเดอร์วูแมน..คือรัดเกล้าประดับเพชรบลูอธีน่า..กับเชือกสีทอง.ซึ่งเก็บไว้ในที่เก็บอย่างเรียบร้อย

ทำแบบนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า..ตั้งใจจะไปสืบรายละเอียด..และพร้อมจะลุยเต็มที่..

น้ำตักข้าวต้มเข้าปาก..

“..ระวังหน่อยนะคะ..ผัวเป็นห่วง..”

“..ค่ะ..เมียขา..ผัวจะระวังตัว..”

“..ระวังทั้งอันตราย..และจากผู้ชายรุ่มร่ามนะคะเมีย..”

เอมี่หัวเราะ..หลังจากเปิดใจบอกความจริง..ทำให้บรรยากาศดีขึ้นมากเลย..

แล้วเอมี่ก็ฉุกคิด..

“..ที่รัก..”เอมี่ใช้คำที่น้ำไม่เคยได้ยิน..ถึงกับแทบสำลัก.. “..วันนี้..จะมีแฟนคลับไปสร้างบรรยากาศด้วย..แล้วแฟนคลับของที่รักที่ชื่อมินนี่น่ะ..จะไปหรือเปล่า..”

น้ำหัวเราะ..รู้ดีว่าเอมี่หึงยัยนี่มาก..แต่ก็เพื่อนอะนะ..

“..ไม่รู้เหมือนกันนะ..”

“..ถ้าเผอิญเขาไป..ก็บอกเค้าด้วยนะคะ..ว่าน้ำ..กุลณัฐ..มีเจ้าของแล้ว..อย่าใกล้ชิดเกินไปนัก..จะโดนหักคอเปล่า ๆ ..”

“..แหม..เค้าก็เป็นวันเดอร์วูแมนเหมือนที่รักเหมือนกันนิ..”น้ำก็ใช้คำว่าที่รักตามเอมี่..รู้สึกเขินหน่อย ๆ .. “..แต่ก็วางใจเหอะน่า..ยังไงก็คิดว่าเค้าเป็นเพื่อนวันยังค่ำแหละ..เออ..”น้ำเปลี่ยนเรื่อง.. “..แล้วที่รักจะไปธุระของที่รักยังไงล่ะคะ..”

“..เดี๋ยวคนที่บ้านจะมารับที่นี่..ไม่ต้องห่วงหรอกนะ..”

“..ไม่ใช่ว่า..คุณรัตนชัยอะไรนั่นจะมารับที่รักถึงบ้านผัวนะคะ..”

“..ไม่หรอก..เมียไม่กล้าทำแบบนั้นหรอกน่า..”เอมี่หัวเราะ

น้ำดูมีความสุข..เอมี่เขินโดยไม่ทราบสาเหตุ..

แต่ในขณะเดียวกันก็ขมวดคิ้ว..เพราะเห็นอะไรบางอย่างที่ตัวน้ำ..รีบเงยหน้าดู..

รอยแดงจางๆ สีเลือด..จาง..แต่มันก็แสดงให้เห็นถึงพลังบลัดดี้วีนัสของน้ำ..

น้ำดูประหลาดใจ..รีบตักข้าวใส่ปากเพราะนิสัยเห็นแก่กิน..

“..มีอะไรหรือคะที่รัก..”

รอยแดงจาง ๆ เลือนหายไปแล้ว..

เอมี่รู้สึกว่ามันท่าทางจะยุ่ง..แต่ไม่รู้จะทำยังไง..

เมื่อวานพี่ซันนี่ก็บอกถึงเรื่องที่ตัวเองประสบมาจากน้ำให้ฟังด้วย..แม้จะคุยกันสองคน..แต่ก็ดูกังวลไม่น้อยเหมือนกันเพราะไม่ทราบว่ามันจะมีความนัยอะไรกันแน่..

ข้าวต้มหนึ่งถ้วยหมดลงอย่างรวดเร็ว..พอดีกับรถตู้บีบแตรนอกรั้ว..

น้ำอุทานเบา ๆ รีบดื่มน้ำ..

“..รถมาแล้วนะคะที่รัก..ต้องรีบไปล่ะ..”

เอมี่บอกว่า..

“..ไม่ออกไปส่งนะ.เดี๋ยวคนในรถตู้บริษัทของที่รักจะแตกตื่น..”

น้ำหัวเราะ..คว้าข้าวของ..แต่ก่อนจะออกไป..ก็นึกได้..หันขวับ..เผชิญหน้ากับเอมี่..

เอมี่ชะงัก..ศิลปินหมีเอียงคอเล็กน้อย..

“..มีอะไรหรือคะที่รัก..”

แทนคำตอบ..น้ำผวาเข้ามา..จูบและแลบลิ้นพัวพันในปากนัวเนีย...

เอมี่ก็นัวเนียด้วย..

เสียงแตรรถตู้ดังอีกครั้ง..น้ำผละออก..รู้สึกยังไม่หายอยาก..แต่ก็ทำไงได้..

ก่อนจะผละไปก็พูดว่า..

“..ที่รัก..ผัวจะคิดถึงเมียทั้งวัน..คิดถึงตลอดเวลา..”

เอมี่พยักหน้ายิ้ม ๆ .. “อื้อ..”

น้ำจูบอีกครั้งก่อนจะผละออกไปอย่างอาลัยอาวรณ์..

ไม่ทันเห็นว่า..ตัวเองมีผิวกายสีแดงเลือดปรากฏที่ลำคอด้วย..

“.เอ..”เอมี่ฉุกคิด..

น้ำขึ้นรถตู้ออกไปแล้ว..

เอมี่นึกขึ้นได้..

“..ถ้าหากคิดถึงเมียทั้งวัน..ที่รักจะทำให้คนหื่นไปกี่คนกันล่ะเนี่ย..พี่ซันนี่บอกเราแล้วนี่นา..ว่าพลังที่รักประหลาดขึ้นทุกวันแล้ว..”

เอมี่ดูจะไม่สบายใจ..แต่ก็มีเสียงไลน์แมสเสจดังขึ้น..เป็นไลน์ของรัตนชัย..ทายาทโรงงานกระเบื้องพันล้าน..

“..วันนี้เราเจอกันนะครับ..” ท่าทางของรัตนชัยดูจะก้อร่อก้อติกไม่น้อย..

ตอนแรกเอมี่คิดอยากจะล้มเลิกนัดอยากจะตามน้ำไปเพราะเป็นห่วง..แต่ดูท่าทาง..จะหาโอกาสดี ๆ ได้ยากอีก..

เอาวะ..ไปก็ไป..

บ้าชะมัดเลย..ทำไมพลังประหลาดของน้ำถึงปรากฏในช่วงนี้ด้วยวะ..

นึกไม่ออกเลยถ้าหากคนในกองถ่ายทั้งกองหื่นกันเอง..เพราะน้ำคิดถึงเราและแผ่พลังออกมา...

อะ..ถ้าหื่นกันเองก็ช่างเหอะ..อย่ามายุ่งอะไรกับผัวกูก็แล้วกัน..

แต่อิมินนี่มันไปด้วยนี่..บ้าชะมัด..

สังหรณ์ใจไม่ดีเลยเว้ย..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #74 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 10:35
    นั้นนะซิถ้ามินนี่หื่นล่ะตายๆๆๆๆ
    #74
    0
  2. #72 0_0 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 21:49

    ถ้าหื่นกันทั้งกองนี่ไม่ไหวนะ555555555555555

    #72
    1
    • #72-1 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 15)
      31 กรกฎาคม 2561 / 22:10
      นึกภาพนัน เนสท์หื่น นี่ก็ขำแล้วค่ะ 555
      #72-1
  3. #71 Deknoy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 20:21

    อ้าวๆยัยศิลปินหมีไม่รู้ตัว หื่นกันทั่งกองแน่ๆ

    #71
    1
    • #71-1 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 15)
      31 กรกฎาคม 2561 / 21:35
      ตอนหน้า ฮากลิ้งค่ะ แซวเละทั้ง 3 N คริคริ
      #71-1