Sweet..Wonder หวานใจยัยฮีโร่(ยูริ)

ตอนที่ 13 : ทำไมเธอถึงไม่กอดฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    18 ก.ค. 61

 

​ขอให้เดินด้วยกันให้ตลอดรอดฝั่งน้า..ขนาดในฟิคก็ยังจะไม่รอดเลย..เฮ้อ ไม่อยากพูดถึงของจริง

​...........

เอมี่ประคองร่างของน้ำ..วางราบร่างขาวลงกับเตียงนุ่ม...

นี่เป็นห้องพักในโรงแรมที่จองไว้ให้เอมี่กับน้ำได้.. “รัก”..กันอย่างเต็มที่..

ความรักของเอมี่กับน้ำ..กุลณัฐจะทำให้พลังของบลัดดี้วีนัสทำงาน...และมันจะมีผลต่อคนที่อยู่ในรัศมีพลัง..

จุดมุ่งหมายคือจัดการกับหน่วยวันเดอร์วูแมน...

แต่จะสำเร็จแค่ไหนก็ขึ้นกับโชคชะตากระมัง...

.....

เอมี่ซุกหน้ากับทรวงอกของน้ำ...

ความรู้สึกของเอมี่ตอนนี้คือ..รัก..

รักยิ่งกว่ารัก...

ทำไมนะ..ทำไมถึงรู้สึกอะไรกับผู้หญิงคนนี้ได้มากขนาดนี้...

แต่น้ำก็ยังเป็นน้ำ..กุลณัฐอยู่นั่นเอง..

น้ำพลิกกาย..ไม่สนล่ะว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร..แม้แต่จะเป็นวันเดอร์วูแมน...

อยากได้เป็นเมีย..ต่อให้เป็นวันเดอร์วูแมน..ฉันก็จะเอาเป็นเมีย..มีอะไรไหม...

เอมี่สะท้านร่าง..เมื่อน้ำเปลี่ยนเป็นฝ่ายรุก..

แต่เพราะอะไรสักอย่างก็พยายามฝืนความรู้สึก..เปลี่ยนตัวเองเป็นฝ่ายรุก..

เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจนชักจะไม่สนุกแล้วสิ..

น้ำคำรามเสียงดัง..คล้ายหมีโกรธ..

“..เอมี่..เธอนี่ยังไงนะ..”

เอมี่เม้มปาก..

“..ฉันไม่อยากเป็นเมียเธอนี่..”

“..แต่เธอต้องเป็นเมียฉันนะ..”ขนาดเลิฟซีนยังมีเรื่องกันจนได้...

“..น้ำ..ขอร้อง..ขอสักครั้ง..”

“..นี่มันสองครั้งแล้ว..ไม่เอานะ..ฉันไม่อยากเป็นเมีย..”

“..ขออีกครั้งเดียว..แล้วฉันจะเป็นเมียเธอตลอดในครั้งหน้าเป็นต้นไป..”เอมี่พูดเสียงเครียด..

ทำไมต้องดุด้วยวะ..น้ำไม่เข้าใจ..

เอา..อยากเป็นผัวก็เป็น..น้ำรู้สึกเซ็งเล็ก ๆ ..

แต่ลีลาจูบของเอมี่นี่ก็นะ..เล่นเอาเคลิ้มเหมือนกัน..

จนกระทั่งเสื้อผ้าหลุดจากตัวไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้..

น้ำตาลอยกับการเล้าโลมรุกไล่ของเอมี่..ไม่ช้าก็อยู่ในสภาพที่อยากจะตายเสียให้ได้..

ผิวกายที่ใบหน้าและคอเริ่มแดงและมีสีเลือด..

พลังแห่งบลัดดี้วีนัสแผ่ออกไปแล้ว...

.....

สถานการณ์รอบ ๆ โรงแรมมีการชุมนุมของประชาชนที่ออกมาประท้วงรัฐบาล...

และใครจะรู้ว่ามีคนชุดดำแฝงอยู่ในการชุมนุมแต่ละจุด..ซึ่งพร้อมจะทำอะไรสักอย่างเพื่อให้การชุมนุมมีความรุนแรงขึ้น

แต่แล้ว..คนชุดดำที่แฝงกายก็เห็นหญิงสาวในชุดแจ๊คเก๊ตดำ..ทับเสื้อเกาะอก..กางเกงเลคกิ้งท่าทางทะมัดทะแมง..ปรากฏกายเผชิญหน้า...

นี่คือหน่วยวันเดอร์วูแมนที่ปรากฏตัวเข้ารับมือกับคนชุดดำขององค์กรคิงส์มาร์ส...

ประกบกันคนต่อคน..ตามตำแหน่งที่ประจำอยู่สิบกว่าจุด..แต่ละจุดจะมีสองถึงสามตำแหน่ง..

น่าแปลกไปไหม..ไม่มีวันเดอร์วูแมนอย่างซันนี่..หรือพิ้งค์ปรากฏกายเลย..

กระแสพลังแห่งบลัดดี้วีนัสแผ่ไปทั่วบริเวณ..

คิงส์มาร์สดึงเอาคนชุดดำ..และวันเดอร์วูแมนทุกคนที่เผชิญหน้าเข้าสู่มิติอีกมิติหนึ่งซึ่งพร้อมจะปะทะกันในขั้นแตกหักมากกว่าจะต่อสู้กันให้คนทั่วไปเห็น...

และทั้งคนชุดดำขององค์กรคิงส์มาร์ส..กับหน่วยวันเดอร์วูแมนปะทะกันแล้ว...

.....

บริเวณหนึ่งที่เงียบสงัดทั้งที่ภายนอกเต็มไปด้วยการชุมนุมของประชาชนที่ประท้วงรัฐบาล...

โฟบอสหัวหน้าของคิงส์มาร์ส..และเดอะโครว์อยู่ด้วยกัน...

เดอะโครว์ฟังรายงานจากวิทยุ..ก่อนจะรายงานให้โฟบอสทราบ..

“..มีอะไรผิดปรกติครับ..”

“..อะไรหรือ..”โฟบอสขมวดคิ้ว...

“.คนของเราโดนหน่วยวันเดอร์วูแมนจัดการเละเทะเลยครับ..”เดอะโครว์ร้อง.. “..เป็นไปไม่ได้..”

โฟบอสขมวดคิ้ว..

“..เป็นไปได้ยังไง.พวกมันต้องเจอเสน่ห์ของคนของเราและหลงรัก..ใช่..คนของเราอาจจะหลงรักด้วย.แต่แผนคือ..พอถึงจุดหนึ่งจะสลับคู่ฆ่า..”

“..แต่นี่..กลายเป็นคนของเราหลงเสน่ห์แต่ฝ่ายเดียวครับ..โดนเชือดเป็นไก่ไปเลย..”

“..ทำไมถึงผิดแผนไปได้..”โฟบอสหงุดหงิด..

เดอะโครว์ใจหาย..

“..ผิดแผนแบบนี้..เอาไงดีครับ..”

“..หนีก่อนสิ..”โฟบอสร้อง.. “..เธอ..เธอคนนั้นต้องรับผิดชอบที่ทำแผนเราพัง..”โฟบอสหมายถึงวันเดอร์วูแมนที่แปรพักตร์.. “..แย่ชะมัด..นี่เสียกำลังคนไปเท่าไหร่..”

“..ท่าทางจะเสียไปหมดทั้งเจ็ดสิบกว่าคนนี่แหละครับ..

โฟบอสเม้มปาก..ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้..

แต่ไม่ทันจะทำอะไร..ก็รู้สึกเหมือนตัวเองกับเดอะโครว์ถูกล้อม..

ร่างใหญ่ของวันเดอร์วูแมนพิ้งค์ปรากฏตัวขึ้น..พร้อมกับวันเดอร์วูแมนคนอื่น ๆ จำนวนสิบกว่าคน...

เดอะโครว์ใจหาย..

“..ท่านครับ..หนี..ผมจะยันไว้ให้..ท่านฝ่าออกไป..”

โฟบอสไม่นึกเลยว่าจะต้องหนีหัวซุกหัวซุนขนาดนี้...

....

ในขณะเดียวกัน..

ประตูห้องที่เอมี่กับน้ำกำลังพลอดรักกันอยู่เปิดออก..

ร่างของใครคนหนึ่งปรากฏขึ้น..และตรงเข้ามาหาสองร่างที่กำลังอยู่บนเตียง...

“..พวกแกทำอะไรกันวะ..ทำไมถึงเป็นแบบนี้..”นี่คือเสียงของใครคนหนึ่งที่เอมี่อยากรู้มานานว่าเธอเป็นใคร..

เอมี่ที่กำลังรุกไล่น้ำ..ถึงกับกอดน้ำไว้และพลิกตัวตกเตียงด้วยกันเพื่อหลบการต่อยอย่างแรง..

แรงต่อยถึงขนาดทำให้เตียงพังคามือ..

น้ำใจหาย..เอมี่หันร่างบังร่างน้ำไว้..

ใบหน้าของวันเดอร์วูแมนคนทรยศปรากฏขึ้นชัดเจน..

เอมี่อุทานเบา ๆ ..

“..คุณ..”

“..ใช่..เธอเอง..”..เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ประตูห้อง..ร่างของวันเดอร์วูแมนซันนี่ปรากฏขึ้นพร้อมกับหมวดอลิส..

ทั้งสองก้าวเข้ามา..เผชิญหน้ากับวันเดอร์วูแมนคนทรยศคนนั้น..

ซึ่งซันนี่พูดขึ้นว่า..

“..ฉันนึกแล้ว..ว่าจะต้องเป็นเธอ..แจมป์..”

เอมี่อุทานเบา ๆ ..

“..วันเดอร์วูแมนแจมป์..แชมป์รุ่นที่หกของค่ายวันเดอร์วูแมนบ้านดวงดาว...คุณคือคนทรยศ...”

...

ถ้าจะว่าไปแล้ว..ค่ายฝึกวันเดอร์วูแมนของเธมีสไคร่าทั้งสิบสองรุ่นที่ผ่านมา..รุ่นที่หกถือเป็นความภูมิใจขององค์กรเลยทีเดียว..เพราะวันเดอร์วูแมนในรุ่นนี้ถือว่ามียอดฝีมือที่เก่งกาจอยู่หลายคน...

อาทิเช่น..วันเดอร์วูแมนซันนี่..แชมป์แห่งบ้านความฝัน..

แต่ก็ต้องไม่ลืมว่า..แชมป์แห่งบ้านดวงดาวของรุ่นที่หก..ก็คืออีกหนึ่งในวันเดอร์วูแมนที่มีฝีมือสูงจนน่าทึ่ง..

เก่งทั้งฝีมือ..และมากไปด้วยมันสมอง..

ใครจะคิดว่าคนอย่างแจมป์..วันเดอร์วูแมนรุ่นที่หกระดับแชมป์ของบ้านดวงดาว..จะทรยศ..

วันเดอร์วูแมนแจมป์แค่นเสียง...หลังจากที่ความลับถูกเปิดเผย..

ก่อนจะสบตากับซันนี่..

“..ทำไมคิดว่าเป็นฉันล่ะ..ซันนี่..”

“..ถ้าฉันจะเห็นใครตรงนี้..ก็คงต้องเป็นเธอล่ะ..แจมป์..”ซันนี่ยิ้มเยือกเย็น.. “..นิสัยเธอ..คือคิดคำนวณอะไรไม่ค่อยพลาด..แต่หากพลาด..เธอจะโกรธมาก..โมโหมาก..จนขาดสติ..นี่เป็นเพราะแผนเธอผิดพลาดพังไปหมด..เลยต้องการมาฆ่าเอมี่กับน้ำเพื่อระบายแค้น..นี่คือนิสัยเธอ..”

แจมป์..หญิงสาวผิวคล้ำใบหน้าสวยตามแบบวันเดอร์วูแมนทุกคน..ถึงกับแค่นเสียง...

“..ถ้าจะบอกมาสักคำว่าฉันพลาดตรงไหน..ก็จะถือว่าได้ช่วยให้เพื่อนหายโง่นะซันนี่..”

“..เพื่อนเหรอ..ฉันคงไม่ถือว่าเธอเป็นเพื่อนแล้วล่ะแจมป์...แต่ถ้าจะถามว่าเธอพลาดตรงไหน..ก็คงเป็นเรื่องนี้แหละ..”

พูดจบก็แตะที่รัดเกล้าของตัวเอง..

เสียงขวับ ๆ ...เชือกสีทองหลุดจากการมัดเอวเอมี่..พุ่งมาจากใต้ชุดเกาะอกของเธอ..เข้าไปอยู่ในมือซันนี่...

ตลอดระยะเวลา..เชือกสีทองของซันนี่..มัดเอวเอมี่ไว้ตลอด..แต่ใช้เสื้อเกาะอกปิดไว้ไม่ให้ใครเห็น..

หมวดอลิสอุทานเบา ๆ ..

“..มิน่าล่ะคุณซันนี่..คุณถึงบอกว่า..เชือกของคุณไม่ได้อยู่กับตัวคุณ..”หมวดอลิสปะติดปะต่อเรื่องได้แล้ว..

แจมป์ชะงัก..ปะติดปะต่อเรื่องได้เช่นกัน..

“..นี่หมายความว่า..เธอรู้เรื่องที่ฉันใช้เชือกของฉันล้างสมองเอมี่..”

“..ใช่.พิรุธของเธอมันเยอะไป..ทำให้ฉันจับได้ว่า..เอมี่โดนเชือกของเธอล้างสมอง..ก็เลยแอบใช้เชือกของฉันแก้ไขไว้..และเมื่อมัดเชือกของฉันเข้าที่ร่างเอมี่..ก็เท่ากับสามารถรับรู้ทุกอย่างที่เอมี่รู้เช่นกัน...แค่ให้เอมี่ช่วยเล่นละครตามแผนของเธอให้จบ..ลักพาน้ำ..กุลณัฐสำเร็จ..เพื่อจะได้ทราบข้อมูลสำคัญ..และหาทางแก้ไขจนเรียบร้อย..”

ซันนี่พูดจบก็ถอนหายใจ..

“..ถ้าจะแย่หน่อยก็ตรงที่เอมี่กับน้ำ..กุลณัฐต้องมีสัมพันธ์กัน..และแผ่พลังของวีนัสออกมา..บอกตรง ๆ ..แทบตายเพราะต้องโดนอำนาจไปด้วย..แต่ก็นะ..ได้หมวดอลิสช่วย..ก็เลยทำให้ไม่อึดอัดเกินไปนัก..และฉันไม่ชอบเป็นฝ่ายรับ..ต้องขอโทษน้ำด้วยนะที่จัดให้เอมี่รุกเธอหนัก ๆ เพราะนั่นคือนิสัยฉันด้วย..”

น้ำอ้าปากค้าง...แต่เอมี่กอดน้ำแน่น..เหมือนกับว่า..รักอย่างเหลือเกินแม้จะต้องเผชิญกับอันตรายแค่ไหนก็ตาม..

น้ำเหลือบมองหมวดอลิส..เห็นสีหน้าแดงและมองซันนี่ตาไม่กระพริบ..ก็ได้แต่ยินดีไปด้วย..

แปลว่า..หมวดกับพี่ซันนี่คงได้กันไปแล้วสินะ..เฮ้อ..

แจมป์แค่นเสียง..

“..แก้ไขยังไงกัน..วันนี้..ตามที่รู้มา..พลังของบลัดดี้วีนัสจะทำให้วันเดอร์วูแมนเกิดความรักและเมื่อเสียพรหมจรรย์จากความรักจะต้องสูญพลังไม่ใช่หรือ..แม้แต่ฉันก็ยังต้องออกไปให้ห่างระยะของพลังวีนัสเลย..”

เธอเม้มปาก..

“..แต่กลายเป็นว่า..วันเดอร์วูแมนทุกคนจัดการคิงส์มาร์สจนเละเทะไปหมด..ไม่มีใครรู้สึกถึงความรักตามแผนแม้แต่น้อย..มันเป็นไปได้ยังไง..”

“..อ๋อ..”ซันนี่หัวเราะ.. “..เธอยังเรียนรู้พลังของวีนัสไม่ละเอียด..พลังความรักจะใช้ระหว่างคนที่มีความเหมาะสมกัน..ฉันเป็นหัวหน้าในการปฏิบัติการณ์ของวันเดอร์วูแมนในวันนี้..ก็แค่เลือกวันเดอร์วูแมนที่เป็นเลสเบี้ยนเข้าปฏิบัติการณ์..ทุกคนไม่ได้ชอบผู้ชาย..ดังนั้น..ชายหนุ่มหล่อล่ำที่เอามาสู้กับพวกเราในวันนี้..เลยไม่ทำให้เกิดผลอะไร..”

ซันนี่พูดอีกว่า..

“..ขนาดพิ้งค์ที่ยังไม่แน่ใจว่าชอบผู้หญิงหรือผู้ชายแน่..ยังไม่เอาเข้าร่วมปฏิบัติการณ์เลย..แต่ให้คุมคนไปจัดการกับเจ้าโฟบอสซึ่งอยู่นอกระยะรัศมีพลังวีนัสแทน..ดังนั้น..วันเดอร์วูแมนที่ปฏิบัติการณ์ในวันนี้ในการยับยั้งคนชุดดำของคิงส์มาร์ส..จึงมีแต่เบี้ยนแท้ ๆ ..รักแต่ผู้หญิงด้วยกันแบบไม่มีทางรักผู้ชายไปได้..เหมือนกับเทวีที่เราเคารพ..อธีน่า..”

ซันนี่เดินเข้ามาใกล้แจมป์..

“..ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงทรยศนะแจมป์..แต่ว่า..ช่างมันเถอะ..วันนี้ต้องจัดการเธอให้ได้..”

พูดจบก็โยนรัดเกล้าให้เอมี่..

รัดเกล้าของเอมี่เอง..

เมื่อสวมกับศีรษะ..ก็เรียกเชือกที่ซันนี่พกมาให้..มาอยู่กับมือเรียบร้อย..

เอมี่ลุกขึ้น..ยืนปิดมุมน้ำ..

ซันนี่ก็ยืนปิดมุมให้อลิส..และหมวดอลิสก็พยักหน้าให้น้ำมาหา..

น้ำหยิบเสื้อผ้าค่อย ๆ เคลื่อนกายมาที่หมวดอลิสตามคำสั่ง..

ใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว..แม้ไม่เรียบร้อยแต่ก็ไม่อุจาดอะไรแล้ว..

ซันนี่พูดว่า..

“..พาน้ำออกไป..สำหรับแจมป์..ฉันกับเอมี่จะจัดการเอง..”

หมวดอลิสมือหนึ่งถือปืน..มือหนึ่งจูงมือน้ำพาออกไปจากห้อง..

แจมป์สูดลมหายใจ..

“..เธอกับฉันเป็นระดับแชมป์ของแต่ละบ้านในรุ่นที่หกนะซันนี่..”

“..ใช่..เราอาจจะมีฝีมือกินกันไม่ลง..แต่ถ้ามีเอมี่ช่วยฉันอีกคน..เธอคงเสียเปรียบ..”ซันนี่พูดอย่างไม่ยี่หระ.. “..ถ้าจับไปให้เธมีสไคร่าสอบสวนได้ว่าทำไมเธอถึงทรยศก็คงดี..แต่หากทำไม่ได้..ก็ไม่เป็นไร..เพียงแต่ต้องจัดการเธอให้สำเร็จให้ได้..”

“..น่าขำ..จะจัดการฉันเนี่ยนะ..”

“..เธอคงไม่รู้เคล็ดลับข้อหนึ่งของพลังแห่งบลูอธีน่าสินะ..”ซันนี่ดัดนิ้วมือกร๊อป... “..ว่า..เทวีของเราเป็นเบี้ยน..จึงชอบความรักระหว่างหญิงด้วยกันมากเป็นพิเศษ..ดังนั้น..เอมี่กับฉันซึ่งมีความรักกับหญิง..แทนที่จะทำให้พลังลดลง..กลับจะมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ..เพราะอธีน่าจะประทานพลังให้เป็นของขวัญ..”

ซันนี่พยักหน้ากับเอมี่..

“..ลองพบกับพลังแห่งความรักของหญิงกับหญิงดูบ้าง..แจมป์..”

วันเดอร์วูแมนแจมป์ใจหายวาบ..เมื่อทั้งซันนี่และเอมี่ปราดเข้ามา..

.....

เสียงครืน ๆ ของการต่อสู้..ดังมาถึงชั้นล่าง..

หมวดอลิสพาน้ำมาถึงด้านล่าง..ออกมาจากอาคารโรงแรม..และเมื่อหันไปมองด้านบน..เสียงระเบิดของการใช้พลังมหาศาลปะทะกัน..จนเกิดแรงสะเทือนและแรงอัดอากาศ..ถึงกับกระจกแตกผนังทะลุ...

น้ำใจหาย..

“..เอมี่..”

“..วางใจเถอะ..เอมี่ของเธออยู่กับคุณซันนี่ของฉัน..”หมวดอลิสพูดด้วยสายตาที่มีความมั่นใจ.. “.คุณซันนี่ไม่เคยแพ้ใคร..เอมี่ของเธอก็เก่งไม่น้อย..น่าจะรับมือกับคนทรยศคนนั้นได้แน่..”

น้ำอดมองไปที่หน้าหมวดอลิสไม่ได้..

“..นี่ดูเธอจะรักพี่ซันนี่จริง ๆ นะ..”

“..ช่วยไม่ได้..ผัวจะตาย..ไม่รักก็บ้าแล้ว..”อลิสพูดยิ้ม ๆ .. “..เราคุยกันแล้ว..เสร็จภารกิจ..เขาจะออกจากหน่วยวันเดอร์วูแมน..ลาออกมาอยู่กับฉัน..เขาบอกว่า..เขารักฉันมากนะน้ำ..”

“..อือ..ขอแสดงความยินดีด้วยนะ..”น้ำพูดอย่างจริงใจ..อดคิดถึงคนของตัวเองไม่ได้..

ที่ผ่านมา..เหมือนจะไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่..โดนสะกดจิตด้วยเชือกแห่งอธีน่าจากวันเดอร์วูแมนตั้งสองคน..ที่บอกว่ารักยังโง้นยังงี้เนี่ย..มันจะจริงสักกี่เปอร์เซ็นกันวะ..

แถมยังจะพยายามรับบทผัว..โอเค..พี่ซันนี่บอกว่า..ตัวเองบีบบังคับเอมี่ผ่านเชือกของตัวเอง..ตกลง..ที่แสดงบทรักทั้งหมดนั่น..ตัวเองทำหรือพี่ซันนี่ทำกันแน่..

ถ้าหากจะมาทำอะไรเราแบบไม่โดนพี่ซันนี่บังคับ..จะถึงใจแบบนั้นหรือเปล่าก็ยังไม่รู้..

โอย..ฟุ้งซ่านเว้ย..

น้ำอดถามไม่ได้..

“..หมวดอลิส..ถามหน่อย..ทั้งหมดที่ผ่านมา..เป็นแผนพี่ซันนี่..พี่เค้าใช้เชือกคุมจิตเอมี่อยู่..ทีนี้เรื่องความรักเนี่ย..”

อลิสชะงักก่อนจะตาโต..

“..หมายความว่ายังไง..”

“..ก็ไม่รู้ว่า..คนที่หื่นกับฉัน..เป็นเอมี่หรือพี่ซันนี่กันแน่..”

“..ก็ไม่รู้นะ..แต่..ฉันเนี่ยฟินมากกับพี่ซันนี่..”หมวดอลิสดูจะเคลิ้ม.. “..เข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมเมื่อคืนถึงหื่นฉันได้ขนาดนั้น..เพราะคงเวลาเดียวกับที่เธอกับเอมี่หื่นใส่กันด้วยนั่นแหละ..มันเลยทำให้เค้ารู้สึกหื่นไปด้วย..และก็เลยมาลงกับคนที่เค้ารักซึ่งก็คือฉันเพียงคนเดียว..”

น้ำชักไม่มั่นใจ..

“..ถ้าไม่มีเชือกจากพี่ซันนี่คอยควบคุมอยู่..เอมี่จะรักฉันแค่ไหนนะ..”

“..คิดมากไปได้น่าน้ำ..”หมวดอลิสหัวเราะ.. “..เค้าก็คงรักเธอนั่นแหละ..รักมากด้วย..”

“..บอกตรง ๆ นะ..”..น้ำสารภาพ.. “..ไม่ค่อยวางใจเลย..”

หมวดอลิสพยายามจะปลอบไม่ให้ยัยศิลปินหมีคนนี้คิดมาก..แต่ก็ชะงัก..

น้ำก็ชะงัก..

เพราะมีร่างหนึ่งขวางหน้าอยู่..

เป็นร่างใหญ่ของบุคคลระดับหัวหน้าขององค์กรคิงส์มาร์ส...

ไดมอส..

เจ้านี่เคยโดนวันเดอร์วูแมนซันนี่จัดการไปแล้วนี่..

แต่ก็นะ..มันอาจจะบาดเจ็บ..กลับไปรักษาตัว..แล้วก็กลับมาใหม่ในการปฏิบัติการณ์สำคัญในวันนี้ก็ได้..

หมวดอลิสเหงื่อซึมหน้าซีด..

“..น้ำ..หลบไปด้านหลังฉัน..”หมวดอลิสยกปืนขึ้น.. “..อย่าเข้ามานะ..ไม่งั้นยิงไม่เลี้ยงแน่..”

ไดมอสทำเสียงเกรี้ยวกราด..

“..น้ำ..กุลณัฐ..แผนของเราพังพินาศหมด..คิงส์มาร์สกำลังถูกถล่มจากพวกหน่วยวันเดอร์วูแมน..นี่ก็เป็นเพราะเธอ..ยัยบ้า..ฉันจะฆ่าแก..”

พูดจบก็กำหมัดรี่เข้าหา..

หมวดอลิสยิงปืนใส่..กระสุนถูกร่างจัง ๆ ..แต่มันก็ยังก้าวเข้ามา..

นี่มันยิ่งกว่ายิงช้างเสียอีก..

ไดมอสต่อยใส่..หมวดอลิสใจหาย..ปืนไม่ได้ผล..ตัวเองก็ไม่ได้มีพลังพิเศษอะไร..น่าจะต้องตายแน่นอน..

กำปั้นมันคงแรงยิ่งกว่ารถบรรทุกพุ่งชนเสียอีก..

แต่แล้ว..ร่างหนึ่งก็ขวางไว้..ยกสองมือไขว้..รับหมัดนั้นเหมือนกับที่วันเดอร์วูแมนซันนี่เคยทำมาแล้ว..

น้ำอุทานเบา ๆ ..

“..เฮ้ย..มินนี่..”

มินนี่..อลิสดูงุนงง...

น้ำหันมามองดูอลิสเห็นงุนงงก็พูดว่า..

“..นางเป็นแฟนคลับฉัน..แต่เหมือนเป็นเพื่อนสนิทกันไปแล้ว..นางชื่อมินนี่..”

แล้วน้ำก็ร้องออกมาดัง ๆ ..

“..ว่าแต่..ทำไมเธอเป็นวันเดอร์วูแมนด้วยวะ..ไม่เข้าใจเลย...”

....

หญิงสาวท่าทางร่าเริง..สวมชุดวันเดอร์วูแมน..คือแจ๊คเก๊ตดำทับเสื้อเกาะอก..กางเกงเลคกิ้งดำ..

แต่เสื้อเกาะอกของเธอเป็นสีเหลือง..สีที่น้ำชอบพอดี..

แน่นอน..ยังสวมปลอกแขนโลหะ..รัดเกล้าประดับอัญมณีสีน้ำเงินของบลูอธีน่า..

ขาวใส..น่ารัก..ร่าเริง..และดีกับน้ำมาก ๆ ในตอนที่น้ำพบเธอในกลุ่มแฟนคลับ..

สนิทสนมกันจนเหมือนเป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจ..

แต่ใครจะคิดว่า..มินนี่จะเป็นวันเดอร์วูแมนด้วย..

แถมอยู่ในลิสต์รายชื่อที่ซันนี่เลือกให้เข้าปฏิบัติการณ์ในครั้งนี้..แปลว่า..มินนี่เป็นผู้หญิงที่รักผู้หญิงอย่างแน่นอน..

“..ขอโทษนะน้ำ..ที่ไม่ได้บอกกันว่าฉันจริง ๆ เป็นใคร..”มินนี่พูดเป็นครั้งแรกหลังจากปรากฏตัว.. “..คือตอนเป็นแฟนคลับเธอ..ฉันทำในนามส่วนตัว..ก็ไม่คิดว่าเธอจะต้องมาเกี่ยวข้องกับการต่อสู้ของเราด้วย..”

ไดมอสคำรามลั่น..

“..ดี..มีวันเดอร์วูแมนมาขวางหรือ..งั้น..ตายให้หมด..”

พูดจบก็เงื้อหมัดขึ้นจะต่อยอีก...

มินนี่เองก็เงื้อหมัดเช่นกัน..

และทั้งสองก็ต่อยใส่กันคนละหมัด..

ดูเหมือนมินนี่จะไม่ได้เก่งเท่ากับซันนี่..พอโดนต่อยร่างก็ปลิวลิ่ว..ชนอลิสกับน้ำปลิวไปด้วยกัน..

แต่ไดมอสก็โดนต่อยเต็มอก..แม้จะไม่ปลิว..แต่แรงต่อยก็มากพอจะทำให้อกยุบ..และทรุดลง..

หน่วยวันเดอร์วูแมนคนอื่นมาถึงแล้ว..จัดการบ้อมไดมอสคนละดอกสองดอก..จนร่างยักษ์แน่นิ่งไป..

น้ำกับอลิสต่างฝ่ายต่างร้องโอดโอย..ค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างยากลำบาก..

แต่มินนี่เลือดกลบปาก..ตาค้าง..จนน้ำรีบเข้ามาประคองและเขย่าตัว..

“..มินนี่..เฮ้ย..เป็นอะไรไปหรือเปล่า..”

มินนี่กระอักเลือด..แรงต่อยของไดมอสไม่ใช่น้อย ๆ เลย...

“..น้ำ..ไม่เป็นไรนะ..”

“..ไม่เป็นไร..แต่เธอ..”

“..ฉัน..ฉันฝันว่าจะได้ทำร้านกาแฟ..หรือขายนม..ขนมปัง..”มินนี่หอบหายใจ.. “..กับเธอนะน้ำ..”

“..จะบ้าแล้วหรือ..หายใจให้ได้ก่อนตอนนี้..อย่าเพิ่งพูดอะไรไป..”น้ำร้อง..

วันเดอร์วูแมนคนอื่นเข้ามาตรวจอาการ..

“..แย่แล้ว..มินนี่เจ็บมาก..เป็นตายเท่ากัน..”เสียงวันเดอร์วูแมนคนนั้นอุทาน.. “..รีบพาตัวไป..”

ร่างของมินนี่ถูกหามออกไปอย่างรวดเร็ว...

อลิสเข้ามาประคองน้ำ..

“..เป็นไงบ้างน้ำ..ไม่เจ็บนะ..”

“..หมวดอลิส..ฉันไม่คิดเลยว่ามินนี่จะเป็นวันเดอร์วูแมน..ไม่คิดเลย..เค้าเป็นแฟนคลับ..เป็นเพื่อนที่ดีจนกระทั่ง..”น้ำอดซบหน้ากับอกหมวดอลิสไม่ได้..

เสียงคนเดินมาใกล้ ๆ ..อลิสเงยหน้า..

“..พิ้งค์..”อลิสทักทาย..

“..ทางเรากำลังส่งกำลังไปช่วยพี่ซันนี่กับเอมี่..คิดว่าคนทรยศคงไม่รอดแน่..เพียงแต่..เจ็บใจนักที่เจ้าโฟบอสหนีไปได้..นั่นบอสใหญ่เลยนะ..ถ้าเจ้าอีกาเดอะโครว์นั่นไม่ทุ่มเททั้งชีวิต..เจ้านายมันก็คงเสร็จเราไปแล้ว..”

อลิสครางอือม์..

“.หมายความว่า..”

“..จัดการเดอะโครว์มือดีของมันได้สำเร็จ..นี่ยังจัดการไดมอสได้อีก..เหลือแต่บอสใหญ่มันเท่านั้น..”

เหมือนเสียงต่อสู้ในโรงแรมจะยุติลง...

หน่วยวันเดอร์วูแมนกรูกันขึ้นไป..ไม่ช้า..ก็มัดร่างของวันเดอร์วูแมนแจมป์ลงมาได้..สภาพสะบักสะบอมไม่น้อยเพราะถูกรุมจากซันนี่และเอมี่..พอกำลังเสริมขึ้นไป..ก็ไปไม่รอด..

ซันนี่กับเอมี่ตามกันลงมา..สองวันเดอร์วูแมนระดับแชมป์ของรุ่นหกและสิบเอ็ดเดินมาหาคนรักของตัวเองซึ่งพิ้งค์คุยอยู่

“..คุณ..”อลิสเห็นซันนี่ก็ไม่คิดอะไรอีก..รีบลุกขึ้นผวากอด...

ซันนี่กอดและหอม..ก่อนจะหันมาทางพิ้งค์..

“..รายงานความเสียหายด้วยพิ้งค์..”

“..วันเดอร์วูแมนเจ็บไปสามคน..แต่สาหัสหนึ่งคนคือวันเดอร์วูแมนมินนี่ค่ะ..จัดการพวกคิงส์มาร์สได้หมด..เหลือรอดไปได้แค่บอสใหญ่มันคนเดียว..”

ซันนี่ขมวดคิ้ว..

“..มินนี่เจ็บหนักหรือ..ระดับไหน..”ซันนี่ดูจะห่วงคนในทีมมากเป็นพิเศษ..

“..เป็นตายเท่ากันค่ะ..”พิ้งค์พูด..สีหน้าสลด.. “..บางที..ถ้ารอดอาจจะต้องปลดประจำการ..”

“..ทำไมถึงเจ็บขนาดนั้น..”

“..นางไปบวกกับไดมอสค่ะ..”

“.คำสั่งของหน่วยค่อนข้างชัดเจนนะ..ห้ามปะทะกับไดมอสซึ่งหน้าตัวต่อตัว..”

“..แต่ก็ทำไปแล้ว..”พิ้งค์ถอนหายใจ..

“..ทำไมล่ะ..ทำไมถึงทำแบบนั้น..ไม่ฟังคำเตือน...ระดับไดมอสน่ะ..ขนาดระดับแชมป์อย่างเธอหรือเอมี่ยังสู้ตัวต่อตัวไม่ได้..มีแต่ฉันเท่านั้นรู้วิธีจัดการกับมัน....”

เหมือนซันนี่จะหงุดหงิดอย่างแรง..

น้ำพูดขึ้นเหมือนไร้ความรู้สึก..

“..มินนี่ทำไปเพราะฉัน..”

เอมี่ที่ฟังรายงานด้วยถึงกับสะอึก..นี่อะไรอีกล่ะอิหมี..

ตัวเองก็แปลกใจอยู่แล้วที่เมื่อเข้ามาหา..แทนที่น้ำจะผวาเข้ากอดเหมือนกับหมวดอลิสกอดพี่ซันนี่..แต่กลับดูซึมไป..    

“..มินนี่เป็นเพื่อนฉัน..”น้ำร้องไห้.. “..ไม่คิดเลยว่ามินนี่จะเป็นวันเดอร์วูแมน..และนางก็ขวางไดมอสไว้ให้ฉัน..ทั้งที่รู้ว่าไม่ควรจะปะทะซึ่งหน้า..นางช่วยชีวิตฉัน..โอเค..หมวดอลิสด้วย..แต่ก็เพราะฉันนั่นแหละ..”

พลางหันมาทางเอมี่..

“..เอมี่..มินนี่จะตายไหม..ไม่นะ..อย่าให้นางตายนะเอมี่..”

เอมี่ชะงัก..เพราะระดับความเป็นห่วงของน้ำ..ดูแปลกไปไหม...

แล้วนี่กูเพิ่งเสร็จศึกใหญ่มานะ..จะไม่มากอดให้กำลังใจกันสักนิดเลยหรือไงวะ..อิหมี..

เอมี่อดมองไปที่คู่ของซันนี่กับหมวดอลิสไม่ได้..

ทำไมไม่เหมือนกันเลยวะเนี่ย...

.....

เสร็จเรื่องเสร็จราว..น้ำกลับมาบ้านเหมือนเดิม...ยังคงซึมอยู่ไม่หาย..

กลับมาเจอกับอิเยาฮันร้องเมี้ยวคอยอยู่..ก็กอดไว้..และไปนั่งซึมต่อในห้อง..

เหมือนเรื่องราวจะยุติแล้ว..ไม่มีอะไรน่าวิตกหรือห่วงใยอีกแล้ว..

รอจนเอมี่ตามมาหาหลังจากที่เสร็จสรรพเรื่องราวต่าง ๆ ..และเอมี่ไม่ได้มาคนเดียว..ดร.บลูมคนที่คอยเป็นไซด์คิกให้เธอก็มาพร้อมกับเด็กสาวตั๊กแตน..

เอมี่เข้ามาในบ้านน้ำ..ดร.บลูมจูงมือตั๊กแตนและพูดขึ้นว่า..

“..เห็นอยู่ในห้องตั้งแต่หน่วยมาส่ง..บอกขออยู่คนเดียว..มีเรื่องอะไรกันหรือไง..”

เอมี่อดมองที่มือดร.บลูมกับตั๊กแตนไม่ได้..

“..นี่ยังไงกันพี่บลูม..”เอมี่ถาม.. “..ยังไงกัน..”

ดร.บลูมดูเขิน ๆ ..

“..เอาน่า..อย่าแซว..ก็ตามนั้นแหละ..”

ตั๊กแตนพูดขึ้นว่า..

“..พี่บลูมน่ารักจริง ๆ นะคะพี่เอมี่..พ่อแม่ตั๊กชอบพี่บลูมมากเลย..”

เอมี่ครางเฮ้อ..ดร.บลูมถามย้ำ..

“..แล้วมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า..”

“..อ๋อ..น้ำรู้จักกับมินนี่น่ะ..ก็ไม่คิดเหมือนกัน..ว่าจะรู้จัก..แล้ววันนี้พี่ก็รู้ว่าเราปะทะกับคิงส์มาร์ส..แล้วมินนี่ไปบวกกับไดมอส..ผลก็คือสาหัสปางตาย..น้ำอาจจะซึมเพราะเพื่อนเจ็บขนาดนั้นมั้ง..”

“..เอ..แปลกแฮะ..เพื่อนเจ็บมันก็ไม่ควรจะเป็นถึงขนาดนี้นะ..เอมี่..”ดร.บลูมตั้งข้อสังเกตแต่ก็ไม่คิดหรอกว่ามันเหมือนเป็นการวางเพลิงไปในตัว..

เอมี่เหมือนจะขบกรามนิด ๆ ...จนดร.บลูมคิดว่า..สำหรับเอมี่..อาจจะคิดทำนอง..มึงควรจะตาย ๆ ไปซะให้รู้แล้วรู้รอด

แต่ดร.บลูมก็รีบเปลี่ยนเรื่อง..

“..แต่ว่า..ปฏิบัติการณ์วันนี้ถือเป็นผลงานระดับสุด ๆ เลยนะเอมี่..เห็นทางองค์กรพอใจมาก..และเรื่องการชุมนุมประท้วงรัฐบาลก็มีข้อสรุปด้วยการเจรจาที่ดีระหว่างรัฐบาลกับผู้ชุมนุม..ก็แหงล่ะ..พวกคิงส์มาร์สมันทำงานไม่สำเร็จ..ไม่มีการยั่วยุให้เกิดความรุนแรง..ครั้งนี้..เธอกับพี่ซันนี่คงได้รับคำชมเชยจากองค์กรมากมายแน่ ๆ ..”

แต่เหมือนสีหน้าของเอมี่ยังไม่ดีขึ้น..

ดร.บลูมได้แต่เหวอเล็กน้อย..ก่อนจะรู้สึกเกรง ๆ ..

“..เธอคงเหนื่อยแล้วนะเอมี่..ไป..ไปพักผ่อนก่อน..ฉันจะอยู่ที่บ้านน้องตั๊กแตนนะ..มีอะไรเรียกได้..ไปค่ะตั๊ก..”ดร.บลูมรีบชวนเด็กสาวออกไปจากบ้านของน้ำ...

เอมี่รอจนดร.บลูมกับตั๊กแตนออกไป..ก็ปิดประตู..และเม้มปาก..เดินขึ้นไปยังห้องนอนของน้ำที่ชั้นบน..

ลังเลชั่วขณะก่อนจะเคาะประตู..และผลักเข้าไป..

น้ำยังคงกอดแมวขาวเหลืองอย่างเยาฮัน..และนั่งซึม..

เอมี่นั่งลงข้าง ๆ ..กอดไหล่น้ำไว้..

“..เอมี่..เธอรู้จักมินนี่ในฐานะวันเดอร์วูแมนแค่ไหน..เล่าให้ฉันฟังหน่อยได้ไหมว่ามินนี่ตอนเป็นวันเดอร์วูแมนเป็นไงบ้าง”

น้ำถามด้วยอารมณ์เศร้า...ก่อนจะพูดอีกว่า..

“..แต่เค้าเป็นแฟนคลับของน้ำ..กุลณัฐตลอดมา..ดีกับฉันมาก..วัยเราใกล้เคียงกัน..จนเหมือนเป็นเพื่อนกันมากกว่าศิลปินกับแฟนคลับ..ใครจะคิดล่ะว่า..”น้ำหลั่งน้ำตา.. “..ถ้าเค้าเป็นอะไรไปนะ..ฉันจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย..”

เอมี่พูดเสียงราบเรียบ..

“..เค้าเป็นวันเดอร์วูแมนรุ่นสุดท้ายในเจนเนอเรชั่นจี..คือรุ่นที่สิบสอง..ถือเป็นรุ่นน้องฉันอะนะ..”

“..เค้าเคยถามฉันว่า..ถ้าเราจะลงหุ้นทำร้านอะไรด้วยกันสักร้าน..ควรจะเป็นร้านอะไร..ฉันก็บอกว่าอยากทำผับ..แต่เค้าก็แย้งว่าคนอย่างฉันไม่ควรจะไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นสถานบันเทิงยามราตรีมากนัก..มันไม่ดีต่อภาพลักษณ์..ท้ายสุดเราก็มีข้อสรุปว่า..สักวัน..เราจะทำร้านขายนม..ขายขนมปังอร่อย ๆ ..และ..ฉันก็ต้องทำมันให้ได้..เพื่อเค้า..”

เอมี่ชักอดใจไม่ไหว..

“..เธอเคยพูดว่า..เธอจะทำร้านขายนมขายขนมปังอะไรนั่นเพื่อฉันไม่ใช่หรือ..”

“..เอ่อ..ก็อาจจะเพื่อเธอด้วยแหละ..แต่เค้าก็ต้องมีส่วนกับกิจการนี้เพราะเราคิดกันมาก่อน..”

เอมี่ไม่พอใจ..ถึงกับลุกขึ้น..

“..ตกลงจะเอายังไง..น้ำ..”เอมี่หงุดหงิด.. “..เธอจะทำไปเพราะเค้าก็ไม่ต้องมาอะไรกับฉัน..ลำไยว่ะ..บอกตรง ๆ ..นี่ฉันเป็นเมียเธอนะน้ำ..เออ..บางบทบาทก็ผัว..ว่าแต่เธอเห็นมินนี่เป็นอะไรวะ..เห็นเค้าเป็นอะไร..”

น้ำชักสีหน้าเหมือนกัน..

“..เอมี่..หยุดพูดเลยนะ..เค้าเป็นเพื่อนฉันนะเว้ย..ดีกับฉันมาก..แถมยังช่วยชีวิตฉันไว้อีก..”

“..อ้าว..แล้วฉันล่ะ..ฉันเป็นอะไร..ไม่ดีกับเธอเลยหรือไง..ไม่เคยช่วยชีวิตเธอเลยหรือไง..”เอมี่ขึ้นเสียง..

“..พูดไม่รู้เรื่องแล้วนะเอมี่..”น้ำหงุดหงิด.. “..อย่ามาทำอารมณ์เสียแถวนี้..บ้าแล้วหรือไง..หึงกระทั่งเพื่อนฉัน..แล้วเค้าน่ะ..ก็เป็นเพื่อนร่วมทีมวันเดอร์วูแมนของเธอด้วยนะเว้ย..อย่าลืมสิ..”

เอมี่จ้องหน้าน้ำอย่างโกรธ...

“..ทำไมวะน้ำ..ทำไมวะ..ฉันรบแทบตาย..ชนะศึกได้ก็อยากจะกอดเธอให้สมอยากแบบที่พี่ซันนี่กอดหมวดอลิส..อยากทำบ้างนะเว้ย..แล้วนี่อะไร..เธอมาดราม่าบ้าบออะไรกัน..แยกแยะหน่อยสิ..ฉันต้องการเธอนะน้ำ..เราจะต้องอยู่ร่วมกันในอีกไม่นานตามสิ่งที่เราวางแผนกันไว้..ทำไมฉันไม่ได้อะไรแบบที่พี่ซันนี่ได้จากหมวดอลิสบ้างวะ..เรารักกันไม่ใช่หรือไง..น้ำ..”

“..ก็ใช่..แต่มันคนละเรื่องนะเอมี่..”..น้ำไม่ยอมแพ้.. “..แล้วไม่ต้องไปเปรียบเทียบอะไรกับคู่อื่นเค้า..ฉันไม่ชอบ..”

“..ท่าจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว..”เอมี่หงุดหงิด.. “.ทำไมวะ..ทำไมมันต้องทะเลาะกันด้วย..”

“..เธอสิพูดไม่รู้เรื่อง..”น้ำหงุดหงิดเหมือนกัน.. “..บ้า..หึงไม่เข้าเรื่อง..”

“..หึง..ใครหึง..”

“..ก็เธอน่ะสิ..เป็นบ้าไปแล้วหรือไง..”

เอมี่กำหมัดแน่น..ก่อนจะหันร่าง..

“..อยู่คนเดียวไปก่อนก็แล้วกัน..อย่าเพิ่งคุยกันเลย..ฉันจะไปนอนข้างล่าง..ใจเย็นแล้วก็ค่อยมาคุยกัน..”

“..ใครวะใจร้อน..ตัวเองนั่นแหละ..”น้ำพูดไล่หลัง..

เสียงเอมี่ปิดประตูดังปัง...

และน้ำก็เม้มปากอย่างไม่พอใจในสิ่งที่ได้คุยกับเอมี่ในวันนี้....

(ปล..ดราม่ามาจนได้..เฮ้อ..)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #65 0_0 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 20:58

    ใจเย็นๆๆกันนะทั้งคู่ โอ้ยยยย ศึกหนักพึ่งจบไปศึกใจมาอีกแล้ว

    #65
    0
  2. #64 Deknoy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 08:13

    ใจเย็นคะคุณ นั่นเมียนะ ค่อยๆพูดกัน

    #64
    0
  3. #63 andmyaa (@dylp) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 07:15
    อยู่ๆน้ำก็ไม่มั่นใจในตัวเอมี่ขึ้นมาซะงั้น ที่ผ่านมามันยังบอกอะไรไม่ได้อีกเหรอ ถามกลับบ้างว่าน้ำทำอะไรให้เอมี่มั่นใจบ้างมั้ย การให้ความสำคัญและแคร์ความรู้สึกเมียเนี่ยไม่โอเคเลย ช่วยและปกป้องมาตั้งเท่าไหร่แล้วยังไม่สนใจพอเรียกร้องก็หาว่าชวนทะเลาะ มันยังไง มันยังไง๊
    #63
    0
  4. #62 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 02:42
    น้ำนะน้ำก็รู้แหละว่ารู้สึกแย่ที่เพื่อนเจ็บ แต่ก็ไม่น่าจะเศร้าจนไม่สนใจเมีย
    #62
    0