ตอนที่ 12 : นิทานของเทพีวีนัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    5 ก.ค. 61

วันนี้อยากจะลงรูปของคู่รองบ้าง..แต่คงเป็นไปไม่ได้ที่จะลงรูปของซันนี่กับอลิส..เอาเป็นว่า..รูปนี้จิ้นให้เป็นซันนี่กับหมวดอลิสก็แล้วกัน..

จริง ๆ ชอบซานิมาตั้งนานแล้วนะคะ..มีจังหวะให้นางมาเป็นต้นแบบให้วันเดอร์วูแมนซันนี่เสียเลย

Cr.ig@zanizina

.........

หมวดอลิสนั่งที่โต๊ะทำงาน..พร้อมกับเท้าคาง..มองหญิงสาวในชุดแต่งกายของวันเดอร์วูแมนที่ต่างจากในภาพยนตร์..เพราะนี่คือวันเดอร์วูแมนในความเป็นจริง..

ซันนี่นั่งคิดอยู่หน้าจอมอนิเตอร์...

สีหน้าเหมือนจมอยู่กับภวังค์อะไรสักอย่าง..

นี่เป็นความน่ารัก..น่าดู..น่ามองเป็นที่สุด...

ทำไมหล่อและผัวขนาดนี้..

ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะประทับใจผู้หญิงคนไหน..ผู้ชายคนที่เลิกราไปก่อนหน้าอาจจะทำให้เจ็บปวด..แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกมองผู้ชายนี่..

ขนาดเจอเอมี่..ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรขนาดนี้..แม้ว่าจะเห็นความหล่อ..แต่ก็รู้สึกว่า..เอมี่ไม่ได้มีอะไรที่จะเป็นความหวัง..เอมี่น่าจะรู้สึกกับน้ำ กุลณัฐเพียงแค่นั้น..

หมวดอลิสจับแก้มตัวเอง..ซันนี่เพิ่งหอมเราไป..ยังรู้สึกได้ถึงการจูบนั้นอยู่เลย..

บ้า..ฟุ้งซ่านทำไมวะ..งานยังชวนเครียดอยู่นั่น..

หมวดอลิสสะดุ้งเมื่อซันนี่หันมาทางเธอ..

และยิ้ม..

เฮ้อ..อย่ามาโปรยเสน่ห์แถวนี้ได้ไหม..จะคลั่งตายอยู่แล้ว..

“..หมวด..มานี่หน่อยได้ไหมคะ..”ซันนี่ร้องขอ

มีหรือที่อลิสจะปฏิเสธ..

เมื่อเข้ามาใกล้..ซันนี่ก็ขอให้นั่งลงข้าง ๆ ...

หมวดอลิสใจตูม ๆ ต่อม ๆ ..ซันนี่จะทำอะไรหรือ..

มีบางอย่างทำให้หมวดอลิสสงสัย...

“..หมวดรู้สึกเหมือนที่ฉันรู้สึกไหม..”ซันนี่พูด.. “..และฉันเชื่อว่ามันมาจากพลังของบลัดดี้วีนัส..”

รู้สึก..รู้สึกอะไรกัน..

เหมือนซันนี่จะไม่สนใจว่าหมวดอลิสอยากจะถามอะไร..ได้แต่พูดต่อ..

“..น้ำเกี่ยวข้องกับบลัดดี้วีนัสอะไรยังไง..เอมี่ยังไม่ได้บอกอะไร..แต่ที่แน่ ๆ ..น้ำสามารถแผ่พลังของวีนัสได้..ซึ่งเป็นพลังของความรัก..และเราอาจจะได้รับผลกระทบจากพลังนั้น..”

หมวดอลิสรู้สึกเหมือนตัวเองจะมีดราม่า..

ซันนี่มองดูหมวดอลิสอย่างอ่อนโยน..

“..ฉันจะหาทางเคลียร์พลังนี้ออกไปโดยเร็ว..หมวดไม่ต้องกังวลไปนะ..”

“..กังวล..คุณซันนี่ว่าฉันจะกังวลอะไรคะ..”หมวดอลิสเริ่มเสียงดัง..

“..ความรู้สึก..”ซันนี่พูดตรง ๆ .. “..ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้..”

“..คุณซันนี่..”หมวดอลิสรู้แล้วว่าซันนี่หมายถึงอะไร.. “..นี่คุณกำลังจะบอกฉันว่า..”

“..เราเจอกันไม่นาน..แต่ความรู้สึกมันเร็วเกินไป..มากเกินไป..”ซันนี่จับบ่าอีกฝ่าย. “..มันผิดปรกตินะหมวด..”

“..คุณรู้สึก..ใช่..ฉันก็รู้สึก..แต่ฉันรู้สึกก่อนที่จะเจอน้ำ..กุลณัฐด้วยซ้ำ..คุณคิดว่าสิ่งที่ฉันรู้สึก..มันมาจากพลังของบลัดดี้วีนัสบ้าบออะไรนั่นหรือไง..”หมวดอลิสลุกขึ้น..น้ำตาไหล... “...ใช่..มันเป็นไปไม่ได้..คุณเป็นวันเดอร์วูแมน..ฉันแค่ตำรวจธรรมดา ๆ ..นี่ใช่ไหมที่เป็นไปไม่ได้..”

“..ถ้าวันเดอร์วูแมนมีความรัก..ก็หมายความว่า..จะเป็นวันเดอร์วูแมนไม่ได้อีก..พลังของเราจะอ่อนลงเมื่อเสียพรหมจรรย์ให้ความรัก..เอมี่ก็เหมือนกัน..วินาทีที่เธอมีความสัมพันธ์กับน้ำ..กุลณัฐ..นั่นคือ..พลังเธอจะเริ่มเสื่อมลงทีละน้อย..และฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับสถานภาพนี้..หน่วยวันเดอร์วูแมนคือทุกอย่างของฉัน..”ซันนี่พูดเสียงเรียบ..ทั้งที่พยายามข่มกลั้นความรู้สึกอย่างมาก..

หมวดอลิสป้ายน้ำตา..

“..ถือว่า..ฉันคิดไปฝ่ายเดียวก็แล้วกัน..ดีแล้วล่ะค่ะ..ที่รีบมาคุยกันให้รู้เรื่อง..”

“..ขอโทษนะหมวด..”ซันนี่ยังคงนิ่งเหมือนเดิม.. “..เรื่องระหว่างเรา..มันไม่ควรจะเป็นไปได้..”

“..ใช้เชือกของคุณมัดฉัน..ทำให้ฉันลืมความรู้สึกที่มีต่อคุณเถอะ..คุณซันนี่..ฉันไม่อยากจะจำมันได้..”หมวดอลิสน้ำตาพรู.. “..คุณคงไม่เคยเจ็บปวดสินะ..”

“..ไม่..ฉันทำไม่ได้..”ซันนี่ส่ายหน้า..

“..ทำไม..ทำไมถึงอยากจะทรมาณฉัน..ได้โปรดล่ะ..ทำให้ลืมความรู้สึกบ้า ๆ นี้เถอะ..ฉันทนไม่ไหวแล้ว..”หมวดอลิสร้องไห้หนักขึ้น..

ซันนี่ส่ายหน้า..

“..ที่ฉันทำไม่ได้..เพราะเชือกไม่ได้อยู่กับฉัน..”

หมวดอลิสชะงัก..

“..แล้ว..มันอยู่กับใคร..พิ้งค์..เอมี่..ใครก็ได้ช่วยทำให้หน่อย..”

หมวดอลิสโถมเข้าหา..และทุบ..

“..ทำให้ฉันลืมคุณให้หน่อยได้ไหม..ได้โปรดล่ะ..ได้โปรด..”

ซันนี่นิ่ง..แต่โดนทุบหลายครั้งจนต้องโอบร่างอลิสไว้..

แล้วก็หอมที่ศีรษะ..

อลิสเงยหน้า..เพื่อจะโดนริมฝีปากอิ่มบดลงมา...

ตาเบิกโพลง..ก่อนจะหรี่ลง..ระทวยลง..

มือล้วงไปที่อกเสื้อแจ๊คเก๊ตของซันนี่..ที่เก็บเชือกสีทองแห่งอธีน่า..

ว่างเปล่า..

ใจหายเล็กน้อย..แต่อีกฝ่ายเหมือนหายใจแรงอย่างบอกไม่ถูก..จูบแล้วจูบอีก..จูบอย่างแทบจะกลืนกิน..ความรู้สึกตรงข้ามกับปากที่พูด..นี่หรือเป็นไปไม่ได้..

“..มี..มีห้องพัก..เราเอาไว้พักตอนที่ผลัดกันอยู่เวรทำงาน..”เสียงหมวดอลิสกระซิบแผ่ว..

“..เราไปที่นั่น..แล้ว.”ซันนี่เม้มปาก.. “..อลิส..ถ้าฉันไม่ได้เป็นวันเดอร์วูแมนอีก..เธอพร้อมจะดูแลฉันไหม..”

หมวดอลิสใจเต้นตูมตาม..

“..นี่พูดจริงนะ..”

“..ฉันตัดสินใจแล้ว..”ซันนี่หอมแก้ม.. “..ฉันรักเธอ...รักแทบจะตาย..ทนไม่ไหว..ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร..ต่อให้มันเกิดจากบลัดดี้วีนัส..ฉันก็ช่างมันแล้ว..อลิส..เธอรักฉันไหม..รักฉันไหม..”เสียงซันนี่เหมือนกระชาก..

“..คุณซันนี่..”เสียงหมวดอลิสเหมือนละเมอกับความรู้สึกที่แทบช็อค..

“..พาฉันไปที่ห้องพัก..เร็ว..ด่วนเลย.ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว..”

หมวดอลิสทั้งอายทั้งประหลาดใจ..นี่มันอะไรกันวะ..

แต่เพราะอยากจะได้เขาเป็นทุนเดิม..ก็รีบฉุดร่างซันนี่..เดินลดเลี้ยวมายังห้องพัก..

เปิดเข้าไป..ต่างก็ตกใจ..

“..อ้าว..จ่าประชุม..”หมวดอลิสเห็นเตียงหนึ่ง..จ่าประชุมนอนกรนครอก ๆ อยู่..

ซันนี่ชี้ไปที่เตียงอีกเตียง..

“..ผู้การแม้ค..”

ผู้การก็นอนคร่อก ๆ เหมือนกัน..

“..กลับไปที่ห้องทำงานเถอะ..”หมวดอลิสครางเฮ้อ..ก่อนจะนึกได้.. “..กล้องวงจรปิดจะบันทึกเหตุการณ์ตลอดเวลา..แย่ตรงนี้แหละ..”

ซันนี่ส่ายหน้า..

“..ถ้าวันนี้ไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง..ฉันต้องตายแน่..ช่างมัน..”

พูดจบก็อุ้มร่างหมวดอลิส..และวางบนเตียงว่าง..

จากนั้นก็ซุกหน้าหอมซอกคอ..

อะไรจะหื่นขนาดนั้น..หมวดอลิสคิด..

เสียงกรนคร่อก ๆ ของผู้การแม้คกับจ่าประชุมทำให้วางใจว่าสองคนนี้ยังไม่ตื่น..

แต่แล้วอีกสักพัก..หมวดอลิสก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีก..นอกจากเสียงความสุขของตัวเอง..

ในขณะที่ซันนี่ที่ระดมจูบไม่หยุดยั้งก็ชะงัก..เพราะมีบางอย่างผิดสังเกต..

ถ้าจะนึกขึ้นได้..ก็คือเหมือนมีเงาประหลาดวูบเข้ามา..ทาบกับร่างของหมวดอลิส

แต่ไม่ว่าอย่างไร..สติของซันนี่เริ่มแจ่มใสขึ้น...

หมวดอลิสปรือตามองอีกฝ่ายที่ดูจะหยุดการรุกไล่ชั่วขณะ..

“..ทำไมไม่ต่ออีกล่ะ..คนสวย..”

ซันนี่ผงะถอยออก...

“..ไม่..นี่ไม่ใช่อลิส..”

“..สมกับเป็นวันเดอร์วูแมนระดับแชมป์บ้านความฝันรุ่นที่ 6 ซึ่งเขาว่ากันว่า..รุ่นนี้มีแต่ระดับตัวแม่ทั้งนั้น..”หมวดอลิสลุกขึ้นนั่ง.. “..แล้วคิดว่าฉันเป็นใครล่ะ..”

คอ..ใบหน้า..สีแดงเลือด...

ซันนี่ถึงกับอุทานออกมา..

“..บลัดดี้วีนัส..ไม่ใช่..คุณคือ..เทพีวีนัส..”

“..พอดี..ยัยน้องหมวดคนนี้..คลื่นความถี่ของจิตมันรับจิตของฉันได้..ก็ฟลุคล่ะนะ..แต่เธอก็น่าจะรู้ว่าฉันไม่ได้เข้าร่างยัยหมวดคนรักของเธอคนนี้เป็นครั้งแรก..”

วันเดอร์วูแมนซันนี่เริ่มระงับอารมณ์...

“..ฝีมือคุณใช่ไหม.ที่ทำให้ฉันรู้สึกกับหมวดอลิส..”

“..ให้ตายสิ..คิดว่าจู่ ๆ จะทำให้ใครต่อใครเขารักกันแบบพร่ำเพรื่อหรือยังไงกัน..บ้า..ไม่งั้นก็ให้หมวดรักกับเอมี่ไปแล้ว..เพราะดูเขาก็ชอบ ๆ เอมี่อยู่..แต่พอเค้าเจอเธอ..รู้ไหมว่า..คำที่ว่าบุพเพสันนิวาส..มันก็เริ่มทำงาน..”หมวดอลิสที่โดนเทวีวีนัสสิงหัวเราะเบิกบาน..

ซันนี่ระงับความรู้สึก..

“..แล้วต้องการอะไร..”

“..แค่มาเล่านิทานให้ฟังหนึ่งเรื่อง..เกี่ยวกับยัยอธีน่า..เทพของพวกเธอนั่นแหละ.”

“.นิทาน..”

“..ใช่..ใครที่เรียนตำนานเทพกรีกโรมันก็คงจะรู้ว่า..อธีน่ามันมีชื่อเต็มยศที่ใคร ๆ เค้าเรียกนางว่าอะไร..”

ซันนี่นิ่งคิด..

“..พัลลัสอธีน่าใช่ไหม..”

“..ใช่..แล้วรู้หรือเปล่า..ว่าชื่อพัลลัสของนางมาจากไหน..”

“..ก็มีสองตำนาน..หนึ่งก็บอกว่า..มาจากเพื่อนสาวที่สนิทที่สุด..ที่พอตายไป..อธีน่าที่รักนางมาก..เอาชื่อนางมาเป็นชื่อแรกของตัวเอง..กับอีกตำนานหนึ่ง.เป็นชื่อยักษ์ที่อธีน่าปราบ..ถลกหนังมาเป็นเสื้อคลุม..ยักษ์ตัวนี้ร้ายมาก..และเมื่ออธีน่าปราบได้..ก็เลยมีการสรรเสริญ..เอาชื่อยักษ์มาประดับบารมี..”

“..ถ้าฉันจะบอกว่า..อธีน่าที่เป็นเทวีพรหมจรรย์..ก็เพราะว่าพัลลัส..เธอจะเชื่อไหม..ใช่..พัลลัสที่ตำนานบอกว่าเป็นเพื่อนสนิท..ความจริงไม่ใช่เพื่อนหรอก..เป็นแฟนของนางนั่นเอง..”

“..นี่คุณล้อเล่นอะไรกับฉัน..”

“..อธีน่ามันลูกซุสเหมือนฉัน..จะไปล้อเล่นอะไรล่ะ..เป็นพี่น้องกัน..และฉันก็หมั่นไส้นางด้วยที่พ่อดูจะรักนางมากกว่าใคร ๆ ..ก็แหง..พ่อชอบลูกสาวเก่ง ๆ ที่รู้ใจทุกอย่างอยู่แล้ว..จริง ๆ ตำนานเทพไม่กล้าบันทึกเรื่องจริงของอธีน่า..เพราะมันไม่เป็นที่ยอมรับในสังคมยุคก่อน..แม้ยุคนี้ก็เถอะ..บางคนก็ไม่ยอมรับ..ใช่..นางเป็นเบี้ยน..เป็นเลสระดับเทพีทีเดียวนะยัยนี่น่ะ..”

ซันนี่อุทานเบา ๆ ...

“..แต่..”

“..ใช่..เพราะสังคมสมัยนั้นไม่ยอมรับ..การบันทึกเรื่องราวของพวกเรา..จึงมีอคติ..พวกหนึ่งถึงกับให้พัลลัสแฟนอธีน่าเป็นยักษ์เป็นมารไปเลย..เพื่อซ่อนตำนานเทพีเบี้ยนที่ใคร ๆ ก็รักองค์นี้แหละ..”

ความที่เรื่องนี้มาจากปากเทวีวีนัส..ซันนี่จะไม่เชื่อก็ไม่ได้..เพราะดูท่าทางจะไม่มีเหตุผลอะไรที่วีนัสจะมาใส่ร้ายอธีน่า..

“.คุณจะมาบอกฉันทำไม..”

“..หน่วยวันเดอร์วูแมนของเธอเป็นหน่วยที่ใช้พลังของอธีน่า..มีกฎที่ดูจะติงต๊องไม่น้อย..ที่ว่า..ถ้าหมดพรหมจรรย์เพราะความรัก..พลังจะเสื่อมลง..ก็คิดดูเอาก็แล้วกันว่ามันจะจริงแท้แค่ไหน..อธีน่าไม่ชอบผู้ชายในแบบชู้สาวจึงเป็นเทวีพรหมจรรย์..แต่จริง ๆ ถ้าหากสังคมสมัยโบราณเปิดกว้างสักนิด.อธีน่าก็คงจะเป็นเทวีความรักของหญิงกับหญิงเป็นแน่แท้..จริง ๆ นางก็ช่วยให้หญิงกับหญิงสมหวังในความรักกันหลายคู่แล้วนะ..แต่..ความอคติของสังคมเลยไม่บันทึกไว้..”

วีนัสในร่างของหมวดอลิสหัวเราะ..

“..และจะบอกให้..ตอนนี้นะ..อธีน่าก็ไม่ได้ตัวเปล่าเล่าเปลือย..นางก็มีแฟน..แต่ก็เป็นยุคหลังจากที่มีการบันทึกเรื่องราวของเทพเจ้า..จึงไม่มีใครทราบ..”

ซันนี่เป่าปาก..

“..ใครล่ะคะ..แฟนอธีน่า..ปัจจุบัน.”

“..เทพีพรหมจรรย์ไม่ได้มีแต่อธีน่าคนเดียวที่ไหน..นางรู้ดีว่า..ถ้าหากไปคบหากับใครที่ไม่ใช่เทพด้วยกัน..จะมีปัญหาแน่นอนเหมือนกับที่พัลลัสแฟนคนแรกมีปัญหามาแล้ว..ดังนั้น..ตอนนี้.เทวีไดอานาที่เป็นเทวีแห่งพรานและดวงจันทร์..ซึ่งเป็นเทพีพรหมจรรย์อีกคนหนึ่ง..ก็เป็นแฟนกับอธีน่า..เทพเจ้าเค้ารู้กันทั้งนั้นแหละ..”

“..คุณจะเอาเรื่องของอธีน่ามาเมาท์มอยให้ฉันฟังทำไม..”

“..อย่างน้อย..เธอจะได้รู้ไง..ว่าคนของอธีน่า..คือหน่วยวันเดอร์วูแมนทั้งหมด..ก็อย่างน้อยก็มีเชื้อเบี้ยนของนางติดมาด้วย..แถมนางจะยังชอบเสียอีกที่เห็นหญิงรักกับหญิง..เรื่องที่กังวลของเธอน่ะ..ไม่ต้องไปเครียดเลยนะ..”

ซันนี่ตากระจ่าง..

เทพีวีนัสในร่างหมวดอลิสพูดอีกว่า..

“..แล้วก็.จะหวังให้ฉันไปทำให้คนโน้นคนนี้รักกันพร่ำเพรื่อน่ะ..บ้าหรือเปล่า..พลังฉันไม่ได้ทำให้คนมันรักกันแบบเฮ้ยมองหน้า..เจอกัน..รักกันเลย..บ้า..แค่ทำให้รู้สึกดีแค่นั้นแหละ..แต่จะรักกันมันต้องมีองค์ประกอบหลายอย่าง..เข้าใจไหม..”

ซันนี่พยักหน้า..ตากระจ่างวูบวาบขึ้นมาทันที..

เข้าใจแล้วว่าทำไมเทวีวีนัสถึงได้เข้าสิงร่างของหมวดอลิสในเวลานี้..

.......

น้ำ..กุลณัฐพลิกตัวช้า ๆ ..ตอนนี้น้ำอยู่บนเตียงนุ่มในห้องที่ล็อคแน่น..

หลังจากที่ถูกจับมาขังในห้องนี้..เอมี่ก็หายตัวไป..แต่ก็บอกว่า..จะกลับมาในอีกไม่ช้า..

ไม่ช้าบ้าอะไร..กี่ชั่วโมงแล้ววะเนี่ย..อ้อ.ครึ่งชั่วโมง..น้ำมองนาฬิกาที่ผนัง..ว้า..แค่ครึ่งชั่วโมง..ทำไมมันดูนานจัง..

อิเยาฮันของมี้ก็ไม่อยู่..เมียก็หาย..แมวก็ไม่มีให้เล่น..กูล่ะโคตรเบื่อ..

มันจะอะไรกันนักกันหนาวะ...

เสียงประตูปลดล็อค..และเปิดออก..ก่อนจะปิดดังเดิม..

เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้น..

ไฟเปิดสว่าง..ทำให้น้ำตาโต..

“.เอมี่..”น้ำสปริงตัวจากเตียงและวิ่งไปกอด.. “..หายไปไหนมา..คิดถึงจังเลย..”

เอมี่หอมที่ศีรษะอีกฝ่าย..

“..ไปประชุม..”

“..หือ..ประชุมอะไร..”

“..พรุ่งนี้บ่าย..จะมีการชุมนุมประท้วงรัฐบาลอีกครั้ง..คนคงออกมาเป็นแสน..และทางคิงส์มาร์สเราก็มีหน้าที่ต้องไปสร้างความปั่นป่วน..แต่พวกเธมีสไคร่าและหน่วยวันเดอร์วูแมนจะระดมกำลังมาขัดขวางเรา..ดังนั้น..แผนรับมือต้องพร้อม..”

น้ำพยักหน้า..แต่แล้วก็ชะงัก..

“..เมื่อกี้พูดอะไรนะเอมี่..”

“..เธอฟังว่าอะไรล่ะ..”

น้ำผละออก..ถอยออกมา..

“..เฮ้ย..หูไม่ฝาดแน่..นี่เธอเป็นพวกคิงส์มาร์สหรือไง..ไม่ใช่วันเดอร์วูแมนแล้วหรือ..บ้า..ไม่ใช่น่า..เธอเป็นวันเดอร์วูแมนนี่..”

“..หูไม่ฝาดหรอก..”เอมี่หัวเราะ..เข้ามาใกล้.. “..วันพรุ่งนี้..หน่วยวันเดอร์วูแมนที่ระดมกันมาทั่วโลก..จะต้องพินาศเพราะฝีมือพวกเรา..น้ำ..”

“..ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย..จะให้ฉันทำอะไรได้..ยิงปืนก็ไม่เป็น..เตะต่อยอะไรก็เคยไปฝึกที่ค่ายปิ่นสินชัยแป๊บเดียว..”น้ำพยายามพูด.. “..สมัยที่ยังดีกันด้วยสิ..ซึ่งก็นานมาแล้ว..”

“..ใครดีกับใคร..น้ำ..”เอมี่ถาม..

“..เออน่า..อย่าสนใจคำรำพึงของฉันเลย..ว่าแต่..เธอแปรพักตร์แล้วหรือไง..”น้ำใจคอไม่ดีเมื่อเอมี่เดินใกล้เข้ามา...

“..แล้วแต่จะคิด..แต่..หน้าที่ฉันก็ไม่มีอะไรมาก..พรุ่งนี้เค้าขอร้องให้ฉันทำแค่..”

เอมี่ตาวาว..พูดอีกว่า..

“..ทำให้เธอรักฉันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้..”

พูดจบก็เข้ามาใกล้..กอดและจูบนักร้องหมีอย่างหนักหน่วง..

น้ำใจหาย..แต่พอถูกจูบ..ก็นึกถึงความสุขที่ผ่านมา..ถึงกับเคลิบเคลิ้มจนอ่อนระทวยอีกแล้ว..

“..เอมี่..”น้ำเบือนหน้าหนี.. “..เธอทำแบบนี้ไม่ได้..เธอไม่ควรจะเป็นพวกผู้ร้ายนะ..ฉันคงรับไม่ได้แน่ที่เธอ..”

มือโอบเอวของอีกฝ่าย..แล้วก็ชะงัก..

“..ทำไมสายเสื้อในเธอมันอยู่ต่ำจังล่ะเอมี่..”

เอมี่ส่ายหน้า..

“..ไม่ใช่สายเสื้อใน..ฉันใส่เกาะอก..สายเสื้อในไม่อยู่ตรงเอวหรอกน้ำ..”

“..แล้วนี่มันอะไร..”น้ำงง ๆ ..จับตรงเอวที่มีอะไรดุน ๆ เสื้อออกมาให้รู้สึก..

“..แค่เชือก..แต่ฉันคาดเอวเป็นคล้าย ๆ เครื่องรางของขลัง..และเอาเสื้อทับไม่ให้ใครเห็นเท่านั้นเอง..”

“..ตลกดี..แล้วมันจะช่วยอะไรได้บ้างล่ะ..”

“..ก็แค่ช่วยให้ฉันหลุดพ้นจากการครอบงำของสิ่งชั่วร้าย..และทำให้ใครบางคนเห็นเหมือนกับที่ฉันเห็น...รับรู้เหมือนกับที่ฉันรับรู้เท่านั้น..เพียงแต่..”เอมี่เป่าปาก.. “..ช่างเหอะ..มันคงไม่ใช่เรื่องใหญ่..ที่จะหื่นพร้อม ๆ กันกับพวกเรา..”

เอมี่หอมแก้มน้ำอีก..

“..อีกอย่างนะน้ำ..ฉันอาจจะทำเรื่องที่เธอรู้สึกว่ารับไม่ได้..แต่ขอให้เชื่อใจฉัน..เชื่อใจฉันนะน้ำ..เสียดาย..ที่ฉันอยากจะเห็นใครคนหนึ่ง..แต่ก็ไม่ได้เห็น..ความลับของไส้ศึก..ก็เลยต้องเป็นความลับต่อไปอีก..”

อะไรบางอย่างที่เอมี่พูด..ทำให้น้ำรู้สึกว่า..เอมี่ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย..

ดังนั้น..เมื่อเอมี่จูบอีกครั้ง..น้ำจึงรับจูบนั้นอย่างเต็มใจ..

.......

หมวดอลิสพลิกกายเริ่มรู้สึกตัว..และผวาตื่น..

นึกถึงเรื่องเมื่อคืน..ก็อายเล็กน้อย..

ความรู้สึกสุดท้ายคือ..ซันนี่จูบเอาจูบเอา..ตัวเองฟินจนหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้..บ้าชะมัดเลย..สถานการณ์อย่างนั้น..ยังจะหลับเอาได้..

ห้องไม่มีใครอยู่..แปลว่า..ผู้การกับจ่าก็น่าจะตื่นแล้ว..ซันนี่ก็ไม่อยู่ด้วย..ตื่นกันหมดเลยหรือนี่..

หมวดอลิสรีบล้างหน้าแปรงฟันและออกมาที่ห้องวอร์รูม..จ่าประชุมเห็นก็ทักทายอย่างร่าเริง..

“..แหม.ดูกระชุ่มกระชวยดีนะครับหมวด..”

หมวดอลิสชะงัก..ดูจ่าประชุมจะมีเลศนัยอะไรบางอย่างอยู่หรือเปล่านี่..

ตัวเองก็ทำเป็นไม่ใส่ใจ..เดินไปที่ผู้การแม้คซึ่งกำลังคุยกับซันนี่อยู่..

ผู้การแม้คเห็นหมวดอลิสก็หัวเราะเบา ๆ ..

“..แหม..ฟินน่าดูล่ะสิ..หมดเรื่องฟินแล้วก็มาทำงานต่อ..”

หมวดอลิสชะงัก..

“..อะไรกันคะผู้การ..”

ผู้การไม่ตอบอะไรได้แต่ยิ้ม ๆ ..ในขณะที่ซันนี่พูดว่า..

“..เราพบการเคลื่อนไหวของคิงส์มาร์ส..และทางฝ่ายความมั่นคงของประเทศมีคำสั่งให้ตำรวจเตรียมพร้อมรับมือการชุมนุมของประชาชนในช่วงบ่าย..”

“..หรือว่า..”

“..การปะทะคงหลีกเลี่ยงไม่ได้..ระหว่างหน่วยงานของฉันกับพวกคิงส์มาร์ส..”

“..ตอนนี้เราได้แต่รอเวลาล่ะหมวด..”ผู้การยักไหล่.. “..ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว..ก่อนจะถึงปฏิบัติการณ์..จะมีเวลาว่าง..หมวดจะอะไรยังไง..ก็ตามสะดวกนะ..ผมกับจ่าประชุมจะทำเป็นไม่เห็น..”

พูดจบก็หัวเราะเหล่มองซันนี่กับอลิสไปมา..

ซันนี่พูดขึ้นเรียบ ๆ ..

“..งั้นขอเวลาให้ฉันอยู่กับหมวดได้ไหมคะผู้การ..”

ไม่พูดเปล่า..ยังโอบไหล่อีกด้วย..

ผู้การแม้คหัวเราะก่อนจะพยักหน้า..

“..เอาสิ..ตามสบาย..ยังมีเวลา.ไม่เป็นไรหรอก..”

พลางเดินไปทางอื่น..ทำเอาหมวดอลิสหน้าแดง..เพราะเหมือนจะรู้ว่า..ผู้การพูดถึงอะไร..

พอลับตาเจ้านาย..หมวดอลิสถึงกับหันมาทำหน้าบึ้งตึง..

“..คุณซันนี่..นี่มันอะไรกัน..เหมือนผู้การกับจ่าจะรู้ว่าเมื่อคืนนี้...”

“..เขาก็นอนห้องนั้นด้วย..จะไม่รู้ได้ยังไง..เสียงมันก็คงดังทำให้เค้าตื่นกันบ้างล่ะ..แต่ก็ไม่มีปัญหานี่..เจ้านายคุณกับลูกน้องคุณก็ไม่ว่าอะไร..”

“..คุณเอาเชือกคุณไปทำให้พวกเขาลืมให้หมด..รีบเลยนะ..ไม่งั้นฉันคงทนไม่ไหวที่โดนมองแบบนั้นตลอด..”

“..บอกแล้วไง..เชือกไม่ได้อยู่ที่ฉัน..”ซันนี่ยักไหล่..ยิ้มเล็กน้อย..ก่อนจะเสไปพูดเรื่องอื่น..

“..อ้อ..เมื่อวาน..เอมี่กับน้ำ.กุลณัฐหายไป..”

หมวดอลิสชะงัก..

“..จริงอะ..ไหนว่าคุณพิ้งค์เฝ้าอยู่ไง..”

“..มันก็มีวิธีทำให้พิ้งค์ลอดหูลอดตาไปได้บ้างล่ะ..เดี๋ยวพิ้งค์จะมาที่นี่..ร่วมมือกันไปจัดการเรื่องตอนบ่าย..”

หมวดอลิสดูสงสัย..

“.ทำไมเหมือนคุณไม่ตื่นเต้นเลยที่สองคนนั่นหายไป..คุณรู้หรือว่าพวกเขาไปไหน..บ้าน่า..ทำไมไม่บอกฉัน..”

“..บอกไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะหมวด..แต่หายไปก็ดีแล้วล่ะ..เกะกะงานเราเปล่า ๆ “ซันนี่พูดเหมือนไม่แคร์อะไร..

ท่าทีเฉยเมยไม่ยี่หระ..จะว่าไปก็เท่ดี..แต่สำหรับหมวดอลิส..บางมุมก็น่าหมั่นไส้

“..คุณวางแผนยังไงต่อ..รับมือกับพวกคิงส์มาร์สที่มีเป้าหมายสร้างความวุ่นวายให้การชุมนุมยังไง..”หมวดอลิสถามอย่างจริงจัง.. “..แล้วฉันจะรู้ไหมกับเรื่องที่คุณจะทำ..อย่าบอกว่าเป็นเรื่องของวันเดอร์วูแมนที่ไม่เกี่ยวกับตำรวจนะ..”

“..ถ้าอยากจะเห็นทัพวันเดอร์วูแมนปะทะกับคิงส์มาร์ส..เธอคงได้เห็นแน่..พวกคิงส์มาร์สมีความสามารถพิเศษ..เพชรแบล็คมาร์สสามารถสร้างสภาพมิติเร้นไม่ให้คนภายนอกเห็นการต่อสู้ระหว่างพวกเราได้..เพราะมันเป็นหน่วยงานที่ไม่ต้องการให้ใครรู้ตัวตนอยู่แล้ว..ทุกครั้งที่เราปะทะกัน..จะไม่มีใครในโลกเห็นเลยนอกจากคนที่เราต้องการให้เห็น..ในที่นี่..ฉันจะพาเธอไปด้วย..”

หมวดอลิสชะงัก..

“..ทำไม..”

“..วันนี้..เป็นวันที่เหมือนเป็นศึกใหญ่อีกศึกหนึ่งระหว่างองค์กรที่เป็นตัวแทนของเทพเจ้าสององค์..และเป็นวันที่เธอควรจะได้เห็นสิ่งที่คนที่เธอรักได้ทำงานสำคัญที่สุดงานหนึ่ง..”ซันนี่มองหมวดอลิสอย่างแน่วแน่..

เล่นเอาหมวดอลิสเขินกับสายตาที่มีพลังคู่นั้น..

“..และเธอยังมีหน้าที่สำคัญอีกหน้าที่หนึ่ง..”ซันนี่ยังคงพูดต่อ

“..อะไรหรือคะ..”

“..คุ้มกัน..น้ำ..กุลณัฐ..”

“..อ้าว..ไหนว่าเธอกับเอมี่หายไป.”

“..เดี๋ยวเราจะเจอเธอเองในช่วงบ่าย..เจอพร้อมกับเอมี่..แต่เอมี่ต้องช่วยวันเดอร์วูแมนคนอื่นสู้ศึก..เหลือแต่เธอที่สามารถคุ้มกันน้ำ..กุลณัฐ..”

หมวดอลิสพยักหน้า..

“..ทำไมใคร ๆ เหมือนจะต้องปกป้องน้ำ..กุลณัฐ..ไม่เข้าใจเลย..”

“..เพราะน้ำ..คือทายาทสายเลือดของเทพีวีนัสคนสุดท้ายน่ะสิ..”

หมวดอลิสถึงกับอ้าปากค้าง...

....

ตลอดเวลาที่เอมี่กับน้ำอยู่ด้วยกัน..ช่างเปี่ยมไปด้วยความสุขเสียนี่กระไร..

แม้จะถูกขังอยู่ในห้องแคบ ๆ ..แต่ก็มีความสุขไม่น้อย..

ทำไมนะ..ผู้หญิงคนนี้..เพิ่งเจอไม่นาน..แต่ก็เหมือนเคยเจอกันมาเป็นแรมปี..เหมือนคุ้นเคย..เหมือนห่างเหิน..เหมือนเฝ้ารอเฝ้าคิดถึงมาตลอด..น้ำคิด..

ไม่ว่าเอมี่จะทำอะไร..มันดูดีไปหมดสำหรับเธอ..

“..เอมี่..”..น้ำตัดสินใจพูด.. “..เราเคยทะเลาะกันเรื่องที่ฉันทิ้งสถานภาพศิลปินของฉันไม่ได้..แต่ตอนนี้ฉันอยากจะบอกเธอว่า..ฉันทิ้งได้นะ..”

เอมี่ยิ้ม..ลูบหัวน้ำ..

“..ขอโทษนะที่ฉันรู้สึกไม่ดีกับเธอในตอนนั้น..”

“..ฉันมาคิด..มาวางแผนแล้ว..เอมี่..”น้ำตาแป๋วแหวว.. “..จบเรื่อง..ฉันจะรีบเคลียร์งาน..บอกพี่นันกับอิเนสท์ว่า..กลุ่มสามเอ็นคริคริเหลือสองก็พอ..จากนั้นจะหาเงินสักก้อน..เปิดร้านขายนม..ซื้อลิขสิทธิ์นมว้าวมาทำ..หรือว่า.อาจจะไปหากิจการอื่นก็ได้..แล้วเธอก็มาช่วยฉันทำมาหากิน..ดีไหม..”

เอมี่ยิ้ม..หอมที่ศีรษะเบา ๆ ...

“..ถ้าพูดถึงเงิน..ไม่ต้องห่วงหรอกนะ..ฉันพอมี..”

“..หือ..เป็นวันเดอร์วูแมนมีเงินด้วยหรือ..”

“..ก็ถือว่ามากพอควรแหละ..ทางองค์กรคงให้บ้างสำหรับคนที่อยากจะลาออกไปเพื่อสร้างชีวิตใหม่..”

“..ฉันเคยเห็นร้านที่ซอยรามคำแหง 53 น่าสนใจนะ..เดี๋ยวเราวางแผนกัน..เปิดร้านขายนม..ทำมาหากินด้วยกัน.”น้ำฝันใหญ่โต.. “..สร้างชีวิตใหม่..สร้างครอบครัว..”

เอมี่กอดน้ำไว้..

“..ขอบคุณนะน้ำ..ที่ทำเพื่อฉัน..”

“..เธอยังทิ้งทุกอย่างที่เธอรักเพื่อฉันได้..ทำไมฉันจะทำไม่ได้..”น้ำซบหน้ากับอกเอมี่.. “..ก็คงไม่เป็นไรนะ..เนสท์อาจจะด่าฉันบ้าง..ที่ไม่ได้ทำงานร่วมกับมันแล้ว..แต่ฉันว่า..ถ้าหากมันได้ย้ายค่ายไปอยู่กับเชอรีน.น่าจะดีกว่า..”น้ำพูดไปเรื่อย..

“..ขอแค่เรารอดจากเหตุการณ์สำคัญในวันนี้ได้นะน้ำ..”เอมี่มองนาฬิกา.. “..ใกล้เข้ามาแล้ว..”

น้ำผละออก..

“..ตกลงวันนี้จะต้องทำอะไรกันแน่..”

“..เค้าจะให้เราไปที่โรงแรม..เปิดห้องให้เรา..และขังเราไว้ที่นั่น..”เอมี่พูด..

“..โรงแรมอะไรหรือ..”

“..โรงแรมนี้จะอยู่ใกล้จุดที่มีการชุมนุมประท้วงในวันนี้..”

“..เพื่ออะไรกัน.”น้ำยังสงสัย..

“..เค้าจะให้เรามีสัมพันธ์กัน..มีความรักกัน..”

น้ำหัวเราะ..

“..จะบ้าแล้วหรือ..พวกเค้าจะให้เราทำอย่างนั้นทำไม..”

“..เพราะระหว่างที่มีสัมพันธ์..ความรักจะทำให้เธอแผ่พลังของบลัดดี้วีนัสออกมา..น้ำ..เธอคือทายาทคนสุดท้ายของสายเลือดวีนัส..เธอมีพลังของวีนัสอยู่ในตัว..และเหมือนเธอคงยังไม่รู้สินะ..”

น้ำอ้าปากค้าง..

“..เฮ้ย..อะไรกัน..ฉันเนี่ยนะ..”

“..แต่..ช่างเถอะ..รายละเอียดก็ไว้ทีหลัง..รู้แต่ว่า..เธอทำตามแผนที่เค้าวางไว้ก็พอ..”

“..มันจะดีหรือเอมี่..”น้ำทำสีหน้าพิกล..

“..ก็แค่ทำไปตามความรู้สึกของพวกเราเท่านั้น..เรารักกันไม่ใช่หรือน้ำ..”เอมี่แกล้งกัดที่ติ่งหูน้ำเบา ๆ ..

“..ก็ใช่อะนะ..แต่..มันไม่แปลกไปหน่อยหรือ..ถ้าเราจะรักกันหรือทำอะไรก็ควรเป็นธรรมชาติของเราไม่ใช่หรือไง..ทำไมต้องให้ใครมาบังคับด้วย..”น้ำสยิวกับการกัดติ่งหูเบา ๆ ของเอมี่..

“..พวกเค้าอยากให้เรารักกัน..พี่ซันนี่ก็อยากให้เรารักกัน..ทุกคนอยากให้เรารักกันทั้งนั้น..”เอมี่ยิ้ม..

“..ฉันอยากจะรักเธอโดยที่ไม่ใช่เพราะคนอื่นนะ..”น้ำพูดเสียงเครียด..

“..ฉันก็เหมือนกันแหละน้ำ..แต่สถานการณ์มันพาไปถึงขนาดนี้.จะให้ทำยังไงได้..”

“..ว่าแต่..”น้ำยังไม่เข้าใจ.. “..ถ้าฉันสามารถแผ่พลังบลัดดี้วีนัสอะไรนั่นได้จริง..มันจะมีผลต่อเพื่อน ๆ ของเธอที่หน่วยวันเดอร์วูแมนไหม..”

“..ก็อาจจะมีนะ..แต่ก็ทำตามแผนไปเหอะ..ไม่มีอะไรหรอกน่า..”

“..แล้วเธอตกลงเป็นพวกใครกันแน่..แปรพักตร์ไปเป็นพวกคิงส์มาร์สแล้วหรือไง..”น้ำรู้สึกสับสน..

“..น้ำ..”เอมี่ดึงเสื้อเกาะอกลง..ทำให้น้ำกลืนน้ำลายเมื่อเปิดให้เห็นสิ่งที่สวยงามของเอมี่..

แต่เหนืออื่นใน..เอมี่แสดงให้เห็นถึงอะไรบางอย่าง...ที่อยู่ในระดับต่ำกว่าหน้าอก..

ทำให้น้ำกลืนน้ำลาย..เมื่อเอมี่ดึงเสื้อเกาะอกขึ้นมาเหมือนเดิม...

“..หรือว่า..”น้ำอุทาน.. “..มันไม่ใช่ของเธอ..”

“..ไม่ใช่ของฉัน..เธอเก็บของฉันไว้ไม่ใช่หรือไง..”

“..แล้วมันเป็นของใคร..”

เอมี่ยิ้มอย่างมีเลศนัย..น้ำคิดได้ก็หัวเราะ..

“..แบบนี้เอง..”

ก่อนจะผวาเข้ากอดเอมี่...

เอมี่กอดน้ำไว้..

ในขณะที่ประตูห้องเปิดออก..คนชุดดำเดินเข้ามา..

“..ได้เวลาแล้ว..”

น้ำกับเอมี่ลุกขึ้น..

ตามคนชุดดำไปอย่างว่าง่าย...

และเหมือนทุกฝ่ายกำลังเดินเกมกันไปตามแผน..

ซึ่งเป็นแผนที่หัวใจสำคัญ..อยู่ที่ความรักระหว่าง..เอมี่กับน้ำ..

........


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #61 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 00:37
    สนุกจริงๆอ่ะลุ้นมาก
    #61
    1
    • #61-1 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 12)
      6 กรกฎาคม 2561 / 22:27
      ถ้าชอบแนวนี้แต่ไม่ใช่แฟนฟิค หา สาวเสียงใสกับยัยแวมไพร์บอดี้การ์ด ที่เราแต่งมาอ่านได้เลยนะคะ สนุกและฟินมากกก…เหมือนกัน เพียงแต่ไม่ใช่แฟนฟิคค่ะ ตัวเอกมาจากจินตนาการล้วนๆ
      #61-1
  2. #60 0_0 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 21:00

    พี่ซานิ พี่ซานิใช่ไหมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ทำไมฉลาดดดดด

    #60
    1
    • #60-1 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 12)
      5 กรกฎาคม 2561 / 22:49
      เอ๋า ตกลงปกตินางไม่ฉลาดหรือคะ 555 เราว่าตัวจริงหัวไวมากเลยนะ
      #60-1
  3. #59 jum_jump1237 (@jum_jump1237) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:21

    ลุ้นทุกวินาทีก้ว่าได้

    #59
    1
    • #59-1 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 12)
      5 กรกฎาคม 2561 / 20:23
      แม้จะลุ้น แต่น้องหมีก็ไม่ได้อะไรไปกะเขา ตอนนี้จะเปิดร้านนมที่ราม 53 อีก 555
      #59-1
  4. #58 Deknoy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 19:37

    โอ๊ย..ลุ้นกันทุกตอนจิงๆ

    #58
    1
    • #58-1 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 12)
      5 กรกฎาคม 2561 / 20:24
      คงพอเดาออกนะคะว่า เรื่องจะไปยังไงต่อ 555
      #58-1