แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,480 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    244

    Overall
    24,480

ตอนที่ 5 : คดีของเพื่อนเก่า(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    14 ธ.ค. 60

           

เรืองเล่าจากมุมมองของมัสสุ

ผมวางถาดที่เคาท์เตอร์..เมื่อกี้..เพิ่งเสริฟกาแฟให้ลูกค้าเสร็จสรรพ..

วันนี้..บอกตรง ๆ นะครับ..ค่อนข้างเหนื่อย..

เอลลี่ขอแรงให้ผมมาช่วยที่ร้านกาแฟ..เพราะลูกจ้างป่วย..ร้านกาแฟที่เอลลี่อยู่ดูแลคนเดียวเลยขาดลูกมือช่วยทำงาน..แม่หมอเห็นว่ายังไม่ต้องให้ผมช่วยงาน..ก็ปล่อยให้ผมลงมาช่วยเอลลี่จัดการร้านกาแฟ..

ครับ.ร้านกาแฟ.. “แม่หมอ”..ที่อยู่ชั้นล่างของตึกแถวถือเป็นแหล่งทำเงินทำทองอีกแหล่งหนึ่ง..นอกเหนือจากลูกค้าที่มาดูดวงกับแม่หมอ..

มันก็คงเป็นความฝันของหลาย ๆ คนนะครับ..ที่จะประกอบอาชีพส่วนตัว..และร้านกาแฟก็เป็นหนึ่งในความฝันเลยล่ะ..เพียงแต่..แม่หมอฉลาดพอที่จะให้เอลลี่มาช่วยดูแลและให้หุ้นด้วย..

เพราะเหตุนี้แหละ..ทำให้ผมได้พบเอลลี่..และก็คบหาเป็นแฟน..

เอลลี่เป็นคนผิวขาว..หน้าตาคล้ายคนญี่ปุ่น..ทั้งที่ชื่อออกฝรั่งจ๋า..และชื่อเอลลี่เป็นชื่อจริงด้วยนะครับ..เธอเป็นลูกครึ่ง..มีพ่อเป็นญี่ปุ่น..แม่กับพ่อมีท้องแบบไม่ได้ตั้งใจ..และแม่ของเอลลี่ก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรจากพ่อแท้ ๆ ของเอลลี่เลย..เอลลี่ก็ไปอยู่ออสเตรเลียกับแม่ที่แต่งงานกับฝรั่ง..ใช้นามสกุลพ่อใหม่..และเหมือนเธอจะชอบชื่อและนามสกุลนี้จริง ๆ ..

เอลลี่..เพิร์ล..

เพียงแต่ท้ายสุด..เมื่อพ่อเลี้ยงที่ออสเตรเลียเสียชีวิต..ก็ต้องกลับมาอยู่เมืองไทยกับแม่..

แม่ของเอลลี่รู้จักกับแม่หมอ..ดังนั้นจึงไม่แปลกถ้าจะมาทำมาหากินกับเพื่อนสนิทของแม่อย่างแม่หมอคนนี้..

ผมชอบเอลลี่ตรงที่เธอเป็นคนร่าเริง..มองอะไรในแง่บวก..ไม่ค่อยเห็นเอลลี่โกรธใครหรืออะไรมากนัก..ประกอบกับหน้าตาของเอลลี่มันเข้าทางผมพอดี..

ก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่าทำไมเราถึงคบกันได้..แต่ตลอดเวลาที่คบกัน..ก็ไม่มีปัญหาอะไรร้ายแรง..อย่างมากก็แค่แง่งอนกันตามประสาแฟนเท่านั้นแหละครับ…

“…มัสสุ..”เอลลี่ทักเมื่อเห็นผมนั่งที่เคาท์เตอร์.. “..ขอบคุณมากนะที่ช่วย..วันนี้..นังปิ๋มมันป่วย..เธอเลยลำบากเลย.”

“..แหม..ไม่ช่วยแฟนแล้วจะช่วยใครล่ะ..”ผมยิ้มให้..จ้องมองด้วยสายตาเยิ้ม ๆ ..เอลลี่ได้แต่หัวเราะ..

“..พอเลยนะมัสสุ..เธอไม่ต้องมาทำหวานใส่ฉันเลยนะ..”

“..แหม..ก็แฟนสวยนี่นา..”ผมหัวเราะ..

“..น้าหงส์ไม่ใช้อะไรเธอแล้วหรือไง..”

“..วันนี้เจ๊แกบอกให้ลงมาช่วยเธอน่ะสิ..เพราะเห็นว่าเธอคงเหนื่อย..”

“..นิดหน่อยน่ะ..เออ..ว่าแต่..”เอลลี่อมยิ้ม.. “..ไม่เห็นแคทมาที่นี่เลยนะอาทิตย์นี้..”

ผมหน้าหงิก..

“..เธอจะถามถึงแคททำไม..ตกลงจะเปลี่ยนรสนิยมใช่ไหม..”

“..ก็น้องเค้าน่ารักนี่มัสสุ..ถ้ามีน้องสาวสักคน..ก็อยากได้อย่างแคทนี่แหละ..”

ผมชักหงุดหงิด..นับแต่เรื่องราวคดียามตับนิทานสิ้นสุด..แคทก็มาที่นี่บ่อยครั้ง..สนิทสนมกับเอลลี่จนผมชักจะหวั่น ๆ ..เพราะแคทเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิง..แล้วบางทีก็ทำท่าใกล้ชิดกับเอลลี่จนผมใจคอไม่ดีเหมือนกัน..

ถ้าเอลลี่เปลี่ยนรสนิยมไปชอบผู้หญิง..ผมคงอกแตกตายคาร้านแน่นอน..

เสียงกระดิ่งที่ประตูดังกรุ๋งกริ๋ง..แปลว่ามีคนเข้ามาในร้าน..

เสียงกระดิ่งที่แขวนประตูดังเป็นพิเศษ..แปลว่า..คนที่เข้ามานั้นผลักประตูด้วยความรีบร้อนขนาดไหน..

เขาเป็นชายกลางคนท่าทางเหมือนลุกลี้ลุกลนอะไรสักอย่าง..

“..ขอโทษนะครับ..”เขาทักทาย.. “..ที่นี่..เป็นออฟฟิศของแม่หมอหงส์ใช่ไหมครับ..”

ผมเลยต้องต้อนรับแขก..เพราะเป็นหน้าที่โดยตรงอยู่แล้ว..

“..ครับ..แม่หมอดูดวงอยู่ชั้นบนครับ..เอ..คุณนัดคิวไว้หรือเปล่า..”

“..ไม่ได้นัดครับ..”เขาดูเหน็ดเหนื่อย.. “..มีเรื่องด่วนมาก ๆ ครับ..อยากเจอแม่หมอหงส์โดยด่วน..”

“..งั้นคุณรอแป๊บนะครับ..”ผมหยิบสมุดบันทึกคิวงานที่วางไว้ที่เคาท์เตอร์.. “..โชคดี..แม่หมอว่างหนึ่งชั่วโมง..เดี๋ยวผมจะไปเรียนแม่หมอให้ว่ามีคิวด่วน..อ่อ..คุณชื่อ..”

“..ไพศาลครับ..”

ชื่อนี้ก็คงเหมาะกับวัยดี..เพราะคนวัยกลางคน..ก็มักจะมีชื่อประมาณนี้แหละ..

“..ช่วยเรียนแม่หมอด้วยนะครับว่า..”..คุณไพศาลพูดเสียงเครียด.. “..ไพสิฐน้องชายผมเสียแล้ว..”

“..หือ..”ผมดูงุนงง..

“..ไพสิฐเป็นเพื่อนของแม่หมอหงส์ครับ..”

ผมชักเห็นท่าไม่ดี..

“..คุณไพศาลจะมาปรึกษาแม่หมอเรื่องคุณไพสิฐใช่ไหมครับ..”

“..ผมเชื่อว่า..การตายของไพสิฐมีเงื่อนงำ..ไม่อาจจะหาหลักฐานอะไรได้..ก็เลยอยากให้แม่หมอชี้แนะทางหลักทางโหราศาสตร์..เผื่อจะมีหนทางอื่นครับ..”

ผมนึกสังหรณ์ใจพิกล..

หรือเคสที่เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมจะมาอีกแล้ว…

….

แม่หมอให้ผมช่วยจดบันทึกคำสนทนา..เพื่อจะได้เป็นประโยชน์ต่อไป..การตายของเพื่อนทำให้แม่หมอสนใจเป็นพิเศษ..อย่างน้อยก็เพื่อน..

“..ไม่ได้เจอไพสิฐมานานแล้วค่ะ..เค้าเป็นเพื่อนสมัยมัธยมของดิฉัน..”แม่หมอหงส์พูด.. “..เจอตามงานเลี้ยงรุ่นบ้าง..ก็ไต่ถามทุกข์สุขกันไป..ไพสิฐเสียนานหรือยังคะ..”

“..ราว ๆ สองเดือนแล้วครับ..”ไพศาลดูจะเหนื่อย.. “..นึกว่าหงส์จะไปร่วมงานศพด้วย..”

“..ไม่มีใครแจ้งเลยค่ะพี่..”แม่หมอตอบตามตรง.. “..แต่ว่าใครก็ไม่ได้..เพราะมือถือหาย..ข้อมูลเก่า ๆ หายหมดเลยค่ะ..น่าเสียดายจริง..”แม่หมอดูหน้าเศร้า..

“..พี่บอกตรง ๆ ..อยากให้หงส์ช่วย..เพราะพี่มองว่า..การตายของไพสิฐมันมีเงื่อนงำ..ในรูปคดีที่ปรากฏ..เขาแขวนคอตายที่ห้องเก็บของในบ้าน..เมื่อคืนวันที่สิบสามเมื่อสองเดือนนี่เอง..”

ผมเห็นแม่หมออดอุทานไม่ได้..

“..คนอย่างไพสิฐนะหรือคะ..จะฆ่าตัวตาย..”

“..ข้อสำคัญ..พี่เจอรูปพวกนี้ในมือถือเขา..”ไพศาลหยิบมือถือออกมาเปิดแกลลอรี่รูป..

นี่ยิ่งทำให้แม่หมออุทานหนักเข้าไปอีก..

ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าแม่หมอเจ๊หงส์ของผมคนนี้จะอุทานอะไรนักหนา..

สีหน้าสงสัยของผมทำให้แม่หมอยื่นมือถือให้ดู..

และมันทำให้ผมต้องอุทานออกมาเช่นกัน..

นั่นเป็นรูปของผู้ชายคนหนึ่ง..น่าจะเป็นคุณไพสิฐเพื่อนของแม่หมอคนนั้นนั่นแหละ..

แต่เขาไม่ได้ถ่ายรูปเซลฟี่คนเดียวที่ไหน..ยังมีรูปผู้หญิงคนหนึ่งถ่ายประกบด้วยท่าทางหวานชื่ออีกด้วย..

และผู้หญิงคนนั้น..ผมจำได้ดี..

เธอคือแม่ของเอลลี่…

ถ้าหากแม่เกวลินของเอลลี่จะต้องเป็นแม่ยายผมในอนาคตอย่างกับที่ผมตั้งใจไว้ล่ะก็..

นี่ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่น้อยเลยนะครับ..

…..

ไพศาลพูดขึ้นว่า..

“..ถ้าต้องการรูป..เดี๋ยวพี่ส่งให้ได้ครับ..”

แม่หมอครางอือม์..

“..แล้วภรรยาของไพสิฐรู้ไหมคะ..ว่าเขาสนิทกับผู้หญิงในรูปมากขนาดไหน..”

แปลว่า..แม่หมอรู้จักเพื่อนและภรรยาของเพื่อนดี..อย่างน้อยเพราะความเป็นเพื่อนกัน..ก็ควรจะรู้จักครอบครัวของเพื่อนบ้างแหละ..แต่คุณไพศาลจะรู้ไหมนะ..นอกจากเพื่อนกับภรรยาเพื่อนแล้ว..ผู้หญิงคนที่เพื่อนสนิทด้วยคนนี้..แม่หมอก็รู้จัก..

“..พี่ไม่แน่ใจ..แต่สังหรณ์นะว่า..ผู้หญิงคนนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับการตายของไพสิฐแน่นอน..”

“..พี่คะ..หงส์รู้จักเธอคนนี้ดีนะคะ..เธอเป็นเพื่อนของหงส์ค่ะ.เกวลิน.”แม่หมอพูด.. “..เพื่อนที่อยู่บ้านใกล้กันตอนเด็ก ๆ ..”

ไพศาลดูงุนงงกับสิ่งที่ได้รับรู้..

แม่หมอลุกจากที่นั่ง..เดินไปที่ชั้นหนังสือ..ท้ายสุดก็หยิบหนังสือปกแข็งเล่มใหญ่ติดมือมาด้วย..

นี่เป็นหนังสือรุ่นของโรงเรียนมัธยมที่แม่หมอเคยเรียนอยู่..

แม่หมอเปิดดูในหน้ารายชื่อนักเรียนที่จบการศึกษาในรุ่นนั้น..แน่นอน..มีทั้งแม่หมอเอง..และเพื่อนที่ชื่อไพสิฐนั่นด้วย..ก่อนจะเหล่มองผม..

“..มองอะไรหือ..มัสสุ..”

“..ก็..อยากจะเห็นเจ๊ในฟอร์มเด็กนักเรียนมัธยมน่ะครับ..”

“..บ้า..”แม่หมอด่าผม.. “..แกจะดูไปทำไมหรือมัสสุ..”

“..ก็..เจ๊ตอนสาว ๆ สมัยวัยรุ่นน่าจะสวยไม่ใช่เล่นเลยนะครับ..”ผมอดแหย่ไม่ได้..

แม่หมอหงส์เหล่มองด้วยสายตาระอาใจกับความกวนตีนของผม..

ก่อนจะเปิดดูรูปของเพื่อนคนหนึ่งซึ่งมีประวัติคร่าว ๆ ประเภทชื่อ..นามสกุล…ที่อยู่ในสมัยนั้น..วันเดือนปีเกิด..

แม่หมอจดวันเดือนปีเกิดเพื่อนลงไปในสมุดตรงหน้า..เปิดปฏิทินร้อยปีดูสิ่งที่ต้องการ..

“..เกิดวันเสาร์เดือนห้าปีระกา..”แม่หมอตั้งผังดวงเลข๗ตัวเก้าฐานหรือที่ชอบเรียกว่าสัตตนวภพ… “..ถ้าดวงไพสิฐถูกต้อง..ก็มีแนวโน้มของการฆ่าตัวตายเหมือนกันนะคะ..”

ไพศาลถอนหายใจ..

“..สรุปคือ..หงส์เชื่อว่าไพสิฐฆ่าตัวตายใช่ไหม..”

“..ถ้ารูปดวงมันเป็นไปได้ค่ะ..แต่มันก็สามารถอ่านได้ว่า..ที่ตายก็เพราะสาเหตุมาจากตัวเองได้เช่นกัน..เช่น..อาจจะทำอะไรที่ไม่ดีไม่งามไว้..จนกระทั่งมีคนโกรธแค้น..หรือมีแรงจูงใจด้านอื่น..”

ผมอดปากหมาไม่ได้..

“..เจ๊..มันโคตรกว้างเลยนะเนี่ย..”

“..แต่เท่าที่ดู..ไพสิฐนี่หากใครมาบอกว่าฆ่าตัวตาย..ก็จะอดแปลกใจไม่ได้ล่ะ..เขาเป็นคนชอบเล่นอะไรแผลง ๆ ..รักสนุก..นี่ไม่มีเวลาตกฟาก..แต่ก็เชื่อว่าน่าจะเกิดราว ๆ บ่ายสามโมงครึ่งถึงสี่โมงเย็น..คนที่เกิดยามปุตตะไม่ชนเสีย..ไม่น่าจะเป็นคนที่คิดฆ่าตัวตายแน่..”

ไพศาลถอนหายใจ..

“..เดาได้ถูกเผงเลยหงส์..”

“..เดาจากบุคลิกที่หงส์รู้จักเขาดีในฐานะเพื่อนค่ะ..”แม่หมอประสานมืออย่างครุ่นคิด… “.พี่จะสงสัยการตายของไพสิฐคงไม่แปลกหรอกค่ะ..เพราะถ้าคนอย่างไพสิฐจะฆ่าตัวตาย..ต้องมีเหตุกระทบความรู้สึกของเขาค่อนข้างมาก..มากจนทำให้คนที่ชอบสนุกสนานไม่เคยเคร่งเครียดอะไรแบบเขาต้องเปลี่ยนบุคลิกได้..”

“..แล้วหงส์ว่ามันเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ไหม..”

“..อาจจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวก็ได้นะคะ..เพียงแต่..ถ้าหากจะบอกว่าเกวลินเป็นคนฆ่าไพสิฐ..ก็ต้องมีแรงจูงใจในการฆ่าอะไรสักอย่าง..ซึ่งเท่าที่ดู..เหมือนจะยังไม่มี..”

คุณไพศาลดูร้อนใจจนพูดอะไรไม่ออก..ได้แต่ถอนหายใจ..

“..ไพสิฐทำธุรกิจประสบความสำเร็จได้มากกว่าพี่น้องคนอื่น ๆ ..เงินทองเยอะแยะ..น่าจะเป็นแรงจูงใจได้เหมือนกันนะหงส์..”

“..แต่ก็ไม่น่าจะเกิดกับเกวลินแน่นอน..เกวเป็นเพื่อนของดิฉัน..แต่งงานกับชาวออสเตรเลีย..สามีเสียชีวิตก็เลยหอบลูกมาอยู่ที่เมืองไทย..และเงินที่สามีทิ้งไว้ให้..ก็มากพอจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไม่เดือดร้อนไปทั้งชีวิต..ไม่มีเหตุจำเป็นต้องฆ่าเพื่อเอาเงินจากใครแน่นอนค่ะ..แต่หากจะมองว่าใครฆ่าไพสิฐ..และเกี่ยวกับเงิน ๆ ทอง ๆล่ะก็..ก็ต้องดูว่า..การตายของไพสิฐ..ใครจะได้ผลประโยชน์มากที่สุด..”

คุณไพศาลนิ่งคิด..

“..มันชวนปวดหัวนะ..เพราะถ้ามองถึงญาติพี่น้อง..ครอบครัวเราแม้จะสนิทกัน..แต่พอโตแล้วก็แยกย้ายกันทำงานไม่มีระบบแบบกงสี..ถ้าใครคนไหนตาย..ทรัพย์สมบัติก็ควรจะตกไปเป็นของครอบครัวของแต่ละคน..ในที่นี้..ลูก ๆ กับภรรยาไพสิฐนั่นแหละที่จะได้รับผลประโยชน์มากที่สุด..แต่ลูกไพสิฐก็ยังเล็กอยู่..ส่วนเพทายภรรยาของเขา..หงส์ก็น่าจะรู้จักไม่ใช่หรือ..”

“..ค่ะ..เป็นคนดี..ไม่เอาเรื่องเอาราวอะไรกับใคร..เป็นแม่บ้าน..ชีวิตสมถะเรียบง่าย..สามีตัวเองมีกิ๊กก็ยังไม่คิดจะสืบสาวหรือเอาเรื่องสร้างปัญหาอะไรเลย..”แม่หมอหงส์จับที่ดวงชะตาของเพื่อนที่อยู่ตรงหน้า.. “..ชอบทำบุญอีกต่างหาก..”

“..ตัดปัญหาไปได้เลย..ในกรณีถ้าจะว่า..เพทายเป็นคนฆ่าสามีตัวเอง..”

“..คนที่ไม่มีปัจจัยอะไรเป็นสาเหตุที่ชวนให้ถูกฆาตกรรม..ตำรวจก็เลยมีข้อสรุปที่ง่าย..ว่าฆ่าตัวตาย..เพราะสิ่งที่ตำรวจเห็นก็คงเป็นแบบที่พี่ไพศาลเห็นใช่ไหมคะ..”

ไพศาลพยักหน้า..ถอนหายใจ..

“..แต่พี่ไม่เชื่อไง..เหมือนหงส์นั่นแหละ..ใครจะมาบอกว่าไพสิฐจะฆ่าตัวตายก็บ้าเต็มทนแล้ว..ความผิดปรกติเดียวที่พี่เห็นก็คือ..ไพสิฐถ่ายรูปคู่กับผู้หญิงคนนี้..และดูสนิทสนมมาก..จนเหมือนจะแอบคบหากันแบบลับ ๆ ..”

“..พี่ไพศาลคะ..หงส์ขอเวลาหน่อยนะคะ..”แม่หมอมองนาฬิกาเหมือนตัดบท.. “..ใกล้เวลาที่ลูกค้าคนต่อไปจะนัดหมายแล้ว..ข้อสรุปทางดวงชะตายังสรุปได้ยาก..และหงส์ก็ยังสงสัยเหมือนพี่ว่าคนอย่างไพสิฐไม่น่าจะฆ่าตัวตาย..หงส์จะให้มัสสุคนของหงส์ตามพี่ไปที่บ้านไพสิฐ..รวมถึงบริษัทของเขาด้วยนะคะ..ไปเก็บข้อมูลทุกอย่างเอามาให้หงส์..”

ผมสะอึก..นี่เจ๊เล่นอะไรของเจ๊น่ะ..

แม่หมอหัวเราะ..

“..มัสสุ..แกไปในฐานะคนดูฮวงจุ้ยก็แล้วกัน..”

ผมตาเหลือก..

“..เจ๊..อย่างผมเนี่ยนะจะดูฮวงจุ้ย..”

“..ก็ทำตัวเป็นซินแส..ยากตรงไหนล่ะ..”

“..แล้วถ้าเค้ามาไล่ต้อนถามเรื่องฮวงจุ้ยจากผมล่ะ..”

“..แกก็บอกว่ายังตอบอะไรไม่ได้..วันนี้..มาเอาข้อมูล..วัดทิศ..วัดนั่นวัดนี่ไป..แต่สิ่งที่ฉันต้องการ..คืออยากให้แกไปคุยกับทุกคนที่เกี่ยวข้อง..บันทึกใส่กล้องสปายไว้ด้วยนะ..”เจ๊แม่หมอยื่นกล้องสปายที่เราเคยใช้ตอนสืบคดียามตับนิทานให้..ผมก็ต้องรับมาตามหน้าที่..

คุณไพศาลสบตาแม่หมอ..

“..เพื่อน ๆ หงส์ที่พี่ไปสอบถามมา..เค้าบอกว่าก่อนที่หงส์จะมาเป็นหมอดู..เคยทำงานที่กรมสืบสวนคดีพิเศษมาก่อนใช่ไหม..นี่หงส์จะช่วยพี่ในฐานะไหนกันแน่เนี่ย..”

“..ทั้งสองฐานะล่ะค่ะ..”แม่หมอเอนกายกับพนักเก้าอี้.. “..ทั้งหมอดู..และก็..นักสืบ..”

แม่หมอถอนหายใจ..

“..หงส์ก็อยากรู้ความจริงเหมือนกันพี่..ว่าตกลง..ไพสิฐ..มันตายเพราะอะไรกันแน่..ถ้าฆ่าตัวตายจริงก็ต้องแสดงความเสียใจกับพี่และครอบครัวของมันด้วย..แต่ถ้ามันถูกฆาตกรรม..หงส์ก็ต้องทวงความยุติธรรมให้เพื่อนค่ะ..”

…..

ทวงความยุติธรรมหรือ..มันก็ควรจะทำหรอกนะ..แต่แม่หมอจะไว้ใจผมเกินไปหรือเปล่า…

ว่าแต่ซินแสฮวงจุ้ยต้องทำตัวยังไงบ้างนะ..ผมเองบอกตรง ๆ ว่าไม่รู้อะไรสักเท่าไหร่..ได้แต่เดา ๆ เอานั่นแหละ..

คุณไพศาลบอกแผนคร่าว ๆ ให้ผมฟัง..ว่าจะไปที่บ้านของไพสิฐเพื่อนแม่หมอก่อน..ไปหาคุณเพทายซึ่งเป็นภรรยา..และจะหว่านล้อมว่า..ให้ผมมาปรับฮวงจุ้ยแก้เคล็ดให้เนื่องจากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นในบ้าน..น่าจะมีกระแสชี่หรือพลังร้ายอะไรบางอย่างที่ต้องแก้ไข…

ผมว่าพี่ชายของเพื่อนแม่หมอคนนี้..น่าจะไปเป็นนักสืบหรือสายลับอะไรอีกสักคนนะครับ..แค่แม่หมอตั้งต้นเรื่องให้นิดเดียวว่าให้ผมไปสืบ..และไปในฐานะไหน..แกก็นึกมโนเรื่องราวสร้างเรื่องสร้างบทบาทราวกับเป็นนักสร้างหนังสร้างละครอะไรทำนองนั้น..

แกบอกว่า..จากนั้น..ก็จะพาไปที่บริษัทของไพสิฐ..ซึ่งเวลานี้..สภาพอาจจะกำลังปั่นป่วน..และให้ผมทำหน้าที่ตรวจสอบว่าวิญญาณของคุณไพสิฐเข้ามาอยู่ที่บริษัทบ้างไหม..โต๊ะทำงานตั้งผิดตำแหน่งฮวงจุ้ยอะไรไหม..เจ้าของถึงฆ่าตัวตายไปอย่างนั้น..

“..แล้วคุณไพศาลสามารถเข้าไปจัดการเรื่องราวในบริษัทของคุณไพสิฐได้หรือครับเนี่ย..”ผมอดถามด้วยความกังวลไม่ได้…แต่คุณไพศาลยิ้มปลอบ..

“..ได้สิ..ก็ผมอยู่ในฐานะที่ปรึกษา..ตลอดระยะเวลาที่เกิดเรื่อง..พนักงานขวัญผวาไปตาม ๆ กัน..เพราะมีการเล่าลือเรื่องผีของไพสิฐวุ่นวายไปหมด..ก็ยังเคยบอกกับคนที่ทำหน้าที่บริหารว่า..อาจจะต้องหาซินแสมาปัดรังควาญ..จัดการสร้างขวัญกำลังใจให้พนักงานสักหน่อย..”

ผมอดสงสัยไม่ได้..

“..แล้วตอนนี้..คุณไพสิฐเสียชีวิต..ใครทำหน้าที่ดูแลบริษัทต่อล่ะครับ..”

“..ก็เพื่อน ๆ หุ้นส่วนเขานั่นแหละ..บริษัทนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับผมตั้งแต่แรก..เพียงแต่ผมเป็นนักกฏหมาย..เป็นทนายความ..ไพสิฐเลยให้ผมเป็นที่ปรึกษาด้านกฏหมายให้เท่านั้นแหละครับ..”

ผมนิ่งคิด..คุณไพศาลถอนหายใจ..

“..แต่หากไพสิฐตาย..หุ้นส่วนที่เหลือก็อาจจะได้ประโยชน์มากขึ้นก็ได้..เพียงแต่ผมยังไม่อยากจะปักใจเชื่อว่าจะมีใครคนไหนคิดจะฆ่าไพสิฐ…”

“..ทำถึงคิดอย่างนั้นล่ะครับ..”

“..การฆ่าไพสิฐทั้งที่เจ้าตัวเองยังมีบทบาทสำคัญในบริษัท..ผมว่ามันไม่คุ้ม..ไพสิฐเก่งเรื่องตลาดมาก..ถ้าขาดไพสิฐไปสักคน..บริษัทก็คงปั่นป่วนไม่น้อย..เพราะยังไม่มีใครทำแทนได้..ตอนนี้..บริษัทก็กำลังเครียดในเรื่องนี้อยู่..ยังหาทางออกไม่เจอเลย..”

เหมือนข้อสงสัยจะมีคำตอบของมันหมดสิ้น..

ว่าแต่..แม่หมอจะหาคำตอบที่นอกเหนือจากนี้ได้แค่ไหน..ผมก็อยากจะรู้เหมือนกัน..

ปัญหาเฉพาะหน้าที่ชวนเครียดของผมตอนนี้ก็คือ..จะต้องรับบทซินแสฮวงจุ้ยอย่างไรถึงแนบเนียน..

….

ผมใช้เวลาตอนนั่งรถ..โหลดแอพพลิเคชั่นเกี่ยวกับฮวงจุ้ยเท่าที่หาได้..และพยายามศึกษา..

จะว่าไปแล้ว..หากจะให้เป็นซินแสจริง ๆ ..ก็คงไม่ยากเท่าไหร่แล้วล่ะครับ..เพราะแอพพลิเคชั่นฮวงจุ้ยที่โหลดมาได้..มันเหมือนบอกโน่นนี่นั่นไว้คร่าว ๆ แล้ว..ผมว่า..ถ้าจะจัดฮวงจุ้ยจริงตามนั้นก็น่าจะทำได้สบาย ๆ ..

แต่ก็แค่ซินแสกำมะลอนั่นแหละ..ฮ่าฮ่าฮ่า..ใครจะไปกล้าจัดจริง ๆ …

ถ้าจะต้องจัดกันจริง..ผมว่า..แม่หมอคงจะบอกผมเองแหละ..ก็แค่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนให้เท่านั้นเอง..

เมื่อถึงบ้านคุณไพสิฐ..ผมรู้สึกถึงความเงียบเหงา.วังเวง..ก็แน่ล่ะ..บรรยากาศมันยังไม่น่าจะคลายความหดหู่ลงสักเท่าไหร่..

ผมยังคิดต่อเนื่อง..นอกจากจะต้องปลอมตัวเป็นซินแสกำมะลอแล้ว..การพยายามสอบถามข้อมูลต่างๆ ..ก็เป็นเรื่องสำคัญว่าจะต้องทำยังไงไม่ให้ผิดสังเกต..แต่ก็ได้ข้อมูลครบถ้วนตามที่แม่หมอต้องการ..

ว่าแต่แค่ไหนถึงจะเรียกว่าครบถ้วนล่ะ..

ระหว่างทาง..เหมือนคุณไพศาลจะติดต่อมาหาภรรยาของน้องชายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..ว่าจะเข้าไปหา..แต่ไม่ได้บอกว่าพาผมมาด้วย..

การติดต่อเพื่อตรวจสอบว่าคุณเพทายอยู่บ้านหรือเปล่าเท่านั้น..แต่สำหรับการจะพาผมเข้าไป..ภรรยาของน้องชายบางครั้งอาจจะไม่สะดวกใจก็ได้..ดีที่สุดก็คือให้เข้ามาแบบไม่รู้ตัวนี่แหละ…

ถ้าคุณเพทายภรรยาคุณไพสิฐต้อนรับผมดีก็แล้วไป..แต่ถ้าไม่..ก็คงต้องหาทางรับมือด้วยแผนสองสามสี่..

บ้าสิ..มีที่ไหนเล่าแผน..ไม่มีสักแผน..ไปด้นสดเอาก็แล้วกัน…

หลังจากรอสักครู่..คุณไพศาลก็ลงจากรถที่จอดหน้าบ้าน..ซึ่งเป็นบ้านหลังพอประมาณในหมู่บ้านหรู..แสดงถึงฐานะผู้อยู่อาศัยเป็นอย่างดี..

และผู้หญิงคนหนึ่งสีหน้าเศร้า..แต่ก็ยังฝืนทำเป็นไม่มีอะไร..เปิดประตูต้อนรับ..เธอดูประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นผมซึ่งเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ..

คุณไพศาลเหล่มองผมเล็กน้อย..

“..พี่ไปหาหงส์เพื่อนคนหนึ่งของไพสิฐมา..หงส์เป็นหมอดู..และเพิ่งรู้เรื่องของไพสิฐ..”

คุณเพทายพยักหน้าเนือย ๆ ..

“..เขาก็ส่งซินแสลูกมือของเขามาที่นี่..อยากจะให้ช่วยปรับสภาพฮวงจุ้ยที่บ้านให้..เผื่ออะไร ๆ มันจะดีขึ้น..ไม่ต้องวิตกเรื่องค่าใช้จ่ายหรอกนะทาย..พี่จัดการให้..หงส์ก็ยินดีช่วยอยู่แล้วเพราะเป็นเพื่อนเก่าของไพสิฐ…”

“..บ้านหลังใหญ่เกินไปค่ะ..”คุณเพทายพูด.. “..จัดไปก็เท่านั้น..อีกหน่อย..ทายคงจะขาย..และพาลูกไปอยู่ที่อื่น..ที่มันเล็กและเหมาะสมกับพวกเราสามคนแม่ลูกหน่อย..”

“..ไม่เอาน่าทาย..”คุณไพศาลพยายามปลอบน้องสะใภ้.. “..อย่าพูดแบบนั้นสิ..ไพสิฐมันคงไม่ดีใจหรอกนะที่ทายจะทำแบบนั้น..”

“..แล้วเขาทำอย่างนั้นทำไมคะพี่ไพศาล..ทำไม..”คุณเพทายเสียงเครือ.. “..ไม่รักไม่ดูแลครอบครัว..ตัดช่องน้อยไปแต่พอตัวแบบนี้..มันทนไม่ไหวจริง ๆ นะคะ..”

ท่าทางผมจะรับมือยากสักหน่อยแล้วล่ะ..

แต่นิสัยผมนี่แม่หมออาจจะเล่าให้คุณ ๆ ฟังแล้วใช่ไหมครับว่าเป็นอย่างไร…

ผมมันขี้เสือก..ขี้สอดซะด้วยสิ..

“..ถ้าจะต้องขายจริง..การจัดปรับฮวงจุ้ย..อาจจะทำให้ขายได้ราคาดีขึ้นนะครับ..เรื่องนี้ผมรับรองเลย..มีหลายรายที่ให้ผมไปปรับฮวงจุ้ยให้ก่อนจะขายบ้านหรือที่ดิน..เพื่อจะขายให้ได้ราคาครับ..”

คุณไพศาลเหล่มองผม..สีหน้าเหมือนจะชมเชยอยู่เหมือนกัน..

“..จริงอย่างซินแสท่านว่านะทาย..เอาเถอะ..ยังไงก็เข้าไปคุยกันข้างในก่อน..พี่เองก็อยากจะรู้ว่าวิญญาณของไพสิฐตอนนี้อยู่ที่ไหน..ซึ่งเท่าที่ไปดู ๆ จากหมอดูมา..ไม่อยู่บ้านก็ออฟฟิศ..เราอาจจะทำอะไรให้เขาได้เป็นครั้งสุดท้ายนะทายนะ”

ถ้าไม่บอกว่าคุณไพศาลเป็นทนายมาก่อน..ก็คงต้องชมเชยแล้วล่ะว่าตีบทแตกจริง..แต่นี่เขาเป็นทนายนี่นา..การหว่านล้อมและจิตวิทยาต้องถือว่าชั้นยอด..

คนอย่างคุณไพศาลให้ตายผมก็ไม่คิดหรอกว่าเขาจะเชื่อเรื่องวิญญาณ..เรื่องผี..เรื่องอะไรแบบนี้..

และในที่สุด..คุณเพทายก็ให้เราเข้าไปในบ้านจนได้..

แถมยังหาน้ำท่ามาเสริฟให้ด้วย..

ผมจิบน้ำ..แล้วเอามือถือมาเปิดแอพฮวงจุ้ย..วัดทิศโน่นนี่นั่นไปเรื่อยตามที่ศึกษามาคร่าว ๆ …

ขณะกำลังคิดว่าจะเล่นมุกถามข้อมูลยังไงดี..คุณไพศาลก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้รับแขก..

“..ซินแส..จะต้องดูที่ตั้งหิ้งพระกับเจ้าที่ไหมครับ..”

เขาเดินเข้ามาใกล้..และกระซิบแบบที่ให้ผมได้ยินเท่านั้น..

“.ผมรู้ว่าจะถามอะไรก็ถามยาก..เอาเป็นว่าผมถามให้นะครับ..คุณก็พยายามจับใจความเอาก็แล้วกัน..”

“..ถามหรือครับ..”ผมดูจะโล่งใจ.. “..กำลังนึกมุกพอดี..”

“.ผมเข้าใจครับ..คุณคงทำในสิ่งที่หงส์อยากให้ทำได้ยากสักหน่อย..เอาเป็นว่าผมจะช่วยก็แล้วกัน..”

“..ผมว่าถ้าผมป้วนเปี้ยนใกล้ ๆ อาจจะผิดสังเกตนะครับ..แบบนี้ดีกว่า..”

ผมปลดกล้องสปายที่กำลังบันทึกคลิปวิดีโอยื่นให้..

จะบอกให้ตรง ๆ ก็ได้..นี่เป็นวิธีอู้งานชั้นดีเลยล่ะ..

อย่างน้อยก็มีเหตุผลที่คู่ควรกับการอู้สักหน่อย..

งานผมง่ายขึ้นแล้วล่ะครับ…

….

ผมขึ้นไปที่ห้องพระและไหน ๆ ก็เป็นซินแสทั้งที..จะยังไงก็ไม่รู้ล่ะ..ผมถือโอกาสไหว้พระในห้องไปด้วยเสียเลย..

บรรยากาศในห้องพระดูขรึม ๆ ..และค่อนข้างแปลก..ผมมองเห็นรูปของคุณไพสิฐตั้งอยู่ในจุดที่ไม่ไกลจากหิ้งพระใหญ่นัก..แม่หมอเคยบอกผมว่า..ตามธรรมเนียม..ห้ามวางรูปผู้ตายร่วมกับพระ..ต้องแยกหิ้งให้เด็ดขาด..เพราะถือว่าคนกับพระนั้นอยู่คนละเลเวลกัน..จะให้ปะปนกันไม่ได้..

รูป..ชื่อ.ตลอดจนตัวหนังสือเขียนชาตะมรณะชัดเจน..ว่าเกิด..ตาย..วันที่เท่าไหร่..

ไม่น่าจะมีอะไรผิดสังเกตนะครับ..

แต่โทรศัพท์ของผมสั่น..เหลือบดู..อ้าวไลน์นี่..แม่หมอไลน์มาหาผม...

แม่หมอคงคิดว่าผมกำลังทำงานตามคำสั่งอยู่มั้ง..ใครจะรู้ล่ะว่าผมอู้งานอยู่..

ว่าแต่ไลน์มาทำไมกัน..

แม่หมอแชทสั่งงานผม..

“..ช่วยถามภรรยาคุณไพสิฐด้วยว่า..วันที่คุณไพสิฐเสียชีวิต..มีญาติคนไหนมาหาบ้าง..”

ญาติหรือ..บ๊ะ..จะถามยังไงกันล่ะเนี่ย..

ถ้าไม่ถามก็คงไม่ได้สินะ..เพราะแชทมาขนาดนี้..

แต่ก็ต้องตอบไปก่อนว่าครับ..จากนั้นค่อยว่ากันใหม่..

นึกคำถามก่อน..อะไรดีน้า...

ผมลงมาจากห้องพระชั้นบน..ทำเป็นอ่านข้อมูลจากเข็มทิศในมือถือ..และลงมาถึงห้องรับแขกที่คุณไพศาลกำลังนั่งสนทนากับคุณเพทายอยู่..

ผมกระแอมเล็กน้อย..คุณไพศาลเห็นท่าทีผมก็แปลกใจ..

“..มีอะไรจะสอบถามไหมครับซินแส..”

“..อ๋อ..ต้องสอบถามตามหลักฮวงจุ้ยน่ะครับ..ว่าบ้านหลังนี้มีคนอยู่กันกี่คน..”

คุณเพทายหน้าเศร้า..แต่ก็ตอบว่า..

“..มีแค่สี่คนค่ะ..แต่ตอนนี้เหลือสามแล้ว..ดิฉันอยู่กับไพสิฐกับลูกสองคนแค่นั้น..”

“..ลูกยังเล็กอยู่ใช่ไหมครับ..”

“..ก็ไม่เชิงค่ะ..คนโตสิบสาม..คนเล็กสิบขวบ..”คุณเพทายตอบ..

“..มีญาติพี่น้องคนอื่นหรือเพื่อน ๆ มาค้างบ่อยไหมครับ..”ผมหยิบสมุดขึ้นมาจด..

“..ถามทำไมคะ..เกี่ยวอะไรกับการดูฮวงจุ้ยด้วยหรือคะ..”คุณเพทายน่าจะเริ่มสงสัยเพราะคำถามผมมันไม่น่าจะเป็นคำถามของซินแสฮวงจุ้ยสักหน่อย..

“..จำนวนคนที่อาศัยมีผลต่อการปรับชัยภูมิมากนะครับ..แม้คน ๆ นั้นจะไม่ได้อยู่บ้านโดยตรง..แต่ถ้ามาค้างบ่อยก็ถือว่าเป็นสมาชิกในบ้านได้เช่นกัน..”

“..ปรกติคุณไพสิฐเอื้อเฟื้อต่อญาติพี่น้องทุกคนอยู่แล้วค่ะ..แต่เพื่อนไม่ค่อยมาค้างทั้งที่เขาเป็นคนเพื่อนเยอะ..ที่ค้างบ่อยก็เห็นจะเป็นลิน..ที่เป็นหลาน..เพราะแกทำงานที่บริษัทให้คุณไพสิฐด้วย..เป็นฝ่ายบัญชี..คนอื่น ๆ ก็มาค้างกันประปราย..ส่วนใหญ่เป็นหลาน ๆ น่ะค่ะ..ลูกของคุณไพโรจน์บ้าง..ลูกคุณไพฑูรย์บ้าง..บางทีก็ลูกคุณไพศาลก็ด้วยค่ะ..มีแต่ลูกของคุณไพรินทร์ที่ไม่ได้มาค้างที่นี่เลย..เพราะคุณไพรินทร์แกไม่ถูกกับพี่ชายค่ะ..”

ผมหูผึ่ง..อะไรนะ.ชื่อขึ้นต้นว่าไพทั้งนั้น..พี่น้องคุณไพสิฐนี่เดี๋ยวต้องถามคุณไพศาลล่ะ..

“..ทำเลของบ้านไพสิฐใกล้สนามบิน..ก็เลยมาค้างกันบ่อยเพราะบางทีลูก ๆ หลาน ๆ จะไปต่างจังหวัดบ้าง..ต่างประเทศบ้างแต่ขี้เกียจตื่นเช้าเกิน..ก็อาศัยนอนค้างที่บ้านไพสิฐนี่แหละครับ..”คุณไพศาลช่วยตอบ..

คุณเพทายพูดขึ้นว่า..

“..แต่อยู่หลัก ๆ ก็สี่คน..กับลินค่ะ..ลินเป็นลูกสาวคุณไพโรจน์..จบบัญชี..พอดีคุณไพสิฐต้องการคนไว้ใจได้มาทำงานตรงนี้..เลยขอแรงลินมาช่วยค่ะ..ลินมักจะบ่นว่างานเยอะงานหนัก..บางทีก็หอบงานไปทำที่บ้าน..คุณไพสิฐเห็นใจหลาน..เลยจัดหัองให้อยู่เป็นพิเศษค่ะ..”

“..นับว่าเป็นคนที่ห้าได้นะครับ..”ผมจด.. “..กระแสชี่ในบ้านปั่นป่วนนิดหน่อยเพราะคนเข้าออกเยอะไปครับ..ก่อนหน้าที่คุณไพสิฐจะเสีย..มีใครมาค้างบ้างไหมครับ..”

“..เอ๋..เกี่ยวอะไรกับฮวงจุ้ยหรือคะ.”

เรื่องตอแหลขอให้บอกมัสสุ..ผมทำหน้านิ่งแล้วก็พูดขึ้นว่า..

“..ผมจับกระแสชี่ที่ปั่นป่วนได้..บางทีอาจจะมีผลจากพลังชี่ที่ผิดปรกตินะครับ..เลยทำให้คนในบ้านหงุดหงิด..”

“..ช่วงนั้นคุณไพฑูรย์พี่ชายอีกคนของคุณไพสิฐมาค้างค่ะ..แต่ก็นั่นแหละ.มันก็แปลกที่นาน ๆ พี่น้องจะมาค้างกันสักที..ส่วนใหญ่จะเป็นหลาน ๆ นะคะ..นั่นคือที่ดิฉันจำได้ล่าสุด..”

ผมขมวดคิ้ว..

“..อะไรนะครับ..มีจำได้ล่าสุดด้วย..”

“..ก่อนคืนที่คุณไพสิฐเสีย..ดิฉันไปเยี่ยมคุณแม่ที่เชียงรายค่ะ..ถือโอกาสพาลูก ๆ ไปเที่ยวเยี่ยมคุณยายด้วย..”คุณเพทายหน้าเศร้า.. “คุณไพสิฐยังบ่นเสียดายว่าถ้าไม่ติดงานจะไปด้วย..แกเลยอยู่บ้านแค่คนเดียว..แต่ใครจะคิดล่ะคะ..ว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ดิฉันเห็นสามี..”คุณเพทายพูดจบก็สะเทือนใจจนร้องไห้..

ผมรู้สึกเห็นใจ..แต่ก็ต้องตอแหลของผมต่อไปตามหน้าที่..

“..ต้องขออภัยนะครับที่ทำให้คุณเพทายสะเทือนใจ..ผมได้ข้อมูลที่ผมต้องการครบแล้วครับ..เดี๋ยวจะส่งแผนผังฮวงจุ้ยมาภายหลังนะครับว่าจะต้องจัดผังอย่างไรถึงจะทำลายกระแสชี่ร้ายออกไป..”

“..ซินแสเห็นอะไรผิดปรกติในบ้านดิฉันอีกหรือเปล่าคะ..”

“..ก็เห็นแต่กระแสชี่แปลก ๆ นี่แหละครับ..อย่างอื่นก็ไม่มีอะไร..”ผมโม้ไปเรื่อย..

ผมเห็นคุณไพศาลเหล่มองผม..คงเอะใจอะไรบางอย่าง..

ใช่..เขาน่าจะคิดเหมือนผมนั่นแหละครับ..

คืนวันที่คุณไพสิฐเสียชีวิต..อาจจะมีคนอื่นมาค้างที่บ้านด้วย..และเป็นไปได้มากว่าใครคนนั้นอาจจะเป็นสาเหตุการตายที่แท้จริงก็ได้..

แต่มันอาจจะไม่มีก็ได้เช่นกัน...

ว่าแต่ใครล่ะ..

วูบหนึ่ง..ผมกลับใจหายอย่างไม่ทราบสาเหตุ..

ผมนึกถึงผู้หญิงในรูปเซลฟี่ของคุณไพสิฐที่คุณไพศาลเอามาให้ดู..

ถ้าเป็นแม่เกวลินที่เป็นแม่แฟนผมล่ะ..นี่ไม่อยากจะให้เป็นอย่างนั้นเลยนะ..

......

ระหว่างทางที่ขึ้นรถคุณไพศาลที่ขับจากบ้านและตรงไปที่บริษัทของคุณไพสิฐเอง..

ผมมองดูสิ่งที่จดไว้..ก่อนจะอดถามไม่ได้..

“..จะรังเกียจไหมครับ..หากผมจะขอข้อมูลเกี่ยวกับพี่น้องของคุณไพศาลและคุณไพสิฐสักหน่อย..”

คุณไพศาลถอนหายใจ..

“..ผมกล้าการันตีนะครับ..ว่าพี่น้องของผมไม่มีวันจะฆ่ากันแน่นอน..”

“..แต่ที่คุณเพทายบอกมาเมื่อสักครู่..เหมือนกับว่า..มีคนหนึ่งไม่ถูกกับคุณไพสิฐไม่ใช่หรือครับ..”

“..คุณมัสสุ..ใช่..ไพรินทร์ไม่ถูกกับไพสิฐ..เพราะไพรินทร์เป็นน้องสาวคนเล็กสุดของครอบครัวของเรา..ผมเป็นคนโต..ไพฑูรย์กับไพโรจน์เป็นคนที่สองที่สามตามลำดับ..ไพสิฐเป็นน้องชายคนเล็ก.ถัดจากเขาก็คือไพรินทร์ที่เป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านและเป็นลูกคนสุดท้อง..”

ไพศาลถอนหายใจ..

“..เขาไม่ค่อยถูกกันก็คงเป็นเพราะต่างคนต่างก็เป็นลูกคนเล็ก..ก็เลยเหมือนชิงดีชิงเด่นกันนิด ๆ ..หมั่นไส้กันไปตามประสา..พอโตขึ้น..ไพสิฐก่อตั้งบริษัทอินทีเรีย..และนำเข้าสินค้าประเภทเครื่องแต่งบ้าน..ไพรินทร์ทำงานบริษัทอสังหาริมทรัพย์พวกบ้านคอนโดอะไรแบบนั้น..และงานต้องประสานกันในบางงาน..ตอนนี้แหละที่มีปัญหากระทบกระทั่งกัน..เพราะต่างคนต่างก็ไม่ยอมกัน..แต่ถ้าจะถึงกับฆ่าแกงก็มากไป..งานศพของไพสิฐ..ก็ได้ไพรินทร์นี่แหละเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญเพราะเพทายมัวแต่เสียใจจนทำอะไรไม่ได้..ผมยังยืนยันอีกครั้งนะครับ..ว่าพี่น้องผมไม่มีทางฆ่ากันเด็ดขาด..”

เมื่อยืนยันถึงขนาดนั้นผมก็ได้แต่นิ่ง..

แต่ผมเริ่มตระหงิดใจแล้วล่ะครับ..เพียงแต่นั่นก็แค่ความรู้สึกของผมคนเดียว..

เพราะดูเหมือน..คุณไพศาลกำลังจะปิดทางการหาข้อมูลของผม..

เหมือนเขากำลังปิดบังไม่อยากให้เรารู้เบื้องหลังอะไรสักอย่างนี่แหละ...

ถ้าแม่หมอรู้..จะตระหงิดใจเหมือนผมไหมนะ..

บางที..คนที่อยู่กับคุณไพสิฐในคืนวันที่เขาแขวนคอตายเสียชีวิต..อาจจะเป็นคุณไพศาลคนนี้เองก็ได้...

.......

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 22:10
    ไพศาล ชื่อพ่อ ของเรา=.=
    #16
    1