แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,653 Views

  • 159 Comments

  • 415 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    417

    Overall
    24,653

ตอนที่ 46 : Revenge(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

image

เรื่องจากมุมมองบุคคลที่สาม

“..ฉันไม่ใช่ของเล่น..ฉันคมมากกว่านั้น...”

ข้อความสั้น ๆ อยู่ในกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ในซองที่แม่หมอหงส์ได้มาจากใต้เก้าอี้ของแคท..

แม่หมอหงส์มองดูกระดาษ..ยิ้มเล็กน้อย..

“..ดูเธอจะไม่เครียดเลยนะ..ลักขณา..”เสียงของภรภพในสมอลทอล์คที่เชื่อมกับโทรศัพท์พูด..

มีเสียงโวยวายจากเบลล่าที่ต่อโทรศัพท์แบบประชุมสายกันอยู่..

“..แกเล่นบ้าอะไรวะภรภพ..ปริศนาบ้าอะไรนี่..”

แม่หมอหงส์รู้ดีว่าทริคของเบลล่าคืออะไร..

แกล้งโวยวายไปเรื่อย..แต่แท้ที่จริง..เหมือนกำลังทีเล่นทีจริงทำให้อีกฝ่ายคาดเดาสถานการณ์ไม่ได้ว่าตกลงคิดอะไรอยู่..

ก็เหมือนกับแม่หมอหงส์นั่นแหละ..ที่ซ่อนทุกอย่างไว้ในท่าทีที่ผ่อนคลายเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายคาดเดาได้..

ทั้งสองเคยเป็นอดีตมือดีของกรมสืบสวนคดีพิเศษ..ฝึกมาทั้งหมด..เรื่องสืบสวน..หาข่าว..สายลับ..และจัดการกับสถานการณ์ที่ชวนกดดัน..

การเดินลัดเลาะ)ไปตามทางที่ยากสังเกตทำให้สามารถใช้ปากกาเขียนอะไรขยุกขยิกในซองได้..เป็นการทดความคิดไปในตัว..สิ่งที่แม่หมอหงส์ได้จากจีจี้ในตอนที่กอดกันและผละจากกัน..นั่นคือรหัสดวงตามวิชาจุดเวลาอาตมะ..

แค่ตัวเลขสามตัว..หากตั้งเป็นดวงกาลชะตาในวิชาจุดเวลาอาตมะได้..มันอาจจะบอกอะไรได้มากทีเดียว..

จีจี้กระซิบแค่เพียงเลขสามตัวเท่านั้น..สองหกเจ็ด..

แค่ตัวเลขสามตัว..ก็สามารถผูกดวงได้แล้วสำหรับการตั้งดวงแบบเลข ๗ ตัว..

๒...๓...๔...๕...๖...๗...๑

๖...๗...๑...๒...๓...๔...๕

๗...๑...๒...๓...๔...๕...๖

...................................

๑๕.๑๑.๗.๑๐.๑๓.๑๖.๑๒

๑...๖...๔...๒...๗...๕...๓

๓...๕...๗...๒...๔...๖...๑

ถือว่าดวงนี้ใช้ได้..เพราะศัตรูซึ่งเป็นดาวจากนิยามอริเป็นดาว ๔ อยู่พยายะซึ่งหมายถึงแอบซ่อน..ฐาน ๑๓ ซึ่งเป็นฐานที่มีตัวเลขรุนแรง..ชนไปถึงโชคและเคหัง..ซึ่งหมายถึงแอบซ่อนอยู่ในสถานที่ที่ได้เปรียบมาก ๆ คอยสร้างความเสียหายอยู่..

ส่วนถ้าจะหาว่า..ของที่คนร้ายซุกซ่อนไว้อยู่ที่ไหน..ก็แค่อ่านจากดาวเลข ๒ไปเรื่อย ๆ ..จนชิ่งไปถึงเลข ๗ ซึ่งเป็นฐานอยู่..และกำลังของดาวเสาร์หรือเลข ๓ มันหนุนไปที่ปุตตะซึ่งในกรณีนี้คือจีจี้กับแคท..แปลว่า..ภรภพวางแผนให้ระเบิดในตัวแคทจีจี้สัมพันธ์กับระเบิดที่กำลังหาจริง ๆ ...

แม่หมอหงส์อดถอนหายใจไม่ได้..วิชาความรู้ของครูบาอาจารย์ยังใช้ได้เสมอ..ดีที่พิมพ์ดาวซึ่งถือเป็นอาจารย์ของเธอสอนวิชาจุดเวลาอาตมะให้จีจี้ด้วย...

จีจี้จะรู้สึกตัวตื่นขึ้นพร้อมกับสังเกตเวลาซึ่งคงอยู่บนบอร์ดหน้าเวที..และหารหัสดวงของวิชาจุดเวลาอาตมะจนได้..เพราะวิชานี้สิ่งสำคัญที่สุดคือเวลาที่จับสังเกตได้ ณ เวลานั้น..

เพียงแค่มองปราด..ก็เหมือนกับจะรู้ปริศนาทั้งหมดว่าระเบิดที่ซ่อนไว้อยู่ที่ไหน..

แต่จะให้มันรู้ง่าย ๆ คงไม่ได้..เพราะไม่อย่างนั้น..คนร้ายอาจจะมีลูกเล่นต่อไปมาใช้จนเกิดความวุ่นวายมากขึ้นกว่าเดิม..

ภรภพยังคงไม่เฉลียวใจว่า..แม่หมอหงส์ไม่เหมือนลักขณา..เจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษคนเดิมแล้ว..

แต่เธอกลายเป็นแม่หมอที่มีความสามารถทางโหราศาสตร์และการพยากรณ์อย่างหาตัวจับยาก..

เสียงเบลล่าคำรามผ่านหูฟัง..

“..หงส์..ทางเธอเป็นไงบ้าง..”

“..ยังคิดอยู่เลย..”แม่หมอหงส์ตอบ..

เสียงภรภพหัวเราะ..

“..ผมมีกฎนะ..พวกคุณห้ามเห็นปริศนาของเพื่อน..เดี๋ยวจะคิดของอีกคนออกแล้วส่งคำตอบให้กัน..ก็เท่ากับผมถูกโกงข้อสอบนั่นเอง..”

เสียงเบลล่าคำรามอีก...

“..ภรภพ..ถ้าฉันจับแกได้..รับรองแกไม่ได้ตายดีแน่นอน..”

เสียงเฮดังขึ้น..เหมือนกับทางเวทีจัดอีเวนท์ด้านล่าง..วงCLCซึ่งรวมทั้งสร..ขึ้นพบปะแฟน ๆ แล้ว..

เสียงหัวเราะของภรภพดังขึ้น..

“..อีกไม่นานสรคงแจกลายเซ็นกับแฟน ๆ แล้วสินะ..”

เบลล่ายังคงกราดเกรี้ยวใส่โทรศัพท์ต่อไป...

“..ไอ้บ้า..จิตใจแกทำด้วยอะไรวะภรภพ..แกจะฆ่าคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่..นี่มันบ้าชัด ๆ ...”

“..มัวด่าเข้าไปเถอะ.ถ้าหาระเบิดไม่เจอ..ก็ต้องเห็นศิลปินวงเกาหลีที่มีเมมเบอร์เป็นเด็กสาวชาวไทย..เละเป็นโกโก้ครั๊นช์แน่นอน..ไม่มีใครช่วยอะไรได้ด้วย..”

ความเงียบของแม่หมอหงส์ทำให้ภรภพอดพูดไม่ได้..

“..คุณกำลังคิดอะไรอยู่..คุณลักขณา..มีลูกไม้อะไรไหม..”

“..ใครจะกล้ามีลูกไม้กับแกวะภรภพ...แกได้เปรียบเราทุกประตูแบบนี้..”เสียงเบลล่าพูด

เหมือนกับภรภพจะประหลาดใจและกังวลหนัก..

“..คุณลักขณา..คุณยังอยู่ในสายหรือไม่..ถ้าไม่ตอบ..ผมคงจะต้องระเบิดแคทกับจีจี้เดี๋ยวนี้..”

อีกด้านหนึ่ง..

โทรศัพท์และหูฟังตกอยู่บนพื้น..และเสียงเกรี้ยวกราดของภรภพ..ก็ดังลอดมาจากหูฟังนั้น..

.........

ภรภพรู้สึกกริ่งเกรงกับท่าทีของแม่หมอหงส์อย่างบอกไม่ถูก..

เกิดอะไรขึ้นนะ..

ก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรต่อ..ก็ปิดไมค์ที่โทรศัพท์ซึ่งประชุมสายกับเบลล่าแลแม่หมอหงส์ก่อนจะกรอกเสียงไปที่มือถืออีกเครื่องที่เหมือนจะมีความสำคัญไม่แพ้กัน..

“..เกิดอะไรขึ้น..”

มีเสียงตอบมาจากมือถือเครื่องนั้น...

“..ลักขณาเดินฝ่าไปที่กลุ่มคนจำนวนมากที่มุงดูเวทีอยู่ครับ...”

ภรภพไม่ได้โง่..เขามีโทรศัพท์ที่ประชุมสายคนของเขาที่ติดตามแม่หมอหงส์กับเบลล่าอยู่..

เขาวางคนอยู่ไม่ห่างจากแคทจีจี้..และในขณะเดียวกัน..ก็มีคนคอยตามติดเบลล่าและแม่หมอหงส์..

“..แล้วลักขณาไปที่ไหน..”

“..เธอกำลังเดินกลับมาหามือถือที่หล่นครับ..”เสียงลูกน้องที่ตามติดแม่หมอหงส์พูด..

“..อ่อ..นี่แปลว่า..”

“..กลุ่มคนจำนวนมากคงเบียดชนจนมือถือหล่น..ผมคิดว่าอย่างนั้น..”

สายตาของลูกน้องของภรภพ..แม่หมอหงส์หยิบมือถือที่หล่นขึ้นมาแล้ว..

“..เธอได้มือถือแล้วครับ..”

“..ไม่มีอะไรผิดสังเกตนะ..”

“..ไม่มีครับ..”

ภรภพแม้จะตระหงิดใจ..แต่ก็ไม่รู้จะคลายความตระหงิดอย่างไรได้..

ไม่ช้า..ก็ได้ยินเสียงพูดของแม่หมอหงส์..

“..ขอโทษ..คนเยอะมาก..ชนมือถือหล่น..”

ภรภพแค่นเสียง...เปิดไมค์เครื่องที่ประชุมสายกับหงส์และเบลล่าอยู่..

“..คุณคงไม่มีลูกเล่นอะไรหรอกนะ..”

“..ลูกเล่นหรือ..ฉันร้อนใจจะตายแล้วนี่..”เสียงแม่หมอหงส์พูด... “.ยังคิดไม่ออกว่าที่คุณวางระเบิดไว้ในส่วนของปริศนาทางฉัน..มันควรจะเป็นที่ไหน..”

“..ก็ต้องรีบหน่อย.เพราะอีกไม่นาน..วงCLC จะให้แฟน ๆ มาเข้าแถวขอลายเซ็นแล้ว..อย่าลืมว่า..คุณมีเวลาถึงแค่แคทจีจี้ขึ้นไปขอลายเซ็นกับสรเท่านั้น..”

แม่หมอหงส์ยังคงสุขุมแม้จะบอกว่าร้อนใจก็ตาม..

“..เบลล่า.ปริศนาทางเธอล่ะ..ไขออกไหม..”แม่หมอถาม

“..ฉันคิดว่าฉันแก้ปริศนาได้นะ..”เสียงเบลล่าแจ่มใสขึ้น...

ภรภพแค่นเสียง..

“..คุณคิดว่า..คุณไปถูกที่แล้วหรือไง..”

ใช่..ภรภพเฝ้าดูด้วยจีพีเอสในโทรศัพท์..เขาจะรู้ว่าเบลล่ากับหงส์เดินไปทางไหน..

แต่อีกทางหนึ่ง..มีคนลอบสะกดรอยทั้งสองด้วย..เป็นการป้องกันสองชั้นไม่ให้พลาด...

เสียงอุทานเบา ๆ ..เพราะเหมือนเบลล่าจะไปยังที่หมายที่เธอคิด..แต่ไม่พบอะไร..

“..ไม่ใช่หรือนี่..บ้าชะมัด..”เบลล่าเริ่มโวยวายอีก.. “..ไอ้บ้า..ไอ้โรคจิต..แกคิดอะไรของแกอยู่วะ..”

แต่ในการโวยวายนั้น..แม่หมอหงส์กลับเข้าใจโดยกระจ่าง..

เพราะเอาเข้าจริง..เบลล่าก็ไขปริศนาส่วนของตนเองได้แล้ว..เพียงแต่คิดเหมือนเธอที่ไม่อยากให้ไขปริศนาได้เร็วจนเกินไป..เพียงแต่..เบลล่าทำไมถึงไขปริศนาได้..เพราะแม่หมอเองก็ยอมรับว่า..หากจะใช้สติปัญญาล้วน ๆ ..คงไม่สามารถไขปริศนาได้เร็วขนาดนี้..นั่นเป็นเพราะการใช้ดวงที่ได้จากวิชาจุดเวลาอาตมะของจีจี้ช่วยเหลือนั่นแหละ..

แล้วแม่หมอหงส์ก็ตากระจ่าง..

..ใช่..ไม่เพียงแต่เบลล่าหรอกที่คิด..มีคนช่วยเบลล่าคิดนั่นเอง..

คน ๆ นั้น..มีวิชาทางโหราศาสตร์และอ่านดวงชะตาได้เก่งพอ ๆ กับเธอหรือเหนือกว่า..

เพราะคน ๆ นั้น..คืออาจารย์ของเธอเอง..

......

ในร้านอาหารที่ปรับเปลี่ยนเป็นวอร์รูมของกรมสืบสวนคดีพิเศษ..

พนัสแลดูยังหนักใจ..แต่ส่วนหนึ่งก็วางใจไม่น้อย..

พิมพ์ดาวนั่งบนรถเข็นคนพิการ..และจับจ้องไปที่สมุดบันทึกส่วนตัว..ซึ่งเขียนรูปดวงที่จีจี้ให้ไว้ในวิชาจุดเวลาอาตมะ..

รูปดวงนี้..แม่หมอหงส์ฝากไว้ในกระดาษทิชชู่ซึ่งหาทางส่งมาให้พิมพ์ดาวและพนัสรู้ด้วย..

“..การหาระเบิดไม่ใช่เรื่องยาก..พี่หงส์ทราบแล้วล่ะค่ะ..คุณพนัส..”เสียงพิมพ์ดาวพูด.. “.แต่ต้องประวิงเวลาเพื่อไม่ให้คนร้ายใช้ลูกเล่นเพิ่มเติมมากกว่านี้..”

พนัสพยักหน้า..

“..ทางเราก็มีวิธีส่งข่าวให้เบลล่ารู้ด้วยถึงข้อมูลปริศนาของเธอ..”

“..ใช้จังหวะที่พี่เบลล่าฝ่าไปที่ฝูงคน..ให้คนของพี่เขาแอบเอากระดาษไปให้ใช่ไหมคะ..”

“..มันมีวิธีที่ทำให้คนสะกดรอยเธอมองไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ..จะว่าไป..การที่ห้างในวันนี้มีคนเยอะ..ก็ได้เปรียบเหมือนกัน..”

“..จะว่าไป..ถ้าไม่ใช่ดวงที่ตั้งจากวิชาจุดเวลาอาตมะ..คงยากหน่อยที่จะระบุว่าปริศนาเรื่องระเบิดว่าอยู่ที่ไหนนะคะ..พี่เบลล่าอาจจะคิดออก..แต่สิ่งที่เราต้องการกลับไม่ใช่แค่นั้น..”

มัสสุที่อยู่ไม่ห่างอดถามไม่ได้..

“..น้องดาวคิดอะไรอยู่ครับนี่..พี่ตามไม่ทันเลย..”

“..วิชาจุดเวลาอาตมะที่พี่จีจี้หารหัสตัวเลขตั้งดวงกาลชะตาส่งให้พวกเราได้..มันไม่ได้บอกแค่ว่าระเบิดอยู่ที่ไหนนะคะ..แต่มันบอกได้เลยว่า..คนร้ายอยู่ตรงไหน..”

“..หือ..”มัสสุอุทาน.. “..ขนาดนั้นเลยหรือ..”

“..นี่เป็นสิ่งที่คนร้ายไม่ควรจะเฉลียวใจแน่นอน..เค้าอาจจะคิดว่าซ่อนตัวไว้ดีแล้ว..แต่จริงๆ. ไม่ใช่..เราหาได้จากดวงที่ดาวจดบันทึกลงสมุดนี่แหละ..รวมถึงระเบิดทั้งสองลูกด้วย...”

พิมพ์ดาววางสมุดลงกับโต๊ะ..

“..ถ้าพี่มัสสุอ่านดวงเป็นจะทราบเลยค่ะ..”

๒...๓...๔...๕...๖...๗...๑

๖...๗...๑...๒...๓...๔...๕

๗...๑...๒...๓...๔...๕...๖

...................................

๑๕.๑๑.๗.๑๐.๑๓.๑๖.๑๒

๑...๖...๔...๒...๗...๕...๓

๓...๕...๗...๒...๔...๖...๑

มัสสเห็นก็ส่ายหน้า..

“..อย่าให้พี่ปวดหัวเลยน้องดาว..”

พิมพ์ดาวหัวเราะ..

“..ดวงนี้ต้องดูดาวพุธเลข ๔ ศัตรูกำลังคิดว่าตัวเองเป็นต่ออยู่ในสถานที่ที่เกี่ยวกับดาวพุธเพราะลงตำแหน่งเคหัง..”

มัสสุหน้าเหวอ..

“..บอกแล้วไงว่าอย่าให้ปวดหัว..พี่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย..เจ๊หงส์ลูกศิษย์น้องดาวก็ไม่เคยสอนวิชาอะไรแบบนี้ให้..”

“..เสียดายจังนะคะ..ถ้าพี่ขอเรียนและตั้งใจหน่อย..มันคงจะไม่ยากไม่เย็นอะไรหรอกค่ะ..”

“..เอาล่ะ ๆ ๆ ..แล้วสถานที่เกี่ยวกับดาวพุธมันคืออะไรล่ะ..”

“..ดาวพุธเป็นเครื่องมือใช้สื่อสาร..ตั้งบนฐาน ๑๓ ซึ่งหมายถึงความโดดเด่นเป็นพิเศษ..เครื่องมือใช้สื่อสารที่ดูโดดเด่นเป็นพิเศษในห้างนี้..มีอยู่จุดเดียวเท่านั้นนะคะ..”

มัสสุยังเหมือนจะไม่เข้าใจอะไร..แต่จอมซึ่งอยู่ดูแลคนรักของตนอย่างไม่ห่างก็พูดขึ้นว่า..

“..มันคือจอทีวีที่เรียงต่อกันเป็นตารางที่เวทีที่วง CLC ใช้แจกลายเซ็นไงครับพี่มัสสุ..”

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

“..เมื่อสักครู่..คนของเราพยายามเข้าถึงตัวพี่หงส์..จนพี่หงส์ต้องแกล้งทำมือถือหล่น..ใช้ฝูงชนปิดบังการติดตามของลูกน้องคนร้าย..เพื่อคอนเฟิร์มการรับรู้ของทั้งสองฝ่ายและบอกถึงแผนคร่าว ๆ เป็นที่เรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ..พี่หงส์รู้ว่าดาวรู้อะไรบ้างจากดวงกาลชะตาที่ได้จากวิชาจุดเวลาอาตมะที่พี่จีจี้หาได้..และเข้าใจตรงกันแล้ว..”

มัสสุอ้าปากค้าง..

พนัสพูดขึ้นว่า..

“..เราจะทำอะไรโจ่งแจ้งไม่ได้..คนของเบลล่ากำลังพยายามหาอยู่ว่า..คนร้ายควรจะอยู่บริเวณไหนใกล้กับจุดนั้น..”

“..ถ้าเจอแล้วเราก็ชาร์จเลยใช่ไหมครับ..”มัสสุถาม..

“..ไม่ได้..มันเสี่ยงมาก..คนร้ายคุมสัญญาณรีโมทที่สามารถจะกดระเบิดทำให้แคทกับจีจี้ตายได้ทุกเมื่อ..รวมถึงคนรอบ ๆ ข้างด้วย..แต่ไม่น่าจะรุนแรงเกินกว่าจะถึงบริเวณที่คนร้ายอยู่อย่างแน่นอน..”

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

“..ตอนนี้..ทางหน่วยงานของกรมสืบสวนคดีพิเศษกำลังนำเอาเครื่องมือชนิดใหม่มาใช้.แต่มันยังมาไม่ถึง..เรายังชาร์จเข้าจับคนร้ายไม่ได้ค่ะ..ต้องรอเครื่องมือนี้ก่อน..”

มัสสุครางอือม์..

“..ดังนั้น..ต่อให้เราระบุตำแหน่งคนร้ายได้..ก็ต้องทำเป็นเหมือนว่าไม่รู้เพื่อให้คนร้ายตายใจใช่ไหมครับ..รอเครื่องมือที่น้องดาวว่า..ซึ่งมันคืออะไรหรือครับ..”

จอมหัวเราะ..

“..ผมเป็นวิศวะ..น่าจะพอระบุได้นะครับคุณพนัส..มันคือเครื่องแจมสัญญาณรบกวนใช่ไหมครับ..เอาไว้กวนคลื่นไม่ให้รีโมทระเบิดทำงานได้..”

พนัสครางอือม์..

“..ถ้าใช้เครื่องนี้..มันจะกวนสัญญาณรีโมท..ทำให้คนร้ายจุดระเบิดที่ตัวแคทจีจี้ไม่ได้..ทีมผู้เชี่ยวชาญจะเข้าไปกู้ระเบิดทันที..นี่คือวิธีที่ดีที่สุด..อีกทีมจะเข้าชาร์จจับกุมคนร้ายและผู้ร่วมงาน..ซึ่งเราระบุได้แล้วว่าพวกเขาเป็นใครกันบ้าง..”

แต่พนัสก็ยังถอนหายใจ..

“..ปัญหาของเราในตอนนี้..คือ..ยังระบุตำแหน่งของคนร้ายได้ไม่ชัดเจน..เพียงแต่รู้ว่าอยู่บริเวณไหนเท่านั้น..ดังนั้น..การรอเครื่องแจมสัญญาณจึงสำคัญมาก..เราไม่รู้มาก่อนว่ามันจะเล่นถึงระเบิด..เรื่องนี้ถือว่าสุดวิสัยนะ..”

มัสสุถึงกับอ้าปากหวอ..

อะไรกัน..นี่ทำงานกันได้ถึงขนาดนี้เชียว..

แต่มัสสุก็มีสิ่งที่อยากรู้..เช่นเดียวกับคนทั่วไป..

“..น้องดาวครับ..บอกพี่ได้ไหม..ว่าระเบิดที่เจ๊กับคุณเบลล่าต้องหาให้พบมันควรจะอยู่ตรงไหน..”

“..ถ้าอ่านดวงเป็นจะทราบเลยค่ะ..ลูกแรกต้องอ่านดวงจากดาว ๒ ไป จะเห็นว่าตั้งบนฐาน ๗ และตำแหน่งบอกได้ว่า..เป็นห้องน้ำใกล้ร้านอาหารแห่งหนึ่ง..อีกลูกอยู่ที่ร้านหนังสือค่ะ..ร้านไม่ใช่เล็กเลยนะคะ..”

มัสสุอ้าปากค้าง..

“..แล้วห้องน้ำใกล้ร้านอาหารร้านไหนล่ะครับ..ร้านหนังสือก็ร้านไหนด้วยผมมองไม่ออก..”

“..ตรงนี้..ถ้าตีความจากปริศนาที่พี่หงส์กับพี่เบลล่าได้มา..คงไม่ยากเท่าไหร่แล้วล่ะค่ะ..”

พนัสครางอือม์..

วอร์รูมนอกจากจะมีคนอยู่แล้ว..เครื่องไม้เครื่องมือก็พร้อมสรรพ..โดยเฉพาะมอนิเตอร์ที่เชื่อมสัญญาณกับกล้องวงจรปิดที่เป็นกล้องสปายที่วางไว้รอบ ๆ ห้าง..

และภาพบนเวที..ก็ทำให้รู้ว่า..มีการให้แฟน ๆ เข้าแถวเพื่อขอลายเซ็นแล้ว..

พนัสพูดขึ้นว่า..

“..เห็นที..หงส์กับเบลล่าได้เวลาต้องไปเอาระเบิดแล้วล่ะ..”

......

แม่หมอหงส์หยิบซองปริศนามาอ่านอีกครั้ง...

คำปริศนาของคนร้ายมีเพียงสองประโยค..

“..ฉันไม่ใช่ของเล่น..ฉันคมมากกว่านั้น..”

ก่อนจะพยายามพึมพำให้คนร้ายได้ยิน..

“..ของเล่น..ภาษาอังกฤษคือทอย(Toy)..ไม่ใช่ของเล่น..ก็อาจจะใช้คำว่าว่า..ทอยเลส..ซึ่งมันก็คือคำพ้องเสียงของคำว่าtoiletซึ่งแปลว่าห้องน้ำ..”

ฝีเท้าก้าวเร็วขึ้น..

“..ทีนี้..ห้องน้ำที่ไหน.. “ฉันคมมากกว่านั้น”..คืออะไรกันนะ..”

แม่หมอพยายามคิดด้วยการพูดออกมาให้เสียงพูดลงไปในโทรศัพท์..

น้ำเสียงที่ทำให้คนฟังคอยลุ้นไปด้วย..

นี่คือวิธีทำให้คนร้ายสนใจเธอเพราะแผนของการเสาะหาตัวคนร้ายว่าอยู่ตรงไหน..บางครั้ง..ก็อาจจะต้องเบนความสนใจให้มากจากสภาพแวดล้อมภายนอก..

เสียงภรภพหัวเราะหึ ๆ ..

“..สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นมือดีของกรมสืบสวนคดีพิเศษ..คุณลักขณา...ว่าแต่..ต้องรีบคิดปริศนาประโยคต่อไปให้ออกล่ะ..แคทจีจี้กำลังเตรียมเข้าแถวไปพบกับศิลปินคนโปรดบนเวทีแล้ว..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

ภรภพไม่มีทางเห็นการกลอกตาของแม่หมอหงส์ในแว่นทรงนกฮูกนั้น..

แค่กลอกตาตลบเดียว..ก็เพียงพอแล้ว..

เพราะเธอรู้คำตอบมานานแล้วนั่นเอง...

“..คม..มันคล้ายกับคำว่า..”แหลม”ใช่ไหม..”แม่หมอหงส์เดินขึ้นบันไดเลื่อนไปยังร้านอาหารที่คิดไว้.. “..คมมากกว่านั้น..สำหรับคำว่ามากกว่าก็คือคำว่าเจริญ..ดังนั้น..คุณต้องหมายถึงร้านอาหารที่ชื่อแหลมเจริญ..อือม์..ในห้างนี้..มีร้านแหลมเจริญอยู่ร้านเดียว..และห้องน้ำข้างร้านนั้นคือจุดที่คุณวางระเบิดไว้...”

เสียงสบถและอุทานออกมา...

แม่หมอหงส์วิ่งไม่คิดชีวิตไปยังห้องน้ำข้างร้านอาหารดังกล่าว...

ในขณะที่เบลล่าก็พูดขึ้นว่า..

“..สำหรับของฉัน..ระเบิดมันอยู่ที่ร้านหนังสือคิโนคุกิมิยะ..ไอ้บ้าเอ๊ย..กล้าวางระเบิดไว้ที่ร้านหนังสือเลยหรือนี่..”

ภรภพไม่คิดว่า..ทั้งหงส์และเบลล่าจะคิดออกในเวลาใกล้กันเช่นนี้...

.....

ในขณะที่เวทีซึ่งจัดงานแฟนไซน์..

เวลานี้..จีจี้โอบร่างแคทไว้..ทั้งที่ต้องเข้าแถวเพื่อขึ้นไปบนเวที..

แคทกลัวและมือเย็นเฉียบ..

จีจี้เหลือบมองใบหน้าที่น่ารักของสรสมาชิกวงCLC..คิวแจกลายเซ็น..เหลืออีกแค่สามคิวเท่านั้น...

จีจี้อดกระซิบกับแคทไม่ได้..

“..มันคงไม่ดีนะแคท..ถ้าเราจะต้องตายพร้อมกับคนที่ไม่รู้เรื่องด้วย..”

“..จีจี้..”แคทน้ำตาไหล.. “..เธอหมายความว่ายังไง..”

“..อย่างน้อย..ฉันก็เป็นเซสเซอร์.แฟนคลับของ CLC ..ใครจะให้ศิลปินที่รักต้องมาตายตรงนี้..”จีจี้ยิ้มบาง ๆ ..

แคทผวาเข้ากอด..

“..นี่หมายความว่ายังไง..”

“..ถ้าจะตายพร้อมสร..สู้เราตายกันสองคนดีกว่านะแคท..”จีจี้พูดนุ่มนวล..

“..จีจี้..”แคทคราง.. “..เธอกำลังจะ..”

จีจี้ยิ้มอย่างนุ่มนวล..

“..นับหนึ่งสองสาม..วิ่งให้เร็วที่สุด..ออกไปจากห้าง..ขอให้มันระเบิดในจุดที่ไม่มีคนก็แล้วกันนะแคท..”

เสียงอุทานดังขึ้นจากหูฟัง..

“..แคท..จีจี้..เธอกำลังจะทำอะไร..”

จีจี้หยิบหูฟังจากหูโยนทิ้ง..แคททำตาม..

คนที่จิตใจเด็ดเดี่ยวขนาดนี้..แม้จะกลัวก็ไม่รู้สึกกลัว..

จีจี้กุมมือแคทแน่น..สบตาคนที่กะว่าจะต้องตายพร้อมกัน..

“..ไม่เจ็บหรอกแคท..ฉันเชื่อ..แค่วูบเดียว..เธอคงไม่ทันได้รู้สึก..”

พูดจบก็วิ่งออกไปจากแถวที่เข้าคิว..ท่ามกลางความตื่นตะลึงของทุกคน..รวมทั้งสรแห่งวงCLC ด้วย...

เสียงภรภพดังขึ้นที่หูฟังซึ่งถูกดึงทิ้งไปแล้ว..

“..บ้า..นี่คิดอะไรอยู่วะ..แคท..จีจี้..พวกเธอจะมากไปแล้วนะ..”

แต่ไม่มีใครได้ยินเขา...

จีจี้ตะโกนลั่น..

“..ทุกคนถอยไปให้ห่างตัวฉันค่ะ..ถอยไปให้เร็วที่สุด..”จีจี้ถอดแจ๊คเก๊ตออก..ทุกคนเห็นชุดระเบิดซึ่งล็อคติดกับตัวจีจี้..

แคทก็ถอดแจ๊คเก๊ตเช่นกัน...

มีเสียงร้องว่าระเบิด...

ตอนนี้..เกิดความวุ่นวายพัลวัน..คนแตกตื่น..

แคทจีจี้ออกไปหน้าห้าง..ตะโกนร้องสุดเสียงให้ทุกคนออกไป..

และกอดกัน..

ภรภพที่ตื่นตะลึงอดลุกขึ้นจากจุดที่ตัวเองนั่งอยู่ไม่ได้..

เขายังคงมีโน้ตบุ๊คเครื่องหนึ่งซึ่งควบคุมทุกอย่างอยู่..

ความโกรธแค้นเกิดขึ้น..

อิสองคนนี่..มึงจะทำแผนกูพัง..

มึงยอมตายใช่ไหม..ได้..กูจะให้มึงตาย..

แต่เสียงแม่หมอหงส์ดังขึ้นแทบจะพร้อมกับความคิดจะระเบิดแคทจีจี้ในตอนนี้..

“..ฉันคาดระเบิดไว้กับตัวแล้ว..ปล่อยแคทจีจี้ได้แล้ว..”

เบลล่าก็พูดขึ้นเช่นกัน..

“..ฉันก็จัดการทุกอย่างแล้ว..ปล่อยสองคนนั่น..”

มือที่จะกดเอ็นเทอร์กับคำสั่งกดระเบิดที่ติดกับแคทจีจี้ชะงัก..แต่เจ้าของมือก็เม้มปาก..และจะกดลงมาอีก..

.....

ในขณะเดียวกัน..แคทจีจี้กอดกันกลมหน้าห้างซึ่งคนแตกตื่นหนีกันวุ่นวาย...

แคทรู้สึกอบอุ่น..จีจี้กอดกระชับแน่น..

“..แคท..ขอโทษนะ..ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอ..แต่มันทำได้แค่นี้..”

แคทเวลานี้ไม่กลัวแล้ว..

ไฟกระพริบบนชุดระเบิดเริ่มทำงาน..และเร็วขึ้น ๆ ..

แคทจี้จี้เหมือนตัดใจยอมตาย..

“..เราหลับตากันเถอะนะ..”แคทพูด..

เสียงบิ๊บ ๆ ของไฟชุดระเบิดที่วิ่งเร็วขึ้นและเสียงสัญญาณถี่ขึ้นทำให้ทั้งสองต้องกลั้นหายใจ..

และในที่สุดสัญญาณก็ขาดหาย..ไฟกระพริบก็ดับลง...

........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #152 madam038 (@madam038) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 21:02
    บีบหัวใจมากค่ะ
    #152
    1
  2. #151 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 20:35
    ลุ้นจัด55555
    #151
    1