แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,653 Views

  • 158 Comments

  • 415 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    417

    Overall
    24,653

ตอนที่ 45 : Revenge(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    15 มี.ค. 62




เรื่องจากมุมมองบุคคลที่สาม

วันนี้...ห้างสยามไอดอลมีฝูงชนจำนวนมาก..

ส่วนหนึ่งที่คนเยอะก็เนื่องมาจากมีการพบปะแฟน ๆ ของเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลี..วงCLCซึ่งมีเมมเบอร์คนไทยอยู่ด้วยคนหนึ่งนั่นก็คือสร..เป็นที่รู้กันว่า..เมมเบอร์คนไทยของวงนี้มากความสามารถประการใด

เพียงแต่ค่ายต้นสังกัดไม่ได้โด่งดังเท่ากับค่ายใหญ่..กว่าที่วงCLCจะเป็นที่รู้จัก..ก็ใช้เวลาไม่น้อย

เป็นหญิงสาวอีกคนที่คนไทยภาคภูมิใจ..นอกจากลิซ่าวงแบล๊คพิ้งค์ก็ยังมีสรคนนี้นี่แหละ.

วันนี้..เมมเบอร์โดยเฉพาะสร..จะพบปะกับแฟน ๆ และเซ็นชื่อให้เป็นพิเศษ..แฟนคลับที่ต้องการสัมผัสกับวงCLC..ที่มีสิทธิ์ต่างก็นั่งรออย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยบริเวณที่นั่งหน้าเวที..

ยังไม่ถึงเวลาที่ศิลปินจะมา..แต่เสียงคนจำนวนมากทำให้รอบบริเวณคึกคักเป็นอย่างยิ่ง..

เสียงอึกทึกทำให้คน ๆ หนึ่งสะดุ้ง..และมองไปรอบ ๆ ..

ให้ตาย..นี่มันอะไรกัน..นี่มันที่ไหน..

เธอคือจีจี้..

และจีจี้นั่งอยู่บนเก้าอี้คนดูหน้าเวที..ถัดจากหน้าสุดไปราว ๆ ห้าแถว..

จีจี้สวมหมวกแก๊ป..ข้าง ๆ เธอคือแคท..ซึ่งสวมหมวกแก๊ปเช่นกัน..แต่ก้มหน้าอยู่..ปิดบังใบหน้าไม่ให้คนเห็น..

ตัวเองยังมึนงง..ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น..

แต่แล้วก็มีเสียงพูดขึ้นที่หู..

“..ตื่นแล้วหรือจีจี้..ฉันดีใจนะที่ทำให้เธอมีความสุขในวันนี้..”

จีจี้ชะงัก..จับที่ใบหู..สมอลทอล์คยัดเข้าที่รูหู..นี่เองเสียงที่เธอได้ยิน..

ว่าแต่นี่มันคืออะไรกัน..

“..ในฐานะที่เธอเป็นเซสเซอร์คนหนึ่ง.คงรู้นะว่านี่เป็นงานอะไร..” (*เซสเซอร์คือชื่อแฟนคลับของวงCLC)

จีจี้ขมวดคิ้ว..มองไปด้านหน้าเวที..แทบจะกริ๊ดออกมา..

ป้ายที่เวทีบอกชัดเจนว่านี่เป็นงานอะไร..

นี่มันงานแฟนไซน์ของวงCLC..ว่าแต่..เธอมาที่นี่ได้ยังไง..

“..พูดได้นะจีจี้..ฉันฟังเธออยู่..”

จีจี้พูดขึ้นว่า..

“..นี่เล่นอะไรกับฉัน..กับแคท..”

“..แฟนเธอคงยังสลึมสลือไม่รู้เรื่อง..ใช่..เธอคงไม่คิดหรอกว่ามันมียาที่ทำให้มึนเมา..และไม่รู้เรื่องไม่รู้ตัว..เธอก็โดนยานี้..และถูกพามานั่งที่เก้าอี้ซึ่งฉันได้จัดเตรียมไว้ให้เธอกับแฟนเป็นการพิเศษ..ถ้าอ่านข่าวสักหน่อยก็คงจะทราบว่าคนที่โดนยานี้..มีคนหนึ่งก็คือไก่วรายุทธ..มิลินทรจินดาที่โดนพาออกไปจากห้างรูดทรัพย์แบบไม่รู้ตัว..เธอโดนยาประเภทเดียวกันแหละจีจี้..แคทด้วย..”

จีจี้เม้มปาก..ขยับจะลุกขึ้น..แต่เสียงพูดลึกลับจากสมอลทอล์คบลูทูธทำให้เธอชะงัก..

“..ฉันว่าก่อนที่เธอจะลุก..ดูในอกเสื้อแจ๊คเก๊ตก่อนดีกว่าไหม..”

จีจี้เพิ่งสังเกตว่า..ตัวเองกับแคทสวมแจ๊คเก๊ตที่ไม่รู้ว่า..สวมตั้งแต่เมื่อไหร่..

แต่พอก้มดูในอกเสื้อ..จีจี้ก็ขนลุก..

“..เอาล่ะ..คงรู้ว่า..ฉันมัดระเบิดไว้กับตัวเธอ..และมันจะระเบิดได้ทุกเมื่อที่ฉันอยากจะให้ระเบิด..เวลานี้..ฉันอยากให้เธอนั่งเฉย ๆ ..” ..เสียงจากสมอลทอล์คทำให้จีจี้ต้องเครียด..

จีจี้พยายามระงับสติ..

“..ต้องการอะไรจากฉัน..”

“..ก็ไม่มีอะไร..เธอนั่งอยู่ตรงนี้กับแคท..ฉันรู้ว่าแคทเป็นคนขวัญอ่อน..เลยวางยาไว้แรงหน่อย..และในระหว่างนี้..แคทจะไม่ทำให้เรามีปัญหาเพราะความขี้ตกใจโวยวายของเธอ..ให้หลับไปแบบนี้แหละดีแล้ว..”

จีจี้เม้มปาก..

“..คงไม่ใช่แค่นี้หรอกนะ..”

“..ก็แนว ๆ นั้น..ถึงเวลา..เขาจะให้เธอไปขอลายเซ็นต์ของสร..วงCLC..เธอก็ไปคุย..ไปขอลายเซ็นกับไอดอลคนโปรดของเธอได้..ถึงตอนนั้น..ฉันจะให้เธอลุกไปได้อย่างไม่มีปัญหา..”

จีจี้รู้สึกถึงอะไรบางอย่างภายใต้การข่มขู่นี้..

“..แล้วจากนั้นล่ะ..”

“..เธอจะพูดอะไรกับสรก็ทำไป..ฉันก็เล่นเกมของฉันไป..”

“..เกมอะไรกัน..” จีจี้ใจหาย..

“..เกมที่ฉันจะเล่นกับแม่หมอหงส์..กับเบลล่า..”

จีจี้สูดลมหายใจ..

“..ถ้าเดาไม่ผิด..ระเบิดที่มัดติดตัวฉันจะระเบิดตอนที่ฉันอยู่บนเวทีกับสรใช่ไหม..”

“..เดาเก่งนี่..แต่มันมีโอกาสจะไม่ระเบิดถ้าหากว่า..แม่หมอหงส์กับเบลล่าทำตามที่ฉันต้องการได้สำเร็จ..เธอมีหน้าที่นั่งสวย ๆ นิ่ง ๆ อยู่ตรงนี้..เป็นตัวประกันให้ฉันเล่นเกมกับหงส์และเบลล่า..”

จีจี้นิ่ง..

“..ถ้าเธอทำอะไรให้คนรู้ว่าเธอตอนนี้อยู่ในสถานการณ์อย่างไร..ระเบิดจะทำงานทันที..ไม่เฉพาะแค่เธอที่จะร่างแหลก..แคทที่อยู่ข้าง ๆ ..กับคนรอบข้างเธอก็จะแหลกไปด้วย..เธอไม่มีทางทำอะไรได้นอกจากอยู่นิ่ง ๆ ..และเดินเข้าแถวไปขอลายเซ็นต์สร..และหากว่าโชคเธอดี..หงส์กับเบลล่าทำตามที่ฉันต้องการได้..เธอก็จะรอดจากระเบิด..ไม่เช่นนั้นแล้ว..สุดท้าย..มันจะตูมตามบนเวทีพร้อมกับพาศิลปินคนโปรดแหลกไปกับเธอด้วย..ดีเหมือนกันนะ..เรียกว่าเป็นเซสเซอร์จนตัวตาย..”

จีจี้สงบอารมณ์นิ่งได้อย่างไม่น่าเชื่อ..

และเธอพูดขึ้นว่า..

“..สรไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้..อย่าทำร้ายเธอเลย..”

“..การที่สรจะโดนระเบิด..มันขึ้นกับหงส์กับเบลล่า..ถ้าจะต้องเป็นอะไรไป..ก็อย่ามาโทษฉัน..โทษสองคนนั่นจะดีกว่า..”

จีจี้นิ่ง..ไม่มีทางเลือก..ต้องทำตามคำขู่ของคนร้ายไปก่อน..

เสียงครางเบา ๆ ..เหมือนยาที่ใช้กับแคทจะหมดฤทธิ์แล้ว..

จีจี้ใจหาย..

“..แคททำท่าจะฟื้นแฮะ..แต่นิสัยสติแตกขี้โวยวาย..อาจจะทำให้ทุกอย่างพินาศได้..เธอต้องปรามแคทให้อยู่เฉย ๆ ..ทำให้ได้ล่ะ..ฉันจะจับตามองเธออยู่ตลอดเวลา..อย่าทิ้งสมอลล์ทอล์ค..มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันจะติดต่อเธอได้..โทรศัพท์อยู่ไม่ห่างจากระยะที่สมอลทอล์ครับคลื่นได้หรอก..เธอมีแต่ตัวกับระเบิดและสมอลทอล์คนี้เท่านั้น..จีจี้..”

เสียงจากหูฟังเงียบไป..

แคททำท่าจะฟื้น..จีจี้รีบผวากอด..ก่อนจะมองดูในแจ๊คเก๊ตแคท..มีระเบิดเหมือนกับของเธอ..ไฟสีเขียวสีแดงยังนิ่งสงบ..จีจี้ไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปอย่างไรในเวลาที่จะระเบิด..แต่อย่าให้มันมีสัญญาณที่น่ากลัวขึ้นมาจะดีกว่า..

เรื่องเหล่านี้มันควรจะทำให้คน ๆ หนึ่งสติแตกขึ้นมาได้..แต่สำหรับจีจี้..มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอนิ่งผิดปรกติคนทั่วไป..หรือนี่จะเป็นคุณสมบัติสำคัญบางอย่างที่จะทำให้เป็นแม่หมอนักสืบในอนาคต..

แคทฟื้นขึ้นแล้ว..กระพริบตาเล็กน้อย..มึนงงเพราะฤทธิ์ยาตกค้าง..

จีจี้กอดแคทไว้..กระซิบที่หู..

“..แคท..ทำใจนิ่ง ๆ ..ห้ามโวยวายเด็ดขาด..อย่าสติแตก..นี่เป็นเรื่องสำคัญ..”

จีจี้กอดแคทแน่น..และค่อย ๆ เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ออกมา..

พอจีจี้เล่าเรื่องจบ..แคทก็แทบจะกริ๊ด..แต่จีจี้รีบอุดปากไว้..

น้ำตาแคทไหลพราก..ตัวสั่นระริก..

จีจี้ประกบปากกับปากแคท..จูบอย่างไม่แคร์สายตาคน..ท่ามกลางคนทั้งห้างที่เหมือนมองหญิงสาวทั้งสองอยู่..

และภาพหญิงสาวสองคนจูบกันก็ถูกนำขึ้นจอยักษ์ที่เป็นตารางหน้าเวที..

เสียงจากหูฟังดังขึ้น..

“..เธอฉลาดดีนี่..จีจี้..จูบดูดดื่มกับแฟน..ทำให้คนมองทั้งห้าง..บ้าชะมัด..นี่เธอทำอะไรไปวะ..”

จีจี้ยังคงจูบ..แต่ก็พูดขึ้นเช่นกัน..

“..จะระเบิดฉันกับแคทตรงนี้หรือไง..ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดไปจากที่คุณตั้งกติกานี่..”

“..ถือว่าฉันเสียรู้เธอไปครั้งหนึ่ง..เฮอะ..พอเถอะ..จีจี้..นับตั้งแต่นี้..การกระทำของเธอในรูปแบบที่เป็นอยู่..ก็ถือว่าฉันห้ามด้วย..หรือว่าจะเสี่ยงก็เอา..”

ถ้าคนมองทั้งห้าง..ก็เท่ากับจีจี้กับแคทจะเป็นที่สนใจ..

ดังนั้น..คนร้ายจึงต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลมเสียก่อน..

แคทจับที่หู..ดึงหูฟังสมอลล์ทอล์คออกมาด้วย..

แน่นอน..การสนทนาของจีจี้กับคนร้าย..แคทก็ย่อมได้ยิน..เพราะนี่เป็นหูฟังแบบเสียบหูคู่..แต่แบ่งให้จีจี้กับแคทเสียบคนละข้าง..

แคทพูดขึ้นว่า..

“..จีจี้..นี่มัน..”

“..เราต้องทำตามคำสั่งของเขานะแคท..ไม่มีทางเลือก..ใจเย็น ๆ ..ฉันเชื่อว่าเราจะต้องไม่เป็นไร..ก่อนอื่น..เธอควรจะเสียบสมอลล์ทอล์คของเธอไว้ก่อน..เธอจะได้รับรู้ว่าเขาต้องการอะไร..และช่วยกันคิดได้..”

จีจี้พูดจบ..แคทซึ่งตอนนี้..เริ่มระงับความตื่นเต้นได้..ก็เสียบหูฟังไว้ตามเดิม..

จีจี้ผละจากกอดแคท..จับมือแคทไว้..พูดอย่างนุ่มนวล..

“..เราต้องผ่านมันไปให้ได้แคท..ฉันรักเธอ..ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง..”

แคทน้ำตารื้น..กลัวเป็นที่สุด..

แต่จีจี้เหมือนจะขีดเขียนอะไรลงบนฝ่ามือ..

ใช่..นี่คือวิธีที่จะสื่อสารกันแบบไม่ให้คนร้ายได้ยิน..

แคทตากระจ่าง..

ในขณะเดียวกัน..เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินมาทางนี้..จีจี้ยิ้มให้..

เจ้าหน้าที่พูดขึ้นว่า..

“..กรุณารักษาธรรมเนียมและวัฒนธรรมด้วยนะครับ..ถ้าหากทำประเจิดประเจ้ออีก..เราจะเชิญคุณออกไป..”

จีจี้พยักหน้า..

“..ขอโทษค่ะ..เผอิญว่าทะเลาะกันนิดหน่อยน่ะค่ะ..”

“..อ๋อ..ถ้าง้อแฟนก็ทำดี ๆ ก็ได้นี่ครับ..”

รปภ.เห็นหน้าที่รื้นไปด้วยน้ำตาของแคทก็พยักหน้าเข้าใจ..

แต่ก่อนจะหันหลังกลับ..เขาก็พูดว่า..

“..ผมไม่อยากจะทำตัวเป็นคนล้าสมัยนะครับ..เข้าใจว่าความรักมันเกิดขึ้นได้แม้แต่กับเพศเดียวกัน..แต่การแสดงออกในที่สาธารณะโดยไม่สนวัฒนธรรม..ห้างเราถือสามากนะครับ..”

เหมือนด่ากลาย ๆ ..แต่จีจี้กลับไม่รู้สึกโกรธ..กลับพูดว่า..

“..ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ..แต่เราจะไม่ทำอีกล่ะค่ะ..”

แคทก้มลงเหมือนหาของ..รปภ.อดถามไม่ได้..

“..มีอะไรหรือครับ..”

“..ช่วยหาของให้หน่อยค่ะ..ของตก..” แคทพูด..

รปภ.ก้มหาให้..จีจี้พูดขึ้นว่า..

“..ไม่เป็นไรค่ะ..เราหาเองได้..ขอบคุณนะคะ..ขอโทษด้วยค่ะ..ที่ทำไม่ถูกต้อง..”

รปภ.พยักหน้า..ก่อนจะเดินออกไป..

สองสาวนั่งเป็นปรกติ..

จีจี้กุมมือแคทแน่น..

และสิ่งที่ระคายมือทำให้แคทเป่าปาก..

จีจี้ยิ้ม..

เพราะแคทสัมผัสได้ถึงปากกาที่จีจี้ขโมยมาจากรปภ.ตอนก้มหาของ..

วิธีที่จะสื่อสารไปสู่คนอื่นได้..ต้องแอบเขียนอะไรสักอย่างส่งออกไปนั่นเอง..

......

ในขณะเดียวกัน..

หญิงสาวกลางคนสองคนมาถึงห้างสยามไอดอลเวลาใกล้เที่ยง..

คนหนึ่งสวมชุดสีดำ..ปราดเปรียวทะมัดทะแมง..ใส่แว่นดำทำให้ดูไม่ธรรมดา..

แต่อีกคนกลับดูธรรมดามาก ๆ ..สวมแค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์..และแว่นตาทรงนกฮูกสีดำ..

คน ๆ นี้คือแม่หมอหงส์..และหญิงกลางคนอีกคนคือเบลล่า..

ทั้งสองมาถึงในเวลาที่เห็นภาพสะดุดตาที่ขึ้นไปบนจอสี่เหลี่ยมตาราง..นั่นคือภาพของแคทกับจีจี้ที่จูบกันแบบดูดดื่ม..

แม่หมอทั้งตื่นเต้นและยินดีที่เห็น

แต่ก่อนที่จะทำอะไร..โทรศัพท์ก็ดังขึ้น..

แม่หมอหงส์ชะงัก..และรับสาย..

“..โชคดีที่คุณรับสายนะคุณลักขณา..” อีกฝ่ายเรียกชื่อจริงของแม่หมอหงส์..

“..มีอะไรหรือ..ภรภพ..”

“..คุณคงรู้ว่านี่เป็นฝีมือผม..แต่เหนืออื่นใด..ฝีมือผมคงไม่ใช่ธรรมดานักหรอก..”

แม่หมอหงส์แค่นเสียง..

“..นายเล่นเกมอะไรอยู่..”

“...เล่นเกมหรือ..เอาล่ะ..บอกอินโทรของเกมนี้ให้ฟังก็ได้..แคทจีจี้อยู่ตรงนั้น..แต่ก็คงจะอยู่ไม่เป็นสุข..เพราะในตัวพวกเธอมีระเบิดที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ..”

แม่หมอหงส์เปิดสปีคเกอร์ให้เบลล่าฟังด้วย..

พอได้ยินดังนั้น..ทั้งสองต่างก็ใจหาย..

แม่หมอหงส์ระงับสติ..

“..แกต้องการอะไร..ภรภพ..”

“..จะบอกให้ว่า..ฉันตกลงใจจะกดระเบิดในช่วงที่จีจี้ขอลายเซ็นสร..CLCเรียบร้อยแล้ว..”

“..นี่ทำไมแกไม่แยกแยะวะ..” เบลล่าคำราม.. “..ถ้าแค้นเราก็มาเล่นงานเราสิ..คนอื่นไม่เกี่ยว..”

“..จัดการพวกเธอมันง่ายดายเกินไป..แต่สร้างความรู้สึกที่ว่า..พวกเธอปกป้องใครไม่ได้..มันน่าจะดีที่สุด..ใช่ไหมล่ะ..ลักขณา..เบญจวรรณ..”

เบลล่าแค่นเสียง..

“..ไอ้กระจอกอย่างแกจะเล่นเกมอะไรกับฉันก็ว่ามา..ภรภพ..”

“..ในห้างนี้มีระเบิดอยู่สองจุดไม่นับระเบิดบนตัวแคทจีจี้..นี่คือเกมของฉัน..หาให้เจอสิ..”

“..แค่นี้ใช่ไหม..” เบลล่าแค่นเสียง..

“..ก็ไม่ใช่แค่นี้..หากเธอเจอระเบิด..ซึ่งมันติดกับที่คาดอย่างดี..เธอกับหงส์..ต้องเอามาคาดติดกับตัวคนละอัน..”

เบลล่าเหมือนสบถ..

แต่ภรภพก็พูดขึ้นว่า..

“..คนอย่างเธอชอบเล่นเกม..เบลล่า..ฉันรู้..การแก้ปริศนาเป็นเกมที่เธอชื่นชอบ..ใต้ที่นั่งของแคทจีจี้..จะมีซองใส่ปริศนา..หนึ่งเก้าอี้หนึ่งซอง..ไปเอามาเสีย..ฉันถือว่าใจดีที่จะให้เธอได้คุยกับตัวประกันได้บ้าง..ใช้คำปริศนาหาระเบิดให้เจอ..แล้วคาดติดกับตัวเสีย..แคทจีจี้จะปลอดภัย..เธอมีเวลาถึงตอนที่แคทจีจี้ขึ้นไปรับลายเซ็นจากสรเท่านั้น..”

แม่หมอหงส์ถามย้ำอีกครั้ง..

“..ถ้าปริศนาเบื้องต้นถูกไข..นายจะปล่อยแคทจีจี้ออกไปใช่ไหม..”

“..ฉันสัญญา..วินาทีที่เธอกับเบลล่าคาดระเบิดเสร็จ..ฉันจะปล่อยแคทจีจี้ไป..สองคนนั้นไม่จำเป็นสำหรับฉันอีกต่อไปแล้ว..เพราะตัวประกันกลายเป็นพวกเธอเสียเอง..แต่อย่าลืมนะ..พวกเธอมีเวลาถึงแค่แคทจีจี้รับลายเซ็นจากสรCLCเท่านั้น..”

“..นี่แกจะฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องจริง ๆ หรือนี่..” เบลล่าโวยวาย..

“..เรื่องพวกนี้..คุณก็รู้ว่า..ผมทำได้ถ้ามันมีอะไรที่เร้าใจเพียงพอ..” เสียงภรภพหัวเราะ..

“..บ้าชะมัด..”

“..แต่ก่อนอื่น..พวกคุณต้องทำในสิ่ง ๆ หนึ่งเสียก่อน..”

เบลล่าชะงัก..ไม่ทราบว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน..

แต่แม่หมอหงส์พูดขึ้นว่า..

“..แกต้องตัดการสื่อสารของเรา..จัดการกับมือถือของเราใช่ไหม..”

“..ฉลาดมากสมกับที่เป็นแม่หมอ..ห้องน้ำด้านซ้ายผมเตรียมมือถือเปลี่ยนให้คุณแล้ว..อย่าตุกติกเด็ดขาด..พวกคุณต้องไม่ลืมว่า..ผมมองดูพวกคุณอยู่ตลอดเวลา..”

....

แม่หมอหงส์กับเบลล่า..เดินไปที่ห้องน้ำตามที่ภรภพบอกไว้..

และวางมือถือในจุดที่ภรภพสั่งให้วาง..คือหลังเครื่องเป่าแห้ง..พร้อมกับข้าวของอื่น ๆ ที่ภรภพสั่ง..เช่นกระเป๋าเงิน..นาฬิกาข้อมือ..อาวุธ..ซึ่งเบลล่าจำเป็นต้องวางปืนกล็อคกระบอกเล็กที่เธอพกพาส่วนตัวไว้ด้วย..

แม่หมอหงส์มีแค่มือถือกับกระเป๋าเงินเท่านั้น..

และไปเอามือถือในห้องน้ำห้องที่สามซึ่งแขวนไว้กับที่แขวนของที่ประตู..

โทรศัพท์ดังขึ้น..สมาร์ทโฟนแอนดรอยด์เครื่องนี้แบตอึดและทน..แถมยังมีสมอลทอล์คให้อีก..

“..โทรศัพท์เครื่องนี้..คุณจะใช้งานมันอย่างอื่นไม่ได้..ผมจะโทรหาคุณได้แต่ฝ่ายเดียว..แถมมันยังส่งตำแหน่งที่อยู่ของพวกคุณให้ผมตลอดเวลา..ฉะนั้น..ตุกติกอะไรจะไม่มีทางทำได้นะ..” ภรภพพูด..

เบลล่าเสียบสมอลทอล์ค..การโทรของภรภพ..เหมือนประชุมสาย..สิ่งที่แม่หมอได้ยิน..เบลล่าก็ได้ยินเช่นกัน..

“..ขอให้สนุกกับเกมนะ..เบลล่า..เอาล่ะ..พวกคุณไปเอาปริศนาได้แล้ว..”

ทั้งสองออกจากห้องน้ำ..เบลล่าขมวดคิ้วเมื่อแม่หมอหงส์ดึงทิชชู่พกไปจำนวนหนึ่ง..แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก..

แต่ที่ชวนประหลาดใจก็คือ..แม่หมอและเบลล่าก่อนจะออกจากห้องน้ำ..ก็มองไปที่ตำแหน่งวางข้าวของของตัวเองอีกครั้ง..ซึ่งทุกอย่างมันหายไปหมดแล้ว..

แม่หมอหงส์สบตากับเพื่อนอย่างมีความหมาย..

การจะคุยปรึกษาหารืออะไรไม่มีทางเลย..เพราะโทรศัพท์ต่อกับภรภพตลอดเวลา...

....

สองหญิงกลางคนอดีตเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษมากฝีมือเดินตรงไปยังที่นั่งที่มีบรรดาแฟน ๆ วงCLCนั่งอยู่..และแม่หมอกับเบลล่าแทรกไปหาแคทกับจีจี้..

แคทเห็นแม่หมอหงส์ก็อุทานเบา ๆ ..แต่จีจี้กลับจุ๊ปาก....แม่หมอพยักหน้า..พูดขึ้นว่า..

“..ไม่ต้องห่วง..ฉ้นกับเบลล่าจะช่วยพวกเธอเอง..”

เบลล่ารับไหว้จีจี้ซึ่งเหมือนจะไวกับเรื่องมารยาท..แคทตอนนี้สติแตกอยู่..พอเห็นจีจี้ไหว้ก็ไหว้ตาม..

“..เธอรออยู่ที่นี่แหละนะทั้งสองคน..ฉันจะทำทุกอย่างให้เสร็จก่อนเวลาที่เค้ากำหนดได้แน่นอน..” แม่หมอหงส์พูด

จีจี้ตั้งสติ..

“..อาหงส์กับคุณเบลล่ามาทำไมหรือคะ..”

“..ซองปริศนาอยู่ใต้เก้าอี้นั่งของพวกเธอ..”

จีจี้ชะงัก..ก่อนจะกระเถิบนั่งลงล้วงมือไปใต้เก้าอี้..

ขยุกขยุยสักพัก..ก็ยื่นซองสองซองให้..

แม่หมอหงส์ชะงักเมื่อจีจี้สอดบางอย่างเข้าไปในซอง..แต่ก็ทำเนียนไม่รู้เรื่อง..

เสียงดังขึ้นจากสมอล์ลทอล์คของแม่หมอหงส์และเบลล่า..

“..เอาล่ะ..ได้ซองกันคนละซองแล้ว..” ภรภพพูด.. “..แยกย้ายไปไขปริศนา..หาระเบิดที่ซ่อนอยู่ให้เจอก่อนจะถึงเวลาที่กำหนด..ฉันรู้ว่าตอนนี้..วงCLCถึงห้างสยามไอดอลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..”

แม่หมอหงส์แค่นเสียง...

แคทมองไปที่แม่เลี้ยงของเธออย่างคาดหวัง..ตอนนี้..แม่หมอคือที่พึ่งแค่หนึ่งเดียวเท่านั้น..

แคทไม่ใช่คนที่เก่งกาจอะไร..ขี้กลัวพอ ๆ กับความขี้เล่น..ซึ่งตอนนี้..จะเล่นอะไรก็คงไม่ได้แล้ว..

ใครที่มีระเบิดติดตัวอยู่และพร้อมจะตูมตามได้ทุกเมื่อ..คงไม่ใช่เรื่องดีงามอะไรนัก..

แม่หมอเหมือนจะรู้ว่าคนที่เธอรักเหมือนลูกสาวคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่..

เธอได้แต่จับบ่าแคท..

“..แคท..เชื่อมั่นในตัวอานะ...”

“..ไม่..อาหงส์..แคทไม่อยากเรียกอาหงส์อีกแล้ว..แคทอยากเรียกอาหงส์ว่าแม่..”

แคทน้ำตาคลอหน่วย..

“..อาหงส์เป็นแม่ของแคทนะ..นะ..”

ความกลัวของแคท..ระคนกับความรู้สึกอยากจะมีผู้ปกป้อง..

แม้จะมีคนรักอย่างจีจี้..แต่สิ่งที่ต้องการมากกว่าคือ..พ่อกับแม่..

อุปนิสัยครึกครื่นรื่นเริง..แต่เมื่อเผชิญกับอันตราย..กลับโหยหาสิ่งที่ต้องการมาตลอด..

แม่หมอหงส์กอดแคทไว้..

กอดอย่างอบอุ่น..

“..ถ้าแคทเรียกว่าแม่..ใครจะปฏิเสธได้ล่ะ..แม่จะปกป้องหนูกับจีจี้เอง..รออยู่ที่นี่นะแคท..หนูกับจีจี้จะไม่เป็นอะไร..ระหว่างนี้..ก็ถือว่า..สนุกกับการกริ๊ดสรกับจีจี้ไปก่อนก็แล้วกัน..”

แคทรู้สึกดีขึ้น..ความอบอุ่นที่โหยหามานาน..แคทรู้สึกว่าเพิ่งได้รับการตอบสนอง..

พ่อก็แต่งงานมาระยะหนึ่ง..แต่จนแล้วจนรอด..แคทก็ไม่เคยจะได้กอดแม่เลี้ยงคนนี้เลยสักครั้ง..

เสียงจากสมอลล์ทอล์ค..

“..แหม..ดราม่าซาบซึ้งดีมาก..เธอประมาทไปแล้วนะหงส์..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

แคทผละออก..จีจี้เหมือนอยากจะกอดด้วย..แม่หมอหงส์ก็ยอมให้กอดแต่โดยดี..

เสียงเบา ๆ ของจีจี้ทำให้แม่หมอตากระจ่าง...

จีจี้ผละออก..ยิ้มเล็กน้อย..

แม่หมอพยักหน้า..เดินออกมาจากกลุ่มแฟนคลับที่เริ่มทยอยเข้ามานั่งตามสิทธิ์ของตนในการได้พูดคุยกับศิลปิน..เพราะอีกไม่นาน..สรจะนำวงCLCขึ้นเวทีแล้ว..เพราะมีเสียงกริ๊ดดังขึ้นเป็นระยะ..

ทั้งแม่หมอและเบลล่าเดินผละออกมา..ท่ามกลางฝูงชน..ต่างคนต่างก็เปิดซองจดหมาย..

“..ต้องแยกย้ายกันไปไขปริศนาแล้วสินะ..” เบลล่าหัวเราะ..เปิดซองอ่าน..

แม่หมอหงส์พยักหน้า..

“..ต้องแยกกันทำงานจริง ๆ ..แต่เราจะคุยกันไม่ได้เลย..”

“..จริง ๆ ก็คุยได้นะ..เพียงแต่..เราจะคุยกันหรือเปล่าล่ะ..มีคนฟังเราคุยอยู่ในโทรศัพท์ขนาดนี้..”

มีเสียงหัวเราะของภรภพ..ดังจากสมอลล์ทอล์คของทั้งคู่..

“..แยกย้ายกันไปเถอะ..ขอให้โชคดี..ฉันว่า..ฉันคิดไม่ผิดที่เลือกที่จะเล่นเกมกับพวกเธอ..”

แม่หมอหงส์กับเบลล่าสบตากัน..ก่อนจะหันหลังแยกย้ายไปคนละทาง..

แม่หมอหงส์เปิดซอง..สิ่งที่เธอต้องการในตอนนี้..คือสิ่งที่จีจี้ใส่ให้ในซอง..นั่นคือปากกา..

และตอนที่กอดกัน..จีจี้ได้พูดถึงตัวเลขสามตัว..ซึ่งแม่หมอรู้ดีว่า..มันคือรหัสดวงตามวิชาจุดเวลาอาตมะของจีจี้..

พิมพ์ดาวสอนให้จีจี้รู้แต่วิชานี้..ดังนั้น..พอบอกตัวเลขมาสามตัว..แม่หมอก็เข้าใจได้กระจ่าง..

ทางหนึ่งมองที่กระดาษปริศนา..

อีกทางหนึ่ง..ลอบหยิบทิชชู่ขึ้น..

ใช้ปากกาที่ได้จากจีจี้เขียนอะไรขยุกขยุย..

แฟนคลับของวงCLCล้นหลาม..การสังเกตว่าแม่หมอหงส์จะทำอะไรคงไม่ง่ายนัก..

ว่าแต่แม่หมอหงส์จะเขียนใส่ทิชชู่ไปทำไม..

.......

ท่ามกลางความครึกครื้นอึกทึกของบรรดาแฟนคลับวง CLC ที่เวลานี้ยังคงเข้ามาในห้างที่สวยงามทันสมัยอย่างสยามไอดอลกันแบบไม่ขาดสาย..

คนสามคนเดินเข้ามา..และแน่นอนไม่มีใครทราบว่าเขาเป็นใคร..

ทั้งสามต่างเดินฝ่าฝูงชนที่ส่งเสียงกริ๊ด....

หูฟังสมอล์ทอล์คแบบบลูทูธยังคงเสียบที่รูหูของคนทั้งสาม..และมีเสียงสั่งการ..

“..รีบไปที่ที่เรานัดหมายกันไว้..” เสียงดังจากโทรศัพท์.. “.รีบด่วนด้วย..”

“..ใจเย็นนะครับ..” ชายคนหนึ่งพูด.. “..คนเยอะมาก..ผมกำลังรีบ..”

“..คุณไม่ควรจะเกาะกลุ่มกันไปเพื่อสร้างความสงสัยนะคะ..”

“..แหม..คุณพิมพ์ดาว..ผมเชื่อว่าพวกเขาคงไม่สังเกตผมหรอก..เพราะเขาคงไม่รู้ว่า..พวกผมเป็นใคร..”

“..ดาวก็ได้แต่หวังกับพวกคุณนี่แหละค่ะ..” เสียงเด็กสาวที่อยู่ในโทรศัพท์ก็คือพิมพ์ดาวนั่นเอง.. “..เพราะภรภพอาจจะศึกษาจนรู้จักทุกคนที่เกี่ยวข้องกับพี่หงส์..แต่ร่องรอยพี่เบลล่าหาได้ยาก..เขาไม่มีทางรู้จักคุณสามคนที่ทำงานให้พี่เบลล่าแน่นอน.”

“..ว่าแต่สิ่งที่คุณคิด..คงไม่ผิดใช่ไหม..”

“..ดาวอ่านดวงไม่ผิด..พี่หงส์ต้องอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก..ติดต่ออะไรพวกเราไม่ได้..รวมทั้งพี่เบลล่าด้วย..ดาวเลยกำหนดแนวทางให้พี่หงส์ติดต่อพวกเราไว้..เราจะได้ช่วยเหลือพี่หงส์ได้อีกแรง..ดาวใช้จุดสามจุดเป็นตำแหน่งส่งข่าว..พวกคุณควรจะรีบแยกย้ายกันไปที่จุดทั้งสาม..อย่าลืมประสานงานกันด้วยล่ะ..”

จากเหตุการณ์ในกรณีพิมพ์ดาวที่หายไป..ทำให้คนของเบลล่ารู้ว่า..พิมพ์ดาวมีความสามารถมากระดับไหน..

แผนการช่วยเหลือหงส์กับเบลล่า..พิมพ์ดาวก็กำหนดวิธีการซึ่งคาดไม่ถึง..

กับคนที่รู้ดวงชะตา..ย่อมจะได้เปรียบคนปรกติอื่น ๆ มากมายนัก..

ไม่อาจจะให้พนัส..มัสสุ..หรือใครต่อใครที่เป็นคนของกรมฯ หรือคนที่แม่หมอหงส์รู้จักเพื่อทำอะไรได้..

มีแต่ใช้คนของเบลล่าเท่านั้น..

พิมพ์ดาวก็เลยจำเป็นต้องซ่อนตัวอยู่อย่างดี..

สภาวะที่แม่หมอหงส์กับเบลล่าต้องเผชิญ..พิมพ์ดาวคาดการณ์ได้ล่วงหน้าจากดวงชะตาอยู่แล้ว..

พิมพ์ดาวอยู่ในร้านอาหารในห้างสยามไอดอล…จองห้องพิเศษไว้สำหรับเป็นวอร์รูม…อาศัยที่ร้านอาหารแห่งนี้…เป็นร้านที่บริษัทของณนนท์แฟนเก่ามีหุ้นอยู่จึงอำนวยความสะดวกได้เต็มที่…

นอกจากพิมพ์ดาวแล้ว…พนัสและทีมงานกรมสืบสวนคดีพิเศษรวมถึงมัสสุ…ก็อยู่ด้วย…กระทั่งจอมก็ยังอยู่กับพิมพ์ดาวเช่นกัน…

พนัสพูดว่า

“…เดี๋ยวเราคงทราบว่า…ภรภพกำลังเล่นเกมอะไรกับหงส์…กับเบลล่าอยู่ใช่ไหม…แล้วแคทจีจี้เป็นยังไงบ้าง…”

พิมพ์ดาวยิ้มกว้าง…

“…คุณพนัสไม่ต้องห่วงนะคะ…พี่แคทพี่จีจี้ไม่เป็นอะไรแน่นอน…”

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น…พิมพ์ดาวรับสาย…พูดเบา ๆ ว่า…คนของพี่เบลล่าค่ะ…

พนัสลุ้นว่าเกิดอะไรขึ้น…เช่นเดียวกับทุกคน…

“…เป็นไงบ้างคะ…พี่จอห์น…” พิมพ์ดาวถามพร้อมเปิดสปีคเกอร์โฟน…

จอห์นเป็นคนของเบลล่า…และคนของเบลล่าแต่ละคนฝีมือไม่ใช่ธรรมดาเหมือนกัน…

“…ผมเช็คที่จุดนัดหมายส่งข้อมูลทั้งสามจุด…คุณหงส์วางกระดาษทิชชูไว้ที่จุดที่สองร้านโทรศัพท์…ซึ่งผมรับผิดชอบเช็คที่นี่เอง…ยุ่งล่ะครับคุณพิมพ์ดาว…”

พิมพ์ดาวนัดแนะกับแม่หมอหงส์ถึงจุดสามจุดที่จะวางข้อมูลเผื่อติดต่อใครไม่ได้ตามดวงที่พิมพ์ดาวอ่านได้…ทั้งสามจุดอยู่ในจุดที่ต้องผ่านไม่จุดใดจุดหนึ่ง…ไม่ทำให้ผิดสังเกต

นี่คือเหตุผลที่แม่หมอต้องเอากระดาษทิชชูจากห้องน้ำติดมาด้วย…

ยังคิดไม่ตกเรื่องหาอะไรเขียน…พอดีได้ปากกาจากจีจี้มาเสียก่อน…

จังหวะชุลมุน…อาศัยการแอบ ๆ ไปกับฝูงชน…ลอบเขียนข้อมูลลงกระดาษทิชชู…ยากหน่อยแต่พอเขียนได้

และแอบวางไว้ ณ จุดที่นัดแนะหนึ่งในสามจุด

จอห์นเจอข้อมูลแล้ว…และรีบติดต่อมาที่พิมพ์ดาวทันที…

“…เค้าเล่นกันถึงระเบิดครับ…และภรภพติดระเบิดบนตัวคุณแคทคุณจีจี้…คุณเบลล่ากับคุณหงส์กำลังแก้สถานการณ์อยู่…”

พิมพ์ดาวแทบจะร้องออกมา

เมื่อกี้เพิ่งบอกพนัสไปแท้ ๆ ว่า…แคทจีจี้ไม่เป็นอะไรแน่นอน…

นี่ถึงขนาดติดระเบิดบนตัวลูกสาวสุดที่รัก…จะมากจะน้อยก็คงเครียดบ้างล่ะ…

………

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #157 PreaMB (@pream09my12) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 14:40
    พาร์ทที่พูดถึงclc คือจะร้องไห้TT
    #157
    0