แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,521 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    285

    Overall
    24,521

ตอนที่ 43 : ความตายที่ไม่มีใครรู้จัก (4) จบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    10 เม.ย. 62


เรื่องจากมุมมองของบุคคลที่สาม

เวลานี้..จีจี้วางโทรศัพท์ลงแล้วหลังจากการแชท..

ในขณะที่การสอบปากคำผู้ร่วมประชุมคนสุดท้ายเสร็จพอดี..

สารวัตรอุดมเห็นสีหน้าจีจี้..ก็ถามขึ้นว่า..

“..คุณจีจี้..ดูเหมือนคุณจะได้อะไรเพิ่มเติมแล้วใช่ไหม..”

“..ค่ะ..”จีจี้พยักหน้า.. “..แต่ก็คงต้องถามสารวัตรล่ะค่ะ..ว่า..หากคดีฆาตกรรมคดีนี้..ไม่ใช่เป็นการฆาตกรรมเสียทีเดียว..สารวัตรจะว่าอย่างไรคะ..”

สารวัตรอุดมดูจะประหลาดใจ..

“..คุณหมายถึงเรื่องอะไรครับคุณจีจี้..”

“..จะบอกเพียงแต่ว่า..จีจี้รู้คำตอบของปริศนาทั้งหมดแล้วล่ะค่ะ..”จีจี้พูดอย่างมั่นใจ..

ก่อนจะหยิบโทรศัพท์เปิดแชทให้ดู..

แชทที่จีจี้แชทกับแม่หมอหงส์ซึ่งสารวัตรเห็นบรรทัดสุดท้ายแล้ว..

สารวัตรอุทานออกมาเบา ๆ ..

เพราะบรรทัดสุดท้าย..แม่หมอหงส์แชทมาแต่เพียงว่า..

“..เธอสันนิษฐานได้ถูกต้อง..ฉันคงไม่ต้องแนะนำเธออีกแล้ว..”

เท่านั้นยังไม่พอ..จีจี้ยังเปิดแชทของพิมพ์ดาว..แม่หมอรุ่นเล็กให้ดูอีก..

บรรทัดสุดท้ายของแม่หมอพิมพ์ดาวพิมพ์ข้อความว่า..

“..ครบถ้วนกระบวนการทางดวงชะตา..พี่จีจี้อ่านดวงได้ถูกต้องแล้วล่ะค่ะ..”

สารวัตรอุดมนิ่งคิด..

“..คุณทำให้ผมอยากรู้แล้วล่ะนะ..ว่าตกลง..เรื่องมันเป็นยังไง..”

“..ปัญหามันมีอยู่ข้อเดียวค่ะ..”จีจี้นิ่งคิด.. “..จีจี้อาจจะรู้เรื่องปริศนา..แต่ก็ไม่เข้าใจข้อกฎหมายนะคะ..”

“..ข้อกฎหมายอะไรกัน..”

“..หากมันไม่ได้เป็นคดีฆาตกรรมเสียทีเดียว..จะเป็นอย่างไรบ้าง..”

“..ผู้ที่เกี่ยวข้องอาจจะมีความผิด..แต่ก็อาจจะไม่ได้ผิดในคดีฆาตกรรมเท่านั้นเอง..โทษก็อาจจะไม่ได้ร้ายแรงอะไร..”

จีจี้เป่าปาก...

“..ถ้าอย่างนั้น..ก็คงไม่ถือว่าจีจี้จะลำบากใจแล้วนะคะ..มันเป็นไปตามกฎหมาย..ก็ถือว่ายังดี..”

สารวัตรงุนงงหนักขึ้น..

“..ตกลงมันยังไงกันแน่..อย่าบอกนะว่าคุณจะทำให้รูปคดีเปลี่ยนแปลงไปเพื่อช่วยใครบางคน..”

“..ไม่ค่ะ..ทุกอย่างคือความจริงที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ตลอดกาล...”จีจี้พูดยิ้ม ๆ .. “..เราออกไปจากห้องนี้กันเถอะค่ะ..”

สารวัตรดูจะงุนงงหนักขึ้น..ทั้งที่ตัวเองอยู่กับจีจี้ตลอด..แต่ยังอ่านไม่ออกว่า..จีจี้พบอะไรกันแน่..

แต่สิ่งที่จีจี้ค้นพบในครั้งนี้..น่าจะมีผลถึงการปิดคดี..

เป็นไปได้อย่างไรกัน..

.....

แคทกับอ่อนลงมาจากห้องประชุม..มีอาการเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน...

แต่พอลงมาถึงชั้นล่างของออฟฟิศ..สารวัตรกับจีจี้ก็ออกมาจากห้องประชุมเล็กที่จัดไว้สำหรับเป็นห้องสอบสวนง่าย ๆ ..

และเห็นสารวัตรสั่งการบอกให้ทุกคนแยกย้ายได้..เหล่าพนักงานออฟฟิศก็เหมือนจะโล่งอก..เพราะเหมือนงานสืบสวนสอบสวนของสารวัตรจะสิ้นสุดลงแล้ว..

ดูเหมือนแคทกับอ่อนจะสบายอกสบายใจ..เพราะจีจี้คงหมดภาระกับคดีนี้แล้ว..ช่วยตำรวจมาพอแล้ว..

จีจี้เดินเข้ามาหาแคท..

“..เดี๋ยวเราไปกินข้าวกันนะแคท..อ่อน..แกไปด้วย..”

“..แหงอยู่แล้วล่ะแก..กินกันที่ไหนล่ะ..”อ่อนถาม..

“..ฉันอยากกินอะไรง่าย ๆ ..นี่ก็ดึกมากแล้ว..ไปกินที่ร้านข้าวต้มใกล้ ๆ หมู่บ้านดีกว่า..ไปกันไหมคะสารวัตร..”

สารวัตรอุดมพยักหน้า..

“..ได้ครับ..ขออนุญาตเป็นเจ้ามือก็แล้วกัน..ถือว่าเป็นการตอบแทนของตำรวจที่ได้คุณจีจี้มาช่วยงานนะครับ..”

ใกล้ ๆ กันนั้น..ขิมก็อยู่ด้วย..

ขิมเห็นทุกคนที่เกี่ยวข้องจะไปทานข้าวกัน..ก็อาสา..

“..สารวัตรคะ..เรื่องกินข้าวต้ม..ดิฉันขออนุญาตเป็นเจ้ามือเองก็แล้วกันนะคะ..ทำงานคลี่คลายคดีจนป่านนี้..ต้องขอบคุณสารวัตรจริง ๆ นะคะ..”

สารวัตรหัวเราะ..

“..อ๋อ..เป็นหน้าที่ผมอยู่แล้วล่ะครับ..”

สารวัตรสั่งงานลูกน้องสองสามคน..ให้ไปจัดการภารกิจเกี่ยวกับคดี..

แคทเป่าปาก..

“..ตกลงคดีเป็นยังไงคะ..สรุปวันนี้เลยไม่ได้หรือยังไง..”

“..แคท..เธอหิวเหมือนฉันหรือเปล่า..ถ้าเราหิว..เราไปกินข้าวกันก่อนดีไหม..ทุกคนเหมือนจะหิวกันทุกคนนั่นแหละ..”จีจี้จับบ่าไม่ตอบคำถาม..ซึ่งแคทพยักหน้า..

“..สงสัยยังไม่เสร็จคดีจริง ๆ..ว่าแต่เธอจะต้องมาช่วยสารวัตรอะไรแบบนี้อีกไหม..”แคทยังอดระแวงไม่ได้..

อ่อนก็พยักหน้า..

“..อย่าลืมนะว่าแกเป็นนางแบบไอดอล..ไม่ใช่แม่หมอเหมือนอาหงส์กับน้องดาว..”

สองคนนี้เหมือนยังระแวงบทบาทของจีจี้อยู่..

แต่จีจี้ก็หัวเราะ..

“..ไม่หรอก.ช่วยแค่เท่าที่เห็นนั่นแหละ..สารวัตรทำคดีต่อเองได้ใช่ไหมคะ..”จีจี้อดถามสารวัตรไม่ได้..

สารวัตรหัวเราะ..

“..คุณแคทคุณอ่อนไม่ต้องวิตกหรอกนะครับ..คุณจีจี้เค้ามาเป็นที่ปรึกษาให้แค่นั้นเอง..ทุกอย่างเป็นการสืบสวนสืบสวนของตำรวจ..ผมเองคงไม่มีอะไรตอบแทนคุณจีจี้เค้าหรอกนะครับ..นอกจากคำว่าขอบคุณ..และคงไม่กล้ารบกวนอีก..”

จีจี้ยิ้ม..

“..เรื่องราวทั้งหมด..อาจจะอยู่ในเพจแม่หมอที่พี่มัสสุเลขาอาหงส์ทำนะคะ..”

“..อ๋อ..ได้ครับ..ไม่มีปัญหาอะไร..”

ขิมตัดบท..

“..ร้านข้าวต้มใกล้ ๆ หมู่บ้าน..ขิมมีเบอร์โทรนะคะ..เดี๋ยวจะจองโต๊ะไว้เลย..สั่งอะไรกันเป็นพิเศษไหม..ไปถึงจะได้รับประทานกันเพราะขิมจะสั่งร้านไว้ให้ค่ะ..”

แคทสั่งของชอบสองอย่าง..อ่อนก็ด้วย..แต่แล้วแคทก็รู้สึกพิกล..

..ทำไมนะ..เครียดมาตลอด..เรื่องจะตัดบทกันดื้อ ๆ ด้วยการไปกินข้าวต้มเนี่ยนะ...

......

อาหารร้านข้าวต้มที่ไม่ห่างจากหมู่บ้าน..อร่อยสมกับได้เครื่องหมายการันตีจากรายการอาหารดังสองเจ้า..

แคทเริ่มอารมณ์ดี..นั่งติดกับจีจี้..ยังคงยิ้มหวานให้คนข้าง ๆ เมื่อจีจี้ตักอาหารให้..

อ่อนก็นั่งติดกับสารวัตร..ไม่พูดพล่ามทำเพลงมาก..เพราะไม่รู้จะพูดอะไร..

ขิมกับพจน์ที่เป็นแฟนกันก็นั่งคู่กัน..ร้านข้าวต้มร้านนี้คงคุ้นเคยดีและกินบ่อย..เลยไม่ตื่นเต้นกับรสชาติมากนัก..

อิ่มหนำสำราญดี..แคทอดเหลือบมองนาฬิกาบนผนังร้านไม่ได้..

“..เดี๋ยวเราคงต้องกลับกันล่ะนะ..จีจี้จะค้างบ้านแคทอีกหรือเปล่า..”

“..ก็คงอย่างนั้นแหละ..”จีจี้พูด..ก่อนจะยิ้ม.. “..นาฬิกาที่นี่ปรกตินะ..”

แคทพยักหน้างง ๆ ..แต่ไม่มีใครคิดว่า..คนสองคนจะมีปฏิกิริยาแปลก ๆ ..นั่นคือขิมกับพจน์...

แคทเองก็อดปากสว่างพูดออกมาไม่ได้..

“..แปลกนะ..นาฬิกาที่ห้องประชุมของพี่ขิม..ตั้งไว้เร็วกว่านาฬิกาปรกติราว ๆ ครึ่งชั่วโมงได้มั้ง..ทำไมเป็นงั้นก็ไม่รู้.”

อ่อนก็สนับสนุนแบบได้ยินแคทพูดก็พูดตาม...

“..ตอนแรก..ตกใจแทบแย่..นึกว่าแกจะเสร็จธุระกลับไปก่อนพวกเราเสียอีกนะจีจี้..”

สารวัตรอุดมกระแอมก่อนจะจิบน้ำ..

“..และคนที่เข้าประชุมช่วงกลางวันในห้องนั้น..แปลกที่ทุกคนไม่ได้ใส่นาฬิกากันเลยแม้แต่คนเดียว..”

แคทหัวเราะ..

“..แคทก็ไม่ชอบใส่ค่ะสารวัตร..เพราะมันรำคาญ..มีมือถือแล้วก็ดูเวลาจากมือถือได้..ใช่ไหมอ่อน..”

อ่อนพยักหน้า..

“..ใช่..ฉันก็ไม่ชอบใส่..เดี๋ยวนี้..มือถือมันเป็นทุกอย่างแล้วนี่นะ..รวมทั้งนาฬิกาด้วย..”

อ่อนรู้สึกผิดสังเกต..

เพราะการพูดแบบไม่ได้คิดอะไรของแคทกับตนเอง..ทำไมถึงทำให้บรรยากาศของวงรับประทานอาหารมันดูแปลก ๆ ไปได้..ซึ่งทำไมมันถึงแปลกแบบนี้ก็ไม่รู้..

จีจี้พูดอีกว่า..

“..ทุกคนที่เข้าประชุม..ถูกยึดมือถือ..เพราะการประชุมค่อนข้างเคร่งเครียดจนไม่อยากให้ใครเล่นมือถือจนเสียสมาธิ..ประหลาดจริงว่า..ทำไมมันถึงสอดคล้องกับเหตุที่มีการตายในสระน้ำพอดี..”

ดูขิมกับพจน์จะกระสับกระส่าย..

สารวัตรพูดขึ้นว่า..

“..แต่มันก็ทำให้ทุกคนในห้องประชุมที่ปรกติไม่มีใครใส่นาฬิกาเลย..ไม่มีโอกาสรู้เวลาที่แท้จริง..ถ้าจะดู..ก็ดูได้เฉพาะนาฬิกาในห้องประชุมซึ่งตั้งเวลาให้เร็วกว่าเดิมราว ๆ ครึ่งชั่วโมง..”

จีจี้พูดอีกว่า..

“..ซึ่งทุกคนจะบอกได้ว่า..พี่พจน์หายไปจากห้องประชุมในเวลาบ่ายสองครึ่ง..เพราะอ้างอิงจากนาฬิกาในห้องประชุม..แต่ข้อเท็จจริง..พี่พจน์หายไปจากห้องประชุมในช่วงบ่ายสองต่างหาก..”

แคทชะงัก..

สารวัตรหันมาทางขิมกับพจน์ที่ทำท่ากระสับกระส่าย..

“..เป็นเวลาที่ฝ่ายชันสูตรบอกว่า..ผู้ตายที่เราพบเสียชีวิตพอดี..”

จีจี้เขม้นมองเพื่อนกับแฟนเพื่อน..

“..ขิม..เธอใช้คนในห้องประชุมช่วยเป็นพยานยืนยันที่อยู่ให้พี่พจน์ใช่ไหม..และหากเป็นแบบนั้น..เธอต้องรู้เห็นการตายในสระน้ำของออฟฟิศเธอด้วย..เธอช่วยให้พี่พจน์ไปหาผู้ตายในเวลาที่คนทั้งออฟฟิศอยู่ในห้องประชุม..ทำไมล่ะ..ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ล่ะขิม..”

แคทอุทานเบา ๆ ..

“..พี่ขิม.ที่พี่เหมือนตกใจที่แคทกับอ่อนไปนอนในห้องประชุม..ก็เพราะกลัวว่าจะเห็นความผิดปรกติของนาฬิกาในห้องประชุมใช่ไหมคะ..แต่ก็เกรงว่า..หากจะทำอะไรโจ่งแจ้งเกินไป..ก็จะกลายเป็นความระแวงหนักเข้าไปอีก..เมื่อทำอะไรไม่ได้..ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย..และได้แต่ลุ้นว่าแคทกับอ่อนจะไม่พบเรื่องผิดปรกติในส่วนนี้..”

แคทสรุปเรื่องราวทั้งหมด.ก่อนจะเม้มปาก..

“..ใช่..แคทอาจจะไม่ได้เก่งเรื่องสืบสวน..แต่แคทไวกับอะไรที่ผิดปรกติไปแบบนี้แหละค่ะ..พี่คงไม่มีจังหวะจะปรับนาฬิกาให้เดินตรงเหมือนเดิมใช่ไหมคะ..”

“..จากนั้น..”สารวัตรช่วยสรุป.. “..คุณพจน์ก็เอามือถือผู้ตายมาใส่ไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานของคุณอนุชาแมสเซนเจอร์เพื่อให้การทำงานของตำรวจไขว้เขว..ผมคิดว่า..เขาอาจจะมีอะไรที่เป็นช่องทางที่ทำให้คุณสามารถทำแบบนั้นได้แน่...ใช่ไหม..”

พจน์คนรักของขิมถอนหายใจ..และพยักหน้า..

ขิมกลับเป็นฝ่ายพูดแทน..

“..จริง ๆ อนุชาแมสเซนเจอร์เราจะทำงานเป็นวันสุดท้าย..เขาจะลาออกไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด..ซึ่งเขาควรจะลาตอนสิ้นเดือน..แต่ฉันก็ขอให้เขาออกในวันนี้เลย..เขายังไม่ได้บอกใครนะคะนอกจากดิฉัน..กะว่าจะบอกตอนใกล้ ๆ วันรับเงินเดือน..แต่ฉันก็ยื่นข้อเสนอให้ไปตั้งแต่วันนี้..และทิ้งโทรศัพท์ไว้โดยไม่ต้องบอกใคร..ให้เงินเดือนเต็มเดือนและแถมให้อีกห้าสิบเปอร์เซ็นด้วย..” เรื่องราวของอนุชาที่ตำรวจพบหลักฐานพัวพันแต่สืบอะไรไม่ได้..ก็ได้รับการไขจนกระจ่าง..

แต่การพูดของขิมทำให้ทุกคนรู้ว่า..ขิมกับพจน์ยอมรับสถานการณ์และสถานภาพทั้งหมดแล้ว..

ที่แท้ขิมกับพจน์เกี่ยวข้องกับการตายของหญิงลึกลับคนนี้..

การยอมรับก็เนื่องเพราะไม่มีประโยชน์จะดิ้นรนไปไหนอีก...

......

จีจี้ถอนหายใจ..สารวัตรก็จิบน้ำอีก..

แคทกับอ่อนนั่งนิ่ง..เพราะเหตุการณ์สุดจะเซอร์ไพรส์ทีเดียว

จีจี้พูดอีกว่า..

“..ผู้ตายเกี่ยวข้องกับพี่พจน์ใช่ไหม..”

“...เธอคือโลกใบที่สองของพี่พจน์..”ขิมเริ่มสะอื้น .. “..แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะมาตายที่นี่..”

โลกใบที่สองหรือ....

จีจี้อดหดหู่ไม่ได้...

แค่คนที่ไม่แน่วแน่คนหนึ่ง..แต่มันกลับถูกเรียกอย่างสวยหรูว่าโลกใบที่สอง...

สารวัตรอุดมเขม้นมอง..

“..เอาล่ะ..คุณพจน์..เธอชื่ออะไรหรือครับ..”

“..นรี..”พจน์พูดเสียงเอื่อย.. “..ผมคบกับเธอซ้อนกับขิม..”

“..ปิดไม่ให้รู้กันใช่ไหม..”สารวัตรถาม..

“..ครับ..”

“..ถ้าผมเดาไม่ผิด..คุณนรีคนนี้..คงเพิ่งรู้เรื่องว่าคุณมีคุณขิมนะครับ..”

“..ขิมเองก็เพิ่งทราบเหมือนกันครับ..”พจน์ครางเบา ๆ ..

ขิมพยักหน้า..น้ำตาซึม..

“..ฉันควรจะเลิกกับพี่พจน์นะคะ..แต่..”ขิมดูหดหู่.. “..จะทำได้อย่างไรล่ะ..ดิฉันรักเขาไปแล้ว..รักจนเสียไปไม่ได้..ไม่ว่าเขาจะมีโลกกี่ใบ..แต่เขาต้องอยู่กับโลกใบนี้..คือ..ฉัน..”

แคทกับอ่อนต่างมองหน้ากัน..

จีจี้พูดขึ้นว่า..

“..แกนัดเขามาที่นี่ใช่ไหม..”

“..ไม่..พี่พจน์ต่างหาก..เธอจะมาเคลียร์กับพี่พจน์ที่นี่..ซึ่งฉันคงยอมให้เรื่องราวมันเลยเถิดมากไปกว่านี้ไม่ได้..แต่ก็ยับยั้งเธอไม่ได้เหมือนกัน..จีจี้..ฉันเป็นเจ้าของบริษัท..มีลูกน้องตั้งมาก..มีหน้ามีตา..ฉันจะปล่อยให้ทุกคนรู้เรื่องนี้ไม่ได้..”

แคทเริ่มเข้าใจทุกอย่างทีละน้อย..

“..พี่ขิมเลยให้พี่พจน์มาคอยเคลียร์กับคุณนรีใช่ไหม..”

“..ใช่..พี่ให้พี่พจน์บอกให้เขาเข้ามาทางประตูเล็ก..ตัดมาคุยกับพี่พจน์ตรงสระน้ำ..จะได้ไม่มีคนเห็น..”

“..แต่แกก็ต้องนัดประชุมเกือบทุกคนที่ของบริษัทเรื่องการทำการตลาดของคอลเลคชั่นใหม่ไม่ให้เกิดการผิดสังเกต..และปรับเวลาในห้อง..ยึดมือถือพนักงาน..ที่แกเองก็สังเกตได้ว่า..ทุกคนไม่ได้ใส่นาฬิกาเลย..ทำให้ไม่มีโอกาสรู้เวลาที่แท้จริง..”

ขิมได้แต่พยักหน้า..

จีจี้พูดอีกว่า..

“..ทีแรกนึกว่าแค่เคลียร์เฉย ๆ ..แต่เรื่องมันสุดวิสัย..คุณนรีคนนั้น..เกิดตายขึ้นมา..”

พจน์ถอนหายใจ..หน้าซีดเผือด..

“..เรื่องนี้มัน...”

“..ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะพี่พจน์..”จีจี้ยิ้มเล็กน้อย.. “..ที่จีจี้ให้สารวัตรมาคุยกับพี่และไอ้ขิมมันที่นี่..ก็เพราะจีจี้ทราบค่ะ..ว่าเธอหัวใจวายตายไปเอง..โดยที่พี่ไม่ได้ทำอะไรเลย..”

พจน์ตาเบิกโพลง...ขิมก็ชะงัก..

จีจี้ยิ้มอีก..

“..ปรึกษาสารวัตรแล้วว่า..ในข้อกฏหมาย..พี่กับไอ้ขิมจะผิดอะไรมากไหม..สารวัตรบอกว่า..น่าจะมีความผิดบ้าง.แต่ไม่ร้ายแรงอะไร..พี่พจน์ควรจะสารภาพเรื่องราวทุกอย่างออกมาดีกว่าจะปิดบังนะคะ..”

image

ในดวงที่จีจี้ผูกไว้..เรียกว่าดวงจุดเวลาอาตมะ..บอกไว้อย่างชัดเจน..

เรื่องนี้..พิมพ์ดาวได้บอกไว้แล้ว..สะกิดให้จีจี้ดูในตำแหน่งพันธุที่แปลว่าใจ...

ตำแหน่งใจลงเลข 5/13 นี่คือความหมายของการหัวใจวาย..

ดังนั้น..เรื่องราวทั้งหมด..จึงมีเพียงแค่ปริศนาเท่านั้น..ไม่ใช่การฆาตกรรมแต่อย่างใด..

พจน์ถีงกับเป่าปาก...

ขิมร้องไห้..

“..ใครจะคิดว่า..เรื่องมันจะร้ายแรงมากขึ้นถึงขนาดนี้..”

จีจี้พยักหน้า..

“..เข้าใจทุกอย่างแล้วล่ะแก..พี่พจน์เคลียร์เรื่องราวกับโลกใบที่สองของเขา..แต่ขณะที่เคลียร์..คุณนรีเกิดหัวใจวายขึ้นมา..เพราะอาจจะมีอาการอยู่ก่อน..ความเครียดกับเรื่องรักสามเส้า..เลยทำให้เป็นแบบนี้..ใช่ไหมคะพี่พจน์..”

พจน์พยักหน้า..

“.นรีมีอาการของโรคหัวใจซึ่งเป็นโรคประจำตัวอยู่แล้ว..แต่ก็ไม่คิดว่าความเครียดจะทำให้เธอเป็นแบบนี้..พี่ทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นเธอล้มลงไป..และหมดลมหายใจ..ตอนนั้น..พี่กลัว..กลัวไปทุกอย่าง..นรีตายแล้ว..จะซ่อนศพอย่างไร..และพี่จะถูกเข้าใจว่าเป็นฆาตกรฆ่าเธอใช่ไหม..บ้านไม่มีบริเวณที่จะซ่อนศพได้..มีแต่ในสระเท่านั้น..ที่พอจะซ่อนไม่ให้เห็น..พนักงานออฟฟิศก็ไม่ค่อยไปในบริเวณที่จะเห็นศพในสระบริเวณนั้น..พี่เลยเอาดัมเบลหนัก ๆ ถ่วงร่างเธอหย่อนลงไป...เก็บกระเป๋าสตางค์และมือถือเธอไปก่อน..แต่ใครจะคิดว่า..ทีมงานถ่ายแบบที่เดิมทีปักหลักที่สตูดิโอ..มีแนวคิดจะถ่ายแบบริมสระขึ้นมาโดยที่พี่ไม่ทราบมาก่อนเลย..มันเหมือนกรรมจริง ๆ .และเป็นช่วงที่พี่เองก็ห้ามปรามอะไรไม่ได้เสียด้วย..”

อ่อนนึกขึ้นมาได้..

“..ก่อนหน้านั้น..อ่อนเดินไปทางสระน้ำ..เจอพี่เรียกคุย..ก็คงเพราะไม่อยากให้อ่อนไปเห็นศพนั่นเอง..ใช่ไหมคะ..”

พจน์ครางเฮ้อ..

“..ทำไงได้ล่ะ..คนมันระแวงต้องมานั่งเฝ้า..เห็นเธอเดินไปทางที่จะเห็นศพ..ก็ต้องรีบเรียกคุยเสียก่อน..พอเธอกลับไปที่สตูเหมือนเดิม..พี่ก็วางใจ..ใครจะคิดว่า..คุณตูนจะมีไอเดียไปถ่ายแบบกันที่ริมสระ..กลับตัวไม่ทัน..ก็จนต้องเลยตามเลย..”

“..พี่กะจะทำอะไรกับศพของคุณนรีคนนี้ต่อล่ะคะ..”

“..ก็คิดว่า..หากทุกคนกลับบ้านกันหมดแล้ว..ก็จะเอาศพไปจัดฉากว่าตายตรงไหนสักที่นี่แหละ..”

สารวัตรอุดมถอนหายใจ..

“..คุณขิมกับคุณพจน์เป็นคนจัดการเรื่องกล้องวงจรปิดด้วยใช่ไหม..”

พจน์พยักหน้า..

“..ผมไม่อยากให้ภาพของผมกับนรีแพร่ออกไปครับ..เลยมาจัดการเรื่องกล้องไว้ก่อน..ตอนที่เธอขู่มาว่าจะมาหาผมที่นี่..เมื่อคืนนี้เองแหละครับ..”

พจน์ถอนหายใจอีก..

“..เรื่องนี้..ถ้าจะต้องผิด..ผมขอรับผิดเอง..ผมไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเป็นแบบนี้..ขิมเองช่วยให้ผมมีเวลาไปเคลียร์กับนรี..แต่ในขณะเดียวกัน..แรกเริ่มเธอก็ไม่รู้ว่านรีตาย..คงคิดว่าผมเคลียร์จบแล้วและนรีกลับไปแล้ว..และผมกะจัดการศพเองคนเดียวเงียบ ๆ ..หลังจากเธอรู้ว่าคุณตูนจะยกทีมไปถ่ายที่ริมสระ..ผมถึงได้บอกความจริงกับเธอ..ให้เธอช่วย..เธอจึงไปคุยกับอนุชาแมสเซ็นเจอร์ของเราเพื่อสร้างหลักฐานเบนความสนใจให้โดยที่อนุชาก็ไม่รู้เรื่อง..แต่ก็ทำตามข้อเสนอแต่โดยดี..”

สารวัตรอุดมถอนหายใจ..

“..เรื่องนี้..ถ้าคุณสารภาพแต่แรกก็ไม่น่าจะมีปัญหาหรอกนะครับ..อย่างมากก็แค่อับอายบ้าง..แต่คงไม่ยุ่งอย่างกับที่เป็นอยู่ตอนนี้..ดีที่คุณจีจี้คลี่คลายปริศนาทั้งหมดได้..และบอกทุกอย่างให้ผมทราบ..เราสองคนจึงคิดอยากจะให้คุณสารภาพเอง..วางแผนมากินข้าวกันอย่างนี้แหละครับ..”

ขิมร้องไห้..เรื่องราวมันมาถึงขนาดนี้..จะไม่ให้ใครรับรู้ถึงรักสามเส้าของเธอ..พจน์..กับนรีคงไม่ได้แล้ว...

พจน์แตะบ่าขิม..แต่เพื่อนของจีจี้คนนี้กลับสะบัด..ไม่ต้องปิดบังกันอีกต่อไปว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับเรื่องเหล่านี้..

จีจี้ได้แต่ถอนหายใจ...

แคทก็มองหน้าจีจี้..ก่อนจะกุมมือจีจี้ไว้..

“..เธอคงไม่มีโลกสองใบเหมือนพี่พจน์นะจีจี้..”

จีจี้ส่ายหน้า..

“..หัวใจก็มีกันคนละดวง..ทำไมโลกของคนเราถึงต้องมีหลายใบด้วยล่ะ..”

เสียงกระซิกของขิมทำให้ทุกคนต้องเงียบ..

แม้กริยาของขิมจะเป็นอย่างนั้น..

แต่ทุกคนก็ทราบว่า..ไม่ว่าอย่างไร..ขิมก็ยังไม่อาจจะตัดพจน์ออกไปจากชีวิตได้..

.....

จีจี้ขับรถซูซูกิสวิฟท์พาแคทกับอ่อนกลับ..

เหตุการณ์ทั้งหมดทำให้ทุกคนอ่อนเพลีย..และต่างก็ตกลงว่า..ร้านแม่หมอของแม่หมอหงส์นั้นอยู่ใกล้กว่าบ้านทุกคน..ก็คิดจะไปพักผ่อนกันที่นั่นก่อน..

ไม่ว่าอย่างไร..ความสนิทสนมของแคทกับอาหงส์ของเธอก็แนบแน่นมากขึ้นกว่าเดิม..เพราะอาหงส์แต่งงานกับพ่อของแคทแล้ว..และเวลานี้..พ่อพนัสก็มักจะมาค้างที่ร้านแม่หมอบ่อยครั้งด้วย..

แคทอดถามไม่ได้..

“..จีจี้..สารวัตรอุดมจะจัดการเรื่องนี้ยังไง..”

“..ก็คงทำไปตามกฎหมายแหละ..พี่พจน์แค่ตกใจจนไม่รู้จะทำอะไรดี..และไม่กล้าพูดความจริง..ความผิดคงไม่มาก..เพราะถ้าหากจะเอาศพไปชันสูตรที่แผนกนิติเวชสำนักงานตำรวจแห่งชาติ..ผลเรื่องตายเพราะหัวใจวายก่อนจะจมน้ำ..มันเป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ไม่ยากอยู่แล้ว..พี่พจน์แค่มีความผิดเล็กน้อยเรื่องทำให้เรื่องราวยุ่งยาก..อำพรางศพอำพรางคดี..ซึ่งไม่ใช่มีความผิดในฐานะก่อคดีฆาตกรรมแน่นอน..”

แคทอดพูดไม่ได้

“…ฉันรู้สึกว่ามันแปลกนิด ๆ นะแคท…”

“…แปลกตรงไหน…”

“…แค่ลงมาเคลียร์กับคุณนรี…พี่ขิมพี่พจน์…ถึงกับวางแผนยืนยันสถานที่อยู่ขนาดนั้นเลยหรือ…”

“…ฉันว่า…ขิมกับพี่พจน์โชคดีนะ…ที่คุณนรีตายไปเอง…ฉันก็พอจะช่วยสองคนนั่นได้…”

แคทคิดแล้วก็ใจหาย

“…นี่หมายความว่า…พวกเขาก็คิดที่จะ…”

แคทพอคิดได้อีกแง่…ก็นั่งซึมไป…

“…ตามที่คิดนั่นแหละ…ถือว่าโชคดีแล้วล่ะ…”

จีจี้พูดพลางขับรถพลาง..อ่อนก็อดพูดไม่ได้..

“..จะว่าไป..แกก็เก่งเหมือนกันนะจีจี้..”

“..ฉันก็แค่ทำไปตามคำชี้แนะของอาหงส์กับน้องดาวเท่านั้น..”

“..สองคนนั่นอยู่ในไลน์แก..แต่ก็ทำให้แกไขคดีจนได้นะ..”

“..แกไม่ได้อยากให้ฉันเป็นแม่หมออีกคนไม่ใช่หรืออ่อน..”จีจี้ยิ้ม..

อ่อนที่นั่งเบาะหลังแต่โผล่หน้ามาระหว่างเบาะหน้าก็อดหัวเราะไม่ได้..

“..บางที..แกอาจจะชอบเรื่องนี้มากกว่าการเป็นนางแบบไอดอล..ใช่ไหมล่ะ..”

“..ฉันรู้น่า..ว่าควรจะทำตัวยังไง..จะว่าไป..เรื่องพวกนี้..ฉันทำเพราะสนุกเท่านั้น..ไม่ได้อยากจะเป็นนักสืบสักหน่อย..”

แคทยิ้ม..และผลักหน้าอ่อน..เพราะขวางแขนตัวเองที่ตั้งใจจะโอบจีจี้..

“..ว่ากันตามตรงนะ..มันก็สนุกดีเหมือนกัน..เพียงแต่..ฉันคงไม่ให้เธอไปเป็นนักสืบจริง ๆ หรอกนะจีจี้..”

จีจี้พยักหน้า..ยิ้มเล็กน้อย..

การเพิ่งไขคดีได้..มันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก..

เสียงไลน์ดังขึ้น..

แคทมองไปที่โทรศัพท์จีจี้..ก่อนจะขมวดคิ้ว..

“.อ้าว..ไม่คิดว่าน้องดาวจะไลน์มานะจีจี้..”

“..คดีจบแล้ว..ฉันก็รายงานให้น้องดาวกับอาหงส์ฟังหมดแล้วนี่..ช่วยอ่านหน่อยนะแคท..ตกลงน้องดาวไลน์มาเรื่องอะไร..ฉันกำลังขับรถ..ไม่สะดวกอ่านเลย..”

แคทพยักหน้า..

“..ได้สิ..”..แล้วแคทก็ขมวดคิ้ว..

“..เอ๋..น้องดาวไลน์มาแปลก ๆ ..”

“..ยังไง..”

“..น้องดาวบอกว่า..เรากำลังไปที่ร้านแม่หมอของอาหงส์ใช่ไหม..อ้าว..นี่ตกลงน้องดาวไม่ได้อยู่ที่นั่นหรอกรึ..”

พิมพ์ดาวพักอยู่กับแม่หมอหงส์ซึ่งทุกคนก็ทราบกันอยู่..แต่ทำไมถึงไลน์มาแปลก ๆ ..

“..แคท..แชทคุยแทนฉันด้วย..”จีจี้สั่ง..รู้สึกสังหรณ์ใจ..

แคทรู้รหัสปลดล็อคของโทรศัพท์จีจี้อยู่แล้ว..จึงไม่มีปัญหาอะไรที่จะแชทคุยตอบโต้..

แคทแชทคุยโดยบอกว่าจีจี้ขับรถ..และแคทคุยแทน..

พิมพ์ดาวแชทกลับมาบอกว่า..

“..อยากให้มาเจอกันที่บ้านพี่จอม..”

แคทอุทานเบา ๆ ..

“..ทำไม่น้องดาวยังอยู่บ้านพี่จอมอยู่ล่ะ..เกิดอะไรขึ้นเนี่ย..”

ตัวเองก็พิมพ์แชทไป..

สักพักพิมพ์ดาวก็แชทกลับ..

“..อ๋อ..”แคทอุทาน.. “..พี่จอมจัดปาร์ตี้ที่บ้าน..วะ..จีจี้..ยังไงกันเนี่ย..พี่มัสสุกับพี่เอลลี่ก็มาด้วย..”

จีจี้เริ่มสังหรณ์แปลก ๆ ..

“..อาหงส์ล่ะ..”

แคทแชทถาม..พิมพ์ดาวตอบว่า..ชวนแล้ว..เดี๋ยวก็คงชวนคุณพนัสมาเอง..

แคทสงสัย..แชทตอบ..

“..พ่อพี่บอกว่าวันนี้ไม่ว่างนี่..เฝ้าคดีที่กรมถึงเช้า..”

พิมพ์ดาวไม่ได้ตอบอะไรอีก..ได้กำชับว่ามาเถอะ..มาสนุกกัน..

จีจี้เบรกรถข้างทาง..

แคทอุทานเบา ๆ ..

“..มีอะไรหรือจีจี้..”

จีจี้ไม่ตอบ..แต่ค้นข้าวของที่กระเป๋าถือ..

หยิบสมุดที่บันทึกวิชาดวงจุดเวลาอาตมะ..และมองนาฬิกา..ผูกดวงขึ้นมา..

“..อะไรของแกวะนางจีจี้..”อ่อนบ่น.. “..แกจะประสาทไปถึงไหนวะ..”

จีจี้อ่านดวงที่เพิ่งผูกในสมุด..

“..แคท..อาหงส์ตอนนี้อยู่ที่ร้านแม่หมอคนเดียวใช่ไหม..”

“..น้องดาวชวนเรา..พี่เอลลี่และพี่มัสสุ..พ่อฉันไปเฝ้าคดีที่กรม..อาหงส์จะอยู่กับใครล่ะ..ก็ต้องคนเดียวน่ะสิ..”

“..ท่าทีน้องดาวแปลกไปนะ..ทำไมถึงพยายามชวนพวกเราไปที่บ้านพี่จอม..ทั้งที่เหนื่อยกันทั้งวันแล้ว..และเราคงอยากจะพักผ่อนกันเต็มที..”

จีจี้เขม้นมองดูสมุดที่ตั้งดวงไว้..

“..ดวงจุดเวลาอาตมะที่น้องดาวสอน..มันบอกฉันว่า..น้องดาวกำลังมีอะไรปิดบังเราอยู่นะ..”

จีจี่เม้มปาก..พูดอีกว่า..

“..เหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับอาหงส์..แต่พยายามไม่ให้ใครมายุ่งกับเรื่อง ๆ นี้..”

แคทรู้สึกแปลก ๆ ..

“..เธอว่าเรื่องอะไรหรือจีจี้..”

“..ดวงลงตำแหน่งศัตรูย้อนกลับ..มันอะไรกันนะแคท..อาหงส์มีศัตรูอะไรด้วยหรือ..”

แคทฉุกคิด..

“..จีจี้..จำเรื่องตอนที่น้องดาวถูกลักพาตัวไปในวันแต่งงานของอาหงส์กับพ่อฉันได้ไหม..”

“..จำได้สิ..”

“..เรื่องราวมันเกี่ยวกับคู่แค้นเก่าของอาหงส์ที่ชื่อเบลล่า..ให้ตาย..หรือนางจะมาแก้แค้นอาหงส์อีก..”

“..แต่ฉันจำได้ว่า..เรื่องราวระหว่างคนที่ชื่อเบลล่ากับอาหงส์..มันน่าจะจบแล้วไม่ใช่หรือ..”

สายตามองที่ดวงยามในสมุด..รู้สึกกระวนกระวายพิกล..

“..แคท..ฉันจะไปที่ร้านแม่หมอ..อ่านดวงแล้วไม่ค่อยสบายใจเลย..”

“..ฉันด้วย..ฉันก็ไม่สบายใจ..เหมือนน้องดาวกำลังจะแยกพวกเราออกมาจากอาหงส์..เพราะต้องมีอะไรเกิดขึ้นสักอย่าง..”

จีจี้ปิดสมุด..เหยียบเบรก..เข้าเกียร์..เหยียบคันเร่ง..

แคทดูจะร้อนใจ..รีบโทรหาพ่อ..

พ่อ..พ่อพนัสจะรู้ไหมนะว่ามันมีอะไรผิดสังเกต..

..............จบตอน ความตายที่ไม่มีใครรู้จัก.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #146 Noke Pol (@nokepol) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:52
    ลุ้นตลอด จีจี้เริ่มเก่งแล้ว

    ตอนท้ายนิ่งลุ้นหนักอีก

    อะไรจะเกิดกับแม่หมอ ดาวรู้อะไร
    #146
    1
  2. #145 ชัญญา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:58

    แหนะ! มีหยอดตอนท้ายให้นอนไม่หลับอีกแล้ว

    #145
    1