แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,510 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    274

    Overall
    24,510

ตอนที่ 34 : พิมพ์ดาวที่หายไป(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    10 ม.ค. 62

image

การหาข้อมูลของทรัพย์สินของชานน วิมุติจันทราภรณ์..ไม่ใช่เรื่องยากเย็นนัก..

การตายของชานน..ซึ่งเดิมทีเป็นนักธุรกิจข้ามชาติ..ไม่มีญาติ..ไม่มีครอบครัวใด ๆ ..ทรัพย์สินทั้งหมด..จึงตกอยู่กับทายาททางพินัยกรรมคนหนึ่ง..

เงินทองทรัพย์สินจำนวนมหาศาล..กลายเป็นของเบญจวรรณ..เทิดพิทักษ์คุณาชน..

และทายาทที่ว่า..ก็แปรรูปทรัพย์สินทั้งหมดเป็นเงินสด..เว้นแต่ที่ดินและอสังหาริมทรัพย์บางรายการ..

รายการสถานที่ต้องสงสัยอยู่ตรงหน้าพนัส..

และหงส์ก็อยู่ไม่ห่าง..

“..จำกัดวงแคบลงแล้ว..”พนัสเป่าปาก.. “..ผมจะให้คนไปตรวจสอบตามสถานที่ต้องสงสัยที่คุณบอก..มันไม่ควรจะมีอยู่เกินสามสถานที่จากรายการอสังหาริมทรัพย์ที่ชานนเป็นเจ้าของ..”

สีหน้าแม่หมอหงส์ยังคงนิ่งงันเหมือนคิดอะไรอยู่..

พนัสอดสงสัยไม่ได้..

“..คุณ..มีอะไรหรือไง..”

“..เธอจะมาแก้แค้นฉันเท่านั้นเองหรือคะ..”แม่หมอหงส์นิ่งคิด..

“..ประเด็นความแค้นมันมาอยู่ที่คุณนะหงส์..”พนัสจับบ่า..

“..ฉันทำไปเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์..ตรงนี้เธอก็ทราบดี..คุณ..ฉัน..กี้..และคนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับคดีของชานน..ทุกคนต่างเป็นหมาก..เป็นเบี้ยทั้งนั้น..ฉันก็แค่ออกตัวแรงไปเท่านั้น..”

แม่หมอหงส์นิ่งคิด..

“..การแก้แค้นของเธอ..ทำในวันแต่งงานของเรา..ลักพาตัวของอาจารย์พิมพ์ดาว..ยิ่งย้ำให้คิดว่า..เบลล่าแค้นฉันมากที่สุด..จนต้องลงมือในวันนี้..ไม่อยากให้ฉันมีความสุข..”

แม่หมอหงส์คิดพลางรู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง..

“..ยิ่งทำในวันสำคัญ..ก็ยิ่งทำให้คุณกับฉันวิ่งวุ่น..ทุ่มเททุกอย่างเพื่อช่วยอาจารย์พิมพ์ดาว..เหมือนกับว่า..เธอกำลังให้ทุกคนมองเจตนาเธอมาที่จุดเดียว..”

พนัสชะงัก..

“..หมายความว่ายังไงกัน..”

“..ถ้าหากเป้าหมายที่แท้จริงไม่ใช่อยู่ที่ฉันล่ะ..คุณว่าเป็นไปได้ไหม..”

แม่หมอหงส์เปิดสมุดบันทึกของตัวเองดูอีกครั้ง..

“..ใช่..เหมือนวัตถุประสงค์ของเธอคือการแก้แค้น..แต่ทำไมต้องทำให้เห็นชัดว่าคนที่เธอแค้นคือฉัน..”

พนัสหนาวเยือก..

แม่หมอหงส์พูดอีกว่า..

“..ก่อนที่เธอหายตัวไปในครั้งนั้น..มีคดีนายตำรวจถูกฆาตกรรม..แต่ก็จับคนร้ายไม่ได้..และนายตำรวจคนนั้นเกี่ยวข้องกับคดีเพชรที่เราตามอยู่ด้วย..และหากคุณชานนให้การซัดทอด..ก็คงจบเห่..แต่พอคุณชานนตาย..นายตำรวจคนนั้นก็เหมือนจะถูกฆ่าตายตามเช่นกัน..”

พนัสนิ่งคิด..จำได้ดีถึงคดีเพชรสีน้ำเงินที่ทำร่วมกับหงส์..

เหมือนจะมีแค่ตำรวจคนนั้นที่ทางทีมงานสืบได้ว่าน่าจะมีส่วน..เพียงแต่คนที่รู้ว่าใครเป็นใครได้ดีที่สุดคือชานน..

“..คุณกำลังบอกผมว่า..นายตำรวจที่ตายครั้งนั้น..เกี่ยวข้องกับเบลล่า..”

“..ฉันคิดว่าเธอทำ.เพราะนั่นเป็นการแก้แค้นที่ดีที่สุด..ฆ่าคนที่เกี่ยวข้องและมีส่วนในการทำให้คุณชานนตาย..”

“..แต่พอคุณชานนตาย..มันก็บอกไม่ได้ว่าคดีนั้นมีใครเกี่ยวข้องอีก..”

“..ถ้าคุณชานนยกทรัพย์สินทุกอย่างให้เบลล่า..และนอกจากนั้นแล้ว..ยังมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เบลล่าสืบได้ด้วยตัวเอง..ถึงคนที่เกี่ยวข้องกับคดีเพชรล่ะคะ..”

แม่หมอหงส์พยายามปะติดปะต่อเรื่อง..

“..ทำไมถึงต้องเจาะจงว่าแค้นฉัน..ทั้งที่ฉันไม่ใช่คนที่ทำให้คุณชานนตายโดยตรง..ทำไมล่ะคะ..”

พนัสนิ่งคิด…

“..ให้ตายสิ..หรือเธอรู้ว่าใครคือคนฆ่าคุณชานน…”

“..การมุ่งประเด็นมาที่ฉัน..ทำให้พวกเราให้ความสนใจทางด้านนี้..และไม่ทันระวังเป้าหมายหลักของเธอ..”

พนัสนิ่งคิด..

“..แต่ผมก็สงสัยนะ..เราไม่มีทางรู้ว่าเป้าหมายหลักของเธอคือใครอยู่แล้วนี่..ก็ไปแก้แค้นกับคน ๆ นั้นเสียก็สิ้นเรื่อง..ทำไมต้องมายุ่งกับน้องดาวเพื่อกระตุ้นให้คุณวุ่นวายไปด้วยล่ะ..”

ใช่..เธอต้องการอะไรกันแน่..

ขณะกำลังคิด..ชายคนหนึ่งก็เดินมาทางคนทั้งสอง...

พนัสลุกขึ้นยืนตรง..

“..หัวหน้าครับ..”

ชายคนนี้คือคนที่พนัสรบกวนให้มาเป็นผู้ใหญ่ทางฝ่ายเขา..คือ..ธนัญชัย..

และธนัญชัยคือผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเขา...

เป็นคนที่หงส์เองก็รู้จักดี..เพียงแต่..เธอไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาแล้ว...

แม่หมอหงส์โค้งศีรษะเล็กน้อยตามมารยาท..

“..ขาดเหลืออะไรก็บอกนะ..ไม่คิดเลยว่าเราจะต้องมาเผชิญหน้ากับอดีตเจ้าหน้าที่ของเราเอง..”ธนัญชัยว่า..

ธนัญชัยรู้เรื่องราวทั้งหมดตามที่ได้รับรายงาน..และเขาก็สั่งให้ทุกคนช่วยเหลือพนัสกับหงส์อย่างเต็มที่..

หงส์รู้สึกตระหงิดใจ...

“..คุณธนัญชัย..เบลล่าต้องการให้ฉันหาตัวเธอให้ได้ในสามวัน..แต่คิดว่า..มันไม่ควรจะถึงสามวันนะคะ..เพราะเราคืบหน้าไปมากแล้ว..”

“..ใจเย็นนะหงส์..เราต้องช่วยอาจารย์เธอได้แน่..”ธนัญชัยพูด...

“..หงส์ก็เชื่อว่าช่วยได้ค่ะ..แต่ว่า..”แม่หมอหงส์ดูจะมีสีหน้ากังวลอยู่...

เธอกำลังทำอะไรอยู่นะเบลล่า...

...

ในขณะเดียวกัน..

พิมพ์ดาววางสมุดลงบนโต๊ะ...และเลื่อนให้หญิงกลางคนตรงหน้าดูสิ่งที่เธอเขียน...

เบลล่ามองปราด..ก่อนจะอุทานออกมา...

“..นี่คือดวงชะตาที่ตั้งจากชื่อของฉัน..”

พิมพ์ดาวยิ้มเล็กน้อย...

“..มันก็ไม่ยากใช่ไหมคะ..ถ้าจะหาว่า..คุณพาฉันมาที่ไหน..”

พิมพ์ดาวชี้ไปที่ดวงชะตาที่เขียนลงสมุด..ตำแหน่งที่แม่หมอหงส์กับพ่อของเธออ่านได้..

“..ไล่ไปตามทรัพย์สินที่เป็นอสังหาริมทรัพย์ของคุณชานน..การจะหาว่า..ฉันกับคุณอยู่ที่ไหน..มันไม่ควรเกินสามวันเสียด้วยซ้ำ..ดีไม่ดี..ตอนนี้พวกเค้าก็หาเจอแล้วด้วย..”

พิมพ์ดาวทำให้เบลล่ายิ้มออกมาได้..

เธอถามขึ้นว่า..

“..แล้วทีนี้..เราจะทำยังไงกันต่อล่ะ..”

“..เรารู้ดวงขนาดนี้แล้ว..คุณจะหาทางป้องกันก็คงไม่ผิดอะไรหรอกค่ะ..แค่พาฉันไปที่อื่น..ก่อนที่พวกเขาจะส่งคนมาที่นี่ก็เท่านั้น..”พิมพ์ดาวพูดราวกับว่า..ทุก ๆ อย่าง..เป็นแผนของเธอเอง..

“...พิมพ์ดาว.เธอทำให้ฉันทึ่งมาก..ถามจริง ๆ ว่า..เธอสอนสิ่งที่เธอมีให้หงส์จริง ๆ หรือ..”

“..ค่ะ..ตอนนี้..พี่หงส์จะครบเครื่องมาก..เพราะได้วิชาโหราศาสตร์ของฉันและพ่อ..รวมกับความสามารถด้านสืบสวนที่มีอยู่เดิม..คุณสู้พี่หงส์ไม่ได้หรอก..”

เบลล่านิ่งคิด..

การจะสู้กับคนที่รู้อนาคตมันไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ ...

ยิ่งคน ๆ นั้น.คือแม่หมอหงส์..

ว่าแต่..ทำไมพิมพ์ดาวที่เป็นเด็กสาวพิการคนนี้..ถึงได้ทำอะไรแบบนี้ด้วย..

ได้ฟังสิ่งที่เราพูดออกมา..แล้วก็ตัดสินใจบอกความลับของโหราศาสตร์ที่จะทำให้หาตัวเราได้..

เบลล่าอดถามไม่ได้..

“..ตกลงเธออยากให้พวกเขาช่วยเธอหรือเปล่า..หรือจะยังไง..”

“..อยากให้ช่วยก็อยากหรอกค่ะ..แต่..จะว่าไป..คุณก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร..”พิมพ์ดาวจ้องหน้าหญิงสาวสวยกลางคน.. “..ก่อนที่เค้าจะมาช่วยฉัน..ก็อยากจะช่วยคุณให้เรียบร้อยก่อน..”

แปลก..เบลล่าคิด..เป็นเด็กที่แปลกมาก..

เด็กสาวที่เก่งด้านโหราศาสตร์..ก็น่าแปลกพอแล้ว..นี่ยังมีความคิดแปลก ๆ ...

พิมพ์ดาวกอดอก..

“..คุณควรจะพาฉันไปที่อื่นได้แล้ว..พวกเขาคงเจอคุณแน่นอน..แล้วฉันจะบอกคุณว่า..พี่หงส์กับพ่อใช้โหราศาสตร์ในแง่มุมไหนอ่านถึงคุณได้อีก..ในระหว่างนี้..คุณก็วางแผนของคุณไป..ฉันจะป้องกันคุณจากอิทธิพลของดวงโหราศาสตร์ให้เอง..”

เบลล่าหัวเราะ..จับแก้มพิมพ์ดาวอย่างหยอกเย้า..มองตาอย่างลึกซึ้ง..

“..ฉันอยากจะได้เธอเป็นน้องสาวแล้วนะพิมพ์ดาว..”

พิมพ์ดาวหัวเราะ..

“..ฉันเชื่อ..หากพี่หงส์เจออะไรเหมือนคุณ..ก็คงจะทำอะไรยิ่งกว่าคุณเสียอีก..”

“..เค้าก็เจอ..แต่เผอิญ..เค้าไม่คิดแบบฉัน..”

พิมพ์ดาวมองดูสาวสวยตรงหน้าอย่างเห็นใจ...

“..เรื่องของคุณกี้น้องสาวพี่หงส์ใช่ไหมคะ..”

เบลล่าพยักหน้า..

“..เค้าทำได้แค่หนีออกมาจากระบบที่เน่าเฟะ..แต่..คงไม่คิดแบบฉันหรอกนะ..เพราะฉันคิดว่า..ถ้าระบบมันเละเทะขนาดนั้นแล้ว..ก็ควรจะล้างมันให้หมด..”

พิมพ์ดาวเป่าปาก..

“..ถ้าคุณไม่ฆ่าได้..ฉันจะช่วยคุณได้อย่างเต็มใจทีเดียว..”

“..น้องสาว..”เบลล่าหัวเราะ.. “..คิดว่าฆ่าแล้วทุกอย่างมันจะจบใช่ไหม..”

พิมพ์ดาวชะงัก..

“..ฉันยอมรับ..ฉันเชื่อดวงที่ฉันอ่านได้..รู้ว่าคุณเป็นคนยังไง..แต่ว่า..”พิมพ์ดาวไม่เข้าใจ.. “..ฉันยังตามบางเรื่องคุณไม่ทัน”

“..พิมพ์ดาว..ขอบคุณที่เธอเชื่อในตัวฉัน..แม้ว่า..เราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก..”เบลล่าหัวเราะเบา ๆ .. “..โหราศาสตร์ที่เธอมีทำให้ฉันทึ่งและอยากจะเรียนมันเป็นเรื่องเป็นราวเสียแล้ว..”

“..ต่อให้เก่งขนาดไหน..แต่มันก็เป็นโหราศาสตร์..มันอ่านความคิดของใครคนหนึ่งได้ไม่ทั้งหมดหรอกค่ะ..”พิมพ์ดาวสารภาพ.. “..อย่างเรื่องของคุณ..ฉันเชื่อว่าคุณเป็นคนแบบไหน..แต่ก็ยังหยั่งความคิดคุณไม่ออก..”

เบลล่าหัวเราะ..หันไปทางลูกน้อง..

“..เตรียมขนย้าย..เราต้องไปจากที่นี่แล้วล่ะ..”

พูดจบก็เดินมาที่ด้านหลังรถเข็นคนพิการของพิมพ์ดาว..

และเข็นรถเข็นคันนั้นอย่างทะนุถนอม...

ราวกับคนที่นั่งอยู่..เป็นคนในครอบครัวที่รักที่สุดอีกคนหนึ่ง..

....

ร้านแม่หมอที่ตอนนี้..กลายเป็นสถานที่ปฏิบัติการณ์ไล่หาตัวพิมพ์ดาวและเบลล่าอยู่..

พนัสวางสายจากการติดต่อจากฝ่ายปฏิบัติงาน..

“..ให้ตาย..เธอหนีไปได้..”

หงส์นิ่งคิด...

“..ไปถึงสถานที่ที่เราคิดว่าเธอจับตัวอาจารย์พิมพ์ดาวซ่อนอยู่แล้วหรือคะ..”

พนัสพยักหน้า..ท่าทางไม่ค่อยดี..

“..เราจะเอายังไงดีครับ..เราช้าไปก้าวหนึ่งจริง ๆ ..”

“..ไม่ควรจะช้าได้นะคะ..เพราะเบลล่านึกไม่ถึงแน่นอนว่าเราจะรู้สถานที่อยู่ของเธอ..”

พนัสนิ่งคิด..

“..เธอรู้ได้ยังไงกันคุณ..หลัก ๆ ..เราใช้วิชาโหราศาสตร์ไม่ใช่หรือ..”

หงส์พยายามคิด..

“..มีอะไรมากกว่านั้นแน่นอน..”เพียงแต่หงส์ยังคิดไม่ออกว่าพลาดตรงไหน..

อาจารย์ทิวาเดินมาใกล้..วางกระดาษลงบนโต๊ะ...

“..อ่านดวงยามที่ตั้งจากเวลาที่เบลล่าส่งแมสเสจมาหรือยัง..”

แม่หมอหงส์ครางอือม์...

“..มีอะไรหรือคะอาจารย์..”

“..ทำไมถึงใม่อ่านนะ..”อาจารย์ทิวาเป่าปาก.. “..ดวงยามบอกว่า..มันมีเหตุเปลี่ยนแปลงน่ะสิ..”

“..เปลี่ยนแปลงจากไหนหรือคะ..”แม่หมอหงส์พูดพร้อมกับเหลือบมองกระดาษบนโต๊ะ..

วิชายามที่อาจารย์ทิวาผูกออกมาเป็นดวงเลข ๗ ตัว..ทำให้แม่หมอหงส์ตาลุกเลยทีเดียว..

ก่อนนะมองหน้าอาจารย์ตัวเอง..

“..เป็นไปได้หรือคะอาจารย์..”

“...แบบนี้ก็คือเป็นไปแล้วล่ะนะ..”

พนัสดูจะงงกับสองอาจารย์ศิษย์คู่นี้มาก..

“..มีอะไรหรือคุณ..”เขาถาม...

แม่หมอหงส์นิ่งคิด..

“..ฉันก็แค่รู้ว่า..ทำไมเบลล่าถึงหนีพวกเราได้แค่นั้นแหละ..”

“..ทำไมหรือครับ..”

“..เธอมีผู้ช่วย..คนที่เก่งโหราศาสตร์ยิ่งกว่าฉันเสียอีกนะ..”

พนัสดูจะยังงงอยู่..แต่ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น..

เขารับสาย..

“..มีแมสเสจจากเบลล่าหรือ..ส่งมาให้ดูหน่อย...”.เสียงพนัสค่อนข้างเครียด..

พนัสวางสาย..ก่อนจะเปิดแมสเสจไลน์...เพื่อจะได้เห็นภาพถ่ายที่เจ้าหน้าที่ส่งมาให้...

เป็นรูปถ่ายจากข้อความที่เบลล่าทิ้งเอาไว้..โดยใช้ลายมือเขียนจากกระดาษแผ่นหนึ่ง..

“..ฉันต้องการคุณธนัญชัย..ถ้าได้เจอเขา..ฉันจะปล่อยตัวพิมพ์ดาว...เจอกันที่ 154tytz..เวลาเที่ยงคืนตรง..เขาต้องมาคนเดียวเท่านั้น..”

พนัสเงยหน้าจากโทรศัพท์..

หงส์ก็หยิบโทรศัพท์เขามาดู..

“..ทำไมถึงเป็นคุณธนัญชัย..”

“..ผมก็สงสัยนะ..”พนัสนิ่งคิด..

“..154tytz ฉันจำไม่ได้แล้วว่ามันคือที่ไหน..”หงส์สารภาพ..

“..คุณคงไม่ได้สนใจเกี่ยวกับหน่วยงานเราอีก..แต่..เหมือนกับว่า..เบลล่ายังสนใจอยู่นะ..”

ความแตกต่างของหงส์กับเบลล่าอยู่ตรงนี้...

หงส์ลาออกจากกรมสืบสวนคดีพิเศษ...ด้วยความรู้สึกว่าไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวอีก..แต่เบลล่าหายตัวไปไม่ได้ลาออกแบบเป็นทางการ..แต่เหมือนกับว่า..ความเป็นไปของกรม..เธอยังคงติดตามอย่างสม่ำเสมอ..

หงส์ถามขึ้นว่า..

“..คุณพนัส..คุณว่า..คุณธนัญชัยจะยอมไปหาเบลล่าตามที่เธอต้องการหรือเปล่า..”

“..ผมจะลองถามท่านดูก่อนนะครับ..แต่หากจะช่วยอาจารย์ของคุณให้ได้..เขาต้องไป..”

เหมือนอาจารย์ทิวาที่อยู่ตรงนั้นด้วย...จะไม่มีความเห็นอะไร..ทั้งที่เรื่องราวนี้..เกี่ยวกับลูกสาวของเขาเอง..

พนัสรู้สึกผิดสังเกต..แต่อาจารย์ทิวาพูดขึ้นว่า..

“..ทั้งหมด..ผมคิดว่า..พวกคุณคงจัดการกันได้..เรื่องของพิมพ์ดาว..คงขึ้นกับพวกคุณแล้วล่ะนะ..”

ปรามาจารย์โหราศาสตร์ที่อดีตเป็นทหารหน่วยรบพิเศษ..หันกลับไปอีกทาง..

แม่หมอหงส์ดูจะเลื่อนลอยกับสิ่งที่ได้รับรู้..

จนพนัสอดถามไม่ได้..

“..คุณกำลังคิดอะไรอยู่..หงส์..”

“..ฉันเองก็แค่หมอดูคนหนึ่ง..แม้จะเคยเป็นเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษ..แต่จะให้ทำอะไรก็คงไม่ถนัดแล้วล่ะค่ะ..ฉันมีหน้าที่ให้ข้อมูลทางโหราศาสตร์..ซึ่งจะใช้มันหรือไม่..ก็ขึ้นกับพวกคุณ..ดังนั้น..ฉันให้คุณตัดสินใจได้เต็มที่นะคะคุณพนัส..”

แม่หมอหงส์ถอนหายใจอีกเฮือก..ก่อนจะหันกลับไป..

เหมือนมีอะไรบางอย่างที่พนัสเองก็ตระหงิด ๆ อยู่..

บางครั้ง..เธออาจจะคิดถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ทำให้เธอต้องลาออกจากการเป็นเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษทั้งสองเหตุการณ์..ซึ่งเหตุการณ์หนึ่ง..ก็เกี่ยวกับเบลล่า..

แต่เหตุการณ์ที่ทำให้หงส์ต้องลาออกจากกรมอย่างแท้จริง..ก็มาจากเหตุการณ์ที่เธอเสียน้องสาวไป..

ซึ่งทั้งสองเหตุการณ์..พนัสรู้ดีว่ามันเกี่ยวพันกับใครคนหนึ่ง..

คนที่ได้ชื่อว่าเป็นหัวหน้าหน่วยงานของเขา..ธนัญชัย...

......

จุดนัดหมายที่เบลล่าส่งข่าวให้ธนัญชัยไปหา..เป็นรหัสของโรงแรมซึ่งห่างไกลจากตัวเมือง..154tytz..จะว่าไป..ทางกรมสืบสวนคดีพิเศษก็มีสถานที่ไว้สำหรับเป็นเซฟเฮาส์..หรือ..แหล่งกบดานเพื่อสืบงานหลายแห่ง..และเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ..

เบลล่าคงมีการอัพเดทข้อมูลต่าง ๆ เหล่านี้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง..และก็ไม่แปลกที่หงส์จะไม่ทราบว่ามันจะอยู่ที่ไหน..

ห้าทุ่มห้าสิบนาที..

รถคันหนึ่งจอดที่ลานจอดรถของโรงแรมโอดิสซี่...

โรงแรมที่เงียบสงบ..มีแสงสว่างเพียงแค่ลอบบี้ของโรงแรมส่องมาพร้อมกับไฟทาง..

ประตูรถเบนซ์คันนั้นเปิดออก..ธนัญชัยลงมาจากรถ..

เขามาถึงก่อนเวลาเล็กน้อย..และตรงไปที่ล็อบบี้..

มีห้องที่ทางกรมสืบสวนฯจองไว้สำหรับเป็นที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่..และการที่เขาจะปรากฏที่ล้อบบี้..ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก..

แต่ต่างกันตรงที่..เจ้าหน้าที่โรงแรมซึ่งประจำเคาท์เตอร์เงยหน้ามองเขาเหมือนกับคุ้นเคยดี..

“..มีคนฝากกุญแจห้องไว้ให้คุณธนัญชัยค่ะ..”

ไม่ใช่ห้องประจำของกรมที่จองไว้..เพราะคนจองควรจะเป็นเบลล่า..

ธนัญชัยยิ้มเล็กน้อย..รับกุญแจจากเจ้าหน้าที่ต้อนรับของโรงแรม...มองดูป้ายชื่อห้อง..

5786..ห้องนี้อยู่ชั้นห้า..

เขาชึ้นลิฟต์..และระหว่างที่อยู่ในลิฟต์ก็แอบโทรศัพท์..

“..ห้อง 5786..”..เขาพูด..

“..เราจะจับตาอยู่ภายนอกครับ..”เสียงดังจากลำโพง..

“..เธออาจจะไม่ได้อยู่ในห้องนั้น..”

“..ท่านวางใจนะครับ..เราส่งคนไปประจำอยู่ในละแวกนั้นแล้ว..พร้อมจะบุกเข้าไปทันทีที่ท่านให้สัญญาณ..”

“..ฝากด้วยนะ..”

ไม่มีเสียล่ะ..การจะมาคนเดียวตามที่เบลล่าต้องการ..

ประตูลิฟต์ชั้นห้าเปิดออก..ธนัญชัยเดินหาห้อง5786...

และเมื่อเจอก็ไขกุญแจเข้าไป..

เสียบป้ายที่ช่องเปิดให้ใช้ไฟฟ้าได้..

ห้องสว่าง...

ธนัญชัยใจหาย..เมื่อเห็นเบลล่านั่งไขว่ห้างรออยู่บนเตียง..และข้าง ๆ เธอ..คือพิมพ์ดาวที่ถูกมัดทั้งมือและปาก..นั่งบนรถเข็นคนพิการของเธอเอง...

นี่กล้าดียังไง..ถึงปรากฏตัวที่นี่...

ธนัญชัยฝืนยิ้ม...

“..ไม่เจอกันนานนะเบลล่า..ถ้าอยากจะคุยกับฉัน..ก็มาคุยกันดี ๆ ก็ได้..ไม่เห็นต้องออกแรงจับน้องพิมพ์ดาวมาเลย..”

เบลล่าหัวเราะ..

“..ฉันว่า..คุณก็คงอยากจะจับฉันจนตัวสั่นไปหมดแล้ว..จากนั้นก็ยัดข้อหาสวย ๆ ให้ฉันสักข้อหา..”

“..เธอยังไม่ได้ทำผิดอะไรนี่..จะมีข้อหาอะไรได้..”

“..ก็อาจจะข้อหาที่จะจับฉันขังสักคืนสองคืน..แล้วจากนั้น..ก็ทำให้ฉันตายในคุก..”

เบลล่าลุกขึ้นจากไขว่ห้าง..ในมือเธอมีปืนกระบอกหนึ่ง..

ธนัญชัยฝืนยิ้ม..

“..ไม่เอาน่า..คุยกันดี ๆ ก็ได้..”

“..เหมือนกับคุณชานน..”เบลล่ายังคงตอบ.. “..คุณรู้ทั้งหมดว่า..ถ้าทีมเราจับคุณชานนแล้ว..เค้าจะต้องตาย..”

“..ไม่เอาน่า..อย่าเข้าใจผิดกันสิ..”

เบลล่าหัวเราะอีก..

“..เข้าใจผิดหรือ..ฉันใช้เวลาหลายปี..ในการสืบหาข้อมูลที่คุณชานนทิ้งไว้..และฉันมีสิทธิในฐานะผู้รับมรดกทั้งหมดของเขา..จนกระทั่ง..เมื่อไม่กี่เดือนมานี่..ก็รู้ว่า..เค้าเช่าตู้นิรภัยของธนาคาร..เพื่อเก็บของสำคัญชิ้นหนึ่ง..และในฐานะผู้รับมรดกของเขา..เมื่อเขาตาย..ฉันก็มีสิทธิในทรัพย์สินในตู้นิรภัยนั้น..ซึ่งจะว่าไปแล้ว..มันก็เหมือนสวรรค์โปรด..เพราะสิ่งที่เขาทิ้งไว้..คือสมุดที่จดข้อมูลเกี่ยวกับผู้ที่เกี่ยวข้องกับเพชรสีน้ำเงินก้อนนั้นทั้งสิ้น...”

เบลล่าพูดอีกว่า..

“..แต่ฉันก็ไม่โง่นักหรอกนะ..ฉันใช้เวลาอีกสามเดือนในการสืบข้อมูลจากบันทึกที่คุณชานนทิ้งไว้..พบว่า..มีความเกี่ยวข้องกันในข้อเท็จจริงสูงมาก..และจะว่าไป..คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากที่สุด..ก็คือคุณ...ซึ่งสิ่งที่คุณทำ...ก็แค่ใช้อำนาจหน้าที่ตั้งทีมสืบคดีเพชรสีน้ำเงิน..เพื่อจะหาหลักฐานใช้อำนาจศาลจับคุณชานนขังคุก..และวางแผนฆ่าซ้ำอีกที..ซึ่งประการหลัง..มันเกี่ยวข้องกับคนที่อยู่เหนือกว่าคุณ..และฉันสืบมาหมดแล้ว..มันสอดคล้องกันยิ่งกว่าอะไร..”

ธนัญชัยนิ่ง..ก่อนจะยิ้ม..

“..แล้วยังไงล่ะเบลล่า..คดีมันก็นานมาแล้วนะ..เราเลิกยุ่งกับคดีนั้นมานานแล้ว..เรามีอะไรที่จะต้องทำกันอีกเยอะ..”

เบลล่าหัวเราะอีก..

“..ไม่ว่าจะยังไง..คุณชานนควรได้รับความยุติธรรม..ใช่..มันอาจจะนานมาแล้ว..แต่บัญชีหนี้ชีวิต..มันสามารถสะสางได้ตลอดเวลา..คุณว่าไหม..”

ตลอดเวลา..พิมพ์ดาวที่ถูกปิดปาก..ทำตาปริบ ๆ ..และรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินโดยสิ้นเชิง..

“..เธอจะฆ่าฉันใช่ไหม..”ธนัญชัยเหมือนไม่ยี่หระอะไร.. “..ฆ่าแล้วคิดว่าเธอจะรอดได้หรือไง..”

“..รอดหรือไม่รอด..เดี๋ยวก็รู้..ว่าแต่..”เบลล่าจ่อปืนไปที่พิมพ์ดาว.. “..คุณจะทำยังไงกับพิมพ์ดาว..เพราะเธอรู้เรื่องทั้งหมดแล้วเหมือนกัน..”

“..หือ..”

“..ฉันให้เธออ่านบันทึกของคุณชานนแล้ว..รู้ดีว่าเบื้องหลังคดีเพชรสีน้ำเงิน..มันเกี่ยวข้องกับใครบ้าง..”

ธนัญชัยเม้มปาก..

“..เธอกำลังบีบฉันใช่ไหม..”

“..คุณจะทำอะไรต่อไปล่ะ..เรื่องพวกนี้..มันไม่ได้รู้แค่ฉันเท่านั้นนะ..และตลกตรงที่..หลังจากคุณชานนตายไปสองปี..เจ้าหน้าที่ธนาคารบอกฉันว่า..มีใครคนหนึ่งเหมือนกับอ้างชื่อคุณชานน..แอบเข้ามาที่ตู้นิรภัย..และถ่ายรูปบันทึกไปด้วย..เธอฉลาดที่ทิ้งบันทึกไว้ที่เดิม..เอาไปแต่ข้อมูล..ใช่..เธอชื่อรัญชนา..รวิวรุณ..หรือลัคกี้..น้องสาวของลักขณา รวิวรุณหรือก้อย..ซึ่งเราชอบเรียกเธอเป็นรหัสว่าหงส์..จนกลายเป็นชื่อเล่นของเธอไปเลย..”

ธนัญชัยชะงัก..

เบลล่าแค่นเสียง..

“..พอกี้รู้เรื่องพวกนี้..เธอจึงถูกสั่งให้ไปตายจากการปฏิบัติภารกิจที่คุณมอบหมายให้เธอไปทำ..”

“..เรื่องของรัญชนา..มันเป็นอุบัติเหตุนะ..”

“..น่าขำ..หงส์คงเข้าใจเหมือนคุณล่ะนะว่ามันเป็นอุบัติเหตุ..”

ธนัญชัยแค่นเสียง..นี่อะไรกัน..

“..เอาล่ะ..เบลล่า..เธอจะทำอะไรต่อ..”

มือเขาไพล่หลัง..และกดที่มือถือ..

เบลล่าขมวดคิ้ว..

“..ทำอะไรน่ะ..”

ธนัญชัยชูมือขึ้น..

“..ไม่มีอะไร..”

ลูกไม้ของธนัญชัย..คือมือถือซึ่งร้อยกับเอ็น..และยึดกับกลางหลัง..ปิดด้วยเสื้อนอก..

เมื่อกดอะไรไปที่มือถือ..แล้วจะปล่อยมือก็ช่าง..เพราะมือถือจะถูกดึงด้วยเอ็นเข้าไปในเสื้อนอกด้านหลังอีกที..

และเมื่อสักครู่..เขาก็กดรหัสส่งแมสเสจ..

การส่งแมสเสจ..ใช้เพียงแค่รหัสสามตัว..คือ..1,4และ7

เหตุที่ต้องใช้แค่สามตัว..เพราะมันคือตัวเลขที่อยู่ด้านซ้ายของเลขบนมือถือ..

และหากกด 1 หมายถึงการปฏิบัติการณ์ที่รวดเร็วรุนแรง...และไม่สนชีวิตของตัวประกัน..ขอแค่ฆ่าคนร้ายให้ได้ก็พอ..

ซึ่งเขาก็กดส่งรหัส 1 ไปแล้ว..

นั่นหมายถึงการฆ่าให้สิ้นซากทั้งเบลล่า..และไม่ต้องห่วงตัวประกัน..

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น..เหมือนธนัญชัยตกลงใจแล้วว่า..เขาจะยิงพิมพ์ดาวด้วย..และให้มันเป็นอุบัติเหตุอ้างว่าสุดวิสัย..

คนที่รู้เรื่องคดีเพชรสีน้ำเงินทุกคน..ต้องตาย...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #119 Noke Pol (@nokepol) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 10:37
    รอมาต่อคร้า
    #119
    0