ตอนที่ 29 : สตูดิโอมรณะ(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    10 พ.ย. 61


เรื่องจากมุมมองบุคคลที่สาม

เวลานี้..ในห้องสตูดิโอสามกำลังวุ่นวาย..

จะไม่ให้วุ่นวายได้อย่างไรในเมื่อมีคนตายทั้งคนซึ่งก็คือริสา..เจ้าของแบรนด์เสื้อผ้า Leesa

พันธ์พงษ์ในฐานะเจ้าของสตูดิโอพยายามกันให้คนออกห่างจากสถานที่เพื่อไม่ให้แตกตื่น..แต่ก็คงกันรถเข็นคนพิการคันนี้ไม่ได้..เพราะคนที่นั่งบนรถเข็น..เป็นเด็กสาวที่เริ่มเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป...

พันธ์พงษ์รีบเข้ามาห้าม..

“..กรุณาอย่าเข้ามาเกี่ยวข้องนะครับ..เราจะต้องไม่ให้เสียรูปคดี..เดี๋ยวตำรวจท้องที่จะเข้ามาจัดการเรื่องนี้เอง..”

เด็กสาวที่นั่งบนรถเข็นหัวเราะ..

“..ถ้าท้องที่นี้..คิดว่า..คนที่มาต้องเป็นสารวัตรมานพแน่นอนค่ะ..และสารวัตรคงไม่ว่าอะไรถ้าฉันจะเข้ามาช่วย..”

“..ขอโทษนะ..น้องคือ..”พันธ์พงษ์ดูงุนงง..เหมือนเขาจะยังไม่ทราบว่าเด็กสาวเป็นใครกันแน่..

อ่อนรีบพูดขึ้นว่า..

“..นางกำลังดังเลยค่ะคุณพันธ์พงษ์..ถ้าตามเพจแม่หมอ..ก็คงทราบดีนะคะว่านางคือพิมพ์ดาว..และไขคดีสำคัญมาแล้วร่วมกันแม่หมออีกคนหนึ่ง..คือแม่หมอหงส์..”

เมื่อพิมพ์ดาวมาที่นี่..จอมในฐานะที่เป็นคนรักและคอยเข็นรถให้ก็ต้องตามมาด้วย..รวมถึงแคทจีจี้และอ่อน..

แถมแคทจีจี้ยังเป็นนางแบบให้กับชุดของริสาอีกด้วย..

พันธ์พงษ์พูดอย่างไม่พอใจ..

“..แล้วคิดยังไงถึงได้มายุ่งกับเรื่องของคนอื่น..ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมายุ่งนอกจากตำรวจนะครับ..”

พิมพ์ดาวนิ่ง...ยังไม่ตอบอะไร..

แต่คนที่พูดขึ้นกลับเป็นจีจี้..

“..มันมีช่วงสั้น ๆ ที่ไม่มีคนอื่นอยู่ในสตูดิโอแห่งนี้..คือช่วงที่ช่างภาพและเจ้าหน้าที่อื่นไปทานข้าว..ไม่น่าจะเข้ามาในห้องนี้เช่นเดียวกัน..แต่สำหรับคุณริสาซึ่งหงุดหงิดกับการถ่ายแบบเซ็ทนี้อยู่แล้ว..ก็ยังอยู่ในวิสัยที่จะเข้ามาดูแลเรื่องราวในสตูฯ..ซึ่งเราก็ยังไม่ทราบว่าในช่วงนั้นมีใครที่จะอยู่ด้วยบ้าง...หนึ่งในคนต้องสงสัย..ก็น่าจะมีคุณอยู่ด้วยนะคะ..คุณพันธ์พงษ์..รวมถึงคุณจิ๊บ..และพี่เต้ยด้วย..”

ทุกคนเหมือนจะชะงัก..

พันธ์พงษ์ดูหงุดหงิด..

“..หมายความว่ายังไงครับ..น้องจีจี้..”

“..เชื่อว่าเจ้าหน้าที่คนอื่นกับช่างภาพ..น่าจะมีพยานยืนยันสถานที่อยู่ได้ไม่ยาก..ง่าย ๆ ก็คือ..ร้านอาหารข้าง ๆ อาคารสตูดิโอที่ทุกคนน่าจะไปกินข้าวกัน..ส่วนฉัน..แคท..น้องดาว..พี่จอม..อ่อน..ทุกคนก็อยู่ในห้องแต่งตัว...”

พันธ์พงษ์แค่นเสียง..

“..ผมเองก็เดินไปเดินมาระหว่างห้องทำงานผมกับสตูฯ..ยังเจองิ้มเลย..”พันธ์พงษ์หมายถึงช่างแต่งหน้า..

งิ้มที่เป็นช่างแต่งหน้าอยู่ในห้องนี้ด้วยก็รีบพูด..

“..พี่ต้องเดินไปดูการถ่ายแบบอีกสตูฯนะคะ..เดินมาห้องน้ำ..ก็เห็นคุณพันธ์พงษ์ทำงานอยู่ค่ะ..”

จีจี้นิ่งคิด..

“..มันยังมีช่องโหว่อยู่นะคะ..แต่ก็ยังสรุปไม่ได้หรอกค่ะว่าคุณพันธ์พงษ์เป็นคนร้าย..เพียงแต่อยู่ในฐานะผู้ต้องสงสัยเท่านั้น.”

จีจี้พูดอีกว่า..

“..ดังนั้น..การที่คุณพันธ์พงษ์ไม่ให้คนอื่น ๆ มายุ่ง..มันอาจจะมองได้เหมือนกันว่า..คุณอาจจะต้องการกันพวกเราออกไปเพื่อที่คุณจะได้หาทางทำลายหลักฐานต่าง ๆ ที่บ่งชี้มาถึงตัวคุณ..ซึ่งคุณอาจจะต้องใช้เวลาสำรวจและสังเกตสักระยะ..ถ้าเป็นแบบนี้..ฉันต้องบอกให้สารวัตรมานพทราบด้วยเช่นกัน..ดังนั้น..แทนที่คุณจะกันเราออกไป..ก็ควรให้พวกเราอยู่ที่นี่..เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจให้เต็มที่ไม่ดีกว่าหรือคะ..”

เจอไม้นี้..พันธ์พงษ์ถึงกับไปไม่เป็น..

“..ให้ตายสิ..”เขาสบถ.. “..เอาล่ะ ๆ ๆ ..ถ้าแบบนี้ก็คงต้องตามใจพวกคุณสินะ..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี..

“..งั้นก็เชิญตามสบายนะครับ..”

จีจี้ยิ้มเล็กน้อย..ปรายตาไปยังจิ๊บและเต้ยที่ยืนอยู่ด้วยกัน..

“..พี่เต้ยกับคุณจิ๊บสามารถยืนยันสถานที่อยู่ในช่วงที่อาจจะเกิดคดีฆาตกรรมได้ไหมล่ะคะ..เพราะจะว่าไป..มูลเหตุจูงใจในการฆ่าคุณริสา..ก็น่าจะเกี่ยวกับพี่สองคนเช่นกัน..”

“..พี่ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับคุณริสานะครับน้องจีจี้..”เต้ยพูด..

“..ค่ะ..แต่ถ้าจะมองกันจริง ๆ ..พี่ก็ขึ้นเสียงกับคุณริสาหนึ่งครั้ง..”

พูดจบก็หันมาทางคุณจิ๊บ..

“..ส่วนคุณจิ๊บ..ถึงขนาดโดนตบหน้าแบบนั้น..ก็อาจจะทำอะไรสักอย่างด้วยโทสะก็เป็นได้นะคะ..”

จิ๊บครางเฮ้อ..

“..คุณริสาเจ้าอารมณ์ก็จริง..เคยตบหน้าพี่ก็จริง..แต่ถึงขนาดฆ่าแกงขนาดนั้น..คงทำไม่ได้หรอกค่ะ..”

“..ตรงนี้ต้องขึ้นกับการยืนยันสถานที่อยู่ตอนเกิดคดีฆาตกรรมแล้วล่ะค่ะ..”จีจี้พูดง่าย ๆ ..หันไปสบตาพิมพ์ดาวแว่บหนึ่ง.. “..แต่หากจะสรุปว่าใครคือผู้ต้องสงสัยบ้าง..ในที่นี้ก็มีอยู่สามคนแค่นั้นแหละ..”

แคทถึงกับครางออกมา..แทบไม่อยากเชื่อว่าแฟนตัวเองจะทำได้ขนาดนี้..

“.จีจี้...เธอนี่เฟียสจริง ๆ ..”

พิมพ์ดาวพูดขึ้นว่า..

“..สำหรับการชันสูตรเบื้องต้นที่เราเองไม่มีความรู้..และหากทำไปโดยไม่ระวัง..จะเป็นการทำลายหลักฐานสำคัญไปเสียเปล่า ๆ..คงเป็นหน้าที่ของตำรวจนะคะ..แต่หากจะดูคร่าว ๆ ห่าง ๆ ..คงไม่มีปัญหาอะไร..”

แล้วพิมพ์ดาวก็พูดว่า..

“..อยากจะรู้ว่า..ผู้ตายถูกแทงด้วยของมีคมด้านหลัง..มันจะมีภาพออกมายังไงนะคะ..”

คำพูดนี้..เล่นเอาพันธ์พงษ์กับคนอื่น ๆ ที่เห็นศพแล้วก่อนหน้า..ถึงกับมองกันเลิ่กลั่ก..

เด็กสาวคนนี้รู้ได้อย่างไร..ทั้งที่ยังไม่น่าจะพบศพด้วยซ้ำ..

พันธ์พงษ์ถามด้วยความสงสัย..

“..ใครบอกเธอว่าริสาตายยังไง..”

“..ก็คุณริสานั่นแหละค่ะบอก..”พิมพ์ดาวหัวเราะ..ชูมือถือขึ้น.. “..วันเดือนปีเกิดของเธอบอก..เธอเกิดวันที่ 10 ธันวาคม..2517 ..ตรงกับอังคารแรมสิบเอ็ดค่ำเดือนอ้ายปีขาล..อายุสี่สิบสามย่างสี่สิบสี่..”

เสียงระบายลมหายใจดังขึ้น..

เป็นเสียงของแคท..ที่ปรกติกลัวผีที่สุด..

“..นึกว่าวิญญาณนายแบบที่ตายไปก่อนหน้านี้ในสตูดิโอจะบอกน้องดาวเสียอีก..”

จีจี้ทำตาเขียว..

“..บ้า..แคทนี่..ผีเผอที่ไหนกัน..”

พันธ์พงษ์เหมือนไม่ใส่ใจสิ่งที่แคทพูด..แต่เขากลับแค่นเสียง..

“..นี่แปลว่า..ดูดวงเป็นหรือนี่..”

“..ฉันได้ชื่อว่า..”แม่หมอ”..นะคะ..”พิมพ์ดาวยิ้มเล็กน้อย..

“..หมอดูคู่หมอเดา..ผมเห็นมาเยอะแล้ว..”พันธ์พงษ์หัวเราะ..

เขาเปิดทาง..และพูดว่า..

“..อยากจะดูศพก็เชิญเลยครับ..แม่หมอ..”เขาพูดยิ้ม ๆ เหมือนจะดูถูกกลาย ๆ ..

พิมพ์ดาวหัวเราะ..

ศพมองเห็นในระยะห่าง..จอมจะเข็นรถพิมพ์ดาวเข้าไป..แต่แม่หมอรุ่นเล็กกลับยกมือห้าม..

ก่อนจะพยักหน้าให้จีจี้..

“..ดาวกลัวผีเหมือนพี่แคทเหมือนกันนะคะ..”พิมพ์ดาวพูดยิ้ม ๆ .. “..พี่จีจี้จะขวัญแข็งกว่า..”

แต่สำหรับจีจี้..การที่พิมพ์ดาวทำแบบนี้..เธอเข้าใจดี..

เพราะจีจี้เป็นคนช่างสังเกตมากกว่า..มองอะไรได้ดีกว่านั่นเอง..

“..แค่มองดูเฉย ๆ นะคะพี่จีจี้..”พิมพ์ดาวพูด.. “..เดี๋ยวตำรวจจะทำงานลำบาก..”

แค่มองดูเหรอ..

จีจี้เห็นท่าทีอมยิ้มบาง ๆ ของแม่หมอพิมพ์ดาวแล้วก็อดคิดไม่ได้..

หรือเธอรู้แล้วจากวิชาโหราศาสตร์ของเธอ..ว่าใคร..เป็นฆาตกร...

ว่าแต่เป็นไปได้หรือ...

ท่าทาง..เคสนี้..น่าจะง่ายกว่าเคสฆาตกรรมที่หาดดงพร้าว..หรือว่าเธอเก่งขึ้นกว่าเดิมนะพิมพ์ดาว..

.....

ไม่นานนัก..ตำรวจก็มาถึงที่เกิดเหตุ..และหนึ่งในนั้นคือสารวัตรสืบสวนของสน.ท้องที่ซึ่งก็คือสารวัตรมานพ..

สารวัตรมานพดีใจที่เจอพิมพ์ดาวและจอม..นอกเหนือจากแคทจีจี้และอ่อนที่เคยพบกันในคดีฆาตกรรมในบริษัทลาล่าเฮลท์..จนเขาอดจะหยอกพิมพ์ดาวไม่ได้..

“..ครั้งนี้..แม่หมอพิมพ์ดาวฉายเดี่ยวเลยนะครับ..ผมไม่จำเป็นต้องโทรฯหาแม่หมอหงส์แล้วล่ะสิ..”

พิมพ์ดาวยิ้มรับ..

“.พี่หงส์กำลังเตรียมตัวแต่งงานค่ะ..จัดง่าย ๆ ที่ออฟฟิศแม่หมอนั่นแหละค่ะ..”

“..แหม..ถ้าแบบนี้ก็ข่าวดีนะครับ..ผมลุ้นให้พนัสมาตลอด..จะได้สมหวังสักที..”

แคทพอได้ยินสารวัตรพูดถึงพ่อก็อดยิ้มแก้มแตกไม่ได้..

“.แคทจะขอพ่อเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวได้หรือเปล่าก็ไม่รู้นะคะ..”

ความร่าเริงทะเล้นของแคทนี่ทำให้บรรยากาศดีขึ้นจริง ๆ ..

พิมพ์ดาวกระแอมเบา ๆ ..

“..แต่จะว่าดาวฉายเดี่ยวก็คงไม่ใช่นะคะ..หากว่ามีพี่จีจี้แฟนพี่แคทอยู่ทั้งคน..ดาวจะสบายใจมากทีเดียว..”

จีจี้หรือ..สารวัตรมานพเองก็เคยพบจีจี้มาแล้ว..แต่ก็ยังนึกไม่ออกว่าจีจี้ที่ปรกติดูเงียบขรึม..จะทำให้แม่หมอพิมพ์ดาวสบายใจได้อย่างไร..

พิมพ์ดาวพยักหน้าให้จีจี้..หญิงสาวหน้าเรียวขาวเคร่งขรึมก็เริ่มอธิบายสิ่งที่ตัวเองตั้งข้อสังเกตไว้..ตลอดจนระบุผู้ต้องสงสัยทั้งสามเป็นที่เรียบร้อย..

สารวัตรมานพทางหนึ่งก็อึ้ง..อีกทางก็หันไปสั่งลูกน้อง..

“..สอบปากคำผู้ต้องสงสัยด่วน..แล้วตรวจสอบอีกครั้งว่ามีผู้ต้องสงสัยเพิ่มเติมหรือไม่..”

สารวัตรออกคำสั่งโดยที่ยังคงความรอบคอบ..ไม่ให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่จีจี้ให้ความเห็นทั้งหมด..แม้จะเชื่อถือสักเท่าใด..เขาก็ยังรู้สึกว่า..ลูกน้องอาจจะไม่ยอมรับนับถือก็ได้..เพราะพลเรือนก็ยังคงเป็นพลเรือนอยู่นั่นแหละ...

สารวัตรนิ่งคิด..

“..ถ้าแม่หมอพิมพ์ดาวและทีมจะช่วยผมสักหน่อย..คงไม่เป็นไรนะครับ..”

“..ดาวยินดีอยู่แล้วล่ะค่ะ..”พิมพ์ดาวพูดยิ้ม ๆ ..

“..เรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับการสอบสวน..ตำรวจจะจัดการเอง..แต่ผมคงต้องรบกวนให้แม่หมอพิมพ์ดาวกับทีม..ช่วยรอผมสักนิด..ในฐานะ..ที่ปรึกษาของตำรวจนะครับ..”

จีจี้สบตากับพิมพ์ดาว..สารวัตรเป็นคนฉลาดและวางตัวดี..จะให้แม่หมอรุ่นเล็กกับจีจี้ไปวุ่นวายกับการทำงานของตำรวจก็ใช่ที่..อาจจะมีปัญหากับตำรวจคนอื่นที่ไม่ยอมรับนับถือ..หรือกับคนอื่น ๆ ก็ได้..แต่จะไม่ใช้งานเลยก็น่าเสียดาย..ดังนั้น..การให้เป็นที่ปรึกษาเพื่อออกความเห็น..จึงเป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุด..

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

“..ยินดีค่ะ..สารวัตร..แต่..ดาวขอร้องสารวัตรเรื่องหนึ่งได้ไหมคะ..”

“..อะไรหรือครับแม่หมอพิมพ์ดาว..”สารวัตรมานพดูจะงุนงง..

“..รบกวนสารวัตรวิดีโอคอลมาหาดาวตลอดเวลาได้ไหม..อยากจะเห็นในสิ่งที่สารวัตรเห็น..อยากรู้ว่าสารวัตรกับทีมจะสอบสวนผู้ต้องสงสัยยังไงด้วยค่ะ..ดาวจะยอมอยู่ในที่ ๆ ไม่ให้สารวัตรอึดอัดแน่นอนค่ะ..”

สารวัตรมานพหัวเราะ..

“..เอางั้นนะ..ได้สิครับ..แต่..ผมอาจจะต้องแอบคอลนะครับ..โจ่งแจ้งนักคงไม่ดีเท่าไหร่..”

“..ยังไงก็ได้ค่ะ..สารวัตร..”พิมพ์ดาวตอบ..

ก่อนจะหลับตาเล็กน้อย..

“..เชื่อเถอะค่ะสารวัตร..คดีนี้..สารวัตรจะสามารถปิดได้ภายในคืนนี้แน่นอน..”

สารวัตรมานพอุทานเบา ๆ ..

“..ขนาดนั้นเลยหรือครับแม่หมอพิมพ์ดาว..”

พิมพ์ดาวไม่ตอบ..ได้แต่อมยิ้ม..

สารวัตรถึงกับเป่าปาก..

“..บางทีผมก็ไม่ชอบนะครับ..คุณเหมือนแม่หมอหงส์มาก..สิ่งที่ผมเองไม่ค่อยแฮบปี้นักแต่ก็พอจะรับได้นั่นก็คือ..คุณสองคนเหมือนจะรู้แล้วว่าฆาตกรเป็นใคร..เพียงแต่ไม่พูดออกมาในตอนแรกเท่านั้นเอง..”

“..ฉันก็คงเหมือนพี่หงส์แหละค่ะ..”พิมพ์ดาวยิ้มอีก.. “..ที่อยากให้ทุกอย่างมันคลี่คลายด้วยกระบวนการทางการสืบสวน..มากกว่าจะให้มันกระจ่างด้วยวิชาโหราศาสตร์หรือวิชาพยากรณ์อื่นเพียงอย่างเดียวนะคะ..”

สารวัตรหัวเราะเบา ๆ ...

“..ถ้าอย่างนั้น..พอจะแง้มได้ไหมครับว่าวิชาโหราศาสตร์ของแม่หมอบอกว่าฆาตกรเป็นใครหรือมีคุณสมบัติอย่างไรบ้าง..”

“..ฆาตกรรู้จักและใกล้ชิดผู้ตายเป็นอย่างดีค่ะ..”พิมพ์ดาวตอบเหมือนไม่อยากจะพูดอะไรมาก..ซึ่งหากมองตามเหตุผล..ก็ควรจะเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว..

หากเป็นคนอื่นอาจจะคิดว่าเด็กสาวคนนี้ทำตัวยียวนกวนประสาท.แต่สำหรับสารวัตรกลับไม่คิดอย่างนั้น..

“..ใกล้ชิดระดับไหนล่ะครับ..”

“..ระดับที่นอนเตียงเดียวกันได้ค่ะ..”

คำตอบทำให้สารวัตรมานพอ้าปากค้าง...

.....

ขนาดนั้นเลยหรือ...

ทุกคนที่ได้ยินพิมพ์ดาวพูด..ต่างก็นิ่งและคิดกันไปต่าง ๆ นานา...

จอมเข็นรถพิมพ์ดาวกลับไปที่ห้องแต่งตัวพร้อมกับแคทจีจี้และอ่อน...

และแม่หมอพิมพ์ดาวก็เปิดโทรศัพท์..ซึ่งสารวัตรวิดีโอคอลมาหาเป็นที่เรียบร้อย...

การใส่มือถือไว้ที่กระเป๋าเสื้อ..และหันเลนส์กล้องออกไปด้านนอก..ก็เท่ากับเห็นทุกอย่างที่สารวัตรเห็นเช่นกัน..

สารวัตรหลังจากให้พิมพ์ดาวและพวกไปรอที่ห้องแต่งตัวเหมือนเดิม.ตัวเองก็ลงมือสืบสวน..

ขั้นแรกก็ไปดูศพ..และถามกับเจ้าหน้าที่ชันสูตร...

ผู้ตายถูกแทงทางด้านหลัง..โดยมีดคมกริบที่ดูคล้ายมีดเดินป่า..ว่าแต่มันจะอยู่ที่นี่ได้อย่างไร..

แต่ทางเจ้าหน้าที่ก็บอกว่า..มันเคยมีพร้อพประกอบการถ่ายแบบที่ทิ้ง ๆ ไว้ในห้องนี้..มีดที่ฆ่าคุณริสา..เหมือนจะมาจากพร้อพเหล่านี้แหละ..

ฟังถึงตอนนี้..จีจี้ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้..

แม่หมอพิมพ์ดาวเงยหน้าถาม..

“..มีอะไรหรือคะพี่จีจี้..”

“..พี่เต้ยเคยมาถ่ายแบบเซ็ทนั้นแหละค่ะ..”จีจี้พูด.. “..เป็นการถ่ายแบบเซ็ทสุดท้ายก่อนที่จะมีนายแบบฆ่าตัวตาย..จนสตูดิโอต้องปล่อยร้างไปชั่วคราว..”

ไม่พูดเปล่า..จีจี้ก็เปิดมือถือ..ค้นโน่นนี่นั่น..จนได้อะไรที่ต้องการ..

“..แมกกาซีนที่เกี่ยวกับการเดินทางท่องเที่ยวฉบับนี้แหละค่ะ..”

พลางยื่นให้ดู..

ปกแมกกาซีนเป็นรูปเต้ยในฐานะนายแบบในเครื่องแต่งตัวเดินป่าแบบฟุลออบชั่น..แถมถ่ายกับนางแบบอีกคนหนึ่ง..

แคทอดพูดไม่ได้..

“..นี่พี่เต้ยถ่ายกับอิ๊บ..แคทรู้จักอิ๊บนะ..”

จีจี้พูดอีกว่า..

“..พอดีจีจี้ได้คุยกับพี่เต้ยเรื่องผลงานถ่ายแบบเซ็ทนี้เหมือนกัน..เลยจำได้..”

จอมในฐานะที่อยู่ด้านหลังรถเข็นของพิมพ์ดาวตลอดเวลา..ปรกติก็ไม่ได้พูดอะไร..แต่ครั้งนี้เขารู้สึกผิดสังเกต..

“..ที่เอวของคุณเต้ยมีมีดที่ใช้เดินป่า..หรือผจญภัยพกอยู่ในรูปที่ปกแมกกาซีน..เพียงแต่..มันเป็นมีดปลอม..เรื่องเดินป่าตั้งแคมป์อะไรพวกนี้..พี่เคยมีประสบการณ์มานะ..ชอบอยู่แล้วด้วย..”

“..ถ้างั้นแปลว่า..มีดที่ใช้ฆ่าคุณริสาก็ไม่ใช่พร้อพประกอบการถ่ายแบบอย่างที่สารวัตรได้รับรายงานมาน่ะสิ..แต่ควรจะเป็นมีดของฆาตกรเอง..”

จีจี้ได้ข้อสรุป..ในขณะที่มีเสียงดังมาจากโทรศัพท์ของพิมพ์ดาวที่เปิดวิดีโอคอลอยู่..

“..ซุบซิบอะไรกันอยู่ล่ะสาว ๆ ..”

สารวัตรนั่นเอง...เขาเหมือนคุยกับพิมพ์ดาวผ่านวิดีโอคอลได้ด้วย..ไม่ใช่แค่เปิดให้ดูเหตุการณ์เบื้องหน้าเขาเฉย ๆ ..

“..สารวัตรคะ..มีดที่ใช้ฆ่าคุณริสา..ไม่ใช่พร้อพประกอบการถ่ายแบบแน่นอนค่ะ...เพราะรูปถ่ายเซ็ทนั้น..มีดเค้าใช้มีดปลอม”

พิมพ์ดาวพูดให้สารวัตรมานพได้รับทราบ..

แต่แคทกลับสนใจอีกเรื่อง..

“..สารวัตรคุยกับเราได้ยังไงคะ..โทรศัพท์อยู่ที่อกเสื้อไม่ใช่หรือคะ..”

“..อ๋อ...ผมใช้หูฟังบลูทูธ..”..สารวัตรพูด..ก่อนจะกลับมาคุยต่อถึงข้อมูลที่เพิ่งได้รับทราบ.. “..ถ้าอย่างนั้นคงต้องถามเจ้าหน้าที่ชันสูตรอีกทีว่าได้ข้อมูลของมีดมาจากใคร..”

“..แต่ที่แน่ ๆ ..คงไม่ได้เห็น ๆ ในห้องสตูฯแล้วคว้ามาแทงเฉย ๆ แน่นอนค่ะ..”

“..น้องจีจี้..นี่แปลว่าฆาตกรไม่ได้ลงมือเพราะอารมณ์ชั่ววูบใช่ไหม..”

“..ใช่ค่ะ..แต่เหมือนไตร่ตรองไว้ก่อน..”

พิมพ์ดาวพูดอีกว่า..

“..บางทีก็อาจจะก้ำกึ่งนะคะ..คือฆาตกรพกมีดมาอยู่แล้วก็ได้..แล้วพอได้ยินได้ฟังคำพูดบางคำพูด..ก็อาจจะโกรธจนยับยั้งตัวเองไม่อยู่..”

จีจี้ยิ้ม..

“..จะมีใครบ้างล่ะพิมพ์ดาว..ที่จู่ ๆ พกมีดเดินไปไหนมาไหนโดยไม่มีวัตถุประสงค์..”

แคทหัวเราะ..

“..แคทว่า..มันก็เท่ห์ดีนะคะ..พกมีดเดินไปเดินมาแบบนั้น...”

“...รอยนิ้วมือมีไหมคะสารวัตร..”จีจี้ถามอีก..ไม่สนใจแคท..

“..ไม่มีหรอก..อ้อ..มีอีกเรื่องนึง..”สารวัตรพูดผ่านไมโครโฟนของหูฟังบลูทูธ.. “..ลักษณะศพแปลกมาก..”

“.แปลกยังไงคะ..”

“..ผู้ตายถูกแทงด้านหลัง..ฟุบหน้าล้มลง..แต่พอเรานึกภาพของผู้ตายในท่ายืนก่อนจะโดนฆ่า..เค้ายืนค่อนข้างชิดกำแพงมาก..ซึ่งเป็นไปไม่ได้ถ้าจะมีใครเบียดตัวอยู่ระหว่างผู้ตายกับกำแพง..แล้วค่อยแทง..”

จีจี้ครางอือม์..

“..ถ้าแบบนี้..แปลว่า..”

“..มันมีทางเดียวที่จะแทงผู้ตายจากด้านหลังได้ในขณะที่ตัวใกล้กำแพงมากขนาดนั้น..นั่นก็คือ..ฆาตกรกอดผู้ตาย..ให้ผู้ตายซบหน้ากับร่างของฆาตกรอย่างไว้วางใจ..ฆาตกรใช้โอกาสที่ผู้ตายไม่ระวัง..แทงในขณะที่สวมกอดร่าง..และมุมที่สามารถแทงผู้ตายได้..ก็มีแต่ด้านหลังเท่านั้นแหละ..”

สารวัตรมานพครางออกมาเบา ๆ ..

“..นี่ก็คงตรงกับที่แม่หมอพิมพ์ดาวว่านั่นแหละ..ฆาตกรคงสนิทกับผู้ตายมากในระดับนอนเตียงเดียวกันได้..”

ใช่.คนที่สนิทระดับนอนเตียงเดียวกันได้เท่านั้น..ริสาถึงยอมให้กอด..หรือวางใจจนสามารถกอดคน ๆ นั้นได้..

เพราะวัฒนธรรมของคนไทยต่างจากตะวันตก..ไม่นิยมกอดกันพร่ำเพรื่อ..ถ้าไม่สนิทกันจริง ๆ ..คงไม่ยอมให้ทำเช่นนั้นได้แน่

ว่าแต่ใครกัน..

จีจี้ครางอือม์...

“...หรือว่า..เราต้องตัดคุณจิ๊บออกไป..เพราะเธอไม่น่าจะสนิทกับผู้ตายได้ขนาดนั้น..”

“..อย่าเพิ่งสรุปอะไรตอนนี้เลยนะคะ..”พิมพ์ดาวยิ้มเล็กน้อย.. “..เราดูข้อมูลอื่นกันก่อนดีกว่า..และต้องฟังตอนเจ้าหน้าที่สอบปากคำผู้ต้องสงสัยด้วยค่ะ..”

ทุกคนจึงพยายามมองดูหน้าจอมือถือของพิมพ์ดาวต่อไป...

........

สารวัตรมานพยังคงตรวจตราสภาพแวดล้อม…เพราะคิดว่าน่าจะมีหลักฐานหรือเบาะแสอื่นอีก..

ภาพหน้าจอโทรศัพท์มือถือของพิมพ์ดาวแม้จะน่าสนใจสำหรับเหล่าผู้สนใจอยากไขปริศนา..

แต่ก็มีบางคนเบื่อหน่าย..

คน ๆ นั้นคือแคท…

แคทแม้จะสนุกกับความอยากรู้อยากเห็น..แต่ก็ต่างจากพิมพ์ดาวและจีจี้ตรงที่ตัวเองไม่ได้มีความสามารถด้านการสืบหรือไขปริศนาอะไรเลย..ยิ่งเรื่องโหราศาสตร์..ยิ่งไม่รู้ใหญ่

อ่อนก็เหมือนกับแคท..แต่สำหรับอ่อน..ยังมีความเป็นผู้ใหญ่มากอยู่..

แคทยิ่งคิดยิ่งปวดหัว..ตอนนี้พาล ๆ อยากจะกลับไปนอนให้มันรู้แล้วรู้รอดไป..

แคทผละจากการเฝ้าหน้าจอ..นั่งที่เก้าอี้ว่าง..หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูโน่นนี่แก้เซ็ง..

แต่แล้วแคทก็สะดุดจนต้องละสายตาออกมาจากโทรศัพท์...

เพราะแคทเห็นจีจี้แตะบ่าพิมพ์ดาวอยู่..

สองคนนี้ดูจอด้วยความสนใจและใกล้ชิดกันโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ..

สีหน้าของแคทรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่..

และแคทเห็นมือจีจี้เหมือนบีบที่บ่าของพิมพ์ดาวด้วย..

จะอะไรกันนักกันหนาเว้ย..แคทร้องในใจ..

ขณะที่หงุดหงิดแบบที่ไม่รู้จะทำยังไงดี..เสียง ๆ หนึ่งก็ดังขึ้น...

“..เค้าไม่มีอะไรกันนะครับ..พี่รับรองได้..”

นั่นเป็นเสียงของจอม..

จอมผละจากตำแหน่งหลังรถเข็นของพิมพ์ดาวมาได้อย่างไรก็ไม่รู้..

แคทครางเฮ้อ..

“..พี่จอม..บางทีแคทก็ไม่ชอบนะ..”

จอมหัวเราะเบา ๆ ...

“..จีจี้คงลุ้นเรื่องคดีอยู่น่ะ..และคงจะลุ้นหนักทีเดียว..”

“..พี่จอม..”แคทอดถามไม่ได้.. “..พี่ไม่รู้สึกอะไรเลยหรือคะ..”

“..รู้สึกอะไรล่ะแคท..ที่จีจี้จับบ่าน้องดาวน่ะหรือ..”

“..แคทรู้นะคะ..ว่าเค้าไม่มีอะไรกัน..แต่...บอกตรง ๆ นะคะ..แคทเหมือนบ้า..รู้สึกหงุดหงิดจริง ๆ ..”

“..แคทต้องแยกแยะให้ออกนะ..”จอมยิ้ม.. “..สำหรับพี่..น้องดาวใส่ใจแต่เรื่องคดี..และหากน้องดาวใส่ใจอะไรอยู่..เค้าจะไม่รู้ตัวเลย..แต่พี่ก็ชอบเค้าตรงนี้..”

แคทครางเฮ้อ..

“..พี่จอมยังดีนะคะที่บอกได้ว่าชอบน้องดาวตรงไหน..แคทสิ..บอกไม่ได้เลยสักทีว่าทำไมชอบจีจี้..”

“..ความรักมันไม่มีเหตุผลหรอกนะแคท..พี่อาจจะบอกได้แค่ความรู้สึกประทับใจเล็กน้อยเท่านั้น...แต่มันก็ไม่ใช่เนื้อหาสาระหลักสักหน่อย..จริง ๆ ถ้าถามว่าชอบน้องดาวตรงไหน..พี่ก็บอกไม่ได้เหมือนกัน..”

แคทอดคิดมากไม่ได้..

“..ถามจริง ๆ เถอะนะพี่จอม..หากสักวันหนึ่ง..สองคนนั่นเค้าคบกันขึ้นมาจริง ๆ ล่ะ..”

จอมหัวเราะ..

“..พี่ก็คงได้แต่ยินดีไปกับดาวนะ..”

“..แคทคงไม่ใจดีเหมือนพี่หรอกนะคะพี่จอม..”แคทครางเฮ้อ.. “..ดีไม่ดีจะหาทางฆ่าน้องดาวเสียด้วยซ้ำ..”

“..แบบนั้น..”จอมรู้ว่าเป็นเรื่องสมมติ..แต่ก็อดสยองไม่ได้.. “..แคทก็โดนจับแน่..ติดคุกหัวโตเลย..”

“..ไม่หรอกค่ะ.ถ้าแคทจะฆ่าน้องดาวนะคะ..”แคทกลืนน้ำลายรู้สึกว่าไม่ควรพูด.. “..ขอโทษนะคะพี่จอม..แคทไม่ควรจะพูดแบบนั้นให้พี่ได้ยิน..”

“..ก็ไม่น่าฟังเท่าไหร่..แต่ถ้าสมมติ..พี่ก็คงพอทนฟัง..”

แคทหัวเราะเบา ๆ ..

“..ถ้าแคทจะฆ่าน้องดาวเพราะเรื่องที่แย่งจีจี้ไปนะคะ..แคทจะไม่รีบฆ่าหรอกค่ะ..ถ้ารีบฆ่า..เราจะกลายเป็นผู้ต้องสงสัยทันที..แต่หากปล่อยไปสักระยะจนคนไม่สงสัยแล้วนั่นแหละ..ถึงจะลงมือ..”แล้วแคทก็เอามือปิดปาก.. “..สมมตินะคะพี่จอม..แคทยังไงก็ไม่กล้าทำหรอก..เพราะจะว่าไป..หากแคทมีสติขึ้นมา..ก็คงทำไม่ลงแน่..อย่างน้อย..แคทก็รู้สึกว่าน้องดาวเค้าก็น่ารักนะคะ..”

จอมพยักหน้า..

แต่แล้วก็ขมวดคิ้ว..

“..หือ..สมมติมันเป็นจริง ๆ ..แคทจะทำแบบนั้นเลยหรือ..”

“..บอกแล้วไงคะว่าแคทคงไม่ทำจริง ๆ หรอก..แต่พูดกรณีหากแคทบ้าอาฆาต..บ้าแค้น..ก็คงจะทำแบบนั้นแหละค่ะ..”

จอมนิ่ง...นิ่งจนแคทเริ่มกังวล..

“..พี่จอมคะ.นี่โกรธแคทหรือเปล่า..ว้า..กูนะกู..ไม่น่าไปพูดอะไรแบบนั้นเลย..ดันไปพูดเรื่องฆ่าแฟนให้แฟนเค้าฟัง..ตายห่าน..”แคทครางเฮ้อ..

จอมยิ้มออกมา..

“..เปล่าหรอก..คำพูดแคททำให้พี่คิดอะไรออกน่ะ..ขอตัวก่อนนะ..แล้วก็ไม่ต้องกังวลถึงสองคนนั่นหรอก..อย่างน้อย..พี่ยังไม่กังวลอะไรเลย..”

จอมยิ้มให้อีก..ผละออกมาและไปที่รถเข็นที่พิมพ์ดาวนั่งอยู่..สะกิดพิมพ์ดาว..พร้อมกับกระซิบข้างหู..

เหมือนพิมพ์ดาวจะพยักหน้ายิ้ม ๆ ....

จีจี้สังเกตเห็น..อดพูดไม่ได้..

“..นี่หมายความว่ายังไง..พี่จอมรู้แล้วหรือคะว่าฆาตกรเป็นใคร..”

จอมหัวเราะ..

“..ยังหรอกครับน้องจีจี้..แต่พอจะรู้ว่าควรจะเป็นใครเท่านั้น..”

พิมพ์ดาวพูดขึ้นว่า..

“..เราต้องฟังคำให้การในช่วงสอบสวนค่ะ..รับรอง..จะกระจ่างทันที..เพียงแต่..สารวัตรจะทันเกมคนร้ายหรือเปล่าเท่านั้นแหละ..เพราะคนร้ายก็น่าจะเตรียมการมาดี..เพื่อให้หลุดจากการเป็นผู้ต้องสงสัย..”

พูดจบก็อดหันมาหยอกจอมไม่ได้..

“..ว่าแต่พี่จอมรู้ได้ยังไงคะว่าคนร้ายควรจะเป็นใคร..”

“..พี่เพียงแต่ฟังแคทระบายนิดหน่อย..”จอมพูดตามตรง.. “..แคทก็แปลกนะ..คิดอะไรเหมือนกับที่คนร้ายคิด..”

จีจี้ขมวดคิ้ว..หันไปสบตาแคทที่นั่งมองอยู่..

จีจี้ยิ้มเล็กน้อย..

“..สาเหตุของการฆาตกรรมในครั้งนี้..ก็คงเป็นเพราะเรื่องความรักใช่ไหม...น้องดาว..”

“..ค่ะ..ชู้สาว..ความรักอีกนั่นแหละค่ะ..”พิมพ์ดาวพูด..และพูดต่อ..

“..ฆาตกรก็คือคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนรักของคุณริสา..ผู้ตายนั่นเองแหละค่ะ...”

.......

เวลานี้..สารวัตรมานพเสร็จสิ้นจากการตรวจศพแล้ว..

เขาขอใช้ห้องทำงานเป็นห้องสอบสวน..

และเรียกผู้ต้องสงสัยคนแรกเข้ามา..คือจิ๊บ...

สารวัตรได้ยินคำแนะนำจากพิมพ์ดาวมาก่อนหน้านี้แล้ว..ว่าคนร้ายควรจะเป็นใคร..อย่างน้อย..พิมพ์ดาวก็ดูจะมั่นใจว่าต้องเป็นคนที่สนิทจนนอนเตียงเดียวกันมาแล้ว..แบบนี้..ก็ต้องเป็นคนรักเก่าไม่ต้องสงสัย..ดังนั้น..การสอบสวนจิ๊บ..เขาจึงไม่ให้ความสำคัญมากนัก..แต่ต้องสอบสวนเพราะถือเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัย..

แต่อย่างไรก็ตาม..สารวัตรก็เหมือนจะต้องถามอะไรบ้างตามสมควร...

จิ๊บนั่งลงตรงหน้าสารวัตร..แต่ยังไม่ทันที่สารวัตรจะถามอะไร..จิ๊บก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน..

“...คุณริสาไม่ใช่เพียงแค่เป็นนายจ้างของดิฉันนะคะ..เอ่อ.เรายังเคยเป็น..คนรักกันด้วย..”

สารวัตรตาเหลือก...

“...เดี๋ยว ๆ ครับคุณจิ๊บ..คุณว่าไงนะ..”

“..เราเคยรักกันค่ะ..อย่างน้อยก็ชั่วระยะเวลาหนึ่ง..”จิ๊บก้มหน้า.. “..เคยมีอะไรกันหลายครั้งแล้วค่ะ..”

สารวัตรมานพถอนหายใจ..

“..เรื่องพวกนี้มันคงไม่น่าจะเปิดเผยเท่าไหร่..คุณพูดให้ผมฟังทำไม..”

“..ในบรรดาผู้ต้องสงสัยทั้งหมด..ดิฉันเป็นคนมีแรงจูงใจในการฆ่าคุณริสามากที่สุดค่ะ..เพราะโดนคุณริสาตบหน้าต่อสาธารณะจนทุกคนอาจจะคิดว่า..ดิฉันแค้นจนต้องทำอะไรสักอย่าง..แต่จะบอกสารวัตรก่อนนะคะ..ดิฉันไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด..เพราะจนถึงวันนี้..ดิฉันก็ยังลืมความรู้สึกดี ๆ ที่คุณริสาให้ดิฉันไว้ไม่ได้..”

พูดพลางหยิบมือถือออกมา..

“..และหากสารวัตรไม่เชื่อ..ก็ดูนี่ได้ค่ะ..คลิปที่เราถ่ายไว้ด้วยกัน..ตอนที่มีอะไรกันครั้งแรก..”

สารวัตรสะดุ้งโหยง..

“..เฮ้ย..คุณจิ๊บ..”

“..ถ้ามันหลุดออกไป..ชื่อเสียงคุณริสาคงป่นปี้แน่..เพราะถ่ายเก็บไว้ทั้งหมด..เหมือนหนังเอวีเลยล่ะค่ะ..และดิฉันยังคงดูมันเรื่อย ๆ นะคะ..เพราะรู้สึกดีมาก ๆ ในคืนนั้นจริง ๆ ...”

จิ๊บเปิดคลิปวิดีโอที่อัดไว้..ยื่นให้ดู..

“..ความรู้สึกที่ดิฉันมีต่อคุณริสา..ไม่ว่าอย่างไร..ก็ยังมีคุณค่าเสมอ..ดิฉันแม้จะรองรับอารมณ์ของเธอในเวลางานบ้าง..แต่จะไม่มีวันฆ่าเธอเด็ดขาดค่ะ..สารวัตร..คุณต้องเชื่อดิฉันนะคะ..”

สารวัตรมานพอ้าปากค้าง...

..ให้ตายสิ..นี่เราคิดจะไม่สงสัยเธอแล้วนะ..

แต่เพราะความร้อนตัวทำให้จิ๊บต้องพูดในสิ่งสำคัญนี้ออกมา..

ซึ่งดันกลายเป็นข้อสงสัยที่ยิ่งต้องสงสัยตัวเธอมากขึ้นเข้าไปอีก...

.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #93 Paya_mm (@Paya_mm) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 00:24
    เย้ๆอัพแล้ว
    #93
    0