แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,546 Views

  • 158 Comments

  • 410 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    310

    Overall
    24,546

ตอนที่ 25 : ปริศนาไพ่ทาโรท์(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    5 ต.ค. 61

ขอเปลี่ยนชื่อตอนให้เหมาะสมเป็นปริศนาไพ่ทาโรท์นะคะ..

เรื่องจากมุมมองของพิมพ์ดาว

การเรียนที่น่าเบื่อหน่ายจบลงแล้ว

คนอื่นอาจจะมองว่าการเรียนดูจะเครียดแต่สำหรับฉัน..มันคือการผ่อนคลาย..

อย่างน้อยการได้ไปสนใจอะไรอื่นที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องร้าย ๆ ..น่าจะดีกว่า..

ฉันกลายเป็นคนตั้งใจเรียนจนลืมไปเลยว่ามีเรื่องอะไรต้องคิดต้องทำอยู่..

เพื่อนร่วมชั้นเรียนทยอยออกจากห้อง..คน ๆ หนึ่งเดินเข้ามา..ก็คือจอม..ซึ่งเขารอฉันอยู่ด้านนอก..

“..เดี๋ยวจะไปไหนต่อครับ..บอกพี่นะ..”พี่จอมยังคงน่ารักอย่างนี้แหละ..

เขาปลดเบรกรถเข็น.และพาฉันออกมาจากห้องเลคเชอร์..

“..ไปหาที่นั่งคิดเรื่องพี่อิฐดีกว่าค่ะพี่จอม..”ฉันให้ความเห็น.. “..ดาวไม่มีเรียนแล้ว..”

ฉันรู้สึกว่าพี่จอมกำลังยิ้ม..มันแค่ความรู้สึกนะ..เพราะเขาเข็นรถอยู่ด้านหลัง..

อดแหงนหน้ามองไม่ได้..ใช่..เค้ายิ้มจริง ๆ ..

“.ยิ้มอะไรคะพี่จอม..”

“..บอกตามตรงนะ..พี่ชอบตอนน้องดาวคิด..มันน่าดูมาก..ชอบสายตาน้องดาวเวลาจดจ่อกับอะไรสักอย่าง..”

เขาพูดอีกว่า..

“.น้องดาวคงนั่งคิดโน่นนี่ให้พี่มองหน้าจนเพลินเลยล่ะ..”

พูดแบบนี้ก็เขินสิคะ..พี่จอมทำให้ฉันเขินเป็นครั้งที่หนึ่งร้อยแปดของวันแล้วล่ะ..

ฉันอดหน้าแดงนิด ๆ ไม่ได้..รู้สึกผ่าว ๆ ที่แก้ม..บอกไม่ถูกว่ายังไงเหมือนกัน..

แต่เค้าพูดแบบนี้..ทำให้ฉันรู้สึกดีจริง ๆ ..ดีมาก ๆ เลยทีเดียว..

“.ร้านกาแฟใกล้โรงอาหาร..ไปนั่งที่นั่นดีไหมคะ..”ฉันออกความเห็น..

เห็นพี่จอมพยักหน้าแต่ก็ทำหน้าเหวอ ๆ พิกล..ก็ผละจากการแหงนมองหน้าเขา..เพื่อจะเห็นใครบางคนเดินมาตรงหน้า..

มีตำรวจในชุดเครื่องแบบเดินมาทางฉัน..และหยุด..

“..คุณพิมพ์ดาวใช่ไหมครับ..”ตำรวจคนนั้นตะเบ๊ะอย่างแข็งแรง..เล่นเอาตะลึงไปเหมือนกัน..เพราะจู่ ๆ มีตำรวจมาตะเบ๊ะให้ขนาดนี้..ฉันเป็นแค่นักศึกษาพิการคนหนึ่งเท่านั้น..แต่เขาทำราวกับฉันเป็นลูกนายกฯ..

พี่จอมเองก็ดูจะประหลาดใจ..ส่วนฉัน..หลังจากตะลึงจบก็ต้องพยักหน้ารับ..

ตำรวจคนนั้นยิ้ม..

“..ผมรู้มาว่า..ก่อนที่พวกเราจะไปถึงที่เกิดเหตุ..คุณพิมพ์ดาวไปตรวจดูศพคุณอิฐก่อนแล้วใช่ไหม..”

ฉันปะติดปะต่อเรื่อง..มองป้ายชื่อของเขา..

“..สารวัตรเป็นตำรวจที่มาทำคดีพี่อิฐหรือคะ..”

“..ผมชื่อมานพ..เพิ่งถูกย้ายมาประจำสน.ท้องที่นี้..และเป็นเพื่อนกับคุณพนัสและแม่หมอหงส์..เคยร่วมกันทำคดีฆาตกรรมที่ลาล่าเฮลท์มาด้วยกันครับ..ผมตามแฟนเพจแม่หมออยู่ด้วย..ก็เลยพลอยรู้จักคุณว่าเป็นแม่หมออีกคนที่เก่งด้านโหราศาสตร์ยิ่งกว่าแม่หมอหงส์เสียอีก..เพราะคุณเป็นอาจารย์ของคุณหงส์ใช่ไหมครับ..”

พี่จอมอดยิ้มไม่ได้..

“..สารวัตรอยากจะคุยกับแม่หมอพิมพ์ดาวเรื่องคดีใช่ไหมครับ..”

“..ต้องคุยกันตรง ๆ นะครับ..ว่าพอผมมาถึง..ถามคนแถว ๆ นั้นที่มุงอยู่..ทุกคนบอกว่า..แม่หมอพิมพ์ดาวมาถึงที่เกิดเหตุก่อนแล้ว..แต่ก็แค่มองดูสภาพแวดล้อม..ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับศพหรือหลักฐานเพราะไม่อยากให้เสียรูปคดี..ผู้ตายก็รู้จักแม่หมอพิมพ์ดาวเป็นอย่างดีด้วย..ผมเลยอยากจะฟังความเห็นของคุณพิมพ์ดาวสักหน่อย..ไม่ว่าจะทางข้อเท็จจริงหรือเรื่องราวที่อ่านได้จากวิชาโหราศาสตร์..และเรื่องนี้ผมมาคุยแบบส่วนตัว..วางใจได้นะครับว่าจะไม่ให้ระบบการทำงานของตำรวจมาทำให้คุณพิมพ์ดาววุ่นวายใจแน่นอน..”

ฉันยิ้มเล็กน้อย..เคยอ่านคดีเกี่ยวกับการฆาตกรรมที่บริษัทลาล่าเฮลท์จากเพจแม่หมอมาเหมือนกันค่ะ..และนึกออกแล้วว่าสารวัตรมานพคนนี้รู้จักกับพี่หงส์หรือคุณพนัสประมาณไหน..นั่นเป็นเรื่องราวก่อนที่ฉันจะเข้ามาคลุกคลีกับพี่หงส์อย่างเป็นเรื่องเป็นราวเช่นปัจจุบัน..

“..ดาวจะไปนั่งคิดเรื่องคดีพี่อิฐพอดีค่ะ..ถ้าสารวัตรจะไปร่วมสนทนาด้วยก็จะยิ่งหาทางออกได้ง่ายขึ้นนะคะ..”

“..ไปที่ไหนดีครับ..ร้านกาแฟข้างโรงอาหารไหมครับ..มันเงียบดี..ผมขออนุญาตเลี้ยงกาแฟคุณทั้งสองด้วยเลยก็แล้วกัน..”

สารวัตรมานพดูจะไม่เหมือนกับตำรวจคนอื่น ๆ ..ที่ฉันเคยรู้จักมาจริง ๆ ..

เขาพยักหน้าและเดินนำหน้าฉันซึ่งพี่จอมเข็นรถคนพิการตามติดไปยังลิฟต์..และกดเรียกลิฟต์ให้..

ห้องเรียนอยู่แค่ชั้นสองของตึก..แต่สำหรับฉัน..ยังไงก็ต้องใช้ลิฟต์อยู่แล้ว..

สารวัตรหันมาพูดว่า..

“..ก่อนหน้านี้..ผมสารภาพเลยก็แล้วกันว่าผมโทรไปหาแม่หมอหงส์ด้วย..และถามถึงคุณ..”

“..อ๋อ..ค่ะ..”

“..แม่หมอหงส์บอกว่า..คุณพิมพ์ดาวมีความลับอะไรบางอย่างที่จะช่วยให้ผมปิดคดีฆาตกรรมหมออิฐได้..”

ความลับหรือ..ฉันขมวดคิ้ว..ฉันเนี่ยนะมีความลับ..

ฉันก็รู้จักพี่อิฐเท่า ๆ กับคนอื่น ๆ นั่นแหละ..เพียงแต่สนิทกันในรูปแบบที่คุยแหย่กันแบบคนคุ้นเคยได้มากกว่าคนรู้จักทั่วไปแค่นั้น..ฉันไม่ใช่คนที่จะไปละลาบละล้วงถามเรื่องส่วนตัวคนอื่น..

ถ้าหากพี่อิฐอยากจะเล่าอะไรให้ฟังแกก็จะเล่าเอง..แต่ที่ผ่านมายังไม่มีอะไรสำคัญจนเป็นความลับได้เลย..

พี่หงส์เอาอะไรมาพูดกับสารวัตรคนนี้นะว่าฉันมีความลับที่ว่า..

ชักอยากจะติดต่อหาพี่หงส์ตอนนี้ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย..แต่มีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า..อย่าเพิ่งโทรดีกว่า..

....

ในที่สุด..ร้านกาแฟข้างโรงอาหารก็เป็นที่นั่งคุยของเราสามคน..

พี่จอมล็อครถเข็นข้างโต๊ะตัวหนึ่ง..และจัดแจงเรื่องสั่งกาแฟให้ฉัน..

ยังไม่ทันจะอ้าปากว่าต้องการกาแฟอะไร..เขาก็ไปที่เคาท์เตอร์..สารวัตรแค่บอกไล่หลังว่า..ขอเอ็กเพรสโซ่เย็นแค่นั้น..

ทิ้งให้ฉันอยู่กับสารวัตรมานพแค่สองคน..

สีหน้าของสารวัตรเหมือนจะยิ้ม ๆ บอกไม่ถูก..แต่ฉันเขินไปแล้ว..

“..ถ้าไม่รังเกียจนะครับ..คุณพิมพ์ดาวจะมีความเห็นคดีนี้ว่าอย่างไรบ้าง..ผมอยากจะรู้ในมุมของโหราศาสตร์น่ะครับ..”

สารวัตรมานพพูดราวกับเรื่องเหล่านี้..เป็นเรื่องที่เชื่อใจกันได้อย่างมากทีเดียว..ทั้งที่คนอื่นอาจจะมองว่ามันก็แค่โหราศาสตร์

ฉันเปิดสมุดที่บันทึกดวงกาลชะตาที่เรียกว่าวิชาดวงยามตรีจักร..

“..ดาวไม่มีวันเดือนปีเกิดของพี่อิฐ..เลยต้องใช้วิชากาลชะตาที่ชื่อดวงยามตรีจักร.จะอ่านเท่าที่ดวงยามบอกได้นะคะ.”


“..อือม์..วิชานี้..แม่หมอหงส์ก็ใช้สะสางคดีฆาตกรรมในบริษัทลาล่าเฮลท์มาเหมือนกันนะครับ..มันแม่นยำมากอย่างน่าทึ่งทีเดียว..ตอนนั้นผมเองก็ไม่คิดว่าแม่หมอหงส์จะอ่านสถานการณ์และเหตุการณ์ได้ดีถึงขนาดนั้น..”

“..ถ้าจะอ่านเอาน้ำจิ้มไปก่อน..ก็คือ..พี่อิฐหรือผู้ตาย..พบกับฆาตกรในช่วงเวลา 13.13 น.ของวันนี้..ฆาตกรขับรถมอร์เตอร์ไซด์เข้ามาเทียบข้างรถของพี่อิฐ..คุยกันพักนึง..ก่อนจะแทงด้วยของมีคมจนพี่อิฐตาย..แต่ในวิชากาลชะตาบอกว่า..พี่อิฐสิ้นใจจริง ๆ ก็คงเป็นช่วงหลังจาก 13.15 น.ไปแล้ว..”

“..ฝ่ายชันสูตรก็บอกได้ตามนั้นแหละครับ..”สารวัตรนิ่งนึกและพูด.. “..น้ำจิ้มผ่านไปแล้ว..เอาของจริงล่ะครับ..สาเหตุคืออะไรและใครฆ่า..”

“..สาเหตุคือผลประโยชน์ค่ะ..น่าจะเกี่ยวข้องกับวัตถุมงคลที่ผู้ตายมีส่วนร่วมในการสร้างเพื่อให้เช่าบูชา..น่าจะมีเม็ดเงินไม่ใช่น้อย..และเพียงพอต่อการก่อฆาตกรรมในครั้งนี้..”

ฉันอ่านที่ภพมรณะของดวงตรีจักร..มีดาวพระเกตุ..และเจ้าเรือนมรณะเป็นดาวพฤหัสซึ่งเมื่อเอาตนุลัคน์ในดวงมาอ่าน..ก็จะพบว่า..พี่อิฐไปเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ก้อนใหญ่..ดาวพฤหัสและพระเกตุบอกให้เห็นชัดว่าเป็นวัตถุมงคลค่อนข้างชัด..แถมดาวศุกร์ที่ร่วมดาวพฤหัสอยู่..ก็หมายถึงกัมมะและสุภะเมื่อพิจารณาจากตัวตรีจักรเองและตนุลัคน์ตามลำดับ..

เคล็ดลับนิดนึงค่ะ..ดาวพฤหัสที่ราศีตุลย์..ติดตำแหน่งเทวีโชค..ซึ่งเทวีโชค.ตามวิชาของฉันซึ่งพ่อสอนมา..หมายความถึงส่วนแบ่ง..

นี่แปลว่า..สาเหตุของการตายคือการแบ่งผลประโยชน์ธุรกิจนั่นเอง..

สารวัตรยิ้มละไม..เขาท่าทางเป็นคนอัธยาศัยดีคนหนึ่งทีเดียว..

“..ทีนี้..ใครล่ะครับเป็นคนฆ่า..”

“..ถ้าจะอ่านจากดวงยามตรีจักรดวงนี้..มันจะได้ผลที่กว้างมากนะคะ..บอกยากค่ะ..”ฉันพูดตามตรง..ใครมันจะไปรู้..ดวงบอกว่าสาเหตุของการตายคือการแบ่งประโยชน์ทางธุรกิจ..ก็ต้องไปตามกันเอาเองล่ะค่ะว่า..พี่อิฐทำธุรกิจอะไรไว้กับใครบ้าง..

สารวัตรมานพครางอือม์...

“..มันแปลกนะครับ..ที่แม่หมอหงส์บอกว่า..คุณมีความลับที่จะช่วยไขคดี..แต่เท่าที่ดู..มันก็ยังไม่เห็นจะเป็นความลับอะไรสักนิด..ในทางตำรวจ.การสันนิษฐานถึงสาเหตุการตาย..ก็คงต้องเอาประเด็นทางธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยอยู่แล้ว..เพราะว่ากันตามตรงนะครับ..หมออิฐคนนี้..เคยแจ้งความไว้เหมือนกันว่าโดนสะกดรอยตาม..แต่ก็ไม่ได้เบาะแสว่าใคร..”

สารวัตรเปิดมือถือ..เปิดรูปถ่ายจากสมุดบันทึกประจำวันของตำรวจออกมาวางให้ฉันเห็น..

ฉันหยิบมาอ่านลายมือขยุกขยุยของตำรวจ..พอจะอ่านออกอยู่หรอกนะคะ..

แต่ก็ไม่มีเบาะแสอะไรอื่น..

สารวัตรถามว่า..

“..คุณสนิทกับหมออิฐมากขนาดไหนครับ..”

“..ก็เป็นเพื่อนรุ่นพี่ที่น่ารักค่ะ..ดาวเคยช่วยพี่อิฐเรื่องให้คำปรึกษาเกี่ยวกับดวงชะตา..แต่ก็ไม่ได้รู้เรื่องส่วนตัวอะไรเขามากมายขนาดนั้น..ไม่รู้ว่าเค้าทำอะไรนอกเหนือจากการเป็นหมอดูบ้าง..ล่าสุดที่เจอก็ช่วงกินข้าวกลางวันวันนี้แหละค่ะ..เค้ามาแหย่ ๆ ..แซว ๆ ..แล้วก็บอกว่า..กำลังทำไพ่พร้อมวัตถุมงคลออกขาย..ยังให้ดาวไว้ชุดนึงเลยค่ะ..”

พูดถึงตรงนี้..ฉันก็เหลือบมองไปที่ดวงยามตรีจักรอีกครั้งด้วยความบังเอิญ..

ให้ตาย..ดาวพฤหัสเจ้าเรือนมรณะอยู่ที่เรือนสหัสชะของตรีจักร..(ต)..ซึ่งตามวิชา..จะเอา.(ต).ตั้งเป็นตนุ..

สหัสชะแปลว่าเพื่อน..ดาวศุกร์ที่อยู่ร่วมอธิบายได้ว่าเป็นเพื่อนที่หน้าตาแจ่มใส..มีเสน่ห์..ตาโต..

และเมื่ออ่านควบกับดาวตนุลัคน์(๑)..ตำแหน่งที่ดาวพฤหัสตกจะเป็นภพกดุมภะ..ซึ่งหมายถึงข้าวของ..

อ่านรวมกันคือ..สาเหตุจากการตายนั้น..อยู่ที่ของซึ่งอยู่กับเพื่อนที่มีลักษณะดังกล่าว..

ฉันใจหาย..และหน้าซีด..

หยิบกระเป๋าที่แขวนไว้กับรถเข็น..หยิบกล่องพลาสติกที่พี่อิฐให้ไว้ในช่วงกินข้าวกลางวันเอามาดู..

เหมือนสารวัตรจะเอะใจอยู่เหมือนกัน..

“..อะไรหรือครับแม่หมอพิมพ์ดาว..”

ฉันแกะกล่องที่มีสก๊อตเทปผนึกอีกชั้นเพื่อความแข็งแรง..

ให้ตาย..นี่มันเหมือนเคยถูกแกะออกมาแล้ว..และปิดเข้าไปใหม่..

เมื่อเทของในกล่องพลาสติกออกมา..ซึ่งประกอบไปด้วยไพ่ยิบซีลายเฉพาะที่พี่อิฐออกแบบ..ตำราเล่มเล็ก..และกล่องใส่เครื่องลางของขลังครุฑราหู..มีเพียงเท่านี้เอง..

ฉันหยิบตำราเล่มเล็กก่อนเป็นอย่างแรก..คลี่ดูอย่างรวดเร็ว..

และมีกระดาษแผ่นหนึ่งซ่อนอยู่ในหน้าหนังสือ..

มันเป็นกระดาษที่ไม่ควรจะแทรกอยู่ได้ในตำรา..เพราะมันเป็นกระดาษสมุด..ตำราเล่มใหม่เอี่ยมแบบนี้..ถ้าจะมีกระดาษแทรก..ก็ต้องจงใจซ่อนมันลงไป..เพื่อจะบอกกล่าวอะไรกับใครสักอย่าง..

ฉันมือเย็นเฉียบ..

พี่อิฐกำลังจะบอกอะไรฉันอย่างนั้นหรือ..

หยิบกระดาษออกมา..มีเพียงสิ่งที่ทำให้ฉันกับสารวัตรมานพถึงกับขมวดคิ้ว..

มันมีตัวอักษรเขียนด้วยปากกา..ลายมือเหมือนเร่งรีบ..เขียนชื่อหน้าไพ่ทาโรท์เป็นตัวอักษร..และเรียงเป็นรูปแบบ..เซลติกครอส..ที่เป็นการเรียงไพ่มาตรฐานของไพ่ยิบซีทั่วไป...

สารวัตรมานพหยิบกระดาษขึ้นมาดู..ก่อนจะวางลง..และถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน..

ฉันก็ทำบ้าง..หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเป็นหลักฐานเช่นกัน..

“..คิดว่ามันจะมีความหมายอะไรไหมครับ..”สารวัตรมานพถาม..

ฉันมองดูตัวหนังสือที่เขียนเป็นชื่อหน้าไพ่..ซึ่งเรียงเป็นการวางไพ่แบบเซลติกครอส..

ก่อนจะถอนหายใจ..

“..สารวัตรบอกว่าฉันมีความลับทีจะไขคดีได้..คิดว่าคงจะเป็นสิ่งนี้แหละค่ะ..”

ฉันรู้สึกขนลุกนิด ๆ ..

“..พี่อิฐคงอยากจะบอกอะไรเราสักอย่างจากสิ่งเหล่านี้..แต่ไม่กล้าเขียนออกมาตรง ๆ ..เพราะไม่รู้แน่ชัดว่า..ใครที่ได้ไปจะรู้ความหมายจากสิ่งที่เขียนไว้แค่ไหน..เค้าคงมีคนตามติดตลอดเวลาจนอดระแวงไม่ได้..การมอบสิ่งเหล่านี้ให้ดาว..ก็คงจะคาดหวังว่า..ดาวที่เป็นนักพยากรณ์เหมือนกับเขา..อาจจะไขมันออก..”

ฉันเห็นสารวัตรท่าทางเครียดเช่นกัน..

“..ต่อให้คนที่ติดตามตัวเขาตลอดเวลาจะได้กระดาษแผ่นนี้ไป..ก็คงจะหาวิธีแกะปริศนาได้ยาก..”

ฉันพูดจบ..สารวัตรก็ถามขึ้นว่า..

“..แล้วแม่หมอพิมพ์ดาวคิดว่าจะแกะปริศนาพวกนี้ได้ไหมล่ะครับ..”

“..อาจจะต้องให้พี่หงส์ช่วยล่ะค่ะ..ดาวอาจจะเก่งโหราศาสตร์กว่าพี่หงส์..แต่นี่มันไม่ใช่ทางที่ดาวถนัดเลยนะคะ..มันคือวิธีการของการไขปริศนาของนักสืบ..”

สารวัตรหัวเราะ..

“..แต่ผมเชื่อนะ..ว่าคุณต้องทำได้แน่..”

เขาเหมือนจะเชื่อมั่นอะไรสักอย่าง..

“..เพราะอย่างน้อย..คุณก็ได้ชื่อว่าแม่หมอ..เหมือนแม่หมอหงส์..”

....

เรื่องจากมุมมองของบุคคลที่สาม

จอมยืนรอกาแฟที่เคาท์เตอร์..เหลือบมองพิมพ์ดาวเป็นระยะ..เห็นพิมพ์ดาวคุยกับสารวัตรด้วยท่าทีใส่ใจ..ก็รู้สึกดีจนยิ้มออกมา..พิมพ์ดาวหันหลังให้เขา..แต่แม้กระนั้น..ความใส่ใจของพิมพ์ดาว..เขายังรับรู้ได้จากกริยาท่าที.ซึ่งแม้จะเป็นคนพิการนั่งรถเข็น..ก็ยังรู้สึกได้..

จนเหมือนมีคนอยู่ใกล้ ๆ .เขาก็หันไป..พบว่าเป็นชายหนุ่มวัยไล่เลี่ยกับพิมพ์ดาว..ซึ่งยิ้มให้อย่างมีไมตรี..

จอมจำได้ว่าคน ๆ นี้..เขาเจอช่วงที่เข็นรถพาพิมพ์ดาวไปดูที่เกิดเหตุการณ์ฆาตกรรมหมออิฐ..

“..ถ้าคุณจะสั่งกาแฟให้พิมพ์ดาว..ซึ่งก็คงเป็นมัคเคียโต..”เขาพูด.. “..เธอจะดื่มจากส่วนขมไปหาส่วนหวานนะครับ..ดังนั้นถ้ามัคเคียโตมาเสิรฟก่อน..ก็ควรเอาไปให้พิมพ์ดาวเลย..เพราะหากน้ำแข็งละลายด้านบนจะไม่อร่อย..”

จอมมองอีกฝ่ายด้วยสายตาใคร่รู้.แม้จะเห็นว่าอีกฝ่ายควรจะยังมีใจให้พิมพ์ดาวอยู่..

“..การที่จะเป็นปรมาจารย์และเก่งกาจด้านการพยากรณ์..ต้องฝึกฝนอย่างหนักเกินกว่าที่คนวัยเดียวกันจะทำได้..การกินมัคเคียโตของพิมพ์ดาวจึงเหมือนเตือนตัวเองให้ไม่ลืมวันเวลาที่ฝึกฝนอย่างหนัก..และมัคเคียโตเป็นกาแฟที่แบ่งเป็นชั้น ๆ ..ชั้นล่างจะหวาน..ชั้นบนจะขม..พิมพ์ดาวจะกินส่วนที่ขมก่อนเสมอ..เหมือนกับบอกตัวเองว่า..ความสำเร็จที่เธอได้รับ..ต้องฝ่าฟันอย่างยากลำบากมาก่อนทั้งนั้น..”

จอมพูดอธิบายให้อีกฝ่ายรับรู้..ทำให้อีกฝ่ายถึงกับอึ้งไปเหมือนกัน..

เขารู้แต่ว่า..พิมพ์ดาวชอบกินมัคเคียโต..และกินแบบไหน..แต่จอมกลับรู้มากกว่านั้นว่าทำไม..

เขายกมือไหว้จอมที่อาวุโสกว่าและแนะนำตัวเอง..

“..ผมณนนท์ครับพี่..ฝากตัวด้วยนะครับ..”

“.ที่ไหนได้..พี่ต่างหากที่ต้องฝากตัว..พี่ชื่อจอมนะ..”จอมมีท่าทีกันเองเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายอึดอัด.. “..ถามตรง ๆ ..น้องคือแฟนเก่าของน้องดาวใชไหม..”

ณนนท์เหลือบมองดูหญิงสาวบนรถเข็นที่ยังจดจ่อกับการสนทนากับสารวัตรสืบสวน..

และเหลียวมองหน้าจอม..

แววตามีแววริษยานิด ๆ ..แต่ก็เหมือนปลง..เพราะทำอะไรไม่ได้แล้ว..

“..ขอโทษนะครับ..พี่จอม..พี่กับน้องดาว..”

“..พี่บอกตรง ๆ ..พี่ชอบน้องดาว..แต่น้องดาวยังไม่ตกลงจะคบกับพี่..เค้าอาจจะลืมนายไม่ลง..หรืออะไรสักอย่างซึ่งพี่ก็ต้องเคารพการตัดสินใจของเค้า..แต่พี่จะต้องชนะใจเค้าให้ได้..”

พูดตรงไปตรงมาแบบนี้..ณนนท์ก็อดยิ้มไม่ได้..

จอมพูดอีกว่า..

“..ถ้าหากจะถามณนนท์ตรง ๆ ..น้องณนนท์ยังชอบน้องดาวอยู่ใช่ไหม..”

ณนนท์ไม่เคยรู้สึกถึงอะไรแบบนี้..นั่นคือ..ความตรงไปตรงมาแบบลูกผู้ชายคุยกัน..

จอมเป็นคนที่ทำในสิ่งที่เขาทำไม่ได้..นั่นคือ..กล้าทำกล้าพูด..และตรงไปตรงมา..

เขารู้สึกละอายที่ยังไม่สามารถทำแบบจอมได้แม้สักครึ่ง..

แต่ไม่ว่าอย่างไร..ในเวลานี้..การพูดแบบผู้ชายกับผู้ชาย..สำคัญที่สุด..

“..ครับ..แต่..”ณนนท์ถอนหายใจ.. “..มันเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะครับ..”

“..ทำไม.เพราะเค้าพิการต้องนั่งรถเข็นหรือ..”จอมยังคงพูดตรงไปตรงมาเหมือนเช่นเดิม..

ณนนท์ขอจับมือรุ่นพี่มหาวิทยาลัยคนนี้..จอมก็ยื่นมือจับ..

“..ฝากดาวกับพี่ด้วยนะครับ..ผมบอกตรง ๆ ..ผมเองก็ไม่ไว้ใจที่เห็นพี่กับดาวในวันนี้..แต่เมื่อได้คุยกับพี่..ผมก็รู้สึกวางใจ..พี่ต้องทำให้ดาวมีความสุขได้แน่..”

จอมสบตาอีกฝ่าย..และถามว่า..

“..มันไม่ใช่แค่พิมพ์ดาวพิการใช่ไหม..เพราะพี่รู้..คนอย่างนาย.ไม่ควรจะเลิกกับดาวเพราะเรื่องนี้..”

“..ผมเป็นคนของตระกูลชินทรัพย์ไพศาล..เป็นทายาทผู้มีสิทธิ์ในมรดกทั้งหมดเพียงคนเดียวตามพินัยกรรม..แต่ก็ไม่มีอิสระนักหรอกนะครับ..ผมไม่สามารถจะคบกับพิมพ์ดาวได้..เพราะคนในตระกูลจะไม่ยอม..และจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ตามมาแน่..หากพิมพ์ดาวไม่พิการ..ก็คงไม่มีปัญหาอะไรนัก..แต่เวลานี้เธอไม่สามารถจะมีลูกให้ผมได้ในอนาคต..ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ตระกูลผมยอมรับไม่ได้เลยแม้แต่น้อย..ผมไม่อยากให้เธอต้องเจ็บและต้องเจอปัญหาในอนาคต..การยอมเป็นคนเลว..เลิกรากับเธอ..แต่ดูแลให้ดีที่สุด..เท่าที่จะทำให้เธอได้..คือสิ่งที่ผมจะตอบแทนพิมพ์ดาวได้ดีที่สุดแล้ว..”

จอมชะงัก..อีกฝ่ายพูดอย่างจริงใจจริงจัง..ก็รู้สึกนับถือเหมือนกัน..

เพียงแต่ก็แค่นับถือ..

ณนนท์มองหน้าจอม..

“..พี่จอม..พี่รักพิมพ์ดาวจริงหรือเปล่า..รักเธอทั้งที่เธอไม่สามารถมีทายาทให้พี่ได้..และต้องนั่งรถเข็นนั่นไปทั้งชีวิต..”

จอมพยักหน้า..และไม่มีท่าทีลังเลแม้แต่นิดเดียว..

“..ถ้าเป็นแบบนี้..ผมก็วางใจ..แต่ถ้าสักวันหนึ่ง..เธอต้องเจ็บเพราะพี่ขึ้นมา..พี่ครับ..ผมบอกตรง ๆ ..ผมอาจจะไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเค้าอีก..แต่ผมก็คงไม่อยู่เฉยแน่นอน..”ณนนท์พูดเรียบ ๆ ..

จอมยิ้มเล็กน้อย..

“..พี่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา..เกี่ยวกับความพิการของเค้าแล้ว..แต่พี่ก็รักเค้า..และยังยืนยันว่าจะคบกับพิมพ์ดาวเหมือนเดิม..”

ณนนท์ยื่นมือขอจับมืออีกครั้ง..จอมก็จับมือด้วย..

“..ถ้าอย่างนั้น..ผมถือว่า..ผมวางใจแล้ว..พิมพ์ดาวดูจะชอบพี่เหมือนกัน..เพียงแต่เธออาจจะยังเข็ดกับความรักอยู่..ขอให้พี่ทำให้เธอหายกลัวกับเรื่องนี้โดยเร็ว..ดูแลเค้าให้ดีที่สุดนะครับพี่จอม..”

”..พี่สัญญา..”จอมพูดอย่างเรียบง่าย..

ณนนท์ยิ้ม..แม้จะมีแววตาเสียดาย..แต่เขาก็ต้องทำในสิ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขา..และพิมพ์ดาว...

เสียงพนักงานที่เคาท์เตอร์ร้องบอก..

“..มัคเคียโตเย็น..เอ็กเพรสโซเย็น..ลาเต้เย็น..ได้แล้วค่ะ..”นั่นเป็นเมนูกาแฟที่จอมสั่ง..

กาแฟสามแก้วอยู่ในถาดเสริฟ..

ณนนท์โบกมือเมื่อจอมจะจ่ายค่ากาแฟ..

“..ผมเลี้ยงครับพี่..ผมดีใจนะครับพี่..ที่พิมพ์ดาวมาเจอพี่..ทำให้เค้ารักให้ได้นะครับ..”

ค่ากาแฟเล็กน้อยสำหรับณนนท์..นับว่าไม่เท่าไหร่..

แต่สำหรับจอม..ณนนท์เองก็เป็นลูกผู้ชายที่น่านับถือเหมือนกัน..

และเขาได้แต่ขอบคุณร่างโปร่งที่ค่อย ๆ เดินออกไปจากร้านกาแฟ..

คน ๆ นี้..จริง ๆ เหมาะสมกับพิมพ์ดาวมากที่สุด..เพียงแต่..เขาฉลาดพอที่จะชิงให้พิมพ์ดาวเจ็บในตอนนี้ดีกว่าจะต้องมีปัญหาและต้องเจ็บมากกว่าในอนาคต..

จอมจับถาดเสริฟกาแฟ..ยกไปที่โต๊ะ..

ในขณะเดียวกันกับที่ณนนท์ซึ่งออกจากร้านกาแฟมาแล้ว..ก็อดคิดไม่ได้..

พี่จอมเหมาะกับพิมพ์ดาวมากที่สุด..เหมาะจริง ๆ ...

ถอนหายใจ..พร้อมทั้งอดยิ้มไม่ได้..

หาได้ยากนัก..ที่ผู้ชายซึ่งรักผู้หญิงคนเดียวกัน..จะยอมรับนับถือกันและกันอย่างนี้

......

จอมยกกาแฟมาเสริฟ..วางมัคเคียโตให้พิมพ์ดาวตรงหน้า..และเอ็กเพรสโซให้สารวัตรมานพ..

สารวัตรอดพูดไม่ได้..

“..ขอโทษนะครับ..ผมว่าจะเลี้ยงกาแฟพวกคุณสักหน่อย..”

“.อ๋อไม่เป็นไรหรอกครับ..”จอมยิ้ม..

พิมพ์ดาวยกมัคเคียโตขึ้นมาดื่ม..หลอดดูดส่วนบนที่ขมก่อน..จอมอดยิ้มไม่ได้..

“..พี่จอมจำได้ด้วยหรือคะ..ว่าดาวชอบกินมัคเคียโต..”พิมพ์ดาวถาม..

“..อือ..ตอนนี้รู้เพิ่มอีกล่ะว่าน้องดาวกินจากส่วนบนไปหาส่วนล่าง..”

“..ดาวกินไม่เหมือนคนอื่นนะคะ..”พิมพ์ดาวยิ้ม..

“..เพราะน้องดาวถือว่าชีวิตคนต้องผ่านความขมมาก่อนที่จะได้รับรสหวาน..ใช่ไหม..”

“..ใช่ค่ะ..”พิมพ์ดาวหัวเราะ.. “..นี่พี่เดาใช่ไหม..”

“..พี่รู้สึกว่าน้องดาวต้องคิดแบบนี้..”

พิมพ์ดาวดูดกาแฟส่วนขมไล่ลงไปจนถึงส่วนหวาน..ก่อนจะวางแก้วลง..ทั้งที่ยังไม่ได้แตะต้องส่วนหวานนั้นเลย..

จอมเพิ่งเห็นกระดาษสมุดในมือพิมพ์ดาวและกล่องพลาสติกที่หมออิฐให้ไว้..

“..ดูเหมือนนั่นจะเป็นของขมในวันนี้ใช่ไหม..”

“..เป็นสิ่งที่พี่อิฐบอกกับดาวไว้..เขาซ่อนมันไว้ในตำราไพ่ค่ะ..”

สารวัตรมานพดูดกาแฟของตัวเอง..

“..ควรจะไขปริศนาให้ออก..”

ก่อนจะมองนาฬิกา..

“..ผมมีเวลาอยู่กับแม่หมอพิมพ์ดาวสักพัก..จะลองคิดดูกันก่อนไหม..ถ้าคิดไม่ออก..ก็ค่อยแยกย้าย..แล้วว่ากันใหม่..ระหว่างนี้..ผมจะตรวจสอบในทางของผมไปพลางด้วย..เอาข้อมูลทั้งสองทางมาประสานกัน..”

“..ค่ะ..”พิมพ์ดาวพยักหน้ารับคำ..

ก่อนจะมีสีหน้าครุ่นคิดกับปริศนาในกระดาษสมุดตรงหน้า..

“..พี่จอมช่วยดาวคิดด้วยนะคะ..”

“..ไม่รู้จะไหวหรือเปล่า..เพราะขนาดน้องดาวยังคิดไม่ได้..ก็ไม่รู้จะช่วยได้ยังไง..”จอมหัวเราะ..

พิมพ์ดาวครางเฮ้อ..

“..ถ้าพี่หงส์อยู่ด้วยก็ดี..หรือไม่ต้องพี่หงส์ก็ได้..พี่จีจี้ก็ยังดีนะคะ..”

“..วันนี้แคทจีจี้มีงานที่ไหนหรือเปล่าล่ะ..”

“..โอย..สองคนนั่นงานเยอะค่ะ..พักนี้..ก็ดีนะคะ..ช่วยกันทำมาหากิน..เก็บเงินเก็บทอง..”

แล้วพิมพ์ดาวก็ฉุกคิด..

..กระดาษสมุดที่พิมพ์ดาวมองอยู่..แค่บอกถึงไพ่ยิบซีที่เขียนด้วยลายมือว่าเป็นไพ่อะไรบ้าง..และเรียงเป็นเซลติกครอส..คือการวางไพ่แบบมาตรฐานที่คนดูหมอด้วยไพ่ยิบซีต้องผ่านวิธีการวางไพ่แบบนี้มาแล้วทุกคน..

1.สถานะเจ้าชะตา. ไพ่สิบดาบ

2.เหตุการณ์รอบตัว..ไพ่สามไม้เท้า

3.สิ่งที่มุ่งหวัง..ไพ่ห้าเหรียญ

4.อดีตที่ผ่านมา ..ไพ่เดอะมูน

5.สิ่งที่ช่วยเหลือ หรือสิ่งที่เพิ่งผ่านมา..ไพ่สี่ถ้วย

6.เหตุการณ์ในอนาคต..ไพ่สิบไม้เท้า

7.ตัวปัญหา..ไพ่อัศวินถ้วย

8.สิ่งแวดล้อม..ไพ่สี่เหรียญ

9.สิ่งที่คิดในใจ..ไพ่ห้าถ้วย

10.สรุป..ไพ่หนึ่งดาบ


พิมพ์ดาวครางอือม์..หลังจากพิจารณาไพ่ทั้งสิบใบอยู่หลายรอบ..

“..ไพ่ที่เขียนไว้ด้วยลายมือ..มันเริ่มต้นจากไพ่สิบดาบ..ซึ่งเป็นตำแหน่งตัวตน..ไพ่สิบดาบนี่เทียบเท่ากับไพ่เดธแต่เป็นในทางไพ่ซีกไมเนอร์อคานา..นั่นคือความตาย..หรือมันคือการบอกใบ้จากความหมายของไพ่..หากพี่อิฐต้องตาย..จะมาจากเรื่องอะไรและใครคือคนบงการ..”

“..น้องดาวคงต้องตีความในเชิงคำแปลไพ่กระมัง..”จอมให้ความเห็น..

พิมพ์ดาวให้ความเห็นอีกเช่นกัน..

“..หากว่าคนกลุ่มหนึ่งช่วยกันทำมาหากินเก็บเงินเก็บทอง..แล้วสักวันหนึ่ง..สมมติต้องขัดแย้งฆ่ากันขึ้นมา..พี่จอมว่า..มันจะมาจากสาเหตุอะไร..”

จอมนิ่งคิด..

“..ถ้าจะต้องฆ่ากัน..มันควรจะมีการทรยศหักหลังอย่างใดอย่างหนึ่ง..”

“..แล้วใครล่ะคะ..ทรยศ..”

“..ดีไม่ดีก็คนตายนั่นแหละ..”

พิมพ์ดาวชี้ไปที่ตำแหน่งที่6 และ 3

“..ไพ่ห้าเหรียญและสิบไม้เท้านี่แสดงถึงสิ่งมุ่งหวังและอนาคตนะคะ..นี่คือมุ่งหวังให้สิ้นเนื้อประดาตัว..และน่าจะแบกภาระใหญ่..หากตีความแบบดาว..ก็คงเป็นหนี้สินก้อนโตที่ต้องแบกไว้ล่ะค่ะ..”

พิมพ์ดาวชี้ไปที่ตำแหน่งที่สี่และห้า..

“..นี่คือตำแหน่งอดีตได้ไพ่เดอะมูนกับไพ่สี่ถ้วย..ภาพลวงตาที่ทำให้เกิดความลังเล..ผีปีศาจเจ้าที่เรื่องเร้นลับที่ทำให้เกิดความรู้สึกว่าตัดสินใจอะไรลงไปไม่ได้..ไม่รู้ว่าดาวคิดถูกไหมนะคะ..เพราะดาวไม่ถนัดการดูไพ่ยิบซีเหมือนพี่อิฐ..แต่หากตีความแบบนี้ก็น่าจะหมายความว่า..ผู้ตายอาจจะเข้าไปสัมผัสกับเรื่องเร้นลับ..หลอกลวงอะไรสักอย่างที่ทำให้แผนงานที่คิดไว้แต่เดิมต้องลังเลไม่กล้าตัดสินใจต่อไป...”

พิมพ์ดาวพูดพลางชี้ไปตามตำแหน่งต่าง ๆ ..แต่แล้วก็ขมวดคิ้ว..

“..ไม่.มีมีเหตุผลรับกันเลย..แปลกมาก..”

ก่อนจะกุมหัว..

“..คิดไม่ออกเลยค่ะ..เฮ้อ..ไม่ใช่ทางเลย..ดาวไม่ได้เซียนไพ่พยากรณ์แบบพี่อิฐด้วยนะคะ..”

จอมอดพูดไม่ได้..

“..แล้วถ้ามันไม่เกี่ยวกับการตีความหมายแบบการพยากรณ์ล่ะครับ..เป็นไปได้ไหม..”

พิมพ์ดาวชะงัก..

ก่อนจะเปิดสมุดที่ตัวเองเขียนดวงยามตรีจักรไว้..

“..อือม์..ไพ่ยิบซีของพี่อิฐ..จะตอบอะไรตามแบบของการพยากรณ์..ก็ไม่น่าจะตอบได้มากกว่าดวงกาลชะตาของดาวนะคะ..ใช่..มันไม่ได้บอกอะไรมากไปกว่าดวงยามตรีจักรเลย..จริง ๆ ดาวควรจะแกะเรื่องจากดวงยามตรีจักรที่ดาวถนัด..และเอามาเทียบกับไพ่ยิบซีดีกว่า..อือม์..แต่ที่พี่จอมพูดก็น่าคิด..”

พิมพ์ดาวมองดูกระดาษสมุดอีกครั้ง..

“..หากไพ่ยิบซีทั้งสิบใบนี้..ไม่ได้บอกถึงการพยากรณ์..แล้วเค้าจะบอกเรื่องอะไรล่ะ..”

เสียงระบายลมหายใจของสารวัตรมานพดังขึ้น..

เพราะเขาก็ค้นในส่วนของเขาอยู่..

อาศัยสมุดพก..และมือถือ..สมัยนี้..จะทำอะไรได้มากกว่าสมัยก่อนมากมายนัก..

“..มีอะไรหรือคะสารวัตร..”พิมพ์ดาวถาม..

“..หมออิฐมีหุ้นส่วนในธุรกิจเกี่ยวกับวัตถุมงคลกับคนอีกสามคน..ซึ่งผมเชื่อว่า..ฆาตกรที่แท้จริงคงจะเป็นคนสามคนนี่แหละ..เพียงแต่..เรายังระบุไม่ได้ว่าใคร..และหลักฐานในการฆ่าก็ยังไม่มี..”

พิมพ์ดาวครางอือม์..

“..หรือว่า.บางที..ไพ่ยิบซีของพี่อิฐจะบอกเราว่า..หนึ่งในสามคนนี้..ใครจะเป็นคนฆ่า..และมีหลักฐานอะไรให้เรา..”

พิมพ์ดาวนิ่งคิดอีก..

“..มันไม่ใช่การพยากรณ์แน่นอน..แต่มันควรจะเป็นรหัสลับอะไรสักอย่าง..รหัสที่จะชี้ตัวฆาตกรได้..”

ประกายตาของพิมพ์ดาวมีแววมุ่งมั่นอีกครั้ง..

เป็นประกายตาที่จอมซึ่งเฝ้ามองอยู่ตลอด..รู้สึกว่า..มันงดงามที่สุด..

และเขาก็อดกุมมือพิมพ์ดาวจากใต้โต๊ะไม่ได้..เพื่อไม่ให้สารวัตรมานพเห็น..

พิมพ์ดาวหันมาหาจอม..พร้อมกับเห็นรอยยิ้มของเขา..

รอยยิ้มที่พิมพ์ดาวรู้สึกว่าอบอุ่นที่สุด...

“..น่าจะมีไพ่สิบถ้วยขึ้นเนอะ..”จอมพูดเบา ๆ ..เล่นเอาพิมพ์ดาวหน้าแดง..

ไม่ยักรู้ว่าความหมายของไพ่ยิบซี..จอมก็รู้ด้วย..

และเมื่อสักครู่..มันเหมือนกับจะบอกกับพิมพ์ดาวว่า..

ฉันรักเธอ..อยากแต่งงานกับเธอ...

สารวัตรมานพอดยิ้มน้อย ๆ ไม่ได้..

เขาเหมือนรู้ว่าอะไรเป็นอะไร..แต่ก็พยายามวางฟอร์มไม่ให้คนที่นั่งด้วยรู้สึกเก้อเขิน..

ปล่อยให้หนุ่มสาวจ้องหน้ากันพักหนึ่ง..เขาก็พูดขึ้นว่า..

“..ลองฟังเรื่องที่ผมค้นมาได้ก่อนไหมครับ..เผื่อจะเป็นแนวทางให้แม่หมอพิมพ์ดาวคิดอะไรออกได้มากกว่านี้บ้าง..”

มือของพิมพ์ดาวกุมมือจอมแน่น..

แต่ใบหน้าและดวงตา..กลับสู่โหมดของแม่หมอพิมพ์ดาวเหมือนเช่นเดิม..

“..ค่ะ..พร้อมรับฟังแล้วค่ะ..สารวัตร..”

....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #69 ภัครมล_36 (@133133) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:56

    มาต่อเร็วๆนะคะ สนุกมากรอออออออ

    #69
    0
  2. #68 bungkeegee (@bungkeegee) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:47
    ลุ้นๆ ว่าจะไขปริศนาได้ไหม
    #68
    0
  3. #67 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 06:32

    รอออออออออ วนไปปปปป

    #67
    0
  4. #65 madam038 (@madam038) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 22:01
    รอลุ้นต่อนะคะไร้ท์ สนุกน่าติดตามเหมือนเดิม
    #65
    1