แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,494 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    258

    Overall
    24,494

ตอนที่ 24 : ปริศนาไพ่ทาโร่ท์(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    5 ต.ค. 61

พนัสที่เป็นแฟนแม่หมอ..เราจินตนาการหน้าตามาจากเบน เอฟเฟลคค่ะ...แต่ตอนนี้บทบาทอาจจะไม่มากเท่าไหร่นะคะ

...........

เวลานี้..แม่หมอหงส์ไม่ได้อยู่ที่ห้องทำงานส่วนตัวเหมือนเช่นเคย...เพราะว่างจากคิวดูดวง..

และช่วงว่าง ๆ ถ้าไม่งีบสักหน่อย..ก็คงลงมาที่ร้านกาแฟข้างล่าง..นั่งคุยกับเอลลี่หรือมัสสุไปเรื่อย ๆ

การได้จิบคาปูชิโน่ร้อนฝีมือเอลลี่..ในบรรยากาศร้านกาแฟของตัวเอง..บางทีก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งเหมือนกัน..

มัสสุเวลานี้ก็นั่งที่เคาท์เตอร์..พิเศษตรงที่เขากำลังมีของเล่นใหม่..นั่นคือไพ่ทาโร่ท์ซึ่งกำลังวางไพ่ตรวจชะตาให้เอลลี่อยู่..

แม่หมออดขำไม่ได้..

“..มัสสุ..แกจะเป็นหมอดูไพ่ยิบซีใช่ไหม..”

มัสสุกำลังเครียดกับไพ่ตรงหน้า..

“..เจ๊ครับ..ผมควรจะแบ่งเบาภาระเจ๊ได้บ้าง..ครั้งที่แล้วที่เจ๊เจ็บเข้าโรงพยาบาล..ออฟฟิศเราขาดรายได้ไปเยอะเหมือนกันนะครับ..นี่ผมคิดว่า..ถ้าหากพอจะดูดวงช่วยเจ๊ได้บ้างก็คงจะดี..แต่จะให้เรียนโหราศาสตร์หรือเลข ๗ ตัวที่เจ๊ชำนาญ..ท่าทางคงจะใช้เวลาพอสมควร..เปิดไพ่นี่แหละครับ..ดูง่ายดี..”

แม่หมอหัวเราะ..

“..ถ้าดูให้เก่งจริง ๆ ..ก็ไม่ใช่ง่ายเหมือนกันนะแก..”

“..ผมคงคิดผิดนะเจ๊..ทีแรกนึกว่าง่าย..เอาเข้าจริงก็ไปไม่เป็นเลย..นี่เอลลี่ถามเรื่องเงินว่าขอแม่ไปแล้วแม่จะให้ไหม..ไพ่ขึ้นมาแต่ไม้เท้า..ดูไม่ออก..”มัสสุหันมายิ้มแห้ง ๆ .. “..ไปไม่เป็นแล้วล่ะเจ๊..”

เอลลี่นั่งเซ็ง..

“..น้าหงส์คะ..มัสสุนี่ท่าดีทีเหลวจริง ๆ ..เอลลี่จะขอเงินแม่ซื้อมือถือใหม่..วางไพ่แล้วตอบอะไรไม่ได้เลย..มันน่าตีจริง ๆ ..”

มัสสุยิ้มแหย..แม่หมออดชะโงกหน้าดูไพ่ไม่ได้..

“..เปิดสามใบหรือ..ไหนดูซิ..สิบไม้เท้า..สองไม้เท้า..แปดถ้วย..มิน่าล่ะถึงไปไม่เป็น..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

เอลลี่ทำตาแป๋ว..

“..ตกลงจะได้เงินซื้อมือถือไหมคะน้าหงส์..ไอโฟนรุ่นใหม่จะออกแล้ว..เอลลี่อยากได้ค่ะ..”

มัสสุยิ้มแห้ง..

“..เจ๊..แบบนี้จะตอบยังไงกันครับ..ไพ่เงินไม่ขึ้นสักใบ..ไพ่เมเจอร์ก็ไม่ขึ้นเหมือนกัน..”

“..ตอบยากที่ไหนกันล่ะ..สิบไม้เท้าคือแบกภาระ..สองไม้เท้าคือคิดอ่านการณ์ข้างหน้า..แปดถ้วยคืออารมณ์หดหู่...คงเป็นอารมณ์ของเอลลี่เองนั่นแหละ..ที่เซ็งกับสิ่งที่แม่จะทำให้สักหน่อย..เพราะอยากจะได้เงินสดเป็นก้อนซื้อทีเดียว..แต่แม่เธอจะรูดบัตรซื้อให้ก่อนแล้วให้เธอผ่อน..ก็แค่นั้นเอง..ยากตรงไหน..”

มัสสุอ้าปากค้าง..

เอลลี่ครางเฮ้อ..

“..แบบนี้ก็เซ็งล่ะค่ะ..นึกว่าแม่จะให้ง่าย ๆ ..”

“..แม่เธอถามว่ามีตังค์ไหมก็คงมีพอแหละ..เค้ารวยพอใช้..เพียงแต่คงอยากจะฝึกไม่ให้เธอเอะอะก็ขอเงิน..เลยจะรูดบัตรแล้วให้เธอรับผิดชอบสิ่งที่ต้องการอยากได้เอาเอง..”

มัสสุมองเท่าไหร่ก็มองไม่ออก..

“..เจ๊..แล้วเจ๊ทายออกไปทางนั้นได้ยังไงกัน..ผมดูไม่ออกเลย..”

“..เอ๋า..จะเป็นนักพยากรณ์ต้องเก่งเชื่อมโยงเหตุการณ์หน่อยสิ..ไพ่ไม่ขึ้นด้านการเงิน..แต่มันก็อธิบายเรื่องราวได้..การซื้อมือถือแต่เราต้องแบกภาระ..และต้องแบกไปถึงอนาคต..มันก็คือการผ่อนไม่ใช่หรือ..ไพ่เค้าก็บอกอยู่แล้วนี่..ซึ่งถามว่าเอลลี่พอใจไหม..ก็คงไม่พอใจแน่นอน..ทีนี้จะผ่อนกันยังไงก็เชื่อมโยงกับเรื่องจริง ๆ อีกที..มันสามารถรูดบัตรและผ่อน๐เปอร์เซ็นได้นี่..ไม่ใช่หรือไง..”

มัสสุครางเฮ้อ..

“..ผมคงเป็นหมอดูอย่างเจ๊ไม่ได้หรอกครับแบบนี้..ไม่นึกเลยนะครับว่าเจ๊จะอ่านไพ่ยิบซีได้ด้วย.เห็นดูแต่โหราศาสตร์และเลข ๗ ตัวเท่านั้น..”

“..แหม..ถ้าตั้งใจฝึกฝนอ่านไพ่มันจะยากตรงไหน..ตำราเยอะแยะ..แต่หากมีเซนส์การพยากรณ์..รู้จักการเชื่อมโยงดีพอ..อะไรก็ใช้พยากรณ์ได้ทั้งนั้นแหละ..”แม่หมออดหัวเราะไม่ได้..ที่มัสสุแสดงความไม่เอาไหนอีกครั้ง..

“..แต่ก็นึกว่าจะดูกันง่าย ๆ นะครับ..ไพ่ทาโร่ห์นี่..”

“..ไม่มีอะไรง่ายหรอกมัสสุ..”แม่หมอพูดพลางนึกขึ้นได้.. “..แล้วน้องดาวไปไหนล่ะ..ฉันไม่เห็นเลย..”

“..วันนี้เค้ามีเรียนนะครับ..”

“..แกไปส่งน้องดาวเค้าหรือเปล่า..”

“..คงไม่ต้องหรอกครับ..วันนี้แฟนเค้ามา..รับส่งกันเรียบร้อย..”

แม่หมอทำสีหน้าประหลาดใจ..

“..แฟน..คนไหนกัน..”

มัสสุกับเอลลี่สบตากัน..

“..ทายสิครับเจ๊..”

“..หรือว่าจะเป็น..”

“..จอมครับ..”มัสสุเฉลย...ทำเอาแม่หมออ้าปากค้าง..

“..มัสสุ..นี่สองคนนั่นเค้าคบกันแล้วหรือ..ทำไมฉันไม่เห็นรู้เลยล่ะ..”

“..แหม..”เอลลี่อดตีแขนมัสสุไม่ได้.. “..ทำให้น้าหงส์เข้าใจผิดหมด..เค้ายังไม่ได้คบกันหรอกค่ะน้าหงส์..แต่เหมือนจอมจะมาทำคะแนนนะคะ..”

แม่หมอหงส์ครางอือม์...

“..ทีนี้หากขับรถพาน้องดาวไปที่มหาวิทยาลัย..หากเจอณนนท์ล่ะ..”

“..โอยเจ๊..”มัสสุอดปากหมาอีกไม่ได้.. “..เจ๊ยังจะแคร์นายคนนั้นอีกหรือไง..ผมบอกตามตรงนะ..จอมดีกว่านนท์เยอะ..นอกจากเรื่องรวยเท่านั้นแหละที่สู้ไม่ได้..แต่ดูท่าเค้าก็ไม่ใช่กระจอกเหมือนกันนะครับ..”

แม่หมอได้แต่ยิ้ม..

“..ยังไงก็อยากจะรู้เหมือนกัน..ว่าถ้านนท์กับจอมเจอกัน..น้องดาวจะทำหน้ายังไง..”

เอลลี่แบะปาก..

“..ถ้าเป็นเอลลี่นะคะ..จะรีบจับมือถือแขนจอมเพื่อเยาะเย้ยนนท์ล่ะค่ะ..คนพรรค์นั้นจะต้องแคร์ไปทำไม..”

แม่หมอหัวเราะอีก..

หลังจากคดีชายหาดฆาตกรรม..ดูทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์จะอินกับพิมพ์ดาวมากทีเดียว..โดยเฉพาะเรื่องที่จอมทำท่าสนใจพิมพ์ดาวอย่างออกนอกหน้า..

ทุกคนเห็นใจพิมพ์ดาวที่เสียความรักไปเพียงเพราะเธอเป็นคนพิการ..ซึ่งสาเหตุก็มาจากการที่ใช้ชีวิตแลกชีวิตณนนท์แฟนเก่าอย่างกล้าหาญ..

สิ่งที่ได้รับจากณนนท์..คือการเลิกรา..เพียงเพราะเธอพิการเท่านั้น..

เรื่องพวกนี้..ทั้งแคทจีจี้..มัสสุเอลลี่..รับไม่ได้จริง ๆ ...

แต่แม่หมออดคิดไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกไหม..

ใจหนึ่งก็อยากจะสอนวิชาไพ่ทาโร่ห์ให้มัสสุด้วย..ก็เลยพยักหน้ากับเลขาจอมกะล่อนของตัวเอง..

“..ฉันอยากจะรู้เรื่องของน้องดาวในวันนี้..มัสสุ..แกจับไพ่สามใบซิ..”

มัสสุตาเหลือก..

“..เจ๊..เอาจริงง่ะ..จับไพ่ยิบซีเนี่ยนะ..”

“..เอาน่า.จับมาเถอะ..”

มัสสุเป่าปาก..

“..ใบไหนก็ได้นะครับ.”

“..เลือกมาเถอะ..อย่าลีลามาก..”แม่หมอสำทับ..

มัสสุนิ่งครู่หนึ่ง.ก่อนจะจับไพ่จากใบบนสุดเรียงลำดับสามใบแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก..

ไพ่ออก..เดวิล..สิบดาบ..และไพ่พระหรือเฮียโรแพนท์...

ก่อนจะมองหน้าแม่หมองง ๆ ..

“..หมายความว่ายังไงครับเจ๊..หรือจะให้ผมจับไพ่ใหม่..”

“..แกก็แรนดอม..หรือสุ่มจับไพ่ได้ดีอยู่แล้วนี่..ไม่ต้องจับใหม่หรอก..ระบบของการทำนายด้วยไพ่ที่แม่นยำสูง..เพราะอิทธิพลของดวงดาวที่เรียกว่า..ดวงกาลชะตา..ขอให้เข้าใจว่าดวงกาลชะตาเป็นอย่างไร..ก็จะเข้าใจเรื่องราวของการใช้ไพ่ได้มากขึ้น..นี่คือการสุ่มจับแบบสมบูรณ์..ยังไงไพ่ก็ออกมาอย่างแม่นยำแน่นอน..”

แล้วแม่หมอก็พิจารณาไพ่สามใบที่จับได้..ก่อนจะยิ้มออกมา..

“..อะไรหรือครับเจ๊..”

“..ดูท่า..ตั้งแต่พิมพ์ดาวมาเป็นแม่หมอนี่..จะต้องเจอแต่เรื่องร้ายรอบตัวตลอด..ก็นะ..ชะตากรรมนี่..มันจะเลี่ยงอะไรได้..”

“..เจ๊หมายความว่ายังไงครับ..”

“..เหมือนคินดะอิจิหรือโคนัน..ที่ท้ายสุด..ก็ต้องมีคดีฆาตกรรมเกิดใกล้ตัวเสมอ..”แม่หมอชี้ไปที่ไพ่สิบดาบ..และไพ่ปีศาจหรือเดวิล.. “..นี่คงเป็นคดีฆาตกรรมอีกคดีที่น้องดาวต้องเจอในวันนี้..และ..”แม่หมอชี้ไปที่ไพ่เฮียโรแพนท์หรือไพ่พระ.. “..น้องดาวต้องแก้ไขคดีให้เขาอีกนั่นแหละ..”

พูดจบก็เป่าปาก..ยิ้มอีกครั้ง..

“..เอาน่า..ยังดีกว่าจะเจอเรื่องทำนองว่า..ณนนท์ทะเลาะกับจอม..”

มัสสุหัวเราะ..

“..ใช่ครับ..สำหรับผม..คิดว่าน้องดาวคงอยากเจอคดีอะไรแบบนี้มากกว่าหนุ่ม ๆ ทะเลาะกันให้เห็นแน่..”

เอลลี่เบ้ปาก..ยังคงอินกับเรื่องราวที่ผ่านมาอยู่..

“..เอาเถอะค่ะ..ต่อให้เป็นคดีที่น้องดาวต้องสะสาง..ยังไง..เอลลี่ก็ขอให้คนที่ติดตามน้องดาวไปทุกที่..คือจอมนะคะ..ไม่ใช่ณนนท์..บอกตรง ๆ เกลียดนายคนนั้นจริง ๆ ค่ะ..”

แม่หมอยิ้ม ๆ ..

“..เธอจะอินไปแล้วนะเอลลี่..”

ใช่..ตอนนี้..ไม่ว่าใครก็อินกับเรื่องนี้ทั้งนั้นแหละ..

...........

เรื่องจากมุมมองของพิมพ์ดาว..

วันนี้ก็เหมือนวันอื่น ๆ สำหรับฉัน..แต่พิเศษสักหน่อยตรงที่ฉันมีคนเข็นรถคนพิการไปทุกที่..

บอกตรง ๆ ว่า..ระยะเวลาที่ผ่านมา..ฉันทำใจยอมรับสภาพพิการของตัวเองได้แล้ว..พยายามจะทำทุกอย่างด้วยตัวเองให้ได้..ฉันมามหาวิทยาลัยโดยใช้รถตู้..พี่มัสสุขับมาส่ง..พอเขาขับรถกลับ..ฉันก็เผชิญชีวิตด้วยตัวเอง..การไถรถเข็นชำนาญขึ้น..เพื่อน ๆ หรือคนที่สนิทในมหาวิทยาลัยช่วยเข็นรถให้ในบางที..ซึ่งฉันก็ยอมรับน้ำใจพวกเขา..แต่หากไม่มีใคร..ฉันก็ทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้..ไปไหนมาไหน..เข้าชั้นเรียน..กินข้าวที่โรงอาหาร..เข้าห้องน้ำ..

ขากลับ..หากพี่มัสสุว่างจะมารับ..แต่หากไม่ว่าง..ฉันก็นั่งแท็กซี่หรือเรียกGrab..ขอแรงคนขับช่วยพับรถเข็นใส่ท้ายรถ..ตัวเองไต่ขึ้นไปนั่งบนเบาะจนได้..ไม่มีปัญหา..

หรือบางครั้ง..มีเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ จะกลับทางเดียวกันก็ไปส่ง..ฉันก็รับน้ำใจพวกเขา..

ฉันต้องใช้ชีวิตของฉันให้ได้..ไม่ให้ความพิการต้องสร้างความเดือดร้อนให้ใครเด็ดขาด..

สำหรับบางเรื่องที่หลายคนอาจจะคิด..คือเรื่องณนนท์..

ฉันบอกตามตรง..แม้เค้าจะทำให้ฉันยังคงรู้สึก..แต่ฉันทำใจไปแล้ว..พ่อสอนให้ฉันนิ่ง..และสงบ..บอกตามตรง..มันช่วยได้มากทีเดียว..ฉันเพิ่งรู้เคล็ดลับสำหรับการสร้างความเข้มแข็งของจิตใจก็เหตุการณ์นี้..

ขอให้นิ่งได้..สงบได้..มันก็คือความเข้มแข็ง..ทั้งที่บางครั้ง..เราทำแค่นั้นเอง..

นิ่งให้ได้แค่นั้น..

แต่หลังจากที่กลับมาจากหาดดงพร้าว..ฉันรู้สึกว่า..มันแทบไม่ต้องพยายามนิ่งอะไรมากนัก..

ฉันได้คุยกับจอมทางไลน์บ่อย ๆ ..แปลก..ยิ่งคุย..ฉันก็ยิ่งรู้สึกดี..

เค้าอาจจะไม่ค่อยว่าง..แต่หากว่าเค้าว่าง..เค้าจะหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อจะได้ใกล้ชิดฉัน..

อย่างเช่นวันนี้..เขาโผล่ไปที่ร้านกาแฟแม่หมอที่ฉันพักอยู่ตั้งแต่เช้า..และอาสาขับรถมาส่งฉันที่มหาวิทยาลัย..เท่านั้นยังไม่พอ..ยังเข็นรถให้ตลอด..

ที่นี่มหาวิทยาลัย..เขาเป็นศิษย์เก่า..จะไปไหนมาไหน..มันก็ไม่ยากเย็น..รู้หมดว่าตึกไหนเป็นตึกไหน..

และเขายิ้มให้เพื่อน..รุ่นพี่..รุ่นน้องของฉันทุกคนที่เข้ามาทักทายฉัน..

ถามว่ารู้สึกยังไง..ก็ดี..ดีมาก ๆ เลยล่ะ..แต่ก็ไม่กล้าให้ความหวังตัวเอง..ฉันเป็นคนพิการนะ..หญิงสาวเดินไม่ได้ที่ผู้ชายคนไหนจะต้องการ..อาจจะหน้าตาดีสักหน่อย..แต่เมื่อเทียบกับภาระที่ผู้ชายคนหนึ่งต้องดูแลฉันไปทั้งชีวิต..มันคงไม่คุ้มกันหรอก..

ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากจะดูแลฉัน..

แม้แต่จอม..ซึ่งฉันคิดว่า..มันอาจจะเป็นความรู้สึกดีกับฉันเพียงชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น..

เดี๋ยวพอเขาเบื่อ..เขาก็ไป..

ฉันคิดแบบนั้นจริง ๆ ..

แต่ระหว่างที่เขายังดูแลเอาใจ..ก็ไม่ปฏิเสธ..

แม้จะมีความสุขเพียงชั่วครู่ชั่วยาม..ก็ช่างมัน..คิดแต่มุมบวกไว้ก่อน..

เขาจะสนใจอะไรกับผู้หญิงที่ท่อนล่างใช้การไม่ได้อย่างฉัน..

ถ้าหากไม่ทะลึ่งจนเกินไปก็จะบอกว่า..ใช้การไม่ได้แม้กระทั่งเรื่องเซ็กส์..

ผู้ชายคนไหนจะต้องการผู้หญิงแบบนี้..

....

พักกลางวัน..

โรงอาหารคนยังเยอะอยู่..

จอมพาฉันไปจอดรถเข็นที่โต๊ะว่าง..อาสาไปซื้อข้าวมาให้กิน..

ระหว่างที่เรากินข้าว..จอมพยายามมองฉันบ่อยครั้ง..

“..แปลกนะครับน้องดาว..”เวลานี้เค้าเรียกฉันว่าน้องดาวอย่างสนิทสนมมากขึ้น..

ฉันยิ้ม..

“..แปลกอะไรกันคะ..พี่จอม..”

เค้าเป็นรุ่นพี่..จบไปแล้วจากคณะวิศวกรรมศาสตร์..จะเรียกพี่ก็คงไม่แปลกหรอก..

จอมตักข้าวกิน..เคี้ยวช้า ๆ ..ก่อนจะพูดว่า..

“..พี่ทำไมไม่เบื่อเลยก็ไม่รู้..”

“..เบื่อ..เบื่อดาวหรือคะพี่..”ฉันถามแต่ก็ไม่ลืมยิ้ม..เพราะยังไม่รู้สึกแย่อะไร..

“..ตอนแรกนะ.คิดทำใจไว้ว่าสงสัยจะเซ็ง..แต่ท้ายสุด..ก็ไม่ได้เซ็งอะไรนี่นะ..”จอมหัวเราะ..

ฉันก็หัวเราะ..

“..อาจจะเบื่อตอนไปรอหน้าห้องเลคเชอร์มั้งคะ..”

“..ตรงข้ามนะ..พี่รู้สึกดีที่ได้มองดูน้องดาวเรียน..”

จอมรวบช้อน..จิบน้ำ..ก่อนจะแย่งช้อนฉันไปตักข้าวและป้อนให้ฉัน..

เล่นเอาฉันเขิน..

“..บ้า..พี่จอมทำอะไรเนี่ย..ดาวเขินหมดแล้วนะ..ดาวแค่ขาใช้ไม่ได้นะคะ..มือยังโอเค..ดาวกินเองได้ค่ะพี่..”

“..อยากป้อนนี่นา..”จอมพูดยิ้ม ๆ ..

ฉันจำเป็นต้องงับช้อนที่เขาจ่อให้ที่ปาก..

สายตาเราสบกัน..ฉันพยายามจะสงบนิ่งกับความรู้สึกบางอย่าง..ใช่..ฉันไม่ต้องการให้มันทำร้ายฉันในระยะยาว..

ก่อนจะเลื่อนสายตาไปอีกทาง..เพราะสังเกตว่ามีสายตาคู่หนึ่งมองฉันอยู่..

ให้ตายสิ..นั่น..นนท์..

เขาแอบมองฉันตั้งแต่เมื่อไหร่..

เขาเหมือนมากินข้าวที่โรงอาหารเช่นกัน..และเผอิญเห็นฉันกับจอม..

สีหน้าเขาเหมือนบอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร..แต่พอเราสบตากัน..เขาก็ฝืนยิ้ม..และหันไปอีกทาง..

เขาคงไม่อยากจะรบกวนพวกเรากระมัง..

แต่การปรากฏกายของณนนท์ทำให้ฉันรู้สึกว่า..ฉันต้องทำอะไรสักอย่างกับจอม..

ไม่ใช่ปฏิเสธตัดรอน..หรืออะไร..แต่เป็นการบอกความจริง..

ความจริงที่เขาควรจะรู้ไว้..

“.พี่จอม..”ฉันจิบน้ำ.. “..ขอบคุณมากนะคะที่มาดูแลดาวในวันนี้..”

“..พี่ยินดีจะดูแลน้องดาวทุกวัน..”จอมพูด.. “..เหมือนน้องดาวอยากจะพูดอะไรกับพี่..”

“..ดาวรู้ว่าพี่รู้สึกยังไง..แต่ดาวไม่อยากจะหลอกพี่นะคะ..เพราะฉะนั้น..ฟังข้อมูลที่ดาวจะบอกพี่ดี ๆ นะคะ..”

ฉันพยายามทำใจสงบนิ่งตามที่พ่อเคยสอนอีกครั้ง..

“..ดาวไม่รู้ว่าพี่มีเป้าหมายอะไรนะคะ..แต่สิ่งที่ดาวเป็นในตอนนี้..มันอาจจะมากกว่าที่พี่คิดก็ได้..”

ฉันก้มหน้าเล็กน้อย..

“..ดาวไม่มีความรู้สึกตั้งแต่ท่อนล่างลงไป..ตั้งแต่บั้นเอว..ยังโชคดีที่ควบคุมกล้ามเนื้อหูรูดของระบบขับถ่ายได้..แต่ก็แค่นั้น..สิ่งที่ดาวจะไม่รู้สึกอีก..คือ..ความรู้สึกทางเพศ..พี่จอม..ดาวเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง...ก่อนหน้านี้..อายุก็อยู่ในวัยที่เคยทำอะไรแบบให้ความสุขทางเพศเล็ก ๆ น้อย ๆ แก่ตัวเอง..ตรงนี้คงเป็นเรื่องปรกติ..แต่จะบอกแค่ว่า..หลังจากที่ดาวพิการ..ดาวก็ไม่รู้สึกถึงเรื่องพวกนี้อีกเลย..”

ฉันเงยหน้าขึ้น..เพียงเพื่อจะเห็นรอยยิ้มของเขา..

“..พี่จอม..ขอบคุณนะคะที่ดูแลดาวอย่างดี..แต่ดาวคงให้ความสุขอะไรพี่จอมไม่ได้แล้วนะคะ..โดยเฉพาะเรื่องพวกนั้น..”

แทนคำตอบที่ฉันจะได้รับจากปาก..จอมกลับลูบหน้าฉัน..ยิ้ม..และลูบหัวด้วย..

“..เห็นว่าพี่เป็นคนยังไงหือดาว..”จอมถามกลับ.. “..รู้ไหม..พี่รู้สึกว่าดาวสวยมาก ๆ ..และสิ่งที่พี่เห็นว่าดาวสวยที่สุด..เซ็กซี่ที่สุด..ก็คือสมองนะ..”

ฉันหัวเราะกับคำพูดเชิงหยอกล้อ..

“..ดาวมีลูกให้พี่ไม่ได้นะคะ..”ฉันกลั้นใจพูด..

“..ช่างมันเถอะนะน้องดาว..เรื่องเล็กน้อยแค่นี้..ทำไมต้องเอามาเป็นประเด็นล่ะ..”

จอมพูดจบก็หัวเราะ..พลางพูดอีกว่า..

“..แล้วทำไมถึงมาพูดอะไรกับพี่แบบนี้..มันตลกนะรู้ไหม..”

ฉันเห็นเขายิ้มแบบล้อ ๆ ..ก็อดรู้สึกดีไม่ได้..

“..งั้นก็ลืมมันไปเสียนะคะ..ถือว่าดาวไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน..”

จอมกลับขรึมลง..และมองที่ดวงตาฉัน..

บอกตรง ๆ ..ฉันแทบคลั่งเลยล่ะ..

“..น้องดาวครับ..พี่ไม่รู้นะว่าน้องดาวคิดยังไงกับพี่..อาจจะคิดว่าพี่มาหลอกน้องดาวหรืออะไรสักอย่าง..ใช่..น้องดาวกำลังมองว่าตัวเองด้อยค่าเพราะเป็นแบบนี้ใช่ไหม..แต่สำหรับพี่..น้องดาวคือสิ่งที่มีค่ามากที่สุด..พี่อาจจะคิดไม่เหมือนคนอื่น..แต่พี่ว่าพี่โชคดีที่มองเห็นสิ่งที่มีค่าแตกต่างจากคนอื่น..”

ฉันพูดอะไรไม่ออก..ได้แต่นิ่ง..

จอมพูดอีกว่า..

“..น้องดาวอาจจะมองว่ามันจะเป็นไปได้หรือ.เอางี้..พี่จะพิสูจน์ให้เห็น..ยอมให้พี่ได้พิสูจน์ตัวเองก็พอ..ได้ไหมล่ะ..”

นี่อาจจะเข้ากับสำนวนที่วัยรุ่นสมัยนี้พูดกันก็ได้..ไม่พูดมาก..เจ็บคอ..

จอมเหมือนกำลังบอกฉันอย่างนั้น..เขาจะพิสูจน์ตัวเองให้ฉันเห็น..

โธ่..พี่จอม..นี่จะทำให้ฉันรู้สึกดีกับพี่ไปถึงไหนกันนะ..

.....

เสียงกระแอมดังขึ้นทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อย..

คนที่กระแอมเป็นใครคนหนึ่งที่ฉันรู้จัก..เขาไม่ได้เรียนคณะเดียวกับฉัน..แต่ที่รู้จัก..เป็นเพราะเขาเป็นหมอดูคนดังของมหาวิทยาลัยเหมือนกับฉันเหมือนกัน..

ผู้ชายท่าทางตุ้งติ้งคนนี้..แปลกที่ฉันไม่รู้สึกว่าเค้าเป็นเหมือนกับบุคลิกที่แสดงออกมาเลย..

“..แม่หมอพิมพ์ดาวคนสวย..มานั่งกับหนุ่มที่ไหนนี่..”

ฉันอดยิ้มไม่ได้..

“.พี่อิฐ..มากินข้าวถึงนี่เชียวหรือไง..”

หมออิฐหัวเราะพร้อมกับนั่งลง..ฉันเกรงว่าจอมจะอึดอัด..เลยต้องแนะนำกันสักหน่อย..

“..นี่พี่จอมนะพี่อิฐ..เค้าเป็นรุ่นพี่ที่จบไปแล้ว..เรียนคณะวิศวะน่ะค่ะ..”ฉันเปลี่ยนไปพูดกับจอม.. “..พี่จอมคะ..นี่หมออิฐค่ะ..เป็นหมอดูดังอีกคนหนึ่งที่เผอิญเรียนมอเราเหมือนกัน..”

หมออิฐยกมือไหว้จอมอย่างนอบน้อม..

“..หวัดดีครับพี่..เผอิญ..นักศึกษาในมอเราที่เก่งเรื่องหมอดูมันคงไม่ได้มีมากนักหรอกนะครับ..น้องดาวก็เป็นคนหนึ่งที่เก่งมาก ๆ เลยล่ะ..เนี่ยผมพยายามยุให้ดาวไปออกสื่อ..ไปสร้างชื่อเสียงอยู่..พี่ช่วยยุน้องดาวหน่อยสิครับ..”หมออิฐเหมือนจะเหล่ ๆ และรู้อยู่นัย ๆ ว่าจอมคิดยังไงกับฉัน...

จอมกลับหัวเราะเบา ๆ ...พูดด้วยความรู้สึกที่จริงจัง..

“..ผมว่า..มันไม่จำเป็นหรอกนะครับ..”

ฉันยิ้มกับคำพูดนี้..

ใช่..เค้าพูดเพราะเค้ามั่นใจ..และเหมือนจะเคารพการตัดสินใจไปในตัว..

ที่ฉันไม่พยายามจะทำให้ตัวเองโด่งดัง..เพราะมันไม่จำเป็น..นักโหราศาสตร์ที่แท้จริงจะพึงใจกับการได้อ่านดวง..ดูดวง..ให้คำปรึกษา..และช่วยเหลือคนเท่านั้น..อย่างอื่นมันไม่ใช่องค์ประกอบหลักของชีวิตนักโหราศาสตร์แบบฉันหรือพ่อสักเท่าไหร่..

หมออิฐอาจจะไม่เข้าใจ..เพราะเขาไม่เหมือนฉัน..

หมออิฐสู้ชีวิตมาแต่เด็กทำงานมาสารพัด..และโชคชะตาพัดเพให้เขามาเป็นหมอดู..จากวิธีการพูดที่น่าเชื่อถือและทำให้คนสบายใจ..เขาพบว่า..ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าที่จะมาเป็นหมอดูอีกแล้วสำหรับเขา..

หมออิฐใช้ไพ่ทาโร่ท์เป็นเครื่องมือในการทำนาย..เรียนโหราศาสตร์กับเลข ๗ ตัวบ้าง..ก็อาจจะเพื่อใช้เป็นหลักการอ้างอิงให้ตัวเองดูมีอะไร..แต่สิ่งที่ถนัดมือ..คือใช้ไพ่..

และเขาใช้ไพ่ได้เก่ง..ในยุคถัดมา..นอกจากไพ่ทาโร่ท์แล้ว..ยังมีไพ่อื่น ๆ ออกมาหลากหลาย..เขาก็ใช้ไพ่ทำนายได้ดีมากไม่ว่าจะไพ่พรหมญาณ..ไพ่ออราเคิล..ฯ อนาคตหากมีการทำนายด้วยไพ่อะไรออกมาอีก..เชื่อเถอะ..เขาก็สามารถคว้ามาทำนายได้เป็นอย่างดี..

และบางครั้ง..เขาก็มาปรึกษาฉัน..เพราะฉันเองได้ชื่อว่ามาจากสายโหราศาสตร์แท้ ๆ มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว..

และเขาเป็นเพื่อนรุ่นพี่ที่ดีคนหนึ่งทีเดียว..ยกย่องฉันให้ทุกคนได้รับรู้ทั้งต่อหน้าและลับหลัง..ว่าหากเอ่ยอ้างถึงโหราศาสตร์และเลข ๗ ตัว..ในบรรดาคนรุ่นราวคราวเดียวกัน..ฉันเก่งที่สุด..และเขาก็ฉลาดที่จะเว้นช่องทางให้กับตัวเองที่จะยืนตำแหน่งเก่งที่สุดในด้านไพ่..

เขาดิ้นรนผลักดันตัวเอง..ออกสื่อ..เข้าหาลูกค้าระดับไฮโซและคนดัง..ตอนนี้ฉันไม่รู้หรอกว่าเค้ามีลูกค้าเป็นใครบ้าง..แต่ฐานะการเงินของเขาจัดว่าอู้ฟู่เลยทีเดียว..

แต่แม้จะผลักดันตัวเองจนมีชื่อเสียง..แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันนิยมชมชอบเขา..นั่นคือ..เขายังเป็นคนดีอย่างเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน..เคยเจอเขาตั้งแต่ยังดูโทรม ๆ ..นั่งรถเมล์มาเรียนเหงื่อท่วม..จนเดี๋ยวนี้ขับรถคันหรูมามหาวิทยาลัย..แต่เขาก็ยังเหมือนเดิม..

ตั้งแต่ฉันพิการ..บางวัน..เขาก็มาช่วยเข็นรถให้ฉันตามแต่โอกาสจะอำนวยเสียอีก..

“..น้องดาวเป็นคนเก่งนะครับพี่..ผมเองยังยอมรับ..เสียดายที่จะเก็บความเก่งไว้แค่ในวงแคบ ๆ ..”หมออิฐพยายามสรรเสริญเยินยอฉันมากเข้าไปอีก.ซึ่งฉันได้แต่ยิ้ม...

จอมพูดขึ้นว่า..

“..พี่ยอมรับนะ.น้องดาวเก่งมากทีเดียว..แต่พี่อยากจะเก็บน้องดาวไว้แบบนี้แหละ..ถ้าหากเค้าดังเหมือนหมออิฐ..พี่อาจจะเก็บเค้าไว้แบบนี้ไม่ได้..”

จอมทำให้ฉันเขิน..เหมือนเขาจะรู้และนึกออกแล้วว่าหมออิฐเป็นใคร..เพียงแต่ตัวเองอาจจะไม่ได้สนใจวงการหมอดูอะไรสักเท่าไหร่..เลยทำให้นึกไม่ออกในตอนแรก..

หมออิฐหัวเราะ..นึกขึ้นได้..ล้วงกระเป๋าสะพาย..

“..เออ..ใช่..น้องดาว..พี่กำลังทำไพ่ยิบซีลายที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับพี่ออกขาย..รวมกับของขลังชิ้นหนึ่ง..น่าจะขายดีพอสมควรล่ะนะ.น้องดาวเอาไว้สักชุดนะ..พี่ให้..”

กล่องพลาสติกบรรจุไพ่และตำราเล่มเล็ก..ตลอดจนของขลังที่น่าสนใจ..ราคาที่ตั้งไว้คือ799บาท..สูงเหมือนกัน..

แต่ฉันสะดุดกับของขลัง..

“..นั่น..”

“..ครุฑราหูน่ะ..เอาพญาครุฑที่เป็นพาหนะทรงของพระราหูมาทำเป็นของขลัง..และไพ่ยิบซีตามที่น้องดาวเคยบอกพี่..ว่าหากถอดเป็นดาว..ก็ควรจะเป็นดาวราหู..พี่เลยไปศึกษาและทดลองสร้างของบูชาครุฑราหูขึ้น..ก็โอเคนะ..”

“..ขอบคุณนะคะพี่หมออิฐ..”

“..อย่าเกรงใจไปเลย..น้องดาวก็ช่วยพี่เยอะเหมือนกันนะ..โดยเฉพาะเรื่องให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการแก้ดวงแก้ดาว..”

ที่ผ่านมา..บอกตามตรงเลยค่ะ..พี่หมออิฐชอบเอาเคสมาปรึกษาบ่อย ๆ ..และฉันก็อนุญาตให้เขาอ้างคำแนะนำของฉันเป็นของตัวเขาเองได้..

เขาหัวเราะเสียงดัง..

“..วันนี้ฟลุคจริงเจอน้องดาว..เราไม่ค่อยเจอกันแบบนี้สักเท่าไหร่เนอะ..”

เห็นจอมยิ้ม ๆ ..หมออิฐก็เหมือนจะรู้ตัวว่าไม่ควรอยู่เป็นกขค.นานจนเกินไป..ก็ยกมือไหว้..

“..ขอตัวก่อนนะครับพี่จอม..อ้อ..”เขายังอดติดตลกไม่ได้..เอียงทำกระซิบกระซาบ.. “..บอกตรง ๆ นะครับ..ถ้าพี่ได้เป็นแฟนน้องดาวนะ..เหมือนดวงพี่จะดีไปจนตายเลยทีเดียว..เชื่อหมออิฐเถอะครับ.ฮ่าฮ่าฮ่า...”

จอมหัวเราะเบา ๆ กับการเย้าหยอก..

หมออิฐโบกมือ..แล้วก็ผละออกไป..ฉันอดหัวเราะกับเขาไม่ได้..

และก็มองดูกล่องพลาสติกที่บรรจุไพ่..ตำราเล่มเล็กและของขลัง..

จอมอดพูดไม่ได้..

“..พี่เพิ่งนึกออก..ว่าหมออิฐเป็นใคร..ไม่ยักรู้ว่าเค้าสนิทกับน้องดาวด้วย..”

“..พี่อิฐน่ารักค่ะ..”ฉันยิ้ม.. “..แต่ว่า..ก็ห่วง ๆ เค้าหน่อย ๆ .”

“..ห่วงเรื่องอะไรหรือครับ..”

“..เหมือนเค้าพยายามพาตัวเองไปยุ่งกับแวดวงที่ค่อนข้างอันตรายค่ะ..อย่างเรื่องสร้างของขลังอะไรแบบนี้..”

“..ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่..ใคร ๆ ก็สร้างกันเยอะแยะ..มันเหมือนเป็นที่พึ่งทางใจให้คนไม่ใช่หรือไง..”

“..บางทีมันก็เกี่ยวกับผลประโยชน์จำนวนมากเหมือนกันนะคะ..พ่อดาวแม้จะเป็นปรมาจารย์โหราศาสตร์..ก็ไม่เคยยุ่งเรื่องพวกนี้เลย..เอาแต่เรื่องวิชาการอย่างเดียว..พ่อบอกว่า..จับเฉพาะหลักวิชาการแม้จะไม่ค่อยรวย..แต่ก็ปลอดภัยมากกว่า..”

ฉันเคยได้ยินมาเกี่ยวกับผลประโยชน์ของแวดวงพระเครื่องหรือของขลัง..ซึ่งบอกตรง ๆ ..ไม่ทำให้ฉันใส่ใจกับเรื่องราวเหล่านี้เลย...

ได้เวลาต้องไปแล้วเพราะใกล้เข้าเรียนช่วงบ่าย...

จอมเข็นรถให้ฉัน..ถามว่าต่อไปต้องไปเรียนที่ไหน..และเขาคงไปส่งให้ถึงห้องเรียนจนได้แหละ..

ระหว่างที่เขาเข็นรถไปตามทาง..มือของเขาก็มาจับบ่า..ทำให้ฉันอดจับมือเขาไม่ได้..

“..ขอบคุณนะคะพี่จอม..”

“..ถ้าพี่ว่าง..พี่จะมาเข็นรถให้น้องดาวแบบนี้อีก..”

“..ขอโทษนะคะพี่จอม..ที่ดาวอาจจะยังไม่ตัดสินใจอะไรช่วงนี้..”

“..พี่เข้าใจ..ไม่เป็นไรหรอก..”เสียงจอมดูจะไม่นำพา..มองดูแล้ว..เหมือนเขาแน่วแน่ในส่วนของเขา..ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน..

จอมเข็นรถเข็นของฉันผ่านถนนที่มีรถจอดเรียงราย..ก่อนจะถึงตึกเรียน..

และเห็นความผิดปรกติที่เบื้องหน้า..ที่มีคนมุงดูอยู่ที่รถคันหนึ่ง..

ฉันรู้สึกสังหรณ์ประหลาด..

“..พี่จอม..ไปดูกันก่อนได้ไหมว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นตรงนั้น..”

จอมเข็นรถฉันไปยังที่เกิดเหตุ..

และเมื่อใกล้เข้าไปทุกที..ใจฉันก็แทบจะหล่นไปอยู่ที่พื้น..

เพราะรถคันนั้นดูคุ้นตา...

รถเข็นของฉันจอดอยู่ด้านหลังกลุ่มคนที่มุงดูเหตุการณ์...ยังเห็นอะไรไม่ชัดนัก..

“..เกิดอะไรขึ้น..”ฉันรู้สึกว่าเสียงฉันแหบลง..ใจหายเล็ก ๆ ..

จอมยังไม่เห็นเหตุการณ์..

แต่ก็มีใครคนหนึ่งเหมือนหันมาทางนี้..และเดินมาที่ฉัน..

เป็นคนที่ทำให้ฉันใจตกวูบอีก..

ณนนท์..เขามามุงดูด้วยหรือ..

ณนนท์เหลือบมองจอม..

“..พาพิมพ์ดาวออกไปจากที่นี่เถอะครับ..”

จอมเองก็งุนงง..

“..มีเรื่องอะไรหรือครับ..”

“..นนท์..”ฉันร้อง.. “..ตกลงมันเรื่องอะไรกัน..”

“..ฉันรู้ว่าเธอสนิทกับเขา..หมออิฐ..เขาตายแล้ว..ตายขณะที่จะขึ้นรถตัวเอง..”

ใจฉันตกวูบ..

หมออิฐ..เมื่อกี้ยังคุยกันอยู่เลย..

“..นนท์..ไม่เอานะ..อย่าล้อกันเล่นแบบนี้..”ฉันใจหาย..

“..ดาว..เธอก็รู้ว่าฉันไม่เคยล้อเล่น..”

ใช่..เขาไม่เคยล้อเล่น..เขาบอกว่าเขาต้องเลิกกับฉัน..เขาก็เลิก..

น้ำตาฉันไหล..

“..น้องดาว..”จอมอดจับมือฉันไม่ได้.. “..เดี๋ยวพี่จะไปถามข้อมูลมาให้..อย่าเพิ่งคิดมากนะ..”

นนท์เหมือนกำลังมองการเอาใจใส่ของจอม..ซึ่งฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไร..

และตอนนี้.ฉันเองก็ไม่รู้ว่า..ที่ฉันร้องไห้..เป็นเพราะเขาหรือเพราะหมออิฐตายกันแน่..

ฉันพูดขึ้นเสียงแผ่ว..

“..พี่จอม..พาดาวไปดูหมออิฐหน่อยค่ะ..”

“..เธอไม่ควรดูนะดาว..ไม่งั้นจะเสียใจหนักขึ้น..”..นนท์พูด..

แต่เหมือนฉันจะไม่อยากฟังเขา..

“..พาดาวไปเถอะค่ะพี่จอม..”

จอมเหมือนจะเข้าใจฉันดี..

และเขาก็หันมาทางณนนท์..ซึ่งเหมือนขัดใจที่ฉันไม่ยอมฟังคำแนะนำของเขา..

“..น้องครับ..ช่วยขอทางให้น้องดาวเข้าไปดูศพผู้ตายหน่อยนะครับ.พี่จะเข็นรถเข็นน้องดาวเข้าไปเอง..”

“..อย่าเลยพี่..”นนท์เหมือนไม่รู้จะพูดอะไรกับจอม..

“..พี่มั่นใจ..อย่างน้อย..ดาวอาจจะรู้ว่าใครเป็นฆาตกรฆ่าเพื่อนของเขา..”

“..ให้เป็นหน้าที่ตำรวจดีกว่ามั้งครับ..”

“..เชื่อเถอะนนท์..เรื่องนี้ไม่ใช่ธรรมดาแน่นอน..”ฉันนึกถึงรูปดวงยามตรีจักร..และยามเลข ๗ ตัวหลังจากก้มมองเวลาจากมือถือเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..

จอมเข็นรถฉันไปข้างหน้า..

นนท์เหมือนไม่มีทางเลือก..ขอให้ทุกคนแหวกทางให้...

คนที่มุงดูอยู่ต่างแหวกทางให้แบบงง ๆ ..แต่ก็มีคนหนึ่งเหมือนจะนึกขึ้นได้..

“..เอ๋..นี่แม่หมอพิมพ์ดาวที่ช่วยสะสางคดีชายหาดฆาตกรรมร่วมกับแม่หมอหงส์นี่...”

ใครจะคิดล่ะคะ..ว่าจะมีคนติดตามแฟนเพจแม่หมอของพี่หงส์อยู่ในกลุ่มคนมุงดูด้วย..และพี่มัสสุคงเอาเรื่องของฉันไปลงที่เพจให้คนอ่านเหมือนกันนั่นแหละ..

“..แม่หมอนักสืบมาแล้ว..”อีกคนเหมือนจะลิงโลด..

คนแหวกทางให้จนฉันเห็นสภาพศพถนัด..

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้สักนาทีสองนาที..ฉันอาจจะรับกับภาพที่เห็นไม่ได้แน่..

แต่เวลานี้..มันแตกต่าง..แม้จะแค่นาทีสองนาทีก็แตกต่าง..

หมออิฐนั่งพิงรถบริเวณประตูข้างคนขับ..และประตูเปิดออก..

ตาเขาไม่หลับ..ไม่ควรจะตาหลับ..เพราะความตายมาหาเขาเร็วเกินไป..

มีดเล่มหนึ่งปักที่หน้าอก..นี่แหละสิ่งที่ทำให้เขาตาย..

และที่น่าขนลุก..ก็คือบนตักของเขา..มีไพ่ยิบซีใบหนึ่ง..ซึ่งหงายหน้าไพ่ให้เห็นว่าเป็นไพ่เดธ..ไพ่ความตาย...

“..ใครเห็นเหตุการณ์บ้างคะ..”ฉันถาม..

“..คนร้ายขับมอร์เตอร์ไซด์ไม่มีป้ายทะเบียนมาจอดคุยกับผู้ตายก่อนที่จะขึ้นรถ..และก็ใช้มีดแทงผู้ตาย..ก่อนจะขับรถหนีออกไปค่ะ..”นักศึกษาหญิงคนหนึ่งเล่า...

“..ตำรวจคงตรวจสอบจากกล้องวงจรปิดได้ใช่ไหม..”นักศึกษามุงอีกคนออกความเห็น..

“..ใครแจ้งตำรวจแล้วหรือยัง..”ฉันถามอีก

“.ตำรวจกำลังจะมา..และไม่มีใครกล้าแตะต้องผู้ตายเพราะมีคนบอกว่าเดี๋ยวจะเสียรูปคดีหากยังไม่เก็บหลักฐาน..”

“..ใครเป็นคนถึงตัวผู้ตายก่อนและสรุปว่าผู้ตายเสียชีวิตแล้ว..”ฉันถามอีก..

“..ผมเอง..”เสียงนั้นคือเสียงของณนนท์.. “..และก็เป็นคนกันไม่ให้ใครแตะต้องผู้ตายอีกเพราะจะเสียรูปคดี..”

ฉันอดแอบถอนหายใจไม่ได้..

“..นนท์..เธอเห็นไพ่ยิบซีใบนี้บนตักผู้ตายตอนเข้ามาถึงตัวผู้ตายหรือเปล่า..”

“..ใช่..มันตกอยู่ที่ตัก..”ณนนท์พูด.. “.แต่ผมก็ไม่ได้แตะต้องอะไรอีกนะ..”

“..ถ้างั้น..”ฉันมองไปรอบ ๆ ... “..ฆาตกรคงอยากจะสื่อข้อความอะไรบางอย่างให้ใครสักคนเห็น..”

เสียงรถหวอ..ฉันอดสั่งการไม่ได้..

“..พี่จอมคะ..รบกวนพี่ถ่ายรูปทั้งหมดไว้ให้ดาวด้วยนะคะ..ตำรวจมาแล้ว..ดาวคงต้องให้ตำรวจเค้าจัดการต่อ..”

นักศึกษามุงคนหนึ่งอดถามไม่ได้..

“..แม่หมอพิมพ์ดาว..แม่หมอจะสะสางคดีนี้หรือเปล่า..”

“..ดาวจะลองสืบดู..และเอาข้อมูลให้ตำรวจ..แต่อย่าเพิ่งหวังอะไรจากดาวเลยนะคะ..”ฉันถอนหายใจ... “..ถ้าจะทำ..ก็เพราะว่าหมออิฐเป็นเพื่อนรุ่นพี่ที่ดาวสนิทเท่านั้น..และตำรวจก็คงสามารถหาตัวว่าใครทำพี่อิฐได้..”

“..แล้ว..ถ้าไม่ได้ล่ะ..”

“..ถ้าดาวรู้อะไรจะรีบบอกตำรวจนะคะ..”ฉันตัดบท..

ตำรวจมาถึง..ฉันพยักหน้า..ให้จอมเข็นรถพาฉันออกไป..ณนนท์รับหน้าตำรวจ..บอกว่า..ไม่มีใครแตะต้องศพหรือสภาพแวดล้อมใด ๆ ..เพื่อให้ตำรวจหาหลักฐานได้เต็มที่..

ตำรวจดูจะพอใจกับสิ่งที่ณนนท์ทำมาก..

เขาให้ปากคำ..และไม่ได้ใส่ใจฉัน..

มันแปลกนะ..ฉันเองก็เข้าใจดีว่าทั้งหมดมันต้องทำอะไรยังไง..ณนนท์ก็ทำตามสิ่งที่ควรทำ..

แต่ฉันกลับรู้สึกจิ๊ด..

เขาไม่ใส่ใจฉันอีกเลย..นี่คือไม่ใส่ใจโดยสิ้นเชิง...ไม่แม้แต่จะชายหางตามองฉัน..

จอมเข็นรถฉันออกมา..

และเขาก็ถามว่า..

“..คน ๆ นั้น..คือใครครับ..”ฉันรู้สึกว่า..จอมกำลังถามถึงนนท์แน่นอน..

“..เพื่อนดาวน่ะค่ะ..”ฉันพูด..

“..ก่อนหน้านี้ล่ะครับ..”

เขาทำให้ฉันอึ้ง..

“..น้องดาว..”จอมพูด.. “..พี่รู้ว่าน้องดาวมองเขาแปลก ๆ ..ท่าทีต่อเขาก็แปลกด้วย..เขาเองก็ดูจะแปลก ๆ กับน้องดาวเหมือนกัน..ถ้าหากจะเดา..เค้าคงจะเป็นแฟนเก่าที่เลิกกับน้องดาวเพราะความพิการใช่ไหม..”

ฉันถอนหายใจ..จอมนี่ฉลาดเหมือนกันนะ..แถมช่างสังเกตเสียด้วย..

“..พี่จอม..อย่าไปสนใจเขาเลยค่ะ..ตอนนี้ดาวกำลังสนใจคดีของพี่อิฐมากกว่า..”

“..น้องดาวครับ..พี่ขอบอกน้องดาวด้วยความรู้สึกจริง ๆ ของพี่นะ..”

ฉันไม่อยากจะฟังอะไรเกี่ยวกับณนนท์อีกแล้ว..แม้จะมาจากปากจอมก็ตาม..

“..ต่อให้เขาจะหวนกลับมาคบน้องดาวอีกครั้ง..เค้าคงทำไม่ได้แล้วล่ะ..เพราะพี่คงไม่ยอมแน่..เค้าอาจจะเหมาะกับน้องดาวเมื่อก่อน..แต่ไม่เหมาะกับแม่หมอพิมพ์ดาวคนนี้แน่นอน..”

แม่หมอพิมพ์ดาวหรือ..คำ ๆ นี้มันทำให้ฉันรู้สึกมีเรี่ยวแรงฮึกเหิมแปลก ๆ ...

“..ขอบคุณนะคะพี่จอม..”ฉันพูดเสียงเรียบ..รู้สึกดีกับคำพูดของเขา..

“..ขอบคุณที่บอกดาวว่า..ตอนนี้..ดาวคือ..แม่หมอ..แม่หมอเหมือนพี่หงส์..”

มือของจอมจับบ่าฉัน..ทั้งที่เขายังเข็นรถให้ฉันอยู่..

“..แม่หมอพิมพ์ดาวครับ..ได้เวลาสะสางคดีอีกแล้วนะ..”เสียงจอมพูดอย่างร่าเริง..

เขายินดีกับความเป็นแม่หมอของฉัน..เคารพตัวตนของฉัน..

“..ถ้างั้น..มาช่วยดาวสะสางคดีของพี่อิฐด้วยนะคะพี่จอม..”

“..ได้สิ..บอกมาเลย..ว่าจะให้ทำอะไรบ้าง..”

ฉันกุมมือที่จอมจับไหล่ฉันไว้..รู้สึกถึงความอุ่นของมือเขา..

นี่เขาพร้อมจะเดินไปกับฉันแล้วหรือยัง..ฉันยังไม่กล้าจะมั่นใจตัวเองเลย...

............

ดวงกาลชะตายามตรีจักรระหว่างเวลาเกิดเหตุ

image

ดวงยามกาลชะตาเลข ๗ ตัว ศุกร์ ๑๓.๑๓น.

๖...๗...๑...๒...๓...๔...๕

๕...๖...๗...๑...๒...๓...๔

๖...๗...๑...๒...๓...๔...๕


๑๗.๒๐.๙..๕...๘..๑๑..๑๔

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #62 Gade Pig Leo (@gadeleo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 20:24

    รอมาอัปต่อนะค่ะ
    #62
    2
  2. #59 bungkeegee (@bungkeegee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 17:24
    ชอบมากเลยค่ะ จะรอติดตามต่อไปนะค่ะ
    #59
    1
  3. #58 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 08:07
    แค่นิ่งกับสงบ........ :)
    #58
    0
  4. #57 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:35

    ดูไม่ออกกกก55555 ฟินๆๆๆๆ ช๊อบบยยยยย

    #57
    0
  5. #56 Aronon_TA (@tam1100702745046) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 21:56
    เมื่อกี้เม้นผิดที่จะลบก็ไม่ได้ เเต่ดีใจที่มีเรื่องเกี่ยวกับไพ่นะครับ ง่าาาา หน้าเเตกยับ
    #56
    7
    • #56-6 Aronon_TA (@tam1100702745046) (จากตอนที่ 24)
      22 กันยายน 2561 / 22:35
      ดวงนี้ตายเพราะเขาเเค้นที่ไปคบซ้อนมีกิ๊กอะไรเเบบนี้รึป่าวครับ อ่านได้เท่านี้อะนะ5555
      #56-6
    • #56-7 Aronon_TA (@tam1100702745046) (จากตอนที่ 24)
      22 กันยายน 2561 / 22:36
      ไม่ต้องเฉลยก็ได้ครับเดี๋ยวไม่สนุก
      #56-7
  6. #55 อ้นเองคร้าบบ (@aon6025) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 20:44
    ขอบคุณครับ
    #55
    3
    • #55-2 Aronon_TA (@tam1100702745046) (จากตอนที่ 24)
      22 กันยายน 2561 / 21:54
      มีไพ่ด้วยรู้สึกเป็นปลื้ม55555 เเต่คงไม่ได้ติดตามเเม่หมอไปซักพักเพราะกำลังจะบวช เอาเป็นว่าจะกลับมาอ่านนะครับ #นี่ได้เเนวเรื่องจากผมรึป่าวเนี่ย
      #55-2
    • #55-3 Aronon_TA (@tam1100702745046) (จากตอนที่ 24)
      22 กันยายน 2561 / 21:55
      ขอโทษครับ เม้นผิดที่
      #55-3