แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,641 Views

  • 158 Comments

  • 414 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    405

    Overall
    24,641

ตอนที่ 20 : ชายหาดฆาตกรรม(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    6 ส.ค. 61

ครั้งนี้ จีจี้จะมีบทบาทมากสักหน่อยนะคะ..เพราะจะจัดตั้งทีมแม่หมอรุ่นเล็กกับพิมพ์ดาวล่ะค่ะ..จีจี้เราใช้น้องแบทเป็นแบบนะคะ

..........

หาดดงพร้าว..จังหวัดทางภาคตะวันตก...

หาดเงียบสงบ..ไม่ห่างจากหัวหินมากนัก..บรรยากาศดี..เหมาะกับการพักผ่อน...

รถตู้เคลื่อนมาตามชายหาด..และจอดที่รีสอร์ทหรูหรา ..เรียกว่ารีสอร์ทดงพร้าว...

แม้จะหรูหรา..แต่ก็ยังคงความเป็นธรรมชาติได้อย่างดีเยี่ยม..เป็นความลงตัวที่หาได้ยากยิ่ง..

ประตูรถตู้เปิดออก..หญิงสาวสามคนวิ่งลงมาอย่างร่าเริง..แข่งกันไปที่ชายหาดให้คลื่นซัดใส่เท้าเป็นการประเดิม..

ไม่ช้า..คนขับรถก็ผลักประตูลงมา..และอำนวยความสะดวกให้หญิงกลางคนช่วยนำรถเข็นซึ่งมีเด็กสาวนั่งอยู่คนหนึ่ง..ลงมาจากรถ..

ชายกลางคนอีกคนตามลงมาด้วย..ช่วยดูแลหญิงกลางคนอีกทีหนึ่ง..

ชายคนขับรถส่ายหน้า..

“..ทำยังกับไม่เคยเห็นทะเลไปได้..เอลลี่นี่..”

“..ช่างเค้าเถอะมัสสุ..นาน ๆ ได้มาเที่ยวกันอย่างนี้..ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ..”หญิงกลางคนใส่แว่นเข็นรถเข็นคนพิการไปทางรีสอร์ท..ก่อนจะนึกขึ้นได้..

“..น้องดาวอยากจะไปริมทะเลหรือเปล่าล่ะคะ..พี่จะพาไปให้..”

หญิงสาวหน้าคมอมยิ้ม..

“..ดาวได้เห็นทะเลก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ..ปรกติก็ไม่ใช่คนซนอะไรอยู่แล้ว..ตั้งแต่ต้องนั่งแหงกในรถเข็น..ก็เลยสบายหน่อย..ไม่อึดอัด..พี่หงส์ตามสบายเลยนะคะไม่ต้องห่วงดาว..”

นี่คือพิมพ์ดาว..หญิงสาวที่เป็นอาจารย์ของแม่หมอหงส์..เธอพิการเพราะถูกคนร้ายยิงใส่กระดูกสันหลัง..ชะตากรรมทำให้ต้องมาเป็นแม่หมออีกคนหนึ่ง..

ชายกลางคนพูดว่า..

“..ดีจริง..ที่พวกเราว่างพร้อมกันขนาดนี้..”

“..คุณนี่ร้อยวันพันปีเคยพักกับเขาด้วยหรือไง..”แม่หมอหงส์อดหยอกล้อไม่ได้.. “..พอว่างที..เลยพาลูกสาวลูกสะใภ้มาเที่ยวด้วยเลย..”

ชายกลางคนหัวเราะ..

ชายคนขับรถพูดว่า..

“..เดี๋ยวผมจัดการห้องพักให้ก่อนนะครับ..”

พิมพ์ดาวพูดขึ้นว่า..

“..อย่าลืมบอกชื่อณนนท์นะคะ..พี่มัสสุ..”

“..อะ..ครับ..น้องดาว..”

ร้อยวันพันปีจะว่างตรงกันอย่างนี้..แม่หมอเลยปิดออฟฟิศและร้านกาแฟ..พาทุกคนมาเที่ยว..รวมทั้งแคท..จีจี้..และคุณพนัสด้วย..ณนนท์อดีตแฟนของพิมพ์ดาวซึ่งตอนนี้เป็นเพื่อนกันแล้ว..ก็อาสาว่าจะจองที่พักให้..เพราะเส้นสายของเครือซีเอสพีของเขาก็ไม่ใช่เล่น ๆ เหมือนกัน..

ตัวเองก็ตั้งใจจะชดเชยให้พิมพ์ดาวด้วย..เนื่องเพราะรู้สึกผิดที่เลิกกับพิมพ์ดาว..ทั้งที่พิมพ์ดาวพิการเพราะเขาแท้ ๆ..

ความพิการทำให้ไม่สามารถจะยอมรับเป็นแฟนได้.แม้พิมพ์ดาวจะช่วยชีวิตจนตัวเองต้องเป็นอย่างนี้..ณนนท์ก็ได้แต่ต้องชดเชยให้ทางอื่น..

เป็นความเจ็บปวดของพิมพ์ดาวที่เจ้าตัวเองเข้าใจดี..

นอกจากให้เงินเดือนเลี้ยงดูไปทั้งชีวิตแล้ว..ก็มีอีกหลายอย่างที่ณนนท์คิดจะชดเชยให้..

แม้แต่จะพักผ่อน..ก็จองที่พักให้เสร็จสรรพ..

พิมพ์ดาวปลงไปได้เยอะแล้ว...เหมือนจะไม่คิดอะไรกับณนนท์อีก..

คนที่รู้ดวงชะตา..ย่อมรู้กรรม..รู้เวรได้เป็นอย่างดี..การปลงก็ง่ายขึ้น..

ทุกสิ่ง..เราเลือกเอง..ก็ต้องยอมรับ..ไม่มีทางใดที่ดีกว่านี้อีกแล้ว...

....

แม่หมอหงส์เข็นรถเข็นพาพิมพ์ดาวเดินรับลมชายทะเล..

ยังโชคดีที่มีทางเดินที่เป็นพื้นปูน..ไม่อย่างนั้น..การเข็นรถเข็นคนพิการลุยหาดทราย..คงจะยุ่งยากน่าดู..

แคท..จีจี้..เอลลี่..มัสสุ..คู่รักสองคู่ก็เฮฮาหยอกล้อกันที่ชายหาด..

พนัสซึ่งเป็นพ่อของแคทและเปิดเผยตัวอย่างออกนอกหน้าว่าชอบแม่หมอหงส์..ก็เดินตามประกบคนที่เขารักไม่ห่าง..

พิมพ์ดาวพูดขึ้นว่า..

“..ปล่อยดาวไว้ตรงนี้ก็ได้ค่ะ..เดี๋ยวดาวไถรถเอง..พี่หงส์ควรจะอยู่กับคุณพนัสแบบส่วนตัวบ้างนะคะ..”

“..จะปล่อยให้อาจารย์อยู่คนเดียวแบบนี้..คงไม่ดีมั้ง..”แม่หมอยิ้ม..ขยับแว่น..

พนัสเองก็ดูจะเกรงใจและชื่นชมพิมพ์ดาวอยู่..แม้จะอายุน้อยกว่าลูกสาวเขาเสียอีก..แต่พิมพ์ดาวก็แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญ.เก่งกาจ.อย่างที่เด็กสาวทั่วไปทำไม่ได้

“..น้องดาวไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ..แค่อยู่กับหงส์ข้าง ๆ แบบนี้..ผมก็โอเคแล้วล่ะ..มีน้องดาวอีกคนก็ไม่เห็นจะเป็นไร..พวกผมอายุมากกันแล้วนะอย่าลืมสิ..”

พิมพ์ดาวหัวเราะ...

“..วันนี้ดาวศุกร์สวยงามมากนะคะ..เหมาะกับการอยู่ใกล้ชิดกับคนรักเป็นที่สุด..”

พนัสเข้ามาใกล้แม่หมอหงส์...ทำให้สาวกลางคนสวมแว่นดูท่าทางเก้อเขิน...

“..พี่หงส์ก็น่าจะตกลงใจนะคะ..”พิมพ์ดาวยังคงพยายามขายลูกศิษย์

“..น้องดาวคะ..”แม่หมอดุแบบเขิน ๆ ..

พิมพ์ดาวหัวเราะ..แต่ก็ชะงักกับรถเข็นอีกคันที่เข็นสวนมา..

เป็นรถเข็นสำหรับคนป่วยเช่นกัน..บนรถเข็นเป็นชายชราสีหน้าแจ่มใส..และคนเข็นก็คือเด็กหนุ่มวัยไล่เรี่ยกับพิมพ์ดาว..

ท่าทางเด็กหนุ่มคนนี้น่าจะกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริงมากกว่าจะมาเข็นรถกับคนสูงอายุ..ท่าทางบุคลิกการแต่งกายไม่ควรจะเป็นลูกจ้างหรือบริวาร..ควรจะเป็นหลานของชายชรามากกว่า..

ชายหนุ่มอดมองมาที่พิมพ์ดาวไม่ได้..สาวสวยอย่างพิมพ์ดาวไม่ควรจะมานั่งรถเข็นแบบนี้..

ชายชราทักทายอย่างกันเอง..

“..อากาศดีนะหนู..”

พิมพ์ดาวได้แต่ยิ้มและตอบรับอย่างสุภาพ..

ชายชรามองดูทั้งพิมพ์ดาว..แม่หมอหงส์..และพนัส..

“...มากันทั้งพ่อแม่ลูก..อบอุ่นดีจังนะครับ..”

ชายหนุ่มเห็นชายชราจะชวนคุยมากไปหน่อยก็อดพูดไม่ได้..

“..อย่าไปรบกวนเขาเลยครับคุณปู่..”เขาเหล่มองและยิ้มให้พิมพ์ดาว.. “..ต้องขออภัยแทนคุณปู่ด้วยนะครับ..”

พิมพ์ดาวยิ้มตอบ..

“..คุณปู่คงเอ็นดูฉันค่ะ..”

ชายชราอดมองที่ท่อนล่างของพิมพ์ดาวไม่ได้..

“..เป็นอะไรไปหรือหนู..อายุยังน้อย..ต้องนั่งรถเข็นแล้ว..”

“..อ๋อ..ท่อนล่างใช้การไม่ได้ค่ะ..เป็นอุบัติเหตุ..”พิมพ์ดาวไม่ถือสา.. “..คุณปู่ดูยังแข็งแรงนะคะ..”

“..แหม..ก็ธรรมดา..ฉันเองก็ยังเดินไปไหนต่อไหนได้..เพียงแต่เจ้าหลานคนนี้..มันคอยจะให้ฉันเดินไม่ได้อยู่เรื่อย ๆ ..”

“..คุณปู่ครับ..”หลานทำเสียงดุ..แต่สายตายังมองหน้าพิมพ์ดาวอย่างเขิน ๆ ..

คุณปู่หัวเราะ..

“..พักที่ไหนล่ะครับเนี่ย..มากันทั้งครอบครัวแบบนี้..”

แม่หมอเกรงว่าชายชราจะเข้าใจผิด..รีบบอกตามตรง..

“..น้องเค้าเป็นอาจารย์ของดิฉันเองค่ะ..แล้วนี่ก็เพื่อนดิฉัน..เรามาพักผ่อนกันหลายคน..ที่เล่นตรงชายหาดนั่นก็ใช่นะคะ..”

ชายชราทำหน้าประหลาดใจ..

“..เอ๋..ถ้าผมมองไม่ผิด..น้องคนนี้อายุน้อยกว่าคุณอยู่นะ..”

“..บางที..ความรู้ความสามารถอาจจะไม่เกี่ยวกับวัยก็ได้นะครับ..”พนัสพูดยิ้ม ๆ ..

“..แหม..ชักน่าสนใจ..แล้วน้องคนนี้เค้าสอนอะไรคุณล่ะครับ..”

แม่หมอหงส์รู้สึกอึดอัด..แต่ก็อ้อมแอ้มบอก..

“..โหราศาสตร์ค่ะ..”

ชายชราเลิกคิ้ว..

“..แม่หนู..เธอเป็นนักโหราศาสตร์ด้วยหรือนี่..”ดูท่าทางจะประหลาดใจเป็นพิเศษ.. “..อายุยังน้อย ..ไม่น่าเชื่อ..”

พิมพ์ดาวไม่เคยปฏิเสธความเป็นนักโหราศาสตร์ของตนเองแต่อย่างใด..ก็ได้แต่ยิ้มรับ..

แต่เหมือนคำพูดนี้จะทำให้มีช่องสนทนาเพิ่มเติมได้อีกแล้ว..

“..ผมขออนุญาตจะให้ตรวจดวงสักหน่อยได้ไหมครับ..”ชายหนุ่มยิ้ม..ดูท่าทางสนใจ..ซึ่งมองยากว่าตกลงสนใจที่พิมพ์ดาวเป็นนักโหราศาสตร์..หรือสนใจที่ตัวพิมพ์ดาวเองกันแน่..

เขารีบแนะนำตัวเอง..

“..ผมชื่อจอมครับ..มาพักที่นี่กับครอบครัวตั้งแต่เมื่อวาน..ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ..”

พิมพ์ดาวยิ้ม.

“..พิมพ์ดาวค่ะ..เรียกว่าดาวก็ได้..”

“..ถ้าหากพักที่ดงพร้าวรีสอร์ท..เราคงได้เจอกันนะครับ..”

“..พอดีพักที่นั่นเลยค่ะ..”พิมพ์ดาวรู้สึกเขินพิกล.. “..มื้อเย็นถ้าหากคุณทานข้าวที่ร้านอาหารของรีสอร์ทสักทุ่มนึง..ดาวอาจจะมีจังหวะดูดวงให้นะคะ..แต่ตอนนี้..ไม่มีเครื่องไม้เครื่องมืออะไรมาเลยค่ะ..ต้องขอโทษด้วยนะคะ..”

“..อะ..ไม่เป็นไรครับ..”

ชายชราเหมือนจะสนใจวิชาโหราศาสตร์เช่นกัน..

“..เหมาะเลย..หนึ่งทุ่มนะหนู..ถ้าดูให้ฉันด้วยก็จะเป็นพระคุณอย่างสูง..เดี๋ยวจะเลี้ยงข้าวตอบแทน..”

“..เกรงใจคุณปู่แย่เลยค่ะ..”พิมพ์ดาวยิ้มแหย..

“..แหม..เกรงอกเกรงใจไปได้..เอ้า..เจ้าจอม..เดี๋ยวกลับที่พักกันก่อนนะ..”

คุณปู่เหมือนจะตัดบท..จอมเหมือนยังอยากจะคุยกับพิมพ์ดาวต่อ..แต่ก็ขัดคุณปู่ไม่ได้..โค้งขอโทษพนัสกับหงส์..และยิ้มให้พิมพ์ดาว..ก่อนจะเข็นรถคนป่วยพาคุณปู่มุ่งไปยังรีสอร์ท..

พิมพ์ดาวถอนหายใจ..แม่หมอหงส์อดพูดไม่ได้..

“..หล่อดีเหมือนกันนะคะน้องดาว..”

“..แต่..ดาวก็เป็นแค่คนพิการคนหนึ่ง..ขนาดณนนท์เค้ายังไม่อยากจะคบกับดาวเลย..มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะพี่หงส์..”

พนัสพูดขึ้นว่า..

“..แปลกนะ..ดูเขาจะสนใจน้องดาวมากทีเดียว..”

“..อาจจะแค่อยากดูดวงมั้งคะ..”พิมพ์ดาวพูดเหมือนปลง ๆ ..แม่หมอหงส์หัวเราะ..

“..อย่าเพิ่งเดาโดยไม่มีหลักการสิคะน้องดาว..มีวิชาโหราศาสตร์อยู่กับตัว..ก็อ่านดวงได้ไม่ใช่หรือคะ..”

พิมพ์ดาวครางเฮ้อ..

“..บางที..พี่หงส์ก็รู้นี่คะ..ว่าเราก็ไม่อยากจะรู้ดวงตัวเองมากนัก..”

แม่หมอหงส์ครางอือม์..พนัสสบตากับแม่หมอหงส์..ก่อนจะพูดว่า..

“..ถูกของน้องดาวนะ..เพราะการไม่รู้ดวง..มันก็ยังจะมีช่องทางของความหวังอยู่..”

พนัสไม่ทราบหรอกว่า..ดวงชะตาระหว่างเขากับแม่หมอหงส์จะเป็นอย่างไร..แต่เขาเลือกที่จะไม่รับรู้..เพราะการไม่รับรู้..อย่างน้อยก็ยังทำให้มีความหวัง..

แม่หมอหงส์ทราบดีถึงความหมายนี้..

“..อาจารย์ทิวาพ่อของน้องดาวเคยสอนฉันนะคะ..จะรู้ดวงไม่รู้ดวง..ก็ไม่ได้ทำให้ความหวังของคนเราสิ้นสุดหรือหมดไปได้..เพียงแค่..มันจะบอกเราว่า..สิ่งที่เป็นความหวังนั้น..มันจะยากจะง่ายแค่ไหนเท่านั้น..”

อาจารย์ทิวาไม่เคยสอนให้เชื่อดวงในการบั่นทอนเป้าหมายในชีวิต..เพราะทุกครั้ง.อาจารย์จะสอนเสมอว่า..เราต้องใช้ดวง..ไม่ใช่ให้ดวงมากำหนดชีวิตเรา..

“..แล้วความหวังของผมล่ะ..”พนัสถาม..

“..ก็ไม่ยาก..ไม่ง่ายมั้งคะ..”แม่หมอตอบ

เล่นเอาพนัสหัวเราะเบา ๆ ..และยิ้มออกมา..

....

ค่ำ..

ร้านอาหารของรีสอร์ท..กลุ่มของแม่หมอจับจองโต๊ะและสั่งอาหารรับประทาน..

แคทจีจี้ยังคงนั่งคู่กัน..วางโทรศัพท์ไลฟ์ออกโซเชี่ยลไปด้วย..ตามวิสัยของไอดอลที่มีคนติดตามเยอะแยะ..การไลฟ์เพื่อสื่อสารกับแฟน ๆ แบบถี่ ๆ เป็นเรื่องจำเป็น..

แคทเซอร์วิสแฟน ๆ โดยการหอมแก้มจีจี้บ่อย ๆ ..จนกระทั่งพนัสอดกระแอมไม่ได้..

“..เดี๋ยวนะคะ..พ่อทำเสียงฮะแฮ่ม..”แคทพูดกับแฟนคลับในไลฟ์..ก่อนจะก้มดู..คอมเม้นท์.. “.โอย..สงสัยค่ะ..พ่อเห็นลูกสะใภ้แก้มช้ำเลยต้องยั้ง ๆ แคทหน่อย..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

พนัสพูดจนเสียงเข้าไปในโทรศัพท์..

“..ฉันจะให้แกเลิกไลฟ์แล้วมากินข้าว..จะหวานอะไรตลอดเวลาเนี่ย..ดูซิ..ไม่เป็นอันทำอะไร..”

แคทคอย่น..

“..ค่า..พ่อ..อะ..เดี๋ยวแคทจีจี้ไปก่อนนะคะ..พ่อด่าแล้ว..อ๋อ..ขอส่งท้ายหนึ่งฟอด..ได้ค่าได้เลย..”

แคทจับแก้มจีจี้เข้าใกล้และหอมเซอร์วิสแฟน ๆ จนแฟนคลับส่งของขวัญกระทืบไลค์ส่งหัวใจกันจนลั่นโทรศัพท์ไปหมด..โอย..ฟินเว้ยฟิน...

พนัสส่ายหน้า..แคทปิดโทรศัพท์..มัสสุกับเอลลี่หัวเราะ..จีจี้ตักอาหารให้แคท..

“..กินบ้างนะเธอ..มัวแต่โซเชี่ยลอยู่ได้..”

“..แหม..มีจีจี้คอยดูแลแคททั้งคน..ก็ทำงานได้เต็มที่หน่อย..”

“..แกจะไลฟ์จะโซเชี่ยลอะไรตลอดเวลาเลยวะแคท..”พนัสบ่น.. “..มีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างบ้างสิ..นี่มีแค่จีจี้กับโทรศัพท์แค่นั้นแหละ...”

“..อ้าว..แคททำงานนะพ่อ..ยิ่งไลฟ์บ่อย ๆ ..คนตามดูมากขึ้นทุกที..งานถ่ายแบบสินค้าหรืองานอีเว้นท์จะได้มีคนจ้างเยอะ.ๆ.ไม่ดีหรือไงคะ..”

“..แต่นี่เรามาพักผ่อน..ดูจีจี้สิ..เค้าก็ทำท่าเอือม ๆ แกแล้ว..ไม่ว่าใครก็อยากจะมีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบตัวทั้งนั้น..ไม่ใช่มีแต่โทรศัพท์..บ้าชะมัดเลยแกนี่..”

แม่หมอหงส์หัวเราะเบา ๆ ..

“..อย่าดุแคทนักเลยค่ะ..ถ้ามองว่าการไลฟ์เอาใจแฟนคลับเป็นงาน ๆ หนึ่ง..คุณเองก็เป็นคนทำงานจนลืมปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างเหมือนกัน..เพียงแต่งานของคุณคนละอย่างกับงานของแคทเท่านั้นแหละ..ใช่ไหมล่ะ..”

“..คุณแก้ตัวให้แคทหรือไง..”

“..อ้าว..ไม่ใช่หรือไงคะ..นิสัยแคทจะว่าไปก็ติดมาจากคุณนั่นแหละ..เพียงแต่คุณอาจจะเข้าใจว่า..สิ่งที่แคททำมันเหมือนเล่น ๆ ไม่ใช่งานเท่านั้น..จริง ๆ มันก็งานสำหรับเค้านะคะ..”

แคทอมยิ้ม..

“..อาหงส์ใจดีกับแคทเสมอเลยนะคะ..พ่อต้องรีบจีบอาหงส์ให้สำเร็จนะคะ..ไม่งั้น..แคทไม่ยอมด้วย..”

“..ชักเอาใหญ่ไอ้ลูกคนนี้..”พนัสส่ายหน้า…

พิมพ์ดาวอมยิ้มกับการหยอกล้อทุกอย่าง..เธอเองก็ใช้บรรยากาศแบบนี้แหละ..ทำให้ตัวเองคลายกังวลไปได้บ้าง..

“…ขอโทษนะครับคุณดาว..”เสียงหนึ่งทักทายดังมาจากด้านหลัง.. “..ที่ผมลงมาช้าไปหน่อย..”

เจ้าของเสียงเดินอ้อมมาให้เห็นหน้า..แคทจีจี้มองหน้ากัน..มัสสุกับเอลลี่ก็เหวอเล็กน้อย..

พิมพ์ดาวยิ้มรับ..

“..คุณจอมไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ..ทานข้าวกันไหมคะ..”

“..อ๋อ..ผมต้องขอตัวนะครับ..เผอิญครอบครัวผมก็มานั่งกินข้าวด้วยอีกโต๊ะนึง..แต่จะมาคอนเฟิร์มกับคุณดาวก่อน..ว่าอีกสักประเดี๋ยวก็จะพาคุณปู่มาหาครับ..”

“..ได้ค่ะ..งั้น..ทานข้าวกันก่อนนะคะ..”

“..ทางผมอาจจะต้องรอนิดนึง..ลูกพี่ลูกน้องผมยังไม่มา..ไม่รู้ไปไหนซะด้วย..หายไปตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วครับ..”

“..อะค่ะ..ตามสบายนะคะ..”พิมพ์ดาวยิ้มให้…จอมสวัสดีทุกคนในกลุ่ม..ทำตัวน่ารัก..จนเมื่อเขาแยกไปที่โต๊ะเขาแล้ว..แคทกับมัสสุซึ่งเป็นขาเผือก..รีบแย่งกันถามพิมพ์ดาวกันใหญ่..

“..น้องดาวคะ..หนุ่มที่ไหนคะเนี่ย..”แคททำปากหูววววว์… “..หล่อด้วยนะคะเนี่ย..”

“..เค้าทำท่าสนใจน้องดาวมากเลยนะครับ..”มัสสุพยายามแซะถามกลาย ๆ ..

“..อ๋อ..เค้ารู้ว่าดาวดูดวงเป็น..จะให้ช่วยดูให้น่ะค่ะ..พี่ ๆ อย่าเพิ่งชงสิคะ..ไม่เอานะคะ..”

จีจี้ที่นั่งข้างแคทเองก็สนใจ..แต่ก็ไม่ได้เป็นขาเผือกแบบแฟนของเธอ..

สายตาของจีจี้มองไปยังโต๊ะด้านหลังที่ครอบครัวของจอมเหมือนกำลังหงุดหงิด…

พนัสที่นั่งข้างแคทอีกด้านก็ประหลาดใจ..

ก่อนจะพูดขึ้นว่า..

“..จีจี้ทำไมถึงมองโต๊ะนั้นตาเขม็งเลยล่ะ..”

จีจี้หันมายิ้มให้พ่อแฟน..

“..ดูครอบครัวของคุณจอมเค้าแปลกดีนะคะ..”

“..แปลกหรือ..แปลกยังไง..”

พนัสรู้สึกว่าจีจี้แฟนของลูกสาวคนโปรดมีความละเอียดรอบคอบในบางเรื่องราวอย่างน่าฉงนเหมือนกัน..

เป็นต้นว่า..จดจำได้ว่าชายหนุ่มคนนั้นชื่ออะไรทั้งที่พิมพ์ดาวทักทายเพียงแค่ครั้งเดียว..

และสังเกตถึงความแปลกที่แม้แต่คนอย่างเขายังไม่เห็นว่าแปลก..

“..จีจี้อาจจะรู้สึกไปเองก็ได้นะคะ..”จีจี้ส่ายหน้า.. “..ไม่มีอะไรมั้งคะคุณพ่อ..”

พอจะเอาเข้าจริงก็ถอยซะอย่างนั้น..ตลกแท้..

พนัสอดสำรวจโต๊ะที่ครอบครัวของจอมจองไว้..สมาชิกมีกันหกคน..สองคนชายหญิงคู่นั้นคงเป็นพ่อกับแม่สินะ..พ่อของจอมสวมแสลคเสื้อยืดคอปก..รองเท้าผ้าใบ..นี่ก็ไม่เห็นมีอะไร..แม่ก็เป็นหญิงกลางคนที่ดูจะแต่งตัวแต่งหน้าราวกับจะไปงานเลี้ยง..

ยังมีคุณปู่ที่นั่งแต่รถเข็น..ซึ่งเขาเจอเมื่อตอนเย็นแล้ว..ไม่น่าจะมีอะไรนี่..

จอมอยู่ใกล้กับคุณปู่ตลอด..ยังมีชายกลางคนอีกคนหนึ่ง..และเด็กหนุ่มอีกคนน่าจะเป็นญาติทางไหนสักทางของจอมแหละน่า..แต่ถึงตอนนี้..พนัสก็ยังไม่เห็นความแปลกอะไร..เว้นแต่..

พนัสอดพูดขึ้นลอย ๆ ไม่ได้..

“..ท่าทางเหมือนพวกเค้าไม่ได้อยากจะมาทะเลกันเลยใช่ไหม..จีจี้..”

จีจี้รับคำ..การสนทนาลำบากนิดนึงเพราะเธอนั่งติดกับแคทข้างหนึ่ง..และพนัสก็นั่งติดกับลูกสาวอีกข้างหนึ่ง..ส่วนแคทเองกลับพยายามจะหยอกล้อพิมพ์ดาวเรื่องผู้ชายมาสนใจอยู่นั่นแหละ...

“..จีจี้แค่รู้สึกนะคะ..ไม่มีอะไรมากกว่านั้น..”

“..รู้สึกสังหรณ์ถึงอะไรแปลก ๆ ..เป็นคุณสมบัติที่ดีของนักสืบนะจีจี้..”

จีจี้หัวเราะ..

“..จีจี้ว่า..จีจี้เป็นนางแบบไอดอลแบบนี้ดีแล้วนะคะคุณพ่อ..”

พนัสหัวเราะบ้าง...

“…งั้นถือว่ามาเล่นเกมกับพ่อนะจีจี้..ไม่ต้องซีเรียดอะไรหรอก..เดี๋ยวผู้ชายที่ชื่อจอมกับปู่ของเขาจะมาคุยกับพิมพ์ดาว..ก็พอจะเฉลยข้อมูลได้..”

“..คุณพ่อจะเล่นเกมอะไรกับจีจี้หรือคะ..”

พนัสยิ้ม

“..ก็แค่ลองเดาอะไรก็ได้เกี่ยวกับคนของโต๊ะนั้น..”

จีจี้ทำหน้าเหวอ..

“..เดาหรือคะ..”

“..เกมนักสืบธรรมดา ๆ ..สมัยก่อนพ่อกับอาหงส์เล่นกันบ่อยมาก..จริงไหมคุณ..”

แม่หมอหงส์ที่นั่งฟังพนัสกับแฟนลูกคุยกัน..ก็หัวเราะ..

“..จริง ๆ มันก็ไม่มีอะไรหรอกนะจีจี้..ถ้าเธอเคยอ่านหนังสือเชอร์ลอค โฮลมส์..ก็จะมีซีนที่ถือเป็นซีนขายของเรื่องนี้..นั่นก็คือซีนที่เชอร์ลอค โฮลมส์มักจะทายอะไรต่อมิอะไรได้อย่างกับตาเห็น..ซึ่งมันก็คล้ายกับการทายดวงของแม่หมออย่างฉันเหมือนกัน..เพียงแต่เชอร์ลอค โฮลมส์ใช้การสังเกต..คาดการณ์..วิเคราะห์..ซึ่งเมื่อเอามาเล่นสนุก ๆ ..สมัยที่ฉันทำงานกับคุณพนัสที่กรมสืบสวนคดีพิเศษ..มันก็พอจะทำให้คลายเครียดได้เหมือนกัน..”

จีจี้รู้สึกแปลก ๆ เหมือนกัน..

“..ทำไมคุณพ่อถึงจะมาให้จีจี้เล่นล่ะคะ..”

“..ก็เพราะว่า..แค่พ่อนึกสนุกขึ้นมาก็แค่นั้นเอง..”

จีจี้ยิ้ม..

“.ผิดถูกอย่าว่ากันนะคะ..”

แคทตอนแรกก็แหย่เย้าพิมพ์ดาว..แต่ตอนนี้เริ่มสนใจแฟนกับพ่อที่มาเล่นอะไรกันแบบนี้..

แคทอุทานออกมา..

“..จีจี้..นี่เธอหลงคารมพ่อฉันไปยังไงเนี่ย..”

“..หือ..หมายถึงอะไร..”

“..พ่อก็เคยชวนฉันเล่นแบบที่ให้เธอเล่นแบบนี้แหละ..แต่..”แคทหัวเราะ.. “..ฉันมันไม่ได้เรื่อง..ทายอะไรผิดเรียบ..”

จีจี้โบกมือเหมือนกำลังใช้สมาธิ…

“..ได้ความว่ายังไงบ้าง..”พนัสถามลูกสะใภ้เหมือนคาดหวังอะไรบางอย่าง..

“..คุณตาคนที่นั่งรถเข็น..เป็นอดีตทหารนะคะ..”จีจี้ทาย.. “..ส่วนจอม..คนที่แว่บมาคุยกับน้องพิมพ์ดาว..เป็นศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเดียวกับน้องดาว..น่าจะคณะวิศวะ..”

แม่หมอหงส์ยักไหล่..

“..ลูกสะใภ้คุณไม่เลวเลยนะคุณพนัส.”

“..ตกลงถูกหรือผิด..”แคทถาม.. “..จีจี้..เธอจะเก่งเกินไปแล้วนะ..”

“..ก่อนจะตรวจสอบว่าถูกหรือผิด..ขอถามก่อนว่าทายจากอะไร..”พนัสถามจีจี้..

จีจี้ตอบว่า..

“..คุณตาที่นั่งรถเข็น..สวมรองเท้าหนังหุ้มข้อ..ซึ่งคนปรกติไม่ค่อยชอบใส่..นอกจากทหารหรือตำรวจค่ะ..แต่บุคลิกคุณตาดูนุ่มนวลกว่าไม่วางอำนาจ..น่าจะเป็นทหารเพราะปรกติทหารจะวางอำนาจเฉพาะแต่กับทหารด้วยกันมากกว่าตำรวจที่มักจะมีบุคลิกใช้อำนาจกับคนทั่วไป..ส่วนจอม..เหตุที่ระบุได้ว่าเค้าเป็นวิศวะเพราะเขาห้อยสร้อยเกียร์เล็ก ๆ ซึ่งเมื่อสักครู่จีจี้สังเกตเห็นตอนเขาเข้ามาคุยกับน้องดาว..และบุคลิกของเขาดูจะเป็นคนของสถาบันเดียวกับน้องดาวมากกว่าค่ะ..ซึ่งตรงนี้..จีจี้เดาเอานะคะ..”

พนัสพยักหน้า..แคทอ้าปากค้าง..ในขณะที่พิมพ์ดาวที่เริ่มสนใจทางจีจี้ก็หัวเราะ..

“..พี่แคทสงสัยหนักใจแน่เลยค่ะ..เพราะพี่จีจี้ฉลาดมากกว่าที่คิดเยอะเลย..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

พนัสเองก็หัวเราะ..อดหยอกลูกสาวไม่ได้..

“..จีจี้ใช้ได้เลยนะ..ตอนเล่นเกมนี้กับแก..ให้ทายอะไรแกไม่ค่อยมีเหตุผลเลยแคท..เอาเดาเอาความรู้สึกล้วน..แล้วก็ผิดซะส่วนใหญ่..ราวเก้าสิบกว่าเปอร์เซ็นต์..”

แม่หมอหงส์อดหัวเราะไม่ได้..

“..จีจี้มีหลักคิดดีจริง ๆ ..เดี๋ยวเราค่อยฟังเฉลยก็แล้วกัน..แต่สังหรณ์นะว่าโต๊ะของครอบครัวจอมกำลังหงุดหงิด..”

แม่หมอหงส์หันหลังให้กับโต๊ะของครอบครัวจอม..จึงไม่เห็นสถานการณ์..แต่จีจี้ซึ่งอยู่ตรงข้ามก็พยักหน้า..

“..เห็นจอมบอกว่า..กำลังรอลูกพี่ลูกน้องอยู่..นี่กระมังคะที่ทำให้หงุดหงิด..”

พนัสเองก็สังเกตไปด้วย..

ท่าทางสมาชิกเริ่มหงุดหงิดที่ยังต้องรอใครบางคน..ท้ายสุด..ก็ตัดสินใจรับประทานอาหารโดยไม่ต้องรอ..

สิบกว่านาทีผ่านไป...จอมขอตัวทุกคนในครอบครัว..เข็นรถของคุณปู่มาหาพิมพ์ดาวที่นัดหมายกันว่าจะมาดูดวง..

และเขาก็ถือโอกาสนั่งใกล้พิมพ์ดาว..แสดงท่าทีสนอกสนใจอย่างออกนอกหน้า..

พนัสถือโอกาสกระแอมเบา ๆ ..

“..ขอโทษนะครับน้องจอม..น้องเรียนวิศวะหรือเปล่า..มหาวิทยาลัยxxx..ใช่ไหม..”

จอมพยักหน้า..สีหน้าประหลาดใจ..

“..ถูกเผงเลยครับ..”

“..แล้วคุณปู่ของน้องจอมท่านเป็นทหารเก่ามาก่อนใช่ไหม..”

คราวนี้ชายชราก็หัวเราะบ้าง..

“..คุณเป็นนักสืบหรือไงครับ..”

พนัสหัวเราะ..

“..ผมเล่นเกมกับจีจี้น่ะครับ..ให้เค้าทายอะไรก็ได้จากสิ่งที่เห็น..เราเล่นเกมวิเคราะห์แบบนักสืบกันครับ..เค้าเลือกที่จะทายว่าคุณปู่เป็นทหารเก่าและจอมเคยเรียนวิศวะมหาวิทยาลัยxxx...แปลว่าเค้าทายถูกใช่ไหม..”

พนัสแนะนำจีจี้..จอมเองก็ถึงกับประหลาดใจ..

“.ทายเหมือนกับตาเห็น..ตกลงนี่วิเคราะห์แบบนักสืบแน่นะครับ..”จอมไม่แน่ใจ..

จีจี้ยิ้มรับคำชม..แคทครางอูว์...ไม่คิดว่าแฟนจะเก่งขนาดนี้..

พิมพ์ดาวขอวันเดือนปีเกิดทั้งของจอมและคุณปู่..

ขณะที่กำลังจะตั้งดวงบนสมุดและทายออกมา..ก็มีเสียงอุทานออกมาจากโต๊ะอาหารของครอบครัวจอม..

“..จอม..”เสียงเรียกดังขึ้น..เหมือนชายที่สวมเชิ้ตแสลคจะมีท่าทีตระหนก.. “..ตามพ่อไปหน่อย..มีคนบอกว่ามีศพถูกคลื่นซัดมาที่ชายหาด..ลักษณะท่าทางเหมือนกับเจิน..”

เจินหรือ..น่าจะเป็นลูกพี่ลูกน้องของจอมที่หายไปเป็นแน่แท้..

พนักงานของรีสอร์ทเป็นคนมาบอกข่าว..และทำให้ทุกคนตื่นตระหนก..

ชายกลางคนอีกคนหนึ่งก็มีสีหน้าร้อนรนมากกว่าใครทั้งหมด..

“..เราไปกันสามคนก่อนนะ..ได้เรื่องแล้วจะรีบติดต่อมาอีกที..”

จอมขมวดคิ้ว..คุณปู่เองก็ดูมีสีหน้าเป็นห่วง..

“..ไม่ต้องห่วงปู่..ไปกับพ่อกับอาเขาก่อน..”

พนัสกับแม่หมอหงส์ลุกขึ้นพร้อมกัน..

“..ขอโทษนะครับ..”พนัสพูด.. “..ผมเป็นเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษ..ถ้ายังไงก็ขอไปด้วย..น้องครับ..แจ้งตำรวจท้องที่ด้วย..”..พนัสสั่งพนักงานรีสอร์ท..

พ่อของจอมดูจะเครียด..

“..ถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนนะครับ..”

มีเจ้าหน้าที่ของกรมสืบสวนคดีพิเศษอยู่ทั้งคน..ไม่เอาไปก็ไม่ได้เสียด้วย..

แม่หมอหงส์หันมาหาทุกคน..

“..ไม่ต้องไปกันเยอะหรอกจะเอิกเริก..เดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟัง..”

ท่าทางแม่หมอหงส์ที่ดูจะกระฉับกระเฉงเคียงข้างกับพนัส..ก็ทำให้ทุกคนคิดว่า..เธอคือเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษอีกคนหนึ่ง...

และไม่ช้า..จอม..พ่อ..อาของเขา..รวมทั้งพนัสกับแม่หมอหงส์ก็ตามพนักงานรีสอร์ทออกไป..

เอลลี่อดหันมาทางมัสสุไม่ได้..

“..เธอไม่ไปช่วยน้าหงส์หรือไง..”

มัสสุยักไหล่..

“..อย่าเลย..ฉันไม่ใช่เจ้าหน้าที่และอดีตเจ้าหน้าที่อะไร..ไปกับเขาจะวุ่นวายเปล่า ๆ ..เจ๊กับคุณพนัสสองคนน่าจะพอแล้วล่ะ..แต่แหม..เจ๊หงส์แกนี่ยังไงนะ.นับวันยิ่งเหมือนโคนันหรือคินดะอิจิทุกที..ไปที่ไหนมีคนตายที่นั่น..”

พิมพ์ดาวครางอือม์..ก้มดูสมุดที่ตัวเองติดมาด้วย..

และมีดวงชะตาที่จอมให้วันเดือนปีเกิดไว้..

ก่อนจะเงยหน้าขึ้น..และสบตากับใครบางคน..

นั่นคือจีจี้..

แคทเห็นท่าทีของพิมพ์ดาวก็ชักยังไง..

“..น้องดาวคะ..มองแฟนพี่ทำไม..”

จีจี้หัวเราะ..

“..แคท..เธอหึงกระทั่งน้องดาวเลยหรือนี่..”

“..น้องดาวมองเธอแบบว่า..”แคทดูจะงอน ๆ ..แต่พิมพ์ดาวกลับพูดขึ้น..

“..เมื่อกี้แสดงให้เห็นว่า..พี่จีจี้มีอะไรที่เก่งเหมือนพี่หงส์นะคะ..”

“..หา..จริงเหรอ.”แคทอุทาน..

“...ค่ะ..พี่แคท..และถ้าถามดาวว่า..อะไรที่เป็นจุดที่ยังไม่เทียบเท่าพี่หงส์..ก็คงจะเป็นที่ดาวมีวิชาทางโหราศาสตร์..แต่ไม่เก่งเรื่องสืบสวน..วิเคราะห์แบบนักสืบ..”

จีจี้ครางอือม์..พิมพ์ดาวอดยิ้มไม่ได้..

“..ถ้าหากเราช่วยกัน..ก็จะพอเทียบกับพี่หงส์ได้นะคะพี่จีจี้..”

ปู่ของจอมที่นั่งใกล้ ๆ มีท่าทีปริวิตก..

“..นี่..พวกเธอคิดว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า..”

“..เดี๋ยวรอฟังข่าวก่อนนะคะคุณปู่..จะดูดวงกับดาวฆ่าเวลาก่อนไหม..”

“..ฉันคงห่วงเจ้าเจินมันมากไปหน่อย..ภาวนาว่าคนที่เป็นศพไม่ควรจะเป็นมัน..ไม่รู้ว่าจะเป็นผลหรือเปล่า..จะฟังดวงก็คงฟังไม่ไหวแล้วล่ะนะ..ขอโทษนะหนู..”

คุณปู่ขยับรถจะไถกลับไปที่โต๊ะของครอบครัว..มัสสุรีบเข็นให้

เวลานี้..แคท..จีจี้..เอลลี่เขยิบเข้ามาใกล้พิมพ์ดาว..

มัสสุหลังจากเข็นรถให้ปู่ของจอมเรียบร้อยก็กลับมานั่งที่..

ครอบครัวของจอมดูจะวิตกกังวล..แต่ก็ยังไม่กล้าจะทำอะไร..ต้องรอการติดต่อกลับมาอย่างเดียว..

พิมพ์ดาววางสมุดลงกับตัก..

แคทกับจีจี้มองที่สมุด..

“..นี่ดวงของจอมหรือน้องดาว..”

“..ค่ะ..”

หากแม่หมอหงส์อยู่ตรงนี้ด้วยก็คงดี..เพราะแคทจีจี้..หรือมัสสุเอลลี่ยังไงก็ไม่มีทางรู้เรื่อง

วันพฤหัสบดี 21 พฤษภาคม 2535 เวลา 8.12น.กทม.

ตรงกับวันพฤหัสบดี แรมห้าค่ำเดือน 6 ปีวอก...อายุ ๒๖ ปี

พิมพ์ดาวมองดูรูปดวงสองรูปดวงที่ตัวเองตั้งขึ้นมาอย่างลึกซึ้ง

รูปดวงโหราศาสตร์


รูปดวงเลข ๗ ตัว

๕...๖...๗...๑...๒จ..๓...๔

๖...๗...๑...๒...๓...๔...๕

๒...๓...๔...๕...๖...๗...๑

๑๓.๑๖.๑๒.๘.๑๑.๑๔.๑๐

จีจี้อดถามไม่ได้..

“..แล้วดวงนี้มันบอกอะไรเราได้บ้างไหมคะ..”

พิมพ์ดาวพูดแผ่วเบา..

“..ก็พอได้นะคะ..อย่างน้อย..”

พิมพ์ดาวถอนหายใจ..

“..มันบอกด้วยค่ะว่า..ญาติของเจ้าชะตา..คือญาติคุณจอม..”

พิมพ์ดาวพยายามจะพูดให้ได้ยินแค่เฉพาะกลุ่ม..

“..ในช่วงนี้มีเกณฑ์เสียชีวิตแน่นอนค่ะ..”

เจินเป็นลูกพี่ลูกน้องของจอม..และหายตัวไป..ต่อมามีคนมาบอกว่าพบศพของคนที่มีรูปพรรณคล้ายเจินที่ชายหาด..แต่ก็ยังไม่ชัดเจนว่าตกลงเป็นเจินหรือไม่..

ถ้าดวงเป็นแบบนี้..เห็นทีจะใช่แล้วล่ะ...

(หมายเหตุ..รูปดวงทั้งหมดเป็นการสมมติขึ้นเพื่ออรรถรสของนิยาย..ไม่ใช่รูปดวงจากบุคคลใดในความเป็นจริงทั้งสิ้น)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #43 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 08:48
    อย่างร้านกาแฟชื่

    Horo.cafe
    #43
    0
  2. #42 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 08:48
    ช่วงรอมาให้คนอ่านช่วยกันตั้งชื่อร้านกาแฟ​

    หรือตั้งฉายาให้แม่หมอกันหนุกๆ​ ดีไหมครับ
    #42
    3
    • #42-2 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 20)
      23 สิงหาคม 2561 / 17:23
      ขยายความหน่อยครับ​

      คือ​ horo Cafe นี่มันมีอยู่จริงๆหรือครับ
      #42-2
    • #42-3 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 20)
      23 สิงหาคม 2561 / 18:32
      ในเรื่องแต่งไว้แล้วค่ะว่าร้านชื่อแม่หมอ
      #42-3
  3. #29 Tom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 15:49

    รออยู่นะค้าบบบ

    #29
    0
  4. #25 ภัครมล_36 (@133133) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 09:06

    รอค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ

    #25
    0
  5. #24 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 22:29

    รอน้าาาา อ่านเพลินลืมเม้นนนน สงสารดาวจังงงง ขอให้เจอคนดีๆ แม่หมอควรได้คู่ล่ะนะคะ555

    #24
    1
    • #24-1 จันทร์อรุณ (จากตอนที่ 20)
      8 สิงหาคม 2561 / 15:22
      จอมนี่แหละค่ะ ชอบดาวจริง ไม่น่าเชื่อนะคะ
      #24-1