รักลั้นลา..นางฟ้าฝาแฝด (อานาซีม)(ป้าวิส) แฟนฟิค yuri

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,947 Views

  • 11 Comments

  • 89 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2

    Overall
    4,947

ตอนที่ 7 : พิสูจน์ใจทุกครั้ง...ยังเหมือนเดิม..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 ก.ย. 59

                  #

ภาพอานาซีมภาพนี้แหละ..ที่ทำให้เรามีกำลังใจแต่งเรื่องต่อ..เพราะพวกนางยังรักกันเหมือนเดิมCr:IG@fonnnni


****************************************************************************************************************************

“อิผี..อิปีศาจ..”ฟ้ายังคงด่าไม่เลิก..

เพี้ยะ..ฟ้าหน้าสะบัด..เพราะฝนโกรธจนต้องตบหน้าพี่สาวตัวเอง...

รอยแดงปรากฏขึ้นบนใบหน้า...

ฟ้ากุมแก้มตัวเอง..ไม่นึกว่าจะโดนนางฟ้าตบ..แถมนางฟ้าคนนั้น..ยังเป็นน้องสาวตัวเองอีกด้วย..

ฝนร้องไห้..แม้ว่าจะตบพี่สาว..แต่ไม่รู้สึกดีเลยที่ตบ..กลับร้องไห้เสียอีก..

ทรุดลง..และเอามือปิดหน้า...

ฟ้าเห็นน้องร้องไห้..แม้ว่าจะโดนตบ..แต่กลับเข้าไปโอบ..

“..ฝน..แกเป็นอะไร..ไม่เอานะไม่ร้องไห้..ฉันขอโทษนะ..”

ขอโทษ..แปลก..ทั้งที่โดนตบ..แต่กลับเป็นฝ่ายขอโทษ...

ฝนผวาเข้ากอดฟ้า..ร้องไห้สะอึกสะอื้น...

“..ฉันตบแก..ฉันตบแก..ฉันเสียใจ..ฉัน..”

“..เฮ่ย..ช่างมันเหอะ..ฉันด่าแกไปซะหลายคำ..”

“..แกอย่าด่าฉันแบบนั้นอีกนะ..อิพี่แฝด..”

ฟ้าลูบหัวน้องสาว...

“..เออ..ก็ได้..ไม่เอานะไม่ร้องไห้..”

ฝนสะอื้นเล็ก ๆ ..แต่ก็รู้สึกดีกับอ้อมกอดที่อบอุ่นนี้..

ก่อนจะดีดนิ้ว...

ฟ้าผละออก..

“..นี่แกทำอะไรอีกวะ..”

“...ทำให้ทุกคนที่มุงดูสองคนนั่น..ลืมเรื่องทั้งหมด..ลบคลิปและภาพถ่ายด้วย..”ฝนยิ้ม.. “..สั่งสอนพอแล้วเนอะ..แค่กอดจูบให้เราเห็นก็พอ..เอาไว้ขำ ๆ ..”

ฟ้าหัวเราะ..ขยี้หัวน้องสาว..

“..ฮะฮะฮะ..แกนี่มันน่ารักจริง ๆ เลย..”

พูดจบก็ป้ายน้ำตาให้น้องสาว..ฝนทำตัวเหมือนเด็ก ๆ ขี้อ้อนที่ถูกพี่สาวปกป้อง..ดูแล..และซบกับอกฟ้า..

ทั้งสองกอดกันนานพอดู..

ฝนอดถอนใจไม่ได้..

“..ฉันน่าจะทำอีกเรื่องตอนอยู่สวรรค์นะ..”

“..อะไรอีกล่ะ..”ฟ้าดูจะรำคาญนิด ๆ ..

“..เขียนกลอนสัญญารักกับซีมแล้ว..ทำไมฉันถึงไม่อธิษฐานกับต้นไม้สัจจะอีกสักเรื่อง..นั่นคือ..มีแกอยู่กับฉันตลอดไป.”

ฟ้าผละออก..หัวเราะขำ ๆ ..

“..นี่ยังไม่เบื่อกันอีกหรือไงวะ..”

“..บอกตรง ๆ นะ..แกน่ะไม่ได้เรื่องสักอย่าง..แต่มีดีอย่างเดียว..และฉันถือว่ามันทำให้ข้อเสียทุกเรื่องของแกดูจิ๊บ ๆ ไปเลย..นั่นคือแกรักน้องมาก..ฟ้า..แกอย่าไปมีแฟนเลยวะ..อยู่กับฉันไปนาน ๆ เหอะนะ..ขึ้นคานเพราะฉันได้ไหม..”

ฟ้ารีบผลักน้องสาวออก..

“..อ้าว ๆ อินี่..ทำดีด้วยเริ่มเอาใหญ่..เริ่มเยอะ..”

ฝนนิ่งชั่วครู่..ก่อนจะเอ่ยเอื้อนบทกลอนตามความถนัด 

“..แม้ไม่มีรักใดใกล้ชีวิต....มีแต่พี่สาวสนิทคอยห่วงหา...

คอยดูแลเบ็ดเสร็จเช็ดน้ำตา..มันคือสิ่งล้ำค่ากว่าสิ่งใด...

เป็นน้องสาวที่ไม่ดีจนพี่เกลียด..มันชวนเครียดนักหนาน่าสงสัย..

ความสัมพันธ์เราทั้งคู่อยู่หรือไป...พิสูจน์ใจทุกครั้งยังเหมือนเดิม..”

ฟ้าอึ้งกับกลอนของนางฟ้าแห่งกวีอย่างอานาหรือฝนที่เอื้อนเอ่ยออกมา...

“..พิสูจน์ใจทุกครั้ง..ยังเหมือนเดิม..”ฟ้าพึมพำ..

ฝนหัวเราะเบา ๆ ..

“..ใช่..แกเหมือนเดิมมาตั้งแต่ยังเด็กเลยนะ..แกรักน้อง..แกรักฉัน..รักจน..”ฝนทำตาแดง ๆ ... “..แม่ง..ซึ้งว่ะ..พี่สาวบ้าอะไรวะ..ที่ทำให้กูทั้งรำคาญ..ทั้งโคตรจะรักมึงได้ขนาดนี้..”

ฟ้าหัวเราะ..

“..ไม่คิดหรือว่า..กูก็รำคาญมึงเหมือนกัน..”

ทั้งสองจูงมือกัน..แล้วฟ้าก็ตาเหลือก..เพราะหลายสายตาหลายคู่..กำลังมองมาที่ตัวเอง..

ในสายตาคนอื่น..ไม่มีใครเห็นฝนแน่นอน..

ฝนส่ายหน้า..ดีดนิ้วอีก..

คนที่มองต่างก็เอ๋อ ๆ ..แล้วก็ไม่ใส่ใจ..

ฟ้าหัวเราะ..และฝนก็หัวเราะ..และต่างก็พากันเดินไปยังตึกเรียน...

 

วันต่อมา..ซีมออกจากโรงพยาบาล..และมาเรียนตามปรกติ..

ซีมเลิกเรียน..เก็บสมุดหนังสือ..อาจารย์ออกจากห้อง..นักศึกษาผ่อนคลาย..เริ่มคุยกัน..เตรียมเปลี่ยนห้องเรียน..

เพื่อนซิมอดถามไม่ได้..

“..แกเล็คเชอร์สวยดีนะซีม..ยืมไปลอกหน่อยได้ไหม..”

ซีมยิ้ม..ยื่นสมุดให้..

“..ได้สิแก..อย่าลืมคืนก็แล้วกัน..”

“..อ๋อ..อยู่แล้วล่ะ..”เพื่อนซีมยิ้ม..

หน้าประตูห้อง..ร่างเล็ก ๆ เหมือนยืนรออยู่..ซีมเห็นก็โบกมือให้..

“..เดี๋ยวเราไปก่อนนะ..นิ้ง..”ซีมหันมาหาเพื่อน..

แล้วก็เดินไปหาฟ้า..ร่างเล็ก ๆ น่าเอ็นดู..ขาวน่ารัก..

นิ้งอดมองตามไม่ได้..ก่อนจะหันมาทางเพื่อนอีกคน..

“..มึงว่า..มันจะสนิทกับยัยนั่นมากไปไหมวะฮุ้ง..”

ฮุ้งอดมองตามไม่ได้..

“..เดี๋ยวนี้..ซีมมันไปกับฟ้าบ่อยมาก..สนิทกันมาก..เคยเห็นมันกอดกันด้วย..บางทีก็ดูมุ้งมิ้งยังกะแฟนกัน..”

“..เฮ้ย..จริงอะ..”นิ้งตาลุก.. “..กูไม่เห็นรู้เลย..”

“...คิดว่าน่าจะใช่นะ..แม่งเบี้ยนกันแหง..”

นิ้งครางเบา ๆ ..

“..โห..ซีมมันเบี้ยนกับฟ้าหรือนี่..ข่าวใหญ่เลยนะ..แต่เห็นว่าพี่กิเค้าชอบ ๆ มันอยู่ไม่ใช่หรือ..”

“..เชื่อเหอะ..อิพี่กิคงอดแดก..”ฮุ้งหัวเราะ.. “..อยากจะเห็นอะไรดี ๆ นะ..ลองดูตอนเย็น ๆ ไม่มีคนสิวะ..แม่งอาจจะมีคิสกันให้มึงเห็น..โอย..อยากจิ้นว่ะ..”

นิ้งตาเป็นประกาย..

“..แซ่บ ๆ ๆ ๆ ..กูอยากเผือกจริง ๆ เว้ย..”

“..จะไปเผือกทำไมวะมึง..”ฮุ้งสงสัย.. “..ก็เรื่องของมัน..”

“..มึงนี่ไม่แซ่บเลย..มึงรู้ปะ..อิซีมมันดังนะเว้ย..คุณหนู..บ้านรวย..สวย..ดาวคณะคนนึงเลยนะเนี่ย..แต่แม่งเป็นเบี้ยน..โอย..กูว่า..ถ้าแบบนี้นะ..คิดว่าหลายคนคงสนใจ..”

“..มึงจะเผือกเรื่องเขาทำไมวะ..”ฮุ้งยังคงบ่นเหมือนเดิม..

สายตานิ้งเหมือนจะต้องทำอะไรสักอย่าง..เพื่อให้มันสะใจขาเผือก..

ทุกยุคทุกสมัย..ก็ยังมีคนชอบเผือกเรื่องของชาวบ้านอยู่แล้ว..ยิ่งกับคนที่มีโปรไฟล์เด่น ๆ อย่างซีม..ย่อมเป็นเป้าหมายในการเผือกที่ดีที่สุด...

 

..ฟ้ากับซีมเดินคู่กันมาจนถึงที่นั่งประจำ..ก่อนจะนั่งตรงข้ามกัน..ซีมยิ้ม..เพราะข้าง ๆ กายฟ้า..ฝนหรืออานา..ก็ยิ้มแย้มรออยู่แล้ว...

ฝนรีบกุลีกุจอลุกขึ้น..และมานั่งข้าง ๆ ซีม..ขณะจะซบ..แต่ซีมก็ผลักออก..

“..เธออย่าลืมนะว่าเธอจะมาใกล้ชิดมากไม่ได้...เดี๋ยวก็ป่วยกันอีกหรอก..”

ฝนทำหน้าเซ็ง ๆ ..เหลือบมองฟ้าแว่บหนึ่ง..แต่ฟ้ารีบโบกมือ..

“..ฉันจะทำงาน..ไม่มีเวลาจะมาให้แกใช้ร่างหรอกนะ..”

“..ช่วยน้องหน่อยก็ไม่ได้..”

“..ก็นั่งคุยกับซีมไปสิวะ..แกนี่..”ฟ้าบ่น.. “..เรื่องจู๋จี๋กันน่ะ..นาน ๆ ทีดีกว่า..เห็นใจฉันบ้างสิแก..”

ฝนครางเฮ้อ..

“..อยากกอดซีม..อยากกอดซีม..อยากกอดซีม..เข้าใจไหม..”

ซีมหัวเราะคิก..

“..เธอไม่น่าหื่นแบบนี้เลยนะอานา..”

“..ใครบอกหื่น..แค่อยากกอด..อยากใกล้ชิด..อยากทำเหมือนเดิม..แบบที่เคยทำตอนอยู่สวรรค์..”

ฟ้าดูจะรำคาญ..เหลือบมองนาฬิกา..

“..ขอทำงานก่อนแล้วกันนะแก..ไม่นานหรอกน่า..เดี๋ยวใกล้ ๆ หกโมง..ฉันจะให้แกใช้ร่าง..”

ฝนดูจะยินดี..ซีมก็หัวเราะ..เปิดหนังสือและสมุดเลคเชอร์..

“..รอก่อนนะอานา..ฉันก็จะอ่านหนังสือรอฟ้ามันนี่แหละ..”

“..เออ..ได้..”ฝนนั่งลงอย่างหงุดหงิด..

เวลานี้..ห้าโมงกว่าแล้ว..

ฝนอดทนรออย่างใจร้อนรุ่มพอสมควร..

และสายตาก็มองแต่ซีม..สีหน้ากรุ้มกริ่มพิกล..

ซีมดูจะเขิน ๆ ..

“..มองอะไร..”

“..มองคนสวย..”ฝนพูด.. “..มองแฟนตัวเองไม่ได้หรือไง..”

“..บ้า..ฝนนี่..”ซีมหน้าแดง..

ฟ้าไม่ใส่ใจคู่รักอานาซีม..ทั้งฝนทั้งซีมเองก็ดูจะเขิน ๆ กันอยู่..ไม่ทันสังเกตถึงสายตาสี่คู่..ที่แอบมองมาทางนี้ไม่วายตา..

นิ้งกับฮุ้งนั่นเอง..

“..เฮ้ย ๆ ..ฮุ้ง..มันยังไงอยู่นะ..ซีมมันหน้าแดงว่ะ..”

ฮุ้งดูจะรำคาญ..

“..แกจะไปยุ่งกับมันทำไมวะ..ชั้นน่ะ..โคตรเกลียดเลย..คนชอบเผือกเรื่องชาวบ้าน..”

“..นี่ ๆ แม่คนดี..”นิ้งเท้าสะเอว.. “..แล้วมึงล่ะ..มึงมากะกูทำไม..”

“..ก็..ก็..”ฮุ้งหลบตานิ้ง.."..กูก็อยากรู้..”

“..นั่นไง..อิห่าน..นึกว่าจะเป็นคนดี..”นิ้งพูดเซ็ง ๆ .. “..มึงน่ะตัวดีเลยนะ..”

“.แหม..แกก็..”ฮุ้งยิ้มกว้าง..ก่อนจะพูดขึ้นอีกว่า. “..นี่อุตส่าห์ไปคุยกับพลอยมิ้นท์เพื่อนอิฟ้ามัน..แม่งก็บอกว่าช่วงนี้อิฟ้าแปลก ๆ เหมือนกัน..ไม่เข้ากลุ่มเหมือนเดิม..”

มีเสียงพูดดังขึ้น..

“..พวกมึงนินทาอะไรกู.”

นิ้งกับฮุ้งสะดุ้ง..พอหันขวับ..ก็เห็นพลอยกับมิ้นท์เพื่อนของฟ้า..และมิ้นท์ก็เพิ่งพูดเมื่อสักครู่..

ฮุ้งอดจุ๊ย์ปากไม่ได้..

“..มึงอย่าเสียงดังไปสิวะ.”

“..พวกมึงมาทำอะไรกัน..”พลอยถาม..

“..ก็แอบดูฟ้ากับซีมไง..”นิ้งตอบ.. “..คืออยากรู้ว่าพวกมันเบี้ยนกันป่าว..”

“..เรื่องของเขาไหมวะ..”พลอยพูด..แต่ก็แอบมองฟ้าและซีม..

“..แล้วมึงแอบมองเขาทำไม..”นิ้งถามแบบยิ้ม ๆ ..

“..ก็กูอยากรู้..”

“..เออ..งั้นก็ไม่ต้องมาทำเป็นฟอร์มดีเลยนะพวกมึง..แม่ง..ขาเผือกเหมือนกันหมด..”

“..แล้วถ้าพวกมันเบี้ยนกันจริง..”พลอยอดถามไม่ได้.. “..จะมีประโยชน์อะไรไหมวะ..”

“..สำหรับมึงคงไม่..แต่ของกู..มีว่ะ..”มิ้นท์เม้มปาก. “..แม่ง...ดูพี่กิจะชอบซีม..”

“..อ้าว..อิเชี่ยนหมากนี่..มึงก็ชอบพี่กิหรือไงวะ..”..นิ้งแทบจะเสียงดัง..จนฮุ้งต้องอุดปากไว้..

“..ชอบดิ..พี่เค้าหล่อชิบหาย..”มิ้นท์พูด.. “..อิฟ้ามันก็พยายามจะบอกว่าตัวเองชอบพี่กิ..แต่คงไม่ใช่อุปสรรคที่น่ากลัวอะไรหรอกมึง..เพราะพี่กิไม่ชอบคนที่เตี้ยยังกะใส่โช้คตัดอย่างมันแน่นอน..แต่ท่าทางพี่เค้าชอบซีมมาก ๆ ..กูอิจเว้ย..”

“..แต่หากพี่กิเค้ารู้ว่าซีมเป็นเบี้ยนกับอิฟ้า..มึงก็มีโอกาสแล้วนะอิมิ้นท์..”พลอยให้ความเห็น..

“..งั้น..ที่เรามาจับตาดูพวกมัน..ก็ไม่เสียเที่ยวสิวะ..มึงได้เอาเรื่องนี้ไปทำให้พี่กิเลิกสนใจซีม..ส่วนกูได้เผือก..”นิ้งหัวเราะ.. “..สมประโยชน์ทุกฝ่าย..5555..”

แล้วทั้งสี่ก็ซุ่มดูฟ้ากับซีมต่อไป...

ฟ้ายังคงทำงานง่วนอยู่..คือลอกเลคเชอร์เพื่อน..

ในขณะที่ฝนก็พยายามว่ากลอนจีบซีมไปเรื่อย ๆ ..ทำให้หน้าแดงแล้วหน้าแดงอีก..

“..รักคนงามทรามวัยใครกันหนอ..เฝ้าเคลียคลอสนิทใกล้ให้ใจหวาม...

ตาสวยเศร้าทรงค่าบนหน้างาม..มองด้วยความลุ่มหลงและตรงใจ...

อยากกอดร่างบางบางอย่างคนรัก..หอมดวงพักตร์พริ้งแย้มตรงแก้มใส...

ได้จูบคอขาวละอองเป็นยองใย..อยากจูบไปทั่วร่างอย่างชื่นชม..”

กลอนของนางฟ้าแห่งกวี..ทำให้ซีมวาบหวามแทบจะคลั่งตายให้ได้..นึกถึงรอยจูบ..การหอมไปทั้งร่าง..ตามที่บทกลอนว่าไว้..อย่างน้อยก็ทำให้ฟุ้งซ่านเต็มทีแล้ว..

แม้แต่ฟ้าเองก็อดเงยหน้ามองไม่ได้..

“..กลอนแกนี่มัน..กลอนหาเมียชัด ๆ เลย..ฝน..”

“..ก็ใช่น่ะสิ..ฉันกำลังบิ๊วอารมณ์เมียอยู่นี่ไง..”ฝนพูดหน้าตาเฉย..

ซีมโบกมือ..

“..พอแล้วอานา..เธอจะทำให้ฉันแทบบ้าอยู่แล้วนะ..กลอนเธอนี่มัน..เฮ้อ..”ซีมถอนหายใจ..ก้มหน้า..

ฝนอมยิ้ม..เข้ามาหยิกแก้มซีม..

“..ไม่ชอบหรือไงคะ..ซีม..”

“..ชอบ..ชอบสิ..กลอนพวกนี้..ฉันฟังมาตั้งแต่ยังอยู่บนสวรรค์..ฉันจำได้...หลงรักเธอก็เพราะกลอนของเธอนี่แหละอานา..”

“ฮ่าฮ่าฮ่า...”ฝนหัวเราะ.. “..งั้นจะว่ากลอนให้ฟังทุกวันเลย..”

“..แกจะจูบจะหอมกันผ่านบทกลอน..ยังไงล่ะก็เกรงใจกันบ้างนะเว้ยฝน..”ฟ้าหัวเราะ.. “..นี่กูยังไม่มีแฟนนะมึง..ทำให้กูหื่นกะลมกะแล้งไปซะแล้ว..”

“..ว่าแต่แกทำงานเสร็จหรือยัง..”ฝนถูมือไปมา.. “..ขอใช้ร่างนะ ๆ ๆ ..ไม่นาน...”

“..เออ..”ฟ้าดูจะรำคาญ..แต่ก็เห็นความรู้สึกของฝนแล้วก็อดขำไม่ได้.. “..เอา ๆ ๆ ..แต่อย่านานนะมึง..จำไว้นะ..กูยังคงรู้ว่าพวกมึงทำอะไรกัน..”

“..เออน่า..โอยอยากหอมแก้มซีมใจจะขาดแล้ว..”

พูดจบฝนก็ทำท่าจะเข้าร่างฟ้า..แต่ฝาแฝดคนพี่โบกมือ..

“..จะบ้าหรือแก..ทำตรงนี้ไม่ได้..มิดชิดหน่อยสิวะ..ไป..ไป..ขึ้นรถซีมก่อน..แล้วค่อยว่ากัน..”

ว่าแล้วก็เก็บข้าวของ..ซีมก็เก็บหนังสือกับเลคเชอร์..

“..ขอ..ขอตั้งแต่ตอนนี้เลยได้ไหม..ฉันอยากจะจูงมือซีมเดินนะฟ้า.ยังไม่หอมก็ได้.”ฝนอ้อน..

“..เออ..ถือของฉันดี ๆ ก็แล้วกันอิแฝดน้อง..”ฟ้าพยักหน้า..สะพายกระเป๋า..

ฝนยิ้มแก้มแตก..หันมาส่งจูบให้ซีม..แล้วก็เข้าร่างฟ้า..แว้บ..

เวลานี้..ฟ้ากลายเป็นฝนไปแล้ว..

ซีมยิ้มอย่างยินดี..ควงแขนอานาที่อยู่ในร่างป้าวิส..และพากันเดินไปยังที่จอดรถ..

ในเวลานั้น..แก๊งค์เผือกทั้งสี่รีบโผล่ออกมา..มิ้นท์ถึงกับตีปีก..

“..เฮ้ย...นั่น..มันควงกันแล้วเว้ย..”

นิ้งร้องว้าว..

“..ไป..พวกเรา.ตามไปเผือกห่าง ๆ ..”

อานาซีมเดินจูงมือกันไป..โดยที่ไม่รู้ตัวว่า..มีขาเผือกติดตามอยู่ห่าง ๆ ...

เดินจนถึงที่จอดรถ..และก่อนจะขึ้นรถ..ฝนในร่างฟ้าก็เหลียวซ้ายแลขวา..ขาเผือกทั้งสี่หลบแว้บ..

ซีมดูเขิน ๆ ..

“...เธอจะทำอะไรน่ะ..อานา..”

ฝนถูมือไปมา...

“..ก็..ก็..มัดจำซักฟอด..ได้ไหมอะ..”

ไม่ให้ซีมตอบ..ฝนในร่างฟ้าก็ถลาเข้ามา..และหอมแก้ม...

ซีมอุทานเบา ๆ ..หน้าแดงจัด..

“..บ้า..เธอนี่ทำเจ้าชู้ได้ตลอดเลยนะอานา..”

หารู้ไม่ว่า..การหอมแก้มเมื่อสักครู่..ถูกแอบถ่ายรูปไว้แล้ว...

ฝนยื่นหน้าให้..ชี้นิ้วที่แก้มใส ๆ ...

ซีมเขิน..แต่ก็เหลียวซ้ายแลขวา..ก่อนที่จะบรรจงหอมแก้มฟ้าที่ฝนใช้ร่างอยู่..

พอซีมผละออก..ฝนก็ยิ้ม..ชูมือขึ้น..

“..ดีใจจังเลย..ดีใจจัง..หอมแบบนี้ไม่ป่วยด้วย55555..”..ฝนทำตัวเป็นเด็ก ๆ ..

ซีมเขิน..

“..เบา ๆ สิอานา..เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า..”

“..โอย..ไม่มีหมาตัวไหนเห็นหรอกน่า..”ฝนพูดดัง ๆ ..

ในขณะที่หมาสี่ตัวถึงกับกลืนน้ำลาย..

“..เฮ้ย..มิ้นท์..มันเห็นพวกเราป่าววะ..”พลอยถาม..

“..กูไม่รู้..”มิ้นท์ยิ้มแล้ว.. “..โห..หอมดังฟอดเลยว่ะแก..มันคบกันจริง ๆ ..”

“..แต่อิฟ้ามันด่าเราเป็นหมานะเว้ย..”

“..มันไม่รู้หรอกน่า..แต่รู้สึกไหมว่า..ลักษณะการพูด..เหมือนไมใช่อิฟ้าเลยนะเนี่ย..”มิ้นท์ให้ความเห็น.. “..ดูมันจะแรงผิดวิสัยอิฟ้าไปหน่อย..”

“ก็มันนั่นแหละ..”พลอยให้ความเห็น..

ฮุ้งอดพูดไม่ได้..

“..นี่ ๆ ๆ พวกแก..ฉันว่า..เราอยู่ห่างไปป่าววะ..อยากอยู่ใกล้กว่านี้น่ะ..ภาพมันซูมจนแตกแล้วมั้งเนี่ย..”ฮุ้งดูมือถือตัวเอง..

นิ้งพยักหน้า..

“..แหม..น่าจะเอากล้องจริงมานะแก..”

อานาซีมยังไม่รู้ตัว..ทั้งสองขึ้นไปนั่งในรถ..ซีมสตาร์ทรถแล้ว..แต่ยังไม่ทันเข้าเกียร์และขับออกมา..ฝนก็จับมือซีมไว้..

และยกขึ้นหอมเบา ๆ ...

ซีมดูเก้อเขิน..

“..นี่ ๆ ๆ ..อานา..เธอจะรุกมากไปแล้วนะ..”

“..แค่หอมนิดหน่อยแค่นั้นน่ะหรือซีม..”ฝนในร่างฟ้าหัวเราะ..แต่รู้สึกว่าจะมีเสียงแว่ว ๆ จากฝาแฝดที่จิตดิ่งอยู่ภายในร่าง..

“..เฮ้ย ๆ ๆ ..อย่าเยอะ..กูจะไม่ไหวแล้วนะอิแฝดน้อง..”

“..ยังไม่ได้จูบปากเลย..อิแฝดพี่..ทำโวยวายไปได้..”

“..เหอ.จูบปากด้วยหรือ..”ฟ้าอุทาน.. “..ทำไมมึงทำอะไรไม่เป็นตัวอย่างที่ดีแก่เยาวชนเลยวะเนี่ย..”

“..เยาวขนที่ไหนจะมาเห็นกูวะอิแฝดพี่..”

แม้ซีมจะไม่ได้ยินที่ฟ้าเถียงกับฝน..แต่ที่ฝนพูดเพื่อเถียงกับฟ้า..ซีมได้ยินถนัด..

“..เอ่อ..อานา..มะ..ไม่ดีมั้ง..จูบปากเนี่ยนะ..ในรถเนี่ยนะ..”

ฝนหันมาหาซีม..ทำหน้าเจ้าชู้..

“..น่านะ..เดี๋ยวคืนร่างให้อิแฝดพี่..เราก็อดจูบกันแล้ว..อานามีโอกาสไม่มาก..อยากใช้ให้คุ้มค่า..ซีม..จูบกันเถอะนะ..”

พูดจบก็สบตากับซีม..เพื่อบิ๊วอารมณ์..

สายตาของอานาในร่างป้าวิส..ทำให้ซีมรู้สึกวาบหวาม..

ในขณะเดียวกัน..พวกแก๊งค์เผือกทั้งสี่..พยายามหามุมที่สะดวกที่สุดที่จะเก็บภาพในรถ..

“..พวกแก..มันจับภาพยากมาก..รถซีมมันติดฟิล์มดำไปป่าววะ..”เสียงฮุ้งพูด..

“..แต่กระจกหน้าคนขับไม่ดำมากนะ..”นิ้งพูด.. “..พอได้ว่ะ..”

“..แล้วจะทำยังไงดี..”มิ้นท์บ่น.. “..ถ้าไม่ได้รูปจะจะนี่..ลำบากเหมือนกันนะ..”

พลอยครางเฮ้อ..

“..นี่ ๆ ๆ พวกแก..ต้องลงทุนเผือกขนาดนั้นด้วยหรือไง..มากไปไหม..”

“..ช็อตเด็ดอาจจะมีนะแก..มันขึ้นรถไปนานแล้วยังไม่ไปไหนอีกเนี่ย..”มิ้นท์พูดอย่างมาดมั่น.. “ถ้าพี่กิเห็น..อาจจะเลิกสนใจซีมเลยก็ได้..”

“..กูจะได้เอาไปเล่าให้ใครต่อใครฟังได้เต็มปาก..ฮ่าฮ่าฮ่า..”นิ้งพูดอีก..

“..เอาไงดีวะ..”ฮุ้งที่ตอนแรกทำเป็นห้ามปราม..แต่เวลานี้กลับอยากจะได้ช็อตเด็ดที่สุด..

“..ถ่ายมันจะจะนี่แหละ..แต่ต้องวิ่งเร็วหน่อย..แล้วก็..”นิ้งนั่งคิด.. “..ไม่ให้พวกมันรู้ว่าใคร..เอางี้แก..ฉันแสดงเอง..”

พูดจบก็หยิบหน้ากากกันหวัดขึ้นมาจากกระเป๋าถือ..

“..ดีนะ..คราวที่แล้วเป็นหวัด..ยังมีเหลือไอ้นี่อีกชิ้นนึง..”

“..โห..แก..ทำยังกะจะปล้นแบ๊งค์..”ฮุ้งอุทาน.มิ้นท์กับพลอยก็ตะลึงเช่นกัน..

“..ลงทุนมากเลยนะแกเนี่ย..”มิ้นท์ไม่รู้จะชมหรือด่าดี...

นิ้งคาดหน้ากากกันหวัด...

“..พวกแกหลบไปก่อน..มันต้องอาศัยฝีเท้าของซูเปอร์ปาปารัชชี่อย่างฉัน..”

นิ้งรวบผม..มัดเป็นอีกทรงหนึ่ง..

“..มันไม่รู้แน่ว่าฉัน..”นิ้งพูดอู้อี้...

แก๊งค์เผือกถึงกับอึ้ง..เพราะนิ้งจะลงทุนมากไปไหม..กับการทำอะไรแบบนี้....

 

...ในขณะเดียวกัน..

อานาเอ่ยเอื้อนกลอนอีกครั้ง...

“...อยากบอกคำว่ารักสักร้อยหน...บอกกับคนข้างหน้าว่าคิดถึง

บอกด้วยใจดวงนี้ที่ตราตรึง...เธอสวยซึ้งสดใสในแววตา..

อยากแนบชิดด้วยปากอยากหอมแก้ม...แล้วก็แถมลูบไล้ในวงหน้า..

นิ้วมือไล้ไรผมชมพักตรา...นี่คือรักของอานาชื่อว่าซีม....”

ซีมสะเทิ้น..อายม้วน..หน้าร้อนผ่าวกับคำกลอนของนางฟ้าแห่งกวี...

แต่ทำไม..เมื่อมีอานา..ถึงต้องมีป้าวิสด้วยนะ..

เพราะฟ้าหรือป้าวิสพูดออกมาให้ฝนหรืออานาได้ยินคนเดียว....

“..กลอนลงท้ายสระอีม..แต่งต่อยากว่ะ..แกจะต่อยังไงวะฝน..”

“..อิแฝด..หุบปาก..”อานาตวาดในใจ

แต่บิ๊วซีมมาถึงขนาดนี้แล้ว..เห็นสาวสวยซึ้งหลบสายตา..ก็เชยหน้าขึ้น..และบรรจงประกบริมฝีปาก..

ก่อนริมฝีปากจะประกบ..ฝนก็รีบดุฟ้าในใจ..

“..มึงห้ามทำกูเสียอารมณ์นะอิแฝด..”

“..เออ..จูบเลย..จูบเลย..กูจะหยึ๋ยๆในใจก็ได้..”ฟ้าตอบ..

ซีมไม่รู้ถึงคำตอบโต้ระหว่างฝาแฝด..แต่ริมฝีปากแดงอิ่มของอีกฝ่าย..ประกบกับของตัวเองแล้ว...

นานเท่านาน..

นานจนความหวามชุ่มชื่นแทบจะละลายซีมให้ระทวยอยู่ตรงนั้น....

อานาเองก็เคลิ้มกับอารมณ์รักที่ตนเองแสดงออกมา....จนอยากให้โลกหยุดหมุน..

ไม่ทันได้เห็นอะไรเบื้องหน้ารถ..

นิ้งกดชัตเตอร์กล้องถ่ายรูปในมือถือรัว ๆ ..เนื่องจากปิดเสียงชัตเตอร์..และทั้งอานาซีมยังคงใส่ใจกับรอยจูบที่วาบหวาม..จนไม่รับรู้ถึงหายนะที่เกิดขึ้นกับตนเองแล้ว...

ที่เป็นความสามารถเฉพาะตัวในเรื่องเผือกชั้นยอด..นิ้งยืมมือถือฮุ้งมาอีกเครื่อง..สำหรับถ่ายคลิป..และถ่ายสองเครื่องด้วยสองมือ..โห..ภาพเด็ดขนาดนี้..สุดยอดมาก ๆ ....

แม้แต่ฟ้าซึ่งถูกกดในจิตส่วนลึก..ก็ไม่สามารถรับรู้ได้..เพราะสายตาของฝนหรืออานา..ไม่ได้มองไปทางด้านหน้ารถ..

มีแต่ซีม..ซีม..และซีม...

เพียงแค่นี้ก็มีความสุขล้นเหลือแล้วสำหรับนางฟ้าตกสวรรค์..ที่เฝ้าตามติดคนที่รักมาตลอด..

นานจนนิ้งที่เผือกกดชัตเตอร์รัว ๆ และถ่ายคลิปอยู่เบื้องหน้า..รู้สึกว่าเกินพอ..รีบวิ่งแบบย่อง ๆ ออกไป..

ทั้งอานาและซีมจูบอยู่พักใหญ่..ก็ผละออกช้า ๆ ..

สายตาซีมหลบลงต่ำ..ด้วยความสะเทิ้นอาย..แต่ก็วาบหวามเป็นที่สุด...

“..ซีม...”นางฟ้าอานาในร่างป้าวิสจับแก้มใสของสาวสวยตาซึ้งคนนี้...

แก้มแดงจริง ๆ เลยนะ..แดงเพราะความรัก..แต่ก็เอียงอาย..เพราะอีกความรู้สึกหนึ่ง..ฟ้าก็รับรู้สิ่งที่เธอจูบดูดดื่มกับฝนหรืออานาในตอนนี้ด้วย...

อายฟ้ามันจัง..ซีมคิด..

“..กลับกันได้แล้วนะฝน..”ซีมพูด.. “..เดี๋ยวจะกลับบ้านช้า..พ่อแม่ฉันจะว่าเอา..”

“..อือ..”ฝนหลบตา.. “..ซีม..อานามีความสุขจริง ๆ เลยนะ..”

“..อือ..”ซีมพยักหน้า..

“..แล้วซีมล่ะ..มีความสุขไหม..”

ซีมไม่ตอบ..แต่การนิ่งทำให้ฝนรู้ว่า..ซีมก็มีความสุขไม่ต่างกันกับเธอ..

“..นิ่งทำไมล่ะซีม..”ฝนถาม..

น้ำตาซีมไหลออกมา...

ฝนใจหาย..รีบเช็ดน้ำตาให้..

“..ซีม..ซีมร้องไห้ทำไม..มีอะไรหรือ..อิฟ้ามันทำอะไรไม่ดีกับเธอไปหรือเปล่า..”

เสียงฟ้าโวยวายในจิตสำนึกของฝน...

“..อ้าว..มึงจะมาโทษกูได้ไงวะอิแฝดน้อง..จูบมึงก็จูบ..กูไม่ได้ทำห่านอะไรเลยนะเนี่ย..”

ซีมเงยหน้า..

“..ฟ้าไม่เคยทำอะไรแบบนั้นหรอกนะ..ฝน..แต่..ซีมคิดถึงอนาคตน่ะ..เรารักกันขนาดนี้..แต่ต้องอยู่กันแบบนี้ไปตลอดใช่ไหม”

“..อย่าเพิ่งคิดได้ไหมซีม..อย่าเพิ่งคิด..ปล่อยมันไปก่อน..”ฝนโอบร่างซีม.. “..เราคิดกันแค่ปัจจุบัน..คิดกันวันต่อวัน..โอเคไหม..มันดีที่สุดสำหรับความรักของเราตอนนี้แล้วนะ..”

“..ฉันก็ไม่อยากคิด..แต่..มันอดใจหายไม่ได้..ถ้าสักวันหนึ่ง..เราต้อง...”ซีมถอนหายใจ.. “..แม้แต่จะให้เธอเป็นมนุษย์จริง ๆ ..มันยังรักกันได้ยากเลยนะ..อย่างสมมติว่า..พ่อแม่ฉันรู้..มันคงแย่มาก ๆ เลย..”

“..พ่อแม่เธอจะรู้ได้ยังไงล่ะจริงไหม..เค้าก็คิดว่า..เธอกับฟ้าเป็นเพื่อนกัน..ซึ่งมันก็ใช่..สำหรับตัวฉัน..ไม่มีใครรู้ตัวตน..ไม่รู้หรอกว่ามีฉันอยู่ในโลก..นอกจากเธอกับอิแฝดเท่านั้นแหละ..”

“..แต่เธอต้องใช้ร่างฟ้านะฝน..อานา..ถ้ามีใครมาเห็นฉันจูบเธอ..แม้ว่าจะอยู่ในร่างฟ้า..แล้วก็อาจจะเอาไปบอกพ่อแม่ฉัน..มันก็ตายเหมือนกันแหละ..”

“..คิดมากไปได้น่า..ใครมันจะมาเห็น..จริงไหม..”

แต่ทั้งอานาซีมคงไม่รู้หรอกว่า..รูปและคลิปถูกแชร์กันไปแล้ว..

และมิ้นท์..ผู้ซึ่งหลงรักพี่กิอยู่..ก็ทำหน้ามาดมั่น...

ในมือถือ..มีเพจที่เพิ่งสมัครใหม่..เพจที่ตั้งชื่อว่า..เลิฟเลิฟญญ...

ก่อนจะแตะส่งคลิปและรูปขึ้นไปบนเพจ...

ขณะที่ไฟล์กำลังโหลดขึ้น..มิ้นท์ก็หัวเราะเบา ๆ ..

“..พี่กิต้องเป็นของฉัน..ของฉันคนเดียว..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

พลอยอดพูดไม่ได้..

“..ทำไมแกมันอินเนอร์นางร้ายละครน้ำเน่าแรงอย่างนี้วะมิ้นท์..”

 

มิ้นท์ไม่ตอบ..ได้แต่หัวเราะเสียงดังเหมือนตัวโกงหนังไทย....


          #

     อานา& ป้าวิส ภาพที่เลือนคือนางฟ้าอานาที่มีแต่ป้าวิสและซีมเท่านั้นที่เห็น Cr :IG@fhaararii


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #7 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:17
    อานาซีมกลับมาแล้ว อีกไม่นาน นางฟ้าแห่งกวีก็จะกลับมาว่ากลอนหวานๆ จีบซีมเหมือนเดิมนะคะ 
    #7
    0