เพชรมัลลิกา.. ตัวเองมีกิ๊กเหรอ..เค้าไม่ยอมนะ..(Fanfic)(Yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,611 Views

  • 2 Comments

  • 27 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    4,611

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

เรื่องฮา ๆ ..ตามประสาเพชรมัลลิกา..อย่าเอาสาระ..อย่าเอาอะไร..ฮาและฟินเป็นพอ..


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ไม่มีอะไรมาก...ฟิน..จิ้น..ฮา..ไม่มีสาระ..จับความตามใจฉัน..รื้อสี่ยอดกุมารออริจินอล...จับความตอนที่ไฟกับมัลลิกาแต่งงานกันแล้ว..และมีเพื่อนต่างเมืองของมัลลิกา..ที่มีอดีตฝังใจเข้ามาให้เจ้าไฟหึง..........อ่านไปเหอะ..อย่าคิดมาก..55555

ถ้าจะอ่านไฟเคะก่อนหน้า ต้องนี่เลย เค้ารักตัวเองนะ...เพชรมัลลิกา(คลิก)

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 26 มิ.ย. 59 / 15:57

บันทึกเป็น Favorite


(เรื่องสั้นนี้..ถ้าอ่านเรื่องสั้นก่อนหน้าของเรา..เรื่องเพชรมัลลิกา..เค้ารักตัวเองนะ(คลิก)..จะยิ่งฟินค่า..เพราะเรื่องนี้เจ้าไฟเมะ..แต่เรื่องนั้นเจ้าไฟเคะ...)

ก่อนเริ่มเรื่อง..เชิญฟังเสียงกรับ…และการขับเสภาตามแบบฉบับละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ก่อนจ้า…

(เสียงกรับ.และเอื้อน)

“สมมติความตามใจนิยายฟิค..ถึงเรื่องราวสุดชิคสุดหรรษา

ฟินสุดเดชคือเพชรมัลลิกา..เชิญเข้ามาพบงานเขียนเกรียนสุดใจ

จับเนื้อความหลังจากจบครบทุกสิ่ง..สี่กุมารทั้งชายหญิงสุดยิ่งใหญ่

ปราบศัตรูครองเมืองลือเลื่องไกล..ทั้งดินน้ำลมไฟต่างเปรมปรีด์

ดินน้ำลมช่างมันฉันไม่สน...ไรท์ชอบคน..ชื่อไฟ..ใช่..คนที่สี่

เพราะว่านางมีจริตอิสตรี...แต่ทำตัวเหมือนพวกพี่ที่เป็นชาย

พี่พี่ล้วนชวนแต่งงานนงคราญยักษ์..ไฟยึกยักสะดิ้งเขินสะเทิ้นหาย

มัลลิกามีรักปักใจกาย...กูไม่ได้..ชอบผู้ชาย..กูชอบมึง

ทำอึกอักพักใหญ่ไปไม่รอด...เลิกอิดออดยอมชนให้คนอึ้ง

เพชรราชมัลลิกาพาตะลึง ..นึกไม่ถึงสองหญิงจะจริงใจ

แต่งงานอยู่กินฉันเมียผัว ...สร้างครอบครัวชื่นบานเป็นการใหญ่

สร้างปราสาทใหญ่โตโก้วิไล...มัลลิกากับเจ้าไฟอยู่สองคน

เรื่องราวต่อไปนี้ดีนักหนา ...มีทั้งฟินทั้งฮาพาเข้มข้น

แฟนเก่ามัลลิกามาทั้งคน ...อ่านและยลต่อไปใจบันเทิง…”

วันนี้..มัลลิกานารีทรงพระสำราญในห้องส่วนพระองค์...นั่งร้อยมาลัยดอกไม้...ทำตัวเป็นเมียที่ดี...

นางกำนัลที่คอยรับใช้ยิ้มและบางทีก็ขำพระธิดาบ่อย ๆ ...

มัลลิการู้สึกเขินนางกำนัล..อดถามไม่ได้..

“..จียอน..เรามีอะไรให้ตลกรึ..”

นางกำนัลยักษ์ที่ชื่อเหมือนสาวเกาหลีที่น่ารักน่าชังของคนไทย..ยังคงหัวเราะไม่หยุด...

“..พระธิดาทรงพระฟินแต่เช้าเลยนะเพคะ...เมื่อคืนน้องไฟจัดให้กี่ดอกล่ะเพคะ..”

“ทะลึ่ง..”มัลลิกานารีขวยเขิน.. “..เป็นบ่าวไพร่นางกำนัลริอ่านหยอกล้อตีตัวเสมอนาย..”แล้วมัลลิกาก็ป้องปาก.. “..สี่ดอกอะจียอน..ตั้งแต่ข้าอบรมบ่มนิสัย..เปลี่ยนเคะเป็นเมะสำเร็จ..ไฟก็ชอบทำการบ้าน..ทั้งที่ครูไม่ได้สั่ง..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

จียอนตบเข่าฉาด..

“..นั่นไงเพคะ..จียอนว่าไม่ผิดเลย...พระธิดาปรนนิบัติสวามี..ทรงพระเคะได้ขนาดนี้..และทรงพระสำราญขนาดนี้..แปลว่าต้องมีอะไรให้สบายพระทัยแน่ ๆ ..”

มัลลิกานารีอมยิ้ม...

“..เนอะจียอนเนอะ..จำได้เลย..ใหม่ ๆ ..ไฟยังกะท่อนไม้..ทำไรก็ไม่เป็นซักอย่าง..กว่าจะเปิดหลักสูตร..และอบรมจนครบคอร์ส..ก็แทบแย่..แต่ก็เนอะ...คนเราต้องมีความมานะพยายาม..แล้วความสำเร็จจะเกิดขึ้นเอง..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

จียอนเองก็ดีใจแทนองค์หญิง..แหกปากร้อง..

“..เอ๊ยยยยย...ครานั้น...พระธิดามารศรี   ทรงเปรมปรีด์กับผัวเป็นหนัก...เอ๊ย..หนา....

เพชรราชเคลียคลอพะนอกัลยา    มัลลิกาสุดสดชื่นรื่น..เอ๊ย..หทัย...”

มัลลิกานารีอ้าปากค้าง...กับเสียงขับเสภาสำเนียงเกาหลีของจียอน...

“..แกน่าจะแร๊พเลยดีกว่านะจียอน...เสภาบ้าอะไรวะ...ฟังแล้วขัดหูพิลึก..ยิ่งตอน..”เอ๊ย”..ขนลุกไปหมดเลย..”

จียอนหัวเราะน่าชัง...

“..ลองหัดดูเพคะ..พระธิดา..ว่าแต่..น้องไฟไปไหนล่ะเพคะ..ไม่รู้หรือว่าวันนี้..มีแขกสำคัญมาเยี่ยมองค์หญิง..”

มัลลิกายกมือทาบอก..

“...เราว่า..เพชรราชออกไปเที่ยวกับพี่ ๆ ก็ดีอยู่หรอกนะ...เราไม่อยากจะให้เพชรราชเจอแขกคนนี้เลย..”

“..อ้าว..ทำไมล่ะเพคะ..”

“..เค้าเป็นแฟนเก่าเราน่ะ..”

“..อกจียอนจะแตก..จริงหรือเพคะพระธิดา..”นางกำนัลยักษ์หน้าเกาหลีอุทาน... “...พระธิดาไปทรงมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่..จียอนไม่เห็นรู้เรื่อง..”

“..ก็ตอนเราไปเรียนต่อต่างประเทศนั่นแหละ...”มัลลิกานารีถอนหายใจ.. “..ช่วยไม่ได้นี่..มันเหงา..เสด็จพ่อส่งเราไปเรียนคนเดียว..พี่ ๆ ก็ให้ไปเรียนที่อื่น..แย่ชะมัดเลย...แต่พอเรียนจบ..เราก็ต้องยุติสัมพันธ์..เพราะแฟนเราก็มีภาระต้องไปครองเมืองของตัวเอง..เราก็ต้องกลับมาเป็นพระธิดาขี้อ่อยของเสด็จพ่อ...”

“..โห..องค์หญิงเพคะ..แล้วนี่ถ้าน้องไฟรู้เรื่อง..ปราสาทไม่พังหรือเพคะ..ยิ่งทรงขี้โมโห..ใจร้อนอยู่ด้วย..”

มัลลิกาครางเฮ้อ..

“..นั่นสินะ..วันนี้เผอิญสี่ยอดกุมารนัดหมายกันไปเที่ยวเตร่ตามประสาพี่น้อง..เราเลยใช้โอกาสนี้..ให้แขกเราเข้ามาหา..เค้ามาที่นี่ได้สักพักแล้ว..ขอพบเราทุกวัน..และเราเพิ่งได้โอกาสวันนี้..”

“..อย่าบอกนะเพคะ..องค์หญิง..ว่าถ่านไฟเก่าจะคุ..”

“..ไม่หรอกจียอน..พอเราเลิกกันตอนนั้น..ก็ให้คำมั่นว่า..จะเป็นสหายที่ดีกันสืบไป..แต่นึกออกไหม..คนมันระแวง..กลัวเพชรราชจะไม่เข้าใจและหึงหวง..เพราะยัยตุ๊ดเด็กคนนี้..มันฟังใครซะที่ไหน...แต่ก็นะ..เราน่ะ..รักเพชรราชไปแล้ว.”

“.ช่ายเพคะ..ลงทุนฝืนขัตติยะ..จนทรงยอมมาอยู่ที่ปราสาทส่วนพระองค์กับน้องไฟ..แปลว่า..องค์หญิงทรงโปรดปราณองค์เพชรราชมากขนาดไหน...”

“..ไม่ใช่แค่ข้าหรอกจียอน..แฟนคลับเพชรมัลลิกาทั่วโลกเลยล่ะ...ไม่เชื่อดูทวิตเตอร์ช่วงเช้าเสาร์อาทิตย์สิ..แท็กเพชรมัลลิกามาแรงแซงทุกแฮชแท็กเลยนะ...แต่คนเราก็ต้องมีความหลังมั่งใช่ปะ..แม้มันจะอดีต..แต่เราก็อดจะระแวงไม่ได้หรอกจียอน...”

ทรงพระเหม่อตรัสมากไปหน่อย..มัลลิกานารีเผลอจนเข็มแทงดอกไม้แทงที่นิ้ว..ถึงกับร้องโอ๊ยออกมา...จียอนจุ๊ย์ปาก..รีบตรวจดูนิ้วมือองค์หญิง..

“..เจ็บไหมเพคะ..”

“..เจ็บดิ..ถามได้..”ทรงดูดนิ้วห้ามเลือดทำแบบเด็ก ๆ ..

“..จียอนจำได้..ว่าในตำราโหร..บอกว่า..เข็มแทงนิ้วแบบนี้..บอกถึงลางร้าย..”

มัลลิกานารีหน้าซีด..

“..ลางร้ายอะไรกันจียอน...”

จียอนไม่ตอบ..เก๊กทำนิ่ง..แต่จริง ๆ ..จียอนเองก็ลืมไปเหมือนกัน..ว่าลางร้ายอะไร..และเป็นตำราของที่ไหนก็ไม่รู้..ของไทยหรือเกาหลีก็นึกไม่ออก..รู้ว่าเคยอ่านเจอเท่านั้น...

“..อย่าอ้ำอึ้งให้เราไม่สบายใจสิจียอน..ตกลง..ลางร้ายอะไร..เกี่ยวกับไฟผัวเราหรือเปล่า..บอกมาสิ..เราร้อนใจจะแย่อยู่แล้วนะ..จียอน..”

พระธิดามองจียอนอย่างเว้าวอนอยากรู้..แต่จียอนก็ไม่รู้จะตอบยังไง..เพราะดันช็อตลืมขึ้นมาดื้อ ๆ ..

นางกำนัลยักษ์เกาหลีเลยจำเป็นต้องเอาตัวรอด..

“..เอ๊ย....ได้ยินคำวิงวอนอ้อนอยากรู้   มัลลิกาโฉมตรูดูสง...เอ๊ย..สัย...

เข็มแทงนิ้วเป็นลางหรืออย่าง...ไร..เอออยยย...จะเกี่ยวกับเจ้าไฟใจไม่..เอ๊ย..ดี...”

มัลลิกานารีอ้าปากค้าง..นี่มึงยังอุตส่าห์ขับเสภาในเวลานี้ได้ลงคอเนี่ยนะ...

เสียงขับเสภาสำเนียงเกาหลีทำให้มัลลิกาชะงักได้หลายวินาที..

แล้วก็มีเสียงเหมือนคลานเข่าเข้ามา..เสนายักษ์ตนหนึ่งยกมือถวายบังคม..

“..ขอเดชะ..องค์หญิง..แขกที่นัดหมายไว้..มาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ...”

มัลลิกาสะดุ้ง...

“..ทำไมมาเร็วนัก..นัดไว้สิบโมงไม่ใช่หรือ..”

มัลลิกาดูจะกังวลใจ..รีบรับสั่ง..

“..ยังไม่ได้เตรียมการต้อนรับอะไรเลย.ท่านเสนายักษ์....ท่านพาแขกของเราไปห้องรับรองก่อนนะ..เดี๋ยวเราจะตามไป..เออ..จียอน..ไม่ต้องขับเสภาแล้ว..ไปจัดแจงเตรียมของเลี้ยงแขกให้เราก่อน...”

จียอนถวายบังคม..แหกปากร้องต่อ...

“..เอ๊ย..จียอนได้ฟังคำบัญชา...”

มัลลิกาตวาดแว้ด..

“..บอกว่าเลิกขับเสภาได้แล้ว..ยังไม่รีบไปอีก..”

จียอนยิ้มแหย..

“..เริ่มอินกับเสภาเพคะ..แต่..จียอนคิดนะเพคะ..แขกของพระธิดาซึ่งทรงบอกว่า..เป็นเจ้าครองเมืองเช่นกัน..คงมีพระสิริโฉม..หล่อล่ำ..แฮนด์ซั่ม..สมาร์ทขนาดไหน...ถ้าไม่โปรไฟล์เด็ด..องค์หญิงคงไม่ทรงพระคบเป็นพระกิ๊กช่วงหนึ่งหรอกใช่ไหมเพคะ..”

“..ไม่ใช่แค่กิ๊ก..แฟนเลย..แต่เลิกกันแล้ว..”

“..เพคะ..”

“..ยังไม่รีบไปอีก..มัวพล่ามอยู่ได้..ฉันชักจะทรงพระลำไยแล้วนะจียอน..”

“..เพคะ..”จียอนกระวีกระวาดคลานออกไปเตรียมขอต้อนรับแขกขององค์หญิงมัลลิกานารี...

แต่ในใจจียอนเวลานี้ยังสงสัย..หากน้องไฟรู้เรื่อง..แล้วจะเป็นยังไง..ปราสาทจะระเบิดหรือเปล่าเนี่ย..ที่แฟนเก่าเมียมาเยี่ยมถึงถิ่นขนาดนี้...


เจ้าไฟเพชรราชตามพี่ ๆ มาสังสรรค์เสวนาตามประสาพี่น้อง..

แม้จะแต่งงานแต่งการมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว..แถมมีปราสาทอยู่กันคนละหลัง..แต่สี่ยอดกุมารก็ตกลงกันว่า..จะเจอกันเดือนละครั้งเป็นอย่างน้อย..เพื่อจะได้ไม่ลืมกัน..และเป็นความผูกพันที่ดีงามกันต่อไป..

และวันนี้..ทั้งสี่ก็ตกลงมาตีคลีเล่นกัน..เพราะสมัยนั้นคงไม่มีกีฬาอะไรให้เพลินกันมากมายนัก..

ทั้งสี่แบ่งทีมข้างละสองคน..ดินกับลม..ไฟกับน้ำ..ขับขี่ม้าคนละตัว..ถือไม้หวดลูกกลม ๆ ..ที่เป็นลูกคลี..

เล่นกันสนุกสนานสำราญบานใจ..เจ้าไฟตามอยู่ 6-4,3-6 และไทเบรค 7-6 (นับยังกะเทนนิสเลยนะมึง)

ทั้งสี่หัวเราะตะโกนแหย่กัน..แซวกัน..และเมื่อเหน็ดเหนื่อยได้ที่..ทั้งสี่ก็ลงจากม้า..พักใต้ร่มไม้..และดื่มน้ำ..

แถมยังมีของว่างให้เสวยกันอีกด้วย..

“..นี่ ๆ น้อง ๆ ..”ดินอดพูดไม่ได้.. “..เรามาเล่นกันสี่คนเนี่ย.เมีย ๆ เราเค้าจะว่าอะไรมั้ยนะ..ที่ไม่ยอมชวนเค้ามาด้วย..”

“..โอย..เสด็จพี่..เมียหม่อมฉันน่ะ.อยู่ในโอวาท..”น้ำพูดยิ้ม ๆ .. “หม่อมฉันเอาอยู่.”

“..เมียหม่อมฉันก็ไม่น่ากลัวหรอกพะย่ะค่ะ..”ลมเหลือบมองน้องคนเล็ก.. “.คนที่ควรจะกลัวเมียที่สุด..ควรจะเป็นเจ้าไฟนะพะย่ะค่ะ..”

เจ้าไฟกำลังเสวยแคนตาลูป..ถึงกับสะอึก..

“..พี่ ๆ เอาอะไรมาพูด.คนอย่างไฟน่ะรึ..กลัวเมีย..”

“..ก็นะ..น้องไฟของพี่ไม่กลัวเมียหรอก..แต่อย่าให้มัลลิกาตวาดนะ..ฮ่าฮ่าฮ่า..หมดฟอร์มสี่ยอดกุมารทุกที..”

ดินหัวเราะ..

“..อย่างที่ลมพูดนั่นแหละไฟ..พวกพี่น่ะคุมเมียอยู่หมัดทุกคน..แต่เห็นน้องหน้าตาตื่นทุกทีตอนที่มัลลิกาออกแนวสตรอง..และพี่ดูแล้ว..น้องก็สตรองสู้ไม่ได้ด้วยสิ..”

“น้องเนี่ยนะ..สตรองสู้ไม่ได้..”

“..แหง..สู้ได้ไงล่ะเนี่ย..ตัวก็เล็กกว่า..หน้าก็อ่อนกว่า..”

“..ขนาดร่างกายไม่สำคัญเท่าลีลาหรอกดิน..”ไฟชักโมโห..ที่โดนแหย่เรื่องพวกนี้..

“..นางกำนัลปราสาทน้องชอบเมาท์กับนางกำนัลของพี่บ่อย ๆ ..เค้าบอกว่าน้องชอบแต่งเป็นชายซะเปล่า..แต่เคะชะมัด..”

“..ไฟเมะแล้วนะ..”ไฟอารมณ์ไม่ดี.. “..อยากจะคบกันก็อย่าคุยกันแบบนี้เลย..ไฟไม่ชอบ..”

เห็นน้องหน้าบึ้ง..ดินก็หัวเราะ..น้ำกับลมก็หัวเราะด้วย..การแกล้งเจ้าไฟน้องเล็กที่เป็นหญิงคนนี้..ยังไงก็เป็นความสุขของพี่ ๆ เสมอ..

กินขนมดื่มน้ำกันพักนึง..กะว่าจะเล่นตีคลีกันต่ออีกสักหน่อย..น้าผีก็หายตัวมาปรากฏแว้บ..

“..แหม ๆ ๆ ..หลาน ๆ ข้านี่มีความสุขจริงนะ..”

“..น้าผี..มีอะไรป่าว..มาตีคลีด้วยกันไหม..”ดินชวน

“..ข้าชอบวอลเลย์บอลมากกว่า..”น้าผีพูดเหมือนไม่ดูตัวเอง.. “.เออ..ไฟ..วันนี้เจ้ามาตีคลีได้ไงเนี่ย..ไม่ต้อนรับแขกที่ปราสาทเจ้าล่ะ..”

“..หา..แขก..มีแขกมาเยี่ยมที่ปราสาทข้าด้วยหรือน้าผี.”เจ้าไฟขมวดคิ้ว..

“..เห็นว่าเป็นผู้ครองนครทางเหนือ..เมืองเค้าก็ใหญ่มากนะ..แขกสำคัญระดับนี้มาหา..ทำไมถึงไม่อยู่ที่ปราสาทล่ะ..แปลกใจจุงเบย..”

“..แหงะ..”ไฟตะลึง.. “..ทำไมข้าไม่รู้..”

“..เห็นว่าเป็นพระสหายของมัลลิกาด้วยนะ..แปลก..ทำไมมัลลิกาถึงไม่บอกเจ้าล่ะไฟ..”

เพชรราชชักอาการไม่ดี..

“..ตกลง..มัลลิกาไม่ยอมบอกข้าว่า..มีพระสหายต่างเมืองระดับราชามาหา..”

“…แหม..น้าผี..ไม่น่าทำให้ไฟมันคิดมากเลย..ไม่มีอะไรหรอกนะไฟ..อย่าคิดมาก..”ลมบ่น.. “..ว่าแต่เค้าไปรู้จักกันยังไงล่ะเนี่ย..เค้าไปปลื้มกันอีกท่าไหนถึงได้ตามมาหากันได้ขนาดนี้..เค้าเคยมีซัมธิงกันหรือเปล่า..แล้วเขามาหากันได้ขนาดนี้..ตกลงลมจะพัดหวนไหม..”

ดินตบหัวลมดังปั้บ..

“..มึงน่ะตัวดีเลยไอ้ลม..ปากทำเป็นบอกไม่ให้น้องคิดมาก..แต่มึงบิ๊วซะ..นี่ ๆ ไฟ..พี่คิดว่า..คงไม่มีอะไรหรอกนะ..แค่ผัวเก่ามัลลิกามาเอาเมียคืนแค่นั้นเอง..อย่าทรงพระเครียดเลยนะ..”

ไฟทำตาแดง ๆ ..ยังไงเสีย..ที่ถูกเรียกว่าเด็กตุ๊ด..ก็ใช่ว่าจะไม่มีมูลเอาเสียเลย..

“..หยุดเลยนะพี่ ๆ ..ดิน..พี่น่ะแสบกว่าลมอีก..”เพชรราชเริ่มใจร้อนนั่งไม่ติด.. “..ขอบคุณมากนะน้าผี..ที่เอาเรื่องมาบอก..ทำแบบนี้ได้ไงวะมัลลิกา..”

น้าผีหัวเราะแหะ ๆ ..

“..แหม..ไม่ต้องขอบอกขอบใจอะไรหรอก..เรื่องผัว ๆ เมีย ๆ ข้าไม่ค่อยอยากจะยุ่ง..คือมันเป็นเรื่องครอบครัว..”ปากก็ว่าไม่ยุ่ง..แต่ก็คาบเอาเรื่องทำให้ครอบครัวร้าวฉานมาประเคนถึงที่…

ไฟเม้มปาก..ทนไม่ไหว..

“..หึงเว้ย..ทนไม่ไหวแล้ว..พี่ ๆ ..ไฟกลับปราสาทก่อน..อยากจะไปดูหน้าไอ้คนที่บังอาจมาตีท้ายครัว..มันเป็นใครวะ..บังอาจนัก..อุตส่าห์ทำตัวเป็นเมะอย่างที่ตัวเองต้องการแล้วนะมัลลี่...ยังไม่พอใจอีก..”

ไฟรีบผลุนผลันออกไปจากที่นั่น..

ดินลูบหัวตัวเอง

“..มัลลี่..เดี๋ยวนี้ไฟมันเรียกเมียตัวเองว่ามัลลี่แล้วหรือ..”

ลมหัวเราะ

“..มัลลี่กับเพชรช่า..น่ารักดีออกดิน,.”

“..มุ้งมิ้งชะมัด..มัลลี่..เพชรจ้า..”

“..เพชรช่าตะหาก..เพชรจ้าน่ะผัวนิวเคลียร์หรรษา..” น้ำแก้ให้ตามวิสัยทีมงานตลกที่ดี..ใครยิงอะไรมา..ต้องมีคนตะครุบมุก..ไม่ปล่อยแป้กโดยเปล่าประโยชน์

น้าผีพูดจมูกบี้ ๆ ตามฟอร์ม

“สิ่งที่ข้าสงสัยนะพวกหลาน ๆ ..ใครมาเยี่ยมมัลลิกานารีเนี่ย..แต่ทำไมมัลลิกานารีถึงไม่บอกเจ้าไฟ..มีเรื่องลับลมคมในอะไรหรือเปล่า..ถึงได้ทำแบบนี้..ดีเหมือนกันที่คาบช่าวมาบอก...ไม่อยากให้หลานมันถูกสวมเขา..”

“..อ้าว..นี่น้าซีเรียดหรือนี่..เอามาบอกมาเล่นยังกะจะเป็นมุก..”ดินเริ่มปริวิตก.. “..ว่าแต่เค้ามาจากเมืองไหนกันล่ะ”

“..เมืองไหนไม่รู้ล่ะ..แต่ว่า..ท่าทางจะเป็นคู่ปรับเจ้าไฟได้ดี..เพราะไฟมันร้อนเป็นไฟ..แต่ท่าทางคน ๆ นี้..จะเย็นเป็นน้ำแข็งเชียวนะ...”

“..ว้าว..ไฟเจอน้ำแข็งหรือนี่..น่าสนุกแฮะ..”

“..แต่ก็เรื่องผัวเมียอยู่ดี..หลานข้า..คิดว่า..ยังไงก็อย่าไปยุ่งเลย..ถ้าเจ้าไฟเจออะไรมา..เราได้แต่คอยปลอบนะ..”

พี่ ๆ ดิน.. น้ำ.. ลมต่างดูกังวลอย่างบอกไม่ถูก...


.....เจ้าไฟอารมณ์ร้อนรุ่ม.. มาถึงปราสาทและทำให้ยักษ์บริวารใหญ่น้อยของมัลลิกานารี..ถึงกับตื่นตะลึง..

“...องค์เพชรราช..เสด็จกลับมาเร็วจุงเบย..”ยักษ์เฝ้าประตูร้อง..

“..ไหน ๆ ..มัลลิกานารีวันนี้มีแขกมาเยี่ยม..เขารับรองกันที่ไหน.”เพชรราชหงุดหงิด..

ยักษ์ดูอึกอัก..ไม่รู้จะตอบยังไงดี..

ขณะนั้น.นางกำนัลยักษ์เกาหลีจียอนเดินผ่านเข้ามา..เห็นเพชรราชก็ทาบอก...

“..เอ๊ย..”จียอนยังคงคาแรคเตอร์ขับเสภาสำเนียงเกาหลี.. “..ครานั้นจียอนสมรยักษ์  เห็นผัวรักมัลลิกามารา..เอ๊ย..ศรี..ดูหึงหวงหนักหนาหน้าไม่ดี..กูจำต้องหลบหนี...อี..จี..เอ๊ย..ยอน...”

เพราะเสียเวลาขับเสภา..เลยทำให้เพชรราชรีบเข้ามาคว้าร่างนางกำนัลคนสนิทของเมียไว้ได้..ไม่ทันได้จรลีหนีไปตามที่คิดไว้...

“..จียอน..บอกเรามา..มัลลี่พาแขกไปรับรองกันที่ไหน..แล้วเค้ามีท่าทีหื่น ๆ กันหรือเปล่า..”

“..เอ๊ย...”จียอนจะขับเสภาเอาตัวรอด..แต่เพชรราชจับจียอนเขย่า ๆ ..

“..ไม่ต้องเสภาแล้ว..ข้าใจร้อน..ถ้าไม่บอกมา..ข้าจะเอานิ้วจี้ให้หน้าเจ้าไหม้เสียโฉมจริง ๆ ด้วย...ใช้แป้ง spf เป็นหมื่นก็ช่วยเจ้าไม่ได้...”

จียอนจะขับเสภาตอนนี้ก็นึกไม่ออก..

“..อยู่..อยู่เรือนชมดอกไม้ด้านหลังปราสาทเพคะ..อ่า..อย่าบอกองค์หญิงนะเพคะ..ว่าจียอนเป็นคนบอก..”

“..แล้วตกลงแขกคนนี้เป็นใคร..ทำไมถึงมาเยี่ยมมัลลี่ของข้า..”

“..ง่า..จียอนไม่ทราบข้อเท็จจริงลึกนักนะเพคะ..รู้แต่ว่า..เค้าเคยเจอกันตอนที่องค์หญิงมัลลิกาเสด็จไปทรงศึกษาที่ต่างประเทศ..เหมือน..เหมือนอยู่หอเดียวกันด้วยเพคะ..สนิทกันมาก..”

“..ถ้าแค่นั้น..แล้วมัลลิกาจะปิดบังข้าไปทำไม..ต้องมีอะไรมากกว่านั้นแหงเลย..”

“..จียอนไม่ทราบจริง ๆ นะเพคะ..”

“..ไป..จียอน..พาข้าไป..ถ้าหากมีอะไรที่ไม่ชอบมาพากล..ต้องรบกับเพื่อนเก่ามัลลิกาจริง..เจ้าจะได้คอยช่วยได้..”

“..ช่วยอะไรเพคะ..จียอนรบอะไรกับใครไม่เป็นซะด้วย..”

“..เอาน่า..อย่างน้อย..ขับเสภาให้เวลารบกันมันมีสีสันก็ยังดี..”

จียอนไม่รู้จะปฏิเสธยังไง..ท้ายสุดก็ต้องตามติดองค์เพชรราชไปยังเรือนชมดอกไม้ด้านหลัง..ใจตูม ๆ ต่อม ๆ พิกล..

เพชรราชอาจจะคิดมากก็ได้..ถ้าเห็นแขกที่มาเยี่ยมมัลลิกาคนนี้..เพราะ....


....เพชรราชเดินหน้าหงิก..จียอนตามหลังไม่ห่าง...จนเปิดประตูเข้าไปในเรือนชมดอกไม้..นั่น..ที่โต๊ะเก้าอี้ชุดนั้น..มัลลิกานารีกับสหาย..นั่งหัวร่อต่อกระซิก..ดูแล้วขัดตาผัวมัลลิกาอย่างไฟพิกล ๆ ...

ไฟกระแอมเบา ๆ ..มัลลิกานารีสะดุ้งเฮือก...

“..เพชรราช..ท่านไม่ได้ไปเล่นตีคลีกับพี่น้องของท่านหรือ..”

เพชรราชเม้มปาก...

“..ถ้าไปตีคลี..ข้าจะรู้ได้ยังไง..ว่าเมียข้ากำลังทำอะไรอยู่..”

ก่อนจะหันไปทางแขกของเมีย..

คน ๆ นี้..แต่งตัวด้วยชุดสีฟ้าสดใส..เส้นผมราวกับเส้นไหม.สีเงินแวววาว...

มัลลิการีบแนะนำ..

“..นี่เพื่อนมัลลี่นะเพชร..ราชินีผู้ครองนครทางภาคเหนือ..นามเอลซ่า...เออ..อีซ่า..นี่ผัวกูชื่อไฟหรือเพชรราช.ที่กูเล่าให้ฟังไง...”

หญิงสาวอาคันตุกะผงกศีรษะยิ้ม ๆ ...พูดภาษาไทยสำเนียงตะวันตกชัดเจน..

“..ยินดีที่ได้รู้จักนะ..เห็นว่ารู้จักกันเพราะปราบเหยี่ยวรุ้งไฟไม่ใช่รึ..เสียดายนะ..ถ้าเราว่างช่วงนั้น..อิเหยี่ยวรุ้งไฟอะไรนั่น..กลายเป็นเหยี่ยวแช่แข็งในช่องฟรีซไปแล้ว...ไม่ต้องถึงมือเจ้าหรอก..”

ไฟชักโมโห..เพราะดูท่าทางเอลซ่าจะเข่น ๆ พิกล...

มัลลิกาเริ่มเซ็ง..

“..เฮ้ย..อิซ่า..นี่ผัวกู..พูดอะไรไว้หน้ากันบ้าง..”

“..กูไม่เถียงหรอกอีลี่..”เอลซ่าตอบเพื่อน.. “....ว่านี่ผัวมึง..แต่..ทำไมมึงถึงปฏิเสธกูล่ะ..ตอนที่เราคบกันน่ะ..ถ้าไม่อย่างนั้นนะ..มึงกะกูก็แต่งงานกันแล้ว..”

เพชรราชเม้มปาก..ตัวสั่น...โกรธยิ่งกว่าโกรธ..

“..เฮ้ย..นี่ตกลงอะไร..แฟนเก่าหรือ..มัลลี่..บอกมานะ..”

มัลลิการู้ว่าเอลซ่าก็ปากหมาไม่ใช่เล่น..ผัวตัวเองก็ใจร้อนขี้หึง..เอาไงดีหว่า...

มีแต่จียอนที่พยายามแก้ไขสถานการณ์...

“..เอ๊ย...ครานั้นเพชรราชแสนโมโห...ที่เอลซ่าคุยโตเหมือนข่มขวัญ

...พูดแบบนี้เหมือนมาหยามหน้ากัน...คงจะต้องฆ่าฟัน..ให้บรร..เอ๊ย..ลัย..”

แต่การขับเสภาครั้งนี้..เหมือนกระตุ้นให้รบกันมากกว่า..

เพชรราชชี้หน้าคู่แข่ง..

“..ที่แท้..เจ้าเป็นเบี้ยนเหมือนเมียเราใช่ไหม..”

“..เจ้าก็เบี้ยนเหมือนกันแหละว้า...”เอลซ่าชี้กลับ.. “..แถมมาทีหลังอีก..”

เพชรราชโกรธจนตั้งนิ้วเพชร...

“..เดี๋ยวเหอะ..กูจะเผามึงให้วอดเลยอิซ่า..”

“..คิดว่า..จะเผากูได้ก็เข้ามา...”เอลซ่าก็ตั้งนิ้วเหมือนกัน...

แล้วต่างก็ชี้นิ้ว..กลายเป็นไฟปะทะกับน้ำแข็ง...

เจ้าของปราสาทฟรอสเซ่น..มีความสามารถด้านสร้างน้ำแข็ง..แต่เจ้าไฟของเราก็ใช่ย่อย..สร้างไฟได้อยู่แล้ว..

เลยกลายเป็นคู่ต่อสู้ที่สมศักดิ์ศรี..

จียอนอดพูดกับมัลลิกานารีไม่ได้..

“..เอาไงดีเพคะองค์หญิง..จียอนหมดปัญญาแล้ว..”

“..แหม..ก็มึงขับเสภาบิ๊วซะขนาดนั้น..”มัลลิกาเซ็ง.. 

“..องค์หญิงชอบนิ้วไฟหรือนิ้วน้ำแข็งมากกว่ากันล่ะเพคะ..”

“..อิทะลึ่ง..รู้นะว่ามึงถามทำไม..”มัลลี่ดูหงุดหงิด...ก่อนจะป้องปาก.."..ถ้าชอบของเย็น..คงไปเป็นเมียอิซ่ามันตั้งแต่แรกแล้ว..เราชอบของร้อนมากกว่าจียอน..”

จียอนหัวเราะแหะ ๆ ..

“..นั่นสิเพคะ..ไม่น่าถามเลย..”

“..ยังดีที่อิซ่ามันแค่แกล้ง..

“..หา..แกล้ง..”

“..คงอยากรู้ว่าเพชรราชจะรักเราแค่ไหนน่ะ..ตอนนี้เรากับอิซ่าเป็นเพื่อนกันแล้ว..เข้าใจกันแล้ว..แต่มันก็อดห่วงเราไม่ได้..กลัวว่าไฟจะไม่รักจริง..มันเลยอยากจะทดสอบ..พอดีน้าผีมาหา..เลยให้คาบข่าวไปบอกพวกสี่กุมาร..อยากจะดูว่าน้องไฟของเราจะหึงได้ขนาดไหน..”

จียอนเริ่มเบาใจ..

“..แหม..ทำให้จียอนตกใจหมดเลยเพคะ..”

“..แต่ก็นะ..ถ้าจะสู้กันจริง ๆ ..เจ้าไฟคงสู้เอลซ่าไม่ได้หรอก..เพราะรายนั้น..ทำให้หนาวได้ทั้งเมือง..”

จียอนนึกถึงตอนไปดูการ์ตูนเรื่องฟรอสเซ่น..เออเนอะ..เอลซ่าโคตรเทพเลยนี่..

แถมตอนนี้..เอลซ่ายังเสกน้ำแข็งพลาง..ร้องเพลง Let it go พลาง..เจ้าไฟขี้ยั้วะยังทำอะไรไม่ได้..แต่ก็ขัดใจกับเพลงฝรั่งเต็มที..

“..จียอน..ขับเสภาช่วยเราด้วย..เรารำคาญเพลงฝรั่ง..”

จียอนอ้าปากค้าง..นี่กูต้องมายุ่งอะไรแบบนี้ด้วยหรือ...

แต่จียอนก็จำใจ..ขับเสภาสำเนียงเกาหลีตามรับสั่ง....

ทั้งไฟทั้งน้ำแข็งปะทะกันอย่างไม่มีใครยอมใคร...


..ในที่สุด..เพชรราชก็หมดก๊อก..นั่งแผ่..ก็คงจะอย่างที่มัลลิกาพูดไว้นั่นแหละ..เอลซ่าเทพขนาดนั้น..

เอลซ่ายังคงยิ้ม..และขำๆ กับท่าทางที่หมดแรงของไฟ..

“..เอ๊ย..ครานั้น..”จียอนยังคงแหกปากขับเสภา..แต่เพชรราชโบกมือ..

“..พอเหอะ..แพ้เพราะมึงขับเสภานี่แหละจียอน...”

เอลซ่าหันมาทางมัลลิกานารีเพื่อนซี้..

“..ผัวแกนี่..เก่งไม่ใช่เล่นนะ..แต่ก็ยังสู้ฉันไม่ได้..เพราะหนังฉันฉายทั่วโลก..ทำเงินดีกว่าสี่ยอดกุมารเยอะ..”

“..แล้วจะยังไง..”มัลลิกานึกขำ..เข้ามาประคองสามี..

“..ก็นะ..ต่อให้เก่งกว่า..แล้วไงล่ะ..แกชอบเค้านี่..ไม่ใช่หรือไง..ยังไงก็ดีใจด้วยนะมัลลี่..ผัวแกรักแกจริง ๆ ด้วย..แต่ใช้นิ้วไฟยังไม่เก่งเท่าไหร่..”เอลซ่าชูนิ้ว.. “..อีกนานกว่าจะสู้นิ้วน้ำแข็งฉันได้..”

“อิห่าน..เข่นผัวกูนะมึง..”มัลลิกาหัวเราะ.. ก่อนจะหอมแก้มไฟที่ยังหอบอยู่..

“..ผัวขา..เพื่อนเมียเค้าล้อเล่น..เค้าไม่แย่งมัลลี่ไปจากผัวหรอก..เพราะมัลลี่อาจจะเคยกิ๊กกับเขา..แต่ก็ไม่ได้รักเขาแบบรักตัวเองนี่..อย่าโกรธเลยน้า น้า น้า น้า..”

เพชรราชดูงอนเล็กน้อย...เอลซ่าถึงกับบอกว่า..

“..มัลลี่.แกเอาผัวไปปลอบใจเหอะนะ...ฉันจะกลับก่อน..พรุ่งนี้จะรีบเดินทางกลับเมือง..ทิ้งเมืองนาน ๆ ..เดี๋ยวน้องกูจะทำเละ..แม่ม..ดันเลือกนายพรานเป็นผัว..จะทำอะไรเป็น..”

พลางหันมามองใครคนหนึ่งด้วยความรู้สึกชื่นชม..

“..จียอน..อยากไปเที่ยวที่เมืองเราไหม..”

“..หา..”จียอนดูงง ๆ ..

“..เจ้าขับเสภาได้ไพเราะ..เราชอบเจ้า..”

มัลลิกาหัวเราะ..

“..เอา..ถ้าจีบได้..กูยกให้..”

จียอนโบกมือ..

“..องค์หญิงเอลซ่าเพคะ..อย่าเลยเพคะ..อย่ามาทรงพระเบี้ยนกับจียอนเลย..จียอนมีแฟนแล้ว..”

“เหรอ..น่าเสียดายนะจียอน..”เอลซ่าทำตาเจ้าชู้.. “..เราไปล่ะ..ไม่ต้องส่งนะมัลลี่..ว่าง ๆ จะมาหาใหม่..ไปปลอบผัวให้หายตกใจก่อนเถอะ..”

แล้วเจ้าหญิงผู้ที่เวลานี้กลายเป็นราชินีครองเมืองเป็นที่เรียบร้อย..ก็สะบัดพระวรกายอย่างสง่า..เสด็จออกไปจากเรือนชมดอกไม้ของมัลลิกานารี...ทรงมีรอยยิ้มบาง ๆ ตลอดเวลา..ดีพระทัยไปกับพระสหายที่ทรงมีผัวดี..

เจ้าไฟที่แรกเริ่มเดิมที..เหนื่อยจนพูดไม่ออก..เวลานี้..เริ่มจะมีแรงส่งเสียง..

“...มัลลิกานารี..ทำผัวซะไปไม่เป็นเลย..ตกลงนี่ยืมมือเพื่อนแกล้งผัวหรือไง..”

“..แหม..หม่อมฉันรักนะ..เลยเล่นซะหน่อย.แต่ก็ไม่คิดว่าพระองค์จะรีบโลดแล่นมาหาอย่างรวดเร็วปานนี้..”

เพชรราชกอดมัลลิกาด้วยความหวง..

“...จะบอกให้นะ..ถ้าเป็นเรื่องของเจ้า..ข้าย่อมเร็วอยู่แล้ว..”

มัลลิกาอมยิ้ม..

“..แต่บางเรื่อง..ไม่ต้องเร็วก็ได้..จียอน..ปิดม่าน...”

จียอนอมยิ้ม..รู้เลยว่าองค์หญิงทรงพระหื่นเต็มทีแล้ว...

ม่านปิด...เจ้าไฟเหมือนรู้งาน...จียอนจัดการแท่นพระบรรทมที่ตระเตรียมไว้สำหรับให้บรรทมที่เรือนชมดอกไม้ตลอดเวลา..

มัลลิกานารีอ้าพระหัตถุ์..เพชรราชโอบอุ้มองค์หญิงมัลลิกา..ตัวก็เล็กกว่า..แต่ทรงพระอุ้มอย่างแข็งแรง..

ก่อนจะวางมัลลิกานารีลงบนเตียง...

“..จากทฤษฎีที่อบรมมา..หน้าผาก..จมูก..ปาก..ใช่ไหม...”

“..มืออาชีพห้ามท่องขณะทำนะ..”มัลลิกาหัวเราะ..

เจ้าไฟยิ้ม..ก่อนจะจุมพิตบาง ๆ ที่หน้าผาก..

จมูก..

และพอจะถึงริมฝีปากงดงาม..เสียงร้องสำเนียงเกาหลีดังขึ้น..

“..เอ๊ย..พระธิดาสุดจิ้นฟินไม่หยุด  ไฟก็สุดข่มใจให้ขัดขืน..

วันนี้คงคลอเคลียเมียทั้งคืน...ทรงพระหื่นทนไม่ไหวที่ได้..เอ๊ยยยย...เมีย...”

“..ไปร้องไกล ๆ ..เลยจียอน..”เสียงเพชรราชพูด.."..เฮอะ..เก็บกดเว้ย...”

จียอนปิดประตูห้อง...และอมยิ้มอย่างมีความสุข..ที่ผัวเมียหื่นกันอีกครั้ง..สงสัยคงเคาะประตูพรุ่งนี้เช้าเหมือนเคยนั่นแหละ..ฮ่าฮ่าฮ่า..


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ จันทร์อรุณ ณรัช จากทั้งหมด 23 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 werapong9218 (@werapong9218) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:19
    หื่นเต็มที่ไปเบย
    #2
    0
  2. วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 09:12
    อ่านแล้วฮามาก
    #1
    1