เค้ารักตัวเองนะ...(เพชรมัลลิกา )yuri แฟนฟิค

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,564 Views

  • 5 Comments

  • 31 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,564

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

เจ้าไฟง้อผัว มัลลิกาขี้งอน เง้ออออออ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เอามัน เอาฟิน เอาฮา  แต่งแบบตามใจล้วน ๆ  อย่าคิดมาก 55555 ไม่มีเหตุผลใด ๆ รองรับ แต่ไม่กล้า 18+ สบายใจได้

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 13 มิ.ย. 59 / 20:06

บันทึกเป็น Favorite


มัลลิกานารีกำลังร้องไห้..

นางวิ่งเตลิดเปิดเปิงมาจากเมือง..น้ำตาไหลพราก..เจ็บปวดใจที่สุด..

เจ็บสิ..เจ็บที่เจ้าไฟเพชราช ..รักแรก..รักเดียว..รักที่ให้ไปทั้งหัวใจ..ไฟ..เธอทำแบบนี้ได้ยังไง..

ย้อนกลับไปสักชั่วโมงก่อนหน้า..

ความสุขยังคงมีอยู่ ..กุมารทั้ง4 ดิน..น้ำ..ลม..ไฟ..ควรจะแฮบปี้กับความรักทั้งสี่คู่..ทุกอย่างลงตัว..พี่ ๆ ของเธอมีความสุขกับพี่ชายทั้งสามของเพชราช..

แต่พอถึงคู่เธอ..ไฟ..เพชราช..เธอน่าจะเห็นสีหน้าหนักใจของพี่ชายของไฟแล้ว..

สีหน้าเหมือนเด็กดื้อ..ถือดี..เกลี้ยงเกลา..ขี้โมโห..ชวนให้หลงใหล..เวลานี้..กลับเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม..

“..อภิเษกพร้อมกันสี่คู่เลยดีไหมเพคะ..”ดารณีนุชบาเสนอ..

“แต่..”เสียงพี่ดินดูจะหนักใจ “..สามคู่พอได้..แต่เจ้าไฟ..”

หัวใจของมัลลิกานารีตกวูบ..

“..เพชราช..ท่านจะไม่แต่งกะเราหรือ..”มัลลิกาทั้งน้อยใจ..ตัดพ้อ.. “ไม่รักหม่อมฉันใช่ไหม..”

ในที่สุด..สิ่งที่เพชราชทำ..ทั้งที่ส่งสายตาที่มัลลิการู้ดีถึงความหมายนั้นมาให้เธอ..

สายตานี้..เพชราช..ไฟ..เรารู้..นี่คือสายตาที่รักเรา..

แต่สิ่งที่ทำออกมาในตอนนี้..ช่างดูปวดร้าว..

เพชราชเพียงดึงครอบมวยผม,.ปิ่นปักผม..และสะบัดศีรษะ

ปอยผมยาวสลวยดำขลับกระจายออก..

“..มัลลิกา..หม่อมฉันอภิเษกกับพระองค์ไม่ได้..หม่อมฉัน..เป็น..เป็นสตรี..เพียงแต่..ต้องปลอมองค์เป็นบุรุษ..เพื่อความสะดวก..พะย่ะค่ะ..”

มัลลิกาใจตกวูบ..

ทุกสรรพเสียงเงียบงัน..

“..ตกลงจะไม่เษกสมรสกับหม่อมฉัน..”

เพชราชก้มเศียร..

“..ขอโทษเพคะ..หม่อมฉันขอโทษ..หม่อมฉันเป็นสตรี..มิ..มิอาจจะทำอันใดที่จะผิดขัตติยะ..”

“..ไฟ..”มัลลิกานารีตรัสในสิ่งที่ทำให้ทุกคนก็ตกตะลึงเช่นกัน.. “ฉันถามเธอคำเดียว..เธอรักฉันไหม..”

ไม่มีราชาศัพท์ที่ยุ่งยาก..เพราะมัลลิกาต้องการที่สุดในตอนนี้..คือความรู้สึกที่แท้จริงของเพชราชกุมารี

“..มัลลิกา..ฉัน..รักเธอไม่ได้..”น้ำตาของเด็กขี้โมโหอวดดีคนนั้นไหลออกมา..

มัลลิกาเม้มปาก..

“..ฉันรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิง..รู้ตั้งแต่แรก..คิดว่าชั้นเป็นยักษ์โง่ขนาดนั้นรึไง..นมเธอไม่ค่อยมี..แต่ชั้นก็รู้ว่าอกเธอมันอกหญิง..ก้นเธอ..อะไร ๆ มันก็รู้เห็นตั้งแต่แรก..แต่ฉันรักเธอ..รักมาก..รักที่เธอเป็นของเธอแบบนี้..”

เพชราชน้ำตารื้น..

“..ขอโทษนะ..ฉัน..ฉันทำไม่ได้..ความรักของเรา..ไม่มีทางเป็นไปได้..”

“ทำไมล่ะ..เพชราช..เธอเองก็รู้..เธอทำไม่ได้หรอก..เจอเจ้าชายรูปงาม..รัก..และแต่งงานกับเขา..มีลูกชายลูกสาวตัวเล็ก ๆ ..สำหรับผู้หญิงคนอื่น..มันคือความสุข..แต่เธอก็รู้ว่าเธอทำไม่ได้..”

ความหวั่นไหวปรากฏในดวงตาของน้องสุดท้องของสี่ยอดกุมาร ..

แต่ไฟก็ต้องนิ่ง..เม้มปาก..สะกดความรู้สึก..พี่ชายทั้งสามมองดูด้วยความหนักใจ..เป็นห่วง..และไม่อยากให้น้องสาวต้องทำผิดขัตติยะราช..บ้า..ใครมาถามพวกเขาว่า..พระน้องนางทรงพระเบี้ยนไหม..พี่ ๆ จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

แต่ไฟก็ไม่ทำให้พี่ ๆ ผิดหวัง....

เพียงแต่คนที่ผิดหวังแทน..ก็คือ..มัลลิกานารี..

ทั้งผิดหวัง..และเจ็บปวด...

“..มัลลิกา..ฉัน..ฉันรักเธอเหมือนพี่สาว..ขอโทษนะ..”เพชราชตัดใจ...หันหน้าไปทางอื่น..

มัลลิกานารีเหมือนโลกทั้งโลกพังทลายทั้งใบ...

นางได้แต่สะบัดหน้า..และวิ่งออกมา..ร้องไห้อย่างปวดร้าว...

วิ่งและร้องไห้..ออกจากเมือง..และไปมันเรื่อย ๆ ..อย่างไม่เห็นหนทาง...

มัลลิกาไม่รู้หรอกว่า..วินาทีที่เธอออกไปจากห้องนั้น...ร่างของเด็กดื้อถือดี..คนที่เธอหลงรักคนนั้น..ทรุดฮวบลง..และร้องไห้อย่างไม่ยั้งเช่นกัน...

“..ฮือ ๆ ๆ ...”..เสียงสะอื้นอยู่ในลำคอ...

“..ไฟ..น้องเป็นยังไงบ้าง..”

ดินพี่ชายรีบเข้ามาประคอง...

“..ดิน..ทำไม.ทำไมมันถึงเจ็บแบบนี้ล่ะ...”

“...เวลาจะช่วยให้หายจากการเจ็บปวด..”ดินปลอบน้อง...

“.คิดว่ามันหายหรือดิน..คิดว่ามันจะหายหรือไง..”เพชราช.. คร่ำครวญ“..ทำไมวะ..ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย..โลกนี้มันเป็นอะไร..ความรักมันผิดตรงไหน...”

“.ก็ไม่ผิดหรอกนะ..ถ้า...”

“...เออ..เป็นเบี้ยนมันน่าอายตรงไหนวะ...”ไฟร้อง.. “...พี่ ๆ จะอายมากไปแล้วนะ..ใช่สิ..กลัวเรตติ้งน้องจะแซงใช่ไหม..ใคร ๆ ก็ติดแต่แท็กเพชรมัลลิกาทั้งนั้น...”

ดินส่ายหน้า

“..ไม่ใช่อย่างนั้น ..”

“..เออ..กลัวว่าจะเสื่อมเสียถึงพระบิดาพระมารดา ..เพชราชไม่สนก็ได้..ราชสมบัติอะไรก็ไม่เอา..ไปแบ่งกันเถอะสามคน..”เจ้าไฟหัวดื้อเริ่มเกเรอีกครั้ง .. “ เค้าอยากได้ผัวเค้า..มัลลิกา ..”

น้ำกับลมเข้ามาสมทบกับดิน 

“..ภาระยังมีนะไฟ..เราต้องไปทำหน้าที่ปราบคนชั่วที่มาครองเมืองเรา..”น้ำเตือนสติ

“..ก็ไปทำให้ก็ได้..เสร็จแล้ว..พี่ๆ ก็แต่งกับพี่ ๆ ยักษ์ไป..แต่มัลลิกา..”เพชราชหน้าเศร้า..”..รู้ว่าพี่ ๆ อาย ..แต่..”

ดารณีนุชบาเข้ามามองไฟอย่างเห็นใจ

“..ขัตติยะราชอาจขัดกับความรู้สึก..เราเข้าใจท่าน..เพชราช..เฮ้อ..เราก็เกือบเบี้ยนกับมัลลิกาไปเหมือนกัน..แม่ม..เมะซะขนาดนั้น..”

สามกุมารมองดูดารณีนุชบา

“..นี่ตกลงจะเชียร์เพชรมัลลิกาหรือไง..มันไม่ดีนะ..เรื่องจักรวงศ์ที่ไหนจะมีเบี้ยน..”ลมโวยวาย

“..แล้วปฏิเสธไหมล่ะว่าไม่มี..ท่านเองก็จะไปกดดันน้องทำไมนะ..”

เพชราชนิ่งงัน..นึกถึงมัลลิกานารี

ก่อนจะผลุดลุกขึ้น..พูดอย่างกล้าหาญ

“...ดิน..น้ำ..ลม..เราตัดสินใจแล้ว..ช่างแม่มวะ..เรารักผัวเรา..จะให้แต่งไม่ให้แต่งยังไง..เราไม่สนแล้ว..จะให้ไปเป็นอะไรก็เป็น..แต่เราต้องการมัลลิกา..”

ดินส่ายหน้า

“..น้องจะทำอย่างนั้นไม่ได้..บ้าชะมัด..อย่าลืมสิ..น้องฝึกวิชานิ้วเพชร..นิ้วที่ชี้แล้วตาย..ชี้ทีไฟลุกพึ่บ..”

ไฟชะงัก..

“..เกี่ยวอะไรกันดิน..”

ดินเกาหัว

“..พูดไม่ได้วุ้ย..ติดเรท..เอาเป็นว่า..ตกลงจะเลือกมัลลิกา..ไม่แคร์ขัตติยะราช..”

เพชราชน้ำตาคลอ..

“..ดิน..น้ำ..ลม..พวกแกเคยอยู่ใกล้ใครแล้วโคตรหื่นไหม..”

ดินมองไปที่คู่ของตนเอง

“..ก็..มีนะ..หื่นมากซะด้วย..”

“..ชั้นก็หื่นกับมัลลิกาคนเดียว..เชื่อเหอะ..ถ้าพี่ ๆ อยู่ในอารมณ์นั้น..อะไรก็ไม่นึกถึงอีกแล้ว..”

เพชราชเกล้าผม..ปักปิ่นเช่นเดิม..

“..ชั้นไม่น่าเลย..ไม่น่าพูดบ้าอะไรแบบนั้นไปเลย..อย่าห้ามอีกนะ..ห้ามไม่ได้แล้ว..ไฟรักผัวไฟ..ผัวขา..ไฟมาแล้ว..ผัวอยู่ไหน..”

สามกุมารกับคู่ของตนต่างมองหน้ากัน

และเพชราชก็ตัดสินใจเด็ดขาด

อะไรก็ขวางรักเราไม่ได้...

.....


เวลานี้..มัลลิกานารียังคงเจ็บปวด..เจ็บช้ำ..และร้องไห้..

นางวิ่งไปทางทิศเหนือ..ยิ่งวิ่งยิ่งไกลขึ้น ๆ 

และถึงปราสาทแห่งหนึ่ง..

มัลลิกาเชิดหน้า..

ป้ายหน้าปราสาทเขียนไว้ชัดเจน ..มัลลิกาพาเลซ..นี่คือปราสาทส่วนตัวของนาง..

ยักษ์ที่เฝ้าประตูโค้งคำนับ…

“..องค์หญิงมัลลิกา..”..ยักษ์ทักทาย..

“..เราจะมาค้างที่นี่ตั้งแต่วันนี้..นี่เป็นที่พักเราที่สร้างไว้ให้เราใช้ชีวิตแบบส่วนตัวจริง ๆ …และพวกเจ้าสั่งการไป..อย่าให้ใครมารบกวนเรา…แม้แต่..พี่ ๆ ..และพวกสี่กุมาร..”

ยักษ์เฝ้าประตูตกใจ..

“..ไหวเหรอองค์หญิง..นั่นสี่กุมาร..หาญกล้า..ตรี คฑา จักร สังข์เชียวนะ..”

“..ไม่รู้ล่ะ..พวกเจ้าต้องเซ็ทอัพระบบป้องกันให้ข้า..ใครมา..จับมันโยนออกไป…ข้าจะไปพักผ่อนในห้อง..”

ยักษ์เฝ้าประตูดูจะเครียด…แต่รับพระบัญชา…จัดการตามที่องค์หญิงมัลลิกาสั่งแต่โดยดี..

องค์หญิงตรงไปยังห้องพักส่วนตัวในปราสาท…ปิดประตูห้อง..นอนร้องไห้..ด้านในมีแต่นางกำนัลคอยรับใช้.ซึ่งแต่ละนางทรงคัดระดับพริตตี้มอร์เตอร์โชว์มาคอยดูแล..แต่ละนางชินกับความเครียดขององค์หญิงดี…มัลลิกาหยิบแทบเลตขึ้นมาไถทวิต..ส่องเฟซกับไอจี…ก่อนจะยิ้มกับดาราและเนตไอดอลที่ทรงโปรดปราน..เวลาเครียด ๆ ..ทำแบบนี้แล้วหายเครียดดีนัก..

ส่องดูสายเรียลซะหน่อย..ลิงเข้ #เนเน่แบท..คู่นี้เค้าเพิ่งคืนดีกัน..ว้าก..เห็นแล้วมีความสุขจัง…อือม์.. ฝนฟ้า #อานาซีม ก็ทะเลาะมุ้งมิ้งกันหน้าทวิต.. อ้าว..คู่ขี้อ้อน #ปอนด์หญิง นี่เค้างอนอะไรกันอีกเนี่ย..

ลุ้นกับสายเรียล..ก็อดไถทวิตดูสายจิ้นไม่ได้..หือ..คู่แมนซั่ม #น้ำเอม พวกนางกำลังจะมีคอนเหรอ…เออ..ว้าก..คู่เรือหล่น #ฝนเบลล์ เค้า มีโมเม้นกันเหมือนโอเอซิสในทะเลทรายให้แฟนคลับ….คู่นางงาม #น้ำอลิส ยังไม่เห็นอะไรมาก..ละครยังไม่ไปถึงไหนนี่นา… 

อารมณ์ของมัลลิกานารีดีขึ้น…เมื่อได้ส่องเฟซ ไอจี..กับไถทวิตไปเรื่อย…

แต่..แฮชแทกนี่ล่ะ.. #เพชรมัลลิกา 

พระธิดายักษ์ลูกครึ่งเวลานี้ของขึ้น..ขว้างแทบเลตแตกกระจาย..จนนางกำนัลกระเจิงไปหมด..

“..พระธิดาเพคะ..อย่าทรงพระจิ๊ดสิเพคะ..หมด ๆ ๆ ..แทบเลตพังหมด..”

“…เราบอกกี่ครั้งแล้ว..หาแทบเลตจีนแดงถูก ๆ มาก็ได้.เพราะเราเหวี่ยงบ่อย..ไอแพดมันแพง..”มัลลิกาหงุดหงิด..

“..ทรงพระจิ๊ดเรื่องอะไรเพคะ..เผื่อจะช่วยองค์หญิงได้..”

“..ก็จะอะไร..เมียข้าน่ะสิ..”

“..อ๋อ..เพชราชกุมารี..”

พระธิดาขมวดคิ้ว..

“..เจ้ารู้ด้วยเหรอ..ว่าไฟเป็นผู้หญิง..”

“..ถถถ..พระธิดาเพคะ..ถ้าเป็นผู้ชาย..พระธิดาจะทรงพระของขึ้นขนาดนี้หรือไง...อีกอย่าง..แท็กเพชรมัลลิกาดังไปทั่วทวิต..ใครก็รู้หรอกเพคะ..”นางกำนัลยิ้มแป้นรายงาน…

มัลลิกานารีทำท่าเซ็ง…

“..เกลียดนัก..ทำอะไรให้หายเซ็งดี..ส่องโซเชี่ยล..แม่ม..เห็นแท็กเพชรมัลลิกา..เราก็เกิดอารมณ์ถูกเทขึ้นมาทันที “

ไม่ทันที่นางกำนัลคนโปรดจะถวายคำตอบให้ทรงพระสำราญ..ประตูห้องก็เปิดออก..ยักษ์ตัวหนึ่งก็เข้ามาคุกเข่าถวายบังคม..

“..องค์หญิง..มาแล้วพระเจ้าข้า..”

“..อะไรมาวะ..”มัลลิกายังคงหงุดหงิด…

“..มานพหนุ่มน้อย..ที่มีนิ้วเพชร…เอาไงดีพะย่ะค่ะ.”

นางกำนัลคนสนิทถึงกับตาลุก..

“..โห..องค์หญิง..น้องไฟตามมาทำไมกันเพคะ…”

มัลลิกาเม้มปาก…

“..เฮอะ..มาง้อผัวหรือไง..ดี ๆ …อย่าให้ขึ้นมา..ถ้าพูดดี ๆ ไม่เชื่อ..ก็ทำตามที่เราสั่งไว้..จับโยนออกไป..”..มัลลิกาครุ่นคิด.. “..เอ..ไม่ดี..เอางี้…แค่จับตัวไว้..”

“…แหม..แต่องค์หญิงพะย่ะค่ะ..มานพรูปงามคนนี้มีนิ้วเพชร..ชี้ทีไฟลุกตู้ม ๆ ..น่ากลัวชะมัด..จะจับได้หรือพระองค์..”

มัลลิกาแค่นเสียง…

“..มาน้งมานพอะไร..ดูไม่ออกหรือว่าชะนีชัด ๆ ..”

“..พะย่ะค่ะ..มิน่า..ดูท่าทางยังกะตุ๊ด…ที่แท้ชะนีนี่เอง…”ทหารยักษ์ยิ้มอย่างมีเลศนัย.. “..ถ้าหากเป็นเช่นนี้..การจัดการกับนิ้วเพชรก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร…”

“ดี ๆ ..จัดการแล้วรีบมารายงานข้า..”มัลลิกาสั่งเฉียบขาด..

ทหารยักษ์ถวายบังคมก่อนจะคลานออกไป..นางกำนัลคนสนิทอดถามไม่ได้..

“..องค์หญิงเพคะ…องค์หญิงทำไมให้จับไว้ล่ะเพคะ..แล้วน้องไฟจะมาทรงพระง้อองค์หญิงจริงหรือเพคะ..”

“..ต้องดัดนิสัยให้เข็ด..ฮึ…”มัลลิกายิ้มอย่างมีเลศนัย…

….

เวลานี้..เพชรราชกำลังเครียด…

หลังจากที่คิดได้..และตัดสินใจเด็ดขาดว่า..จะเป็นจะตายก็ขาดมัลลิกาไม่ได้..น้องนุชสุดท้องก็ออกมาจากวัง..และไล่ถามดะ..ตามหามัลลิกาไปเรื่อย…

น้าผีเห็นท่าน้องไฟจะไปกันใหญ่..ก็รีบหายตัวมาดักไว้..กล่าวเตือนสติ..

“..ใจเย็นน้า..เจ้าไฟ..เพชรราช..ตกลงจะฝืนขัตติยะ..มีแฟนเป็นหญิงจริงหรือเนี่ย…ไม่ดีม้างงง..”

“..อย่ามาขวางข้า..”เพชรราชตั้งท่าจะชี้นิ้วเพชร.. “..หลีกไป..”

น้าผีไม่รู้จะทำยังไงดี…

“..แหม..จะเล่นแรงเลยรึนี่…แต่จะบอกไว้ก่อนนะ..มัลลิกานารี..สร้างปราสาทส่วนพระองค์ไว้ทางเหนือ..เป็นที่พักผ่อน..มีทหารยักษ์มากฝีมือคอยคุ้มกัน..ถ้าเค้างอนขนาดนี้แล้ว..คงให้เข้าไปง่าย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด..”

“..เราจะไปตามผัวเรา..ถ้าตามไม่ได้..ก็ให้มันตายตรงนั้น..จะได้กล่าวให้ลือลั่นไปทั่ว..ชาตินี้..เมียตามผัว..ชาติต่อไปขอให้ผัวตามเมียบ้าง..”

“..คุ้น ๆ ว่าเรื่องพระรถเมรีนะเนี่ย..แล้วจะไม่ตามพี่ ๆ ไปแย่งเมืองคืนหรือไงเนี่ย..”

“..ไม่รู้ล่ะ..ยังไงก็อย่าห้าม…เรื่องอื่นค่อยว่าทีหลัง..ตอนนี้ของ้อผัวก่อน…”

น้าผีไม่รู้จะทำไงดี..

“..เอา ๆ …เดี๋ยวข้าจะตามช่วยแล้วกัน..เฮ้อ..จะบ้าตาย..สี่ยอดกุมารกูเล่นทุกเวอร์ชั่น..แต่เวอร์ชั่นนี้..กูไม่เคยเจอเลยจริง ๆ …”น้าผีเหมือนปลง ๆ พิกล…

เพชราชเห็นน้าผีไม่ห้ามก็เร่งร้อนเดินทาง..มุ่งขึ้นเหนือ..จนกระทั่งถึงปราสาทที่ดูคล้ายปราสาทของเอลซ่าในเรื่อง Frozen  เป็นพิเศษ…

แต่ก็ไม่ใช่ปราสาทน้ำแข็ง..แถมเมื่อเข้าไป..ก็เจอการต้อนรับของทหารยักษ์ของมัลลิกาที่กรูกันเข้ามา..

“..มานพหนุ่ม..ไปซะ..มาทำไมเนี่ย..องค์หญิงรับสั่งไว้..ใครเข้ามาให้จับโยนออกไป..”ก่อนสู้..ยักษ์ทหารตัวหนึ่งก็ต้องมีการกล่าวอะไรสักหน่อยก่อน..

“…หลีกไป..เราจะไปหาผัวเรา..”เพชราชร้อง.. “..มัลลิกาจ๋า…เมียผิดไปแล้ว..ยกโทษให้เมียด้วยนะ..”

“…แต่เราให้เข้าไปไม่ได้..”

“..ถ้างั้น..”เจ้าไฟตั้งนิ้วเพชร.. “..อย่าหาว่าไม่เตือน…”

ทหารยักษ์อุทานเบา ๆ ..

“..นิ้วเพชร…”

เพชราชกุมารีในสภาพมานพหนุ่มชี้นิ้ว..ทหารยักษ์หลบกันอุตลุด..เสียงระเบิดและไฟลุก..แต่ทหารยักษ์ก็ยังกรูเข้ามา…เพชรราชไม่อยากฆ่าใคร..ได้แต่เตะต่อยตามประสา…

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด…ทหารยักษ์มีจำนวนมาก..และเข้ามารุมล้อมไม่หยุดยั้ง…จนเจ้าเด็กขี้โมโหเริ่มอ่อนแรง…และหลับหูหลับตาร้องตวาด..

“..อย่าเข้ามาอีกนะ..ไม่งั้นข้าจะไม่เกรงใจแล้ว..”พูดจบก็ตั้งนิ้วเพชรเตรียมชี้ออกไป..

“..เพชราช..กล้าใช้นิ้วเพชรกับหม่อมฉันหรือ..”เสียงหนึ่งดังขึ้น..

เพชราชตาเหลือก…นั่น..พระธิดารูปงาม..มัลลิกานารี..ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า…

ใครจะกล้าทำร้ายเธอล่ะ..

เพชรราชยังคงตกตะลึงกับสามี..ทหารยักษ์ก็ย่องเข้ามาด้านหลัง..และใช้ตาข่ายคลุม…รวบตัวไว้ได้…

“..ฮ่าฮ่าฮ่า..”เสียงหัวเราะดังขึ้นจากรูปกายงดงามเบื้องหน้านั้น..มัลลิกานารีกลายร่างเป็นยักษ์ตนหนึ่ง..ที่แท้..พวกทหารยักษ์ใช้มนต์แปลงตัวหลอกเจ้าไฟ….

“..ปล่อย ๆ ..ปล่อยข้า..”เพชรราชอุทาน..

“..เอาไปขังไว้..”ทหารยักษ์คนที่เข้าไปรายงานผลให้มัลลิกาเมื่อสักครู่สั่ง…

เพชราชดิ้นกระแด่ว ๆ น่าสงสาร..ถูกมัดและแบกออกไป..

น้าผีปรากฏกายขึ้น…ทหารยักษ์คนสนิทของมัลลิกาจุ๊ย์ปาก…

“..นี่มาทำไม..จะมาช่วยเชลยหรือ..”

“..บอกข้าหน่อยสิ..ตกลง..จะทำอะไรหลานข้า..”น้าผีถาม..

ทหารหัวเราะ…

“..ไม่ทำอะไรหรอก..ขืนทำอะไรซี้ซั้วหัวจะขาดเอา..เจ้าก็อย่ามายุ่งเรื่องผัวเมียเค้าเลยน่า…ให้เค้าง้อกันสักพักก็แล้วกัน..”

“..อ้อ..นี่เรื่องผัว ๆ เมีย ๆ ใช่ไหม..”

“..ใช่..ไปบอกพี่ ๆ ของเพชรราชเหอะ..ไม่ต้องห่วง..”ทหารหัวเราะ…

น้าผีเองก็หัวเราะเช่นกัน..

….

…เพชราชถูกจับมัด..และพามายังห้องขัง..

แต่..ห้องขังที่น้องสุดท้องของสี่ยอดกุมารถูกพามาตอนนี้..กลับไม่เหมือนห้องขังทั่วไป..

เพราะเป็นห้องคล้ายห้องบรรทม..

และร่างของเพชรราชก็ถูกวางบนเตียงนุ่มนิ่ม…

สักครู่..ประตูก็เปิดออก..ร่างระหงของมัลลิกานารีก็เดินเข้ามา…ทรงภูษาเบาบาง…ขับเน้นให้เห็นวรกายที่ชวนตะลึงเป็นพิเศษ..

เพชราชตาค้าง…

“..มัลลิกา..”

“…เป็นไงล่ะ..เพชราช..นึกว่าจะเก่งแค่ไหน..”

เจ้าไฟหน้าตาละห้อย..

“..ผัวโกรธเมียเหรอ…นี่ถ้าลูกน้องผัวไม่ปลอมตัวเป็นผัว..เมียก็คงไม่โดนจับมาแบบนี้หรอก..”

“..ไม่ต้องมาเรียกผัวเรียกเมีย…ไหนว่าจะเษกสมรสไม่ได้ไง..”

“…ก็..เค้าทนไม่ไหวนี่..เค้ารักตัวเองนะ..”เพชราชเริ่มมุ้งมิ้ง.. “..พอตัวเองวิ่งออกมา..เค้าก็รู้เลยว่าเค้าขาดตัวเองไม่ได้..เค้ารักตัวเองนะ..”

“..แต่ตัวเองเป็นผู้หญิงไม่ใช่หรือไง..”

พูดพลางเข้ามาใกล้ ๆ ..พยายามให้หน้าอกเฉี่ยวหน้าเพชราช…

“..ใช่..เค้าเป็นผู้หญิง..”เพชรราชเคลิ้มกับอะไรตู้ม ๆ ที่เฉียดแก้ม.. “..แต่เค้าก็รักตัวเองนี่..”

“..รักแล้วไง..”มัลลิกาเหมือนอยากเอาคืน.. “..ไม่เหมาะสม..ไม่ควรแก่ขัตติยะราชไม่ใช่รึ.. “..

“..ก็..นะ..”เจ้าไฟพยายามมองหน้าและดวงตามัลลิกา… “แต่ช่างแม่ม..เสร็จภาระที่เค้าต้องทำกับพี่ ๆ ..เค้าจะบอกพี่ ๆ ว่า..จะเอาเมืองไปครองก็เอาไป..ให้เค้าโลว์โปรไฟล์ก็ได้..แล้วเค้าจะมาอยู่กับตัวเองที่นี่..”

“..ในฐานะอะไรมิทราบ..บอกให้นะ..อยู่ที่นี่..ได้แค่เป็นเมียเก็บ..ยอมไหม..”

“..ผัวจะให้อยู่ในฐานะอะไร..เมียก็ยอมผัวทุกอย่าง ..”

“..ดี ๆ ..ฮึ ๆ ๆ ..เราจะกวาดเมียหลวงมาให้เกลี้ยงโซเชี่ยลเลย..ทั้งต่าย..ทั้งอลิส..ทั้งต้าเหนิง..ทั้งเบลล์..”

“..อย่าล้อเล่นสิ..ตัวเอง..ไม่เอานะ..มีเค้าคนเดียวแค่นั้น..แต่จะเรียกเค้าว่าอะไร..ยอมผัวทุกอย่าง..”

“…แหม..ทีงี้มาทำอ้อน..ตอนนั้นล่ะ..เอะอะก็ไม่ยอม…”

เพชราชทำหน้าตูม ๆ …มัลลิกาจับแก้มคนตรงหน้า…เขย่า ๆ ๆ ..

“..เย้..ไม่โกรธเมียแล้วช่ะ…”เพชรราชทำหน้ามุ้งมิ้ง..ตาแป๋ว ๆ ..

“..ยัง..ยังโกรธอยู่…”

“..แล้วทำไงผัวถึงจะหายโกรธเมียคะ..”

มัลลิกายิ้มอย่างมีเลศนัย…

“..อยากรู้ใช่ไหม..”

“..จ้า..อยากรู้..”

มัลลิกาปลดรัดเกล้าของเพชรราช…ดึงปิ่นปัก..และสยายผมคนตรงหน้า..

“…ทำตัวบ้าชะมัด..แต่งเป็นผู้ชาย..แต่โคตรเคะ….”

ผมสยายยาว..ปอยผมเคลียไหล่..เพชรราชเวลานี้..กลายเป็นหญิงสาวที่ดูสวยและน่ารัก..ไม่ใช่มานพหนุ่มน้อยขี้โมโหอีกต่อไป…

เจ้าไฟทำตาปริบ ๆ …

“..หลับตา..”มัลลิกาดุ..

“…หลับตาทำไมเหรอ..”

“..หลับตา…”

เพชรราชปิดเปลือกตาลง…

ทันทีที่หลับตา..ความหอมหวานบางอย่างก็จรดที่ริมฝีปาก..หวานจนเพชราชต้องเผยอปาก..และซึมซาบรับความสุขนั้น…

นานจนกระทั่ง..เจ้าไฟลืมตาขึ้น..

“ขี้โกง..”มัลลิกาตัดพ้อ.. “.ไหนว่าจะหลับตา..”

“…นี่ ๆ มัลลิกา..เค้ารักตัวเองนะ..”

“..อือ..”มัลลิกาทำหน้าดุ.. “..ตกลงจะเมะใช่ไหม..”

“..ม่าย ๆ ๆ ..เค้าเคะ..”

“..ถ้าเคะ..ต้องปล่อยให้เค้าบอกรัก..”

“..แล้วตัวเองเมื่อไหร่บอก..”

มัลลิกายิ้ม..ปรายตามองที่ผ้าม่าน…ก่อนจะปลดเชือกที่มัดร่างเพชรราช…

ผ้าม่านที่หน้าต่างร่นคลุมจนไม่มีแสงเข้ามา..

เจ้าไฟรู้สึกหนาวเยือก..

“..เออ..ทำอะไร..แล้วทำไมถึง..”

“..คนของฉันปิดม่านให้แล้ว..”

“..จะทำอะไรเหรอ..”เพชรราชเริ่มวิตก…

“..เมื่อกี้เธอถามใช่ไหม..ว่าเมื่อไหร่จะบอกรักเธอ..”

มัลลิกาแยกเขี้ยว..เพชราชใจหายแว้บ…

“..เฮ้ย..ตัวเอง..น่ากลัวชะมัด..”

“..กลัวได้แล้วล่ะ…เพราะเค้าจะกินตัวเอง..กินเสร็จ..จะบอกรัก..ดีไหม..”

เพชรราชร้องเสียงหลง..เมื่อร่างของอีกฝ่ายโถมเข้ามา….

เวลาผ่านไป…

ม่านเปิด…แสงสดใสของวันใหม่สาดทอเข้ามา..เสียงนกร้อง..ไก่ขัน..และนี่คือตอนเช้า..

“..ที่รักของเค้า..เค้ารักตัวเองนะ..”เสียงมัลลิกาดังขึ้น…

ไม่มีเสียงตอบจากเพชรราช..เพราะน้องสุดท้องของสี่ยอดกุมารคนนี้..กำลังฟิน..และหลับตาพริ้มอย่างเป็นสุขในอ้อมกอดของมัลลิกานารี…


 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ จันทร์อรุณ ณรัช จากทั้งหมด 23 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 intiya pomwisad (@indy-indy37) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 18:44
    เขินนนนน
    #5
    0
  2. #4 boratiffany (@boratiffany) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 00:02
    ไรท์... คิดได้ไงเนี่ยยยย~ 55555555555555555555++ ทรงพระเบี้ยน๚ 5555 ชอบๆๆๆ
    #4
    1
  3. #3 เพชรมัลลิกา
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 08:58
    5555สนุกดีค่ะ หลายรสชาติดีจังถ้ามีเรื่องหน้าอีกขอ เพชรราชเด็กตุ๊ดเมะบ้างนะค่ะ55
    #3
    1
    • 14 มิถุนายน 2559 / 09:01
      ขอตัวไปตามละครก่อนค่ะ นี่แต่งจากมโนล้วน ตื่นไม่เคยทัน 555
      #3-1
  4. #2 jtt
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 00:22
    ฮาดีค่ะ...รวมหลายเรื่อง ทันเหตุการณ์มาก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



    ขอบคุณค่ะ
    #2
    1
  5. #1 โซจะนอนละ
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:23
    อ่ะฮื่อออออออ อันนี้เขินเป็นพิเศษ เป็นฟิคเน้นฮาที่อ่านแล้วเขินมากอ่ะ 😳😳 // นี่ยำรวมหนังละครกี่เรื่องเนี่ย 😂😂
    #1
    3
    • #1-2 โซจะนอนละ
      15 มิถุนายน 2559 / 06:29
      ขรับผม :D จะรอเน่อ // แนะนำ Come-on นะขรับ
      #1-2
    • 18 มิถุนายน 2559 / 01:54
      ส่งลิงค์แบบติดเรตให้ทางแมสเสจนะคะ..แต่ไม่รู้จะส่งยังไง..บอกวิธีส่งด้วยค่ะ..
      #1-3