The secret of times ตอน นดบ.2(ต้า เต้ย ปัง ออย )and ดาว ก้อย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 559 Views

  • 2 Comments

  • 18 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    0

    Overall
    559

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

เมื่อคนที่เห็นภาพจากเวลา ต้องเผชิญกับความรักสุดจะปวดหัวของเหล่าเด็กวัยรุ่นโรงเรียนนาดาวบางกอก ที่หนักหนาสำหรับเขาก็คือ เด็ก ๆ กลุ่มนี้ มีใครบางคนที่มีความสามารถเหมือนเขา


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ตัวละครหลัก

ธนัท ที่ปรึกษาหนุ่มใหญ่ที่มีความสามารถพิเศษ ในการเห็นภาพอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ผ่านการมองนาฬิกา

จอย บอดี้การ์ดสาวที่แอบหลงรักเจ้านาย

เอลลี่ แม่บ้าน และคุมร้านกาแฟให้ธนัท

ตัวละครในตอน

ต้า หนุ่มมือกีตาร์ประจำโรงเรียนนดบ. ที่วุ่นวายกับความรักของตัวเอง แฟนขนมปัง แต่รักเต้ย

เต้ย สาวสวยผู้กุมหัวใจต้า

ขนมปัง คู่แข่งหัวใจของเต้ย

ออย เพื่อนผู้เงียบขรึมของขนมปัง ไอคิวสูง และมีความสามารถที่เร้นลับ ดูเหมือนทุกคนจะไม่รู้ว่า เกมทั้งหมด เกิดขึ้นจากเธอ

ก้อย ดาว คู่จิ้นสุดฮอท ตอนนี้ จริง ๆ ไม่ควรมีบท แต่ไรท์จะใส่มา มีอะไรไหม อย่าลืมว่า พวกเธอคือ แก๊งค์โลกสวยช่วงม 4.

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 16 พ.ค. 58 / 02:26

บันทึกเป็น Favorite


โต๊ะตั้งคอมพิวเตอร์ มีหนังสือสองเล่ม เหมือนถูกเปิดอ่านจนยับเยินไปหมด

 

 

หนังสือ หนึ่งจิต คิดแปดและหนึ่งจิตนำ กับพฤติกรรมแปดประการเขียนโดน ธนัท นพเกตุ 

คอมพิวเตอร์ เปิดหน้าต่างเว็บไซต์จำนวนมาก

เด็กสาวเจ้าของโต๊ะ นั่งครุ่นคิดอะไรคนเดียว

และในที่สุด เธอก็เป่าปาก

เข้าใจแล้ว มันมาจากหลักวิชาเลข 9 ช่อง สองรูปแบบนี่เอง

ในเว็บไซต์ทุกหน้าต่าง จะเห็นข้อมูลเกี่ยวกับหลักวิชาโบราณ บ้างก็พิมพ์ขึ้นมา บ้างก็เป็นรูปถ่าย และรูปถ่ายก็ถ่ายมาจากหนังสือโบราณ มีไฟล์พีดีเอฟที่เกี่ยวกับหลักวิชาเลข 9 ช่องด้วย

เด็กสาวมองที่นาฬิกาปลุกที่ตั้งข้าง ๆ โต๊ะ

เธอเห็นบางอย่าง

นี่เอง ความลับของอาจารย์ธนัท

การบรรยาย และการอ่านความเป็นไปของรุ่นพี่สองคนที่หอประชุมโรงเรียน สไปรท์ กับไผ่ เธอจำได้ดี มันน่าทึ่งมาก แต่เธอก็ฉลาดพอจะรู้ว่า มันมีสิ่งที่มากกว่าการวิเคราะห์จากการตอบคำถามของรุ่นพี่ทั้งสอง

อาจารย์ทำต่อหน้านักเรียนมัธยมทุกคนของโรงเรียนนาดาวบางกอก หลายคนทึ่ง แต่ไม่ทำอะไร ซึ่งไม่ใช่เธอ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

เธอรับสาย

ปังเหรอ  มีอะไร เรากำลังยุ่ง

---แก วันนี้พี่ต้าไปซ้อมดนตรี แกจะไปเที่ยวกับฉันได้ไหม---

แหม พอแฟนไม่อยู่ก็คิดถึงเพื่อน เที่ยวกันอยู่ดี ๆ เจอแฟน ก็ทิ้งเพื่อนไปหาแฟน เธอคนนั้นคิด แต่ก็ไม่พูดออกมา

อือม์ แป๊บนะ

ตาเธอมองไปที่นาฬิกา ภาพ ๆ หนึ่งปรากฏขึ้น

ได้สิปัง แต่วันนี้ตามใจเราหน่อยได้ไหม

---แกจะไปไหนล่ะออย เอา เห็นแก่ที่วันนี้  แกมาอยู่กับฉันแทนพี่ต้า ฉันจะตามใจแก----

ปรกติ เธอไม่เคยตามใจเพื่อน ให้แต่เพื่อนตามใจ ปัง วันนี้หงอยขึ้นมาล่ะพูดดีเชียว

ฉันอยากไปทำบุญไหว้พระ

---ห้ะ จริงอะ---

จริง

---งั้น โอเค แต่เสร็จแล้วไปพารากอนต่อนะ---

ได้เลย แกรอที่เดิมนะ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้

ภาพที่เธอเห็น คือภาพของผู้หญิงผิวขาว ตาโต กับผู้ชายผิวคล้ำร่างเล็ก กำลังยืนอยู่หน้าโบสถ์แห่งหนึ่ง …………

 

ออฟฟิศ นัท คอนเซาล์แทนส์ งามวงศ์วาน

อาคารสามชั้น ที่ชั้นล่างเป็นร้านกาแฟ เนฟเวอร์ไมด์เวลานี้ สาวหน้าหมวยญี่ปุ่นกำลังชงกาแฟให้ลูกค้า

และลูกค้าเพียงคนเดียว คือ เด็กสาวผิวขาวใส ซึ่งจองโต๊ะริมกระจกด้านใน เพราะมีปลั๊กไฟเสียบโน้ตบุ๊ค เธอกำลังเพลินกับการพิมพ์นิยาย

ใช่ ดุจดาว จำรัสไพศาล

หลังจากเหตุการณ์ที่เธอมาปรับความเข้าใจกับวิริยาที่นี่ เธอก็มาเป็นลูกค้าประจำ เพราะเธอชอบบรรยากาศ

เวลานี้ เธอเริ่มคุ้นเคยกับคนที่นี่แล้ว พริมเลขาสุดสวยของธนัท บางทีก็แวะมาคุยกับเธอ

คนที่คุยกับเธอบ่อยมาก ก็คือ เอลลี่

และเธอก็รู้เรื่องหลายเรื่องเกี่ยวกับธนัท รวมทั้งกี้ แฟนของธนัทด้วย ใช่แล้ว เอลลี่นั่นแหละ ชอบเล่าให้ฟังตามประสาลูกน้องชอบนินทานาย

กาแฟกับคัพเค้กมาแล้ว

ดุจดาวกำลังสนุกกับการจิ้นนิยาย ครูสุดซ่าส์ กับนักเรียนสุดแสบ เธอเคยรับปากธนัทว่า จะเขียนนิยายที่มีครูเป็นพระเอก และจิ้นให้ธนัทเป็นครูคนนั้น แบบครูโอนิสึกะ GTO เวอร์ชั่นดุจดาว

จริง ๆ อาจารย์แกก็ไม่ได้เป็นครูจริง ๆ เสียหน่อย

ดุจดาวไม่กล้าจิ้นให้ตัวเองเป็นนางเอก เพราะคงอินกับบทเข้าพระเข้านางไม่ไหว เธอไม่ได้ชอบผู้ชายนี่ แต่เธอจิ้นให้กี้แฟนของธนัทนั่นแหละ เป็นนักเรียนสุดแสบนางเอกของนิยายเธอ มันน่าจิ้นน้อยซะที่ไหน ผู้หญิงแต่งตัวเท่ห์ ขี่บิ๊กไบค์ ฟินจะตาย

คัพเค้กเข้าปาก รสชาตคุ้น ๆ

พี่เอลลี่ คัพเค้กจากไหนคะ อร่อยดี

เอามาจากร้านแถว ๆ โรงเรียนดาวนั่นแหละ โรสเบเกอรี่

อ๋อ ร้านนี้อร่อย เอ๊ะ ส่งไกลถึงนี่เลยหรือ

พี่ต้องเซอร์เวย์เบเกอรี่อร่อย ๆ มาวางที่ร้าน ไกลแค่ไหนก็ต้องสั่งมาให้ได้ เพราะกาแฟกับเบเกอรี่มันคู่กัน กาแฟอร่อย เบเกอรี่ห่วย ลูกค้าก็ไม่ติดเหมือนกัน

มอร์เตอร์ไซด์คันหนึ่งจอดหน้าร้าน

ดุจดาวเห็นหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินเข้ามา ผู้ชายตัวเล็กผิวคล้ำ ผู้หญิงขาวสวยตาโต ถือกล่องเบเกอรี่กล่องโต

เธอจำได้ เพราะสองคนนี้เป็นรุ่นพี่โรงเรียนนาดาว พี่ต้า กับ พี่อะไรน้า....อ้อ น่าจะพี่เต้ย คุ้น ๆ น่าจะใช่

แต่เอ๊ะ พี่ต้าเป็นแฟนน้องม.4 ไม่ใช่หรือ

ต่อมจิ้นและต่อมเผือกของดุจดาวเริ่มทำงาน ต๊าย ขนาดมาไกลถึงงามวงศ์วาน ยังมีเคสเด็กนาดาวมาให้เผือกถึงที่

เธอรีบเซฟไฟล์ ครูสุดซ่าส์ กับนักเรียนสุดแสบ รีบเปิดเวิร์ดไฟล์ใหม่ พิมพ์หัวเรื่องอย่างเร็ว มนต์รักเบเกอรี่

พอเคลียร์กับแม่จนหายเครียด ทำไมต่อมจิ้นต่อมเผือกมันโตกว่าเดิมก็ไม่รู้

หยิบโทรศัพท์ แอบแชะ ๆ ๆ อย่างเร็ว ไม่ให้พี่ต้าพี่เต้ยรู้

วันนี้ ดาวเข้ามุมดาร์คแล้ว ก้อยจ๋า อย่าโกรธกันนะถ้าฉันจะดาร์คเป็นอีดิวไปบ้าง

เต้ยคุยกับเอลลี่ ส่งเบเกอรี่ รับเงินเรียบร้อย ก็ชวนต้าออกไป

ไปไหนต่อดีเต้ยต้าถาม

แกอยากไหว้พระไหมต้า

เฮ่ย จริงดิ

จริง เราอยากไหว้พระ แกพาไปหน่อยสิ เดี๋ยวเลี้ยงข้าว

บ้า แกจะเลี้ยงฉันทำไม

ก็แกอุตส่าห์ช่วยขับรถมาส่งของกับฉันตั้งไกล ไม่เลี้ยงก็หมาแล้ว 

เออ  ได้ ๆ แต่เอ๊ะต้าเหลียวมองที่โต๊ะดุจดาว หน้าคุ้น ๆ แฮะ เหมือนเด็กโรงเรียนเรา

ชิบหายล่ะ ดุจดาวคิด

เต้ยถอนใจ

แกประสาทมั้งต้า

หน้าคล้าย ๆ ที่ไอ้ป๊อบมันทำคลิป น้องที่เป็นคู่จิ้นน่ะ

น้องเค้าจะมาที่นี่ก็เรื่องของเขาสิแก ไปไหว้พระกัน

ต้าเครียดเพราะกลัวน้องเอาไปเมาท์ แล้วเข้าหูขนมปัง จะซวยเอา เลยตัดสินใจเดินมาหา

ดุจดาวก้มหน้างุด ซวยล่ะกู เผือกเน่าแล้ว

น้อง ๆ เด็กนาดาวหรือเปล่านี่ พี่คุ้นหน้าน้องจัง

ไม่ใช่ค่ะ หนูเด็กวัดเขมาค่ะ ดุจดาวตอแหลได้คล่องแคล่วมาก หลังจากจิตใจแจ่มใสไร้ปัญหาในชีวิต

สงสัยจะจำผิด ขอโทษนะน้องต้าดูโล่งอก

เสียงเปิดประตู

ก้อยเดินเข้ามา

เฮ้ย ดาว ชั้นมาแล้วแก ถามจริง ๆ เถอะ แกจะบ้าแล้วหรือ มานั่งพิมพ์นิยายที่นี่ โคดไกลเลย พิมพ์ที่ร้านกาแฟข้างนาดาวก็ได้

ชั้นจะตบแก ก้อย ดุจดาวคิด

เต้ยมองก้อย มองดาว ต้าก็มองก้อย มองดาว

น้องอยู่นาดาวจริง ๆ ด้วย จำได้แล้ว มาเต็ม ๆ เลย คู่จิ้นเพจจิ้นรักต้าอุทาน

เต้ยขมวดคิ้ว

ทำไมถึงบอกว่าเป็นเด็กวัดเขมา

หนูเรียนตอนประถมค่ะดุจดาวแถจนแสบสีข้าง

ต้าเป่าปาก

พี่ช่วยเพื่อน เขาไม่มีรถ เขาต้องถ่อมาไกลมาส่งเบเกอรี่ที่นี่ ไม่มีอะไรนะ

เต้ยถามว่า

ก็ไม่มีอะไรไง แกไปย้ำกับน้องเค้าทำไม

ก้อยดูงง ๆ จำต้าได้ เพราะเป็นมือกีตาร์วงซีสเคป เต้ยนี่คุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นคลิปอะไรสักอย่าง

แต่ก้อยก็ยังติดใจเรื่องนึง

ดาว แกเคยเรียนประถมที่วัดเขมาเหรอ ไหนบอกว่า เรียนแถว ๆ ลาซาล

อิบ้า มึงจะพาซื่อไปถึงไหนฮึก้อย ดุจดาวบ่นในใจ ไม่กล้าพูดออกมาเดี๋ยวมันโกรธไม่พูดด้วย อินี่งอนเก่ง

ต้าตอนนี้ เหมือนระแวงไปหมด

ตามสบายนะครับน้องคู่จิ้น  พี่ไปก่อนนะ พี่สองคนไม่มีอะไรกันนะน้อง เพื่อน ๆ

เต้ยเริ่มกลุ้ม

แกจะไปย้ำทำไมล่ะต้า

ต้าเต้ยลากกันออกไปจากร้าน

เอลลี่เดินมาทักก้อย แล้วถามงง ๆ

เพื่อนดาวก้อยเหรอ ทำไมดูแปลก ๆ

รุ่นพี่ค่ะ ดาวพูด จำได้แล้ว โรสเบเกอรี่ ร้านแม่พี่เต้ยเองนั่นแหละ

เสียงคนเดินมาจากด้านใน

ธนัทนั่นเอง เหมือนเขาเพิ่งตื่นนอน ไม่รู้ว่างีบ หรือตื่นเที่ยง เอลลี่ชอบเมาท์ว่า ช่วงนี้คุณกี้ดูมีน้ำมีนวล สงสัยคุณนัทจัดหนัก

คาปูชิโน่แสนอร่อย กับคัพเค้กสักชิ้นนะเอลลี่ อ้าว สวัสดี ก้อยดาว ช่วงนี้ มาบ่อยจริง ๆ  นะ

ครูไม่ได้ไปไหนหรือคะวันนี้ก้อยถาม

ก็ พักบ้างสิ เดี๋ยวว่าจะออกไปไหว้พระซะหน่อย ธนัทหาวเบา ๆ กาแฟ กาแฟ คาปูชิโน่น่ะเร็วหน่อย

เอลลี่ตาเหลือก รู้ว่า ถ้าเจ้านายอยากกาแฟมักจะหงุดหงิด

ธนัทหาวอีก มองดูนาฬิกาที่ผนัง

อือม์ ไปวัดหัวลำโพงดีกว่า พวกเธอจะไปด้วยไหม วัดติดรถไฟฟ้า จะได้กลับบ้านง่าย ๆ จากที่นี่ขึ้นทางด่วนลงพระรามสี่แป๊บเดียวก็ถึง

สายตาเขายังไม่ละจากนาฬิกา

ภาพบางอย่างปรากฏขึ้น

เอ๊ะ

ภาพเด็กสาววัยไล่เลี่ยกับก้อยดาว น่าจะอ่อนกว่าหน่อยนึง ผมปรกหน้าผาก ดูขาดความมั่นใจในตัวเอง

เขาเห็นเธอมองนาฬิกา และมีอาการเหมือนเขา

และเธออยู่ในวัด

วิวนี วิวของวัดหัวลำโพง

ธนัทใจหายวาบ

ไม่น่าเชื่อ

ก้อยดาวดูงุนงงกับท่าทางอาจารย์ธนัทของพวกเธอ

อะไรคะครู องค์ลงหรือระลึกชาติคะดาวถาม เวลานี้ เหมือนสนิทจนแหย่กันได้แล้ว

ธนัทดูจะไม่สนใจดาว รีบตะโกนลั่นร้านกาแฟ

จอย รีบออกรถ

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

จอยเป็นหญิงสาวผิวคล้ำ ตาโต สูง ตะโพกใหญ่ ขายาว แต่ดูแข็งแรง

เธอขับรถให้ธนัท และธนัทไว้ใจเธอพอ ๆ กับพริม

ก้อยดาวนั่งเบาะหลังคุยกันมุ้งมิ้งตามประสา จอยเหลือบดูกระจกบ่อย ๆ รู้สึกพอใจสองสาวคู่จิ้นมาก เพราะสองคนนี้ จึงทำให้ธนัทต้องมานั่งข้างคนขับ เพราะเธอแอบชอบธนัท

อะไรจะสุขเท่าได้ใกล้คนที่รักเป็นไม่มี

ธนัทรู้เรื่องทุกเรื่องเสียเปล่า แต่กลับไม่รู้ว่า จอยแอบชอบ เพราะเขาไม่ได้ใช้ความสามารถพิเศษกับคนของเขาเลย เนื่องจากไว้ใจกันมาก จะใช้ที ก็ต่อเมื่อแต่ละคนมีเรื่องเดือดร้อน

ธนัทหันไปยื่นลูกอมให้สองสาวคู่จิ้น

ก้อยถามว่า

ให้พวกหนูหรือคะครู

ใช่ อมซะ จะได้หยุดพูดกันบ้าง

ดาวหัวเราะ

แหม ขออัพเดทข้อมูลกันหน่อยสิคะครู

ผู้หญิงนี่ทำไมมีแต่เรื่องเมาท์กันไม่หยุดขนาดนี้ ฉันนึกว่า คนเป็นแฟนกันจะคุยกันแบบหวาน ๆ แหวว ๆ อะไรบ้าง นี่ดันเมาท์เรื่องชาวบ้าน

โห มันแซ่บนะคะครู เรื่องชาวบ้านนี่ วันนี้ มีมาให้แซ่บถึงร้านกาแฟครูเลยค่า....

ธนัทหัวเราะเบา ๆ มองนาฬิกาที่เครื่องเสียงด้านหน้า แม้แต่นาฬิกาในรถ เขาก็สั่งให้จอยดูแลให้เดินเที่ยงตรงเสมอ

ภาพบางอย่างปรากฏขึ้น

อื้อฮือ ได้แซ่บในวัดแน่ หนู ๆ

ภาพแปรเปลี่ยน

เฮ่ย ธนัทอุทานอะไรวะเนี่ย

แล้วเขาก็เห็นเด็กสาวคนนั้น

เด็กสาวคนนั้นอีกแล้ว

ใช่ เธอกำลังมองนาฬิกา แล้วยิ้มบาง ๆ

เหตุการณ์บางอย่างเปลี่ยนไป เพราะเธอก็รู้เหมือนเขา และเธอกำลังเปลี่ยนแปลงมัน ทำให้ภาพทางเขาเปลี่ยนไปเช่นกัน

เขาไม่เคยเจอคนที่มีความสามารถเหมือนเขามาก่อน

เขาเพ่งนาฬิกา อยากรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นใครมาจากไหน แต่เหมือนอีกฝ่ายก็รู้ว่าเขามองอยู่ และอะไรสักอย่างทำให้เขารู้เรื่องของเธอไม่ได้

ข้อสำคัญ เด็กคนนี้ พยายามมองเขากลับ และเขาเองก็ต้องเพ่งจิตมากขึ้น เพื่อไม่ให้เด็กคนนี้เห็นเรื่องราวของเขา

สู้กับแบบนี้อยู่พักนึง ในที่สุด เหมือนการปะทะทางจิตผ่านนาฬิกา ก็ทำให้ภาพทุกอย่างหายไป

ธนัทเหงื่อซึมออกมือ

เฮ้ย อะไรวะ จิตแข็งพอ ๆ กับเราเลยเขาคิดในใจ

ครูคะ เสียงก้อยเรียกครูเป็นอะไรไปคะ

จอยปรกติไม่พูด ก็อดพูดไม่ได้

เกิดอะไรขึ้นคะคุณนัท

จอย มีอีกคนนึง

จอยดูงุนงง

มีคนที่รู้ความลับของธนัทแค่สองคนเท่านั้นในโลก

จอยเป็นหนึ่งในจำนวนนั้น เธอจึงได้รับหน้าที่พิเศษอีกอย่างหนึ่งจากธนัท

เธอเป็นคนที่ดูแลนาฬิกาทุกเรือน ทั้งในรถ ที่ออฟฟิศ ให้เดินเที่ยงตรงเสมอ เพราะความแม่นยำชัดเจนของธนัท อยู่กับความเที่ยงตรงของนาฬิกานั่นเอง

คุณนัทหมายถึงอะไร ใคร หรือยังไงคะ

คนที่ทำได้เหมือนผม จอย

สองคนที่ดูจะมึนงงว่าเขาพูดอะไรกัน คือ ก้อยดาว

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

จอยขับรถไปจอดที่อาคารจามจุรี แล้วทุกคนก็ลอดอุโมงค์รถไฟใต้ดินขึ้นมาอีกฝั่ง เพื่อจะมาที่วัดหัวลำโพง

ธนัทไม่สามารถจะใช้พลังพิเศษของเขาเพื่อหาเด็กสาวคนนั้นได้ เพราะเธอรู้ และพยายามหลบธนัทได้ทุกครั้ง

ธนัทรู้ว่าเธออยู่ที่นี่ เธอมาที่นี่แน่ เขาใส่แว่นดำ ใส่หมวกเพื่ออำพรางตัวเอง เพราะเขาเห็นแล้วว่า เรื่องนี้ ยังไงนักเรียนนาดาวต้องเกี่ยวข้อง และเขารู้ว่า นักเรียนคงจำเขาได้ 

ก้อยดาวได้ยินจากปากธนัทว่า มาที่นี่มีแซ่บ  พวกเธอหรือจะรีบกลับบ้าน

วันนี้ วัดมีงาน คนทำบุญเพียบ ของขายตรึมเป็นงานวัดตามปรกติของวัดนี้ ที่มีงานทั้งปีทั้งชาติ ทั้งหมดเดินไปรอบ ๆ วัด ในที่สุด ธนัทก็ตัดสินใจไปไหว้พระ

จอยอยู่ไม่ห่าง ก้อยดาวก็ตามติดเพราะต่อมเผือกอยากแซ่บของคู่จิ้นทั้งสองคนนี้ มีพอ ๆ กัน

แกอะ ขับรถเร็วมาก เสียงคุ้น ๆ ดังขึ้น

ก้อยดาวหันขวับ ต่อมเผือกทำงานทันที

พี่เต้ยดาวอุทาน พี่ต้าด้วย

ต้ากับเต้ยมาที่นี่ เต้ยหัวยุ่งจนบ่นกะปอดกะแปด แน่ละ ต้าขับซูมเมอร์เอ็กซ์จากงามวงศ์วานไม่ขึ้นทางด่วนมาถึงนี่  ช้ากว่าบีเอ็มซีรีส์ 5 ขึ้นทางด่วนของธนัทแค่นิดเดียวเอง

สองสาวคู่จิ้นมองหน้ากัน คิดว่า ใครควรจะหลบใครระหว่างต้าเต้ย กับก้อยดาว

ต้าเต้ยต้องหลบก้อยดาวสิ  ใช่ไหมแกดาวพึมพัม

แต่ฉันว่า ต้าเต้ยคงไม่หลบก้อยดาวหรอกนะ ก้อยพูด

ทำไมล่ะแก เรานี่คู่จิ้นเปิดเผยเชียวนะ

แต่ต้าเต้ย หลบออยปังมากกว่า

ห้ะ ดาวอุทาน ใครเหรอ ออยปัง

ขนมปังก็เด็กม.4 แฟนพี่ต้าไงแก ไม่เห็นเขาควงกันเหรอ พี่ต้าเขาหนุ่มฮอท ใครเป็นแฟนเขาก็รู้กันทั้งนาดาวนั่นแหละ เพื่อนปังชื่อออย เดินด้วยกันบ่อย ๆ ก็กลายเป็นออยปัง เหมือนเราที่เขาเรียกก้อยดาวกันไง

แล้วยังไง ออยปังทำไม

โน่นไง ออยปัง มาโน่นแล้วก้อยชี้ ให้ดาวมองสาวแก้มป่องกับสาวซึมที่เดินคู่กันมา

โหวว แซ่บเว้ยก้อย แซ่บจริง ๆ ครูแม่นอีกแล้วว่ะก้อย ต้าเต้ย หลบออยปังแหงว่ะ

ดาวก้อยล่ะ

ดาวก้อยก็เข้ามุมดาร์ค คอยเก็บเรื่องไปเมาท์น่ะสิแก หยึ๋ย ๆ ๆ ดาวดูจะดีใจมาก วิญญาณสาวจิ้น ฟิน เผือก กลับมาแล้วหลังที่หายไปนานตั้งแต่ไปเที่ยวบิ๊กเมาเท่นและทะเลาะกับแม่

ระหว่างที่สองสาวคู่จิ้นกำลังฟินกับเรื่องชาวบ้าน ธนัทก็มองไปที่ออย

และออยก็มองมาที่ธนัท

ต่างคนต่างยกนาฬิกาข้อมือขึ้น

และเพ่ง

ธนัทได้เปรียบที่ได้ความสามารถมานานกว่า แว้บเดียว เขาก็เห็นความต้องการของอีกฝ่าย

เขารีบฉุดจอยมากอด เพื่อบังสายตาขนมปังไม่ให้มองเห็นต้าเต้ย

แล้วพูดแบบไม่มีเสียง

ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ ฉันจะไม่ขวางเธอ แต่นี่ เธอใช้ความสามารถในทางที่ผิด

เขาพูดให้ปากกว้างที่สุด เพื่อสื่อสารให้ออยรู้ เนื่องจากความสามารถนี้ ได้แต่การมอง ไม่ใช่การฟัง

แต่เขาไม่รู้หรอกว่า การทำแบบนี้ จอยฟินไปสามโลกแล้ว

 ออยดูขัดใจ เธอเห็นต้าเต้ยแวบ ๆ เมื่อครู่ แต่ขนมปังไม่เห็น

เอาไงดี

แต่ธนัทกำลังมาทางเธอ ฉุดจอยเดินคู่บังสายตาขนมปังด้วย

ก้อยดาวหันมากริ๊ด เพราะได้ฟินอีกแล้ว

ต้าเต้ย ออยปัง ยังมีนัทจอย กริ๊ด ดาวร้องลั่น

เอ่อ เดี๋ยวนะดาว แฟนครูคือพี่กี้ไม่ใช่หรือก้อยทบทวนความจำ

ใช่ ๆ โอย แซ่บจริงวันนี้ ดาวชอบมากกกกก

ความน่ารำคาญของแก๊งค์โลกสวยกลับมาเหมือนเดิม ดูจะเวอร์กว่าเดิมเสียอีก

ดาวหันมาเห็นต้ากำลังจัดปัดผมให้เต้ย

ส่วนก้อย มองดูธนัทกับจอยที่บังสายตาขนมปังอยู่

เหมือนครูกับพี่จอยกำลังบังไม่ให้ปังเห็นต้าเต้ยนะก้อยรายงานข่าว cnn

ดาวก็รายงานข่าวสำนักซินหัว

ส่วนต้าเต้ย ตอนนี้ พี่ต้ากำลังฟินกับการจัดผมพี่เต้ย แถมสองคนหัวเราะกันใหญ่เลย

เออ ดาว แกว่า พระควรหลบผู้หญิง หรือผู้หญิงควรหลบพระก้อยตั้งคำถาม

ยังไงเหรอแก

มีพระเดินมาทางพี่จอยน่ะสิ

ดาวหันขวับ

คำตอบคือ จอยหลบพระ  เพราะธนัทไม่มีโอกาสบอกเธอเลยว่า ทำไมถึงทำแบบนี้

ธนัทใจหายวาบ

พระท่านนี้ก็เตี้ยซะ

จังหวะที่ขนมปังมองมาทางต้าเต้ยพอดี

ความสูงของพระไม่สามารถบังต้าเต้ยได้ดีเท่าจอย พระรูปนี้ เหมือนไม่ค่อยฉันนมยังไงก็ไม่รู้ เตี้ยมาก

และที่แซ่บกว่านั้น คือ ต้าหันมาเจอขนมปังขณะที่กำลังปัดผมให้เต้ย พร้อมทั้งหัวเราะ ซึ่งตอนนี้ ต้าหัวเราะค้างไปแล้ว

ธนัทถอนใจ มองออย ซึ่งออยก็มองเขาอย่างผู้ชนะ

งานเข้าต้าเต้ยแล้ว

เต้ยเห็นต้าผิดปรกติ ก็มองตาม และเธอก็เห็นขนมปัง

คนอย่างธนิดา กมลไพศาล ไม่เคยแย่งของใคร แต่ถ้าไม่ตั้งใจก็อีกเรื่อง

เต้ยจึงเดินออกไปจากที่นั่น และต้าวิ่งตาม ก้อย ดาว มองดูห่าง ๆ อย่างสนใจ

ขนมปังเสียใจ ร้องไห้ ออยปลอบ ขนมปังอยากอยู่คนเดียว ออยให้เธอสงบสติอารมณ์สักพัก

และออยก็มองธนัทที่เดินมาหา

ขนมปังยังร้องไห้และเธอไม่ทราบด้วยซ้ำว่า ออยกำลังเผชิญหน้ากับใคร เพราะเธอไม่ค่อยสนใจเพื่อนเท่าที่ควรอยู่แล้ว ในชีวิต คงมีแต่ตัวเองและสิ่งที่เป็นของตัวเองเท่านั้นแหละที่เธอสนใจ

เธอชนะ ธนัทพูด

ครูคะ มันเรื่องอะไรกันคะนี่   แม้ว่าธนัทจะพรางตัว แต่ออยก็รู้ว่าเขาเป็นใคร

เธอไม่ทราบใช่ไหมว่าทำอะไรลงไป

ครูกำลังพูดเรื่องอะไรคะหนูไม่เข้าใจ

เธอทำให้สิ่งที่ควรจะเป็นมันเปลี่ยนไป เธอเห็นจากนาฬิกา เธอรู้ใช่ไหม ถ้าวันนี้ ขนมปังไม่เจอต้ากับเต้ย จะเป็นยังไง

เขาคงจะคบกันไปสักพัก แล้วก็เลิกกันอยู่ดี

แต่มันก็เป็นเพราะสิ่งที่มันควรจะเป็นไม่ใช่หรือ

ออยยิ้ม ผิดวิสัยขี้อาย เพราะเวลานี้ เธอมีสิ่งที่ทำให้เธอมั่นใจมากขึ้น

ยังไงก็เลิกกัน จะช้าเร็วก็เลิกกันอยู่ดี หนูไม่เห็นว่ามันจะผิดตรงไหน แค่หนูอยากให้เพื่อนเห็นความหลายใจของพี่ต้ากับตาแค่นั้นแหละ

ช้า เร็ว อาจจะมีผลในท้ายที่สุดเหมือนกัน แต่จริง ๆ มันต่างกันมากนะ เพราะถ้าเขาสองคนไปเลิกเอาช่วงหลังจากนี้ ขนมปังจะเรียนรู้อะไรมากยิ่งขึ้น เจ็บปวดน้อยลง เธอก็เห็นจากการเพ่งนาฬิกาไม่ใช่หรือ

ออยยิ้ม

ค่ะ หนูเห็น

เธอทำแบบนี้กับเพื่อนได้ยังไง

ขนมปังหรือคะเห็นหนูเป็นเพื่อน ขนมปังไม่เคยเห็นหนูเป็นเพื่อนสักเท่าไหร่ หนูเป็นแค่คนเดินกับเธอเท่านั้น เธอไม่เคยใส่ใจหนู ทั้งที่หนูดีกับเธอสารพัด เธอทิ้งหนูได้ตลอดเวลาถ้าเธอเจอกับสิ่งที่ดีกว่า ครูคิดว่า สิ่งนี้ ทำให้หนูไม่คิดจะเอาคืนเธอบ้างหรือคะ เอาคืนแบบที่เธอไม่รู้ตัว สะใจที่ได้ทำอะไรสักอย่าง แล้วก็เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม

                    ออยพูดอีกว่า

                    หนูก็แค่เป็นด้านตรงข้ามกับครูแค่นั้นแหละค่ะเธอยิ้มอย่างสะใจ" ครูก็รู้นะคะ ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว ครูจะบอกปังว่าหนูเป็นคนทำ ก็คงเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม"

                    ธนัทนิ่งอึ้ง

                    เด็กคนนี้ คงเก็บกดสะสมมานานแล้ว แต่หัวใจแบบนี้และคิดแบบนี้ มัน มัน ..........

สักวันเธอจะเสียใจ ธนัทพูด

และเขาพูดต่ออีกว่า

การรู้อนาคต รู้อดีต มันไม่สำคัญเลยนะ ถ้าไม่รู้ว่า ตัวเองเลวร้ายขนาดไหน เธอจะต้องเสียใจกับมันสักวัน

เขาหันหลังกลับ เดินออกไปจากที่นั่น เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่า ล้มเหลว พ่ายแพ้ อะไรไม่แย่เท่าแพ้ต่อเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

คนที่เห็นภาพจากเวลาก็มีวันที่เสียใจเช่นกัน ไม่ใช่วันนี้ ก็เป็นสักวันหนึ่งในอนาคต.................

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ จันทร์อรุณ ณรัช จากทั้งหมด 23 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 04:03
    โอ้ยยยยไรท์ โคตรรรรรหนุกอ่า ไรท์สู้ๆนะ เราเป็นกำลังใจให้เสมอนะ^^
    #2
    0
  2. #1 MICHIS
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 00:41
    อ่านในมุมนี้ดีมากเลยอะไรท์ เป็นฟิคที่แปลกใหม่เลย สู้ๆนะครัช :) เป็นกำลังใจให้
    #1
    0