[OS/SF] All About KiHong - KiBum x JoonHong(Zelo)

ตอนที่ 2 : [OS] หัวใจคุณพ่อ~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 เม.ย. 60



[OS] หัวใจคุณพ่อ~


KiHong (Kibum x Joonhong)






“จุนฮงอ่า” ยองแจเรียกน้องที่วันนี้ในงานแฟนไซน์นั่งอยู่ข้างๆเค้าขึ้นมา


“ครับ?” จุนฮงขานรับพร้อมเงยหน้าขึ้นมาสบตา


“คอนายไปโดนอะไรมาน่ะ มันแดงๆ” อันที่จริงยูยองแจคนนี้แค่บังเอิญเหลือบตาไปเห็น เลยถามขึ้นมาเรื่อยเปื่อยระหว่างรอเริ่มงานไซน์เฉยๆ แต่ไอ้ปฏิกิริยาที่ตอบกลับมานี่สิ……….


ก็อย่างที่บอกแต่แรกเค้าแค่ถามเรื่อยเปื่อยก็กะว่าน้องมันจะตอบอะไรมาก็คงทำแค่พยักหน้าหงึกหงักรับรู้เฉยๆ  แต่สิ่งที่ไอ้เด็กนี่ทำคือการรีบเอามือตะครุบรอยแดงที่คอหน้าตาตื่นสบตาเค้าพร้อมตอบเสียงดังฟังชัด


“ไม่รู้ครับ!! โดนอะไรมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทันรู้ตัวเลยครับ!!”


โอ้โห ชัดถ้อยชัดคำยังกะเตรียมคำตอบมาตั้งแต่บ้าน….หรือมันจะเตรียมมาจากบ้านจริงๆ


นี่ควรบอกน้องมันมั้ยว่าไอ้ที่ทำอยู่นี่โคตรไม่เนียน


มีอย่างที่ไหนปากบอกไม่รู้ไม่เห็นแต่มือนี่ตะครุบตรงจุดเป๊ะๆ ทั้งๆที่เค้าบอกแค่ว่ามีรอยแดงที่คอไม่ได้ส่งซิกสักแอะว่าตรงไหนของคอ ดูถูกสมองคุณยู ยองแจคนนี้มากไปหรือเปล่าเนี่ยไอ้น้อง


เค้าหลี่ตามองอย่างจับผิด เด็กนั่นก็เอาแต่หลบตายุ๊กยิ๊ก


“เอาเถอะ” ยองแจพูดพร้อมยกยิ้มมุมปากยักไหล่ไม่ใส่ใจกับคำตอบและท่าทางที่เหมือนมีป้ายพร้อมตัวหนังสือตัวโตๆมาแปะข้างหน้าไว้ว่า ‘พิรุจจ้า’ อยู่


ถ้าน้องมันไม่อยากจะบอกเค้าก็ไม่คิดจะเซ้าซี้  อีกอย่างเค้าอยากเห็นอะไรสนุกๆน่ะ


เพราะเมื่อกี้ตอนเค้าเริ่มถามจุนฮงเค้าเห็นว่าพี่ใหญ่ที่นั่งอยู่อีกฝั่งของเด็กนั่นหันมามองพร้อมขมวดคิ้วฉับตอนเห็นรอยแดงๆเข้า จะมีเด็กโดนตีมั้ยนะอยากรู้จัง



--------




“เฮ้อออ” ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก


โชคดีที่พี่ยองแจไม่ได้ซักอะไรเพิ่มไปกว่านี้ไม่งั้นผมคงไปต่อไม่เป็นแน่ๆ ถึงสายตาพี่เค้าจะดูไม่เชื่อคำโกหกผมแต่ก็ไม่ยักถามอะไรต่อ แปลกแต่ก็ดีแล้วแหละ


คิดแล้วก็อดหงุดหงิดไอ้ตัวการไม่ได้ เผลอเป็นไม่ได้ อุตส่าห้ามแล้วแท้ๆ


แล้วก็เหมือนคนมีชนักติดหลังอ่ะแต่ก่อนใสๆไม่มีไรเวลาไปหาก็ลงรูปคู่กันไป พอมาถึงจุดที่ความสัมพันธ์เปลี่ยนไปในอีกรูปแบบแล้ว นี่แค่จะลงรูปคู่ยังระแวงไปซะหมดกลัวเบบี้รู้ สุดท้ายก็ไปหาเหมือนอย่างเคยแต่ที่เปลี่ยนคือไม่ลงรูปคู่แล้วดีกว่า


อ่ะ…….เขินแฮะเพราะคิบอมมี่คนเดียวเลย ฮรืออออ






‘คิบอมมี่อ่า~’


‘ครับ’


‘ไม่ต้องมาครับเลย เพราะพี่เลยผมโดนพี่ยองแจถามเรื่องรอยแดงที่คอด้วย’


‘ฮึ่ย!!’


‘ฮ่าๆ โดนถามหรอ โอ๋ๆนะแล้วเราทำยังไงล่ะ’


‘ก็ตอบปัดไปมั่วๆอ่ะว่าไม่รู้’


‘แล้วพี่ยองแจก็เชื่อหรอ?’


‘ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อนะ แต่ก็ไม่ถามอะไรต่ออ่ะ’


‘อ่าา จุนฮงของพี่จะโดนแซวมั้ยนะ~’


ฟันซี่เล็กงับลงบนริมฝีปากกลั้นยิ้มเขิน ยังไงก็ไม่ชินจริงๆนะกะไอ้คำว่า ‘จุนฮงของพี่’ เนี่ย


‘ไม่รู้ๆแล้ว ผมทำงานแล้วนะ แบร่~’


‘ครับ ตั้งใจทำงานแล้วเดี๋ยวค่ำๆพี่โทรหานะ’


จุนฮงล็อคหน้าจอเก็บสมาทโฟนเสร็จเรียบร้อยพอเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องสะดุ้ง


พี่ยงกุกจ้องหน้าเค้าอยู่ จุนฮงนิ่งค้างแต่พอสักพักพี่ยงกุกก็หันกลับไปมองข้างหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


คงไม่มีอะไรมั้ง

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ไม่มี


อะไร




ที่ไหนล่ะ!!!!



ตลอดงานแฟนไซน์วันนี้ ชเว จุนฮงสาบานได้ว่าเค้าไม่ได้คิดไปเอง เค้ารู้สึกเหมือนโดนคุณพ่อมึนตึงใส่ตลอดงานจนตอนนี้จบงานแล้วเค้าก็ยังสัมผัสได้ถึงอาการเมิน และโดนจ้องแต่ไม่พูดอะไร ไอ้ครั้นจะเข้าไปถามก็ไม่กล้าพอ


แต่แล้วระหว่างที่กำลังรอเตรียมจะกลับกันนั้นพี่ยงกุกก็กวักมือเรียกเค้าเข้าไปหา


จุนฮงเดินตรงเข้าไปหาอย่างว่าง่ายและทันทีที่เดินมาถึงตัวยงกุกคำถามแรกก็ซัดมาเต็มๆสั้นๆได้ใจความ


“คิบอมหรอ” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยถามพร้อมปรายตามองไปที่รอยแดงที่คอ


“คะ ครับ” ตอบเสียงหงอยเหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่าทำความผิด จุนฮงไม่เคยกล้าโกหกต่อหน้าบัง ยงกุก


ป๊อก!!


ข้อนิ้วของยงกุกเคาะลงที่หน้าผากเด็กตรงหน้าแบบไม่ให้ทันได้ตั้งตัวจุนฮงทำหน้าเหรอหรายกมือขึ้นลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ


(จุนฮงมั่นใจแบบไม่ต้องหันไปมองเลยด้วยซ้ำว่าเสียงหัวเราะพรืดด้านหลังนั่นเป็นของพี่ยองแจแน่นอน!!!)


“หวงตัวให้มันมากกว่านี้หน่อยสิเราน่ะ พี่ไม่ได้ว่านะจะคบกันน่ะ แต่ระวังให้มันมากกว่านี้หน่อยสิวันนี้มีงานนะ”


“ขอโทษครับ ทีหลังผมจะระวังให้มากกว่านี้ครับ” ยงกุกถอนหายใจเค้าไม่ค่อยอยากดุจุนฮงยิ่งเห็นน้องก้มหน้างุดตีหน้าหงอยแบบนี้ก็ยิ่งไม่อยากดุ อันที่จริงอยากไปดุไอ้ตัวต้นเหตุมากกว่าแต่เรื่องนี้ยังไงก็คงต้องเตือนไปที่คนของตัวเองก่อนด้วย


“เฮ้ออ”ยงกุกถอนหายใจแล้วยกมือขึ้นยีผมน้องเล็กตัวโตตรงหน้าเมื่อน้องเงยหน้ามาสบตาจึงระบายรอยยิ้มอบอุ่นส่งให้ เด็กตรงหน้าถึงได้ยกยิ้มขึ้นตามจนตาหยี


เอาจริงๆยงกุกเริ่มรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคุณพ่อที่หวงลูกสาวมากขึ้นเข้าไปทุกวัน นี่เห็นน้องมาตั้งแต่เล็กๆดูแลในช่วงที่น้องอยู่ไกลบ้านจนน้องโตขนาดนี้แล้วมันก็อดห่วงอดหวงไม่ได้ละนะ ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าน้องโตแล้วๆปล่อยให้ดูแลตัวเองแล้วคอยดูอยู่ห่างๆได้แล้ว…….



Rrrrrrr




เสียงเรียกเข้าจากเครื่องมือสื่อสารของเด็กตรงหน้าดังขึ้นชื่อบนจอแสดงให้เห็น



-KiBumeee-




อ่าา คุณพ่อคิ้วกระตุก







Fin.




*แนบรูป(ประกอบมโน)





  

หนูโดนจ้อง                                                 



 

ละหนูก็โดนเมิน







Talk.



คูมแม่ใจบาป 2017ค่ะ เห็นรอยแดงที่คอน้องแล้วคิดดีไม่ได้เลยยย ใจหนอออ และเพราะเมื่อวานแอบเห็นพี่บังตีมึนใส่น้อง อ่าาามาเป็นตุเป็นตะ โซลแฟชั่นวีคปีนี้ไม่มีรูปใดๆออกมาให้กระชุ่มกระชวยหัวใจเราก็จำต้องมโนกันต่อไป  ขอบคุณทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาอ่านนะคะ ขอบคุณคอมเม้นด้วยน่ารักมากเลย เอนจอยรี้ดดิ้งค่ะ



3 ความคิดเห็น

  1. #3 MZee.kk (@zemy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 01:40
    งิ๊ คุงพ่อหวงนุ้งงงงงงงงงงงงงงงงง แหม รอยนิดหน่อยเอง(?) เห็นไซน์วันต่อมาใส่เสื้อปิดถึงคอหอย ฮืออออออออออ นุ้งโดนดุมาใช่ไหม โอ๋ๆๆๆๆ นะคะคนดี จูบกระหม่อม
    #3
    0