YURI - เกิดใหม่เป็นแมวของผู้กล้าในอนาคต! [เสาร์]

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 องค์หญิงสุดน่ารำคาญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    15 ส.ค. 63

_________________________________

ตอนที่ 2 องค์หญิงสุดน่ารำคาญ

_________________________________


"เหมี้ยว..." ชั้น...ตื่นขึ้นมาที่เดิม และตอนนี้ชั้นก็รู้สึกหนาวสุดไปเลยล่ะ...


'แมวนี่...มีอะไรให้ทำบ้างนะ?' ชั้นสลัดน้ำที่ติดตัวออกแล้วก็เดินออกไปจากที่แคบๆนี่...


"นั่นไงๆ! ดูนั่นสิ แมวสายเลือดบริสุทธิ์ล่ะ!" ผู้หญิงคนเดิมที่เจอตอนเมื่อคืนพูดขึ้นมาและตะโกนอีกครั้ง ทุกคนที่อยู่แถวๆนั้นก็มองชั้นกันยกใหญ่และก็ทำหน้าตกใจกันไปตามๆกัน


บอกตามตรงนะ...ชั้น กลัว มากเลยล่ะที่มีคนมองชั้นด้วยสายตาที่ดูตกใจ ชั้นเลือกที่จะหนีแต่ก็โดนล้อมอีกครั้ง...


"ฮี้!!~"


เสียงม้าดังขึ้น ทุกคนได้แต่เงียบกริบและได้มองเสียงม้านั่น...


"ท-ท่าน อัศวินชนชั้นสูง ม-มาที่นี่มีอะไรหรอครับ?" ชายคนนึงพูดและเหงื่อตกนิดหน่อย


"ทางพระราชาทรงสั่งมาว่าให้เอาตัว แมวสายเลือดบริสุทธิ์ มาให้ทางวัง" ชายผมน้ำตาลในผ้าคลุมสีแดงตัดดำ ใส่เสื้อทหารอังกฤษและมีดาบยาวอยู่ที่เอว คนนั้นพูดขึ้นมา...


"เรื่องอะไรที่เราต้องยกให้ล่ะครับ! ทางเราเจอตัวแมวสายเลือดบริสุทธิ์ก่อนนะครับ!" ชายคนเดิมตะโกนออกมา


"หรือพวกเจ้าจะขัดคำสั่งพระราชา?...ใครที่ขัดคำสั่งของพระราชานั้น..."


"จะต้องฆ่าทิ้ง..."


 ชายผมน้ำตาลพูดขึ้นด้วยหน้าตาน่ากลัวทำให้ชายคนที่ถามน้ำกลืนน้ำลายลงทันที...


'เรื่องอะไรล่ะนั่น?...แมวสายเลือดบริสุทธิ์คืออะไร?' ชั้นคิดได้อย่างนั้นคนผมสีน้ำตาลนั้นก็ลงมาจากรถม้าและก็มาหยิบตัวชั้น...


"เหมี้ยว!!!" ชั้นกระโดดถอยออกมาทันที อะไรล่ะเนี้ย! แกคิดว่าพวกแกเป็นใครมาจับตัวชั้นห๊ะ! ชั้นเริ่มส่งเสียงขู่ออกไปทำให้อัศวินชนชั้นสูงคนนี้ก็ชงักไม่กล้าจับชั้น...เขาถอนหายใจและก็จับตัวชั้นขึ้นมา ทำให้คนรอบข้างส่งเสียงฮือฮากันยกใหญ่


อัศวินชนชั้นสูงบ้านี่ก็หยิบกรงเหล็กขึ้นมาจากหลังม้าและยกชั้นก่อนที่จะวางชั้นแบบเบาที่สุดแล้วก็ปิดกรงแบบเบาๆเช่นกัน - -


"ขอบคุณในความร่วมมือ" อัศวินชนชั้นสูงคนนั้นพูดขึ้นและก็ขี่ม้ากลับไป ปล่อยให้ชาวบ้านหน้าเสียกันไปตามๆกัน


.

.

.

.

.


ณ วังแห่งหนึ่ง...


ชั้นที่ถูกขังไว้ในกรงอย่างช่วยไม่ได้ก็ต้องยอมเจ้าพวกนี้ไปเรื่อยๆ


'จะทำอะไรชั้นก็ทำ แต่อย่าเอาชั้นไปหั่นก็พอ - -'


"พวกเรากลับมาแล้วครับ ท่านพระราชา" ชายผมน้ำตาลคนนั้นพูดแล้วก็ก้มหน้าทันที...


"ดีมาก...เฟร์นลิป เจ้าอยากได้อะไรล่ะ การจับตัวแมวสายเลือดบริสุทธิ์นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย" พระราชาคนนั้นพูดขึ้น


"ถึงจะหน้าขายหน้าไปหน่อย แต่กระผมแถบไม่ได้ทำอะไรเลยครับ ดูเหมือนแมวสายเลือดบริสุทธิ์ตนนี้แถบจะไม่ขัดขืนเลยครับ"


"อืม...ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แต่เจ้าก็อาสาที่จะไปรับแมวสายเลือดบริสุทธิ์มาเลยนี่? เจ้าก็รู้นี่ว่าแมวสายเลือดบริสุทธิ์นี่น่ากลัวขนาดไหน?" ราชาพูดขึ้นอีกครั้ง


"ผมทราบดีครับ...แต่ผมแค่อยากเห็นแมวสายเลือดบริสุทธิ์กับตาตัวเองเท่านั้นครับ..." 


"ไม่ได้ๆ...เจ้าอยากได้อะไรล่ะ เงินทอง? อำนาจ? ชนชั้น? ข้าสามารถเลื่อนยศเจ้าได้เลยนะหากเจ้าต้องการ หรือเจ้าจะสนใจอย่างอื่นกันล่ะ?" ราชาถามและก็รอรับคำตอบของเฟร์นลิป


"งั้น...กระผมขอเป็นคนรับใช้ของ "องค์หญิง" ก็แล้วกันขอรับ..." สิ้นคำพูดของเฟร์นลิปราชาก็เงียบไปเลย...


"ฮ่าๆๆ นี่เจ้าขออะไรที่ยากจะให้จริงเลยนะ แต่ข้าเชื่อใจเจ้าก็แล้วกันเฟร์นลิป ต่อไปนี้เจ้าต้องดูแลและรับใช้ลูกสาวของข้า ชินเนสเทีย แต่ข้าเชื่อว่าเจ้าคงทนนางไม่ได้นานแน่ๆ ฮ่าๆๆ" ราชาพูดและหัวเราะออกมา...นี่สนใจชั้นหน่อยเห้ย! ปล่อยชั้นออกไปทีเถอะนะ - -


"ไหนๆ ข้าขอดูหน้าตาของแมวสายเลือดบริสุทธิ์หน่อยสิ?" พระราชาพูดขึ้นเฟร์นลิปก็หยิบตัวชั้นขึ้นมาและเดินไปด้านหน้าเพื่อให้พระราชามองชั้นง่ายขึ้น


"อืม...เป็นแมวที่แปลกดีนะ... ดวงตาสีฟ้าก็ออกจะดูสดใส แต่ทำไมข้ารู้สึกว่ามันดูมืดมัว เหมือนมันจะผ่านอะไรที่เลวร้ายสำหรับมันมาเลยล่ะ" พระราชามองชั้นและก็วิเคราะห์ออกมา...รีบๆปล่อยชั้นไปเหอะ!


"ดีล่ะ! ให้เจ้านี่ไปอยู่กับ ชินเนสเทียเลยก็แล้วกัน! ฝากเจ้าเอาไปให้นางด้วย พรุ่งนี้ค่อยเอานักปร์าชมาตรวจสอบดูอีกที" พระราชาทุบมือก่อนที่จะยิ้มแปร้นออกมา


"ด-เดี่ยวสิครับ ให้แมวสายเลือดบริสุทธิ์ตนนี้ไปอยู่กับองค์หญิงหรอครับ!?" เฟร์นลิปทำหน้ากังวนขึ้นมาทันที


"น่าๆ เจ้าบอกเองไม่ใช่หรอว่าแมวสายเลือดบริสุทธิ์ตนนี้แถบไม่ขัดขืนน่ะ? บางที่มันอาจจะอยากอยู่ที่นี่ก็ได้นะ ฮ่าๆๆ" พระราชาพูดและหัวเราะออกมาอีกครั้ง...


"ร-รับทราบขอรับ..." เฟร์นลิปพูดแล้วก็อุ้มชั้นเข้ากรงอีกครั้งและก็พาชั้นไปที่ไหนซักที่หนึ่ง...ก็นะ ชั้นไม่รู้จักที่นี่นี่หว่า จะให้ชั้นทำยังไงล่ะ? ในใจชั้นก็สาว มัธยมปลาย แล้วนะจะมีอะไรทำให้ชั้นตกใจหรือตื่นเต้นอะไรอีกล่ะ?


"ขอรบกวนนะครับองค์หญิง..." เฟร์นลิปเข้าห้องๆหนึ่งได้ไม่นานก็มีเสียงเด็กผู้หญิงสุดดิ๊ด๊าดังทั่วหัอง..เสียงดังจนชั้นแสบหูไปหมดเลย - -


"อ่ะไรอะ!! มีหูเหมือนเผ่าแมวเลย!" เสียงเด็กผู้หญิงคนนั้นที่ทำชั้นแสบหูอะ ใส่ชุดเดรสสีชมพู แต่งหน้าหนาจัดๆ ส่วนสูงก็ไม่ได้สูงมากประมาณ 137 เซนได้มั้ง อายุน่าจะเด็กน้อยแท้ๆ แต่แต่งหน้าหนากว่าชั้นที่ลองหัดแต่งหน้าซะอีก และแต่งได้ดีมากๆเลยด้วยนะ(ประชด) ไม่มีใครบอกนางรึไงว่านางแต่งหน้าหนาน่ะ - -


"นี่ๆ ขอเจ้าปุยนี่ได้ไหม! ขอนะ ขอนะ!!" เด็กคนนั้นที่ชั้นคิดว่าน่าจะเป็น องค์หญิง นั่นแหละ พอมองดูดีๆแล้วห้องนี้อย่างรกเลย ตุ๊กตาเต็มห้อง ไหนจะของเล่นอีก เยอะไปไหม? ถามจริง? ไม่เกะกะห้องรึไง อย่างกะรังหนูอะ (บ่นเขาไปห้องคุณนางก็ไม่ต่างกันนั่นแหละ! แค่เปลี่ยนจากตุ๊กตาเป็นขยะเอง!! - -// ไรท์)


"อ่า...ได้ครับ แต่คุณหนูต้องเก็บห้องก่อนนะครับ ผมก็จะช่วยเก็บครับ" เฟร์นลิปพูดแล้วพยายามยกชั้นให้สูงขึ้นเพราะองค์หญิงก็กระโดดพยายามจะเอาตัวชั้นลง


"ไม่เอาอะ! เฟร์นลิปเก็บเองไม่ได้หรอ!!! เราอยากเล่นเจ้าปุยนี่อะ!" องค์หญิงคนนั้นบอกและก็กระโดดจะเอาตัวชั้นเหมือนเดิม


"ไม่ได้ครับ ผมให้องค์หญิงไม่ได้ครับ" เฟร์นลิปก็ค้านคำเดิม


"นี่ เจ้าก็รู้ไม่ใช่หรอ! ถ้าเราบอกท่านพ่อเจ้าอาจจะไม่ได้มาอยู่ตรงนี้อีกนะ!!" องค์หญิงทำหน้าตาจริงจังขึ้นมาแต่เฟร์นลิปก็หน้านิ่งเหมือนเดิม...จะว่าไป หน้าเจ้าหมอนี่ก็นิ่งๆอยู่แล้วด้วยสิ เคยเห็นแค่หน้าตกใจกับไอหน้านิ่งนี่แหละ - -


"องค์หญิงคิดว่าองค์หญิงบอกไปแล้วทุกคนจะทำตามงั้นหรอครับ? เพราะงั้นแหละผมเลยจะมาดัดนิสัยองค์หญิงไงครับ..." เฟร์นลิปพูดไปก็ยังคงทำหน้านิ่งเหมือนเดิม ตอนนี้องค์หญิงได้แต่กัดฟัน และมองเฟร์นลิปด้วยสายตาที่ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่นัก


"ก็ได้! ไว้ว่างๆเราจะดัดนิสัยตัวเองก็แล้วกัน" องค์พูดจบก็กระโดดลงที่นอนทันที


"ไม่ได้ครับ! เราต้องมาดัดนิสัยกันตั้งแต่วันนี้!" 


"ห๊ะ!! น-นี่เจ้าว่าไงนะ! เจ้าจะเอาวันนี้เลยงั้นหรอ!? เรื่องแบบนั้นเราไม่ยอมหรอกนะ!!" องค์หญิงคนนั้นพูดแล้วก็หันหน้ามาทางเฟร์นลิป


"ยังไงก็ต้องวันนี้ครับ ตอนนี้เวลา 7:37 น. ผมจะไปทำตารางมาให้องค์หญิงและผมจะบอกพระราชาให้เองครับ" 


"ไม่! ถ้าเราไม่อนุญาติก็เท่ากับเราไม่ต้องทำ!" องค์หญิงคนนั้นพูดอีกครั้ง...เห้อ ชั้นชักจะรำคาญแล้วนะ - -


"ถ้าองค์หญิงไม่อยากทำ ผมก็จะทำให้องค์หญิงทำเองครับ..." เฟร์นลิปพูดแล้วก็เดินออกนอกห้องมาและอุ้มชั้นมาด้วย


"นี่ เฟร์นลิป!!" สิ้นสุดเสียงนั้นเฟร์นลิปก็ปิดประตู ไม่นานก็มีเมดคนนึงเดินผ่านมาเฟร์นลิปก็ฝากชั้นให้กับเมดคนนั้นโดยบอกว่าให้ "พาแมวตัวนี้ไปอาบน้ำที" อะไรทำนองนี้ เมดคนนั้นก็จับชั้นแล้วมือสั่นทันทีเหมือนนางถือระเบิดในมืออะไรอย่างงั้น - -


"ด-ดิชั้นจะพาไปอาบน้ำเองค่ะ!" เมดคนนั้นพูดและก็เดินพาชั้นไปห้องอาบน้ำแบบช้าๆ เฟร์นลิปก็กลับห้องของตังเองเพื่อที่จะทำ "ใบจดการดัดนิสัยขององค์หญิงจอมเอาแต่ใจ" คาดว่าในนั้นคงมีหน้าที่สำหรับองค์หญิงทั่วๆไปทำล่ะนะ - -


ณ ห้องอาบน้ำ...

(ขอบอกเลยว่าห้องอาบน้ำมันใหญ่มากก)


เมดคนนั้นก็พาชั้นเข้าห้องอาบน้ำ...หรือเรียกว่าห้องอาบน้ำขนาด Big ดีนะ - -


"จ-ใจเย็นๆนะค่ะ ท-ท่านแมวบริสุทธิ์ ย-อย่าทำอะไรชั้นเลยนะค่ะ ช-ชั้นแค่จะพยายามอาบน้ำให้ท่านนะค่ะ ช-ชั้นมีแม่กับน้องที่ต้องดูแลอีกนะค่ะ!" เมดคนนี้หลับตาและใช้แปลงขัดตัวชั้นและก็พูดอะไรไม่รู้ตะกุกตะกักไปหมด


จะว่าไปคนๆนีัขัดให้สบายดีแหะ(นี่ขนาดหลับตา!) ต่างจากเวลาที่ชั้นอาบน้ำให้ตัวเองเลย อาบเองแล้วรู้สึกอึดอัดสงสัยเพราะตอนนั้นมีเรื่องให้คิดเยอะ แต่ตอนนี้มันไม่มีอะไรให้คิดแล้วล่ะนะ... 


ยกเว้นยัยองค์หญิงนั่นอะ - -


"อ-เอาล่ะคะ ขัดเสร็จแล้วนะค่ะ เหลือแค่ล้างน้ำคะ" เมดคนนี้พูดเสร็จก็ใช้น้ำราดตัวชั้นเบาๆ ชั้นสบัดตัวแรงๆก็ทำให้ชุดเมดคนนี้เปียกไปเลยล่ะ แต่เมดคนนี้ก็ยิ้มและหัวเราะออกมา


'อืม...เป็นคนที่ดีจังแหะ' ชั้นคิดเมดคนนี้ก็หยิบผ้าเช็ดตัวมาผืนนึงและก็เช็ตตัวชั้นให้สะอาดเอี้ยมอ่อง เหมือนแกะกล่องใหม่เลยล่ะ


"เอาล่ะเสร็จแล้วล่ะคะ" เมดคนนี้พูดแล้วก็อุ้มชั้นออกมาที่ห้องๆนึง [Fernlip's Room ] (ที่จริงมันก็เป็นตัวหนังสือแปลกๆแหละแต่เพื่อเพื่อให้เข้าใจง่ายอ่ะนะ)


"คุณเฟร์นลิปค่ะ อาบน้ำให้เสร็จแล้วล่ะคะ!" เมดคนนี้พูดขึ้นแล้วก็เคาะประตู มีเสียงบอกว่าให้ "เข้ามาได้" เมดคนนี้ก็เปิดประตูเข้าไป 


"วางตรงนัันแหละ..." เฟร์นลิป


"ตรงนี้หรอคะ?" เมดคนนั้นพูดขึ้นและยกตัวชั้นเหมือนจะวาง เฟร์นลิปพยักหน้าก่อนที่จะก้มทำใบกระดาษต่อ เมดคนนั้นทำงานเสร็จก็ออกไป เฟร์นลิปก็ขอบคุณเขาและก็ก้มทำงานอีกครั้ง


"ใกล้จะ 8 โมงแล้วแหะ...ใกล้จะเสร็จแล้วด้วยสิ..." เฟร์นลิปพูดแล้วก็รีบทำงานต่อ


'อืม...ชั้นชักจะง่วงแล้วสิ...ของีบซักหน่อยก็แล้วกันนะ' ชั้นเริ่มนอนอีกครั้ง เฟร์นลิปเห็นชั้นจะนอนก็ไม่ได้ห้ามอะไรก็ก้มทำงานต่อไป...


__________________________________


รู้สึกจะยาวไปล่ะเดี่ยวลงไม่ทันเลยให้น้องหลับมันซะตรงนี้นี่แหละ! ไม่รู้จะตัดจบยังไงล่ะ! เห้อ...ไรท์ต้องไปอาบน้ำแล้วด้วยสิงั้น...บาย


แต่งโดย : Demonic'Cat







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #5 YukiKiyu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 08:48
    แมวธรรมดาๆมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ ..โลกนี้ต้องมีอะไรบางอย่างสินะ ที่ทำให้ของธรรมดาๆกลายเป็นของแรล์
    #5
    0
  2. #4 KaristaTangngern (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 19:42

    น้องน่ารัก
    #4
    1
    • #4-1 raindplayyt(จากตอนที่ 2)
      8 สิงหาคม 2563 / 19:51
      555 แต่ในอนาคตจะน่ารักกว่านี้อีกนะ~
      #4-1