FIC SEVENTEEN {MY DEVIL} minwon seoksoon jihan jicheol verkwan junhao

ตอนที่ 33 : MY DEVIL ตอนที่33 ความรัก ความหวัง กับคำสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    2 พ.ย. 59

  MY DEVIL

ตอนที่33 ความรัก ความหวัง กับคำสัญญา


  




 

กล็ดหิมะ


..


 

..



.


 

เกล็ดหิมะค่อยๆร่วงหล่นลงในความมืด

 

ในความมืด

 

มีเพียงเสียงสายลมที่พัดแผ่วเบาลอยเข้ามา

 

พร้อมกับความหนาว

พาร่างกายเคลื่อนตัวก้าวเดินออกไปในความมืด

 

แสงเรืองส่องประกายบนเกล็ดหิมะใสเท่านั้นที่เป็นแสงไฟส่องไปตามทาง

 

อูจีไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

เขาคงหมดสติไป

หรือไม่

ก็ตายแล้ว

 

 

ขาเล็กก้าวไปตามทางที่มืดมิดเงียบสนิท

ประคองกอดตัวเองด้วยความเข้มแข็งแม้ภายในใจจะเต็มไปด้วยความกลัว

“อึก คุปส์..”

 

เกล็ดหิมะที่ยังคงร่วงหล่นลงมา

ยิ่งทำให้คงตัวเล็กนึกถึงปีศาจของตนมากยิ่งขึ้น

หากแต่เพียงไม่นานแสงขุ่นมัวตรงหน้าก็ส่องทางที่สว่างขึ้น

อูจีจำได้ว่ามันคือบ้านของเขา

บ้านของพ่อกับแม่

 

สว่างออกมาในความมืด

 

พร้อมๆกับเสียงหัวเราะที่ร่างเล็กจำได้ไม่มีลืม

 

ขาเล็กพุ่งทะยานตรงไปที่สวนหน้าบ้านทันที

เสียงของผู้ชายกับผู้หญิงที่หัวเราะเล่นกันอยู่นั้น

 

“เป็นไปไม่ได้”

 

 

พรึบบ

อูจีหยุดยืนอยู่ตรงหน้าบ้านหลังเก่าที่แสนคิดถึงของตัวเอง

ก่อนที่น้ำจากตาทั้งสองข้างจะไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้

“อึก ฮือ ฮืออ ออ”

 

“จีฮุน”

หญิงที่นั่งเล่นอยู่เอ่ยทักก่อนจะตรงมาหาร่างเล็กทันที

สัมผัสที่แสนคิดถึงลูบลงปาดหยาดน้ำตาข้างแก้มออกให้อย่างอ่อนโยน

จนอูจีรีบยกฝ่ามือทาบมือของอีกคนไว้เพื่อย้ำเตือนว่าเขาไม่ได้ฝันไป

 

“โตขึ้นเยอะเลยนะ”

ชายหนุ่มร่างสูงที่ค่อยๆเดินตามมาเอ่ยขึ้นพร้อมกับฝ่ามือที่ทาบลงบนผมนุ่ม

 

“ฮืออ ผม คิดถึง ฮือ คิดถึงเหลือเกินน”

 

“แม่ครับ พ่อครับ”

 

อูจีคว้าร่างของทั้งคู่กอดไว้แน่น

ซุกหน้าร้องไห้จนทั้งคู่ต่างก็พากันปลอบยกใหญ่

 

“จีฮุนคงลำบากมากสินะลูก”

“ฮือ ไม่ครับแม่ ไม่เป็นไรเลย”

“เอาดูสิ โตแล้วยังขี้แง แบบนี้จะไม่ให้พ่อแม่ห่วงได้ไง”

 

“อึก พ่อครับ นี่ผม นี่ผมตายแล้วใช่มั้ย ผมคงตายแล้ว แต่ไม่เป็นไร แค่ได้อยู่ อึก กับพ่อแม่ แค่นี้ ผมก็พอใจ แล้ว ”

“จีฮุน...”

“นะครับ ให้ผม อึก อยู่ด้วยนะ”

 

“ลูกลืมอะไรหรือเปล่า จีฮุน”

 

“สัญญาหน่ะ”

พ่อของอูจีเอ่ยออกมาเสียงแข็ง

ดูเหมือนเขาจะไม่พอใจที่ลูกชายดูเอาแต่ใจ

 

“พ่อกับแม่รักลูกนะ ถึงแม้จะอยากอยู่ด้วยกันอีก แต่ลูกไม่ใช่ของเราแล้ว”

“อึก ไม่..”

“เด็กคนนั้นรอลูกอยู่ข้างใน”

หญิงสาวผละตัวออกก่อนจะชี้ทางให้อูจี

ประตูบ้านที่คุ้นเคยกำลังเปิดรอต้อนรับอยู่แล้ว

 

“ลูกชายคนเก่งของพ่อ พ่อภูมิใจในตัวแกนะ”

“เข้าไปเถอะจะ แม่กับพ่อจะรอหนูอยู่ที่นี่เสมอ ไม่ว่าลูกจะตัดสินใจยังไง”

 

“แม่ครับ พ่อครับ”

 

“ไปเถอะ จีฮุน”

 

ไม่มีทางเลือก

ฝ่ามือของผู้เป็นแม่ค่อยๆผลักร่างเล็กให้เดินเข้าประตูบ้านมา

ทุกอย่างยังคงเหมือนในความทรงจำครั้งก่อน

ทั้งภาพและกลิ่น

 

จนกระทั้งถึงโถงห้องนั่งเล่น

ร่างของคนที่สัญญากันไว้ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

 

“คุปส์”

 

“นายก็อยู่ที่นี่ด้วย?

อูจีตรงเข้ากอดอีกคนทันที

ใบหน้าซบลงบนอกของปีศาจจนกระทั้งได้ยินคำที่เอ่ยออกมาจากอีกคน

 

“ถึงเวลาจ่ายตามสัญญาแล้ว จีฮุน”

 

 

อูจีเงยหน้ามองอีกคนทันที

หากแต่มีเพียงใบหน้าและสายตาที่เรียบเฉยส่งกลับมาเท่านั้น

 

“นะ นั่นสินะ ฉะ ฉันขายวิญญาณในปีศาจนี่นา”

 

“นะ นาย คง..”

“กินนาย! ใช่ ปีศาจทุกตัวรอวันที่ได้ลิ้มลองร่างกายและวิญญาณของเจ้านายตัวเอง”

“คุปส์..”

 

“มันอยู่ในสัญญา ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน”

น้ำตาที่พึ่งหยุดไหลไปไม่นานกำลังจะเออล้นขึ้นอีกครั้ง

อูจีทำได้แค่เพียงเชิดหน้ายอดรับชะตากรรม

 

“คุปส์ พ่อกับแม่จะปลอดภัยใช่มั้ย”

“หมายความว่ายังไง”

“กินฉันแล้ว นาย จะไม่ทำอันตรายเขาใช่มั้ย”

“ฉันจะทำทำไม ในเมื่อฉันเป็นคนพาพวกเขามาหานาย”

“คุปส์ นายทำงั้นหรอ”

“มันไม่ได้ยากเกินความสามารถ”

 

ร่างสูงละออกมาจากอูจีก่อนจะค่อยๆอธิบายเพิ่มเติม

“ที่นี่คือโลกที่อยู่กึ่งกลาง เหมือนแหละรวมความทรงจำที่ตกค้าง เป็นที่ๆอยู่ท่ามกลางความเป็นกับความตาย ที่ๆติด

กับสวรรค์”


“ถะ ถ้างั้นก็หมายความว่า..”


“นายก็ยังไม่ตายไงละที่รัก”

 

ฮวบ

ขาทั้งสองของอูจีทรุดลงกับพื้นทันที

นี่เขายังไม่ตาย

 

“ฉันแค่คิดว่าจะให้นายเลือก”

“ให้เลือก?

“เพื่อแทนคำขอโทษที่เคยทำร้ายนาย นายจะอยู่กับพ่อแม่ได้ตลอดไป สัญญาของเราจะสิ้นสุดฉันจะกลับลงไปกินร่าง

ของนายและปล่อยวิญญาณนายไป ถือซะว่าตายไม่เจ็บปวดแล้วก็ขึ้นสวรรค์ไปละกัน ”

 

“หรือ เราจะกลับไปด้วยกัน ด้วยสัญญาเดิม”

 

เฮือก

นี่มันข้อเสนอบ้าอะไรกัน

 

“นายจะเจ็บปวดนะจีฮุนถ้ายังอยู่กับปีศาจ”

เอสคุปส์พูดทั้งที่ยังยืนหันหลังให้อีกคนอยู่อย่างงั้น

เพียงแค่อูจีเอ่ยออกมา

เขาก็พร้อมจะจากไปแล้ว

 

 

“คุปส์ แล้วเราจะได้เจอกันอีกมั้ย”

“ได้สิ”

เขาโกหก

เพราะสวรรค์คือที่ห้ามของปีศาจ

นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เจอ

 

“คุปส์ นายรู้ใช่มั้ย”

“...”

 

“ว่าฉันรักนาย”

 

“รู้สิ แต่ไม่เคยเข้าใจ”

 

“เพราะฉันเป็นปีศาจจีฮุน”

 

“ความรัก คือพลังของพระเจ้า”

 

“พวกเราปีศาจเกาะกินจิตใจมนุษย์ด้วยความหลง ความโลภ ความพยาบาท และความโกรธแค้น มันคือสิ่งที่ทำให้คน

กับปีศาจอยู่ด้วยกันได้”

 

“แล้วทำไมถึงปล่อยฉัน”

 

นั่นสินะ

คำถามของอูจีทำให้ปีศาจร่างสูงหันกลับมาทันที

ใบหน้าน่ารักเต็มไปด้วยคราบน้ำตากำลังทำให้เขาใจสั่น

ทำไมเขาถึงปล่อยอาหารที่ปรุงมาแสนนานทิ้งไปละ

 

“คุปส์..”


“เพราะฉัน..”

 



“คงรักนายแล้วเหมือนกัน”

 



ท่ามกลางความเงียบงัน

เสียงแผ่วเบาที่เปล่งออกมานั้นดังก้องไปทั้งหัวใจของอูจี

 

ปีศาจที่แสนร้ายกาจ

รักเขาแล้ว

 

“อึก ฮือ”

 

“จีฮุน”

 

“ฉันจะกลับไป”

“...”

“ฉันยังตายตอนนี้ไม่ได้ ต้องกลับไปช่วยทุกคน ต้องกลับไป”

“...”

“เอสคุปส์! ปีศาจขงฉัน! พาฉันกลับไป!

 

“ได้เลย”

 

เกล็ดของหิมะลอยวนล้อมร่างของทั้งสองไว้ก่อนจะพาทั้งคู่ทะยานลอยผ่านความมืด

ภาพของบ้านที่ค่อยๆไกลห่างออกไปพร้อมกับพ่อแม่ของอูจีที่ยืนโบกมือลาด้วยรอยยิ้ม


ทั้งหมดกำลังเลือนหายไป

ก่อนที่แสงสว่างจะพุ่งตรงเข้าสู่ม่านตาอีกครั้ง

 

 ...


..


.

.




เฮือก

 

“คนไข้ตอบสนองแล้ว!

“เขากลับมาแล้ว!

 

เสียงโหวกเหวกดังขึ้นรอบข้างของอูจี

ร่างกายกลับมารู้สึกหนักอึ้งอีกครั้ง

อุปกรณ์มากมายกำลังพันรัดร่างเขาจนอึดอัดไปหมด

 

นี่มัน

หมอ?

 

“คนไข้ ได้ยินหมดไหมคะ ได้ยินแล้วกระพริบตานะ ดีมาก”

“ชีพจรเริ่มคงที่แล้ว ”


เจ็บ

เหมือนแผลที่ขาเขาจะพึ่งถูกเย็บไปสดๆ

ทั้งเจ็บ ทั้งชาไปทั้งร่าง

 

ก่อนที่จะถูกพาไปยังห้องพักรักษา

นอกเหนือจากความเจ็บนั้นในหัวของอูจีคิดถึงเพียงอย่างเดียว

 

เอสคุปส์

 

....

 

...

 

..

 

 

.


 


 

“ปล่อยฉันนะ!! ปล่อย ฉันจะไปฆ่ามัน!! ฉันจะฆ่ามัน”

ร่างบางบนเตียงผู้ป่วยถูกมัดไว้ราวกับคนเสียสติ

บาดแผลที่ท้องผ่านการเย็บพร้อมซีนปิดปากแผลไว้อย่างดี

แต่ดูเหมือนแรงดิ้นของหมิงหมิงจะทำให้มันดูน่าเป็นห่วงมากขึ้น

 

“หยุดดิ้นน่าหมิงหมิง นายแพ้ไปแล้ว”ปีศาจที่ยืนอยู่ปลายเตียงเอ่ยขึ้น

“อีกนิดเดียว อึก โธ่เว้ย! ฉันไม่เคยทำงานพลาด ไม่เคย!

“หมิงหมิง หยุดบ้าแล้วพักผ่อนได้แล้ว!

 

หมิงหมิงยังคงโวยวายไม่หยุด

จนร่างสูงท้อใจต้องหายตัวกลับออกมานอกห้องเพราะกลัวด้วยว่าจะทำให้อีกคนอารมณ์เสียกว่าเดิม

“โดยุน จะดีหรอที่พูดกับเขาแบบนี้”ดงจินที่นั่งอยู่ก่อนแล้วถามขึ้น

เป็นที่รู้กันว่าหมิงหมิงเกลียดปีศาจของตัวเอง

ถึงขนาดสั่งให้เย็บปากปิดไว้

ปีศาจตัวเล็กจึงกังวนว่าโดยุนจะถูกสั่งแบบเดิมอีกหากไปขัดใจเจ้านาย

 

“ช่างเถอะ ว่าแต่นาย ไม่เป็นไรนะ”

“อืม.. คงงั้น”

“ขอโทษนะ เพราะพลังด้ายของฉัน..”

“เปล่าหรอก เพราะหมิงหมิงต่างหาก”


“ที่หมิงหมิงเป็นแบบนี้ก็เพราะฉันอีกแหละ ”

“ไม่เป็นไร โดยุน มันผ่านมาแล้ว”


“ใช่ มันผ่านมาแล้ว แต่ผลมันยังคงอยู่จนตอนนี้”

โดยุนได้แต่เพียงเงยหน้ามองจ้องผ่านกระจกออกไปนอกหน้าต่าง

อดีตไอดอลหนุ่มชื่อดังที่เป็นทั้งนักร้อง นายแบบ

กลับมาตกหลุมรักเด็กน้อยที่ถูกขายจากมาเฟียในตลาดมืด

 

และเขาก็ได้หมิงหมิงมา

กว่าจะรู้ว่ารักก็ทำลายจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว

 

“ดงจิน ”

“...”

“คิม มินกยู น่ะ เขาแตกต่างออกไป”

อยู่ๆโดยุนก็พูดถึงอีกคนขึ้นมาจนดงจินได้แต่สงสัย

 

“แค่ได้สบตากับเขา ฉันก็รู้สึกเห็นความหวัง สิ่งที่หมิงฮ่าวทำ สิ่งที่พวกมาเฟียทำ ทุกอย่างอยู่คนละทางกับมินกยู”

“...”

“เขาจะต้องเลือกทางที่ดีกว่าสองฝั่งนี้ เชื่อฉันสิ”

 

“นายคงจะดีใจมาก ที่ครั้งนึงเคยเป็นแฟนเขาสินะ”

“ฮะฮะ ใช่ จนมาถึงตอนนี้ก็ไม่เสียใจเลย”

 


 

“คืออะไรกันนะ”


 โดยุนเพียงก้มลงหัวเราะให้กับความรู้สึกของเขาที่ปิดไม่มิด

“เห็นคิมมินกยูแล้ว ทำไมอยู่ๆ ฉันก็ดูมีความหวังกับหมิงหมิงขึ้นมา”

 















จริงๆตอนนี้ลงไปแล้วลืมมาแปะขออภัยลงเต็มให้เลยแล้วกัน

ส่วนเรื่อยๆย่อยไรต์ตัดสินใจแล้วว่าจะเปิดแยกออกมาต่างหากนะ

ใครสนใจก็รอติดตามได้ ตอนนี้พล็อตเรื่องไว้จบแล้ว

ส่วนตอนหน้าจะกลับไปหาวอนอูต่อแล้วเดียวนางงอน555

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามจ้า











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

599 ความคิดเห็น

  1. #509 kwangyui (@kwangyuikung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 10:03
    โอ้ยยยยยนชอบง่าาาา "เพราะฉัน คงรักนายแล้วเหมือนกัน" ฟินๆๆๆ เป็นกำลังใจให้แอดนะคะสู้ๆ
    #509
    0
  2. #508 Maganetic (@ferntae14) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 07:24
    จะรอน้าา
    #508
    0
  3. #507 KK_cbk (@KK_cbk) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 06:12
    พี่คุปส์ ในที่สุดก็บอกรักจี้แล้วสินะ
    #507
    0
  4. #506 dribblep (@dribblep) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 23:45
    หวาดเสียวกับคู่นี้มาก คุปสคงจะเริ่มรู้ตัวได้แล้ว จีเกือบตายหลายรอบมาก
    ป.ล.ยังคงรอแปด
    #506
    0
  5. #505 sxx8895 (@natshe) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:36
    รู้ตัวสักทีนะคุปส์ เย่ๆ สู้ๆนะคะ :)
    #505
    0
  6. #504 JiCheol ㅠ♡ㅠ (@JHSC2208) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:17
    ในที่สุดพี่คุปส์ก็รักท่านจี้แล้ว รู้ความหมายของมันแล้วสินะ งื้ออออ ไรท์สู้ๆ~
    #504
    0
  7. #503 Beam_thanika (@Beam_thanika) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 18:20
    งืออออ~~ จีชอลน่ารักกกก ปล.เป็นกำลังใจเสมอนะคะ สู้ๆน้าาาาา ^^ ^3^
    #503
    0
  8. #502 craziioun (@craziioun) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 17:44
    คิดตามนะคะ ชอบมากๆ
    #502
    0