FIC SEVENTEEN {MY DEVIL} minwon seoksoon jihan jicheol verkwan junhao

ตอนที่ 30 : MY DEVIL ตอนที่30 ปีศาจจองฮันกับการเริ่มต้นของสงคราม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    23 ก.ย. 59

  CR.SHL
 

MY DEVIL

ตอนที่30 ปีศาจจองฮันกับการเริ่มต้นของสงคราม





ค่ำคืนที่แสนวุ่นวายภายในเมืองนั้นเริ่มขึ้น

ยามที่ทุกคนต่างหลับใหล

ทั้งผู้ใหญ่และเด็กต่างกำลังหลับเคลิ้มไปในมนต์ของปีศาจ


ภายนอกร้านเล็กๆของอูจีตรงหัวมุมถนนนั้นเอสคุปส์กำลังจะเข้าปะทะกับปีศาจโดยุน

และห่างออกมาเพียงไม่ไกล เพียงไม่เท่าไหร่เท่านั้นที่มินกยูจะไปถึงบ้านของโดคยอม

เขากลับกำลังเผชิญหน้ากับน้องชายตัวเอง


หากภายใต้ความความวุ่นวายในค่ำคืนนี้

ยังคงมีอีกคนหนึ่งที่กำลังเตรียมตัวรับมือกับสงครามที่จะเกิดขึ้น


ภายในชั้นใต้ดินของคฤหาสน์ยุน

เอกสารมากมายถูกรื้อหาอยู่เต็มโต๊ะกว้าง

ทั้งรายชื่อและรูปถ่ายเด็กทดลงของตระกลูยุน กำลังถูกจองฮันค้นหาทุกตัวอักษร

รูปของเด็กชายหลายร้อยใบที่เคยเป็นเหยื่อสังเวยให้กับโครงการของพ่อเขา

นานนับชั่วโมงจนกระทั้งจองฮันไปสะดุดเข้ากับเด็กคนหนึ่ง

แสงไฟสีส้มฉายส่องแววตากลมน่ารักของเด็กในรูป


"มยองโฮ"

ถูกขายเป็นสินค้าให้มาเฟียเมื่อแปดปีก่อน

เป็นเด็กที่เคยเข้าเป็นตัววิจัยเพื่อเป็นร่างให้เวอร์นอน

แต่ล้มเลว


"จีซู!"

จองฮันตะโกนเรียกปีศาจของตัวเองให้ปรากฎออกมาทันที

"ฉันเจอแล้ว มีเด็กที่รอดจากงานวิจัยของพ่อ มยองโฮ เขาต้องคือดิเอทแน่ๆ"

ฝ่ามือเรียวยกซองเอกสารขึ้นให้จีซูดู


"เขาดูไม่มีพิษมีภัย"

"เหอะ เขาฆ่ามาเฟียใหญ่มาสามตระกูล แล้วกำลังจะมาฆ่าฉัน นี่นายคิดว่าไม่มีภัยงั้นหรอจีซู!"

"ฉันพูดตามที่เห็น"


จองฮันกำลังหงุดหงิด

ร่างบางลุกขึ้นถือซองเอกสารตรงไปยังห้องลับชั้นในที่บุด้วยกำแพงเหล็กอีกที

ห้องที่ลึกและแน่นหนาที่สุด

"ตามมาจีซู"


ประตูเหล็กเปิดออกพร้องแสงไฟ

ภายในห้องที่เต็มไปด้วยดอกไม้ที่โรบอยู่เต็มพื้น

แท่นบูชา สมุดเก่าเล่มหนา

และโลงศพ


โลงศพแก้วที่จองฮันดูแลมันอย่างดี

ซึ่งภายในกำลังแช่ร่างของคนๆนึงอยู่


จีซู


ใช่แล้ว

มันคือศพของจีซูที่ถูกกักขังจองจำไว้เพื่อเป็นปีศาจของจองฮันตลอดกาล

ตัวอักษรและยันต์มากมายวิ่งผ่านร่างศพของจีซูราวกับกำลังทำหน้าที่สูบฉีดหัวใจแทน

และจีซูก็รู้ดีนี่เป็นหนทางของการหลุดพ้น

หากเขาทำลายร่างเนื้อของตัวเองในโลงได้


"มานี่จีซู อย่าคิดจะเข้าไปใกล้มันเด็ดขาด"

จองฮันรีบพูดดักไว้ทันทีที่เห็นจีซูมองนิ่งไปยังโลงที่ใส่ร่างของตัวเองไว้

ร่างบางเดินไปนั่งยังบัลลังก์ทองที่อยู่ในสุดของห้อง

ฝ่ามือค่อยๆยกชูขึ้นหมายจะลูบลงที่ข้างแก้มของปีศาจร่างสูงที่ก้มลงมา


"ฉันลำบากขนาดไหนกว่าจะพานายกลับมาได้"

"..."

"เราเคยสัญญากันแล้วใช่มั้ยจีซู"

นิ้วเรียวลูบลงบนหลังคอของจีซู

ใบหน้ากระซิบน้ำเสียงอ่อนหวานที่ข้างหู


"เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปไง"


ผลัก

จองฮันผลักปีศาจให้นอนลงที่กลางพื้นห้องทันที

พร้อมกับฝ่ามือที่คว้าถอดเสื้อผ้าแน่นหนาทิ้งออกอย่างรวดเร็ว

จองฮันคว้าเข็มฉีดยาตรงเข้าฉีดสารบางอย่างเข้าใส่ตัวเองอย่างไม่ลังเล

"อะ อ๊า"

"จองฮัน!"


"อึก หึหึ เป็นห่วงฉันบ้างเหมือนกันสินะ"

ร่างบางหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นจีซูร้องออกมาอย่างตกใจ

เข็มฉีดยาหลอดใหญ่ถูกปาทิ้งออกไปทันทีพร้อมกับมือบางที่ตรงเข้าปลดกระดุมของคนที่นอนออยู่ตรงหน้า


"ฉันจะเริ่มมันตอนนี้"

จองฮันป่าวประกาศออกมาอย่างหนักแน่น

เสื้อผ้าของทั้งคู่ถูกโยงออกไปจนหมดสิ้น

พร้อมๆกับร่างบางที่ถาโถมลงมา มือบางกดหัวของปีศาจให้สูดดมกลิ่มหอมหวานบนคอเนียนสวยของตัวเอง

นิ้วเรียวลูบไปตามเขาดำเงาของจีซู


"มันจะเจ็บเจียนตาย มีเพียงร่างกายนายเท่านั้น ที่จะลดความเจ็บปวดของฉันได้ จีซู"

"นายบ้าเกินไปแล้วนะจองฮัน"

"หึ ใช่ ฉันเป็นบ้าตั้งแต่ที่พ่อฆ่านาย"

"..."

"มันมาแล้วจีซู เร็วเข้า"

ความรู้สึกจากสารที่ฉีดเข้าไปกำลังมา

ความเจ็บปวด ความทรมาณ

กำลังทำลายทุกเซลล์ของจองฮัน

"จ จีซู!!"


หมับ

แขนแกร่งรวบร่างของจองฮันกอดไว้แน่นทันที

พร้อมๆกับริมฝีปากที่ตรงเข้าหากันราวกับมีแม่เหล็ก


ร่างกายของจองฮันกำลังถูกสสารทำลาย

ทั้งผิวหนัง ทั้งอวัวยะภายใน


"อือ ฮือ"

จองฮันกำลังอดทน

ร่างบางระดมจูบจีซู พร้อมกับพยายามเบียดสะโพกไปยังปีศาจ

เซ็กของจีซูเท่านั้นที่จะช่วยเขาได้

ที่จะพาเขาผ่านตรงนี้ไปให้ได้


"จองฮัน.."

แทบที่ทั้งคู่จะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน

ยิ่งทั้งสองร่างเบียดเข้าหากันมายิ่งขึ้นเท่าไหร่

เซลล์ของจีซูก็ยิ่งตรงเข้าซ่อมแซมร่างกายของจองฮัน


เป็นเหมือนครั้งที่วอนอูเคยผสานแผลที่ท้องให้มินกยู

แต่ครั้งนี้

มันคือการสร้างร่างใหม่


จองฮันเตียมตัวมานานพอสมควรแล้ว

เพื่อที่จะรับมือกับดิเอท


เขาจำเป็นต้องเปลี่ยนตัวเอง

ให้เป็นปีศาจ


"จ จีซู ช่วยด้วย ช่วยด้วย"

"จองฮัน.."

ใบหน้าที่เจ็บปวดของจองฮันกำลังจะทำให้จีซูใจอ่อน

เพียงเซลล์ที่กำลังซ่อมแซมนั้นไม่เพียงพอ

"จีซู"

"..."

"ช่วย ด้วย"

ยอมแล้ว

เขาต้องยอมแพ้จองฮันอีกแล้ว

แม้จะรู้ตัวว่าทุกอย่างจะสายเกินไป

แต่เขาก็ปล่อยจองฮันตายไม่ได้

เขาทำไม่ได้


"สนใจแต่ฉันนะจองฮัน เดียวทุกอย่างจะผ่านไป"


"ตอนนี้รู้สึกแต่ฉันเท่านั้น จีซูของนาย"

"อือ"


จีซูค่อยๆดันร่างบางให้นอนลง

เขาทำทุกอย่างเพื่อให้อีกคนมีความสุข

ทั้งๆที่เซลล์ของจีซูก็กำลังถูกร่างของจองฮันดูดกลืนไปด้วย


เห็นแก่ตัวที่สุด


"อือ จีซู"

จองฮันกอดจีซูไว้แน่นพร้อมๆกับร่างกายที่ขยับไปตมแรงเคลื่อนไว้ของอีกคน

ดวงตาสวยมองจ้องมองขึ้นบนเพดานซบใบหน้าตรงลำคอแกร่ง

ดวงตาของจองฮัน

กำลังค่อยๆกลายเป็นสีแดง


สมบัติที่พี่ชายที่หายสาปสูญทิ้งไว้ให้

วิธีสร้างปีศาจ

เขาใช้มันจนคุ้ม

คุ้มทุกอย่างเลย


ปีศาจที่เป็นเจ้าของสัญญาของปีศาจอีกที

จะมีพลังเทียบสุดยอดปีศาจ

เท่านี้ก็ไม่มีใครหน้าไหนแยกเขากับจีซูออกจากกันได้แล้ว

เหลือเพียงตามจับซึงกวาน

แล้วดึงพลังไอ้เทวดานั้นมา


เท่านี้

ยุนจองฮันก็คือพระเจ้าแล้ว


...


...


..


.


.



หน้าทางเข้าเมือง

สายลมเร่งปัดเป่าให้เศาดอกหญ้าปลิวหนีห่างราวกับคือลางบอกเหตุ


หมับ

ฝ่ามือบางของเด็กหนุ่มคว้าหยิบเศษดอกหญ้าขึ้นมาอย่างแม่นยำ


"กลัวงั้นหรอ"

น้ำเสียงก้องจากเงาของปีศาจดังผ่านสายลมมายังเด็กหนุ่ม


"ให้ช่วยมั้ยละ"

ดอกหญ้าที่ถืออยู่ค่อยๆถูกเปลิวไฟลุกไหม้เผาไม่เหลือชิ้นดี

จนเด็กหนุ่มต้องปล่อยมันตกลงสู่พื้นไป


"เปล่า ไม่มีเลย ไม่มีอะไรในโลกที่ฉันต้องกลัวอีกแล้ว"

"..."


"ฉันอุ่นใจที่อยู่กับนาย"

ฝ่ามือเล็กยกขึ้นหยอกล้อกับผงเปลวไฟที่วนปลิวไปในสายลม

เขาพยายามที่จะจับมือกับปีศาจของตัวเอง แต่ก็ไม่เคยทำได้เลย

สายตาสีแดงสดยังคงสะท้อน จากใบหน้าหล่อเหลาของปีศาจที่มักซ่อนอยู่ในความมืด


"หวังว่าพวกหมิงคูจะทำงานเสร็จแล้วนะ"


"มาเถอะจุน เรามาถึงเมืองสุดท้ายที่จะสะสางกับพวกมันแล้ว"








ทางด้านของมินกยู


เสียงการต่อสู้ที่เริ่มต้นขึ้นไม่ไกลจากทางที่มินกยูวิ่งหนีออกมา

เขายังคงสัมผัสได้ถึงลมหนาวเย็นจากพลังของเอสคุปส์ได้จากข้างหลัง

ทางนั้นคงจะเริ่มสู้กันแล้ว


หากแต่ตรงหน้าของเขาก็คืองานใหญ่ไม่ต่างกัน

และต่อให้เป็นน้องชายตัวเอง แต่สถานการณ์ตอนนี้จะช้าไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว


"มินคยู หลบออกไป"

มินกยูบอกออกไปด้วยความรีบร้อน

และแม้อากาศจะเย็นแต่เหงื่อกลับเริ่มผุดขึ้นมาบนใบหน้า


"ผมบอกพี่ไปแล้วนะ ว่าให้หยุดคุยเล่นกับน้องชายก่อน"

"ไม่นะมินคยู พี่ต้องรีบไปหาโดคยอม ตอนนี้ไม่ใช่เวลา.."

"ดีเคกำลังหลับ พี่อย่าไปกวนคืนฝันหวานของเขาดีกว่า"

"..."

"เหมือนกับทุกคนในเมือง พวกเขากำลังหลับสนิด จนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น"


"ทั้งร้านขายของ ทั้งรถรอบดึก ทั้งยามรักษาความปลอดภัย ทุกๆคนกำลังหลับ"

"น นายทำอะไร.."

"พี่เคยเจอดีโน่แล้วนิ ปีศาจของผมมีพลังของจินตภาพ"

"จินตภาพ.."

"ใช่ ทุกความรู้สึก สัมผัสทั้งห้า จะถูกบิดเบือน ถูกทำลายและสร้างความเจ็บปวด"


"เดียวผมจะยกตัวอย่างให้ดู"

สิ้นคำพูดของร่างสูง ทุกสิ่งรอบข้างของมินกยูก็ดูจะค่อยๆเริ่มสลายไป

กลางคืนแปรเปลี่ยนเป็นกลางวัน

แสงอาทิตย์ฉายสาดส่องผ่านม่านเข้ามาภายในห้องเล็กๆ


"ที่นี่มัน.."

"ห้องนอนของเราไงพี่มินกยู"

"เป็นไปไม่ได้  นี่มัน เหมือนตอนเด็กๆเลย"

"ฮะๆ ใช่มั้ยละ นั่นไงหุ่นที่เราสองคนช่วยกันเก็บเงินซื้อมา"

มินคยูชี้ไปยังมุมห้องที่มีหุ่นยนต์ประกอบร่างวางอยู่

และนั้นทำให้คนพี่รีบวิ่งเข้าไปคว้าไว้ด้วยความหวงแหนทันที


"นี่มัน สุดยอดเลยมินคยู เพราะว่าเราซื้อได้แค่ตัวเดียวเลยต้องแบ่งกันเล่น"

"แล้วพี่ก็มักจะแยกส่วนมันเอามาสู้กัน"

"ใช่ นายจะให้ส่วนพระเอกกับพี่ทุกครั้งเลยมินคยู"

"เพราะผมรู้ว่าพี่ชอบ ตัวพระเอกสีแดง"

ตุ๊กตาหุ่นยนตในมือของมินกยูถูกแยกออกอีกครั้ง

ส่วนบนคือหุ่นของพระเอกสีแดง

ส่วนสีดำท่อนล่างคือตัวร้าย


"ผมยอมเป็นตัวร้ายเพื่อพี่"

"มินคยู.."


"แต่มันไม่ง่ายเลย พี่มินกยู สิ่งนึงที่เจ็บปวดคือความตายมันบีบคอผมอยู่"

ฝ่ามือยาวของมินคยูค่อยๆยกขึ้นปลดกระดูมเสื้อของตัวเองออกช้าๆ

ก่อนจะรูดซิบโค้ดสีดำที่ใส่ลง

หน้าท้องและร่างกายท่อนบนสมส่วนของมินคยูถูกเผยออกต่อหน้าของพี่ชาย


สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของมินกยูนั้น

คือแผลเป็นจากเซลล์ของปีศาจ


"มินคยู"

"พี่คงรู้จักมันดี แบบเดียวกับแผลเป็นที่ท้องของพี่"

แผลเป็นบนท้องของมินกยู ที่เคยโดนเอสคุปส์ทะลวงร่าง

ถูกผสานด้วยเซลล์ของวอนอู


แต่ของมินคยูกลับมากมายกว่านั้น

แผลเป็นลามไปทั้งแผ่นท้อง

ทั้งต้นแขนและขาจนไปถึงคอ


"อุบัติเหตุที่ทำให้เราจากกัน มันเปลี่ยนชีวิตผมไป"


"ปีศาจที่ฉุนผมขึ้นมาจากนรก เขามีพลังมากกว่าที่พี่จะคิดได้"


"มาร่วมทีมกับผม เราจะเป็นพี่น้องที่ไม่มีใครในโลกเอาชนะได้อีกเลยพี่มินกยู"


"เหมือนหุ่นยนต์ของเรา เราจะแข็งแกร่งถ้ารวมกัน"


"มินคยู"

มินกยูจ้องมองฝ่ามือที่ยื่นมาของน้องชาย

เขากำลังตัดสินใจ


และเป็นการตัดสิ้นที่จะเปลี่ยนชะตาของทุกคนอีกครั้ง


ถ้าเลือกมินคยู

พวกจองฮันจะต้องตาย


แต่ถ้าไม่เลือก

ก็คงไม่พ้นต้องสู้กัน



หมับ


"พี่มินกยู"

มินคยูยกยิ้นขึ้นด้วยความดีใจที่พี่ชายจับมือตัวเอง

หากแต่ว่ากลับมีบางสิ่งที่ติดมือของพี่ชายมาด้วย


"..."


ท่อนล่างของหุ่นยนต์


"มินคยู"


"พี่จะไม่ยอมเสียใครไปสักคน ไม่อีกแล้ว "


"ทั้งพี่จองฮัน ทั้งนาย.. "


เป็นแบบนี้เองสินะ

สมกับเป็นพี่มินกยูจริงๆ


ภาพมายาค่อยๆสลายหายไป

หุ่นยนต์ในมือของทั้งสองกลายเป็นผุยผงปลิวหายไป

ทั้งคู่กลับมาอยู่ในสถานที่เดิมณปัจจุบันอีกครั้ง


"วอนอู!!" "ดีโน่!!"


พรึ่บบ


สิ้นเสียงเรียก

ปีศาจทั้งสองตัวก็ปรากฎขึ้นต่อหน้าของมินกยูกับมินคยูทันที


ริมฝีปากฉีกกว้างไปจนถึงหู

แยกเขี้ยวยาวข่มอีกฝ่ายอย่างไม่มีใครยอมใคร


"มินคยู!! นายยอมเป็นตัวร้ายเพื่อพี่มาตลอด"


"แต่ครั้งนี้"


"พี่จะเป็นพระเอกเพื่อนายเอง!"









mingyu          minkyu






ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมากๆนะ

ทุกเม้นที่ทุกคนให้เป็นกำลังใจให้ไรต์ลงต่อไป

เจอกันตอนหน้านะทุกท่าน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

599 ความคิดเห็น

  1. #591 Byun Baekmin (@0959195763) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:44
    มินกยูรู้สึกจะดำเป็นพิเศษ--"
    #591
    0
  2. #471 rdchkgl (@craziioun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 09:02
    รอๆๆๆๆๆๆชอบมากๆ><
    #471
    0
  3. #469 เสี่ยวจู' (@3412) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 14:59
    ชิปคู่แฝดได้ไหมอ่ะ เขาจะเป็นพระเอกให้กันด้วยแหละ -/-
    คุณยุนนี่มาศาสตร์มืดเยอะนะคะ บอกทีว่านี่อายุแค่นี้ จะเก่งไปไหนน่ะฮึ แต่ทำอะไรไม่เคยนึกถึงจิตใจจีซูเลยอ่ะ
    #469
    0
  4. #455 Maganetic (@ferntae14) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 20:58
    รอนะคะ ลุ้นไม่ไหวแล้วว
    #455
    0
  5. #454 kumi (@janmy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 00:55
    รอหมิงฮ่าววววว จะได้เจอกันแล้วววนี่มารอแปดตั้งแต่ตอนที่สี่จะได้เจอกันแล้วนะลูก
    #454
    0
  6. #453 ซารังเซบง (@az125) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 02:48
    อ่านตอนแรกก็เฉยๆนะ แต่ไม่รู้ทำไมต้องมารอไรท์อัพทุกวันเลย สู้ๆนะคะ น่าติดตามแลงงง ????????????
    #453
    0
  7. #452 dribblep (@dribblep) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 00:55
    เนื้อเรื่องนี้แปลกดี รู้สึกว่าตัวละครเยอะไปอะ แย่บทคู่หลักๆหมดเลย มินวอนก็ยังดูไม่น่าจะได้กันสักที แต่รวมๆสนุกดี จะติดตามนะไรต์

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 กันยายน 2559 / 01:11
    #452
    1
    • #452-1 เสี่ยวจู' (@3412) (จากตอนที่ 30)
      25 กันยายน 2559 / 15:01
      เราเห็นด้วยกับความเห็นนี้นะ ตัวละครเยอะบ้าง จนบางตัวละครถูกลืมไป แล้วทุกตัวคือมีความสำคัญหมดเลยอ่ะ มันดูเชื่อมโยงกันหมด แต่บางทีตัวเอกเช่นวอนอูนี่ ไม่มีบทเลย55555
      #452-1
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #450 KK_cbk (@KK_cbk) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 21:04
    ลุ้นๆๆๆๆ เรื่องเริ่มไปกันใหญ่แล้ว
    #450
    0
  10. #449 Maganetic (@ferntae14) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 20:07
    รีบมาลงนะคะ ลุ้นๆๆๆๆ
    #449
    0