ราชสีห์ขนดำ

ตอนที่ 33 : อรุณสวัสดิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    4 ธ.ค. 63

“เล่นเอาหมดพลังเกือบทั้งตัวเลย” สิงหันไปบ่นกับหน่วยหน้ากากด้วยรอยยิ้ม เพียงแต่อารมณ์ภายใต้บรรยากาศกลับหนักอึ้ง สิงมองพวกเขารอบตัวอีกครั้งพร้อมทั้งยกไหล่ขึ้นลง

“ไม่ต้องห่วง ข้าเคยบอกไปแล้ว ถึงแม้พวกเจ้าฝึกไม่ได้ แต่ยังสามารถรองรับได้ เราต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางใหม่ คณะพ่อค้าของคหบดีอ้วนจะเดินทางไปยังหนานเจ้า ข้าจำต้องติดตามไป ให้พวกเจ้าเดินทางร่วมหน้าไปก่อนหนึ่งส่วน ส่วนที่สองให้ลอบติดตามหลังจากข้าออกเดินทางไปแล้วหนึ่งวัน คืนนี้ข้าจักเขียนตำราให้สองฉบับ ก่อนออกเดินทางจากเมืองสู่หนานเจ้าให้พวกเจ้าหนึ่งคนนำตำราทั้งสองไปยังหมู่บ้านขนดำ ส่งมอบต่ออาซู และให้พวกเจ้าอยู่ที่นั่นบ่งบอกแลอธิบายให้เขาฟังอย่างแจ่มชัด”

“พ่ะย่ะค่ะ” ทั้งหมดรับคำทันที สิงต้องรีบกลับไปยังที่พัก ตอนนี้เวลาล่วงเลยมานานแล้ว หวังว่าผู้คนจะไม่ตื่นขึ้นมาเสียก่อน

ตำราที่สิงกำลังจะเขียนขึ้นเป็นตำราไสยศาสตร์สองสาย หากอธิบายให้เข้าใจคือสายขาวและสายดำ เขาต้องการเขียนวิธีฝึกไสยศาสตร์เบื้องต้นให้อาซูคัดเลือกคนที่เหมาะสมตามลักษณะที่ระบุไปในหนังสือ แล้วทำการฝึกพื้นฐานโดยทันที เรื่องอื่นล้วนแล้วแต่รอสิงกลับไป ทุกอย่างไม่อาจรีบได้ ทั้งหมดล้วนต้องค่อยเป็นค่อยไปทีละก้าว ไม่อาจปล่อยให้ไสยศาสตร์กลืนกินร่างกายแลจิตใจจนกลายเป็นปอบไปได้

สายขาวจะถูกคัดเลือกให้ฝึกในนักรบและหมอภายในหมู่บ้าน

สายดำจะคัดเลือกผู้ที่อ่อนแอออกมาทำการฝึกด้วยการดูแลอย่างใกล้ชิด

พื้นฐานส่วนใหญ่จะเป็นบทสวดและพระคาถาต่างๆเพื่อปรับพื้นฐานภายในและปรับสภาพพลังวิญญาณภายในกายเสียก่อน

สิงกลับไปนั่งกรรมฐานบนเตียงอีกครั้งนำหม้อดินเผาออกมาตั้งแล้วดูดซับมันโดยทันที เวลาล่วงเลยผ่านไป เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้งเมื่อตะวันทอแสง ครั้งนี้สิงเดินออกมาเปิดประตูตอบรับสาวรับใช้ผมดำนางหนึ่ง ด้วยคหบดีอ้วนเห็นว่า ต้องการที่จะให้สิงสบายใจที่สุดเขาจึงจัดหาหญิงรับใช้ที่มีผมสีดำเพื่อดูแลสิงในช่วงที่สิงพักอาศัยอยู่ในบ้าน เพื่อสร้างความคุ้นเคยแลสนิทสนมรู้สึกดีต่อแขกพิเศษเช่นเขา

“ท่านอ้วนให้มาเชิญท่านหมอไปรับข้าวเจ้าค่ะ”

“บอกท่านอ้วนเถอะว่าข้าไม่รับอาหารเช้า”

“เจ้าค่ะ”

“อีกเรื่อง เจ้าบอกท่านอ้วนด้วยว่าข้าจะขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพร...ไม่มีแต่” เมื่อเห็นว่าสาวใช้กำลังจะกล่าวคำสิงรีบขัดเอาไว้ เขาทราบว่าเธอกำลังจะแจ้งต่อเขาว่าหากต้องการสมุนไพร เธอสามารถช่วยแจ้งเรื่องนี้ต่อคหบดีอ้วนได้ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่คิดจะยินยอมสิงยิ้มขึ้นแล้วดีดนิ้วไปที่หน้าผากของเธอเบาๆ พร้อมทั้งกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึกเสียงความเอียงอายให้กับหญิงสาว

“เจ้าไปเถอะ บอกท่านอ้วนว่าข้าต้องขึ้นเขาไป”

“เจ้าค่ะท่านหมอ” ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อขึ้นแล้วรีบหมุนตัวเดินออกไปด้วยความอับอายทันที

สิงหันหน้ากลับเข้าไปในห้องปิดประตูลงแล้วนั่งกรรมฐานอีกครั้ง เขาต้องช่วงชิงช่วงเวลาในการดูดซับพลังของยักษ์วิญญาณให้ได้มากที่สุด เขาหมดพลังวิญญาณไปกับการสร้างสายฟ้าแดงมากมายจริงๆ

.

“อะไรนะ...เจ้าว่าท่านหมอออกไปแล้ว” ทางด้านคหบดีอ้วนได้รับคำตอบจากสาวใช้ผมดำ ดูเหมือนเขาจะไม่พอใจคำตอบเสียเท่าไหร่

“เจ้าค่ะ ท่านหมอบอกว่าท่านไม่รับข้าวเช้า แลยังเดินทางขึ้นเขาไปเพื่อตามหาสมุนไพรอีกด้วย”

“งั้นเหรอ...เจ้าไปเถอะ” คหบดีอ้วนฟังคำอย่างแปลกใจเพียงแต่ไม่ได้ติดใจอันใด เธอนับเป็นสาวใช้ในห้องหอของเขาที่ถูกฝึกมาให้รับใช้นายเช่นเขาตั้งแต่ยังเด็ก ไม่น่าจะโกหกได้ คหบดีอ้วนจึงไม่สอบถามต่อ ยาที่ท่านหมอมอบให้เมื่อคืนสร้างความสุขสมแก่เขานัก มันมากพอจนขอบตาของเขาคล้ำดำเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า จึงต้องการเรียกท่านหมอมาชื่นชมเลี้ยงดูเสียหน่อย

“น่าเสียดาย”

“ผู้มีความสามารถล้วนแปลกประหลาดเช่นนี้แหละเจ้าค่ะนายท่าน” เมื่อภริยาของเขากล่าวคหบดีอ้วนได้แต่ถอนหายใจยอมรับ เธอยังมองสามีตนเองอย่างไม่พอใจ ในดวงตามีความติหนิเล็กน้อย เธอได้รับแจ้งมาว่า ในขณะที่เธอนอนหลับพักผ่อนร่วมกันกับลูกสาว คหบดีผู้เป็นสามีกลับเรียกภรรยาน้อยใหญ่สลับหมุนเวียนเข้าไปในห้องจนถึงเช้า เธอไม่ได้ตำหนิที่สามีมากภรรยา เพียงแต่ตำหนิที่สามีหักโหมมากจนเกินไป อายุอานามมิใช่น้อย ๆ กันแล้วในตอนนี้

“วันนี้เป็นยังไงบ้างลูก” หลังจากใช้สายตาตำหนิสามีค่อยหันมาสอบถามลูกสาวที่นั่งนิ่งอยู่

“สุขสบายดีเจ้าค่ะท่านแม่ เพียงแต่บทในตำราเวทที่ท่านหมอมอบให้ไว้ออกจะแปลกประหลาดอยู่บ้าน”

“หืม?” คหบดีอ้วนหันมามองอย่างสนใจ เขาใช้มือหยิบข้าวใส่ปากแล้วตั้งใจฟัง

“ดูเหมือนว่าบทสวดที่ท่านหมอให้ไว้มันจะทำให้พลังเวทของลูกอ่อนแอลง แต่กลับทำให้รู้สึกสุขสบายภายในใจอย่างบอกไม่ถูก”

“เช่นนั้นหรือ คงเป็นบทพระเวทที่ทำให้แก่นปีศาจพลังอ่อนลงกระมัง”

“เจ้าค่ะ”

คหบดีอ้วนเช็ดปากเช็ดคอด้วยผ้าแพรสีสันสดใสก่อนจะกล่าวสอบถามเปลี่ยนหัวข้อ “อะไรทำให้เจ้าอยากเดินร่วมทางกับท่านหมอกัน”

“ความเป็นจริงแล้วลูกเพียงแค่อยากเดินทางเจ้าค่ะ อย่างน้อย ๆ ร่วมเดินทางกับท่านหมอทำให้ลูกมั่นใจกว่า”

“อย่างไรหรือ” แม่ของเธอจ้องมองมาอย่างสนใจ

“ไม่ทราบเจ้าค่ะท่านแม่ เพียงแต่ลูกรู้สึกว่าแก่นเวทบอกกับข้าว่าอยู่ใกล้ท่านหมอแล้วทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี”

“เจ้าแก่นเวทปีศาจนั่นนะหรือ...เจ้าไปกับท่านหมอก็ดี เป็นไปได้ลองเลียบเคียงสอบถามท่านเรื่องตัวยาให้กับข้าด้วย หาท่านหมอสนใจที่จักขายมันออกไป บอกท่านหมอว่าบ้านประดับหยกของเราพร้อมที่จะรับซื้อมันในทุกขวดหยด แต่หากท่านหมออยากที่จะร่วมทำการค้ากับบ้านประดับหยก ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ บอกท่านหมอว่าบ้านประดับหยกจะช่วงชิงตลาดที่ใหญ่ที่สุดให้กับท่านหมอได้แน่นอน”

“ลูกจะสอบถามให้เจ้าค่ะท่านพ่อ”

“อย่าไปสนใจพ่อเจ้าให้มากเลย ไม่จำเป็นอย่าได้ถามเชียว ไม่เช่นนั้นท่านหมออาจมองเราในทางที่ไม่ดีได้”

“เจ้ายังไม่ทราบน้องหญิง ยานั้นนับเป็นยาสวรรค์อย่างแท้จริง”

“ข้าทราบเจ้าค่ะคุณพี่” นางใช้สายตาจ้องมองไปยังร่างของผู้เป็นสามีอีกครั้ง

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกขอตัวไปฝึกก่อนนะเจ้าค่ะ”

“อันใดกัน พึ่งรับข้าวไปไม่กี่คำ”

“ลูกรู้สึกอิ่มแล้วเจ้าค่ะ”

“เจ้าไปเถอะ อย่าได้หักโหมมากมายนักล่ะ เจ้าเองก็พึ่งฟื้นไข้”

“เจ้าค่ะท่านแม่” บัวเดินออกมาจากเรือนมุ่งตรงไปยังบ้านพักของสิง สั่งให้สาวรับใช้นำอาหารของว่างมาจัดตั้งไว้อย่างเงียบสงบ พร้อมทั้งสั่งให้ทั้งหมดออกไป ไม่นานสิงถึงเปิดประตูห้องออกมา

สิงที่โค้งตัวลงเล็กน้อยกล่าวทักทายแล้วเดินออกมานั่งยั่งเก้าอี้หินอ่อนที่ถูกแกะสลักมาเป็นอย่างดีอีกตัวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับบัว

“อรุณสวัสดิ์ขอรับคุณหนู”

“อรุณสวัสดิ์?” ก่อนจะหันไปมองพระอาทิตย์ถึงได้เข้าใจ “อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านหมอ เชิญท่านนั่งเถอะ”

“ขอรับ” สิงเกาหัวเบาๆ เขากำลังดูดซับพลังวิญญาณได้ไม่นานก็ตรวจจับการเคลื่อนไหวได้ ตอนแรกว่าจะอยู่อย่างเงียบสงบแต่ใครจะทราบว่าไอความเย็นที่บัวแผ่ออกมากลับสัมผัสกับร่างของเขาเหมือนเป็นการเตือนว่าข้าทราบว่าท่านอยู่ที่นี่ อย่างไรอย่างนั้น

“ไม่ทราบว่าคุณหนูมาที่นี่ต้องการให้ข้าช่วยสิงใด”

“เป็นเรื่องเล็กน้อยที่ติดอยู่ภายในใจข้า ข้าจึงอยากจะสอบถามท่านให้จงได้”

“เชิญท่านถามมาเถอะขอรับ หากข้าตอบได้ข้าจะตอบท่าน”

“ท่านหมอ ท่านเป็นใครกันแน่” บัวถามออกมาเสียงเรียบทำเอาดวงตาของสิงหดเล็กลง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #58 baimon2003 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 16:18
    รอตอนต่อไปครับ
    #58
    0
  2. #57 Redeye69 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 11:03
    ขอบคุณครับ
    #57
    0
  3. #56 wodgaxx (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 10:08

    มาต่ออีกเยอะๆเลยนะะะ
    #56
    0