ราชสีห์ขนดำ

ตอนที่ 16 : ผูกจิตถอนใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 319 ครั้ง
    14 พ.ย. 63

ร่างที่สลบไสลของญ่าญิงถูกแบกมาวางไว้บริเวณเบื้องหน้าของสิงที่แนวป่า เธอยังคงไร้ซึ่งสติใดๆ แต่สิงกลับไร้ซึ่งสติกว่า เขานั่งคิดอะไรคนเดียวโดยที่มีหน่วยหน้ากากสองคนคุ้มกันอยู่นาน แต่เมืองเสียงร่างของญ่าญิงหล่นลงพื้นจึงได้เรียกสติของสิงเข้าสู่ร่าง

“มาแล้วเหรอ” สิงจ้องมองไปยังทั้งหมดก่อนที่หน่วยหน้ากากจะถอยออกไป

“รักษาแผลให้เธอก่อน เดี๋ยวก็ตายก่อนที่เราจะได้ข้อมูลหรอก”

“ขอรับ” หนึ่งในหน่วยหน้ากากเดินออกมาพร้อมทั้งล้วงไปในกระเป๋าหยิบขวดยาสีเขียวออกมาเทบริเวณแผลไม่นานมันก็ค่อยๆ เริ่มสมานตัว

“ข้าได้ยินชื่อเสียงนักบุญไม่ยิ้มมานาน แต่กลับไม่คาดคิดว่ามันสามารถชุบชีวิตคนตายได้ หากไม่ได้เห็นกับตาคงไม่อาจเชื่อได้” สิงกล่าว เขามองภาพการต่อสู้อย่างตกตะลึง ร่างของนักรบเผ่าทมิฬต่างตกตายไปแล้วแต่วิญญาณของพวกเขากลับยืนอยู่ใกล้ๆ ร่างของตนเองอย่างรอคอย ไม่ได้แตกตื่นหรือจากไป จนกระทั่งนักบุญไม่ยิ้มใช้เวทของตนเองสิงถึงได้เข้าใจ แต่มันน่าแปลกใจมากกว่าคือโลกนี้มีคนใช้พลังเกี่ยวกับวิญญาณได้ด้วย

“นางรู้สึกตัวแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“โอ๊ สมแล้วที่เป็นหัวหน้าทหารรับจ้าง” สิงหยุดคิดชั่วขณะ เขาจำได้ว่าไม่ไกลจากนี่มีลำธารที่เขาเคยนั่งพักในตอนแรก “ลากเธอไปริมลำธาร” หน่วยหน้ากากไม่พูดมากความ เมื่อเห็นว่าญ่าญิงกำลังจะอ้าปากถาม พวกเขาไม่รอช้าที่จะยัดผ้าเอาไปในปากของเธอทันที

ถึงแม้ญ่าญิงจะมีพละกำลังมหาศาลแต่ก็ไม่อาจหลุดจากการจับกุมจากอุปกรณ์พิเศษที่ใช้สำหรับสลายเวทได้เพราะพลังของร่างกายเธอส่วนใหญ่แล้วมาจากเวทมนตร์

“วางเธอไว้บนโขดหิน” สิงกล่าวเสียงเรียบ เขาไม่ซักถามไม่พูดมาก หลังจากวางญ่าญิงลงไปบนโขดหินได้สำเร็จ สิงนำผ้าคลุมออกมาคลุมไปยังบริเวณศีรษะของเธอแล้วตักน้ำบริเวณลำธารขึ้นมาต่อหน้าต่อตาหน่วยหน้ากาก สิงยังคงกล่าวเสียงเรียบเช่นเคย “หลังจากนี้ไปหากพวกเจ้าจับศัตรูได้ให้เค้นความลับพวกมันด้วยวิธีนี้ มันจะไม่ทิ้งหลักฐานใดๆ เอาไว้ เข้าใจหรือไม่”

“พ่ะย่ะค่ะ” สิ้นเสียงของหน่วยหน้ากากที่มองดูอย่างมึนงงสงสัย สิงเทน้ำลงบนศีรษะของญ่าญิงทันที เธอพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่อาจปลดพันธนาการของตัวเองได้ และสิงยังคงกล่าวต่อไป “วิธีนี้จะทำให้คนที่ถูกทรมานรู้สึกเหมือนจะจมน้ำตาย ข้าเคยศึกษามาจากตำราการทรมานของโบราณ หากเห็นว่ามันจะหยุดหายใจให้ดึงผ้าออกแบบนี้” ว่าแล้วเขาก็ดึงผ้าออกสาธิตวิธีการ ญ่าญิงที่หน้าเขียวคล้ำรีบสูดลมเข้าเฮือกใหญ่ตามสัญญาชาตญาณพร้อมทั้งสำลักอากาศออกมาดูแล้วทรมานถึงขีดสุด สิงจ้องมองใบหน้าของเธอก่อนที่จะยิ้มพร้อมทั้งถามขึ้น

“เป็นยังไงบ้างล่ะ วิธีนี้เจ้าชอบไหม”

“ท่าน..” เธอยังคงหอบหายใจอยู่แต่เมื่อกำลังจะตอบสิงนำเสื้อคลุมของเขาปกปิดใบหน้าของเธอเช่นเดิมแล้วเดินไปตักน้ำมาอย่างช้าๆ ญ่าญิงพยายามร้องขอเพียงแต่ว่าเสียงร้องนั้นไม่อาจดังลอดออกมาจากผ้าได้เลย เธอทำได้เพียงพยายามดิ้นรน และฟังเสียงน้ำหยุดเบาๆ กับเสียงฝีเท้าของสิงเท่านั้น ไม่นานหลังจากที่เธอพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอด น้ำอันเย็นฉ่ำจากลำธารก็ถูกราดลงมาอีกครั้ง

“ข้าไม่ชอบการทรมานนักโทษหรอกนะ หากเจ้าบอกข้าว่าใครเป็นผู้ว่าจ้างให้เจ้ามาสังหารข้า ข้าจะปล่อยเจ้าจากการทรมานนี้” สิงรอให้ญ่าญิงคล้ายจะหยุดดิ้นเหมือนจะไร้เรี่ยวแรงตกตายเขาถึงได้ดึงผ้าคลุมออก เสียงสูดลมเข้าปอดฟอดใหญ่ของเธอสร้างความเย็นยะเยือกแก่หน่วยหน้ากากที่ชมดูการสาธิตนี้ของสิง

การถูกทรมานโดยการแล่เนื้อถือหนังแม้จะทรมานเช่นกันแต่ต้องอาศัยความชำนาญของมืออาชีพ หากผิดพลาดแม้แต่น้อยเหยื่อก็จะตายทันที แต่วิธีนี้กลับไม่ใช่

“ข้าพูด ข้าพูด โปรดฆ่าข้า” เธอพยายามอ้อนวอน นี่มันบ้าไปแล้ว ไอ้อาการตายไม่ได้ตาย อยู่เหมือนตาย มันทรมานทั้งทางร่างกายและจิตใจ เพียงแต่เธอไม่รู้เลยว่าหากสิงต้องการทรมานเธอจริงๆ เขาคงใช้คาถาทรมานวิญญาณที่ทรมานมากกว่านี้นับร้อยนับพันเท่า น่าเสียดายที่ที่นี่มีคนจับตาดูอยู่มากเกินไป

“พูด!”

“เป็นเจ้านางน้อย เจ้านางน้อยเมืองหนานเจ้า”

“เจ้าแน่ใจนะ?”

“ข้าแน่ใจเจ้าค่ะองค์ชายใหญ่ ข้าแน่ใจ นางส่งมอบเหรียญทองสำหรับจ้างวาน ข้าสามารถพาท่านไปยังบริเวณที่ข้าฝังเหรียญทองเหล่านั้นได้ โปรดอย่าทรมานข้าอีกเลย สังหารข้าเถอะ”

“นางน่ะหรือจะกล้าจ้างคนสังหารข้า” สิงมองไปยังญ่าญิงที่กำลังร้องห่มร้องไห้ แล้วหยิบผ้าคลุมขึ้นอีกครั้ง

“ไม่องค์ชาย ไม่ ไม่ ไม่นายเหนือหัวของข้า นางไม่ได้จ้างวานให้ข้ามาสังหารท่าน” เธอหวาดผวาทันทีเมื่อเห็นผ้าคลุมในมือของสิง

“งั้นเล่า” สิงสวมผ้าคลุมกลับที่เดิม ถึงแม้มันจะเปียกอยู่บ้างแต่ก็ดีกว่าปล่อยให้มันถูกทิ้งเอาไว้ที่พื้น

ญ่าญิงเล่าว่าเธอได้รับการว่าจ้างให้ขับไล่ขบวนทูตเฉยๆ เนื่องจากเจ้านางน้อยเมืองหนานเจ้าไม่อยากแต่งงานกับองค์ชายผู้ไร้ซึ่งพลังเวท ทุกสิ่งทุกอย่างมันเรียบง่ายมาก แน่นอนว่ามันเป็นไปตามที่หน่วยข่าวกรองของสิงได้รับมา ทำให้คำพูดของเธอมันน่าเชื่อถือขึ้น ญ่าญิงยังคงเล่าต่อว่าเธอคาดว่าแค่กองกำลังเลือดหินของเธอคงไม่อาจขับไล่ทหารรักษาพระองค์ขนดำได้ เธอจึงได้ว่าจ้างทหารรับจ้างอีกกลุ่มหนึ่งให้เข้ามาช่วย แต่เธอกลับต้องพลาดท่า ทหารรับจ้างกลุ่มนั้นกลับรับงานซ้อน พวกเขาไม่ได้มาขับไล่ทูตเมืองขุนเขา แต่พวกเขามาเพื่อสังหารองค์ชายใหญ่เมืองขุนเขา

“พวกมันอยู่ที่ไหนแล้ว”

“ล้วนตายแล้วหมดสิ้นเจ้าค่ะ”

“ตายหมดสิ้น?”

“เจ้าค่ะ”

“พวกมันเป็นทหารรับจ้างกลุ่มไหน” สิงยังคงถามต่อ

“พวกมันเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังทหารรับจ้างดับตะวัน” ดับตะวัน กองกำลังทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงที่สุดในทวีปนี้ คนที่สามารถว่าจ้างดับตะวันได้คงไม่ใช่คนธรรมดาแต่ก็ไม่ใช่คนที่สูงส่งมากเกินไป ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่มีแค่กองกำลังส่วนหนึ่งเช่นนี้ และถ้านับตามความทรงจำพวกมันเป็นเพียงกองกำลังฝีมือระดับปานกลางเท่านั้น เพราะทหารขนดำของเขาสามารถตีโต้และสังหารพวกมันกลับได้แทบจะหมดสิ้น

“เจ้ารู้อะไรอีกว่ามา”

“ข้าไม่ทราบเจ้าค่ะนายท่านของข้า ข้ากับหัวหน้าของพวกเขาคุยกันเฉพาะเพียงแผนการ อื่นนั้นไม่มีการหารือกันแม้แต่น้อย” ญ่าญิงตอบคำ เมื่อสิงจ้องมองไปยังดวงตาที่ว่างเปล่าของเธอนั่นแสดงว่าเธอไม่รับรู้จริงๆ

สิงพยักหน้าให้กับเธอก่อนที่จะหยิบมีดงาช้างออกมาจากเอว หากเป็นผู้คนปรกติดวงตาของพวกเขาคงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวแต่กับญ่าญิง ตอนนี้ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง เธอหลับตาลงเงยหน้าขึ้นเปิดเผยช่วงคออันเรียวยาวของตนเองที่เต็มไปด้วยบาดแผลอย่างยินดี เพียงแต่ว่าสิงกลับเลือกที่จะกรีดมีดลงไปยังนิ้วหัวแม่มือของตนเองแทน

เขานำเลือดป้ายไปยังหน้าผากของญ่าญิงทันที เมื่อหญิงสาวทราบถึงความปรกติ น้ำอุ่นๆ พร้อมทั้งความรู้สึกอันนุ่มนวลนี้ไม่ใช่สิ่งที่เธอรออยู่ เธอจึงลืมตาขึ้นมองอย่างสงสัย เพียงแต่หลังจากได้ยินคำกล่าวของสิงสติของเธอก็ดับลงไปอีกครั้ง

“ผูกจิตถอนใจ” แต่สภาพที่หน่วยหน้ากากเห็นเพียงเธอถูกเลือดของสิงกดไปที่หน้าผากแล้วกลายเป็นเหม่อลอย มองออกไปยังที่ไหนสักที่ดั่งคนไร้ชีวิต ผูกจิตถอนใจ ไสยศาสตร์สายควบคุม ทำการกักขังสติสัมปชัญญะของเธอไปจนหมดสั้น หากไม่ได้รับอนุญาตจากเขาหรือไม่มีการช่วยเหลือจากหมอผีท่านอื่นอย่าหวังว่าจะใช้ชีวิตเหมือนเดิมได้อีกต่อไป ตอนนี้ตัวเธอมีแต่ร่างที่ว่างเปล่าและทำตามคำสั่งของสิงเท่านั้น

“นำนางไปส่งให้ทางการเมือง”

“องค์ชายโปรดพิจารณาคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ” หนึ่งในหน่วยหน้ากากทักท้วงทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 319 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

203 ความคิดเห็น

  1. #12 NightHeart (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 23:28
    ค้างงงงง
    #12
    0