ทาสรักในกรงทอง (ชีคหนุ่มล่ารัก) : สนพ.อินเลิฟ

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6 แผนการทวงแค้น (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    3 ก.พ. 54

ตอนที่ 6

แผนการทวงแค้น

 

มือเล็กระรัวกดกริ่งหน้าบ้านอย่างไม่ยั้งตามแรงอารมณ์

โว้ย...ใครมากดออดเล่นวะ เสียงเอ็ดตะโรดังมาจากในบ้านหลังใหญ่รั้วสูงท่วมหัว

ได้ยินแล้วเว้ย ไอ้เบิ้มอกไปดูซิ เด็กมือบอนที่ไหนวะ เสียงตะโกนสั่งลูกน้องดังลั่นบ้าน

เด็กมือบอนยังไม่หยุดระรัวมือลงบนปุ่มที่ก่อให้เกิดเสียงดังรำคาญกับคนในบ้าน กะเอาให้มันพังไปเลย บ้านของเธอแท้ๆแต่กลับให้ใครที่ไหนไม่รู้มาเสวยสุขสบายใจเฉิบอยู่ข้างใน ไล่เจ้าของบ้านให้ไประหกระเหินเร่ร่อนเสียได้

เสียงดึงสลักประตูเหล็กหนาหนัก ก่อนประตูเล็กข้างๆจะเปิดออก ลูกน้องไอ้ชัยโผล่หน้าออกมา

ร่างบางพรวดจะก้าวเข้าไปข้างในบ้านอย่างถือวิสาสะว่าตัวเองเป็นเจ้าของบ้านตัวจริง แต่ชายฉกรรจ์หน้าเหี้ยมที่หน้าประตูใช้ร่างกายใหญ่โตของมันขวางทางไว้ ในขณะที่พิทยาก็คว้าแขนคนตัวเล็กแต่ใจใหญ่คับซอยเป็นเชิงปรามมิให้บุ่มบ่ามเช่นเดียวกัน

จะไปไหน...เข้าไม่ได้ เสียงห้วนกระชากห้าม พร้อมกางมือปิดทางเข้าไว้

ฉันมาหายัยเกสร เคียงดาวไม่รอช้าแจ้งความต้องการทันที

ใบหน้าลูกน้องไอ้ชัยทำหน้าฉงน มีธุระอะไรกับเจ๊เค้า

ธุระส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับพวกขี้ครอกหางแถวอย่างแก

อ้าว! นังนี่ สวยเสียเปล่า ปากดีวอนหลังมือมั้ยล่ะ มันวาดฝ่ามือหนาขึ้นสูง ทำท่าจะตบเปรี้ยงใบหน้านวลเล็กที่ไม่กลัวใคร พิทยาดึงร่างคนเก่งหลบอยู่ข้างหลัง ก้าวมาบังไว้ กายใหญ่โตของเขาทำให้อีกฝ่ายนึกเกรงใจครามครัน

หน้าตัวเมียว่ะ ทำร้ายผู้หญิง

อ้าว! ไอ้นี่ ปากดีอีกคนแล้วมั้ยล่ะ? ท่าทางไอ้เบิ้มฮึดฮัดเมื่อโดนด่า

ใครมาวะไอ้เบิ้ม คนหรือหมา...ถ้าเป็นหมาล่ะก็ เตะให้ร้องเอ๋งเลยนะมึง เสียงคนตะโกนถามเดินใกล้เข้ามา

ไม่รู้พี่ มันบอกว่าจะมาหาเจ๊

ใครวะ...จะมากู้เงินรึเปล่า ดูหน้าก่อนนะเว้ย ถ้าไอ้พวกลูกหนี้เก่ายังไม่จ่ายดอกไล่มันกลับไป เสียงลูกพี่สั่งอย่างวางอำนาจเต็มที่

ไอ้เบิ้มเพยิดหน้า ว่าไง จะมากู้หรือเอ็งน่ะ...นังคนสวย สายตาวับวาวของมันโลมเลียดวงหน้าซีดเซียวเพราะอดนอนมาทั้งคืน กวาดลงมองรูปร่างในชุดกางเกงยีนส์เสื้อยืดแล้วยิ้มกริ่มตาวาว

หรือเอาตัวมาขัดดอกกับพี่ชัยเขาล่ะ...ถ้าอย่างนั้นไม่ต้องคุยกับเจ๊หรอก สวยๆอย่างนี้ คืนละห้าร้อยลูกพี่ก็ยอมจ่าย

ไอ้ พิทยาทำท่าจะกระโจนเข้าชกคนปากเสีย แต่เป็นเคียงดาวที่ดึงรั้งอีกฝ่ายเอาไว้

ไม่เอาพิท อย่าเสียเวลามายุ่งกับพวกเห่าใบตองแห้งนี่เลย

อ้าวๆ หาว่ากูเป็นหมาเหรอ?

ฉันจะพบยัยเกสร เจ๊ของแกน่ะ ถ้าไม่ให้เข้าบ้านก็เรียกออกมา เสียงย้ำคำหนักแน่น

จะพบเมียฉันทำไมวะ? ลูกพี่เห็นลูกน้องมาแล้วหายจ้อย จึงตามมาดู พอเห็นว่าแขกหน้าประตูเป็นใครเท่านั้น ก็ชะงักไป ก่อนจะยิ้มกริ่มตาวาว เพราะแอบเล็งแลลูกสาวนายเดชามานานแล้ว หน้าตาจิ้มลิ้ม ผิวละเอียดลออตึงเซี๊ยะน่าเจี๊ยะกว่ายัยเกสรตั้งเป็นเท่า แถมรูปร่างอรชรอวบอัด...อกเป็นอก เอวเป็นเอวน่าเคี้ยวกว่าเมียแก่ของมันเป็นไหนๆ

นึกว่าใคร...ที่แท้ก็ลูกไอ้แก่เดชานั่นเอง มีอะไรหรือคนสวย หรือจะมาส่งข่าวงานสวดพ่อแก ได้ยินว่าเข้าโรงพยาบาลมาหลายวันแล้วนี่

พ่อฉันยังไม่ตาย ขนาดคนเลวๆอย่างพวกแกยังชูคอหน้าด้านอยู่บ้านคนอื่นได้ แม้แต่นรกยังไม่ต้องการ แล้วคนดีๆอย่างพ่อฉันก็ต้องอยู่เพื่อดูความหายนะของคนขี้โกงอย่างแก

นังนี่...ปากดีนัก ร่างใหญ่ใบหน้าดุดันจะถลันเข้าหา แต่พิทยาใช้ตัวบังไว้ รูปร่างที่สูงใหญ่พอกัน ทำให้ไอ้ชัยชะงัก แถมรู้มาว่าไอ้หมอนี่มันเป็นทนายความ คนมีชนักติดหลังเพราะเรื่องเลวๆผิดกฎหมายที่เคยก่อไว้ ทำให้อดเสียวสันหลังไม่ได้ ว่าอีกฝ่ายอาจจะขุดคุ้ย ยัดมันเข้าซังเตด้วยข้อหาเก่าๆที่ยังไม่หมดอายุความ

มีธุระอะไรกับเกสรล่ะ?มันถามอย่างเสียไม่ได้

ฉันจะคุยกับยัยเกสรคนเดียวเท่านั้น

ผัวเมียกัน จะคุยกับฉันหรือกับเมียฉันก็เหมือนกัน

ไม่...ฉันไม่คุยกับคนอื่น นอกจากยัยเกสรคนเดียวเท่านั้น ถ้าไม่อยากให้แจ้งตำรวจข้อหาฉ้อโกงล่ะก็ เรียกเมียแกออกมาตกลงกับฉันเดี๋ยวนี้

พอเอาเรื่องกฎหมายขึ้นมาขู่ ชัยก็ทำท่าฮึดฮัด ก่อนจะตวาดดังลั่น งั้นก็รออยู่ตรงนี้แหละ

ร่างใหญ่หนาดั่งยักษ์ปักหลั่นนั่นจะมุดหายกลับเข้าไปในบ้าน ปล่อยให้ไอ้เบิ้ม ลูกน้องแสนซื่อสัตย์เหมือนสุนัขรับใช้ ยืนเฝ้าคุมเชิงแทน สายตามันมองเธอและเพื่อนหนุ่มอย่างไม่วางใจ

อยู่ครู่ใหญ่ยัยเกสรจึงเดินออกมาหน้าบ้านในชุดกรุยกรายสมกับเป็นคุณนาย มีสาวใช้เดินกางร่มตามมา นายชัยพาลูกน้องขี้ครอกตามมาอีกเป็นโขยง ดูท่าทางไม่น่าไว้วางใจ

เมื่อมาถึง แม่เลี้ยงที่เธอไม่ยอมรับก็กรีดนิ้วมือที่ทาเล็บสีฉูดฉาด ห่อปากเป่าไล่ไปทีละนิ้วเพราะสีเล็บที่ทามายังไม่แห้งดี

มีธุระอะไรกับฉันยะนังดาว

เคียงดาวมองภาพนั้นอย่างหมั่นไส้เหลือกำลัง ที่หล่อนมีกินมีใช้เป็นคุณนายสุขสบายด้วยบุญคุณและสมบัติของพ่อเธอทั้งนั้น แต่ดูสิ่งที่ผู้หญิงอสรพิษคนนี้ทำกับพ่อเธอได้ เหมือนชาวนากับงูเห่าเลี้ยงไม่เชื่อง

ตอนนี้พ่อฉันอยู่โรงพยาบาล...ต้องผ่าตัดด่วน

คนที่ควรตกใจ ไม่มีท่าทีสะทกสะท้านแม้แต่น้อย นอกจากสายตาที่แลมองอย่างรำคาญใจ

แล้วมาบอกฉันทำไม...จะให้ไปดูใจหรือไง? คนแก่ใกล้ตายอย่างนั้นอย่ายื้อไว้ให้ทรมานเลย ปล่อยให้ตายๆไปซะเถอะ กล่าวอย่างไม่ยี่หระ

เคียงดาวเลือดขึ้นหน้า ทั้งที่คิดจะมาเจรจาดีๆ ด้วยบัดนี้รู้ตัวว่าเสียเปรียบที่บิดาเสียรู้มอบทรัพย์สินทั้งหมดให้เป็นชื่อของเกสร เธอหมดความอดทน กระโจนเข้ากระชากผมฟูฟ่องของอดีตแม่เลี้ยงที่เซทไว้เป็นทรงสวย วาดฝ่ามือสูงตบฉาดจนเกสรล้มคว่ำคะมำหงาย ร้องวี๊ดว้ายไม่เป็นท่า

ไอ้ชัยเห็นเมียรักโดนตบตีหัวกระเซอะกระเซิงก็รีบเข้าไปกระชากร่างบางมาเหวี่ยงหมัดลุ่นๆเข้าใส่ พิทยากระโดดเข้าขวาง สวนหมัดกลับไป เท่านั้นลูกน้องของไอ้ชัยก็รุมกินโต๊ะตะลุมบอนทนายหนุ่มบาทาสามัคคีจนนับตีนแทบไม่ทัน

เคียงดาวที่ถูกพิทยาเหวี่ยงออกมาให้พ้นจากกลุ่มคนพาล มองเพื่อนชายที่ถูกรุมสกัมมือเท้าเข่าศอกเข้าใส่เพราะช่วยเธอแล้วเบิกตาค้างด้วยความตกใจ หันซ้ายแลขวาหาคนช่วย เห็นท่อนไม้ตกอยู่พงไมยราบข้างรั้วก็รีบฉวยมาจัดการตีกระหน่ำไอ้พวกหมาหมู่ให้แตกกระเจิง พร้อมตะเบ็งเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังลั่นซอย

แต่โชคร้ายที่ซอยเสรีทั้งซอยกลายเป็นเขตอิทธิพลของไอ้ชัยและยัยอสรพิษเกสรไปเสียแล้ว ชาวบ้านร้านตลาดที่โผล่หน้าออกมาดูเหตุการณ์ต่างหัวหด ทำหน้าที่เพียงแค่ไทยมุงเท่านั้น จนกระทั่งเกือบสิบนาทีมีรถสายตรวจผ่านเข้ามานั่นแหละ พวกมันถึงได้แตกฮือกันกลับเข้าไปในเขตรั้วบ้าน ปิดงับประตูลงกลอนแน่นหนา ปล่อยให้เธอที่กระเซอะกระเซิงโดนเพราะโดนลูกหลงไปไม่น้อยเหมือนกัน พยุงร่างเพื่อนหนุ่มที่อ่วมไปทั้งตัวลากกลับออกปากซอยไป โดยไม่ได้เศษเงินแม้แต่บาทเดียว

ดวงตากลมดำฉายแววร้าวรวดปวดใจ เหลียวกลับไปมองบ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นที่ซุกหัวนอนน้ำตาคลอ นี่เธอต้องสูญเสียบ้านนี้ไปจริงๆใช่มั้ย?

 

เธอต้องชดใช้

ชีคนัจมฺอัลดินบอกตัวเองว่า เขาจะไม่ยอมเก็บพิษความทรมานใจเพราะผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้ก่อ กลับไปอย่างคนพ่ายแพ้หัวใจแหลกสลายย่อยยับแน่ๆ แม้เธออาจจะไม่เหลือเงาของเขาในหัวใจ แต่เธอต้องชดใช้ให้สาสม อย่างน้อยเธอต้องรู้สึกทรมานซักเสี้ยวส่วนหนึ่งที่มันบาดลึกกัดกร่อนหัวใจเขายามนี้

รถยนต์คันหรูของโรงแรมมาส่งชีคหนุ่มแห่งคีกิสต้าห์ที่หน้าโลลิต้าอีกครั้งในเวลาก่อนเที่ยงวัน

ประตูหน้าสถานบันเทิงเปิดแง้มไว้แค่เล็กน้อย คนงานชายหญิงกำลังเก็บกวาดขยะทำความสะอาดขัดล้างบริเวณหน้าโลลิต้า เพื่อให้พร้อมสำหรับรับรองลูกค้าในค่ำคืนนี้

คาลิคกับนาซาฟก้าวลงจากรถมาเปิดประตูให้ผู้เป็นนาย เดินคุมเชิงลงมาหาคนทั้งสอง

มีใครอยู่บ้าง?

สองผัวเมียที่มีหน้าที่ทำความสะอาดเช็ดล้างขัดถูโลลิต้าให้เอี่ยมอ่อง เงยหน้าขึ้นมองผู้ชายสามคน สายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยหยุดอยู่ที่ใบหน้าเข้มคร้ามของคนยืนกลางที่ดูเป็นเจ้านาย ภายใต้แว่นกันแดดสีดำนั่น พวกเขาไม่อาจมองออกได้ว่าชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่

ไม่มีใครอยู่หรอกคุณ จะมาเที่ยวเหรอ? เธคมันเปิดทุ่มหนึ่ง ไว้ค่ำๆค่อยกลับมาใหม่เถอะ ผู้ผัวบอกชายหนุ่ม

ฉันอยากคุยกับเจ้าของที่นี่ จะพบเขาได้ที่ไหน? น้ำเสียงทรงอำนาจถาม

สองผัวเมียสบตากัน ก่อนหรี่มองคนตรงหน้า ไม่มีใครอยู่หรอกคุณ

คาลิคชูธนบัตรสีแดงที่กรีดเหมือนรำพัด ทั้งสองตาโตขึ้นมา เจ๊อยู่จ๊ะ เจ๊ป้อแกค้างที่นี่ แต่ไม่รู้ว่าหลับอยู่รึเปล่า?

อำนาจเงิน ดลบันดาลทุกสิ่งประสงค์จงใจนึกจริงๆ ใบหน้าคร้ามเพยิดหน้าให้คาลิคที่ยื่นแบงค์ปึกใหญ่ให้ทั้งสองคนแทนค่าผ่านทาง พาท่านไปพบคนที่ว่าหน่อย

ฝ่ายผัวยื่นมือจะมาคว้าแบงค์สีแดงๆเป็นฟ่อน แต่ถูกนังเมียซัดเผียะที่หลังมือจนรีบหดกลับสะดุ้งโหยง ก่อนจะคว้าเอาเงินปึกใหญ่นั่น เดินตาโตพึมพำขอบคุณเทวดานำโชคของวันนี้ ผลักประตูเหล็กให้เปิดกว้าง แล้วก้าวเข้าไปด้านในฮอล์มืดมิด อวลไปด้วยกลิ่นอับสาบสางเพราะยังไม่ได้ระบายอากาศทำความสะอาดให้เรียบร้อย

 

เจ๊ป้อนั่งหาวหวอดๆ แล้วท้าวคางผล็อยหลับไป ทั้งที่มือยังกำปากกาคิดบัญชีค้างคาอยู่ มิได้อู้งานแต่อย่างใด เพียงแค่พักสายตาชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น

เจ๊ เสียงเรียกดังจนสะดุ้งโหยง ตัวกระตุกแทบตกเก้าอี้ นึกขวัญหนีดีฝ่อว่าหุ้นส่วนคนไหนจะตามมาคิดบัญชีถลกหนังหัว ค่าที่กันเงินไปให้เคียงดาวยืมไปเป็นค่าผ่าตัดบิดา

พอเห็นแม่แสงคนทำความสะอาด พาผู้ชายสามคนในชุดดำเข้าห้องมา ท่าทางขึงขังไม่น่าไว้วางใจของกลุ่มชายฉกรรจ์ทำเอาผู้จัดการสาวประเภทสองตาโต นึกว่าจะถูกปล้น

อะไรกันนังแสง นี่แกพาใครมามากมาย?

ยายแสงที่ซ่อนเงินแบงค์แดงๆปึกใหญ่ซุกกับเอวกางเกงเร็วรี่ วาดมือไปทางผู้มาเยือน

คุณพวกนี้เขาอยากพบเจ๊

พบฉันทำไม? ฉันไม่มีอะไรให้หรอก เงินที่ได้มาก็เอาเข้าธนาคารหมดแล้ว

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน คุยกันเองเหอะ เหลืองานอีกบานตะไท เดี๋ยวไอ้แก่ชาติมันจะหาว่าอู้งานกินแรงมัน ขอตัวไปทำงานก่อนนะเจ๊ พูดจบแม่แสงก็หมุนตัว ผลักประตูชิ่งหนีไปดื้อๆ ทิ้งให้หล่อนต้องเผชิญหน้ากับแขกหน้าตาไม่ไว้วางใจเพียงลำพัง

สายตาของกระเทยแก่กวาดมองทั้งสามคนอย่างไม่ไว้วางใจ ท่าทางไว้ตัวของคนที่แต่งกายผิดแผกจากอีกสองคน แผ่รังสีร้อนเย็นเข้าใส่เจ๊ป้อจนรู้สึกได้

มีธุระอะไรกับฉันหรือจ๊ะ ถามเสียงอ่อนอ่อยหวานเชี๊ยบ

คุณเป็นผู้จัดการที่นี่ใช่มั้ย? เสียงทุ้มเข้มฟังแปร่งหูถาม

ชะ...ชะ...ใช่จ๊ะ เจ๊แก่พยักหน้างกเงิ่น

เจ้านายพวกเรามีข้อเสนอที่คุณจะปฏิเสธไม่ลง

ข้อเสนอ เจ๊ป้อทวนคำ

ดวงหน้าคร้ามเข้มพยักหน้า ก่อนจะตวัดสายตาไปยังผู้ติดตามทั้งสอง พยักหน้าเบาๆ ทั้งคาลิคและนาซาฟก็ถอยฉากออกจากห้องนั้นออกไปคุมเชิงอยู่ภายนอก

เจ๊ป้อมองสถานการณ์ไม่ไว้วางใจ พอผู้ชายสองคนออกจากห้องไป ก็เหลือเพียงผู้ชายหน้าเข้มนั่นอยู่ด้วยกันเพียงลำพัง เท่านั้นหัวอกกระเทยแก่ก็สะท้านแรง แทบจะลืมหายใจทีเดียว เมื่อสายตาปะทะกับใบหน้าเข้มคร้ามคมที่หล่อเหลาราวกับพระเอกหนังแขก

ฉะ...ฉัน เจ๊ป้อจ๊ะ ยินดีที่ได้รู้จัก...เอ่อ...คุณ... มือระริกระรี้ยื่นไปหาชายหนุ่ม แต่กลับถูกมองเมิน ร่างสูงใหญ่นั่งลงโดยไม่ต้องให้มีใครเชิญ เจ๊ป้อจึงหดมือกลับอย่างเขินๆ วาดมือเป็นเชิญเขานั่งแทน ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงเก้าอี้เจรจาด้วย สายตาวาบวาวอย่างพึงใจใหลหลง ไม่ละไปจากใบหน้าหล่อเหลานั่นแม้แต่วินาที ถ้าทำได้ หล่อนจะไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ เกรงว่าจะเสียเวลาพิศความหล่อที่ต่อให้สามโลกรวมกันก็ยังหาแบบนี้ไม่เจอ

ชีคนัจมฺอัลดินบอกตัวเองว่า เขาไม่ชอบสายตาแทะโลมลามเลียจากผู้หญิงหน้าตาแปลกประหลาดตรงหน้าเลยซักนิด แต่เจ้าหล่อนคงเป็นคนเดียวในเวลานี้ที่จะช่วยเขาได้...แผนการแก้แค้นที่คิดขึ้นมาสดๆร้อนๆ

เมื่อคืนผมมาที่นี่ และได้เห็นโชว์หนึ่งน่าประทับใจมาก

เจ๊ป้อฟังอย่างตั้งใจ พยักหน้ารีบนำเสนอ โชว์ที่นี่ประทับใจแขกทุกคน โลลิต้าเราถึงกวาดลูกค้าตั้งแต่เพิ่งนมแตกพานไปจนถึงวัยทองรุ่นแย้มฝาโลงไงจ๊ะ เด็กๆของเราใจถึง ลีลาเด็ดดวงกันทั้งนั้น...ว่าแต่ว่าคุณจะมาจ้างให้ไปแสดงนอกสถานที่เหรอ?

ชีคหนุ่มยิ้มที่มุมปาก เมื่อคนตรงหน้าเข้าใจอะไรง่ายๆ ใช่

เขาชี้นิ้วมาที่หน้าหล่อน คุณเข้าใจถูกแล้ว และถ้าพอใจผมก็จ่ายไม่อั้นเสียด้วยซิ แต่ต้องราคาสมน้ำสมเนื้อ ไม่ย้อมแมวขาย

เจ๊แก่ชักเดาออกรำไร ที่นี่ไม่ขายบริการทางเพศแอบแฝงนะจ๊ะ เด็กของเราแค่โชว์อย่างเดียวจริงๆ ถ้าคุณเป็นตำรวจปลอมตัวมาตรวจสอบล่ะก็ ฉันคงต้องขอแสดงความเสียใจด้วย

ดวงหน้าเข้มอมยิ้มกริ่ม ส่ายไปมาช้าๆ แน่นอน...ผมต้องการแค่โชว์เท่านั้น และผมไม่ใช่ตำรวจแน่ๆ คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น

เอ่อ...แล้วคุณต้องการอะไร พูดมาตรงๆได้เลย

ผมต้องการคนที่โชว์เป็นเสือสาวในกรงเหล็ก...ไปแสดงโชว์ให้ดู ต้องการเท่าไหร่ว่ามา

เจ๊ป้อตาโต...นึกถึงโชว์แม่เสือสาว ก่อนจะพึมพำออกมา ยัยดาว

ชื่อนั่นกระทบใจชายหนุ่มอย่างแรง เด็กนั่น...เอ่อ ยัยดาว เธอเพิ่งแสดงโชว์เมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรก ฉันเกรงว่ายังมือใหม่ อาจจะแสดงไม่ดีพอ

ใครบอกล่ะ? เธอเยี่ยมยอดสุดๆไปเลย เธอทำเอาเขาเร่าร้อนจนนอนไม่หลับต้องดับความร้อนโดยการเรียกผู้หญิงอื่นมาตอบสนองแทน...แต่ก็ไม่สำเร็จ เธอทำเอาเขาร้อนรุ่มปวดปร่าจนต้องใช้เหล้าดีกรีแรงมาบรรเทา...เธอทำให้เขาโหยหาแม้กระทั่งในความฝัน...และเขาก็พ่ายแพ้ให้แก่เธอในที่สุด

ไม่เลย...เธอแสดงได้ดีมากๆ มากเสียจนผมได้ยินผู้ชายทั้งฮอล์คร่ำครวญหาเธอ….และจนไม่น่าเชื่อว่ามันคือการแสดงครั้งแรกคำพูดอย่างปรามาสไม่เชื่อถือ คนขายของก็ย่อมต้องโปรโมตสินค้าตัวเองให้เลิศเลอเฟอเฟ็คเพื่อเพิ่มมูลค่า แม้อาจจะดูเกินจริง

เจ๊ป้อยิ้มกริ่ม เมื่อมีคนชื่นชมผลงานการปั้นของหล่อน

เด็กนั่นมีความจำเป็น เพราะต้องใช้เงินไปรักษาพ่อที่ป่วยหนัก

คำอธิบายขยายความของเจ๊ป้อทำให้ดวงใจหยาบกระด้าง เต็มไปด้วยแรงแค้นกระตุกแรง

ต้องการหาเงินไปรักษาพ่อที่ป่วยหนักหรือนี่จะเป็นเหตุผลบีบคั้นที่ทำให้เธอตระบัดสัตย์ต่อคำสัญญาระหว่างกัน

พ่อเธอเป็นอะไร?

โรคหัวใจ...เบาหวาน...ความดัน...สารพัดโรคคนแก่น่ะคุณ...นี่ก็เพิ่งยืมเงินฉันไปแสนหนึ่ง ไม่รู้จะพอค่าโรงพยาบาลหรือเปล่า?

ความเดือดร้อนของเธอ ทำให้เขาเริ่มไม่สบายใจไปด้วย ค่ารักษาผ่าตัดเท่าไหร่?

เห็นว่าเป็นล้านนะ ตอนนี้ยัยดาวมันถึงดิ้นรนทำงานทุกรูปแบบ ไม่งั้นมันก็ไม่ยอมขึ้นโชว์หรอก นั่งเป็นแคชเชียร์คิดบัญชีมาหลายปีแล้วล่ะ เจ๊ป้ออธิบายเพิ่มเติมอย่างนึกเห็นใจอีกฝ่ายด้วยความปลดปลง

ดวงหน้าเข้มวูบสลดนิ่งไปชั่วครู่ ...แล้วคำพูดของผู้ชายพวกนั้นล่ะ? เขาผลักความสงสารทิ้งไปอย่างรวดเร็ว อย่างนั้นหรือ?

ว่าแต่ว่าคุณเถอะ จะให้ยัยดาวมันไปแสดงอะไรที่ไหนเมื่อไหร่กัน?

ดวงหน้าคร้ามเข้ม เงยหน้าขึ้นมองเจ๊ป้อ แม้ใจจะไหวยวบไปกับความสงสาร แต่เขาจะเชื่อผู้หญิงไม่ใช่ ผู้ชายไม่เชิงตรงหน้านี้ได้ซักแค่ไหนกัน ในเมื่อคนที่คิดว่ารู้จักเป็นอย่างดี ไว้เนื้อเชื่อใจจนหมดสิ้น ยังไม่รักษาแม้คำมั่นสัญญาที่ให้ต่อกัน ต่อให้เป็นความจำเป็นประเภทไหนก็ตามที เขาไม่เห็นมันสมควรกับเหตุผล

ผมชอบดูผู้หญิงที่เร่าร้อนอยู่ในกรง เดือนละห้าแสนคงพอสมน้ำสมเนื้อ หกเดือนสามล้าน ถ้าเธอตกลงล่ะก็ เอาพาสปอร์ตมา ผมจะไปจัดการเรื่องเดินทางให้

พาสปอร์ต ต้องไปเมืองนอกเชียวหรือ?

ใช่ คีกิสต้าห์ ประเทศนี้เคยได้ยินชื่อไหม?

คีกิสต้าห์ในหัวเจ๊ป้อประมวลผลอย่างรวดเร็ว คลับคลายคลับคลาว่าเป็นประเทศที่ทำสงครามภายในกันมายาวนาน และพอเปิดประเทศในไม่กี่ปีสู่ประชาคมโลก ก็ก้าวขึ้นแท่นเป็นประเทศเศรษฐีใหม่ เพราะรวยน้ำมันซึ่งราคาพุ่งขึ้นทุกวัน

ถ้าเธอตกลง ผมจะให้ค่านายหน้าคุณห้าเปอร์เซ็นต์

ห้าเปอร์เซ็นต์เสียงร้องดังก้องในหัว โดยไม่ต้องนับนิ้วให้เสียเวลา แสนห้าเหนาะๆ โดยที่ไม่ต้องทำอะไร แค่หว่านล้อมให้เคียงดาวตกลงไปทำงานนี้...งานที่ค่าจ้างดี ราคางามเกินกว่าจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง

แค่ไปเต้นโชว์อย่างเดียวนี่นะ คุณจะยอมจ่ายตั้งสามล้านเชียวหรือ?ถามอย่างไม่อยากเชื่อหู ทั้งที่ตาโตปูดโปนตะลึงตื่นกับค่านายหน้าแสนห้านั่นแทบกระเด้งหลุดออกมาจากเบ้า

คุณไม่เชื่อว่าผมรวยจริงมีเงินจ่ายงั้นหรือ? มัดจำครึ่งหนึ่งจะเป็นของคุณทันทีถ้าเธอตกลง

เจ๊ป้อกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่อยากเชื่อ อยู่ดีๆเงินแสนจะหล่นปุ๊ลงมาบนตัก แม้ยังไม่รู้ว่าเคียงดาวจะรับข้อเสนอนี้หรือไม่...แต่ในสภาวะเข้าตาจนของหญิงสาวอย่างเวลานี้ ความเป็นไปได้จึงค่อนข้างสูง

ดวงตาตื่นกวาดมองรูปร่างผึ่งผายองอาจในชุดเสื้อผ้าแบรนด์เนมราคาแพง ท่วงท่าการแสดงออก วิธีการพูดของผู้ชายตรงหน้าวางมาดร้ายกาจ...กระตุกใจหล่อนให้หล่นวูบรอบแล้วรอบเล่า...เจ๊ป้อจึงเชื่อไปเกินครึ่ง

ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่หมายถึงว่าแค่แสดงโชว์อย่างเดียวใช่มั้ย? ไม่มีนอกมีนัยต้องบริการอื่นๆเสริมอีก ดวงตาหลุบต่ำที่ช้อนมองเหมือนเสาะสืบค้นคว้าบางอย่างที่แอบแฝงอยู่ในความหล่อของดวงหน้าเข้ม

คนถูกสงสัยเปล่งเสียงหัวเราะในลำคอ มองผู้หญิงตรงหน้าเขี้ยวใช้ได้ ดวงหน้าเข้มผงกช้าๆ

แน่นอน เราจะเซ็นต์สัญญากันถูกต้อง...เพียงแค่โชว์ให้ความพึงพอใจ...แต่ถ้าจะบริการพิเศษแถมให้มากกว่านั้น ผมก็ไม่ขัดข้อง.... ชีคนัจมฺอัลดินแสยะยิ้มหมายมาดบางอย่างไว้ในใจ

ฉันต้องถามเพื่อให้แน่ใจว่าเด็กของฉันต้องการโชว์เพียงอย่างเดียว...ไว้ฉันจะคุยกับเคียงดาวให้

ผมต้องการคำตอบเร็วที่สุด แสนห้าจะเป็นของคุณทันที ถ้าเธอตกลง

เจ๊ป้อพยักหน้าระรัว ยิ้มกริ่ม กำลังคิดวิธีหว่านล้อมที่อีกฝ่ายจะไม่มีทางปฏิเสธได้ แม้จะมีความจำเป็นต้องใช้เงิน แต่การที่ต้องระหกระเหินไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองถึงหกเดือน ในขณะที่บิดายังเจ็บป่วยต้องการคนดูแลใกล้ชิด อาจจะทำให้เคียงดาวคิดหนัก

พ่อเธอรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลไหนหรือครับ คุณพอบอกได้มั้ย? เสี้ยวหนึ่งของหัวใจ ยังมีความเป็นห่วงใยในสุขและทุกข์ของเธอ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

553 ความคิดเห็น

  1. #395 prawpraw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 20:00

    ทีนี้ก็เข้าใจหรือยัง!!

    #395
    0
  2. #272 nunpanu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 11:20
    รู้ความจำเป็นแล้วยังแค้นอีกหรือ
    #272
    0
  3. #239 oopearnqoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 17:38
     เป็นห่วงพ่อเคียงดาวใจดีจัง
    #239
    0
  4. #140 Aqualeaf (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:02
    เรื่องน่าติดตามๆๆ ฮ่าๆ สนุกจางเลย หุหุ
    #140
    0
  5. #72 รานังคูลัส (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2554 / 10:17

    หนูดาวมาแล้ว
    แฟนคลับรอจนใจหายแล้วค่ะ กลัวไม่มาอัพ O_O
    ขอบคุณสำหรับการอัพค่า

    #72
    0
  6. #71 เจ้าเดียว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 20:20
    เย้ๆ มาแล้วๆๆๆ
    เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆจ้า
    #71
    0
  7. #70 วรรณนากา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2554 / 17:15
    จะรอนะคะ
    #70
    0
  8. #68 SoM^0^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2554 / 16:33
    กลับมาแล้ว รออยู่นะคะ สู้สู้

    #68
    0
  9. #67 timmiko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 21:19
    เย้เย้ๆๆๆ มาอัพแล้วววว


    สู้ๆๆ ค่ะ รอได้อยู่นะ
    #67
    0
  10. #66 porb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 12:08
     รอต่อ รอต่อ
    #66
    0
  11. #65 jeabkiss (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 12:05
    เย้ เย้ มาแล้วมาแล้ว

     
    #65
    0
  12. #64 dekbanna (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 10:57
    ถึงช้าแต่ชัวร์และลงจบแน่นอนเราก็รอได้จ๊ะ อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะคะ
    #64
    0
  13. #63 yuechan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 10:48
    เหอะ สืบให้แน่ชัดก่อนมาเสียใจภายหลังจะดีกว่านะ
    #63
    0
  14. #62 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 10:26
    หายไปนานเลยนะคะ ดีใจจังที่กลับมา
    #62
    0
  15. #61 JOON JOON (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 09:46
    หายไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกขอบอกแต่ก็ยังติดตามผลงานของwriterอยู่นะคะมีคำผิดด้วยอ่ะ คำว่าตบัตย์สัตย์ใช้ตระบัดสัตย์ (มั้ง ถ้าจำไม่ผิด 55555 คืนอาจารย์ไปหมดแย้วววว) เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #61
    0
  16. #60 mastertonnz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 05:07
    เย้ เย้ ไรเตอร์กลับมาแล้วววววว

    รออยู่ตั้งนานนนนะคะ
    #60
    0