ปราบรักให้อยู่หมัด : สนพ.นครสาส์น

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 มิ.ย. 52

pearleus pearleus

ตอนที่ 2

เธอเป็นคนสวย....ที่เขากล้าพูดว่าเธอเป็นคนสวย เพราะตอนนี้ภายในดิสโก้เธคเปิดไฟสว่าง ความงามของผู้หญิงตรงหน้า จึงประจักษ์ต่อสายตาของเขาอย่างชัดเจน

เธอยืนกะพริบตาปริบๆจ้องหน้าเขาอย่างไม่วางตา อาจจะเพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปหลายแก้วนั่น หรืออาจจะเพราะเธอมีบางสิ่งที่ไม่ชอบมาพากลอยู่ในตัว ถึงได้ไม่ยอมให้ความร่วมมือกับเขาในทันที

แต่ที่ณัฏฐ์วศากำลังนิ่งอึ้งตะลึงงันมองตาค้างอยู่ เพราะผู้ชายคนนี้หล่อเข้มชวนมองซ้ำจริงๆ ถึงจะดูรกรุงรังไปก็เหอะและเธอก็ไม่คิดว่าจะพบเขาอีก ในสถานการณ์อย่างตรงหน้านี้

ขอตรวจบัตรประชาชนหน่อยครับ

บัตรประชาชน บ้าสิ เธอไม่ได้เอามา เพิ่งกลับมาถึงประเทศไทยได้สองวันเอง ไอ้บัตรที่ว่านั่นมันหมดอายุไปตั้งปีชาติแล้วกระมัง จะพกมาด้วยทำไมกัน

หน้าตาอย่างฉันคุณคงไม่คิดว่ายังไม่บรรลุนิติภาวะหรอกใช่มั้ย? คนพูดยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ

โปรดให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ด้วยครับ น้ำเสียงเข้มมิได้นึกสนุกต่อคำไปกับเธอด้วย

ณัฏฐ์วศาเม้มริมฝีปากน้อยๆ ก่อนเปล่งเสียงออกมาจากริมฝีปากที่วาดลิปสติกสีแดงเฉิดเจิดจ้า

ไม่มี คำตอบออกจากปากอย่างฉุนเฉียวแกมถือตัว

ถ้าอย่างนั้น ผมก็คงต้องเชิญตัวคุณไปโรงพักเขาทำท่าผายมือเชื้อเชิญ

นายรู้รึเปล่าว่าฉันเป็นลูกใคร?เสียงที่ลอดไรฟันมาทำให้วลัญช์ทำหน้าเซ็ง

ช่างเป็นคำถามที่น่าเบื่อชะมัด เขาต้องได้ยินมันทุกครั้งสิน่า ที่ขอตรวจบัตรประชาชนของนักเที่ยวในสถานบันเทิง ลูกผู้ใหญ่ผู้โตทั้งหลาย ที่เอาพ่อแม่มาสำแดงเดชเบ่งอำนาจอวดกัน

แต่บังเอิญเขาไม่ใช่ตำรวจที่อยู่ภายใต้สังกัดของใคร เขาทำงานด้วยใจ ด้วยความซื่อตรง และความภาคภูมิในความเป็นตำรวจ....ผู้กองหนุ่มกระตุกยิ้มเล็กน้อย ดวงตาวาววับจับอยู่ที่หน้าเธอ นี่ไงเล่า พวกมีปัญหาของจริง

ถ้าคุณเองยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นลูกใคร ผมก็คงจนด้วยเกล้าที่จะตอบ คำพูดนั้นยียวนกวนประสาทยิ่งนัก

รู้มั้ยว่านายกำลังพูดอยู่กับใคร? น้ำเสียงแหวตวาดแว๊ดอย่างฉุนเฉียวกับถ้อยคำกวนโทสะนั่น

วลัญช์ยิ้มที่มุมปาก อย่าบอกผมนะว่าคุณเป็นอัลไซเมอร์ขนาดที่จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร? เห็นทีผมคงต้องพาคุณไปนั่งนึกต่อที่สน.แล้วล่ะ เขายักคิ้วให้ พร้อมยิ้มอย่างยียวน

การตรวจค้นที่ตรงนี้ ดูเป็นการโจ่งแจ้งเกินไป และโดยเฉพาะถ้าเธอเป็นเป้าหมายที่ต้องสงสัย เธอนั่นแหละที่กำลังตกอยู่ในอันตราย เขาจึงอยากพาเธอไปในที่ที่ปลอดภัย ก่อนที่จะถูกเก็บเสียก่อน

ฉันไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์นะ เสียงแหวอย่างไม่พอใจ พร้อมดวงตาขุ่นๆจ้องมองเขาอย่างไม่ลดละ

งั้นก็กรุณาบอกผมได้มั้ยล่ะครับว่า คุณเป็นใคร?

คนสวยกำหมัดแน่น ถ้าไม่มีสายตาของคนอื่นๆพากันจ้องมองอยู่อย่างสนใจ เธอคงจะตั๊นหน้าหมอนี่ไปซักหมัดแล้วยอมไปเสียค่าปรับที่โรงพักแทนแน่ๆ

แต่ตอนนี้ตำรวจกำลังเข้าตรวจค้นทั้งดิสโก้เธค เรื่องจะเอาท่านรองฯเสรีผู้เป็นบิดามาเบ่ง มีหวังว่า บิดาจะโดนตำหนิเสียเปล่าๆ

ฉันเพิ่งกลับจากอเมริกาได้แค่สองวัน แล้วบัตรประชาชนนั่นมันก็หมดอายุไปตั้งชาติหนึ่งแล้ว ไม่ได้เอามาด้วยหรอก

ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องเชิญตัวคุณไปที่สน.อยู่ดี

นี่นาย....นาย... ชี้หน้าเขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกับใบหน้าไม่รู้ไม่ชี้ของเขา

คอยดูนะ ฉันจะให้พ่อย้ายนายไปอยู่ไกลๆเลย เธอคาดโทษเขาอยู่ในใจ

ใบหน้าสวยยื่นเข้าไปใกล้ กระซิบให้ได้ยินแค่สองคน

ฉันณัฏฐ์วศาเป็นลูกสาวของรองอธิบดีเสรี ทีนี้จะปล่อยฉันไปได้รึยัง?

เจ้าตัวถอยออกห่าง สายตาจับจ้องที่หน้าเขา เลิกคิ้วโก่งน้อยๆ อย่างถือดีเหนือกว่า

แต่ได้ยิ้มกว้างจากผู้ชายตรงหน้าตอบกลับมาแทนสิ่งที่เธอคาดหวัง

ถ้าอย่างนั้น คุณก็ควรอย่างยิ่งต้องเคารพในกฏหมาย เพราะท่านรองเสรีฯเป็นตำรวจที่ตงฉินมาก

คำพูดของเขาทำให้ ณัฏฐ์วศาสะอึก ขบฟันเม้มปากแน่น

กรุณาให้ความร่วมมือกับตำรวจนะครับ เขากล่าวยิ้มๆเชิงเยาะ

ผู้กองครับ เราพบนี่ตกอยู่ใต้โต๊ะ

จ่าเนตรชูตลับแป้งในมือให้ดู เขาใส่ถุงมือหยิบมันขึ้นมาราวกับเป็นวัตถุต้องสงสัย

ของใครครับ? สาวๆทั้งหกนางไม่มีใครยอมรับ ที่น่าสงสัยเป็นพิเศษคือพวกเจ้าหล่อนใส่สีดำกันหมดทั้งหกคนนี่นะสิ และความสวยของใครก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย

ยกเว้นคนหนึ่งที่โดดเด่นเป็นพิเศษในสายตาวลัญช์ และดูจะเป็นคนที่มีปัญหาและน่าสงสัยเป็นที่สุด

พวกเธอพากันส่ายหน้ากันหมด สายตาของวลัญช์จึงกลับมายังโจทย์ตรงหน้าเขา ของคุณรึเปล่า?

ไม่ใช่ น้ำเสียงกระด้างเน้นชัดถ้อยชัดคำกล่าวขึ้น

จ่าเนตรเดินเข้าไปกระซิบข้างหูผู้กองหนุ่ม วลัญช์เบิกดวงตานิดๆ ก่อนจะพยักหน้า

ถ้าไม่มีใครยอมรับเป็นเจ้าของ ผมขอเชิญพวกคุณทั้งหมดไปที่กองปราบฯด้วย เขาบอกอย่างสุภาพ กลุ่มสาวๆทั้งหกนางเหลียวมองกันเลิ่กลั่กหน้าตาตื่น

ข้อหาอะไรมิทราบ?” ดูเหมือนตัวปัญหายังก่อกวนไม่หยุด

วลัญช์ถอนใจเบาๆ อย่าให้ผมต้องสวมกุญแจมือคุณเลยนะ มันจะดูไม่ดีคุณณัฏฐ์วศา โปรดให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ตำรวจเถอะ พูดจบเขาก็เดินผ่านหน้าเธอไป กลุ่มตำรวจกรูเข้ามาล้อมพวกเธอไว้ พร้อมกับนำทางให้เดินตามหลังคนที่ออกคำสั่งไปด้วย

เต้ยนายดูแลที่นี่ก่อนนะ วลัญช์บอกตติยะที่ยังติดภารกิจตรวจค้นนักเที่ยวคนอื่นๆอยู่ ก่อนจะนำกลุ่มหญิงสาวที่น่าสงสัยออกไปจากที่แห่งนี้ให้เร็วที่สุด เพื่อความปลอดภัยของพวกเธอ

สายตาของนักเที่ยวในดิสโก้เธคพากันจ้องมองกลุ่มสาวสวยไฮโซฯในชุดดำราวกับตัวประหลาด

สาวสวยตั้งกลุ่ม โดนคุมตัวจากตำรวจ มันหมายความว่ายังไง? ขายหน้าชะมัด

และพอเห็นเขาเดินตามมา ณัฏฐ์วศาก็หยุดลง หันกลับไปเผชิญหน้าเมื่อเดินมาถึงหน้าดิสโก้เธค

มันจะมากไปแล้วนะ พวกเราทำอะไรผิดถึงต้องคุมตัวเหมือนนักโทษด้วย

วลัญช์พ่นลมหายใจยาวรู้สึกเหนื่อยใจที่ต้องมาต่อล้อต่อเถียงกับเธอไม่สิ้นสุด

ในฐานะพลเมืองดี พวกคุณน่าจะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่

ในประเทศที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย การที่คุณจะจับกุมใครก็ควรจะแจ้งข้อหาให้เขาทราบด้วย

น้ำเสียงฉุนเฉียวนั่นตะโกนดังใส่หน้าเขา เธอเป็นผู้หญิงเจ้าอารมณ์ไม่น้อย หรือว่ากลัวความผิดกันแน่ ตอนนี้เขากำลังเผชิญหน้ากับผู้หญิงเจ้าปัญหาเรื่องมากและยังหัวหมอเสียด้วย วลัญช์ปลอบตัวเองให้ใจเย็น

เราพบยาไอซ์ในตลับแป้งนั่น และคิดว่ามันจะต้องเป็นของพวกคุณคนใดคนหนึ่ง

คำพูดนั่นทำให้ณัฏฐ์วศานิ่งเงียบไป  อึ้งอย่างคาดไม่ถึง

พวกเธอทั้งหกคน ล้วนเป็นลูกหลานไฮโซฯบ้านมีฐานะและอันจะกินกันทั้งนั้น ในกลุ่มนี้ จะมีใครซักคนที่เสพยางั้นหรือ? สายตาณัฏฐ์วศามองหน้าเพื่อนอีกห้าคน เพียงออ แนน ลุลี จิราลักษณ์ ชาริตา ที่หน้าตาเลิ่กลั่กกันหมด

ไม่จริงนะ เป็นไปไม่ได้ พวกเราไม่ใช่เด็กมีปัญหา ไม่มีใครเสพยาแน่ๆ อย่ามากล่าวหาพร่อยๆ

ผมไม่ได้พูดว่าพวกคุณในนี้ใครซักคนเสพยา แต่เท่าที่สายรายงานมา คือจะมีการส่งมอบยาต่างหาก จำนวนยาไอซ์ในตลับแป้งนั่น มันขายได้หลายตังค์เชียวล่ะ และจะส่งให้เจ้าของนอนในคุกจนแก่หง่อมถึงจะได้ออกมาเห็นแสงสีตะการตาข้างนอกอย่างนี้อีกได้คำตอบทำเอาคนฟังอ้าปากค้างเผยอ

ไม่จริง น้ำเสียงเบาหวิวหลุดออกมาจากปากสีชมพูรูปกระจับงาม

จริงไม่จริงเดี๋ยวไปตรวจลายนิ้วมือที่กองปราบฯก็รู้ผล และถ้าคุณทุกคนแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับยานั่น ก็ไม่ต้องกลัวไป กฏหมายและตำรวจ คุ้มครองผู้บริสุทธิ์อยู่แล้ว

เชิญ เสียงเข้มเฉียบขาดว่า แล้วผายมือให้เธอ เดินนำหน้าไปอย่างแสนจะหยิ่งจองหอง

 

ตรวจลายนิ้วมือ...ตำรวจก็จะรู้ว่าเธอเป็นเจ้าของตลับแป้งนั่น

ลุลีกลอกสายตาไปมาอย่างสับสน ตำรวจมากมายขนาดนี้คุมตัว จะรอดไปได้ยังไง แปลว่าเธอต้องโดนจับเพียงคนเดียวงั้นสิ...ไอ้พวกบ้าเอ๊ย!

หายหัวไปไหนของมันกันหมดไม่ยอมออกมาช่วย เห็นทีเธอต้องช่วยตัวเองเสียแล้ว มือตะปบที่เอวเหมือนจะให้แน่ใจว่าอาวุธที่ซ่อนมายังอยู่ ก่อนควานหามีดพับที่ซ่อนเก็บไว้ในเข็มขัดเส้นโต และคนที่ใกล้ที่สุดที่จะช่วยให้เธอรอดไปได้ คือศีรษะได้รูปสวยที่ปกคลุมด้วยเส้นผมเงางามดั่งแพรไหมยาวถึงกลางหลังของคนตรงหน้านี่

ณัฏฐ์วศาพยายามจะกลั้นโทสะที่พุ่งพล่านขึ้นมา กำลังจะก้าวเดินตามไป แต่แล้วก็ต้องผงะหน้าหงายเมื่อถูกกระชากผมอย่างแรงจากเบื้องหลัง  กรี๊ด.....

เสียงหวีดร้องหลงนั่น ทำให้วลัญช์หันขวับมาอย่างรวดเร็ว แล้วก็ต้องตกตะลึงตาค้าง โดยสัญชาตญาณเขาชักปืนขึ้นมาเล็งไปยังเป้าหมาย

ตอนนี้ณัฏฐ์วศากำลังถูกล็อกตัวโดยเพื่อนของเธอ หญิงสาวในชุดดำรูปร่างสูงโปร่งปราดเปรียว

อย่าเข้ามานะ คมมีดวาววับสะท้อนแสงไฟจ่ออยู่ที่คอของผู้หญิงเรื่องมาก

ทำอะไรน่ะลุลี ปล่อยลูกแก้วเดี๋ยวนี้ แนนแหวเข้าใส่เสียงดัง พวกเธอถูกตำรวจคนอื่นๆกันตัวออกไปห่างด้วยเกรงอันตราย ลุลีส่ายหน้าน้อยๆ ดวงตามีแววเหี้ยมเกรียม

ไม่...ฉันไม่ยอมถูกจับเสียงที่เค้นออกมา ทำให้คนตกเป็นตัวประกันรับรู้ว่า เธอรอดยากแน่ๆ

ณัฏฐ์วศานิ่งอึ้งไป คิดไม่ออกว่าทำไมลุลีถึงได้เอามีดมาจ่อคอเธออย่างนี้ นอกเสียจากว่า....

เธอเป็นเจ้าของตลับแป้งนั่นบางอย่างกระจ่างขึ้นมา

อย่าพูดมาก ปลายมีดคมกริบวาววับสะท้อนแสงแปลบเป็นเงากดที่คอหอยจนรู้สึกเจ็บ

ตำรวจตีวงล้อมออกห่าง เมื่อคนร้ายมีตัวประกัน และกระชากร่างบางนั่นเหลียวซ้ายขวาอย่างระแวงระวัง

อย่าทำอะไรเพื่อนคุณนะวลัญช์ตะโกนต่อรองถ่วงเวลา เหตุการณ์คับขันเข้าตาจนคุ้นๆอย่างนี้เกิดขึ้นบ่อย

เชื่อก็โง่แล้ว ไอ้ตำรวจซื่อบื้อเอ๊ย ลุลีคำรามในใจ

ถ้าไม่อยากเห็นมีดปักคอยัยนี่ล่ะก็ ออกไปให้ห่างจากตัวฉัน

วลัญช์ยังเล็งปืนไปที่ร่างทั้งสอง ระยะประชิดขนาดนั้น การชาร์ตเพื่อช่วยตัวประกันถือว่าเสี่ยงมาก เพราะคมมีดนั่นจิ้มลงไปที่ลำคอของตัวประกันจนเลือดสีแดงไหลเป็นทางตามแนวคอระหงนั่นแล้ว

ทางเดียวที่ทำได้ คือเกลี้ยกล่อมและประวิงเวลาไว้ก่อน คุณต้องการอะไร?เขาเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายยื่นข้อเสนอ

ดวงตาของลุลีส่ายล่อกแล่กอย่างไม่ไว้วางใจในสถานการณ์ เธอต้องการหนี และจะหนีไปอย่างปลอดภัยก็ต้องพาณัฏฐ์วศาไปด้วย

ตัวของคนในอ้อมแขนริ่มสะท้านนิดๆเพราะความกลัว  ความรู้สึกเจ็บที่คอ และความกลัวที่แล่นลิ่วจับกุมหัวใจทำให้ณัฏฐ์วศาทำอะไรไม่ถูก น้ำตาเริ่มซึมเอ่อคลอครองที่ดวงตากลมสวย

อย่าทำอะไรฉันเลยนะลุลีพยายามร้องอ้อนวอน แต่ดูเหมือนว่าคมมีดยิ่งกดลงมาที่ลำคอของเธอแรงขึ้น จนหลุดเสียงร้อง โอ๊ะ ออกมา

กลัวตายด้วยเหรอ? น้ำเสียงกระด้างที่แปร่งหู ทำให้เธอไม่เข้าใจ

เธอคงไม่คิดจะฆ่าฉันหรอกใช่มั้ย?

ก็ไม่แน่หรอก ลำแขนที่กดล็อกตัวเธอกดแน่นขึ้น กระชากตัวประกันหันซ้ายหันขวาอย่างระวังตัว

เราไม่มีเรื่องอะไรที่ขุ่นเคืองหมางใจกัน

เฮอะ เสียงแค่นหัวเราะเหมือนเยาะในความคิด

และทันทีที่ความคิดกระหวัดกลับไปถึงใครอีกคนหนึ่งที่หักหลัง พราวน้ำตาก็เกาะวับขึ้นดวงตาที่ทอประกายกร้าวแฝงแววร้าวรานของลุลีเช่นกัน

เธอคงไม่รู้ตัวสิว่า ฉันเกลียดเธอ

เกลียด ....คนฟังถึงกับสะอึก

ระหว่างเธอกับลุลีนับว่ารู้จักกันน้อยมาก แต่เป็นเพื่อนในกลุ่มเพราะว่าลุลีสนิทสนมกับแนน อะไรหรือคือสาเหตุที่ทำให้ลุลีเกลียดเธอ

ฉันจำได้ว่าไม่เคยทำอะไรให้เธอ

เธอไม่รู้ตัวหรอก กระชากร่างบางนั่นอย่างไม่ปรานีปราศรัย มองหาทางรอดจากสถานการณ์ที่เรียกว่าทางรอดแทบเป็นศูนย์

ฉันต้องการรถยนต์น้ำมันเต็มถัง ลุลีตะโกนยื่นข้อเสนอไป

เธอคิดจะหนีเหรอ? ณัฏฐ์วศาถามอย่างตะหนก

หรือเธอคิดว่าฉันจะยอมตายอยู่ที่นี่ล่ะ?น้ำเสียงห้วนถามประชด คมมีดกดปักลงไปในคออีก

ณัฏฐ์วศาสะอึกจนหน้านิ่วเพราะความเจ็บจากบาดแผล กัดฟันข่มความเจ็บกลั้นใจต่อรอง

ฉันเชื่อว่าตำรวจไม่ทำอะไรเธอแน่ มอบตัวเถอะ

แล้วไงล่ะ? ต่อจากนั้นฉันก็ไปกินข้าวแดงในคุก สู้คดีเป็นผู้ต้องหายาเสพติด ไอ้ยาไอซ์นั่นนะมันมัดตัวฉันดิ้นไม่หลุดแน่ๆ ฉันจะไม่เห็นเดือนเห็นตะวันอีกหลายสิบปี ออกมาอีกทีก็แก่หง่อม ในขณะที่ปล่อยให้เธอกับมันลอยหน้าพากันเดินสู่ประตูสวรรค์งั้นสิ ทำมาจนถึงขนาดนี้ ฉันไม่ยอมเสียคนเดียวหรอก

คำพูดประโยคนั้นแปร่งหูนัก ณัฏฐ์วศาไม่เข้าใจว่าลุลีกำลังพูดถึงเรื่องอะไร เธอกำลังพูดเรื่องอะไร?

เรื่องที่ผู้หญิงหน้าโง่อย่างเธอไม่รู้ไงล่ะ?

มีดที่กดลงมาบาดลึกจนทำให้ณัฏฐ์วศาสะอึก รู้สึกของเหลวเหนียวเหนอะกำลังไหลจากบาดแผลไปตามร่องอก

โอ๊ย!” อุทานออกมาอย่างเจ็บปวด

วลัญช์เริ่มใจคอไม่ดีกับภาพที่เห็น ขืนปล่อยให้เป็นอย่างนี้นานไป อาจจะเป็นอันตรายต่อตัวประกัน

เลือดสีแดงฉานที่ไหลเป็นทางจากลำคอของณัฏฐ์วศา บอกให้รู้ว่าเธอกำลังอ่อนแรงเต็มทีแล้ว

ผู้กองครับ ตัวประกันกำลังแย่นะครับจ่าเนตรที่เล็งปืนจ่อไปยังร่างนั่นเริ่มใจเสียไปด้วย

บอกให้หน่วยคอมมาโดเตรียมตัว

ชาร์ตเหรอครับ มันอันตรายและเสี่ยงเกินไปนะครับจ่าอาวุโสหวั่นเกรงกับคำสั่ง

มันไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้ว บางทีเราต้องเสี่ยง เขากระซิบบอก ก่อนจะยอมวางปืนลง

ในขณะที่สายตาของตัวประกัน มองเขาอย่างวิงวอนให้ช่วยเหลือเธอ ไอ้ตำรวจงั่งเอ๊ย! มัวทำอะไรของนายอยู่

โอเค พวกเรายอมตกลงตามข้อเสนอของคุณ แต่ปล่อยตัวประกันก่อนได้มั้ย?

ฉันจะเอานังนี่ไปด้วยเสียงตวาดตอบกลับมา

เธอกำลังอ่อนแรงเต็มทีแล้ว จะเป็นภาระคุณเปล่าๆวลัญช์พยายามต่อรอง

ฉันไม่โง่หรอกน่า....อย่ามัวเสียเวลาพูดมาก ฉันจะปล่อยมันเมื่อแน่ใจแล้วว่าฉันปลอดภัย ถ้าไม่อยากเห็นตัวประกันตายตรงนี้ ก็รีบไปเตรียมรถมา ลุลีตวาดกร้าวเสียงก้องดังกลับไป

 

ลุลีกำลังจะหนีได้ครับเจ้านายเสียงดังมาจากในความมืดของคนที่ซุ่มดูอยู่ห่างๆ

มึงไม่เห็นไอ้ชุดดำที่กำลังย่องมาเป็นโขยงนั่นหรือไง? ลูกพี่มันตบหัวลูกน้องดังฉาด....ค่าที่โง่นัก

เก็บมันซะ น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมออกคำสั่ง ก่อนฝีเท้าของคนเป็นเจ้านายจะเดินห่างออกไป

คนได้รับคำสั่งกลืนน้ำลายเอื๊อกลงคออย่างตัดสินใจกับคำสั่งที่ฟังดูช่างโหดร้ายเหลือเกิน

 

ก่อนที่จะตายฉันควรจะได้รู้ใช่มั้ยว่าเธอเกลียดฉันเรื่องอะไร?น้ำเสียงแผ่วกลั้นใจถามออกมา

ลุลีตวัดสายตามองใบหน้าสวยคนที่อยู่ในอุ้งมือของเธอแว๊บหนึ่ง ใบหน้าของณัฏฐ์วศาซีดเผือดเต็มที

อย่าทำสำออยหน่อยเลยน่า ถ้าคิดจะเป็นเมียบดินทร์ล่ะก็ นอกจากสวย รวย โง่แล้ว เธอยังต้องมีความอดทนให้มากๆเชียวล่ะ ไม่งั้นคงขาดใจตายถ้ารู้ว่าผัวเธอไปเที่ยวกกใครต่อใครได้ไม่เลือกหน้า

คำพูดของลุลีทำให้ณัฏฐ์วศาแข็งใจต่ออีกเฮือก เงยหน้าขึ้นมอง เธอหมายความว่าไง? หรือเธอกับแบงค์

ใช่...ฉันก็เป็นเมียมัน นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายจากดวงตาที่แข็งกร้าว และพราวไปด้วยน้ำตาที่ไหลเป็นทางอย่างขมขื่น ณัฏฐ์วศารับรู้ได้ถึงความเศร้าเสียใจและสิ่งที่อีกฝ่ายสะกดกลั้นอยู่ สติใกล้จะหลุดห้วงเต็มทีแล้ว

เปรี้ยง เสียงปืนดังขึ้น ร่างที่ซ้อนอยู่ข้างหลังเธอสะอึกเฮือก คมมีดปักฉึกลงไปที่คอ ก่อนที่ลุลีจะทรุดฮวบลง พร้อมๆกับร่างของเธอ

ดวงตาที่ใกล้ปิด ภาพตรงหน้า ไอ้นายผู้กองซื่อบื้อยังยืนนิ่งตะลึงงันตาค้างอยู่

นายเบื๊อกเอ๊ย!....นี่นะหรือที่พึ่งของประชาชน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

256 ความคิดเห็น

  1. #1 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 00:50

    โห  นางเอกช่างเก่งจิงๆอ่ะ
    วีนพระเอกได้ตลอดเลย
    ขนาดจะเป็นลมอยู่แล้ว
    ยังไม่วายแอบด่าพระเอกอีกหน่อย

    สนุกดีค่ะ  แล้วมาอัพไวๆนะคะ

    #1
    0