เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 6 : เป็นเรื่องเป็นราว 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

บทที่ 6

เป็นเรื่อง เป็นราว 2

 

 

 

 

เมื่ออาบน้ำเสร็จ เนตรปรีญาก็สดชื่น อารมณ์ดี กระปรี้กระเปร่า รีบเร่งแต่งเนื้อแต่งตัว แต่งหน้าแต่งตาทาแป้ง ปัดแก้ม เติมลิปสติก แล้วหยิบชุดสวยที่ซื้อมาเก็บนานแล้วตอนที่มันลดราคา แต่ยังหาโอกาสเหมาะๆ ใส่ไม่ได้

เดรสสายเดี่ยวสีดำ ปักเลื่อมวิบวับวาวระยับเหมาะสำหรับออกเที่ยวในยามค่ำคืน  เมื่อหมุนตัวเช็กความสวยที่หน้ากระจกจนมั่นใจ จึงหยิบกระเป๋าสะพายแล้วเดินลงมา

“ว้าว! นั่นคนหรือนางฟ้า” ชิษณุตาโต ผิวปากวี้ดวิ้วแซวเมื่อเธอเดินเยื้องย่างไปหา

เนตรปรีญาค้อนวงโต แต่ก็อดอมยิ้มไม่ได้ ผู้หญิงที่ไหนก็ชอบที่จะถูกผู้ชายมองอย่างชื่นชมกันทั้งนั้น ถึงจะเป็นเพื่อนกันก็เถอะ

“นายจะพาฉันไปกินอะไร?”

“ว่าจะพาไปร้านลาบนะเนี่ย เล่นแต่งตัวจัดเต็มมาอย่างนี้ สงสัยจะไม่ได้แล้วล่ะ” เขาว่ากลั้วขำ ก่อนจะเปิดประตูรถให้ แล้วผายมือเชิญ

“เชิญเลยครับคุณผู้หญิง”

“เว่อร์จริงๆ” เธอส่ายหน้าเบาๆ 

ชิษณุวิ่งมาขึ้นรถประจำตำแหน่งคนขับ ก่อนจะพาเธอไปทานอาหารที่ร้านติดแม่น้ำบรรยากาศดี พออิ่มหมีจากอาหารอร่อยๆ ก็ไปฟังเพลงต่อกันที่ผับ ออกกำลังโยกย้ายให้อาหารย่อยเสียหน่อย

โชคไม่ดี ที่ดันมาเจอแฟนเก่าของเขา ยัยรสรินเข้า

“กลับกันเลยไหมล่ะ?”

“ไม่ละ เขาก็มากับแฟนใหม่เขานี่”

“นายแน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไรน่ะ?”

“จะเป็นอะไร เธออย่าคิดมากเลยน่าเนตร ดื่มแล้วโยกกันให้สนุกดีกว่า” ชิษณุว่า เพราะนี่เป็นร้านโปรดของเขา และรู้จักกับเจ้าของร้าน จึงไม่น่ามีปัญหาอะไร

เพื่อนชายลุกเดินไล่ชนแก้วกับโต๊ะโน้นโต๊ะนี้ดูท่าว่าจะมาบ่อยจริงๆ จึงรู้จักคนไปทั่ว ก่อนที่จะหายตัวไป

“พี่ครับ พี่ณุให้มาเรียก บอกว่าจะกลับแล้ว” จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาบอกกับเธอ

“อ้าว! แล้วนายณุไปไหนล่ะ?”

“รออยู่ที่รถครับ” 

“แล้วใครจะจ่ายค่าอาหารค่าเครื่องดื่มนี่ล่ะ?” เธอถามเสียงดัง มองอาหารและเครื่องดื่มที่สั่งมากินดื่มบนโต๊ะ

“อ๋อ...พี่เขาเคลียร์บิลแล้ว พี่ไม่ต้องห่วง รีบไปเถอะครับ”

เธอจิ๊จ๊ะปากอย่างหงุดหงิด เพิ่งดื่มไปนิดหน่อย อารมณ์กำลังดี และเพลงก็กำลังมันส์เลย ยังอยากนั่งต่ออีกสักพัก แต่เมื่อสารถีที่พามาจะกลับแล้ว ขืนอยู่ต่อแล้วจะกลับยังไงล่ะ เลยตัดใจปลอบตัวเองว่า วันหลังถ้ามีเงินเดือนเงินดาวของตัวเองแล้ว จะแวะมานั่งพักผ่อนหย่อนอารมณ์ใหม่

มือเรียวคว้ากระเป๋าสะพาย ลุกขึ้นเทินร่างบนรองเท้าส้นสูงที่ร้อยวันพันปีไม่เคยหยิบมาใส่ พอเริ่มเมา การทรงตัวก็ดูจะยากลำบากกว่าตอนขามาที่สติเต็มร้อย

“จอดรถตรงไหนนะ?” เนตรปรีญามองหารถกระบะของชิษณุที่ลานกว้างอย่างลายหูลายตา ตอนที่มาถึงเขาจอดให้เธอลงที่หน้าร้านแล้วขับรถเข้ามาจอดคนเดียว

ดวงตางามหรี่ลงเขม้นมองหาในลานจอดรถกว้างที่ค่อนข้างจะมืดแถมอากาศข้างนอกก็อบอ้าว จนเริ่มรู้สึกถึงเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ซึมผุดพรายออกมาจากใต้ผิว ระบายความร้อนภายในร่างกาย ที่มีแอลกอฮอล์เข้าไปแผลงฤทธิ์ 

“บ้าน่า...เราไม่ได้เมาสักหน่อย” สะบัดหัวไปมา

“ว้าย...” ก่อนจะร้องลั่นเสียงหลง เมื่อจู่ๆ ก็ถูกมือปริศนาที่ไหนก็ไม่รู้กระชากแขนดึงไป แล้วถูกตวัดกอดรัดเอาไว้ด้วยผู้ชายรูปร่างสันทัด

“มาตามนัดเลยนะคนสวย” ไม่พูดเปล่า ปากร้อนๆ ยังไล่ระดมจูบลงมาบนใบหน้าเธออย่างหื่นกระหาย

“ว้าย...อะไรเนี่ย ปล่อยนะ ปล่อยฉันนะ”

“จะสะดีดสะดิ้งทำไมล่ะ? เธออยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ?” เสียงถามกลับมาอู้อี้ พร้อมกับซุกใบหน้าลงมาที่ซอกคอ กลิ่นเหล้าเหม็นโฉ่คละคลุ้งมาพร้อมกับลมหายใจ

เปลือกตาที่หนักๆ ง่วงๆ เบิกโพลงขึ้นมาอย่างตกใจอย่างสุดขีด

“แกเป็นใคร ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ” เธอกรีดร้อง พยายามปัดป้อง ยกสองมือขึ้นดันใบหน้าหื่นกระหายนั่นออกไปให้ห่างๆ

“พี่ว่านไงจ๊ะ...ก็ไหนเธอบอกว่าชอบฉัน”

“ชอบบ้า ชอบบออะไรกัน ฉันไม่รู้จักนายด้วยซ้ำ  ปล่อยนะ..ปล่อยสิโว้ย...” เธอโวยวายเสียงดัง หวังว่าใครจะมาได้ยินและช่วยเหลือ

แต่เคราะห์หามยามซวยจริงๆ ที่ไม่มีใครโฉบผ่านมาทางนี้เลย ในลานจอดรถที่มืดสลัวด้วยแสงไฟจากหลอดนีออนไกลๆ ที่สาดส่องมา แถมเสียงเพลงจากข้างในร้าน ยังดังอึกทึกครึกโครมจนกลบเสียงของเธอไปแล้ว 

“ไม่ต้องอายหรอกน่า” ว่าพร้อมกับประกบปากร้อนฉ่าลงมาที่ปากของเธอ ออกแรงดูดจุ๊บๆ จั๊บๆ อย่างน่ารังเกียจ

ในนาทีนั้น เนตรปรีญาตกใจจนหายเมา เธอพยายามตั้งสติ ทั้งๆ ที่ตกใจจนแทบเสียสติ ที่จู่ๆ ก็ถูกล่อลวงมาปลุกปล้ำในลานจอดรถ

เมื่อผู้ชายหื่นที่ยังเห็นหน้าไม่ชัดพยายามจูบปากเธอให้ได้ แถมยังไชลิ้นจะซุกแทรกทะลวงเข้ามาในปาก เธออาศัยจังหวะนั้น กัดฟันฉับลงไปสุดแรง

“โอ้ย...”

ได้ผล ผู้ชายคนนั้นร้องลั่น พร้อมกับผงะหน้าหงายออกไป เธอรีบใช้มือตะกุยข่วนหน้าข่วนตามันอย่างแรงเพื่อให้ปล่อยเธอจากพันธนาการ

“อะไรของเธอนี่...ยัยบ้า ก็ไหนยัยรสบอกว่า เธอแอบชอบฉันไง?” 

หัวใจเธอเต้นระรัวไม่เป็นส่ำ หอบหายใจฮั่กๆ มองหน้าให้ชัดๆ ถึงเห็นว่าผู้ชายคนนี้เป็นแฟนใหม่ของรสริน อดีตแฟนเก่าของนายชิษณุ และอย่างไม่ต้องสงสัย ว่าใครกันที่วางแผนล่อลวงเธอมาให้ผู้ชายตรงหน้านี่ปลุกปล้ำ 

เขาทำท่ากระฟัดกระเฟียด หน้าตาถมึงทึงแดงก่ำ ย่างสามขุมเข้ามาหา เธอถอยหลังกรูดหนี จนแผ่นหลังชนเข้ากับรถคันหนึ่ง รู้ว่าไม่มีทางให้ไปอีกแล้ว จึงตั้งสติ รวมกำลังเตะผ่าหมากเข้าไปกลางหว่างขาสุดแรง

“อ๊าก...” เสียงร้องลั่นหลงเหมือนวัวถูกจับตอนโดยไม่ฉีดยาชาให้ 

ในขณะที่ไอ้บ้านั่น กำลังยืนกุมเป้าจุกตัวงอหน้าเขียวหน้าแดง เธอก็ยกเท้ายันโครมเข้าไปอีกครั้ง จนร่างนั่นหงายหลังผึ่งล้มตึงลงไป ก่อนจะวิ่งหนีสุดชีวิต กลับเข้าไปที่ร้านอีกครั้งหนึ่ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น