เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 39 : ธุระเร่งด่วน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    9 พ.ค. 63

บทที่ 39

ธุระเร่งด่วน 1

 

 

 

 

 

“ติคะ...”

อติวัฒน์เหลียวไปตามเสียงเรียก

            “วิก้า...” เขารีบก้าวเท้าไปหาคนที่นอนอยู่บนเตียงที่เจ้าหน้าที่กำลังจะเข็นพาไปที่ไหนสักที่

“ขอโทษด้วยนะคะ ที่ต้องกวนคุณ” ใบหน้าตื่นกลัวว่า

“คุณเป็นยังไงบ้าง?” ถามอย่างเป็นห่วง

“ยังไม่รู้ค่ะ หมอบอกให้นอนนิ่งๆ ห้ามขยับเขยื้อน ตอนนี้กำลังจะพาไปทำซีทีสแกน”

เขามองหน้าซีดเซียวของเธอ

ที่คอของวิกานดามีเฝือกอ่อนดามเอาไว้ ตำรวจเพิ่งโทรศัพท์หาเขาเมื่อชั่วโมงมานี้เอง ว่าวิกานดาถูกคนร้ายชิงทรัพย์และทำร้ายได้รับบาดเจ็บหนัก

‘เธอแจ้งว่า คุณเป็นญาติคนเดียวของเธอ’

เขาที่กำลังสองจิตสองใจระหว่างจะเดินทางไปเชียงใหม่กับเนตรปรีญา ตัดสินใจมาหาเธอทันที 

วิกานดาไม่มีครอบครัวหรือเพื่อนสนิทที่นี่ พวกเขาอยู่ที่อเมริกากันหมด และเหตุผลที่เธอตั้งใจจะกลับมาปักหลักอยู่ที่ประเทศไทย ก็เพราะเขา

“วิก้ากลัวมากเลยค่ะ” เธอว่า แววตายังตระหนกไม่หายกับเรื่องที่เพิ่งผ่านมาสดๆ ร้อนๆ 

เขายื่นมือไปจับเธอเอาไว้ บีบเบาๆ ให้กำลังใจ

“ผมอยู่กับคุณนี่แล้วไง”

“ติอยู่เป็นเพื่อนวิก้านะคะ” แววตาที่มองมาขอร้อง 

เขาคิดถึงคนที่ทิ้งเอาไว้ที่สนามบิน ป่านนี้เธอคงขึ้นเครื่องบินไปเชียงใหม่แล้ว

และเขาก็บอกกับเธอว่าจะรีบตามไป ตั้งใจจะขอมาดูอาการของวิกานดาให้เบาใจก่อน แต่ตอนนี้ ผู้หญิงที่ถูกสั่งให้นอนนิ่งๆ เนื้อตัวถลอกปอกเปิก กำลังตระหนกตกใจเพราะผ่านเรื่องร้ายมา กำลังต้องการเขา

“อื้ม...ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ” เขากุมมือเธอแน่นเข้า ทอดสายตามองอย่างเป็นห่วงเป็นใย 

 

 

“ไหนล่ะ...ผัวเนตร?”

ชิษณุถามขึ้นมา เมื่อเห็นเธอลากกระเป๋าเดินทางสองใบออกมาจากข้างในอาคารสนามบินเพียงลำพังคนเดียว

เซอร์ไพร์สจากเกตุแก้วที่ว่าจะส่งคนมารับเธอ คนที่ว่าก็คือนายชิษณุนั่นเองไม่ใช่ใครที่ไหน

“พอดีติดธุระด่วน เดี๋ยวเขาจะบินตามมาทีหลัง” เธอบอกไปหน้าตาไม่ค่อยดีนัก เพราะจนป่านนี้ยังไม่รู้ว่า ธุระด่วนอะไรที่ทำให้อติวัฒน์ต้องรีบเร่งไปกะทันหัน

“ว้า...อดเจอเลย ว่าจะสัมภาษณ์สักหน่อย”

“สัมภาษณ์อะไร?”

“ก็สัมภาษณ์ว่า ทำอะไร ยังไง ไม้ไหน ถึงมัดใจได้เนตรไปเป็นเมียไง?” 

เธอกลอกตามองบน

“แล้วนี่จะเข้าโรงแรมเลยหรือเปล่า?”

“ยัง อยากกินส้มตำ พาไปกินหน่อยสิ”

“ร้านเดิมอ่ะน่ะ”

“อื้อ...ร้านนั้นแหละ กินที่ไหนก็ไม่ถูกปาก ถูกใจเท่าร้านป้าไมแล้ว”

“ข่าวว่าได้ผัวรวย ก็นึกว่าจะกินร้านข้างทางไม่ได้เสียแล้ว” เพื่อนชายยังกระเซ้ามา

“นี่นายตั้งใจมากัดฉันหรือไงฮะณุ ยัยเกตุบังคับใช้ให้นายต้องจำใจมาใช่ไหมเนี่ย?” ถามอย่างหงุดหงิด

“ไม่ได้บังคับสักหน่อย ณุอาสามาเองแหละ อยากมาเจอเธอน่ะเนตร แต่งงานทั้งทีก็ไม่เห็นบอกกันบ้างเลย”

เขาทำหน้ากระเง้ากระงอดอย่างน้อยใจ

“มันฉุกละหุกน่ะ?” เริ่มรู้สึกผิดนิดๆ

“ท้องก่อนแต่งเหรอ?”

“บ้า...ฉันดูเป็นคนง่ายขนาดนั้นเลยหรือไง?”

“ก็เพราะไม่ง่ายไง เราอุตส่าห์ตามจีบมาตั้งนาน ห่างตากันไม่กี่เดือน หนีไปมีผัวเฉยเลย” เขาบ่นพึมพำ

“นี่ๆ นายจีบฉันตอนไหนกัน?”

“ก็ที่ผ่านมาตลอดนั่นแหละ ไม่รู้เลยหรือไง?”

“พูดเป็นเล่น นายขอให้ฉันเป็นไม้กันหมายัยรสรินต่างหาก แล้วก็ลากยาวเลย ไม่งั้นฉันคงไม่ต้องหนีไปจากเชียงใหม่หรอก” พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาแล้วก็อดโมโหไม่ได้

เพราะเธอโดนไล่ล่า ปาเลือดใส่หน้าห้อง กรีดเบาะรถข่มขู่ ถึงต้องหนีกลับกรุงเทพฯ ไป แล้วก็ไปเจอกับอติวัฒน์ ทีนี้ละ เรื่องยาว ลากกันมาจนถึงทุกวันนี้ 

ไม่รู้ว่ามันเป็นโชคดีหรือโชคร้ายกัน?

“เป็นอะไร? บ่นๆ อยู่ก็เงียบไปเฉยเลย”

“คิดถึงผัว” ว่าใส่หน้า

“โอ้ย! อย่าย้ำได้ไหม? ช้ำใจนะเนี่ย” ชิษณุว่า ช่วยลากกระเป๋าไปขึ้นรถที่จอดไว้ในลานจอด ก่อนจะพากันขับไปกินส้มตำที่ร้านโปรดเจ้าประจำสมัยยังเรียนหนังสือ

“แล้วผัวเนตรจะตามมาเมื่อไหร่?”

“ไม่รู้เหมือนกัน เลิกถามถึงเขาเสียทีได้ไหม? แล้วไม่ต้องย้ำคำว่าผัวด้วย ฉันรู้แล้วว่าตัวเองมีผัวน่ะ”

“ก็ไม่ได้จะย้ำเนตร แต่ย้ำกับตัวเองต่างหากว่าให้ตัดใจ เพราะเขามีผัวแล้ว”

“ถ้าไม่เลิกพูดเรื่องนี้ ไม่ต้องมาเจอกันอีกเลย” เธอยื่นคำขาด แล้วนึกถึงเกตุแก้วขึ้นมาตะหงิดๆ 

นี่ถ้าอยู่ด้วย เธอคงไม่ต้องต่อปากต่อคำกับชิษณุคนเดียวอย่างนี้หรอก 

เพื่อนชายบ่นพึมพำอะไรคนเดียว ก่อนจะพาเธอไปส่งที่โรงแรม และอยู่เป็นเพื่อนกระทั่งเช็กอินเสร็จ

“เย็นนี้จะให้มารับไปกินข้าวด้วยไหม?”

“ไว้เดี๋ยวยังไงจะโทรไปก็แล้วกัน”

“พูดอย่างนี้ ไม่เห็นใจคนรอเลยนะ ไปก็ไป ไม่ไปก็ไม่ไปแค่เนี้ย ต้องคิดอะไรมากมายล่ะ”

“เออ...งั้นไม่ไป ฉันจะนั่งรถสี่ล้อแดงเที่ยวคูเมือง”

“อ้าว! ให้เรามารับก็ได้”

“ไม่เอา อยากได้บรรยากาศนั่งรถสี่ล้อ” 

“งั้นขอเลี้ยงเนตรกับแฟนมื้อหนึ่งนะ ตอนงานแต่งเราไม่ได้ไปด้วย เลยไม่มีของขวัญอะไรให้” 

“ได้...รอคุณติมาก่อนละกัน”

“แล้วคืนนี้ล่ะ ไม่อยากออกไปโยกสักหน่อยเหรอ? บรรยากาศเชียงใหม่ยามค่ำคืน” เอ่ยชวน

“เนตรต้องเตรียมเรื่องที่จะไปบรรยายน่ะ จะต้องร่างคร่าวๆ ไปให้อาจารย์ลักขณาช่วยดูก่อนด้วยว่าโอเคไหม?”

“แล้วพรุ่งนี้มีแพลนไปไหน?”

“ก็ว่าจะไปดูงานที่มหาวิทยาลัยนั่นแหละ มีอะไรน่าสนใจเยอะ เผื่อเอาไปใช้ที่โรงแรม”

“งั้นณุมารับนะ”

“ได้...นายว่างเหรอ?”

“ว่างไม่ว่าง เพื่อนมาทั้งทีก็ต้องว่างแหละ ไม่เจอกันครั้งนี้ ก็ไม่รู้อีกนานแค่ไหนจะได้เจอกัน”

“ก็ไว้นายแต่งงานไง เดี๋ยวฉันจะมาร่วมงาน”

“จะให้ไปหาเมียที่ไหน แฟนสักคนยังไม่มี”

เธอหัวเราะขำกับท่าทางกระเง้ากระงอดของเพื่อนชาย ไม่รู้ชิษณุพูดเล่นหรือพูดจริง เรื่องชอบเธอ จีบเธอ แต่ตอนนี้ไม่ว่าเขาจะรู้สึกอะไร มันก็ไม่สำคัญแล้ว เพราะเธอมีสามีเป็นตัวเป็นตน เป็นของตัวเองไปแล้ว 

 

 

 

แฟนๆ จ๋า รัชริลจะลงตัวอย่างให้อ่านประมาณ 70 - 80 % นะคะ
จะลงให้ถึงวันที่ 30 เมษายน 2563 นะคะ
แล้วจะขออนุญาตติดเหรียญบางตอน หลังจากนั้นนะคะ 
อยากอ่านอีบุ๊กฉบับเต็ม กดลิงค์ ไปซื้อได้เลยค่า

 

ที่เพจ นักเขียน : รัชริล วชิราภา ฟ้าเคียงดาว

 

 

ขอบคุณที่ติดตาม คอมเม้นต์ กดหัวใจ ให้กำลังใจ "เมียไม่ได้รัก" นะคะ  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น