เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 32 : อาการแปลกๆ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    2 พ.ค. 63

บทที่ 32

อาการแปลกๆ 2

 

 

“ว้ายๆ คุณเนตร” 

จิตติมา ผู้จัดการห้องอาหารอุทานเสียงหลง พร้อมกับรีบฉวยคว้าร่างเธอเอาไว้ก่อนที่จะหน้าคะมำลงไป

“เป็นอะไรไปคะเนี่ย?” อีกฝ่ายถาม ขณะที่เธอพยายามพยุงตัวไว้

“แอม...แอม...มาช่วยพี่หน่อย” 

“คุณเนตรเป็นอะไรคะ?” สาวเสิร์ฟที่ชื่อแอม กำลังจัดโต๊ะอยู่ รีบกระวีกระวาดทิ้งงานมาช่วยอีกคน 

“พามานั่งตรงนี้ก่อน” จิตติมาและแอมพยุงเธอมานั่งชุดเก้าอี้ที่ใกล้ที่สุด

“หน้ามืด” เนตรปรีญาว่า นิ่วหน้าใจสั่นรัวแรงขึ้นมา สองสาวช่วยกันหาอะไรมาพัดวี และไปขอหยูกยาจากป้าสมัยแม่ครัวมาด้วย

“พิมเสนน้ำค่ะคุณเนตร”

“หืม...กลิ่นฉุนจังค่ะป้า” เธอโบกไม้โบกมือนิ่วหน้าว่าไม่เอา

“ป้าก็มีแต่พิมเสนน้ำนี่แหละ เหม็นเหรอคะ?”

“ไม่ชอบค่ะ ยิ่งดมยิ่งเวียนหัว” 

“เอ๊ะ! ไอ้อาการอย่างนี้ คุณเนตรท้องหรือเปล่าคะ?” คุณป้าแม่ครัวตั้งข้อสงสัยขึ้นมา

สองสาวทั้งจิตติมาและแอมที่ยังไม่ได้แต่งงานพากันตาโตตื่นเต้นไปด้วย

เนตรปรีญาหน้างันไป หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำกับข้อสันนิษฐานของป้าสมัย

ตั้งแต่แต่งงานมา เธอไม่เคยคุมกำเนิด และอติวัฒน์เองก็ไม่ได้ป้องกันด้วย เพราะคุณโฉมฉายอยากอุ้มเหลน เร่งทั้งเธอและเขาอยู่ทุกครั้งที่เจอหน้า

แต่เธอรู้ว่า คนสมัยนี้ไม่ท้องกันง่ายๆ หรอก โดยเฉพาะคนที่พร้อมจะมีลูกอย่างเธอกับเขาด้วย

แต่ก็ตัดข้อสงสัยนี้ทิ้งไปไม่ได้ เพราะต่างก็ยังอยู่ในวัยเจริญพันธุ์กันทั้งคู่ แถมยังทำเรื่องอย่างว่ากันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันไม่เคยว่างเว้น

โดยเฉพาะอติวัฒน์ขยันนักเชียว มีแต่เธอนี่แหละที่ต้องปรามๆ ห้ามเขาให้เพลาๆ เบาๆ ลงหน่อย

ลำพังงานที่แต่ละคนรับผิดชอบ ก็ถือว่าหนักหนาเอาการอยู่แล้ว แต่สำหรับชายหนุ่ม เขาอ้างว่ามันเป็นวิธีแก้เครียด 

“อุ๊ย! โชคดีจริงเลยนะคะคุณเนตร เพิ่งแต่งงานแค่ไม่กี่เดือนเอง เปิดปุ๊บก็ติดปั๊บเลย” จิตติมาว่า น้ำเสียงหน้าตาดีใจกว่าเธอเสียอีก

 “พี่สาวของจอยนะคะ กว่าจะมีลูกได้ หมดเงินทำกิฟต์ไปตั้งเป็นล้านกว่าจะติด”

โดยลืมตัว มือบางเลื่อนไปแตะและลูบที่หน้าท้องแผ่วเบา

ถ้าเธอท้องขึ้นมาจริงๆ ตอนนี้ เนตรปรีญาไม่แน่ใจว่ามันจะเป็นโชคดีจริงหรือเปล่า?

ถึงจะใช้ชีวิตคู่ผัวตัวเมียกันมาพักใหญ่ เกือบๆ สามเดือนได้แล้ว แต่เธอก็รู้สึกได้ว่า เธอและเขายังไม่พร้อมสำหรับคำว่าครอบครัว พ่อ แม่ ลูก

เธอนึกถึงหลายคืนก่อน วันที่อติวัฒน์หื่นกระหายที่สุด คือวันเดียวกับที่วิกานดาไปทานข้าวเย็นด้วย 

เขาขอให้เธอช่วยเขาให้ลืมแฟนเก่า แต่หลังจากเมกเลิฟกันเสร็จและผล็อยหลับไป ชายหนุ่มก็ละเมอชื่อวิกานดาออกมา ในยามที่ไร้สติ หลังจากที่เพิ่งมีอะไรกับเธอเสร็จไปหมาดๆ แต่จิตสำนึกและส่วนลึกของเขาก็ยังร่ำเรียกหาผู้หญิงคนอื่น 

เธอนอนตาค้างอยู่ทั้งคืน แอบเข้าไปร้องไห้ในห้องน้ำโดยที่เขาไม่รู้ และหลังจากวันนั้น แม้อติวัฒน์จะทำทุกอย่างเป็นปกติ ทานข้าวกับเธอ อาบน้ำกับเธอ มีอะไรกับเธอ ในใจเธอก็ไม่มีความสุขปริ่มเต็มเช่นก่อนหน้านี้

เสียงเล็กในหัว คอยหยามหยันตัวเองอยู่ว่า แค่ตัวของเขาเท่านั้นที่อยู่กับเธอ ไม่ใช่หัวใจ และทุกอย่างที่เขาทำไปกับเธอก็แค่เพื่อใช้คั่นกลางฆ่าเวลา 

จากคืนนั้น เธอไม่เคยหลับลงเต็มตาอีกเลย ในหัวเฝ้าแต่วนเวียนคิดเรื่องนี้อยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“อ้าว! คุณเนตร ร้องไห้ทำไมคะ?” จิตติมาถามอย่างตกใจ

“เนตรปวดหัวมากเลยค่ะคุณจอย อยากนอนพักสักหน่อย” 

“ไปหาหมอไหมคะ จะได้ตรวจให้ชัวร์ๆ แน่ใจ”

“ไม่ค่ะ...เนตรคงแค่พักผ่อนไม่เพียงพอ” เธอเข้าใจว่าจะเป็นอย่างนั้นเสียมากกว่า

“แต่อาการคุณเนตรนี่...ป้าว่า...” ป้าสมัยวิเคราะห์วิจารณ์ เธอรีบยกมือห้ามอีกฝ่ายเสียก่อน

“ไม่ใช่หรอกค่ะป้า แล้วเนตรขอร้องทั้งสามคนเลยนะคะ อย่าพูดเรื่องนี้ไป เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดกันหมด”

สายตาทั้งสามคู่ มองมาที่เธออย่างคลางแคลงใจสงสัย

เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังรัวอยู่ในกระเป๋ากางเกง เป็นระฆังคั่นเวลา และไล่ให้ทั้งสามคนแยกย้ายกลับไปทำงานของตัวเอง

“ฮัลโล” เธอกดรับสาย เบอร์ที่ไม่คุ้นเคย

“เนตร...นี่อาจารย์นะ”

“อาจารย์?” เธอย่นคิ้วนิ่วหน้าฉงน

“ด็อกเตอร์ลักขณา อาจารย์ที่ปรึกษาของเธอน่ะ”

“อ๋อ...ค่ะ...อาจารย์มีอะไรคะ?”

“พอดีที่มหาวิทยาลัยจะจัดงานมหกรรมอาหาร และคณะของเราเป็นเจ้าภาพหลัก อาจารย์บังเอิญได้เห็นเธอสัมภาษณ์ในรายการทีวีวันก่อน ว่าตอนนี้เธอเป็นผู้จัดการห้องอาหารที่โรงแรม และดูแลพวกเมนูชูสุขภาพอยู่ ก็เลยอยากจะขอให้มาช่วยเป็นวิทยากรแบ่งปันประสบการณ์ความรู้ให้กับรุ่นน้องและคนที่สนใจ”

“ได้ค่ะอาจารย์ เนตรยินดีค่ะ” อาการวิงเวียนหายไป กลายเป็นดีใจจนเนื้อเต้น ที่จะได้กลับไปเยือนถิ่นเก่า และถ่ายทอดความรู้ของตัวเองให้กับรุ่นน้องๆ 

“คือว่า งบประมาณของราชการเนาะ มันจำกัดจำเขี่ยจริงๆ แบ่งไปโน่นไปนี่ ก็ไม่มีเหลือแล้ว ถ้าเธอจะมาช่วยด้วยใจ ไม่มีค่าตอบแทน จะได้ไหม?” สุ้มเสียงของอาจารย์ฟังดูเกรงอกเกรงใจทีเดียว

“ได้สิคะอาจารย์ เนตรไม่มีปัญหาอะไร”

“นั่นสิ อาจารย์ก็ว่า พอดีขอเบอร์โทรศัพท์มาจากเกตุแก้ว เพื่อนเธอบอกว่า เธอได้แต่งงานกับเจ้าของโรงแรมใหญ่โตร่ำรวย อาจารย์ดีใจด้วยจริงๆ”

“ขอบคุณค่ะอาจารย์” 

เธอและอดีตอาจารย์ที่ปรึกษา ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันอีกครู่ใหญ่ ก่อนที่อีกฝ่าย จะย้ำนัดหมายและกำหนดการของงานที่จะมีขึ้น 

เธอรับปากรับคำเป็นมั่นเหมาะ ไม่นึกห่วงอะไร เพราะงานที่ห้องอาหาร ตอนนี้ทีมของเธอเรียกได้ว่า สามารถทำกันเองได้ 

อีกอย่าง จิตติมาก็รับหน้าที่นี้มาก่อน มีความรู้ความสามารถที่จะดูแลเพียงลำพังได้

ที่จะหนักใจสักหน่อย ก็คือการไปคุยกับอติวัฒน์ต่างหากล่ะ ว่าเขาจะยินยอมหรือเปล่า?

ทั้งๆ ที่คิดว่า ไม่น่ามีปัญหาอะไร แต่ใจก็อดจะคิดมากไม่ได้

ตั้งแต่แต่งงานกันมา เธอกับเขาแทบไม่เคยแยกจากกันไปไหน ต้องกลับไปนอนด้วยกันทุกวัน จนกลายมาเป็นความเคยชิน แต่ขนาดนั้น เขาก็ยังละเมอเพ้อพกหาผู้หญิงคนอื่นเลย มันน่าเศร้าใจนัก

ความรักในตัวเธอสักนิด ไม่ผุดพรายขึ้นมาในหัวใจของเขาบ้างหรือไร เมื่อทั้งใช้งาน ทั้งกลั่นแกล้งรังแกเธอมาต่างๆ นาๆ 

ในขณะที่เธอ ไปเผลอไผลมอบหัวใจและชีวิตทั้งหมดให้เขายึดครองไปเสียตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ตัวเลย

แล้วนี่ถ้าเธอไม่อยู่หลายวัน ฝ่ายนั้นจะไม่เป็นหนูร่าเริงเลยหรือไร

แต่ไม่ว่าจะอยู่ หรือไม่อยู่ จะมีค่าแตกต่างอะไรล่ะ? 

ในเมื่อเขาก็ไม่เคยกลัวแมวอย่างเธออยู่แล้วนี่นา

 

แฟนๆ จ๋า รัชริลจะลงตัวอย่างให้อ่านประมาณ 70 - 80 % นะคะ
จะลงให้ถึงวันที่ 30 เมษายน 2563 นะคะ
แล้วจะขออนุญาตติดเหรียญบางตอน หลังจากนั้นนะคะ 
อยากอ่านอีบุ๊กฉบับเต็ม กดลิงค์ ไปซื้อได้เลยค่า

 

ที่เพจ นักเขียน : รัชริล วชิราภา ฟ้าเคียงดาว

 

 

ขอบคุณที่ติดตาม คอมเม้นต์ กดหัวใจ ให้กำลังใจ "เมียไม่ได้รัก" นะคะ  

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น