เจ้าสาว แสนพยศ

ตอนที่ 28 : จับไต๋ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    25 ก.พ. 61

 

ตอนที่ 27

จับไต๋ได้






“ก็จำได้ว่าตอนนั้น น้องนินอะไรนั่นยังผูกผมเปียอยู่ แกนี่มันเลี้ยงต้อยชัดๆ แหม! ทำตัวเป็นพี่ชายที่แสนดี พอเขาโตใช้งานได้ก็จับมาเชือดซะ”


“บ้า...แกนี่ยังปากเสียเหมือนเดิม ไม่รู้ว่านิดาทนผู้ชายอย่างแกได้ยังไง”


“ก็คงเหตุผลเดียวกับน้องนินทนผู้ชายเจ้าระเบียบเคร่งเป๊ะอย่างแกได้นั่นแหละ”

พูดออกมายิ้มๆ


“มานี่กะถล่มฉันอย่างเดียวเลยใช่ไหม?”


“อ้อ...ฉันเอาของขวัญงานแต่งมาให้”

ว่าแล้วก็หยิบซองสีขาวที่เตรียมมาอย่างดีในกระเป๋า ออกมายื่นให้


“ไม่อยากเดาว่านายจะใส่ซองเท่าไหร่ สงสัยจะหนักแน่ๆ ขอบใจ”


“ฮะฮ่า...ลองดูๆ“

คิ้วเข้มเหนือแว่นเลนส์ใสขมวดนิดๆ ก่อนจะหยิบแผ่นกระดาษที่อยู่ข้างในนั่นออกมา


“อะไรนี่ เช็คเงินสดสิบล้านหรือเปล่า?”


“ฉันไม่เอามะพร้าวห้าวมาขายสวนหรอก ระดับคุณหมอใหญ่เจ้าของโรงพยาบาล แกมันก็มหาเศรษฐีเงินถังเหมือนกัน ฉันคงไม่บังอาจว่ะเพื่อน”


“กิฟวอยเชอร์ ไปไหน?”


“ภูเก็ตนี่แหละ ไม่ใกล้ไม่ไกล ทะเลไทยสวยที่สุด เพราะฉันก็พาเมียมาฮันนิมูนเหมือนกัน แต่อย่าถามว่ารอบที่เท่าไหร่ จำไม่ได้ หลังจากแต่งงานอยู่กันไปนานๆ แกก็จะพบว่า มีอะไรในชีวิตอย่างอื่น สำคัญไปกว่าการมานั่งจดจำวันสำคัญต่างๆ เรื่องนั้นให้ผู้หญิงเขาจัดการไปฝ่ายเดียวดีกว่า เราก็แค่หาของขวัญคอยเอาใจ ตอนที่โดนเขาทวงเป็นพอ”


หมอพงศ์ภวัตส่ายหน้าเบาๆ อมยิ้ม สำหรับคู่เขาน่าจะเป็นตรงกันข้ามเสียมากกว่า เพราะเขาค่อนข้างจะจดจำเรื่องสำคัญระหว่างกันเอาไว้ ในขณะที่อีกฝ่ายไม่ได้สนใจเลย นั่นก็เป็นเพราะเขารู้ใจตัวเองมาตั้งแต่แรก


“ยังไงก็ไปให้ได้นะ ครอบครัวเราสองคนจะได้เจอกันด้วย ฉันอยากเห็นหน้าน้อง   นินของแกว่าโตขึ้นจะสวยแค่ไหน จำได้ว่าตอนเป็นเด็กๆ ก็น่ารักอยู่มากแล้ว”


“ได้ เดี๋ยวฉันจะลองชวนดู แต่ยังไม่รับปากนะ นินเองก็เพิ่งเริ่มงานใหม่ที่บริษัท ฉันก็ต้องเคลียร์งานที่ค้างไว้ตั้งแต่ก่อนแต่งงานให้เสร็จ”


“ฮะฮ่า...แล้วแกก็จะรู้ว่าการมีครอบครัวและชีวิตคู่มันเหนื่อยหนักหนาสาหัสแค่ไน แต่ความชื่นอกชื่นใจ อิ่มเอมหัวใจ เพื่อนคู่คิด คนที่เป็นอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต รวมถึงผลผลิตน้อยๆ ที่จะตามมาหลังจากนี้ มันยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์ คุ้มค่ากับการที่แกเสี่ยงชีวิตแลกมา”


คนมีประสบการณ์และนำหน้าไปหลายสเต็ปว่าพร้อมกับหัวเราะลงลูกคอเอิ้กอ้ากอย่างอารมณ์ดี

 

 


“นินมีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่ายังไงบ้าง?”


คำถามที่ถูกโยนมาให้ทำให้คนที่ไม่มีตำแหน่งสลักสำคัญอะไร และดูเหมือนอายุงานจะอาวุโสน้อยสุดในห้อง เรียกให้สายตาของใครต่อใครหันจับมาจ้องมองเธอเป็นตาเดียว


มีทั้งสายตาของความคาดหวัง และสายตาที่แสดงความอิจฉาริษยา ที่แม้จะเข้าร่วมประชุมอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก คุณนนทรีก็ยังให้ความสำคัญอยากฟังความเห็นของเธอ


แผ่นหลังเปรียวหยัดนั่งตัวตรง เสริมความสง่าให้บุคลิก ยิ้มนิดๆ ที่มุมปาก ก่อนจะแสดงความคิดเห็นด้วยน้ำเสียงใสชัดเจน มีจังหวะจะโคลนชวนฟัง


“จากรายงานของฝ่ายการตลาด เห็นว่าเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งของบริษัทเราเป็นที่น่าพอใจ ถ้าจะทำผลิตภัณฑ์ใหม่ขึ้นมาสักอย่าง นินเห็นว่าควรจะเน้นไปยังลูกค้ากลุ่มเป้าหมายซึ่งเป็นคนวัยทำงานไปจนถึงลูกค้ากลุ่มไฮเอนด์ คนกลุ่มนี้จะให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินค้าว่าต้องคุ้มค่าเงิน และต้องมีการออกแบบที่ทันสมัยเก๋ไก๋ ใช้ได้บ่อย ซึ่งตรงนี้คงเป็นเรื่องของฝ่ายผลิตที่จะไปทำการบ้านมา และนินก็ไม่ค่อยเห็นด้วยเรื่องจะถลกหนังจระเข้หนึ่งตัว เพื่อทำกระเป๋าหนึ่งใบ ขายแพงๆ เพียงเพราะว่าดูเป็นของที่หายากทำยาก ขอโทษด้วยนะคะถ้าจะคัดค้านความเห็นของใครบางคน  เพราะฟังดูมันโหดร้ายและทรมานสัตว์เกินไป เชื่อว่าคงมีพวกนักอนุรักษ์ออกมาวิจารณ์และต่อต้านแน่ๆ ถึงเราจะพูดว่าเลี้ยงเพื่ออุตสาหกรรมก็ตามเถอะ แถมวิธีนี้ก็ยังทำให้ต้นทุนการผลิตสูง มีความยุ่งยากหลายขั้นตอน”


คนเสนอไอเดียแลปราดสายตาซึ่งไม่ได้มีความเป็นมิตรมาแต่ต้นมายังเธอ แต่นินไพลินก็ไม่ได้สนใจ ยังคงพูดต่อไปตามความคิดของตัวเอง


“เธอคงลืมไปกระมังนินไพลิน ว่าบริษัทของเราทำธุรกิจ ไม่ได้ทำการกุศล”

คำพูดลอยๆ เชือดเฉือนขึ้นมาเมื่อเธอออกความเห็นจบแล้ว


“ใช่ แต่จรรยาบรรณทางการผลิตล่ะ? ไม่เถียงหรอกนะ ว่าเราก็ถลกหนังสัตว์อื่นๆ มาทำกระเป๋า มาทำเข็มขัด รองเท้าขายเหมือนกัน แต่ตรงนั้นมันเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่รับได้มานานแล้ว และเราก็ช่วยส่งเสริมให้ผู้ค้าหนังสัตว์ฟอกรายย่อยมีรายได้ มันเป็นเรื่องที่พอรับได้ ฟังดูมีเหตุผล แต่ไอ้เรื่องที่เสนอให้เลี้ยงจระเข้บ่อละตัว ถลกหนังทั้งตัวเป็นๆ นี่คนไทยส่วนใหญ่คงรับไม่ค่อยได้ บ้านเราเป็นเมืองพุทธ อ่อนไหวต่อเรื่องพวกนี้ หรือเธอว่าไม่จริง”


“จริงมันก็ใช่ แต่คนที่จะซื้อเขาก็เข้าใจ...”


“พอๆ เลิกเถียงกันเรื่องนี้ได้แล้ว ย่าเห็นด้วยกับนินน่ะ เจ้าอื่นเขาก็ทำกันแล้ว ปล่อยเขาทำไปเถอะ เราไม่ไปแข่งกับเขาตรงนั้น เน้นที่ทำแล้วสบายใจ ไม่ยุ่งยาก ไม่มีปัญหาตามมาจะดีกว่า” 


^^ ชอบก็เม้นต์ด้วยนะคะ อย่าลืมกดให้กำลังใจกันนะคะ ^^

^^ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ^^



และขอฝากนิยายรัก ครบรส เข้มข้น ผลงานของไรท์ อีกเรื่องนะคะ 
วิวาห์จำแลงรัก อัพทุกวันเช่นกันค่า ^^

กดลิงค์ได้เลย

^^ ติดตามไรท์ และผลงานเรื่องอื่นๆ กดตรงนี้ เลยค่า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น

  1. #23 FERN_CHONLADA (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:12
    รอนะครับ ชอบๆๆ
    #23
    0