เจ้าสาว แสนพยศ

ตอนที่ 26 : ไม่ได้ตั้งใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    24 ก.พ. 61

 

ตอนที่ 25

ไม่ได้ตั้งใจ





“เชอะ...แช่งให้ฉันกับพี่ตะวันเลิกกันหรือ? ไม่มีทางหรอกยะ”


คนว่าขมุบขมิบปาก พร้อมกับถือแก้วกาแฟเดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน โดยไม่รู้ว่ามีร่างสูงของใครบางคนเดินตามมา และก็ได้ยินประโยคที่เจ้าตัวพูดลอยๆ นั่นด้วย


ใบหน้าขาวคมเข้มยิ้มกริ่ม พอมือบางผลักประตูเข้าไปในห้องทำงานอย่างทุลักทุเลเขาก็เป็นฝ่ายช่วยเปิดให้


ดวงตาสวยเหลือกนิดๆ เมื่อมือยาวขาวของใครบางคน อ้อมไหล่มาดันประตูเปิดกว้าง ใบหน้าตระหนกหันขวับมามอง ไม่พอยังตกใจสะดุ้งจนทำกาแฟข้มข้นกระฉอกใส่เสื้อเชิร์ตสีฟ้าอ่อนที่อีกฝ่ายสวมใส่


“ว้าย”


“โอ้ย”


คุณหมอก็สะดุ้งสุดตัวเหมือนกัน เมื่อโดนกาแฟร้อนๆ แทบจะราดเข้าใส่หน้าอก


“พี่ตะวัน”

เรียกชื่อเขาเสียงหลง ก่อนจะรีบวางแก้วกับโต๊ะที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วยกมือขึ้นปัดๆ รอยนั้น


“ตายล่ะ เสื้อเปื้อนหมดแล้ว”


“แค่เสื้อไม่เป็นไร แต่เนื้อข้างในจะสุกแล้วมากกว่านะนิน อู้ย...ร้อนไปหมด”


“มาค่ะ เข้าไปในห้องนินก่อน”

ว่าแล้วก็ฉุดข้อมือใหญ่ดึงไปนั่งในห้อง แล้วรีบหาผ้ามาให้เช็ดทำความสะอาด แต่ดูเหมือนว่าต้องถอดซักเท่านั้นแหละ


“พี่มีเสื้อติดไว้ในรถ เดี๋ยวไปเปลี่ยนก็ได้...แต่ว่า...อู้ย...”

ยกมือขึ้นทาบๆ แตะๆ ที่ทรวงอก


นินไพลินหน้าเจื่อน ก่อนมือบางจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตออกทีละเม็ด แล้วแยกสาบเสื้อออกจากกัน เห็นผิวเนื้อตรงบริเวณหน้าอกแดงเป็นปื้นเลยทีเดียว


“ตายแล้ว แดงแจ๋เลย เจ็บไหมคะเนี่ย?”


“เจ็บๆ แสบๆ ค่ะ น้องนินพอจะหาว่านหางจระเข้ให้ได้ไหม? จะได้เอาทาช่วยบรรเทาอาการ”


“วะ...ว่านหางจระเข้หรือคะ?”

ดวงตางามกะพริบปริบๆ ก่อนจะเดินฉับๆ ไปยังโต๊ะทำงาน ยกหูโทรศัพท์สั่งไปยังเลขาของคุณนนทรีให้หาสิ่งที่ต้องการมาให้โดยด่วน

ประมาณสิบนาที แม่บ้านก็นำว่านหางจระเข้ขึ้นมาให้


“ขอบใจจ๊ะ”


พอร่างของบุคคลที่สามพ้นออกไปจากห้อง เธอก็เดินกลับมา


“ได้แล้วค่ะพี่ตะวัน”

ยื่นว่านหางจระเข้ในมือให้เขา


“อื้ม!” คุณหมอหนุ่มก้มลงมองรอยแดงที่หน้าอก


“พี่ทาเองไม่น่าจะถนัดนะ น้องนินช่วยทาให้หน่อยได้ไหมคะ?”


เล่นขอกันหน้าซื่อๆ ตาใสๆ แล้วใครจะไปปฏิเสธลง ยิ่งเมื่อคิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุให้เขาต้องเจ็บตัวด้วยแล้ว


มือเล็กกำว่านหางจระเข้ ก่อนจะบรรจงทาลงไปบนรอยแดงที่แผ่นอก มัดกล้ามเนื้อตรงนั้นกระเพื่อมเคลื่อนไหวเห็นได้ชัด ไม่อยากเชื่อว่า คนงานเยอะงานยุ่งอย่างหมอพงศ์ภวัตก็ยังอุตส่าห์ไปออกกำลังกายจนมีกล้ามเนื้อตรงส่วนนี้กับเขาด้วย แต่ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ทาๆ ไปแล้วเกิดมือสั่นขึ้นมาเสียดื้อๆ


และก็ไม่แค่มือสั่น เพราะหน้าก็ร้อนเห่อขึ้นมา เมื่อรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดแก้มในระยะใกล้ๆ พอช้อนสายตาขึ้นมอง ก็เห็นดวงตาคมกล้าจับจ้องมองเธออยู่


โดยอัตโนมัติที่ร่างบางผงะจะถอยออก แต่มือใหญ่คว้าจับมือเรียวเอาไว้ได้เสียก่อน


“ยังไม่ทั่วแผลเลย ทาทั่วๆ สิคะ”


“พี่ตะวันไปทาต่อเองเถอะค่ะ”

ว่าแล้วก็ดึงมือตัวเองออก ยื่นว่านหางจระเข้ในมือให้


แม้จะแสนเสียดาย แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น เมื่อเจ้าหล่อนถอยกรูดไปหลบเสียหลังโต๊ะทำงานตัวเขื่อง


“ว่าแต่พี่ตะวันมาหานินที่นี่มีอะไรหรือคะ?”

....และเขาจะทันได้ยินไหมว่าเธอพูดถึงเขาว่าอะไร


“นินลืมโทรศัพท์ไว้ในรถน่ะค่ะ”

ล้วงเอาโทรศัพท์ของเธอออกมา


นินไพลินจึงคิดขึ้นได้ ว่าตอนนั่งรถมาเธอโทรศัพท์หาเด็กรับใช้ที่บ้าน แล้วเผลอวางไว้ที่คอนโซลก่อนล้วงเอาลิปสติกมาทา ตอนลงจากรถมาก็ลืมหยิบใส่กระเป๋า


“พี่คิดว่าเผื่อนินมีธุระต้องติดต่อหาใคร”


“ขอบคุณค่ะ เลยรบกวนเวลาพี่ตะวันเลย ที่จริงน่าจะถึงโรงพยาบาลแล้วด้วยซ้ำ อันที่จริง ให้สมชายมาส่งนินก็ได้”


“ได้ยังไงล่ะ พี่ต้องทำหน้าที่ดูแลภรรยาสิ ไหนๆ บริษัทก็เป็นทางผ่านอยู่แล้ว”


และถ้าเขาไม่ได้เอาโทรศัพท์มาให้เธอ ก็คงพลาดที่จะได้ยินประโยคเด็ดๆ ที่ทำเอายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หุบ และคงมีกำลังใจทำงานตลอดทั้งวันด้วย  


เชอะ...แช่งให้ฉันกับพี่ตะวันเลิกกันหรือ? ไม่มีทางหรอกยะ


เธอจะไม่มีทางเลิกกับเขา...ฟังแล้วมันชื่นหัวใจชะมัด


^^ ชอบก็เม้นต์ด้วยนะคะ อย่าลืมกดให้กำลังใจกันนะคะ ^^

^^ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ^^



และขอฝากนิยายรัก ครบรส เข้มข้น ผลงานของไรท์ อีกเรื่องนะคะ 
วิวาห์จำแลงรัก อัพทุกวันเช่นกันค่า ^^

กดลิงค์ได้เลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น

  1. #21 FERN_CHONLADA (@FERN_CHONLADA) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:21
    รอนะจ้าา
    #21
    0