เจ้าสาว แสนพยศ

ตอนที่ 15 : ผู้ชายที่อยู่เคียงข้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    17 ก.พ. 61

 

ตอนที่ 14

ผู้ชายที่อยู่เคียงข้าง






ใบหน้าของคนเงื่องหงอยซึมกระทือเงยขึ้นมามอง ตาแดงๆ รู้สึกอยากจะร้องไห้ แต่ก็ไม่อยากแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น ทำให้เขายิ่งสงสารจับจิตจับใจ


“ไปเถอะ ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกัน ร้านขนมเจ้าโปรดของนินอยู่ใกล้ๆ นี่เอง เติมความหวานให้ร่างกายนะ จะได้สดชื่นขึ้น”


ไม่ว่าเปล่าเมื่อมือใหญ่กุมมือน้อยเอาไว้พร้อมบีบให้กำลังใจเบาๆ ฉายรอยยิ้มอบอุ่นเหมือนแสงตะวันแรกที่สาดส่องเข้ามายังหัวใจที่แห้งแล้งและผ่านความหนาวเหน็บมาทั้งคืนให้รู้สึกอุ่นขึ้น


ร่างโปร่งบางลุกขึ้นตามแรงฉุด ปล่อยให้หมอตะวันเป็นคนจูงมือลงมาจากสถานีตำรวจ แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อกองทัพนักข่าวกลุ่มใหญ่ไม่รู้มาจากไหน จู่ๆ ก็กรูเข้ามาหาเธอ พร้อมกับยกกล้องขึ้นถ่ายรูป


“ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้แจ้งข้อหาอะไรบ้างคะ?”


“แล้วทางคุณนินไพลินปฏิเสธ หรือยอมรับข้อกล่าวหานั้น”


“จะมีการแต่งตั้งทนายขึ้นมาสู้คดีไหม?”


“ตอนนี้ทางสังคมกำลังจับตามองว่า การดำเนินคดีของคุณอาจจะใช้เส้นสายและไม่มีความโปร่งใส เพราะคุณเป็นทายาทของตระกูลใหญ่อย่างอัศวพันธ์ คุณนินไพลินมีความคิดเห็นว่าอย่างไรครับ?”


จากคนที่ไม่เคยกลัวเกรงสิ่งใด หรือใครหน้าไหนทั้งนั้น ในเวลานี้     นินไพลินแทบจะห่อตัวซุกอยู่ในอ้อมอกของชายหนุ่มที่รีบตวัดร่างเธอเข้าสู้อ้อมกอด และใช้ตัวกำบังกางปีกปกป้องสุดชีวิต


“ขอโทษนะครับ อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลย ทางเรามาตามหน้าที่ของพลเมืองดี และทุกอย่างก็จะต้องเป็นไปตามกฏหมาย ตอนนี้ยังไม่พร้อมจะตอบคำถามที่อาจจะทำให้มีผลต่อรูปคดี แต่ยืนยันว่าเรื่องนี้โปร่งใสแน่นอนครับ ขอตัวก่อนนะครับ ขอโทษด้วยครับ”


หมอพงศ์ภวัตก็ใช้ตัวเองเป็นเกราะกำบังตอบแทน และด้วยความช่วยเหลือของเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงพาให้เธอขึ้นรถขับออกมาจากสถานีตำรวจเป็นผลสำเร็จ

 

 

“นินชอบเค้กไอศกรีมไม่ใช่หรือ? ไม่รีบทานเดี๋ยวมันก็ละลายหมดหรอก”


คนที่เอาแต่นั่งซึมเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะยื่นมือไปหยิบช้อนตักเค้กไอศกรีมที่เคยโปรดปรานเข้าปาก ซึ่งหมอตะวันเป็นคนสั่งมาให้ กระจิตกระใจเธอตอนนี้ไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว หัวสมองมันมึนๆ งงๆ คิดอะไรก็ไม่ค่อยออก


ยอมรับว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีผลกระทบต่อเธออย่างมาก ความมั่นใจที่เคยมีอย่างสูงส่ง ตกวูบลงมาต่ำเตี้ยเรี่ยดินอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน


“แล้วนี่พี่ตะวันไม่ต้องไปทำงานหรือคะ?”


“อื้ม! ที่โรงพยาบาลมีหมอหลายคนค่ะ ถ้ามีเหตุฉุกเฉินหรือร้ายแรงอะไรจริง พี่จิตตรีคงจะโทรศัพท์มาหาพี่แล้ว แต่นี่แปลว่าที่นั่นยังรับมือได้ไหวสบายมาก”

ตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น


“เลยต้องมาเสียเวลาเพราะนิน”


“เรื่องของนินสำหรับพี่ ไม่ใช่เรื่องเสียเวลาค่ะ มันเป็นเรื่องสำคัญ และพี่ก็เต็มใจที่จะทำ”


คำพูดแสนซาบซึ้งใจนั่นทำให้หัวใจโหวงเหวงค่อยๆ รู้สึกเต็มขึ้นมา


“นี่ถ้าไม่ได้พี่ตะวัน นินคงจะคว้างกว่านี้ คงไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องทำอะไรยังไง”


“เอาน่า เดี๋ยวทุกๆ อย่างมันก็จะผ่านไป นินไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกนะคะ”


“จนตอนนี้ คุณปู่คุณย่าก็ยังไม่มีใครคุยกับนิน”

นัยน์ตาสลดลงเมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ เพราะทั้งสองเป็นคนที่เธอแคร์อย่างที่สุด


“อื้ม! นินก็ต้องให้เวลาพวกท่านหน่อยนะคะ เวลาคนเรารักมาก ผิดหวังก็ต้องมาก โกรธก็ต้องมากเป็นพิเศษ” มือใหญ่ยื่นมากุมและบีบเบาๆ อย่างให้กำลังใจ


เท่านั้นคนที่พยายามจะเข้มแข็งมาตลอด ก็น้ำตากลิ้งไหลตกลงมาที่ข้างแก้มทั้งสองข้าง ใบหน้าแดงก่ำ สะอื้นฮั่กๆ ขึ้นมาอย่างไม่อาจจะเสแสร้งแกล้งทำ หรือเก็บกดเอาไว้ได้อีก


“ตอนนี้นินไม่เหลือใครเลยค่าพี่ตะวัน คุณปู่คุณย่าก็โกรธ ไม่มีใครจะรักนินอีกแล้ว” คนน้อยอกน้อยใจปล่อยโฮออกมาร้องไห้เป็นเด็กๆ กระตุกวิญญาณพี่ชายที่แสนดีให้ทำหน้าที่


“นิน”

คุณหมอเรียกชื่อหน้าเสีย ลุกขึ้นไปนั่งใกล้ๆ โอบร่างเล็กนั่นเข้ามากอดเอาไว้ แล้วลูบหลังลูบไหล่ปลอบโยนอย่างนุ่มนวลอย่างเช่นที่เคยทำ


“ใจเย็นๆ ก่อนนะคะคนเก่ง อย่าเพิ่งคิดมาก คุณปู่คุณย่าไม่มีทางที่จะไม่รักนินหรอกนะคะ เพียงแต่ตอนนี้ท่านอาจจะยังทำใจไม่ได้ และก็ผิดหวังกับเรื่องที่เกิดขึ้น”


“นินไม่รู้จะทำยังไงดี แค่ปัญหาที่มีก็หนักหนาสาหัสมากแล้ว ยังจะต้องมาเจอคนที่เรารักหมางเมินใส่ไม่สนใจอีก ฮือ...นินจะไม่ไหวแล้วค่าพี่ตะวัน”


ฝากนิยายรัก ครบรส เข้มข้น ผลงานของไรท์ อีกเรื่องนะคะ 
วิวาห์จำแลงรัก อัพทุกวันเช่นกันค่า ^^

กดลิงค์ได้เลย



^^ ติดตามไรท์ และผลงานเรื่องอื่นๆ กดตรงนี้ เลยค่า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น