ชู้นอกหัวใจ

ตอนที่ 19 : เรื่องมันยาว 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ม.ค. 60



“จะให้ฉันเปลี่ยนไปดูแลพรีดีแอคเซสแทนเธองั้นหรือ...ไม่เอาหรอก ตอนนี้ฉันรับผิดชอบคอนแท็กสองบริษัทก็วุ่นวายพออยู่แล้ว”

กัลยากรปฏิเสธทันทีที่ได้ยินคำขอร้องจากเธอ

“ฉันก็ไม่...ถึงจะรับผิดชอบดูแลบริษัทเดียว แต่ก็เขี้ยวเหลือหลาย กว่าจะผ่านได้แต่ละขั้นตอนยุ่งยาก แก้งานแล้วก็แก้งานอีก”

ตรีทิพย์รีบชิงพูดขึ้นมาทันทีที่พิจิกาหันหน้ามาหาเธอ เดาได้ว่าเพื่อนจะขอร้องอะไร

“งั้นฉันไปปรึกษาคุณชยุตติ์ก็ได้” หญิงสาวสะบัดหน้าพรืดไม่ง้องอนเพื่อนสองคน

“ฉันเชื่อว่าคุณชยุตติ์ก็ไม่ยอมให้เธอเปลี่ยนเหมือนกัน ตอนนี้ทุกคนก็งานล้นมือไปหมด ถามจริงเถอะพิจิ เธอมีปัญหาอะไรกับบริษัทนี้หรือเปล่า?”

“เปล่า”

 นอกจากไม่สบายใจ และก็ไม่อยากทำ

“งั้นก็เชื่อขนมกินได้ ว่าบอสเซย์โน”

กัลยกรทำนาย แต่พิจิกาไม่สนใจ พอเลขาหน้าห้องเจ้านายแจ้งคิวว่างให้เธอก็ขอเข้าพบทันที

“คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

เจ้านายโดยตรงหน้าตาซีเรียสทีเดียวเมื่อเธอแจ้งความประสงค์ให้ทราบ

“เปล่าค่ะ”

อ้าว! ไม่มีปัญหาแล้วคุณจะปฏิเสธทำไม เท่าที่ผมดู ทางโน้นเขาก็ชอบคุณออก วันก่อนผมเจอคุณตาลที่งานแต่งงานหลานสาวเพื่อน เธอชมคุณใหญ่เลยนะ”

หน้าสวยๆ ของพิจิกาหดเหลือสองนิ้วได้ นึกตำหนิตัวเองอยู่เหมือนกันว่าเอาเรื่องส่วนตัวมาพัวพันกับเรื่องงาน ซึ่งแสดงถึงความไม่เป็นมืออาชีพเลย

“แต่โปรเจ็คที่ดิฉันเสนอก็ผ่านไปตั้งแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว คนที่มาทำงานต่อรับรองว่าสะดวก สบาย ไร้ปัญหา”

“ก็นั่นไง ทำได้ดีมาแต่ต้น แล้วคุณจะมาเลิกกลางคันทำไมกันล่ะ?”

“ดิฉันไม่ได้จะเลิกทำนะคะ แค่อยากเปลี่ยนให้คนอื่นไปคอนแท็กแทน”

เจ้านายหนุ่มใหญ่ส่ายหน้าไปมาอย่างไม่เห็นด้วย

“เหตุผลแค่นี้ไม่พอ ผมอยากให้คุณรับผิดชอบงานนี้ต่อไป จนกว่าทางโน้นจะหมดสัญญากับเรา” น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่มีใครมาเปลี่ยนใจได้บอก เจ้านายของเธอขึ้นชื่อว่าใจดี แต่ก็มีความเด็ดขาด ลองว่าพูดมาอย่างนี้ หมดหวัง ต่อให้เธอเกาะขาร้องไห้อ้อนวอนยังไงก็ไม่สำเร็จหรอก ทางเดียวก็คือ ลาออก...ซึ่งตอนนี้เธอไม่ทำอย่างนั้นแน่ ทั้งบ้านทั้งรถยังต้องผ่อนส่งอยู่ และจะมีที่ไหนจ้างเธอด้วยเงินเดือนงามอย่างนี้ แม้จะมั่นใจในความรู้ความสามารถของตัวเอง แต่พิจิกาก็ยังไม่อยากเสี่ยง

“บอกแล้ว บอสไม่โอเคแน่”

น้ำเสียงตอกย้ำแว่วลอยลมมาเข้าหู ทันที่เธอเดินมาถึงโต๊ะทำงานแล้วทิ้งร่างนั่งลงอย่างหมดแรง

“รู้ก็รู้ ยังไปพูดให้เสียน้ำลายเปล่า?” อีกเสียงสนับสนุน

พิจิกาปรายตาขวางไปมองทั้งสองคนที่ลอบมองเธออยู่ก่อน และพอเห็นสายตาเธอ ทั้งสองก็รีบเบือนสายตาไปทางอื่นอย่างพร้อมเพรียง

นี่เธอยังจะเรียกสองคนนี้ว่าเพื่อนเธออีกได้ไหม? ไม่ให้กำลังใจกันเลย

สุดท้ายเธอก็ต้องยกหูไปขอกำลังใจจากคนคบกันดีกว่า

“ผมเห็นด้วยกับเจ้านายและเพื่อนคุณนะ”

กัลยกรพูดเธอยังไม่เคืองเท่าไหร่...ตรีทิพย์โต้แย้งอีกคนเธอก็ยังไม่เก็บเอามาคิด แต่พอได้ยินฟรานเชสโก้พูดอย่างนั้น อารมณ์ปรี๊ดก็พุ่งขึ้นมา

“นี่ คุณเป็นแฟนฉันนะ คุณต้องเข้าข้างฉันสิ” น้ำเสียงบอกชัดว่าอารมณ์เสียเฉ่งอีกฝ่ายไม่เบาทีเดียว

“แน่นอน ถ้ามันมีเหตุผลผมเข้าข้างคุณอยู่แล้ว...แต่นี่คุณกำลังหนีปัญหาอยู่นะ การทำงานทุกอย่างล้วนเจอปัญหา ให้เราได้ใช้ความสามารถขบคิดแก้ไข ผมไม่เชื่อว่าไม่มีปัญหาไหนแก้ไม่ได้” คนเจ้าเหตุผลว่า

“งั้นไหนคุณลองบอกวิธีแก้ปัญหานี้ให้ฉันหน่อยสิ ว่าฉันควรทำยังไง?”

“อื้ม! ไหนๆ คุณก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็แล้วทำไมไม่ยอมรับมันเสียล่ะ?”

ยอมรับ...ก็ถ้ามันง่ายอย่างนั้น เธอคงทำไปแล้ว ไม่ต้องเสียเวลายกหูโทรศัพท์โทรหาเขาให้เปลืองตังค์ แถมยังเสียเวลา และอารมณ์เสียไปยิ่งกว่าเดิม

“ถ้าคุณคิดว่ามันคือปัญหามันก็เป็นปัญหา แต่ถ้าคิดว่ามันไม่ใช่ มันก็ไม่ใช่ ปัญหานี้แก้ง่ายๆ คือแก้ที่ความคิดคุณ” คนเจ้าหลักการแนะวิธีที่ทำให้เธออึ้งทีเดียว

“โอเค...ซึ้ง...ขอบคุณ”

“ครับ...รับทราบ ขอรางวัลให้ผมด้วยนะ”

“ฉันประชดยะ” เธอแหวเข้าใส่

เสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีดังเข้ามาในสาย

“แฮฟ อะไนท์ เดย์ ค่ำนี้เจอกันนะครับ”

ยังไม่ทันที่เขาจะวางสาย อีกฝ่ายก็ชิงตัดไปเสียก่อน ฟรานเชสโก้ยังยิ้มให้โทรศัพท์อย่างอารมณ์ดี ซึ่งเขาไม่เคยเป็นแบบนี้มานาน

“คุยกับใครน่ะสินธุ์ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว”

“แฟนน่ะครับ” ตอบไปอย่างนั้นก็อดเขินไม่ได้

ศกุนตลาตาโตทีเดียวที่ได้ยิน

“อะไร มาอยู่เมืองไทยไม่เท่าไหร่มีแฟนล่ะ? เมื่อไม่กี่วันก่อนพี่ถามยังบอกว่าโสด”

เขาอมยิ้ม ไม่ตอบว่ากระไร

“วันหลังพามาแนะนำให้พี่รู้จักบ้างนะ อยากเห็นจริงว่าแฟนสินธุ์น่ารักขนาดไหนถึงคว้าหัวใจน้องชายพี่ไปได้”

น่ารักแค่ไหนนะหรือ? เขาไม่กล้าพูด เรื่องของรสนิยมส่วนตัวคงเอามาวัดกันไม่ได้ แต่ถ้าเรื่องวีน เหวี่ยง โก๊ะแล้วล่ะก็ เขาเชื่อว่าอย่างพิจิกา เป็นมือวางอันดับต้นๆ หาตัวจับยากแน่

“ครับ ถ้าผมมีโอกาส”

เขาแบ่งรับแบ่งสู้ ไม่มั่นใจนักว่าความสัมพันธ์ของเขากับเธอจะไปกันได้ยาวนานแค่ไหน แต่การมีแฟนก็ช่วยให้หัวใจกระชุ่มกระชวยขึ้นมาได้ไม่น้อย มีพลังและตั้งใจที่จะทำงาน แถมตอนจะกลับบ้านก็ยังกระตือรือล้นตื่นเต้นจะได้เห็นหน้า...แม้จะรู้ว่า ตอนนี้ยังเป็นได้แค่หมามองปลากระป๋องเท่านั้น

แต่เขาเชื่อมั่นเสน่ห์ของตัวเองว่าหากเดินเกมรุกเต็มที่ คงยากที่ผู้หญิงคนไหนจะกล้าปฏิเสธ โดยเฉพาะผู้หญิงที่อ่อนด้อยประสบการณ์กับเพศตรงข้ามอย่างพิจิกา

น่าแปลก...เธอเป็นผู้หญิงเปรี้ยว ทันสมัย แต่กับไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อน แม้เขาไม่ถือว่ามันผิดปกติ แค่แปลกใจ และก็อดรู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวอยู่ลึกๆ ไม่ได้ เพราะหลายครั้งเหลือเกินที่เขาไปพบเจอเธอในสถานการณ์ที่เข้าข่ายประมาทเลินเล่อ ทำตัวเองให้ตกอยู่ในอันตราย

ทางที่ดีคืออย่าให้หญิงสาวได้มีโอกาสเมา นั่นแหละคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด

“แล้วเรื่องงานเป็นยังไงบ้างจ๊ะ?”

“ก็เรื่อยๆ ครับ มีปัญหาใหม่ๆ เข้ามาให้แก้ไขทุกวัน”

“ทุกอย่างเพิ่งเริ่มต้น อย่าเพิ่งท้อเสียก่อนนะ” เธอยิ้มให้กำลังใจ

“ครับ ผมต้องเรียนรู้อะไรใหม่อีกหลายอย่างทีเดียว แต่ก็ดี สนุกดี”

ศกุนตลาดีใจที่ได้ยินแบบนี้

“แล้วกฤษล่ะ เขาช่วยสินธุ์บ้างหรือเปล่า?” พี่สาวถามเพราะรู้ดีกว่าน้องชายอีกคนเจ้าสำราญ เรื่องงานน่ะแม้จะรับผิดชอบเต็มที่ แต่ก็ติดจะเที่ยวเตร่จนบางครั้งเธอกลัวจะลุกมาทำงานไม่ไหว แต่เขาก็ไม่เคยขาดหรือลาถ้าไม่จำเป็นจริงๆ และยังจะเรื่องผู้หญิงที่ไม่เห็นจริงจังกับใครสักที

“อื้ม...ตอนนี้พี่ใช้บริการบริษัทที่ปรึกษาการลงทุนแห่งหนึ่ง เขามีคำแนะนำดีๆ ไอเดียใหม่ๆ และกลยุทธิ์การตลาดหลากหลายมาช่วยเราวางแผนงาน แถมยังดูแลบริการดีมากๆ สินธุ์สนใจไหมล่ะ? พี่จะได้แนะนำให้เจ้าหน้าที่ของบริษัทมาคุยกับสินธุ์”

“ก็น่าสนใจนะครับ”

“โอเค ไว้พี่จะให้เขามาคุยกับสินนะ คงต้องขอตัวกลับไปทำงานก่อนล่ะ”

“ครับ ขอบคุณมากนะครับพี่ตาล สำหรับอาหารกลางวันอร่อยๆ”

ฟรานเชสโก้กอดลาศกุนตลาและขอบคุณที่เธอมารับเขาไปทานข้าวมื้อกลางวันด้วยกัน หญิงสาวเดินออกไปสวนกับกฤษณุที่หน้าห้อง

“มีนัดกับสาวไหนอีกล่ะจ๊ะวันนี้” ถามพร้อมค้อนน้อยๆ ที่น้องชายปฏิเสธไปกับเธอ

“เปล่าครับ ผมไปทานข้าวกับเพื่อน พอดีมันมีปัญหานิดหน่อย”

“อื้ม! ดีเนาะ น้องชายคนหนึ่งก็ติดเพื่อน อีกคนก็ติดแฟน” พูดขึ้นมาลอยๆ แต่กลับทำเอากฤษณุหูผึ่ง เพราะจำได้ว่าเพิ่งคุยเรื่องนี้กับฟรานเชสโก้เมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เอง

“ติดแฟน พี่ตาลหมายถึงใคร อย่าบอกนะว่า” ชี้นิ้วหัวแม่มือไปทางคนในห้อง

“อื้อฮึ” ศกุนตลาพยักหน้าอมยิ้ม

“เป็นไปได้ไง ก็เมื่อไม่กี่วันก่อนสินธุ์ยังบอกผมว่าโสด...หึย....เจ้าหมอนี่ ไวไฟชะมัด” ถามอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะนึกเคืองที่ทำงานด้วยกันทุกวันแต่ฟรานเชสโก้กลับไม่เคยแพร่งพรายให้เขาได้ระแคะระคายเรื่องนี้ พี่สาวที่อยู่กันคนละบริษัท คนละออฟฟิศยังมารู้ก่อน เสียหน้าชะมัด

“นั่นสิ พี่ก็แปลกใจเหมือนกัน แต่สินธุ์ดูท่าจะเป็นคนจริงจัง รักใครรักจริง ไม่เหมือนใครบางคนแถวนี้ เอาแต่ทำตัวเป็นพ่อพวงมาลัยลอยไปลอยมา”

“แหม! ถ้าพี่ตาลจะพูดเสียขนาดนี้ เอ่ยชื่อผมเลยก็ได้ครับ”

ศกุนตลาหัวเราะขบขันคนทำหน้าง้ำ ก่อนจะขอตัวกลับบริษัท และทันทีที่ลับหลังพี่สาว กฤษณุก็รีบเข้าไปโวยวายกับลูกพี่ลูกน้องที่ไม่ยอมบอกเขาเรื่องมีแฟน

“ก็เราเพิ่งตกลงคบกันได้ไม่กี่วันนี้เอง”

“แล้วนายไปเจอเธอที่ไหน? ทำไมฉันไม่เห็นรู้”

ก็เขาสองคนออกจะตัวติดกันตลอด เว้นก็แต่วันนี้นั่นแหละ ที่เขาไปทานข้าวกับเพื่อนซึ่งเพิ่งบินกลับจากจีน

ฟรานเชสโก้อมยิ้ม ไม่ยอมตอบ ทำมีเลศนัยให้อีกฝ่ายสงสัย เขาอยากเห็นท่าทีกระวนกระวายใจใคร่รู้จนจะลงแดงของกฤษณุ

“นี่นายไม่ได้อำพี่ตาลกับฉันใช่ไหม? นายมีแฟนจริงหรือ?” ถามอย่างสงสัยคนไม่ยอมตอบ

“ฉันไม่รู้จะโกหกเรื่องแบบนี้ไปทำไม?”

นั่นสินะ...จะโกหกไปทำไม?

คนหนุ่มวัยเขา แถมถ้ายังหล่อเหลาแบบญาติหนุ่มสายเลือดอิตาเลี่ยนตรงหน้า คงอยากรักษาสถานภาพโสดเอาไว้ให้นานๆ เพื่อที่จะได้มีโอกาสเลือก และยังสนุกกับชีวิตได้เต็มที่

“แล้วนี่ไม่คิดจะแนะนำผู้หญิงของนายให้ฉันรู้จักหรือไง?”

ด้วยคุณสมบัติชั้นเลิศทั้งรูปลักษณ์ หน้าที่การงาน ฐานะ เขาเชื่อแน่ว่าผู้หญิงของฟรานเชสโก้จะต้องไม่ธรรดา ระดับดารานางแบบเลยก็อาจจะเป็นไปได้

+++++++++

 

ผู้หญิงไม่ธรรมดาที่กฤษณุวาดหวังเอาไว้ กำลังเดินท่อมๆ เลือกหาซื้อหนังสืออยู่ในร้านเจ้าประจำ พิจิกาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองฟุ้งซ่านเรื่องผู้ชายมากเกินไป จึงเลือกวิธีเบี่ยงเบนความสนใจไปทางอื่น และการออกไปปาร์ตี้สังสรรค์แบบหลุดโลกเมาหัวทิ่มก็ไม่ใช่สิ่งที่เหมาะกับเธอเลย เห็นได้ว่าครั้งแรกมันทำให้เธอเข้าใจผิดไปใหญ่โต จนนำมาซึ่งความผิดพลาดครั้งที่สองที่ยากเกินกว่าจะแก้ไข แม้ตอนนี้สถานะระหว่างเธอกับฟรานเชสโก้จะเป็นคนรักกัน แต่ในหลายวันที่ผ่านมา ทั้งเรื่องของกันตทัศน์และเขาก็ยังหนักๆ หน่วงๆ อยู่ในใจเธออยู่ดี และยิ่งคุณชยุตติ์ยืนยันให้เธอเป็นคนคอยคอนแท็กงานกับบริษัทของของศกุนตลาเหมือนเดิม การที่ต้องเผชิญหน้ากันครั้งต่อไปมันทำให้เธอรู้สึกประสาทเสีย แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่รู้ว่าเธอเคยคบหากับสามีของตัวเองก็ตาม....คำว่าสวรรค์ในอก นรกในใจเป็นยังไง เธอรู้ซึ้งเลยตอนนี้

ที่สุดเธอก็เลือกที่จะเบี่ยงเบนความคิดเตลิดฟุ้งซ่านของตัวเองไว้ที่หนังสือสักเล่ม ซึ่งเคยใช้ได้ผลเมื่อนานมาแล้ว ปกติเธอชอบอ่านนวนิยายรักติดเรท แต่ตอนนี้คิดว่าคงไม่เหมาะสักเท่าไหร่ นวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเหมือนตอนยังเรียนอยู่ไฮสคูลดูจะเข้าท่ากว่า

แต่ไปๆ มาๆ เธอกลับมาเยี่ยมๆ มองๆ อยู่บูทหนังสือท่องเที่ยวที่กำลังลดราคา...เห็นไหมว่าสำหรับผู้หญิงแล้ว ป้ายเซลล์มีผลในการดึงดูดค่อนข้างมาก

ท่องหลังคาโลก

พิจิกาหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาดู จำได้ว่าครั้งหนึ่งเธอกับกันตทัศน์เคยชักชวนกันว่าจะนั่งรถไฟสายที่ยาวที่สุดผ่านหลังคาโลก และในหนังสือเล่มนี้ก็มีภาพสวยๆ ระหว่างการเดินทาง รวมถึงเกร็ดความรู้ต่างๆ สอดแทรกให้อ่านสนุก

ถึงแม้วันนี้ความสัมพันธ์จะจบลงอย่างไม่เป็นทางการแล้ว แต่ความตั้งใจในการไปเที่ยวของเธอก็ยังคงอยู่ หรือพิจิกาจะต้องแบกเป้ท่องโลกตามลำพังอีกครั้งหนึ่ง

แล้วทำไมต้องไปคนเดียวด้วยเล่า...เธอมีแฟนแล้ว ทำไมไม่ชวนเขาไปด้วยกันล่ะ?

ว่าแต่ฟรานเชสโก้จะยอมไปกับเธอหรือ? ระยะเวลาไม่กี่วันที่เป็นแฟนกัน เธอกับเขายังไม่ได้รู้จักกันมากมาย ก็แค่คุยกันบ่อยขึ้น โทรศัพท์หากันทุกวัน และทานมื้อค่ำด้วยกันทุกเย็น นั่งคุยเรื่องราวสัพเพเหระแลกเปลี่ยนกัน เธอพยายามที่จะเรียนรู้จักเขาให้มาก

การคบหากับใครสักคนอย่างจริงจัง ทำให้เธอไม่ว่างจะมีเวลาคิดถึงกันตทัศน์ได้บ่อยอย่างเมื่อก่อน ซึ่งมันก็ดี แต่เขาก็ไม่อาจแทนที่ความทรงจำทั้งหมดของผู้ชายอีกคนได้ ความรู้สึกและความคิดถึงที่มีให้อดีตคนรักก็แค่จางๆ ลง แต่ก็ไม่ถึงกับหายไป บางทีเธอควรจะหากิจกรรมอะไรทำกับเขาให้มากขึ้น

พิจิกาเลือกหนังสือเล่มนั้นเอาไว้อ่านเพื่อหาข้อมูล ก่อนจะไปเลือกนวนิยายแนวสืบสวนอีกเล่มหนึ่งแล้วเดินไปจ่ายที่เคาน์เตอร์คิดเงิน

“ใบเสร็จกับเงินทอนค่ะ” พนักงานขายยื่นถุงใส่หนังสือพร้อมกับเงินทอนให้

ร่างเพรียวหมุนตัวกลับ กำลังนึกถึงเมนูอาหารเย็นสำหรับวันนี้ สายตาบังเอิญไปสะดุดกับปกหนังสือเล่มเดียวกับที่เธอเพิ่งซื้อจึงมองเลื่อนไล่ขึ้นมา แล้วตัวก็ชาวาบเมื่อไม่อาจหลีกเลี่ยงกับคนที่ตอนนี้เธออยากหนีหน้ามากที่สุด

“พิจิ”

“พี่กัน”

เป็นอีกครั้งที่เธอกับเขาใจตรงกันอย่างไม่น่าให้อภัย


อ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดแล้วจ้า ^^



ชู้นอกหัวใจ
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้ชายคลายเหงา...อยากจะเป็นเจ้าของตัวจริงหัวใจเธอ **********************พิจิกาอกหักยับเยินจากผู้ชายมีเมียแล้วเธอต้องกอบกู้สภาพจิตใจกลับมาให้เร็วที่สุดแล้ว...เขา...ก็ผ่านเข้ามาในชีวิตความบังเอิญที่ได้ช่วยหญิงสาวที่เมาไม่ได้สติทำให้การเริ่มต้นชีวิตที่เมืองไทยของเขาเต็มไปด้วยสีสันและเพราะปิ๊งเธอตั้งแต่แรกเห็นฟรานเชสโก้จึงอาสาช่วยเยียวยาหัวใจให้เขาขอคิดค่าเหนื่อยไม่มากไม่มาย แค่ให้ได้แอ้มเธอบ้างเป็นครั้งคราว...ก็โอเค
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

4 ความคิดเห็น