ชู้นอกหัวใจ

ตอนที่ 18 : เรื่องมันยาว 40 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 ม.ค. 60





“คุณจะไปไหน?”

คนที่เธอคิดว่าหลับลึกไปแล้วหลังจากเหนื่อยหอบสายตัวแทบขาดมาด้วยกันขยับปากถาม พร้อมกับปรือดวงตาเจ้าเสน่ห์ขึ้นมามอง

พิจิกาทำหน้าไม่ถูก...ท่อนแขนหนักๆ พาดลงมาที่เอว ไม่เป็นใจให้ขยับเขยื้อนไปไหน ทั้งๆ ที่แน่ใจว่าเคลื่อนไหวตัวแผ่วเบาและเงียบที่สุดแล้ว

“ฉันจะกลับบ้าน”

ตอบกลับไปน้ำเสียงเป็นกังวล

“หืม...”

เสียงครางในคอประหลาดใจ ก่อนจะลืมตาทั้งสองข้างขึ้นมามอง

“ยังไม่เช้าเลย” เขาว่าอย่างขี้เกียจ

“ต่อกันอีกยกก็ยังไหวนะ ผมเหลือคอนด้อมอีกสองสามอันในลิ้นชัก”

ให้ตายเถอะ คำพูดชักชวนเหมือนกับเธอเป็นพวกผู้หญิงรักสนุก เห็นเซ็กส์เป็นกิจกรรมแค่ออกกำลังกายหรือผ่อนคลายความเครียดเท่านั้น...นั่นก็ใช่...ความคิดของเธอเมื่อคืนนี้

แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ตอนที่รู้แจ้งกระจ่างว่า เหตุการณ์บนเตียงนี้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน คือครั้งแรกของเธอ

น้ำตาร้อนๆ หยดเผาะ...เผาะและเผาะอย่างห้ามไม่อยู่

ฟรานเชสโก้แทบหายง่วงทันที

“เฮ้ๆ คุณเป็นอะไร?”

เขาถาม ขยับตัวขึ้นนั่ง ท่อนขาใต้ผ้าห่มยังก่ายเกี่ยวกัน เธอรีบหดขาตัวเองเข้ามาดึงชายผ้าห่มแน่น เกิดมาหวงเนื้อหวงตัวเอานาทีนี้

“ทำไมคุณไม่บอกฉันว่าคืนนั้นเราไม่ได้มีอะไรกัน?”

คิ้วเข้มเลิกสูงอย่างประหลาดใจ...คืนนั้นเธอหมายถึงคืนไหน?

“ทำไมถึงปล่อยให้ฉันเข้าใจผิด ว่าเรานอนด้วยกันไปแล้ว” น้ำเสียงเจือสะอื้นต่อว่า

“หมายความว่ายังไง?”

“หมายความว่าฉันเพิ่งเสียตัวให้คุณเพราะเข้าใจผิดน่ะสิ” พูดจบเธอก็ร้องห่มร้องไห้เป็นการใหญ่

สมองที่ใกล้จะหลับแต่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมากะทันหันทบทวนคำพูดของหญิงสาว ก่อนจะอ้าปากค้างเข้าใจลางๆ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา

“คุณไม่ได้เต็มใจงั้นหรือ?”

“ไม่”

คำปฏิเสธตบฉาดใบหน้าเขาอย่างแรง แทนความสุขและอิ่มเอมเปรมปรีด์ คือความรู้สึกผิดนิดๆ ที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาเกาะกินหัวใจ ให้ความรู้สึกไม่ต่างจากผู้ร้ายที่ข่มขืนเธอ

“แต่คุณเป็นฝ่ายจูบผมก่อน” เอ่ยทักท้วง

“ก็เพราะฉันเข้าใจผิดน่ะสิ...ฉันคิดว่าฉันกับคุณมีอะไรกันตั้งแต่คืนนั้นแล้ว”

“เปล่า”

ใจเขาโหวงๆ ตอนพูดออกไปแบบนั้น

“แล้วทำไมฉันถึงใส่ชุดคลุมของคุณ แถมยังไม่มีเสื้อผ้าติดตัวสักชิ้น”

“ก็คุณเมา...คุณบอกจะอาบน้ำ”

เขารื้อความทรงจำในค่ำคืนนั้น

“คุณเงียบหายไปนาน พอผมเข้าไปดู คุณก็หลับอยู่ในอ่างน้ำทั้งชุดคลุม”

พิจิกาหน้าเหวอ...เธอจำอะไรไม่ได้จริงๆ

“คุณไม่ได้เปลื้องผ้าฉัน”

“สาบานด้วยเกียรติของสุภาพบุรุษ ผมไม่ได้ถอดอะไรออกจากเนื้อตัวคุณ...ทั้งรองเท้า ชุดที่คุณใส่ บราเซีย จีสตริง...ไม่”

หัวสมองช่างดีเหลือเกิน จำได้หมดแถมยังบรรยายละเอียดยิบ

พิจิกาแทบจะกรีดร้องออกมาพร้อมกับตีอกชกหัวด้วยความโกรธเกรี้ยวตัวเอง ที่เข้าใจผิดไปใหญ่โต...

แต่ไม่...เธอไม่มีทางคิดไปฝ่ายเดียวแน่ๆ ถ้าเขาไม่ช่วยยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะ

“แล้วตอนที่ฉันถามคุณล่ะ ว่าฉันทำอะไรบ้าๆ ลงไปกับคุณหรือเปล่า? ทำไมคุณยอมรับว่าฉันทำ”

“แล้วไอ้อะไรบ้าๆ ของคุณนี่มันหมายถึงอะไรล่ะ? ผมเข้าใจว่า ที่คุณเมาแล้วทำเหมือนบ้านนี้เป็นบ้านตัวเอง หยิกแก้มผมอีก แถมยังเกือบจะอาเจียนรดผมนั่นแหละเรื่องบ้าๆ”

มือเรียวยกขึ้นมาปิดหน้าอย่างอับอาย จะโทษเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก ทั้งคืนนั้นและคืนนี้

“ตกลงว่าฉันเข้าใจผิดไป”

“อื้ม...” น้ำเสียงของเขาฟังดูเครียดๆ

“และฉันก็ต้องมาเสียตัวโดยไม่ตั้งใจ เพราะคิดว่าเรามีอะไรกันแล้วนี่นะ...”

เจ้าแม่โศกาเริ่มประทับองค์ เมื่อเสียงคร่ำครวญหวนไห้สะอึกสะอื้นขึ้นมาอีก

มิน่า...เขาถึงว่าคำพูดของเธอแปลกๆ ยังจะท่าที่กระโจนเข้าใส่เขาเหมือนแม่เสือสาวเจนเวที แต่สุดท้ายกลับทำอะไรเงอะๆ งะๆ เหมือนไม่ค่อยประสีประสา มันเพราะอย่างนี้นี่เอง

“คุณเสียใจมากเลยหรือ?”

คนที่ก้มหน้ากับฝ่ามือเงยหน้าขึ้นมาค้อนขวับเขาน้ำตาเต็มหน่วย

“ก็แน่ล่ะสิ...ผู้หญิงคนไหนก็หวังจะมีครั้งแรกกับคนที่เธอรัก ด้วยความรักกันทั้งนั้น”

พูดแล้วก็จุกอก ทั้งคนพูดและคนฟัง ถึงแม้มันจะไม่ใช่ความผิดของเขา...แต่ก็อดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้

ความเงียบงันระหว่างกันยาวนานและบีบคั้นหัวใจ ก่อนที่ฟรานเชสโก้จะตัดสินใจอะไรบางอย่าง

“ตอนนี้คุณคบกับใครอยู่หรือเปล่า?”

ใบหน้าซีดเซียวเงยหน้าขึ้นมองเขา ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

“ผมเองตอนนี้ก็ไม่ได้คบใครเหมือนกัน”

แล้วไง? งั้นก็มาเป็นเพื่อนคลายเหงาให้กันงั้นหรือ?

“ทำไมเราไม่มาลองคบกันดูล่ะ”

ห๊า!!!!!

คำเอ่ยชวนจากดวงตาที่ฉายแววครุ่นคิด ไม่ได้บอกว่าพูดออกมาพล่อยๆ

พิจิกาอึ้งไป ไม่คิดถึงเรื่องนี้...ไม่ว่าก่อนหรือหลังจากที่ได้นอนกับเขาแล้ว

“คุณพูดเพียงเพราะอยากรับผิดชอบเรื่องเมื่อคืนนี้หรือ?”

ก็อาจจะใช่ แต่เขาไม่ได้หมายความว่าจะรับผิดชอบตัวเธอ...มันเป็นในแง่ของความรู้สึกมากกว่า

“ถ้ามีคนต้องรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา...ผมคิดว่าคงไม่ใช่แค่ผมคนเดียวหรอก”

อ้อ! เขาจะบอกว่าเธอก็ต้องมีส่วนผิดด้วยใช่ไหม?

นี่ไม่คิดจะแสดงความเป็นสุภาพบุรุษเหมือนพระเอกละครไทยหรอกหรือไร?

ก็เขาเพิ่งย้ายมาจากมิลานประเทศอิตาลี่ได้อาทิตย์กว่าๆ เท่านั้น คงไม่เคยดูละครไทยเลยกระมัง

“แต่เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน”

ถ้าจะนับเห็นหน้ากันจะๆ ก็เพิ่งครั้งที่สองเท่านั้นเอง มันออกจะเร็วเกินไปเสียหน่อย

“ผมคิดว่าการที่เราสองคนมีอะไรกันโดยไม่เกี่ยวกับความรัก น่าจะบอกได้ว่าเราต่างก็พึงพอใจในกันและกันอยู่บ้าง มันก็น่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีไม่ใช่หรือ?”

“คุณคิดว่ามันจะเวิร์กงั้นหรือ?”

“ไม่รู้สิ...แต่เราก็น่าจะลองดู”

นัยน์ตาสีสวยทอประกายแจ่มใสขึ้นมาอย่างมีความหวัง

ลองดู...แล้วถ้ามันไม่รอดล่ะ? เธอกล้าจะเสี่ยงหัวใจอีกครั้งหรือเปล่า?

รักเก่ายังคาราคาซัง แถมยังเจ็บกรุ่นๆ ไม่หาย จะกระโจนพรวดเข้าหาความสัมพันธ์ครั้งใหม่แล้ว เข้าตำราเจ็บแล้วไม่รู้จักจำ

แต่ที่เธอเลือกเขาก็เพื่อมาบำบัดความเหงาและความเศร้าทุกข์ทรมานใจให้ตัวเองไม่ใช่หรือ?

เธออยากจะลืมกันตทัศน์ ถึงได้ดึงผู้ชายคนนี้มาเกี่ยวข้อง...จะว่าไป เธอนั่นแหละที่เป็นคนเริ่มต้นหาผลประโยชน์จากเขาก่อน

ถือว่าเป็นข้อเสนอที่ควรรับไว้พิจารณา เพราะเธอมีแต่ได้ คงไม่เสียอะไรไปมากกว่านี้แล้ว

“ใครจะไปรู้ เราอาจจะไปด้วยกันได้ดีก็ได้ คุณเองก็จะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดต่อตัวเองด้วย”

“แล้วฉันจะรู้สึกดีกับตัวเองแง่ไหน?” ทวนคำพูดเขาอย่างไม่แน่ใจ

“ก็คุณอยากมีเซ็กส์กับคนที่คุณรัก ด้วยความรักไม่ใช่หรือ?”

เขากำลังจะบอกว่า การคบหาครั้งนี้ ต้องมีเรื่องนี้เข้ามาเกี่ยวข้องใช่ไหม? มิน่าถึงได้หน้าระรื่นขึ้นมา

“เดี๋ยว...แต่ฉันมีข้อแม้”

“หืม...ข้อแม้อะไร?”

“เราจะคบกัน แต่ไม่มีเซ็กส์กัน จนกว่าเราจะรักกัน”

ฟรานเชสโก้หน้างันไป

“แล้วถ้าคุณต้องการล่ะ?”

“ฉันไม่ต้องการ”

ตอบกลับไปอย่างมั่นอกมั่นใจ

“แล้วถ้าผมต้องการ”

หันมาจ้องหน้าเขาเขม็ง

“นั่นมันก็เรื่องของคุณ”

“แปลว่าผมไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นได้”

“ไม่ได้”

“อ้าว...ไหงเป็นแบบนั้นล่ะ? ก็คุณไม่ให้และผมก็ยังเป็นผู้ชายที่ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรง ฮอร์โมนหนุ่มยังพลุ่งพล่านแถมทำงานดีเยี่ยม”

“ไม่รู้ล่ะ คุณก็ไปหาทางออกเองละกัน แต่ห้ามมีอะไรกับผู้หญิงอื่น เพราะฉันก็จะไม่มีอะไรกับผู้ชายอื่นเหมือนกัน”

“ผู้หญิงกับผู้ชายมันไม่เหมือนกันนะครับคุณผู้หญิง” เอ่ยท้วงอย่างไม่เห็นด้วย

“ฉันรู้...แต่มันก็มีทางอื่นตั้งมากมายไม่ใช่หรือ?”

ฟรานเชสโก้พ่นลมหายใจแรงๆ นี่เขากำลังขุดหลุมฝังตัวเองอยู่หรือเปล่า? ถึงได้ยื่นข้อเสนอบ้าๆ นี่ให้กับเธอ ก็เพราะน้ำตาที่หยดเผาะๆ เป็นเผาเต่านั่นหรอก

ดูท่าทางหน้าเชิดๆ กอดอกแน่นไม่ยอมใครนั่นแล้ว...หาเรื่องปวดหัวให้ตัวเองแท้ๆ เจ้าเชสเอ๊ย! เขาได้แต่ครวญอยู่ในอก



อ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดแล้วจ้า ^^



ชู้นอกหัวใจ
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้ชายคลายเหงา...อยากจะเป็นเจ้าของตัวจริงหัวใจเธอ **********************พิจิกาอกหักยับเยินจากผู้ชายมีเมียแล้วเธอต้องกอบกู้สภาพจิตใจกลับมาให้เร็วที่สุดแล้ว...เขา...ก็ผ่านเข้ามาในชีวิตความบังเอิญที่ได้ช่วยหญิงสาวที่เมาไม่ได้สติทำให้การเริ่มต้นชีวิตที่เมืองไทยของเขาเต็มไปด้วยสีสันและเพราะปิ๊งเธอตั้งแต่แรกเห็นฟรานเชสโก้จึงอาสาช่วยเยียวยาหัวใจให้เขาขอคิดค่าเหนื่อยไม่มากไม่มาย แค่ให้ได้แอ้มเธอบ้างเป็นครั้งคราว...ก็โอเค
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

4 ความคิดเห็น