ภารกิจยั่วสวาท

ตอนที่ 10 : เกาะแสนดาว - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 พ.ย. 59




 “ปูทหารงั้นหรือ? มันไม่ใช่ปูลมหรอกหรือ?” 

เขาเข้าใจว่าปูลมคือปูตัวเล็ก วิ่งเร็วอยู่ตามชายหาด

“ไม่ใช่ค่ะ ดูจากก้อนกลมๆ นั่นสิคะ ถ้าเป็นปูลมจะไม่ปั้นทราย และตัวมันก็จะใหญ่กว่านี้ด้วย กระดองปูลมจะเป็นสี่เหลี่ยม แต่ถ้าปูทหารกระดองจะเป็นทรงกลม” 

เธอบอกจุดสังเกตให้

โดมินิคเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวผู้รอบรู้ ผงกหน้ารับอย่างนับถือ

“คุณรู้เรื่องพวกนี้มากจังนะ สมกับที่พ่อผมชื่นชมคุณเลย”

“ฉันเป็นลูกชาวประมงนี่คะ เกิดที่นี่ อยู่ที่ชายหาด อยู่กับทะเลมาตั้งแต่เด็ก”

เขาเองก็เกิดและโตในครอบครัวนักธุรกิจ ที่เห็นและคุ้นเคยกับแวดวงนี้มาแต่จำความได้ หากมันก็ไม่ได้ซึมซับเข้ามาในสายเลือดขนาดที่จะเก่งได้เท่าบิดา ยังต้องอาศัยอะไรอีกหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้

และการเรียนรู้ก็ดูเหมือนจะหยุดพักร้อนไปหลายเดือนตั้งแต่ที่เขามีคนรัก เพราะคิดว่าตัวเองเก่งกาจและเชี่ยวชาญเรื่องนี้แล้ว แต่ตอนนี้เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองยังอ่อนด้อยและไม่รู้อีกหลายอย่างทีเดียว

“ซ่า...” 

ขณะกำลังคิดอะไรเพลินๆ ก็ถูกน้ำทะเลสาดใส่ เมื่อหันไปดูก็เห็นผู้ช่วยคนสวยยืนยักคิ้วหยับๆ อย่างท้าทายหลังจากที่เปิดสงครามเข้าใส่ก่อน

“มาทะเล ต้องเล่นน้ำทะเลสิคะ” หญิงสาวเอ่ยชวน

เขาไม่ทันสังเกตเห็นว่าเธอเปลี่ยนกระโปรงยาวเป็นกางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋อวดขาเรียวยาวเสียตั้งแต่เมื่อไหร่ รูปร่างอวบอัดสัดส่วนโค้งเว้าน่าฟัดที่สวมใส่เพียงเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงขาสั้นตอกย้ำให้เขารู้ว่า เธอเซ็กซี่ขนาดไหน

และเพราะเขามัวตกตะลึงนานไป เธอจึงวักน้ำเข้าใส่จนตัวเปียก

“อ๋อ...เล่นอย่างนี้หรือ? ได้สิ อย่าหนีนะ” 

ว่าพร้อมกับวิ่งลงทะเลวักน้ำสาดเข้าใส่เธอบ้าง

เสียงหัวเราะใสกังวานผสานกับเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาชายหาด อินทุอรปราดเปรียวเสียยิ่งกว่าปูทหาร เมื่อหลบหลีกเขาไปมา และเป็นฝ่ายสาดน้ำเข้าใส่จนเขาเนื้อตัวเปียกปอนอยู่ฝ่ายเดียว

“ผมเปียกไปหมดแล้ว” 

คนตัวใหญ่ยืนนิ่งหน้ายู่เมื่อไล่ตามหญิงสาวไม่ทัน

อินทุอรหัวเราะเสียงร่วน ทำให้เขายิ่งครางฮึ่มในลำคออย่างแค้นเคืองใจ

“ผมไม่เล่นแล้ว...เล่นน้ำอะไรกันเปียกอยู่คนเดียวเลย” 

ว่าหน้าง้ำ ราวกับย่อขนาดตัวเองเป็นเด็กชายดอม

“ไม่เอาไม่เล่นแล้ว กลับดีกว่า” 

ว่าพร้อมกับเดินเทิ่งๆ ตัวเปียกขึ้นฝั่ง

อินทุอรเห็นว่าชายหนุ่มดูท่าจะงอนจริง ก็รีบวิ่งตามไป

“เดี๋ยวสิคะคุณดอม อย่าเพิ่งขึ้น”

คนแกล้งงอนแอบลอบยิ้มในใจ และเมื่อหญิงสาววิ่งมาถึงตัวคว้าแขนได้ เขาก็รีบหันกับไปรวบอุ้มร่างของเธอเอาไว้

“นั่นสิ...จะรีบขึ้นไปไหน? คุณยังไม่เปียกเลยนี่นา” 

อุ้มร่างที่รู้ตัวว่าถูกหลอกร้องกรี๊ดกร๊าดนั่นเดินลงไปทะเลด้วยกัน

“คุณดอมไม่เอานะคะ...ฉันไม่เล่น”

“มาทะเลก็ต้องเล่นน้ำทะเลสิ” 

เขาเอาคืน 

“มาทะเลไม่เปียกได้ยังไง?” 

ว่าแล้วทิ้งร่างที่อุ้มอยู่ลงทะเล จนจมน้ำทั้งตัว คราวนี้เป็นเขาที่หัวเราะบ้างเมื่อหญิงสาวทะลึ่งตัวพรวดขึ้นมาเนื้อตัวเปียกปอนหัวลีบผมลู่ ยืนหน้ายู่เหมือนเขาเมื่อครู่นี้ไม่มีผิด แต่โดมินิคก็ไม่ได้หัวเราะนานนัก เมื่อน้ำที่เปียกชุ่มโชกร่างอวบอัด ท่ามกลางแสงของวันทำให้เขาเห็นไปถึงไหนต่อไหน

เสื้อกล้ามสีขาว...เสื้อชั้นในสีเนื้อ...เซ็กซี่เป็นบ้าเถอะให้ตาย

ภาพตรงหน้าทำให้เขานึกไปถึงแคทเธอรีน แม็คคอร์มิค ในเรื่องstep up Revolution ในฉากที่เธอซ้อมเต้นกลางทะเลกับพระเอกในชุดเสื้อสีขาวและบิกินี่สีดำ

และถึงแม้มันจะเป็นแค่บราสีเนื้อ หากดีกรีความเซ็กซี่และร้อนแรงของภาพตรงหน้าที่เห็นชัดๆ จะๆ ด้วยสายตาของตัวเอง ไมผ่านจอภาพยนตร์ สร้างความตื่นตาตื่นใจกว่าหลายเท่านัก

นี่เขายังยืนแช่น้ำอยู่ใช่ไหม? แต่ทำไมถึงได้รู้สึกร้อนผะผ่าววูบวาบขึ้นมา

แต่แล้วก่อนที่โดมินิคจะเตลิดไกลไปกว่านี้ อินทุอรก็วักน้ำสาดเข้าใส่เขาโครมเปียกถึงหน้าเรียกสติกลับคืนมา

“เอาสิ...เอาสิ...ไหนๆ ก็เปียกแล้ว” 

มือเล็กสองข้างช่างวักน้ำสาดเข้าใส่เขาไม่ได้หยุดเลยทีนี้

“ได้สิ...ได้เลย...” 

แล้วสงครามน้ำทะเลก็เริ่มต้นขึ้นอย่างสนุกสนาน โดมินิครู้สึกว่าเขากลายร่างเป็นเด็กชายดอมที่อายุเหลือสักสิบขวบอีกครั้งหนึ่ง เมื่อมีความสุขสนุกสนานอยู่กับการเล่นแบบเด็กๆ

เขาไล่จับอินทุอรที่วิ่งเปรียวเหมือนกับปูทหาร ด้วยช่วงขาที่ยาวกว่า พละกำลังที่มากกว่า บนหาดทรายและท้องทะเลที่มีแต่เขากับเธอ ไม่ต่างจากชายหาดส่วนตัว รู้ตัวอีกทีเรือนร่างอวบอัดอรชรนั้นก็มาอยู่ในอ้อมกอด เสียงหัวเราะสนุกสนานค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงหญิงและชายที่อยู่ใกล้กันยิ่งกว่าใกล้ สายตาจับมองกันและกันนิ่ง

พวงแก้มสีแทนดูคล้ำขึ้น พราวหยาดน้ำเกาะอยู่บนผิวเนื้อนวลเนียน ผมหยักสยายเรียบลู่ ดวงตาคู่หวานคมเต็มด้วยความพิศวงงงงวย กลีบปากสีมะเหมี่ยวดูซีดจางอ่อนสีลงกว่าเดิมนิดหน่อย แต่ไม่ได้ลดทอนความเซ็กซี่ลงไปสักนิด

ยิ่งเมื่อสัมผัสใกล้ชิดกับเลือดเนื้อชีวิตของเรือนร่างอรชรอวบอัดในอ้อมแขน หัวใจที่ไม่เคยหวั่นไหวให้ผู้หญิงคนไหนมานานก็สั่นพร่าหวาดหวั่น แรงโน้มถ่วงของโลกทำให้เขายังยืนนิ่งตะกองกอดเจ้าหล่อนเอาไว้ แรงดึงดูดของเลือดเนื้อชีวิตและความเป็นชายข้างใน กำลังเรียกร่ำให้ใบหน้าคร้ามเข้มชะโงกเข้าไปหา ดวงตาคู่สวยปรือปิดลง เมื่อปลายจมูกโด่งแตะกับจมูกของเธอ

มันเร็วไป แม้จะบอกกับตัวเองว่าเร็วไป...แต่ยิ่งเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือ?

เธอจึงไม่ขัดขืนแม้จะฝืนความรู้สึกอยู่นิดหน่อย...พร้อมที่ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น...สิ่งที่จะช่วยเปลี่ยนชีวิตไม่ให้ต้องตกนรกหมกไหม้

ปลายจมูกโด่งเคลียคลอกับจมูกเล็กน่ารัก ริมฝีปากเร่าร้อนกำลังจะทับทาบลงบนกลีบปากฉ่ำด้วยน้ำทะเล เขาเคยชิมมันมาครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้....รสชาติหวานซ่านซ่ายังติดตรึงอยู่ และเย้ายวนเชิญชวนให้อยากชิมอีกสักครั้ง

เขาจึงไม่ยั้งตัวเองเมื่อสาวเจ้ายินยอมพร้อมใจไม่ได้ผลักไสรังเกียจปฏิเสธ

“คุณดอม...หนูอิน...ยู้ฮู...มัวเพลินกันอยู่ที่ไหน....หนูอิน...คุณดอม...ครับ” 

หากเสียงเรียกของลุงทองถมไม่ขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน

อินทุอรดีดตัวผึงออกห่าง หน้าตาตื่นเหมือนกำลังจะถูกขืนใจยังไงอย่างนั้น รีบวิ่งจากหลังโขดหิน คว้าเอาผ้าที่นุ่งเป็นกระโปรงชิ้นล่างมาคลุมทับเสื้อที่บางจ๋อย

โดมินิหน้าค้างไป....แต่ที่ค้างยิ่งกว่าคืออารมณ์

อีกนิดเดียว...อีกนิดเดียวเท่านั้นเอง

+++++++++

 

“อะไรนะคะ ลุงกับป้าจะไม่อยู่?”

อินทุอรถามเสียงหลง

“ค่ะ แต่ไปไม่นานสองวันเท่านั้นเอง พอดีญาติตาถมที่ฝั่งกระโน้นเขาจะทำบุญขึ้นบ้านใหม่ ก็จะไปช่วยเขาเสียหน่อย ถือว่าไปรวมญาติด้วย เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ว ต่างก็ยุ่งธุระหาเลี้ยงปากท้องน่ะค่ะ” 

ป้ากัลยาขยายความ

อินทุอรลอบมองคนข้างๆ ที่ก็หันมามองเธอเช่นกัน พอสบตากับเขา เธอก็รีบหลบตา นึกถึงเรื่องน่าอายเมื่อตอนเย็น

“ยายกัลน่ะเขาก็ห่วงหนูอินกับคุณดอมว่าจะกินจะอยู่ยังไง? พอดีคุณดอมจะออกไปตกหมึกด้วยกันค่ำนี้ ก็เบาใจหน่อยว่าจะได้มีเสบียงตุนไว้ให้”

“ไปสองวันเลยหรือคะ?”

“ค่ะ สองวัน ช่วยเตรียมงานวันหนึ่ง อีกวันก็วันงาน...หนูอินกับคุณดอมอยู่กันได้นะ” 

ถามอย่างนึกกังวล

อินทุอรลำบากใจ แต่ก็เข้าใจว่าทั้งสองคนดูแลรีสอร์ทนี้ให้มาตลอด แทบไม่เคยได้หยุดพักไปไหน

“ค่ะ อินอยู่ได้”

เธอตอบรับเพื่อให้กัลยาสบายใจ

“ลุงเตรียมน้ำมันให้แล้วนะครับ อยู่ที่โกดังเก็บของ เติมวันละแกลลอนก็น่าจะอยู่”

“ถ้าอยากกินกุ้งปลาสดใหม่ หรือพวกอาหารทะเลแห้งก็อ้อมเขาไปซื้อฝั่งนู้นได้นะคะ เอาเรือไปเร็วกว่า แต่เผื่อว่าอยากจะเดินเที่ยวเล่นสำรวจเกาะกัน” 

เอ่ยแนะนำ

เฮ้อ! รู้ว่าคุณอยู่ด้วยกันได้ ป้าก็สบายใจ รีบทานข้าวค่ะ ทานเยอะๆ เลยนะคะ ตกหมึกน่ะต้องใช้แรงเยอะ คุณดอมเอาข้าวเพิ่มไหมคะ?” 

ถามชายหนุ่มอย่างเอาใจ

โดมินิคยื่นจานข้าวให้ขอข้าวอีกทัพพี รู้สึกหิวโซเป็นพิเศษ เล่นน้ำทะเลเมื่อเย็นนี้เขาใช้พลังไปเยอะทีเดียว และไอ้ที่ใช้พลังไปยิ่งกว่า ก็คือข่มความรู้สึกของตัวเองต่างหาก

เขารู้ว่าไม่ควรที่จะถึงเนื้อถึงตัว ใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้หญิงคนไหนถึงเพียงนั้น

เพราะมันทำให้ความตั้งใจของเขาที่เคยให้สัญญาต่อเอลซ่าไขว้เขว

อีกอย่างอินทุอรเป็นผู้ช่วยเขา...และก็ช่วยได้ดีทุกเรื่องเสียด้วย หากไม่มีเธอเขาคงจะลำบากยุ่งยากใจกว่านี้ สมภารไม่กินไก่วัดฉันท์ใด เขาจึงไม่ควรจะใกล้ชิดสนิทสนมกับเธอเกินเลยฐานะของเจ้านายกับลูกน้อง

แล้วทำไมเขาต้องห้ามใจ...ห้ามความต้องการของตัวเองแต่ฝ่ายเดียวด้วยเล่า

ในเมื่อเอลซ่ายังไปทานข้าวมื้อค่ำกับเจ้านักแข่งรถเอฟวัน และมหาเศรษฐีน้ำมันจากอาบูดาบีได้เลย

เขาหงุดหงิดและหัวเสียมากตอนที่รู้เรื่องนี้...แต่เอลซ่าจะไม่มีวันรู้เรื่องของเขากับอินทุอร ไม่ว่ามันจะเกิดหรือไม่เกิดอะไรขึ้นก็ตามที...เธอไม่มีวันเชื่ออยู่แล้วว่าเขาจะกล้านอกใจเธอ ไม่มีทาง


*****เขากำลังจะไปตกหมึกกัน...อะไรจะเกิดขึ้นหนอ 


ภารกิจยั่วสวาท ในรูปแบบอีบุ๊ค พร้อมโหลดแล้วนะคะ ^^



ภารกิจยั่วสวาท
วชิราภา/รัชริล
www.mebmarket.com
เพื่อปลดหนี้ก้อนโตและไม่ต้องแต่งงานกับผู้ชายคราวพ่อเธอต้องทุ่มทั้งใจทั้งกายเพื่อยั่วให้ลูกชายเจ้านาย ตกหลุมรัก ******************************************************** “ฉันไม่เล่นกับคุณแล้ว จับโน่นจับนี่ของฉันอยู่ได้”ชายหนุ่มดึงร่างอรชรเข้ามาใกล้ พร้อมกระซิบให้ได้ยินเพียงสองคน“ของคุณหรือ? ผมนึกว่าทั้งหมดนี่เป็นของผมเสียอีก” เขาแตะนิ้วจิ้มลงที่ทรวงอกอวบอิ่มจนผู้เป็นเจ้าของสะดุ้ง “ตรงนี้ก็ใช่...ตรงนี้ก็ใช่...” ชี้ไปที่ลาดไหล่แล้วลูบไล้ไปตามแขนเรียว “ตรงนี้ก็ของผม...นี่ก็ด้วย” ลูบผ่านหน้าท้องนวลเนียนก่อนจะเลื่อนต่ำลง มือบางรีบคว้าหมับจับเอาไว้ก่อนที่เขาจะตะปบลงตรงส่วนสำคัญผู้ชายคนนี้รู้จักอายกับใครบ้างไหมนี่?หน้ามึนก็ที่หนึ่ง...หน้าไม่อายก็ที่สุด เกิดมาไม่เคยพบไม่เคยเห็น“อะไรๆ ของฉันก็เป็นของคุณหมดเลยนะคะ” พูดประชดคนโลภมาก “แล้วมีอะไรที่เป็นของฉันบ้างล่ะ” ช้อนสายตาขึ้นมาถามโดมินิคยิ้มเผล่นัยน์ตาเป็นประกายระยิบระยับจับมือบางมาตะปบที่คลื่นลอนซิกแพ็ก“นี่ไงล่ะของคุณ” อินทุอรอึ้งไปปล่อยให้มือใหญ่ลากจูงมือน้อยไล่ขึ้นมาที่หน้าอก“นี่ก็ของคุณ”เธอกลืนน้ำลายรู้สึกลำคอแห้งผาก กะพริบตาปริบๆ เมื่อเขายังลากมือต่อไปยังหน้าอกเบื้องซ้าย“ตรงนี้ก็ของคุณ” นัยน์ตาเชื่อมหวานจ้องมองล้ำลึกเขาหมายถึงเจ้าก้อนเนื้อมีชีวิตที่เต้นตุ๊บๆ อยู่ข้างในจนเธอรู้สึกได้นั่นใช่ไหม?หัวใจของเขาเป็นของเธออย่างนั้นหรือ?ครานี้แพขนตาหนาดกกะพริบถี่ยิบห้ามม่านน้ำตาเอาไว้ด้วยความตื้นตันใจ ซาบซึ้ง เพราะแม้แต่ตัวเธอเองยังไม่กล้าที่จะยกหัวใจให้ใครได้ง่ายๆ เธอซาบซึ้งปลื้มปริ่มเสียจนน้ำตาแทบไหล หากเขาไม่พามือเล็กลากลงไปด้านล่างกึ่งกลางกายให้มือน้อยตะปบลงไปบนความแข็งกร้าวที่พร้อมพรั่กซึ่งตอนนี้กำลังขยับขยายเต็มไม้เต็มมือ“และตรงนี้ ก็เต็มใจที่สุดจะเป็นของคุณ” อินทุอรตาโตเหลือกลานด้วยความตกใจ เธอว่าแล้วเชียว ไอ้ยิ้มดวงตาวับๆ แบบนี้ของเขา มันไว้ใจไม่ได้“อี๋...ปล่อยนะ...ปล่อย...ฉันไม่เอาของคุณหรอก” ร้องเสียงหลง พร้อมกับดึงมือกลับคืน แต่โดมินิคไม่ยอมปล่อยง่ายๆ กลับหัวเราะลั่นอย่างชอบอกชอบใจ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #10 pretty-p (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 11:06

    เพิ่งรู้สึกหมันไส้แฟนสาววันนี้เหรอ คะ เอ อะไรๆๆๆก็เปลี่ยนใช่ไหมคะ 55555

    #10
    0