จอมใจจอมเถื่อน

ตอนที่ 9 : กรึ๊บๆ ปริศนา 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ม.ค. 61


 

 

 

 

 ๓

กรึ๊บๆ ปริศนา (2)

 

 

 

 

รมเดือนแล้วกระมังที่เจ้าลูกชายไม่ได้ออกไปเจอคู่ชก เพราะเขามัวแต่หมกตัวกรำงานอยู่ในไร่ ด้วยใกล้ฤดูไถหว่านจึงต้องรีบเร่งทั้งเตรียมดินควบคู่กับทำการเพาะปลูกไปเสียด้วยกัน และไอ้ที่ดินกว่าห้าร้อยไร่ก็เอาเวลาเขาไปตั้งแต่ตะวันขึ้น จวบจนตะวันตกดิน จนไม่มีเวลาไปหาความสำเริงสำราญส่วนตัว เพราะเมื่อกลับมาถึงบ้านก็หมดเรี่ยวสิ้นแรงจะออกไปซุกซนที่ไหน นึกอยากพักผ่อนนอนอย่างเดียว แต่ในทุกค่ำคืนก็อดที่จะหาความบันเทิงใจเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้ ด้วยการแอบส่องความเคลื่อนไหวของเฟื่องลดาผ่านทั้งเฟสบุ๊กและอินสตาแกรม


มันน่าอเน็จอนาถจริงแท้ สำหรับผู้ชายหล่อเหลา ระดับเดือนบ้านไร่เช่นเขา ที่ต้องนอนหนาวอยู่คนเดียวเปลี่ยวเอกาทั้งที่ว่าเงินทองทรัพย์สินที่หาได้ แต่ละเดือนแต่ละปีก็หลายอยู่ เรียกว่ามีเงินใช้จับจ่ายคล่องมือไม่ลำบากอะไร ต่อให้ไม่ใช้เงินซื้อหญิง แค่ยักคิ้วหลิ่วตาให้ อิสาวใจกล้าหลายคนก็พร้อมจะกระโจนขึ้นเตียงด้วยอยู่แล้ว ค่าที่คุณสมบัติหนุ่มฟ้อแถมยังหล่อเฟี้ยวและเนื้อหอมที่สุดในเขตละแวกนี้


แต่เขาสิดันขี้ป๊อด...ไม่อยากปวดหัวกลัวสิ่งที่ตามมา ถ้าจะมีใครทึกทักปักใจว่าได้เป็นเจ้าของตัว เจ้าของหัวใจ และพร้อมจะขยับฐานะเป็นคุณนายบ้านไร่ ซึ่งตอนนี้เขายังไม่พร้อมขนาดนั้น


อายุก็ยังหนุ่มยังน้อยแค่ยี่สิบเก้าปี...เรื่องมีเมียเอาไว้สักสามสิบห้าก่อนเหอะค่อยคิด และติดอีกอย่างที่ว่า สัญญิงสัญญาในพินัยกรรมของผู้เป็นลุงเขย ระบุว่าไร่นี้จะได้รับการแบ่งครึ่งทันทีหากฝ่ายเขามีเมียตบแต่งออกนอกหน้า ซึ่งเนื้อหาสาระในพินัยกรรมตรงนี้เขายังหมกเม็ดไว้ไม่ได้ชี้แจงแถลงไขบอกให้เฟื่องลดารู้ ด้วยยังไม่พร้อมจะแบ่งไปให้ใคร เก็บเอาไว้แสลงใจคนบางคนเล่นจะดีกว่า


ความร้อนรุ่มประสาคนหนุ่มวัยฮอร์โมนพุ่งพล่าน พร้อมกับใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราขาวใสและทรงโตๆ ของใครบางคน ที่แว่บเข้ามากวนอกกวนใจให้กระสับกระส่ายอยู่ไม่เป็นสุขเอาเสียเลย


“หื้ม! ยัยคุณเผือก” 

เขาคำรามอย่างเจ็บปวดอยู่ในลำคอ เมื่อเจ้าน้องชายทำตัวแข็งขืนประท้วงให้รีบจัดการปลดปล่อยตัวเองโดยเร็วที่สุด เห็นทีต้องหาทางออกประสาหนุ่มโสดตัวคนเดียวเอาตัวรอดให้ผ่านพ้นไปก่อนสิน่า


มือหยาบกร้านกำกอบรอบรัดความขึงขัง หลับตาพริ้มปิดจินตนาการถึงใบหน้าสวยใสวัยเอ๊าะเห็นยัยเผือกกำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเขาราวกับทาสาวผู้ซื่อสัตย์ มือน้อยโอบช้อนประคองจัดการธุระให้


“อือออออ....อา......”

สองมือนุ่มนิ่มรวบรัดความคัดขึงตึงเด่นั่นแน่นเข้า พร้อมกับมือน้อยซอยเร่งรี่ถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ...เร็วอีก...เร็วขึ้นไปอีก...


“อ่ะ....อ๊า....อาห์.....”

หัวใจข้างในกระโดดโลดแล่นไม่ยั้งหยุดราวกับมีใครเข้าไปรัวจังหวะตีกลองสะบัดชัยอยู่ข้างในนั้น


“อ๊า....อ๊าห์.....”

ความอึดอัดครัดเคร่งภายใน ระเบิดทะลักทลายกระฉูดเป็นสายปะปนไปกับสายน้ำที่หลั่งรินรดราดลงมาตลอดเนื้อกายแดงฉานเปล่าเปลือยที่หอบโยนสะท้านพลันแข้งขาอ่อนหมดเรี่ยวสิ้นแรงจนต้องยกสองมือขึ้นทาบยันกับผนังปูนเปลือยเอาไว้ แหงนเงยใบหน้าให้ละอองน้ำเย็นฉ่ำชื่นใจชะชุ่มชะโลมร่างช่วยผ่อนคลายระบายความร้อนรุ่มออกไปให้หมด  


ปู่เล็กขา ตอนนี้เฟื่องเดือดร้อนจริงๆ ขอยืมโฉนดไปแก้ขัดก่อนนะคะ ไหนๆ ปู่เล็กก็ตั้งใจจะยกที่ดินไร่ทรัพย์แสงทองให้เฟื่องแล้ว แต่ไอ้นายฟ้าครามมันไม่ให้ นี่คงคิดจะฮุบของเฟื่องเอาไว้เองแน่ๆ หลานเลยต้องใช้วิธีนี้ เฟื่องขออนุญาตค้นนะคะ


หลังจากชี้แจงแถลงไขพร้อมกับยกมือไหว้สี่ทิศขออนุญาตเจ้าที่เจ้าทางและเจ้าของโฉนดที่ดินรวมถึงบ้านหลังนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เฟื่องลดาก็ลงมือรื้อค้นทั้งโต๊ะเตียงตู้ตั่งลิ้นชักทุกลิ้นชักที่มี เพื่อตามหาเอกสารสำคัญ แต่ผ่านไปจนนานหลายสิบนาทีก็ยังไม่พบ


“โอ้ย! อยู่ไหนเนี่ย?” ร่างโปร่งเปรียวนั่งแปะลงกับพื้น หลังจากยืนค้นยืนหาจนเมื่อยแข้งเมื่อยขาไปหมด กวาดตามองไปรอบห้องที่รกรื้นกระจัดกระจายแล้วยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ซึมผดเต็มใบหน้า


“ปู่เล็กเก็บโฉนดเอาไว้ที่ไหนคะ? ช่วยชี้ทางสว่างบอกให้หลานหน่อยเถอะค่า” เฟื่องลดาพึมพำ พร้อมกวาดสายตามองไปรอบห้องแต่ก็ไม่มีตรงไหนสะดุดตาสะดุดใจ ห้องนี้ถูกปิดเอาไว้ เต็มไปด้วยฝุ่น แถม ยังอบอ้าวไม่ได้ระบายอากาศอีกด้วย


เสียงเพลงจากงานวัดก็ดังโครมครามสนั่นไกลมาถึงนี่จนฝาบ้านสั่นสะเทือน


เธอเองขับรถรอนแรมไกลมาทั้งร้อนทั้งเหนื่อย ข้าวไม่ได้ทานอิ่มดี น้ำท่าก็ไม่ได้ดื่มมาหลายชั่วโมง ทุกอย่างเก็บอยู่ในรถที่จอดแอบชิดไว้ด้านนอกรั้วของไร่ทรัพย์แสงทองก่อนจะแอบย่องเข้ามาในอาณาบริเวณบ้าน เห็นว่าปลอดคนจึงขึ้นมารื้อค้นหาของที่อยากได้ คุ้นๆ ว่าตอนเดินขึ้นบันไดมาชั้นบน เธอเดินผ่านตู้เย็นหลังใหญ่


*นายฟ้าคราม แอบทำอะไรในห้องน้ำ...กรี๊ดดดดด*

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น