จอมใจจอมเถื่อน

ตอนที่ 8 : กรึ๊บๆ ปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ม.ค. 61


 

 

  

 


กรึ๊บๆ ปริศนา

 

 

 

วงหน้าเล็กขาวผ่องโผล่พ้นจากหน้าต่างของระเบียงหน้าชานบ้านขึ้นมา มองเข้าไปในบ้านก็ไม่เห็นผู้ชายที่ไม่อยากเจอหน้า


ถ้าเป็นไปได้ บ้านหลังนี้คือที่สุดท้ายที่เธออยากมา และหน้าของนายฟ้าครามก็เช่นกัน คือคนสุดท้ายที่เธออยากเห็น


แต่ไม่เห็นอีกเลยในชาตินี้จะดีกว่า

นั่นคือเหตุผลสำคัญที่ทำให้เธอย้อนกลับมาที่นี่ เพื่อที่จะทำภารกิจสุดท้ายให้เสร็จสิ้น


“โฉนดไง หาโฉนดที่ดินไร่นั่นมาให้ได้ แล้วที่เหลือเดี๋ยวแม่จัดการต่อเอง อย่าให้พลาดนะ ถ้าแกยังไม่อยากถูกไอ้พวกทวงหนี้จับไปขายมาเลย์อย่างที่พวกมันขู่”


เฟื่องลดาจึงขับรถย้อนกลับมาที่ไร่ทรัพย์แสงทองตามคำสั่ง...ขอแค่ขโมยโฉนดไปให้ได้ แล้วหลังจากนั้นแม่เธอก็คงจะไปจัดการต่อเองได้ไม่ยาก คุณฝนทิพย์รู้จักคนใหญ่คนโต ผู้กว้างขวางเยอะแยะ ยังจะบรรดาลูกน้องเก่าๆ ของบิดาที่คงพอจะพึ่งพาอาศัยไหว้วานได้ เว้นเสียแต่เรื่องหยิบยืมเงิน ซึ่งมารดาของเธอถือว่ามันเป็นเรื่องที่เสื่อมเกียรติและอับอายขายหน้าสุดๆ


“หายไปไหนแล้วไอ้ฟ้าคราม” พึมพำถามตัวเองเมื่อไม่เห็นเงาคนที่ไม่อยากจะเห็นหน้า


“สงสัยจะไปเที่ยวงานวัดกับเขาด้วยสินะ” ขมุบขมิบปากสันนิษฐานพร้อมกับค้อนลมค้อนแล้งไปด้วย


เธอได้ยินว่าที่วัดใกล้ๆ นี่มีงานวัด คนงานหลายคนพากันปะแป้งแต่งตัวไปเที่ยวงานวัดกันหมด นี่คงเป็นความบันเทิงนานๆ ครั้ง ที่จะมาเยือนสำหรับคนบ้านไร่ไกลปืนเที่ยงที่ไม่ควรพลาด


และผู้ชายอย่างฟ้าครามก็คงไม่พ้นแต่งตัวหล่อไปป้อหางเครื่องสาวๆ หน้าเวทีรำวงด้วยเช่นกัน เมื่อโอกาสเปิดให้เช่นนี้...จึงไม่ควรที่จะรอช้าแม้แต่นาทีเดียว...เพราะเธอเองก็อยากไปจากที่นี่เต็มแก่แล้ว ยิ่งอยู่ยิ่งอึดอัดเหมือนจะหายใจไม่ออก


ใบหน้าเล็กนวลเหลียวซ้าย แลขวา กวาดตามองให้แน่ใจว่าปลอดคนเห็น


“ดี...ทางสะดวกโยธิน รีบไปเอาโฉนดปู่เล็กตอนนี้ดีกว่า ปลอดคนแล้ว”  พูดจบมือเล็กก็ง้างบานหน้าต่างที่เปิดแง้มแล้วพาตัวเองปีนเข้าไปข้างในบ้านหย่อนเท้าลงไปเหยียบพื้นไม้ เหลียวซ้ายแลขวาอีกครั้งให้แน่ใจ ก่อนจะรีบซอยเท้าปรู๊ดปร๊าดปราดเปรียวขึ้นบันไดมุ่งสู่ชั้นบนด้วยสเต็ปปานแมวย่อง แม้จะจำไม่ได้ว่าห้องนอนของผู้เป็นปู่อยู่ทางฝั่งซ้ายหรือฝั่งขวากันแน่ เพราะไม่ได้เหยียบย่างมาที่นี่หลายปีดีดักแล้ว


แต่เอาน่า...คลำทางไปมันต้องเจอสักห้องสิ

 

 

รือนกายสูงใหญ่กำยำล่ำสันแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออย่างคนทำงานหนัก ผิวคร้ามเข้ม เพราะตากแดดดตากลมมากกว่าทำงานในร่ม ยืนตระหง่านกลางห้องน้ำแบบเปิดโล้งโจ้งด้านบน หรือเรียกหรูๆ ว่า open air ซึ่งถูกสร้างให้เข้ากับบรรยากาศบ้านไร่สไตล์ปูนเปลือย ประดับด้วยก้อนหินแม่น้ำ ไม้ระแนง และต้นไผ่รวมถึงพันธุ์ไม้กอเล็กๆ อย่างมีศิลปะลงตัว สร้างความรื่นรมย์ในการอาบน้ำนั่งส้วม ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลได้รับการออกแบบตกแต่งโดยฝีมือของเขาเอง


มือใหญ่หยาบกร้านขัดเนื้อถูตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อนที่ยามนี้ขาววอกไปด้วยฟองสบู่อยู่ใต้ฝักบัวชาวเว่อร์พร้อมกับฮัมเพลงสลับกับผิวปากไปอย่างอารมณ์ดี แล้วจู่ๆ ภาพดวงหน้าขาวผ่องของใครบางคนก็แล่นผ่านเข้ามาในความคิดคำนึง


“หื้ม...ยัยเผือก” ฟ้าครามคำราม พร้อมกับขัดถูเนื้อตัวแรงขึ้นเมื่อคิดถึงผิวขาวจั๊วะและทรงโตๆ ของเฟื่องลดา ที่วนเวียนอยู่ในหัวสมองและกวนหัวใจเหลือเกิน


“กลับไปแล้ว...ยังทิ้งภาพมากวนใจกันอีกหนอ...ยัยเผือก”


เขาครางฮึ่มในลำคอ ยามที่มือกร้านปัดป้ายผ่านไปที่แผ่นท้อง ต้นขา เฉียดเข้าใกล้กับจุดยุทธศาสตร์กลางกายคราใด ไอ้เจ้าตัวใจง่าย ที่โดนแตะนิดต้องหน่อยก็ทำท่าจะลุกฮือขึ้นมาประท้วง


ใบหน้าคร้ามหลุบสายตาลงไปมองความอหังกาองอาจของตัวเองที่ชูชันโด่เด่ในเวลานี้ พร้อมกับทำหน้าหน่ายๆ


“ฟ้าครามน้อยลูกพ่อ...มันใช่เวลาของแกไหม? ใจเย็นๆ รออาบน้ำให้เสร็จก่อนสิโว้ย” เขาโวยวายเบาๆ แล้วขยับเขยื้อนเลื่อนมือไปปลุกปลอบมันอย่างอ่อนโยน


แต่ความฟิตเปรี๊ยะแข็งปั๋งกลับโชว์พลังตั้งเด่ผงกหงึกหงักสั่นส่ายสู้มือคล้ายปฏิเสธว่าต้องเวลานี้เท่านั้น


“อื้อหื้อ...ท่าทางกลัดมันน่าดูชมเชียว” ที่สุดก็อดจะยอมรับไม่ได้ว่าลึกๆ แล้วเขาก็มีความพึงพอใจในตัวเฟื่องลดาอยู่ไม่น้อย อันนี้หมายถึงหน้าตาหุ่นทรงของเจ้าหล่อน ยิ่งตอนที่เธอนุ่งชุดรัดรึงไปกับเรือนร่างแบบบางที่เต็มไปด้วยส่วนโค้งส่วนเว้า และความอึ๋มอวบในส่วนที่สาวๆ ควรมี อีกทั้งผิวกายละเอียดละออนวลเนียนตาขาวจั๊วะ เขาเองก็ไม่ใช่พวกฤาษีชีไพร ที่จะอดใจไปกับของยั่วกิเลศพรรค์นั้นได้


“ยัยเผือกนะยัยเผือก กลับไปยังทิ้งระเบิดไว้ให้อีก...เฮ้อ! ทำไงดีวะ” ถามตัวเองอย่างปรึกษาหารือพร้อมกับถอนใจไปพลาง

 

 


*ตัวเองหื่นเอง...ยังจะโทษเขาอีก...โยนความผิดให้คุณเผือกซะเร่ื่อยเลย...*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 phalahongaorpan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 05:37
    กี่วันลงที่ลงทุกวันที่เท่าไรและวันอะไรบ้างอะ
    #3
    0
  2. #2 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 12:17
    นางทำตัวน่ารักๆสิจะได้รับมาง่ายหน่อย
    #2
    0