จอมใจจอมเถื่อน

ตอนที่ 6 : ยัยแสบ - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ม.ค. 61


 

 

 

ยัยแสบ (2)

 

 

 

 “ไม่รู้ล่ะยัยเฟื่อง แกไปถึงที่นั่นแล้ว ยังไงแกก็ต้องได้อะไรมาสักอย่างหนึ่ง”


“แต่คุณแม่คะ...” พ้อออกมาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้


“คุณแม่จะให้เฟื่องไปเอาอะไรล่ะคะ ที่นั่นไม่เห็นจะมีอะไรสักอย่าง”


“โฉนดไง หาโฉนดที่ดินไร่นั่นมาให้ได้ แล้วที่เหลือเดี๋ยวแม่จัดการต่อเอง อย่าให้พลาดนะ ถ้าแกยังไม่อยากถูกไอ้พวกทวงหนี้จับไปขายซ่องที่มาเลย์อย่างที่พวกมันขู่”

คุณฝนทิพย์ยังไม่วายขู่ทิ้งท้ายก่อนจะกดตัดสายไป


“คุณแม่” เฟื่องลดากรี๊ดร้องออกมา...กลอกตาไปมาอย่างสับสน ว่าควรทำอะไรยังไงต่อไปดี


จะให้กลับไปที่ไร่นั่น ไปเผชิญหน้ากับคนบ้าถึกเถื่อนอย่างฟ้าครามอีกงั้นหรือ...ไม่เอาหรอก

 

          “ผิวปากมาแต่ไกล อารมณ์ดีอะไรฮะคุณคราม”


ลุงเกษมคนเก่าคนแก่ที่คอยดูแลบ้านและไร่ อยู่รับใช้ใกล้ชิดนายแสงทองเจ้าของไร่มานานเอ่ยถามเมื่อชายหนุ่มที่เห็นมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย จนบัดนี้เติบใหญ่ และเป็นเสมือนเจ้าของไร่กลายๆ ผิวปากขึ้นเรือนมาอย่างอารมณ์ดี


“อารมณ์ดีเพราะมีความสุขน่ะลุง” ตอบกระเซ้ากลับไป พร้อมกับเดินไปดูโต๊ะอาหารที่อีกฝ่ายจัดไว้ให้


“ไหนมีอะไรกินบ้างครับเนี่ย?”


“ไข่เจียวฟูกรอบ แกงส้มปลาช่อน ปลาสลิดทอด แล้วก็แกงจืด”


“โอ้โห! ทำไมวันนี้ป้าสร้อยใจดีแฮะ ทำกับข้าวให้กินตั้งหลายอย่าง” เขาว่ากวาดสายตามองอาหารพร้อมกับเดาะปาก พอเห็นอาหารละลานตาแถมหน้าตาน่ากินท้องก็ครวญโครกขึ้นมาเสียงดังเชียว


“นี่กะทำเผื่อไอ้จ๊อดกับไอ้เคี้ยมด้วยสินะลุง ไอ้สองคนนั้นอาบน้ำแต่หัววันแล้วครับ แต่งตัวเสร็จก็รีบแจ้นไปเที่ยวงานวัดนู้นแล้ว” ฟ้องให้ฟังถึงลูกสมุนคนสนิททั้งสองที่ป่านนี้คงไปรำป้อหน้าเวทีรำวง


“ไม่ใช่หรอกครับ...ยายสร้อยเขาจัดเผื่อคุณหนูเฟื่อง เธอไม่ทานเผ็ด ไข่เจียวกับแกงจืดนั่นของเธอ ปลาสลิดนั่นก็ด้วย เธอชอบนัก” ลุงเกษมว่า พร้อมพยักพเยิดหน้า

ฟ้าครามเหลียวหน้าไปมามองหา


“นี่ยัยเผือกนั่นยังไม่กลับอีกเหรอครับ?”


“ใคร? ยัยเผือกที่ไหนครับ?” ลุงเกษมทำหน้างงงันไปกับคำถามของคนหนุ่ม


“ก็คุณหนูเฟื่องของลุงไง” ฟ้าครามตอบไม่เต็มเสียงอย่างไม่อยากจะพูดถึงสักเท่าไหร่นัก


“อ้าว! กลับไปแล้วเหรอ? อย่างนี้แกงจืด ปลาสลิดกับไข่เจียวยายสร้อยก็เป็นหมันน่ะสิ...ว้า! ถ้ารู้คงเสียใจ นี่ถ้าไม่รีบไปเฝ้าพระเอกลิเกคนโปรดที่วัด เป็นได้มาเสนอหน้านั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อตรงนี้แน่ ก็รักหลงอย่างกับอะไรดีคุณหนูเฟื่องของแก ชื่นชมว่าสวยนักสวยหนา” ลุงเกษมร่ายยาวชื่นชมคนที่ไม่โผล่หางโผล่หัวแสดงตัวว่าอยู่หรือกลับจนคนฟังนึกหมั่นไส้เต็มประดา


“สวย?...สวยตรงไหน...สวยตายล่ะ” ฟ้าครามเบ้ปากพร้อมชักสีหน้าอย่างไม่เห็นด้วย


“แหม้! คุณคราม ก็คุณมัวขลุกอยู่แต่กับวัวกับม้า กับคนงานหน้าดำๆ ในไร่เลยไม่รู้จักผู้หญิงสวยๆ น่ะสิ...ไม่รู้เหรอคุณหนูเฟื่องเธอเป็นถึง พริตตี้เชียวนะ”


“นี่ลุงรู้จักพริตตี้กับเขาด้วยเหรอ? บ๊ะ ไม่ธรรมดา” ฟ้าครามว่า ทำหน้าทึ่งๆ


“ก็รู้สิครับ นังหนูพุกมันเล่นเฟสบุ๊ก แล้วมันก็เข้าไปดูเฟสบุ๊ก ของคุณหนูเฟื่อง เอารูปสวยๆ มาอวดยายสร้อยตั้งบ่อยไป” ลุงเกษมรีบอวดโอ่ว่าถึงไม่วัยรุ่น แต่แกก็ไม่ได้หลังเขานักหรอก


“ไอ้ที่แต่งตัวโป๊ๆ นุ่งน้อยห่มน้อยใส่กระโปรงสั้นๆ เสื้อผ่าคอลึกๆ อวดนมต้มขาวตู้มให้ผู้ชายหื่นๆ มันส่องนั่นนะเหรอ?” ว่าไปพร้อมกับแค่นหัวเราะ


“ฮั่นแน่...คุณครามรู้ได้ยังไง?” ลุงเกษมชี้หน้าพร้อมกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างจับผิด


“ก็...เคยๆ เห็นอยู่” หลุดปากพูดไป


“บ๊ะ...งั้นอย่างนี้ก็แปลว่าคุณครามเองก็แอบไปส่องดูเฟสบุ๊กคุณหนูเฟื่องมาเหมือนกันล่ะสิ” ลุงเกษมหัวเราะลั่นจับไต๋ได้ ฟ้าครามรีบส่ายหน้าดิก เดินเลยเข้าไปในครัวล้างมือล้างไม้ ก่อนจะกลับมานั่งลงที่โต๊ะกินข้าว


“กินด้วยกันไหมล่ะลุงเยอะเลย?”


“ไม่ล่ะ...เดี๋ยวผมจะตามยายสร้อยไปงานวัดเสียหน่อย ป่านนี้ไม่รู้คล้องพวงมาลัยพระเอกลิเกหมดไปกี่พวงแล้ว งานวัดบ้านเราปีนี้จัดใหญ่โต มีหมอลำชื่อดังมาแสดงด้วยนะ ยังจะดนตรีลูกทุ่งอีกสามวงจัดกันโต้รุ่งทั้งคืน คงเพลินกันถึงเช้านู่นล่ะ” ว่าเสร็จก็ยกมือขึ้นมาปาดผมที่วันนี้ลงเจลเสียเรียบแปล้พร้อมยิ้มกริ่มตาหวาน


“ทำตัววัยรุ่นเชียวนะลุง มีปาดจงปาดเจลเสียด้วย แหม! ทำอย่างกับหนุ่มสาวจะไปแอบจู๋จี๋กัน” ฟ้าครามอดแซวไม่ได้


ไม่อยากพูดไป...ที่ได้เจอยายสร้อยครั้งแรก ก็งานวัดนี่แหละคุณเอ๊ย ตอนนั้นนะหน้าตาแฉล้มแช่มช้อย เอวบางร่างน้อย สวยอย่างกับเทพธิดา” คนว่านึกถึงความหลังด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม บ่งบอกความสุขความทรงจำอันแสนหวาน


*แหม้ๆ แอบหมั่นตับอีตาฟ้าคราม ทำเป็นแขวะว่าเขา ไม่สวยไม่น่ารัก แต่แอบไปส่องเฟสบุ๊กเขาซะงั้น...โดนลุงเกษมจับไต๋ได้ จะแถยังไงต่อจ๊ะ พ่อคุณ *





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น