คัดลอกลิงก์เเล้ว
publisher-03 นิยายตีพิมพ์
  • สำนักพิมพ์ : Simplybook Lovenovels
  • ประเภท : ซึ้งกินใจ
  • วันที่จัดจำหน่าย : ตุลาคม 2552
  • เชลยแค้น สุดแดนทราย : สนพ.ซิมปลี้บุ๊ก

    จอมโจรแห่งกิซาร์ จับตัวพระชายาในเอเมียร์แห่งเชดัสย่าห์ มาเพื่อแก้แค้น แต่เมื่อรู้ว่าหญิงสาวที่สร้างความปั่นป่วนให้ชุมนุมโจรและหัวใจเขา คือคนที่ดันจับมาผิดตัว จอมโจรเถื่อนอย่างเขาจะทำเช่นไรกับเธอดี?

    ยอดวิวรวม

    16,275

    ยอดวิวเดือนนี้

    12

    ยอดวิวรวม


    16,275

    ความคิดเห็น


    54

    คนติดตาม


    21
    เรทติ้ง : 98 % จำนวนโหวต : 60
    จำนวนตอน : 21 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  6 ก.ย. 52 / 10:43 น.
    เชลยแค้น สุดแดนทราย : สนพ.ซิมปลี้บุ๊ก | Dek-D

    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    type="text/javascript">


    เชลยแค้น สุดแดนทราย

                                                                            โดย....รัชริล

                    ร่างเล็กบางที่ถูกวางทิ้งไว้บนพื้นหินเย็นเฉียบค่อยๆสะบัดหัวอย่างมึนงง ความมืดมิดราวกับรัตติกาลที่สัมผัสได้เมื่อแรกลืมตาตื่นขึ้นมาทำให้เธอสันนิษฐานออกแค่ไม่กี่ที่เท่านั้น

                    ภาพของใครบางคนที่ขับไล่ไสส่งเธอมาก่อนหน้านี้สว่างวาบฉายเข้ามาในห้วงคำนึง

                    แม้จะดื่มเหล้าเข้าไปแก้วแล้วแก้วเล่า แต่คนที่เคยออกปากห้ามปรามอย่างโมโหโกรธาในตอนแรกกลับเงียบนิ่งเฉย สายตาที่ทอดมองมามีแววครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจอย่างหนัก

                    ภาพดวงตาที่บรรจุไปด้วยความสับสน ทอดอาลัยและตัดใจเด็ดขาดในเวลาไล่เลี่ยกันของชายหนุ่มหน้าคมคายเต็มไปด้วยหนวดเครารุงรังผู้นั้นทำให้เมริสาพุ่งพรวดลุกขึ้นมายืนซวนเซแทบจะล้มลงอีกครั้ง พอเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด

    เจ้าหล่อนสะบัดศีรษะเล็กๆที่ปกคลุมไปด้วยเส้นผมยาวสยายกระเซอะกระเซิง ก้มลงมองตัวเองเมื่อปรับสายตาให้คุ้นชินกับความมืดมิดภายในถ้ำแห่งนี้ได้ มือเล็กบางลูบสะเปะสะปะสำรวจเนื้อตัว แล้วพบว่า....ทุกอย่างยังเป็นปกติดี

    ริมฝีปากบางเม้มแน่นเมื่อนึกว่าเกิดอะไรขึ้น ความแค้นเคืองที่ชายผู้นั้นหยามหลู่กันถึงเพียงนี้ทำให้ดวงตากลมใสในทุกคราวลุกพราวแสงโชนขึ้นมาอย่างขุ่นเคือง

    อย่าให้ฉันกลับไปได้นะมาฬิส นายเจ็บตัวแน่ คิดพร้อมคาดโทษอย่างแค้นเคือง เท้าเล็กก้าวเร็วๆวิ่งออกมาจากถ้ำมืดแห่งนี้ เพราะเชื่อแน่ว่าคนที่พาเธอมาทิ้งไว้ที่นี่คงจากไปได้ไม่ไกลนัก หากตามไปตอนนี้อาจจะยังทันก็ได้

    แสงสว่างเรืองๆจากปากถ้ำ หากไม่ใช่เวลารุ่งสาง ก็อาจจะเป็นเวลาใกล้พลบค่ำ ไม่รู้ว่าเธอหลับใหลไปนานเท่าไร

    เท้าเล็กๆที่วิ่งสุดฝีเท้ามีอันต้องชะงักงัน เมื่อปากถ้ำปรากฏร่างของผู้ชายเนื้อตัวมอมแมมสองคนที่มองเธอด้วยดวงตาลุกวาวราวกับพบขุมทรัพย์

    เฮ้ย! ผู้หญิงนี่หว่า ทั้งสองน่าจะเป็นนักเดินทางที่ผ่านมาทางนี้ แล้วเห็นมีถ้ำอยู่จึงคิดจะหยุดพักอาศัยชั่วคราว เมริสาหรี่ตามองทั้งสองคนอย่างสำรวจ ท่านทั้งสองเป็นคนในชุมนุมโจรใช่มั้ย?

    บุรุษทั้งสองมองเธออย่างสำรวจเช่นกัน ก่อนจะยิ้มอย่างพึงพอใจในหน้าตาสะสวยผิวหน้าใสเกลี้ยงเกลาของคนที่อยู่ในชุดคลุมดำรุ่มร่ามตรงหน้า

    ไม่ใช่หรอก แต่ถ้าเจ้าต้องการเช่นนั้นข้าก็เป็นได้ คำตอบพร้อมดวงตาแวววาวของเจ้าสองคนนั่น มันแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากเหมือนอดอยากมานาน เมริสาถอยเท้าดวงตากลมกลิ้งกลอกมองหาทางรอดในสถานการณ์ที่อ่านออกว่าเริ่มไม่น่าไว้วางใจขึ้นมา

    ว่าแต่เจ้ามีอะไรให้โจรอย่างพวกเราปล้นหรือ? เสียงหัวเราะขรมประสานกัน ราวกับเสียงหัวเราะของปีศาจ เมริสากลืนน้ำลายเหนียวหนับแสนฝืดลงลำคอระหง คิดใช้สมองอันชาญฉลาดหาทางเอาตัวรอด

    ตอนนี้ไม่มีหรอกจ๊ะพี่ชาย แต่ว่าถ้าพวกท่านช่วยพาฉันไปส่งยังที่แห่งหนึ่ง บางทีท่านอาจจะได้รับสมนาคุณอย่างงามเท่าที่ปรารถนา ชายทั้งสองชะงักกับคำพูดหวานหูออดอ้อน สบตากันเหมือนหนึ่งถามความเห็น

    เจ้าต้องการไปที่ไหน?

                    หุบเขากิซาร์ สถานที่ที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากอิ่มทำให้ทั้งสองสะดุ้งโหยงขึ้นมา สายตาล่อกแล่กกลอกมองหน้ากันอย่างพรั่นพรึงนัก

    เจ้าจะไปที่นั่นทำไม? เสียงแห่งความหวาดหวั่นยังสั่นกลัวไม่หายของคนหนึ่งถามขึ้น

    บ้านฉันอยู่ที่นั่น มีคนพาฉันมาทิ้งไว้ที่นี่ ดวงตากลมใสลุกวาวขึ้นมาอย่างโกรธแค้นอีกหน

    ทั้งสองสบตากัน ก่อนส่ายหน้าหลุกหลิก หุบเขากิซาร์อยู่ห่างจากที่นี่ไปตั้งไกลมาก แล้วที่แห่งนั้นก็ไม่มีใครอยากกล้ำกลายเข้าไปหรอก ทั้งเส้นทางที่เข้าถึงยากลำบาก ยังไม่แน่ว่าจะเอาชีวิตรอดกลับออกมาได้รึเปล่า?

    ใช่ ถ้าบ้านของเจ้าอยู่ที่นั่นจริง แล้วครอบครัวเจ้าเอามาทอดทิ้งไว้ที่นี่เสียแล้ว ก็หมายความว่าพวกเขาคงไม่ต้องการเจ้าแล้วล่ะน้องสาว คำพูดของหนึ่งในสองทำให้เมริสาแทบน้ำตาร่วง ความเสียใจ น้อยใจ ประดังพรั่งพรูขึ้นมาเมื่อคิดว่าเหตุไฉนผู้ชายคนนั้นถึงได้กระทำการหยามหมิ่นกับเธอถึงเช่นนี้

    ดวงตากลมใสวาววับจับน้ำตาขึ้นมาคลอครอง หากเจ้าตัวเม้มปากแน่น พยายามกะพริบตาถี่ๆไล่ความขุ่นเคืองออกไปเสีย

    แต่ไม่ต้องห่วง ถ้าเจ้าไม่มีที่ไป เราสองคนก็จะอนุเคราะห์แก่จ้าเอง ดวงตาใสลุกวาวขึ้นมากับถ้อยคำเกี้ยวพาชั้นต่ำนั่น สะบัดหน้าเดินสวนออกมา หากว่ามือใหญ่หยาบกร้านของหนึ่งในสองจับแขนเธอไว้เสียแน่น

    ปล่อยนะ ใบหน้าเล็กฉายแววขุ่นเคืองดวงตาลุกวาวตะคอกเข้าใส่

    อะไรกันเล่า จะไปง่ายๆอย่างนี้หรือ? ไหนๆเจ้าก็ไม่มีที่ไป เรามาหาอะไรทำฆ่าเวลากันดีกว่า

    พูดบ้าอะไรของแกฮะ เท้าเล็กๆเตะเข้าไปตรงหน้าแข้งอย่างแรง พร้อมก้มลงงับท่อนแขนใหญ่นั่นอย่างไม่กลัว

    โอ้ย เสียงร้องหลงอย่างเจ็บปวด เห็นเพื่อนโดนเล่นงานจากเจ้าตัวจ้อยแต่พิษสงจัด เพื่อนอีกคนของมันรีบจิกกระชากผมสลวยของเธอแล้วตวัดฝ่ามือใหญ่เข้าใส่เต็มแรง

    ร่างเล็กเซถลาลงไปฟุบกับพื้นหินเย็นเฉียบ คนโดนกัดสะบัดแขนเร่า ดวงตาลุกวาวอย่างแค้นเคือง

    นังบ้า ฉันจะฆ่าแก มันวิ่งถลาเข้ามาหา แต่ถูกเพื่อนรั้งตัวไว้

    เฮ้ย! อย่า ฆ่าทิ้งก็เสียของเปล่าๆ เอามันมาหาความสำราญแล้วเก็บไว้เป็นทาสรับใช้เราดีกว่า

    ใบหน้าเล็กที่บัดนี้เลือดกบปากสะบัดหน้ามามองอย่างตื่นตะลึงถึงความคิดน่าสะพรึงของทั้งสอง

    ร่างใหญ่ย่างสามขุมเข้ามาหา พร้อมกระตุกรอยยิ้มวับวาวอย่างน่ากลัว ใบหน้าสกปรกรกรุงรังไปด้วยหนวดเคราแสยะยิ้มฉายความหื่นออกมาทางสีหน้าและแววตาชัดเจน

    อย่านะ ฉันเป็นน้องสาวขององค์เอเมียร์ ถ้าไม่อยากหัวขาดอย่าบังอาจแตะต้องตัวชั้น เสียงตวาดดังราวกับเป็นเกราะกำบังเดียวที่จะช่วยให้เธอเอาตัวรอดได้ในเวลานี้ ทั้งเรี่ยวแรงจ้อยกระจิ๊ดริ๊ดของเธอ คงไม่อาจจะหาญกล้าไปสู้กับผู้ชายร่างสูงใหญ่ราวกับยักษ์ปักหลั่นถึงสองคนได้

    ได้ผล....ใช่ มันทั้งสองชะงักงัน หันไปสบตากัน ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะสะท้อนก้องราวกับเสียงคำรามของปีศาจ น้องสาวขององค์เอเมียร์อย่างนั้นหรือ? ข้าไม่เคยได้ยินว่าองค์เอเมียร์มีน้องสาว หรือว่าเจ้าเคยวะอาดีน

    เจ้าคนที่ชื่ออาดีนหัวเราะร่วน ไม่เคยเช่นกันว่ะซามาล สงสัยนางคนนี้จะฝันกลางวัน

    มันทั้งสองไม่หยุดย่างเท้าเข้ามาใกล้ เมริสากระเถิบตัวถอยหนีจนกระทั่งแผ่นหลังสัมผัสกับความเย็นของผนังถ้ำ

    ไม่ต้องกลัวไปสาวน้อย ข้าจะพาเจ้าไปยังสถานที่ที่สำราญกว่าหุบเขากิซาร์ คำพูดกลั้วหัวเราะแฝงเล่ห์ ทำให้เมริสาย่นคิ้วนิ่วหน้า

    นั่นนะสิ ท่าทางนางจะสติไม่ดีว่ะ ไม่ต้องกลัวนะ ข้าจะพาเจ้าขึ้นสวรรค์ คำพูดนั้นมีความหมายโดยนัยว่าอย่างไร ไม่ต้องแปลให้มากความ เมริสารู้ว่าทางรอดของเธอมีน้อยเต็มที ทำไมชะตาชีวิตเจ้าหญิงตกยากอย่างเธอมันถึงได้ริบหรี่อย่างนี้ ถูกจอมโจรลักพาตัวมาจากวังให้ไปตกระกำลำบากอยู่ในชุมนุมโจร แล้ววันหนึ่งก็พามาทิ้งไว้ในถ้ำร้าง แถมยังต้องมาผจญกับนักเดินทางหื่นกามที่คิดว่าเธอสติไม่สมประกอบอีก 

    ฉันเตือนแกแล้ว เงาหัวจะไม่มีบนบ่า

    โอ๊ะ...โอ...ข้าสองคนกลัวเหลือเกินสาวน้อย ไหนๆก็จะมีชีวิตไม่ยืนยาว งั้นเราก็มาหาความสุขกันเถอะ

    วี๊ด..................... เสียงหวีดร้องอย่างตกใจ เมื่อเจ้าคนหนึ่งกระโดดเข้ามาตะปบข้อเท้าเธอกระชากแล้วล็อกไว้

    ส่วนอีกคนพุ่งเข้ามาฉีกทึ้งเสื้อผ้าที่สวมใส่จนขาดกระจุย แรงน้อยนิดของผู้หญิงตัวเล็กจะสู้อะไรได้กับร่างใหญ่ทั้งสองที่มีแรงหื่นกระหายหน้ามืดตามัวเข้าครอบงำและกำลังกระทำมิดีมิร้าย

    อย่านะ ปล่อย...ปล่อยฉัน เสียงหวีดร้องแหลมเสียดแก้วหู เสื้อผ้าที่สวมใส่ถูกฉีกทึ้งไม่มีดี หมัดลุ่นๆซัดเข้ามากลางลำตัว เมริสาผวาเฮือก เจ็บจุกจนตัวงอหมดเรี่ยวแรงดิ้นรนขัดขืน ฝ่ามือหยาบกระด้างกดตรึงข้อมือทั้งสองไว้ให้นิ่งกับพื้น ใบหน้าสกปรกรกรุงรังซุกไซ้ลงมาด้วยสัมผัสกักขฬะ เจ้าคนที่จับขาพยายามฉีกแยกถ่างขาทั้งสองข้างเธอออกจากกัน

    ใบหน้าเล็กสะบัดไม่ยอมรับเหตุการณ์อัปยศตรงหน้า พยายามเรียกสติจากสมองของคนที่ได้รับฉายาว่า นางเจ้าเล่ห์ พาตัวเองให้รอดพ้นจากสถานการณ์อันน่าสะพรึง

    เสียงหัวเราะขรมดังสะท้อนก้องอยู่ภายในถ้ำ เหมือนฝันร้าย....ฝันร้ายที่ทำไมไม่ตื่นจากมันเสียที

    น้ำตาพราวเต็มสองหน่วยตาวาวใสสะบัดไปมา สัมผัสกักขฬะน่าขยะแขยงไม่ยอมหยุดนิ่ง อีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า คือเวลาที่พวกมันจะฆ่าให้เธอตายลงทั้งเป็น ดวงตาพร่าลายนัก สติที่มีอยู่ไม่รู้หายไปที่ใด มันใกล้จะขาดห้วงลงไปทุกขณะ

    ปล่อยผู้หญิง เสียงกร้าวตวาดก้อง หยุดการกระทำของมันได้เพียงครู่

    อ๊าก.................. เสียงร้องอย่างเจ็บปวด พร้อมหยดเหนียวเหนอะบางอย่างซ่านกระเซ็นมาเปรอะบนใบหน้า

    จอมโจรกิซาร์ เธอได้ยินเสียงร้องหลงคล้ายคนเสียสติ ร่างใหญ่ที่ทาบทับสัมผัสอยู่บนตัวเธอลนลานผละจากไปอย่างรวดเร็ว แต่นั่นก็คงไม่พ้นคมดาบวงเดือนที่ฟาดลงมาพร้อมเสียงร้องโหยหวนสะท้อนก้องอยู่ในถ้ำมืดมิด

    ใบหน้าที่รู้สึกบวมเห่อขึ้นมาเพราะถูกตบตีจนมึนงงตอนนี้เริ่มปวดตุบๆ ดวงตาหรี่ริบใกล้ปิดพยายามเผยอเปลือกตาขึ้นมา ภาพใบหน้ารกรุงรังของคนตรงหน้าก้มลงมาหา แววตาที่ฉายเต็มไปด้วยความเสียใจขนาดหนัก...นั่นเธอต้องตาฝาดและคิดเข้าข้างตัวเองเกินไปแน่ๆ ผู้ชายอย่างเขาไฉนเลยจะมาห่วงใยเธอได้ ไม่งั้นเขาคงไม่พาเธอมาทิ้งไว้ในถ้ำร้างเปลี่ยวแห่งนี้ให้เป็นเหยื่อแก่พวกโฉดที่เดินทางผ่านมา  ร่างใหญ่ตวัดตัวเธอไปกอดแน่นราวกลัวจะสูญเสียพลัดพรากจาก

    กลับมาทำไมล่ะ? น้ำเสียงเย็นชาแค่นถามจากริมฝีปากบวมเจ่อด้วยความรู้สึกเสียใจ น้อยใจ ผิดหวัง

    ฉันมาช่วยเธอ

    เฮอะ....เสียดายเชลยที่นายอุตส่าห์ไปจับมางั้นหรือ? เสียใจนะไม่ว่าจะยังไงฉันไม่มีวันยอมให้นายใช้เป็นเครื่องมือต่อรองกับองค์เอเมียร์ หากยังคิดใช้ฉันเป็นตัวล่อพระองค์อีก...ไม่มีวัน น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวห้าวหาญประกาศ

    เสียงถอนใจ มือใหญ่ประคองเธอให้ลุกขึ้นมา นิ้วมือไล้เช็ดคราบเลือดที่เปรอะหน้าตาออกให้

    คิดว่าเธอมีค่าแค่นั้นใช่มั้ย?  ดวงตาคนถามเสียใจกึ่งผิดหวัง

    เชลยอย่างฉันจะมีค่าแค่ไหนกัน? ดวงตาที่ฉายความเจ็บปวดพอกันถาม

    รู้หรือไม่ว่าฉันกลับมาทำไม? ดวงตาคมทอประกายบางอย่างที่ยามมองสบแล้วหัวใจก็ไหวสั่นอย่างรุนแรง

    ฉันไม่อยากรู้ เบือนหน้าหนี เร้นน้ำตาเอ่อท้นจากความน้อยใจไปให้พ้นจากสายตาเขา

    เธอกำลังจะพลาดฟังสิ่งที่ฉันอาจจะเปล่งออกมาแค่ครั้งเดียวในชีวิต

    ดวงหน้าเล็กหันกลับมาอีกครั้ง ดวงตากลมใสฉายชัดความฉงนงงงวย หากสายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความสับสนหักห้ามใจระคนปรารถนามากล้นเอ่อท่วมท้น ก่อนจะทอดทอแสงอ่อนลงอย่างยอมแพ้เมื่อสบกับดวงตาใสไม่รู้ความ

    เพราะเธอมีค่าเท่าดวงใจของฉันไงล่ะ สิ้นคำสารภาพริมฝีปากอุ่นก็กดทาบทับลงมามิให้ได้เอื้อนเอ่ยคำถามใด ๆฝ่ามือใหญ่ลูบไล้สัมผัสอย่างนุ่มนวลทะนุถนอมยิ่งนัก ต่างจากสัมผัสกักขฬะหยาบคายของเจ้าสองคนเมื่อครู่นี้ลิบลับ และสัมผัสหวิวไหวอันอ่อนหวานนั่นก็พาให้เธอรู้สึกคล้ายล่องลอย ดวงตากลมใสค่อยๆฉายยิ้มแห่งความสุขออกมาทีละนิดจนเอ่อล้นเป็นหยาดน้ำตาที่พรั่งพรูไปด้วยความสุข ริมฝีปากบางตอบสนองกลับไปด้วยความรู้สึกถวิลหาปรารถนาที่พอกัน

    สารบัญ อัปเดต 6 ก.ย. 52 / 10:43

    ตอน
    ชื่อตอน

    ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ รัชริล จากทั้งหมด 48 บทความ

    บทวิจารณ์

    ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    54 ความคิดเห็น

    1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
    2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
    3. วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 21:28
      เนื่องจาก นวนิยาย "เชลยแค้นสุดแดนทราย" ได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือไปแล้ว

      จึงไม่สามารถนำมาลงให้อ่านใหม่ให้ได้

      ภายในระยะเวลาที่ทำสัญญาให้เช่าตีพิมพ์เป็นหนังสือกับ สนพ.

      ต้องขออภัยด้วยนะคะ
      #52
      0
    4. #51 Num (จากตอนที่ 21)
      วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 00:20
      อยากอ่านช่วยลงไหม่ด้ายไหมค๊า



      ตั้งแต่ตอนที่ 11 เชลย น่ะค่ะ



      มันค้างสุด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยอ่ะ



      ได้โปรด พลีสสสสสสสสสสส
      #51
      0
    5. วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 21:40

      ตอนนี้น่ารักมากก
      #50
      0
    6. #49 ☆Prarima☆ (@prarima) (จากตอนที่ 10)
      วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 07:55
      เชลย ฟังแล้วตกใจเลยถ้ามีใครมาพูดแบบนี้ แต่ว่ามันคงไม่มี 55+
      #49
      0
    7. #48 พิม (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 15:57
      ลบทำไม ยังไม่ได้อ่านเลย ฮื้อ............หมดแรง
      #48
      0
    8. #47 antant (จากตอนที่ 10)
      วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 10:24
      กำลังรออ่านตอนใหม่อยู่ค่ะ รีบๆ เขียนนะคะ น่าติดตามมาก ๆ ค่ะ
      #47
      0
    9. #46 ผู้หญิงเย็นชา (จากตอนที่ 8)
      วันที่ 19 พฤศจิกายน 2552 / 17:57
      ครายเปงพระเอกง่ะ
      #46
      0
    10. วันที่ 29 ตุลาคม 2552 / 23:14
      หาซื้อหนังสือได้ที่ไหนบ้างคะ

      อยากอ่านแบบเต็มๆอะ

      อิอิ
      #45
      0
    11. วันที่ 7 ตุลาคม 2552 / 16:34
      ขออุ๊บอิ๊บไว้ก่อนได้มั้ยคะคุณNick 
      เนื่องจากตอนนี้รัชริลยังเขียนไม่จบ 5555
      เพราะต้องการให้แตกต่างจากสองเล่มแรก ตอนนี้ลงมือเขียนไปได้ส่วนหนึ่งแล้วค่ะ
      ยังต้องแก้ไขปรับปรุงอีก ไว้เขียนจบเมื่อไหร่จะเอามาโพสให้อ่านก่อนใครเลย
      แฮะๆ แต่ตอนนี้ยังไม่ลงตัวนัก ก็เลยยังไม่กล้าโพสลง
      แต่รับรองว่าแตกต่างจาก ลิขิตรักฯ และเชลยแค้นฯแน่นอน
      ส่วนได้ฤกษ์วางแผงเมื่อไหร่ ถ้าทราบจะมาแจ้งให้ทราบอีกที

      ขอบคุณอีกครั้งนะคะ สำหรับการติดตามถามไถ่
      คนเขียนมีกำลังใจทำงานขึ้นมาโขเลยค่ะ


      #44
      0
    12. #43 Nick
      วันที่ 7 ตุลาคม 2552 / 16:20
      แล้ว ดวงหทัยแห่งชีค นี่ เป็นคู่ของใครละคะ



      อยากรู้น่ะค่ะ แล้วจะวางแผนตอนไหนคะ
      #43
      0
    13. วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 14:35
      ขอบคุณ คุณ Nick มากนะคะที่ติดตาม และถามไถ่มา

      นิยายทะเลทรายทั้งสามเล่ม ของรัชริล คือ 
      ลิขิตรักบัลลังก์ทราย  เชลยแค้นสุดแดนทราย และ ดวงหทัยแห่งชีค
      จะมีฉากและตัวละครที่เกี่ยวเนื่องกันค่ะ ส่วนความรักหรือเรื่องราวของตัวละครหลัก
      จะจบในเล่มๆนั้น เช่นเรื่องลิขิตรักฯ ก็เป็นบทสรุปของคู่ เอเมียร์ไซยเอ็ด กับโมซ่า
      เชลยแค้นฯ จะเป็นคู่ เจ้าชายมาฬิศ และ เมริสา
      ส่วนดวงหทัยแห่งชีค ก็เป็นอีกคู่หนึ่งที่มีการพูดถึงเล็กน้อยในเล่มที่ผ่านมา
      และตัวละครในลิขิตรัก และเชลยแค้น ก็ได้รับเชิญให้มาแจมในเรื่องนี้ 
      คือสามารถอ่านจบในเล่มได้ ไม่อ่านต่อเนื่องก็เข้าใจ แต่ถ้าอ่านต่อเนื่องก็จะยิ่งสนุกค่ะ 

      ต้องขอบคุณอีกครั้งนะคะ ที่ให้การสนับสนุนนิยายของรัชริล 
      สัญญาว่าจะพยามสร้างสรรค์ผลงานออกมาให้ทุกคนพอใจค่า
      ขอบคุณค่า
      #42
      0
    14. #41 Nick
      วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 03:30
      ซื้อหนังสือ เชลยแค้น สุดแดนทราย มาอ่านแล้วค๊า



      แต่ก็ยังติดใจในท้ายเล่มว่า ให้ติดตามเรื่อง ดวงหทัยแห่งชีค



      เป็นเรื่องต่อกันหรือป่าวคะ
      #41
      0
    15. วันที่ 26 กันยายน 2552 / 03:52
      บทสรุปเรื่องราวของดาบิน และ ไลลา อยู่ในเรื่อง "เชลยแค้นสุดแดนทราย" ค่ะ
      #40
      0
    16. #39 มีนนา
      วันที่ 24 กันยายน 2552 / 18:12
      ทำไมไม่ลงเรื่องเกี่ยวกับดาบิน กับหมอหญืงไลลาว่าลงเอยอย่างไร
      #39
      0
    17. วันที่ 15 กันยายน 2552 / 20:13

      ไม่ได้เข้ามาซะนาน
      จริง ๆ ขอออกความเห็นว่า  คนเขียนควรจะชี้แจงไว้ก่อนนะคะ  ว่าไม่สามารถลงจนจบได้
      เราเองก็เคยถามไปครั้งนึงแล้ว  แต่หาคำตอบไม่เจอ
      เพราะเรื่องที่ไม่ลงจนจบ  เราก็ไม่ซีเรียสค่ะ  เพราะนิยายหลายๆ เรื่องที่อ่านนักเขียนก็ลอยแพคนอ่านแบบไม่ได้ออกหนังสือ 55+
      ถ้าเพียงแต่จะชี้แจงไว้ก่อน  จะลิสต์รายชื่อไว้ในหนังสือที่จะซื้อด้วยซ้ำ

      นิยายท็อปหลาย ๆ เรื่องเราก็เห็นเค้าบอกไว้ตั้งแต่ต้นเรื่องอะค่ะ  ว่าจะไม่ลงจนจบ  ก็ยังมีคนอ่านมากมาย
      เคารพสิทธิ์คนเขียนนะคะ  แต่การบอกกล่าวล่วงหน้าก็เป็นการให้เกียรติคนอ่านด้วยเช่นกัน
      ถ้าคนเขียนเคยชี้แจงตรงไหนไว้แล้วเราหาไม่เจอก็ต้องขออภัยไว้ด้วยค่ะ
      (หมายถึงชี้แจงไว้ตั้งแต่ต้น  และอ่านเจอได้ง่ายนะคะ  เพราะนักอ่านบางคนก็ไม่ได้อ่านใส่วนความเห็นมากนักหรอกค่ะ)

      ยังไงก็ขอให้เขียนนิยายสนุก ๆ ออกมาอีกนะคะ
      เพิ่งทราบเหมือนกันว่าเคยซื้อเรื่องรักมอมแมมของคนเขียนด้วย
      ชอบเรื่องนั้นมากเลย  ออกแนวเพื่อนสนิท 
      เขียนเรื่องแนวนี้อีกก็ดีนะคะ 

      #38
      0
    18. วันที่ 10 กันยายน 2552 / 01:02
      เรียน แฟนนิยาย ลิขิตรักบัลลังก์ทราย และ เชลยแค้นสุดแดนทราย

      เนื่องจากนวนิยายทั้งสองเรื่อง ผู้เขียนได้เซ็นต์สัญญาให้เช่าลิขสิทธิ์ไปแล้ว

      จึงไม่สามารถโพสต่อจนจบได้ เพราะจะเป็นการละเมิดสิทธิ์ต่อสำนักพิมพ์ ผู้เขียนก็ต้องขออภัยด้วย 

      ที่มีหลายคนเข้ามาต่อว่า เสียความรู้สึกกับคนเขียน หรืออยากให้ลงต่อจนจบ 

      ก็ต้องขออภัยอีกครั้งด้วยค่ะ ที่ไม่สามารถทำให้ได้ แต่อยากชี้แจงซักนิดว่า

      นักเขียนยังชีพอยู่ด้วยรายได้จากการเขียนหนังสือเพื่อจำหน่าย และอยู่ได้ด้วยความเมตตาของแฟนๆนักอ่าน

      จำเป็นที่นักเขียนต้องเคารพสิทธิ์ และรับผิดชอบต่อทั้งสองฝ่ายเท่าเทียมกัน 

      การเสนอนวนิยายสิบตอนแรก ถือเป็นเสมือนสินค้าทดลองใช้ หากพอใจหรือไม่อย่างไร

      ก็ขึ้นอยู่กับความกรุณาของผู้อ่านต่อไป

      ขอบคุณค่ะ

      รัชริล
      #37
      0
    19. #36 Maya (@belltassanee) (จากตอนที่ 11)
      วันที่ 9 กันยายน 2552 / 15:11
      ลบทามไมอ่ะ...กำลังมันเลย
      #36
      0
    20. วันที่ 7 กันยายน 2552 / 10:10

      ทำไมลบอ่ะค่ะ

      #35
      0
    21. #34 Sugar Apple (@narr) (จากตอนที่ 13)
      วันที่ 6 กันยายน 2552 / 22:32

      ไรท์เตอร์จ้า.... ช่วยลงใหม่ได้ไหมค่ะ เพิ่งเข้ามาอ่านน่ะ ขาดตอนเลยนะจ๊ะ พลีส.....

      #34
      0
    22. #33 umm
      วันที่ 3 กันยายน 2552 / 23:53
      อยากรู้ว่าจะโพส์จนจบรึป่าว

      เพราะถ้าไม่จบ ก็ไม่อยากอ่าน มันขาดตอนเหมือนเรื่องปราบรัก





      #33
      0
    23. #32 Mhuay (@wemhuay) (จากตอนที่ 20)
      วันที่ 1 กันยายน 2552 / 10:05

      หาเรื่องจริงๆเลยอ่ะ แถมงี่เง่าด้วยอ่ะ ทำไมไม่คิดในด้านลบมั่ง น้า....

      #32
      0
    24. #31 Mhuay (@wemhuay) (จากตอนที่ 18)
      วันที่ 31 สิงหาคม 2552 / 16:29

      น่ารักมากกก

      #31
      0
    25. #30 Latte_Cream (@latte_cream) (จากตอนที่ 19)
      วันที่ 31 สิงหาคม 2552 / 01:57

      อ่านมาถึงประโยค "ใคร..ตกเป็นเชลยของใครกันแน่?"  
      โหย  ได้ใจไปเลยมาฬิส

      อ่านเรื่องนี้ของน้องสาวแล้วสนุกมาก ๆ ค่ะ ไม่แพ้เรื่องของพี่สาวเลย  
      รออ่านตอนต่อไปนะคะ  ^^

      #30
      0