Sotus in love รหัสลับร้ายขโมยหัวใจนายพี่ว๊าก

ตอนที่ 1 : Sotus in love : INTRO - ความเมาของเพื่อนเป็นเหตุให้เจอม..หมาบ้า [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 พ.ย. 60


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ นัมจูฮยอก gif


-INTRO-


[ITIM  Talk]


มหาลัย ABCD


จ้อกแจ้กๆ

เสียงดังคุยกันจ้อกแจ้กจอแจดังไปทั่วหน้าตึกคณะวิศวะกรรมศาสตร์และคนที่พลุ่งพล่านเบียดเสียดกันจนแทบสิงร่างยิ่งทำให้อากาศประเทศไทยที่ร้อนอบอ้าวอยู่แล้วยิ่งร้อนขึ้นไปใหญ่ จนฉันนึกว่าเรากำลังนั่งแถวน้ำตกกันซะอีก ก็ดูเหงื่อแต่ละคนซิ ฉันมิได้พูดเวอร์นะ =0=

“ฉันบอกแกแล้วว่าให้ดูที่บ้านก็ได้ จะมาให้เสียเหงื่อเป็นถังๆทำไม”

ฉันหันไปพูดกับยัยลูกหว้าที่เกาะไหล่ฉันเป็นปลิง พร้อมกับปาดเหงื่อไปพลางๆ

“ก็ฉันกลัวมันผิดพลาดนี่น่า!

ยัยนั่นทำท่าเบะปาก บนหน้าตาน่ารักๆนั่นด้วยท่าทางรู้สึกผิด

“เหอะ! ฉันยอมผิดพลาดดีกว่ามาเจอคนเยอะๆ”

ฉันค้อนใส่ยัยลูกหว้ากลับไป ฉันนะ! เกลียดคนเยอะๆกับอากาศร้อนๆที่สุดพอๆกับจิ้งจก

“ไม่เอาน่า ตัวเองอ่ะอย่างอนเก๊านะ

”ย..ยัยนี่กำลังทำคนอื่นเขาเข้าใจผิดอีกแล้ว เอาล่ะตอนนี้ทุกๆคนกำลังสงสัยว่าพวกฉันอยู่ไหนทำอะไรอยู่ใช่ม้า^O^ เรากำลังอยู่ที่มหาลัยABCB มหาลัยชั้นนำระดับโลก เวอร์อีกล่ะ555 และที่คนเยอะๆเพราะวันนี้ประกาศผลสอบเข้าที่นี่ ซึ่งยัยลูกหว้ายืนหยัดว่าต้องมาดูที่นี่ให้ได้ ฉันซึ่งเป็นเพื่อนตั้งแต่อนุบาลเลยต้องตามใจ เรารักกันม๊ากกก แถมเรียนคณะสาขาเดียวกัน เพราะชอบเหมือนกัน แต่ด้วยความสนิทกันมากล่ะถึงมีข่าวลือแปลกๆว่าพวกเราเป็นเลส และแน่นอนว่าฉันต้องเป็นทอม เพราะแมนๆห้าวๆโหดๆ ประจวบเหมาะกับที่ไม่เคยมีแฟนสักครั้งในชีวิต[เคยมีมาจีบแต่เขาทำรุ่มร่ามเลยโดนฉันกระทืบทิ้ง-0-] แต่ข่าวลือเริ่มซาลงบ้างเพราะลูกหว้ามีแฟนเป็นพี่บาสปีสอง ฉันว่าถ้านางเลิกกับแฟนเขาคงว่าฉันเป็นมือที่สามแน่เลย แต่ไม่แปลกที่ยัยลูกหว้าจะมีแฟนดีกรีหล่อเป็นถึงรุ่นพี่เพราะยัยนี่ขาว หน้าตายังกับตุ๊กตาและผมสีดำเป็นลอนๆคลอเคลียกับดวงตากลมโต ยิ่งทำให้น่ามอง นี่ถ้าฉันเป็นทอมจริงๆเสร็จฉันแล้วนะเนี่ย ส่วนฉันก็ขาวเหมือนกันแต่หน้าตาออกแนวห้าวๆยิ่งทำให้ดูไม่เป็นผู้หญิงไปกันใหญ่ บางทีฉันก็คิดว่าตัวเองเบี่ยงเบนทางเพศจริงๆละ -0-

“เกินไปละยัยหว้า”

ฉันทำหน้าแหยๆใส่พร้อมขนแขนที่ลุกชันที่บ่งบอกว่าฉันยังมีความชอบผู้ชาย ฉันลากสังขารตัวเองพร้อมปลิงที่อยู่บนไหล่ฝ่าฝันคนจนถึงใบประกาศ ฉันไล่สายตาดูนานมากจนตาลาย อ๊อยย เวียนหัว

“กรี๊ดดดดด ย..ยัยติม”

เสียงกรี๊ดของยัยหว้าที่เหมือนหมาโดนน้ำร้อนลวกทำเอาฉันรีบหันไปมองอย่างตกใจนิดๆ ย้ำๆนิดๆจริง แค่เกือบหงายหลังตึงเลย

“อะไรของแกนังหว้า”

ฉันมองลูกหว้าอย่างเอือมๆ

“ร..เราสอบติด”

ยัยหว้าทำหน้าดีใจใส่ฉัน

“แกว่าอะไรนะ”

ไม่รู้ว่าเสียงคุยกันของคนอื่นมันดังหรือว่าเพราะฉันไม่ได้แคะขี้หูมาสามเดือนแล้ว[ฉันไม่ได้สกปรกนะแค่ไม่มีเวลาเอ๊งง]จึงทำให้ไม่ได้ยินเสียงยัยหว้า

“เราสอบติด!!!!

ยัยหว้าตะโกนเสียงดัง

“แกจะตะโกนใส่ฉันทำไมกะอีแค่เราสอบติด ห้ะ!!ส..สอบติด”

ฉันที่เห็นยัยหว้าตะโกนใส่บวกกับความร้อนของแสงแดดทำให้ด่ากลับไป แต่ต้องสตั้นไปกับคำพูดของยัยหว้า

“...”

“...”

เราอึ้งกิมกี่มองหน้ากันสักพักก่อนจะ....

“กรี๊ดดดดดดดดด!!!!

ฉันกับยัยหว้ากรี๊ดออกมาพร้อมกันก่อนจะกระโดดกอดกันกลมพร้อมชูมือขึ้นแล้วหมุนๆ ไม่ใช่ละ-_-++

“เราสอบติดแล้วแก๊!!!

ยัยหว้ากรี๊ดพร้อมตะโกนดีใจจนแทบบินได้ ซึ่งเป็นที่ชินหูชินตาสำหรับคนที่อยู่แถวนี้ ซึ่งถ้าไม่กรี๊ดดีใจก็เดินคอตกกลับบ้าน บางทีฉันก็แอบสงสารคนที่ผ่านมา คงคิดว่าเดินผ่านโรงเชือดไก่อะไรเถือกๆนั่น

หลังจากการดีใจจนบ้าคลั่ง ฉันกับยัยหว้าก็เดินกอดคอกันออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ประสบความสำเร็จขนาดนี้ต้องฉลองซิคะรอไร

“ไปฉลองที่ไหนกันดียัยหว้า”

ฉันหันไปถามลูกหว้าที่ก้มหน้าขมวดคิ้ววุ่นอยู่กับโทรศัพท์

“ไอติม..ฉันว่าฉันไปไม่ได้แล้วว่ะ พี่บาสนัดไว้”

ยัยหว้าก้มหน้างุดๆ

“สำคัญขนาดไหนละ”

ฉันเลิกคิ้วทำ

“พี่เขาบอกว่าสำคัญมากกก ฉันเลยเบี้ยวเขาไม่ได้จริงๆ”

ยัยหว้าบอกเสียงอ่อย

“ย่ะ!!พวกเห็นผัวดีกว่าเพื่อน”

ฉันเหน็บเข้าใส่ก่อนสะบัดบ๊อบทั้งที่ตัวเองผมยาวใส่ เชิงงอนๆ

“โอ๋ๆไว้พรุ่งนี้นะติม”

ยัยนั่นเขย่าแขนฉันเบาๆ

“ไอติมย่ะ..เออๆรีบไปเหอะเดี๋ยวพี่บาสเขารอนาน แล้วจัดหนักทั้งคืน”

ฉันแก้ชื่อตัวเองใหม่ ที่ไม่ชอบให้เรียกติม เพราะคล้ายชื่อไอ้ติ๋ม หมาที่ต่างจังหวัดที่ญาติฉันเลี้ยงไว้ พ่อแม่ตั้งชื่อทำลายลูกม๊ากกกก

 ถ้าไม่สนิท อย่าคิดเรียกติม!!!!

“บ้า!...

หว้าใช้มือตีที่แขนฉันเบาๆพร้อมแก้มที่แดงระเรื่อสีแดง ก่อนจะยกมือบ๊ายบายฉัน หลังจากหว้าเดินลับตาไปฉันก็รีบกลับหอ วู้วว!!! ร้อนชะมัด

 

หอ W

00:00 น.

หาวววว!! ง่วงชะมัด ฉันยกมือปิดปากหาวพร้อมตาปรือๆที่พร้อมหลับแลไม่หลับแล เหตุที่ฉันเป็นแบบนี้เพราะใกล้จะเปิดเรียนในวันมะรืนแล้วทำให้ฉันต้องรีบตักตวงความสุขด้วยการดูละครหลังข่าว หนังฮอลลีวู้ดแนวบู๊ๆและซีรี่ย์เกาหลี ตั้งแต่บ่ายยันเที่ยงคืน โคตรจะมาราธอน!!

ฉันลุกไปปิดทีวีและไฟด้วยความสะลึมสะลือและค่อยๆเดินมาทิ้งตัวลงบนเตียง ยัยน้ำหว้าก็ยังไม่กลับ นอนดีกว่า

ครอกกฟี้ งืมๆๆๆ

ครืด ครืดดดด

เสียงมือถือที่สั่นทำให้ฉันที่นอนไปได้หนึ่งชั่วโมงค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบก่อนกดรับสาย

“ฮัลโหล”

ฉันกรอกเสียงงึมงำลงไป

[ยัยติม...ฮึกๆๆฮึก]

เสียงที่เมาๆบวกเสียงสะอื้น ทำให้ฉันที่ง่วงๆ สปริงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างไว

“แกเป็นอะไรห้ะหว้า!!

ฉันตะคอกเสียงกลับไปอย่างร้อนรน

[พ..พี่บาสเขา ฮึกๆๆ]

ยัยหว้าเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง

“แกใจเย็นๆก่อน ตอนนี้อยู่ไหน”

ฉันถามไปอย่างร้อนรน นี่มันตี1แล้วนะผู้หญิงหน้าตาน่ารักแบบนั้นต้องไม่รอดแน่!!

[บาร์RTY]

 

บาร์RTY

“ขอบคุณค่ะพี่”

ฉันยื่นแบงค์ยี่สิบบาทให้พี่วิน ก่อนที่จะรีบหมุนตัวกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าบาร์ พอทันทีที่ยัยหว้าบอกฉันก็รีบคว้าแจ๊คเกตสีดำมาใส่ ก่อนเรียกวินหน้าหอบึ่งรถมาส่งภายในห้านาที รีบแค่ไหนถามใจเธอดู

“หว้า!!”

ฉันเรียกหว้าทันทีที่เห็น ก่อนสาวเท้าไปที่โต๊ะ ซึ่งดูเหมือนว่าหว้าจะเมามากจนไม่สนใจฉันและใครอื่น เพราะเธอฟุบลงนอนที่โต๊ะเรียบร้อยแล้ว

“ลูกหว้า...”

ฉันแตะที่แก้มหว้าเบาๆ พร้อมน้ำเสียงที่อ่อนโยน ใครกันที่ทำให้ยัยหว้าเป็นแบบนี้ ฉันไม่ให้อภัยแน่!!

“ติม...ฮึกๆๆ”

หว้าเงยหน้าขึ้นและร้องไห้ ฉันจึงเดินไปกอดหว้าพร้อมลูบหลังเงียบๆ

“...”

“พี่บาส...ฮึก...เขาทิ้งฉันแล้ว ฮือๆๆ”

ฉันกอดหว้าแน่นขึ้น พร้อมกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

“...”

“เขาบอกว่าฉันจืดชืด ฮือๆๆ เอิ้กก”

ยัยหว้านิ่งไป

“หว้า...เฮ้ออ”

ฉันเขย่าตัวหว้าก่อนถอนหายใจ คงต้องลากกลับไปอีกละ สังขารตัวฉันเองยังแทบไม่รอด ยังต้องมาลากยัยหว้าอีกกกก เฮือกก สู้เว้ย!!

ฉันลากสังขารตัวเองและยัยหว้ามาถึงที่รถแท็กซี่ ก่อนยัดตัวยัยหว้าเข้าไปก่อน ในขณะที่ฉันกำลังจะหย่อนก้นลงนั่ง เสียงคล้ายคนมีเรื่องกันก็ดังแว่วขึ้นในโสตประสาทหูฉัน ทำให้ความอยากรู้อยากเห็น เอ้ยยย ความคนดีหมายถึงพลเมืองดีนะที่เคยเรียนมาตั้งแต่ประถมมันผงาดขึ้นมา ฉันทนดูคนถูกรังแกเหมือนหมาไม่ได้หรอก!![นี่จะด่าหรือจะช่วย]

“เอ่ออ...ลุงคะหนูลืมของไว้ในบาร์ รอแป๊บหนึ่งนะคะ”

ฉันทำเป็นกระพริบตาปิ๊บๆใส่ลุงแก

“ได้จ้ะ..อย่านานนะ”

เย้!โชคดีที่ฉันเลือกรถที่ลุงแกใจดี ถ้าเป็นคนอื่นคงเอายางล้อรถมาฟาดหน้าเพราะเสียเวลาทำมาหากินของเขา

“ฝากลูกหว้าเพื่อนหนูด้วยนะคะ ถ้าลุงทำอะไรเพื่อนหนูโดนกระทืบคาตีนแน่ อุ้บ”

ฉันขู่ลุงก่อนปิดปากตัวเองกลัวจะหลุดด่าไปมากกว่านี้ ลุงพยักหน้ารัวๆ ฉันแอบเห็นลุงแกปาดเหงื่อด้วย คิกๆ

ฉันปิดประตูแท็กซี่ก่อนหยอกลุงแกเบาๆด้วยการเขม่นแล้วชี้นิ้วใส่ จนลุงแกตกใจสะดุ้งสุดตัว โฮะๆ ฉันหยอกลุงแกเสร็จก็รีบหมุนตัววิ่งสี่คูณแปดร้อยใส่เกียร์หมามหาปะลัยบรรลือโลกไปทางหลังบาร์ที่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ฉันชะแง้มดูตรงผนัง โอ้ก็อดด-O- มีผู้ชายประมาณสิบคนที่หน้าตาเหมือนปลาไหลชนเขื่อนรวมกับปลากระโห้ กำลังรุมล้อมหาเรื่องนายนั่นที่ดูหล่อราวกับเทพบุตร เกินไปแล้วนะ!! ไอ้กระโห้!!!

“กูบอกว่ามึงอย่ามายุ่งกับเมียกูอีก!!

ไอ้กระโห้ตะคอกใส่เทพบุตรสุดหล่อคนนั้น[ไม่ลำเอียงเลยจริ๊งงงงง] ฉันยกมือทาบอกแล้วร้องเบาๆว่าโอ้ก็อต ไอ้กระโห้มีแฟน แล้วดูจากความหล่อของเขาแล้ว แฟนไอ้กระโห้ต้องสวยชัวร์ๆ เขาถึงเล่นด้วย บางทีแฟนไอ้กระโห้ควรไปเช็คสมองยันสายตา -o-

“โทษทีว่ะ แต่เมียมึงมายั่วกูเอง กูเลยสนอง”

เทพบุตรคนนั้นยักคิ้ว พร้อมเอาลิ้นดุนกระพุงแก้มตอบ

“ไอ้เวรนี่ มึงงงง!!!!

ไอ้กระโห้โกรธจนตัวสั่นแล้วชักปืนขึ้นมาจ่อหัวเทพบุตร เอาเหอะเขาก็กวนจริงๆละ ทางเดียวที่จะรอดได้มีสองทางคือตายกับตายเท่านั้น เวรกรรม อนิจจา

“ตายซะเถอะมึง!!!

ตอนที่เทพบุตรสุดหล่อกำลังจะโต้ตอบ ฉันรีบวิ่งไปขวางหน้าเขาเอาไว้ ไม่ได้ๆ ฉันยอมให้ผู้ชายบนโลกนี้ตายไม่ได้ แค่นี้ก็จะสูญพันธ์ล่ะ เวรกรรม

ตอนที่ฉันไปขวางไว้ทุกคนๆมองฉันเป็นตาเดียว โดยเฉพาะนายเทพบุตรที่มองอย่างไม่เข้าใจ

“นี่ใคร กิ๊กใหม่นายเหรอ”

ไอ้กระโห้ถามพร้อมปืนที่จ่อหัวฉันขยับไปมา แอบเสียวนะเนี่ย สงสัยฉันจะโผล่มาพรวดพราดไป จากปืนที่จ่อหัวนายเทพบุตรที่สูง180เซน เลื่อนลงมาถึงฉัน คนที่สูง166เซน โฮกกก ตั้งเกือบยี่สิบเซนไวชะมัด

“อย่ายุ่งกับเขานะ ไอ้ปลากระโห้”

ฉันพูดพร้อมกางแขนบังเขาไว้ ผู้ชายคนทั้งโลก ใครอย่าแตะ!!!

“แล้วถ้าฉันยุ่ง เธอจะทำอะไรอะไรฉันได้สาวน้อย”

ไอ้กระโห้พูดพร้อมจะเอื้อมมือจะมาแตะปลายคางฉัน

ปึก!

ฉันปัดมือเขาออก ก่อนกระตุกยิ้มเย็นด้วยท่าทีเย็นชาพร้อมตวัดสายตามองพวกกระโห้ด้วยสายตาที่เย็นยะเยือก นี่ละ โหมดโหดของฉัน!!!

ไวเท่าคิด ฉันจับมือที่ถือปืนของเขาหักออก ก่อนแย่งปืนมาไว้ในมือ พร้อมกระทืบเท้าเขาแล้วเตะเข้าที่ต่อมลูกหมาก

“โอ้ยย!!” 

กระโห้แล้วกระโห้เล่าร้องด้วยความเจ็บปวด พวกมันนับสิบนอนแผ่กระจายโอดโอนโหยหวน ฉันว่าฉันเบามือละนะ -0-

“แกนังเด็กบ้า!!

กระโห้ตัวหนึ่งลุกมาหาเรื่อง เอาสิถ้าสู้ฉันได้!

“ลองเข้ามาซิ ฉันยิงแน่”

ฉันพูด พร้อมยกปืนขู่

“เธอไม่กล้าหรอกสาวน้อย”

ไอ้นั่นกระตุกยิ้ม หึ ฉันว่าเขาท้าทายฉันนะ น้องว่าไง  พี่ว่างั้นน!!!!

ปังง!!

ฉันยิงแฉลบโดนหางคิ้วไอ้กระโห้ที่ท้าท้ายฉัน

=O=!!!  > หน้าไอ้พวกกระโห้

=_= > หน้านายเทพบุตร

^O^ > หน้าฉัน \ ยิปปี้/

ปังง!!

ฉันยิงแฉลบอีกคน ทำให้พวกมันทั้งหมดวิ่งหน้าตั้ง จนแทบทับกัน หนีไรเหยอออ^&^

“เหวอออ ไปเร็วพวกมึง”

พวกมันรีบใส่ตีนเกียร์กระโห้หนีไป ทิ้งไว้แค่ฉันกับนายเทพบุตร

“เอ่อ....”

ฉันอึกอักมองเขา

“เธอนี่มันสาระแนจริงๆ”

ว..ว่าไงนะ น..นายนี่

“น..นายว่าไรนะ”

ฉันหูฟาดใช่ม้า พลีสสส ตอบที

“ฉันว่าเธอสาระแน และภาษาวัยรุ่นเรียกว่า”

เขาเดินมาใกล้ๆหูฉันก่อนกระซิบคำที่ไม่อยากได้ยินที่สุด

“...”

“เสือก!

เขาทิ้งคำร้ายๆไว้ พร้อมเดินออกไปทั้งที่ไม่ขอบคุณ ถ..แถมด่าฉันว่าส..โว้ยยยย

“ไอ้บ้า เวรรรรรรรรร!!!!

ฉันตะโกนอย่างบ้าคลั่งพร้อมยิงปืนขึ้นฟ้าหมดแม๊กซ์ และปาปืนอัดกำแพง

ปัง ปัง ปังงงงง ปังงง ปัง!!!!!  ปึ้ก!

นายเทพบุตร ต่อให้นายหล่อแต่จิตใจนายมันต่ำตมเหมือนกระโห้ชนเขื่อนไม่มีผิดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!

 

..................................................................................................

 

TALK WITH WRITER

อันยองงงง เป็นไงบ้าง สำหรับตอนแรกก็ดูวุ่นวาย หลายคนคงคิดว่านางเอกเราเป็นเลสแล้วใช้ม้า ใจเย็นค่า แค่สัมพันธ์แบบเพื่อนค่ะ ฮิๆ ส่วนพี่เวทส์ก็ปากเสียตั้งแต่ต้นเรื่องเล้ยยย น่าตบจูบซะให้เข็ด คริๆ

ปล.อย่าอ่านมากจนคิดถึงปลากระโห้ละ คิกๆๆๆ

 

…………………………………………………..

 


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hani gif


"มาดิ้...ไอ้พวกปลากระโห้!!"



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ nam joo hyuk gif


"เสือก!"





ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ฮานิ gif


ไม่ให้เมนท์..เก๊าร้องไห้นะ






ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ นัมจูฮยอก gif 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #14 VJET (@jettt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 09:05

    อยากอ่านต่อจุง

    #14
    0