{YuMark} Sins of Passion

ตอนที่ 5 : ⊹ 04 ⊹

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 ม.ค. 60

Sins of Passion

Yugyeom x Mark

 


{FOUR}

 

 

 

 

 

 

มาร์ค เดี๋ยวไปพบผมที่ห้องทำงานด้วยยูคยอมสั่งก่อนจะเข็นรถเข็นของแบมแบมออกไป

 

 

 

 

♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦

 

 

 

 

มาร์คก้าวเข้าไปในห้องทำงานของยูคยอมช้าๆ

 

 

 

ดวงตาของร่างสูงที่นั่งบนเก้าอี้ตัวใหญ่ปรากฏแววเย็นชาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นมาร์ค ริมฝีปากได้รูปก็เหยียดออก ก่อนที่จะเอ่ยปากบอกให้มาร์คนั่ง

 

 

 

 

 

นั่งสิ

 

มาร์คเดินเลี่ยงไปนั่งบนโซฟาแทนที่จะนั่งตรงเก้าอี้ตรงข้ามยูคยอม

 

 

 

 

 

รังเกียจผมมากขนาดนั้นเลยรึไงยูคยอมถามเสียงเครียด

 

 

 

 

 

 

ใช่คำตอบสั้นๆที่กระแทกใจยูคยอมอย่างแรง

 

 

 

ร่างสูงลุกจากเก้าอี้เดินอ้อมมาที่มาร์ค สายตาแข็งกร้าวจ้องมองลงมาจนร่างบางนึกหวั่น

 

 

 

 

 

 

 

 

..........มาร์คกลัวดวงตาของยูคยอมเหลือเกิน.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 มือใหญ่เชยคางมาร์คขึ้น เมื่อเห็นว่าร่างบางก้มหน้าหลบเขา

 

 

 

 

 

นายสวยมากรู้ไหม ร่างกายของนายทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นตรงนี้ ตรงนี้ หรือ ตรงนี้ยูคยอมไม่พูดอย่างเดียว โน้มตัวลงแล้วจับตรงไหล่ หน้าอก และต้นขาอย่าช้าๆ

 

 

 

 

 

 

เป็นของฉัน

 

 

 

 

 

 

มาร์คลุกขึ้นยืนทันที มือบางตบลงไปบนแก้มของยูคยอมเสียงดัง

 

 

 

 

 

 

 

หยาบคายมาร์คสบถอย่างโมโห ร่างบางสั่นเทิ้มไปด้วยอารมณ์โกรธไม่เคยมีใครที่กล้าทำแบบนี้กับเขา

 

 

 

 

 

 

 

อย่างนั้นเหรอ...หยาบคายเหรอ เปล่าเลยมาร์ค ผมกำลังต้องการต่างหากล่ะ  ต้องการมาร์ค ได้ยินหรือเปล่า

 

 

 

 

 

ดวงตาวาวของยูคยอม ทำเอามาร์คชาวาบไปทั้งตัว

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าไม่มีอะไร ผมขอตัวมาร์คตัดบทดื้อๆพร้อมกับสาวเท้าหนีหวังให้พ้นยูคยอม

 

 

 

 

 

เดี๋ยวยูคยอมดึงแขนมาร์คและกระชากเข้ามาในอ้อมอก มาร์คสะดุ้งวาบพยายามจะหนีออกจากการรัดกุมของยูคยอม

 

 

 

 

 

 

ปล่อยสิ

 

 

 

 

 

 

ไม่ปล่อย รังเกียจรึไงยูคยอมตะคอกเสียงถามมาร์คอย่างไม่ชอบใจ

 

 

 

 

 

 

 

คำก็รังเกียจสองคำก็รังเกียจ ทำไมชอบให้ย้ำใช่ไหมว่า ใช่!!!มาร์คเงยหน้าขึ้น ตอบด้วยน้ำเสียงที่ดุเด็ดเผ็ดร้อนไม่แพ้กัน

 

 

 

 

 

ดี รังเกียจก็ดี นายจะได้ขยะแขยงฉันพร้อมๆกับตัวนายเลยไง ดีไหม

 

 

 

{CUT}

 

 

 

 

♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦

 

 

 

 

 

แบมแบมกลับมาที่ห้องของตัวเองด้วยความรู้สึกที่สาสมใจมากที่สุด ง่ายเป็นบ้าเลย ตอนแรกก็นึกว่าจะตามคนที่อยู่โลกภายนอกอย่างมาร์คไม่ทัน แต่จริงๆแล้วตัวเองก็ฉลาดกว่า

 

 

 

 

แบมแบมไม่รู้หรอกว่าความกดดันและแรงประทุที่อัดอั้นอยู่ภายในจะเป็นบ่อเกิดทำให้อารมณ์ของเขารุนแรง แรง...ขนาดที่ว่าตัวเองก็คาดไม่ถึง

 

 

 

 

 

 

โอ๊ย...เอามือของนายออกไป...ไม่ต้องมาทำแผลให้ฉัน พี่คยอม ไปเรียกพี่คยอมมาแบมแบมตะโกนร้องโวยวายทันทีที่แจบอมเอาสำลีมาเช็ดรอยเลือดบนมุมปาก

 

 

 

 

 

 

แต่คุณแบมแบมครับ

 

 

 

 

 

 

 

เจบี นาย กล้า ขัด คำ สั่ง ฉัน รึ ไงแบมแบมหันไปเอ็ด เน้นย้ำทุกคำราวกับย้ำถึงอำนาจของตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

ไม่กล้าหรอกครับ

 

 

 

 

 

 

 

ดี ก็ไปสิ

 

 

 

 

 

ครับ

 

 

 

 

 

 

 

แจบอมเดินออกจากห้องนอนของแบมแบมไป แล้วถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า

 

 

 

 

 

 

 

ไม่ได้เหนื่อยกาย แต่หัวใจกลับเหนื่อยราวกับวิ่งขึ้นวิ่งลงเขาร้อยรอบ

 

 

 

 

 

 

 

คุณยูคยอมครับแจบอมเรียกพลางเคาะประตู

 

 

 

 

 

แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ

 

 

 

 

 

 

 

คุณยูคยอมครับเคาะประตูไปให้ดังกว่าเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

ยูคยอมรีบยันตัวเองขึ้นจากมาร์คทันที ก่อนจะอุ้มร่างบางที่ตอนนี้กำลังหอบไม่มีแรงไปวางไว้บนโซฟา

 

 

 

 

 

 

 

เสื้อผ้าของเขาหลุดลุ่ยไม่เป็นชิ้นดี อารมณ์ปรารถนาก็ยังค้างคาไม่ได้ปลดปล่อย

 

 

 

 

 

 

 

ใคร?” ยูคยอมเอ่ยปากถามออกไป จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่

 

 

 

 

 

 

 

ผมเองครับ แจบอม คุณแบมแบมต้องการให้คุณไปทำแผลให้ครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

อืม...ยูคยอมบอกก่อนจะเปิดประตูตามออกไป ทิ้งให้มาร์คอยู่คนเดียวในห้องทำงาน โดยไม่บอกกล่าวอะไรสักคำ

 

 

 

 

 

 

 

มาร์คลุกขึ้นจากโซฟา ปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ทั้งๆที่สัญญาว่าจะไม่ร้อง แต่ทำไงได้....

 

 

 

 

 

 

 

 

คำพูดที่เจ็บแสบ

 

 

 

 

 

...สงสาร...

 

 

 

 

 

 

เลยสงเคราะห์ให้อย่างนั้นเหรอ…

 

 

 

 

 

         

มาร์คไม่คิดว่าตัวเองจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อนเลย

 

 

 

 

 

 

สถานการณ์ที่เป็นรอง

 

 

 

 

 

 

 

 

เสื้อผ้าแต่ละชิ้นถูกมาร์คหยิบขึ้นมาแล้วสวมใส่อย่างหมดแรง

 

 

 

 

 

 

วันแรก

 

 

 

แค่เพียงวันแรก

 

 

 

ก็โหดร้ายถึงขนาดนี้

 

 

 

 

 

 

 

เนื้อตัวที่ถูกยูคยอมแตะต้องและโลมเลียทำให้มาร์คเกลียดตัวเองขึ้นมาทันที

 

 

 

 

 

 

 

มาร์ครีบหยิบเสื้อผ้าแล้วเดินออกจากห้องนั้นไป

 

 

 

 

 

 

 

♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦

 

 

 

 

 

 

ยูคยอมก้าวเข้ามาในห้องนอนของแบมแบม ส่งยิ้มให้ร่างที่นั่งนิ่งบนรถเข็น

แต่เจ้าตัวไม่ส่งยิ้มกลับให้ แต่ยังคงนั่งหน้าบึ้ง บนริมฝีปากยังคงมีรอยเลือดที่ไหลลงมาเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

 

ยูคยอมรีบล้วงผ้าเช็ดที่เจ้าตัวคุ้นเคยว่าอยู่ในกระเป๋าเสื้อ

 

 

 

 

 

แต่ไม่มี...

 

 

 

 

 

 

เขาจึงต้องใช้มือเช็ดก่อนที่เลือดจะหยดลงที่เสื้อสีขาวของแบมแบม

 

 

 

 

 

 

ผ้าเช็ดหน้าพี่คยอมไปไหน เมื่อเช้าแบมจำได้ว่าหยิบให้พี่แล้วแบมแบมถามเสียงขุ่น

 

 

 

 

 

 

ยูคยอมจำได้แล้วว่าเขาเอาไปไว้ที่ไหน.......เช็ดรอยรักของมาร์คนี่เอง.....

 

 

 

 

 

 

 

พี่ขอโทษ พี่วางทิ้งไว้ในห้องทำงานพูดพลางก็เอื้อมมือไปหยิบสำลีใกล้ๆมาเช็ดให้แบมแบมแทน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่คยอมปล่อยให้แบมรอนานมาก ทำไมล่ะ ก็บอกแล้วว่าเอินเอินไม่ได้ผิดสักหน่อย ทำไมต้องพูดกันนานขนาดนั้นพูดจบก็หยิบผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อเช็ดเหงื่อให้ยูคยอมกลับ

 

 

 

 

 

เหงื่อที่ไหลออกมาทั้งๆที่เปิดแอร์และอุณหภูมิก็เย็นเฉียบ

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอโทษนะแบมแบม พี่..เอ่อ..ยูคยอมตอบโดยไม่รู้ว่าจะพูดว่ายังไงดี

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่เหงื่อแตกพลั่กเลย ไปทำอะไรมา

 

 

 

 

 

 

 

 

มืออุ่นจัดลูบไปที่ใบหน้าของผู้เป็นพี่อย่างช้าๆ

 

 

 

 

 

 

 

แผ่วเบา

 

 

 

 

 

 

 

ตัวพี่ก็ไม่ร้อน ไม่ได้สบายนี่นา แบมแบมเริ่มสงสัย...

 

 

 

 

 

 

ยูคยอมก้มหน้าลง

 

 

 

 

 

 

 

 

ใช่...ตอนนี้เขากำลังระงับอารมณ์อย่างหนัก

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อกี้ปลดปล่อยให้มาร์คแล้ว แต่ของเขามันยังค้างคาอยู่...

 

 

 

 

 

 

พี่คยอม..ว่าไงฮะ..แบมแบมถาม

 

 

 

เอ่อ..พี่..

 

 

 

แบมแบมคิดในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากจะเชื่อว่ามันคือความจริง

 

 

 

อย่าบอกนะว่าพี่คยอมอะไรกับมันแล้ว

 

 

 

 

เลวที่สุด

 

 

 

 

 

 

ช่างเหอะ ไม่ตอบก็ไม่ตอบแบมแบมตัดบท กลัวว่ายูคยอมจะพูดความจริงออกมา

 

 

 

 

 

 

แล้วก็ปล่อยให้ยูคยอมทำแผลให้จนเสร็จ

 

 

 

 

 

 

 

พี่ไปนะแบมแบม เดี๋ยวจะให้แจบอมมาอยู่เป็นเพื่อนยูคยอมพูดจบแล้วก็เดินออกจากห้องทันที ไม่เปิดโอกาสให้แบมแบมห้าม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แบมแบมกัดริมฝีปากตัวเองแน่น เลือดที่เพิ่งหยุดไปเริ่มไหลออกมาอีก ก่อนจะกรีดร้องไปอย่างเจ็บปวด

 

 

 

 

 

 

 

 

โชคดีที่ห้องทุกห้องเป็นห้องเก็บเสียง

 

 

 

 

 

 

 

แต่แบมแบมกลับคิดว่ามันโชคร้าย ไม่อย่างนั้นยูคยอมคงจะกลับมาแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้าวของทีละชิ้นถูกแบมแบมจับและขว้างอย่างกราดเกรี้ยว

 

 

 

 

 

 

 

ทำไม

 

 

 

 

 

 

พี่คยอมต้องไปรักมัน

 

 

 

 

 

แจบอมเข้ามาในห้อง เห็นร่างที่อยู่บนรถเข็นสั่นเทิ้มก็เข้าใจว่าคงจะโกรธยูคยอม

 

 

 

 

 

 

 

ข้าวของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น แจบอมทยอยเก็บให้ทีละชิ้น จนชิ้นที่อยู่ตรงเท้าแบมแบม เขาก็ก้มลงเก็บเช่นกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

แบมแบมสัมผัสไปที่ผมของแจบอมเบาๆก่อนจะจับทึ้งดึงขึ้นมา ดวงตาที่ฉายแววกราดเกรี้ยวมองจิกลงมา

 

 

 

 

 

 

นายจำไว้นะเจบี จำไว้ อย่าทำให้ฉันต้องผิดหวังเหมือนพี่คยอม จงรักภักดีกับฉันคนเดียวเท่านั้น!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

ครับคำตอบสั้นๆแต่หนักแน่นของแจบอม ทำให้แบมแบมยิ้มบางๆอย่างสาสมใจ

 

 

 

 

สำหรับแจบอมแล้ว แค่คำว่าจงรักภักดีกับแบมแบมอาจจะน้อยเกินไปด้วยซ้ำ

 

เพื่อแบมแบม เขาให้ได้แม้แต่ชีวิต ยอมทุกอย่าง ยอมอย่างหมดใจ

 

จะมีคำไหนไหมนะ ที่มีความหมายมากกว่าจงรักและภักดี

 

คำที่มีความหมายมากกว่านั้นสักสิบล้านเท่า

 

คำนั้นแหละ คือคำที่เขาจะมอบให้แบมแบมคนเดียว

 

♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦

 

 

 

 

 

 

มาร์คเดินลงมาข้างล่างหวังจะอาบน้ำ แต่คฤหาสน์หลังนี้ก็ช่างใหญ่เหลือเกิน

ร่างบางเดินสะเปะสะปะไปเจอกับห้องครัวจึงเดินเข้าไปถามสาวใช้ที่กำลังล้างจานอยู่

 

 

 

 

 

 

 

เอ่อ...คือผมอยากทราบว่ามีห้องน้ำที่อาบน้ำได้แถวนี้หรือเปล่าค..ครับคำว่าครับสำหรับมาร์คมันช่างยากเย็นเหลือเกิน

 

 

 

 

 

 

 

 

มีค่ะ แต่ดิฉันว่าคุณควรไปใช้ห้องข้างบนนะคะ ห้องของคุณอยู่ชั้นสามค่ะสาวใช้บอก

 

 

 

 

 

 

 

ไม่ดีกว่าครับ เอาแถวนี้ละ ผมขี้เกียจขึ้นไป..เจอ..เอ่อ ข้างบนน่ะครับมาร์คตอบเลี่ยงๆ ใจจริงไม่อยากเจอหน้ายูคยอมมากกว่า

 

 

 

 

 

 

 

ได้ค่ะ มันก็สะอาดพอควรแต่คงไม่สบายเท่าข้างบน คุณไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ

 

 

 

 

 

 

ไม่ว่าครับ ข้างล่างนี้ล่ะ พาผมไปหน่อยนะมาร์คบอก

 

 

 

 

 

 

 

สาวใช้เดินนำมาร์คไป จนในที่สุดก็ถึงห้องน้ำ เขาเอ่ยขอบคุณแล้วก็เดินเข้าไปชำระกาย

 

 

 

 

 

 

ร่างกายที่ถูกโลมเลียด้วยตัณหาบาป

 

 

 

 

ร่างกายที่ถูกชะล้างด้วยน้ำบริสุทธิ์

 

 

 

 

แต่ในเมื่อร่างกายนั้นถูกคุกคามด้วยตัณหาแล้ว

 

 

 

 

สิ่งที่ว่าบริสุทธิ์ที่สุดก็ไม่สามารถจะรั้งมันกลับมาได้

 

 

 

 

สำหรับมาร์คแม้เพียงปลายก้อยของยูคยอมที่สัมผัสลงมาบนตัว

 

 

 

 

...........เขาก็ไม่แตกต่างจากผ้าขาวที่ชุบโคลน........

 

 

 

         

 

 

มาร์คหายไปไหนยูคยอมถามหารอบบ้าน แต่ไม่มีใครตอบได้สักคน

 

 

 

บางทีไอ้บ้านหลังใหญ่ๆอย่างนี้น่ารำคาญเป็นบ้าเลย....

 

 

 

 

 

เอ่อ คุณยูคยอมคะ คุณมาร์คอาบน้ำอยู่ค่ะสาวใช้คนที่พามาร์คไปห้องน้ำตอบ

 

 

 

 

ที่ไหนยูคยอมลดความเครียดลง

 

 

 

 

 

ห้องน้ำใกล้ห้องครัวค่ะ

 

 

 

 

 

ใครบอกให้พามาร์คไปเข้าห้องน้ำตรงนั้น ใครบอก!!!ยูคยอมหันไปดุสาวใช้ ก่อนที่จะเดินไปที่ห้องน้ำโดยที่ยังไม่ได้ฟังคำอธิบายแม้แต่น้อย

 

 

 

 

 

เขาไม่เคยหงุดหงิดแบบนี้มาก่อน

 

 

 

 

 

ให้ตายเหอะ....เป็นบ้าอะไรไปแล้ว

 

 

 

 

 

มาร์คใส่เสื้อผ้าชุดเดิม แต่งกายให้เรียบร้อย อย่างน้อยก็สะอาดขึ้นมาบ้างล่ะนะ

 

 

 

 

แต่เมื่อเปิดประตูออกมาก็สะดุ้งทันที คนที่ยืนอยู่หน้าประตูจ้องมองมาร์คด้วยสายตาตำหนิ

 

 

 

 

 

 

 

บ้าเอ๊ย...อาบน้ำก็โกรธ...มาร์คด่าในใจ สีหน้านิ่งเฉย

 

 

 

 

 

 

 

ใครบอกให้มาอาบตรงนี้ อยากเป็นมากหรือไงคนใช้น่ะ

 

         

 

 

 

มาร์คอยากจะตอบกลับไปว่า ทุกวินาทีนี่ที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็กึ่งๆคนใช้นั่นแหละ อย่างเดียวที่ไม่เหมือนคือยูนิฟอร์ม

 

 

 

แต่ก็ต้องกลั้นเอาไว้ที่ริมฝีปาก

 

 

 

 

 

 

ฉันถามไม่ได้ยินหรือไง

 

 

 

 

 

 

แล้วแต่คุณว่าอยากให้ผมเป็นหรือเปล่ามาร์คคิดว่าคำตอบที่ตอบไปมันดีที่สุดแล้ว แต่ในความคิดของยูคยอมมันไม่ใช่

 

 

 

 

กวนกันชัดๆ

 

 

 

 

 

 

มาร์ค นายเลิกกวนประสาทสักทีได้ไหม

 

 

 

 

 

 

 

ผมก็ไม่ได้กวนนี่ ผมกวนคุณหรือไง ก็คุณเป็นคนบอกเองว่าผมเป็นแค่คนอาศัย คนอาศัยเนี่ย ผมตีความไม่ถูกว่าอยู่ในฐานะอะไร คนใช้ หรือ คนที่คอยบำเรอคุณกันแน่คำพูดเผ็ดร้อนที่ยั้งไว้ไม่ทันอีกตามเคย

 

 

 

 

 

 

ยูคยอมยิ้มนิดๆ ปากกล้าไม่เปลี่ยน

 

 

 

 

 

ขอตอบในฐานะของคิม ยูคยอมคนนี้เลยนะ ว่า มาร์ค อี้เอิน ต้วน คือคนที่ต้องคอยบำเรอฉัน

 

 

 

♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦

 

Writer Talk;

 

 

น่าสงสารพี่แจบอมจังเลยนะคะ แต่งเองก็อินเอง T v T

 

แต่ที่น่าสงสารที่สุดก็อี้เอินของเรานี่แหละค่ะ

 

แอบสปอยล์ให้นิดนึงว่า น้องแบมร้ายกว่าที่คิดนะคะ /หัวเราะแห้ง แฮ่ะๆ

 

 

ตอนนี้มีฉากอัศจรรย์นิดหน่อย เข้าไปหาอ่านกันได้ที่เดิมนะ

 

หวังว่าจะไม่โดนแบน ถถถถ

 

 

ฟีดแบคตอนที่แล้วดีมากๆเลยค่ะ

 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ด้วยค่า

 

{free fan, pookyum, 33930, pao, รักส์, อิอิ, Naynaynicha, 라나, Raindripdrop}

 

หลายคนชอบลุคแบบนี้ของยูคยอม ดีใจที่ชอบนะคะ

 

เรื่องนี้น้องเป็นผู้ใหญ่ที่แบดค่ะ ฮ่าๆๆ

 

 

คอมเม้นท์หรือติดแท็กในทวิตเตอร์ #YMsop ได้เหมือนเดิมค่า

 

เจอกันตอนที่ 5 ค่ะ

 

>>> rabbitenen

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #45 korzaza2810 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:29
    รอค่ะรอ
    #45
    0
  2. #44 korzaza2810 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:28
    มาต่อยังค่ะอยากอ่าน
    #44
    0
  3. #43 korzaza2810 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:28
    มาต่อยังค่ะ
    #43
    0
  4. #41 Piivaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 14:50
    ไม่มาต่อแล้วหรอคะ เสียดายจังเลย;-;
    #41
    0
  5. #39 SOMIMIE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 22:33
    โอยนี่ลั่นมากที่ว่าอาบน้ำยังผิดอะ ห้วย ! แกจะอะไรนักหนาห้ะคิมยูคยอม กลัวม้าคหายหรือไงงงง หึ่ย
    #39
    0
  6. #38 myGYEOMMARK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 14:44
    ร้ายแบบนี้อยากจะรีบกดไปตอนที่เขารักกันจังเลยค่ะ อยากเห็นว่าคุณยูคยอมในลุคที่ยอมตามใจต้วนอี้เอินจะเป็นยังไง55555 รอติดตามนะค่าา
    #38
    0
  7. #37 Plmok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 14:37
    รอค่าาาา
    #37
    0
  8. #32 mamiewzika2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 01:28
    ยูคยอมอย่าร้ายกับเอินนักซี สงสารมากอ่ะ ฮืออออออออ น้ำตาไหลตามน้อง คิมยูใจร้ายที่สุดเลย
    #32
    0
  9. #28 Raindripdrop (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 21:42
    น้ำตาจะไหลตามน้องเอิน แงง ลูกแม่ ทนหน่อยนะคะ เดี๋ยวก็คงได้เลื่อนตำแหน่งจากคนบำเรอเป็นเมียละแหละ เอ๊ะ..55555555
    #28
    0
  10. #27 Naynaynicha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 19:44
    ฮือ เอินทำอะไรก้โดนด่า????
    #27
    0
  11. #26 คุณนายมาเฟีย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 11:11
    คุณยูคยอมเขาร้ายกาจจังเลยนะคะ น้ำตาจะไหล
    หาฟิคที่คุณคิมเขาแบดแบบนี้มานาน ฮรึก โดนใจหลายเด้อ TT
    หลังจากนี้ก็ขอให้น้องมาร์คจงต่อสู้นะคะ
    สู้กับคุณคิมคนร้ายกาจ ถ้าสู้ไม่ไหวก็ยอมเป็นเมียเขาเลย(?)
    ส่วนน้องแบม...แบ๊มมมมม หนูจะร้ายขนาดนี้ไม่ได้
    พี่กลัว พี่สงสารพี่บี อย่าทำร้ายพี่เขาเลย
    หลังจากนี้น้องมาร์คต้องโดนทั้งทั้งจากคนพี่คนน้องแน่ๆ
    สู้นะลูก TT
    #26
    0
  12. #25 คนเริงเมือง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 07:05
    คุณคะะะะะ สนุกมากเลยค่ะะะะะะ ฮรือออออ คุณยูคยอมอยากมีคุณหนูมาร์คเป็นของตัวเองแต่ไม่จีบเขาดีๆ เนี่ยยย ทำเขาเสียใจเนี่ยยยย ง้อยยย วงวารเอินจังเลยค่ะคุณ ยังไงก็สู้ๆ น้าาาาสวัสดีปีใหม่ด้วยค่าาาาา ^___^
    #25
    0
  13. #23 free fran (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:54
    ใจจะขาดดดดดดดด โอ้ยจะตายอะฮือออ สงสารเอินอ่าาา
    แต่ปากเธอก็นะ เราเข้าใจว่าทำไมเอินถึงดื้อ มันมีเหตุผลรองรับดีค่ะ แต่-ตอนคัทเนี้ยทำไมคยอมพูดจาร้ายๆใส่เอินล่ะคะ ฮืออออ สงสารแต่ก็ชอบคยอทลุคนี้ โอ้ยยย แบมแบมร้ายจริงๆนะ เราไม่อยากให้แบมเป็นแบบนี้เลย ยังไงก็ขอให้ปลับความเข้าใจกับเอินนะ เราว่าแบมต้องการเพื่อนต้องการคนเข้าใจอะ นี่อินมากนะคะ พิมเยอะเลย

    มาต่อไวๆนะคะ จะรออออออ เราจะรออย่างใจจดใจจ่อ!
    #23
    0
  14. #22 สายป่าน แฟนชินจัง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:03
    สนุกมากค่ะ ชอบมากกกกก
    #22
    0
  15. #21 33930 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:03
    แบด แบด แบด แบดดดดดดดดด โกรธคยอมมากอะ สงสารมาร์ค แต่คิดว่าแบมออกจะเกินไปหน่อย...ดูรักพี่เกินพอดีจริงๆ ยอมล้าววววสงสาร
    #21
    0