{YuMark} Sins of Passion

ตอนที่ 3 : ⊹ 02 ⊹

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

Sins of Passion
Yugyeom x Mark



{TWO}







“คุณยูคยอมครับ ทางตลาดหุ้นพร้อมแล้ว คุณจะว่ายังไงครับ”


“อืม...เอาเลย เอาแบบป่วนชนิดที่ว่านางพญากองลงกับพื้นเลยนะ”





♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦♢♦







“อะไรนะ!!! ราคาหุ้นตกเกือบห้าสิบเปอร์เซนต์ เป็นไปได้ยังไงกัน” มาร์คตะโกนถามเสียงดัง มือที่จับแฟ้มอยู่สั่นระรัว เพิ่งกลับจากงานศพแม่ไม่ทันไร เรื่องร้ายๆก็ประดังเข้ามาอีกแล้ว มาร์คเริ่มหมดกำลังใจ ขบริมฝีปากล่างอย่างขบคิด ถ้าหากเขาทิ้งทุกอย่างไปล่ะ ทิ้งไปอย่างป๊ากับแม่ จะเป็นยังไง?





“คุณมาร์คครับ ลูกค้าที่จีนยกเลิกการขนส่งของเราครับ เพิ่งโทรมาแจ้งเมื่อห้านาทีที่แล้ว” ผู้ช่วยอีกคนเดินเข้ามาบอก







“เรียกประชุมคณะกรรมการด่วน!”








ภายในห้องประชุมทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียด ราคาหุ้นที่ตกไปเกือบครึ่ง และไหนจะลูกค้ารายใหญ่ที่โทรมายกเลิกการขนส่งอีก ภายในสิบนาทีมีลูกค้ายกเลิกถึงสามราย แล้วเขาจะเอาเงินที่ไหนมาหมุน ค่าน้ำมันของเรือที่จ่ายไปแล้ว แล้วไหนจะค้าจ้างแรงงานของพนักงานนับพันคนที่ต้องจ่ายทุกอาทิตย์








“ผม...ผมว่าเราต้องขายหุ้น” ผู้บริหารผู้ใหญ่คนหนึ่งเสนอขึ้น










“ตอนนี้คุณมาร์คมีหุ้นอยู่ 45 ที่นั่ง อยู่ในที่ประชุมนี้ คุณชิน มี10 คุณปาร์ค มี 15 และคุณคัง อีก10 ส่วนอีกคนหนึ่งมีหุ้นรองจากคุณมาร์คคือ 20% แต่เขาไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายในเรื่องธุรกิจเนื่องจากคุณท่านให้ทำสัญญากันไว้ก่อนที่จะขายหุ้น 20% ให้เขาไป แต่สัญญาที่ว่ามันหมดไปตั้งแต่คุณท่านเสียไปแล้วครับ”









“ใคร?”








ผมเอง







มาร์คเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มที่จดจ้องอยู่ ดวงตาคู่งามมองไปที่ชายหนุ่มร่างสูงที่เพิ่งก้าวเข้ามาในห้อง ใบหน้าหล่อขาวจัด ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายแวววับเมื่อจ้องมองมาที่มาร์ค ร่างกายที่แข็งแรงภายใต้ชุดสูทยี่ห้อหรู สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือความรู้สึก เมื่อชายหนุ่มจ้องมองมาที่มาร์ค มันไม่ใช่แค่ตื่นเต้นแต่มันเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัดชนิดที่ทำเอามาร์คหายใจไม่ได้ขึ้นมาเฉยๆ









“ผมคิม ยูคยอม ยินดีที่ได้รู้จักกับคุณชายต้วน อี้เอินนะครับ” ยูคยอมเหยียดริมฝีปากพูด พร้อมกับเดินมาใกล้ๆมาร์คและถือวิสาสะนั่งบนโต๊ะ ทำเอามาร์คสะดุ้งวาบเมื่อเจอกิริยาที่ไร้ซึ่งการอบรม








“ฉันไม่เคยอยากรู้จักกับพวกไร้มารยาททางสังคม” มาร์คตอบเรียบๆ หน้าสวยเชิดหยิ่งอย่างไม่เกรงกลัว พร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้









“หึ หึ” ยูคยอมหัวเราะในลำคอ ลุกขึ้นจากโต๊ะเช่นกัน สะบักสบอมขนาดนี้ยังมีน่าเชิดอีก...ดี! อย่างนี้ค่อยน่าสนุกหน่อย









“ขอโทษนะครับคุณมาร์ค วันนี้ผมมาเพื่อฟ้องร้องคุณในการขนส่งสินค้า ตามที่ตกลงกันไว้ในสัญญาฉบับนี้ว่าจะผลัดกันส่งให้ลูกค้าทางจีนกันคนละเดือน รวมทั้งลูกค้ารายใหญ่คนอื่น เดือนนี้คุณหมดแล้วนะ แต่คุณยังฉวยโอกาสตัดหน้าในการส่งสินค้า ทางลูกค้านึกว่าผมจะเปิดโอกาสให้คุณสองเดือนก็เลยโอเคกับคุณ แต่ต้องขอโทษด้วยนะครับ ลูกค้าเขาไหวตัวทัน เราทั้งหมด ผมหมายถึง ทั้งลูกค้าและพ่อคุณทำสัญญากันไว้ เขาคงไม่อยากถูกฟ้องเหมือนที่คุณมาร์คกำลังจะ โดนฟ้องร้อง”









หลังจากที่ยูคยอมพูดจบ มาร์คก็เข้าใจได้ทันทีว่าคนๆนี้คือเจ้าของบริษัทคู่แข่งของเขานั้นเอง








“ไม่เห็นมีใครบอกฉันเลย สัญญาบ้าบอนี้ ทำไมไม่มีใครบอกทั้งๆเป็นเรื่องที่สำคัญ” มาร์คตะคอกออกมาเสียงดัง หันไปมองหน้าคนอื่นๆในห้องที่เอาแต่ก้มหน้า









“เราไม่ทราบจริงๆครับ เรื่องนี้คุณท่านตัดสินใจเองหมด พวกเราไม่ทราบจริงๆ”









ยูคยอมยิ้มให้กับท่าทีตื่นตระหนกนั้น ลอบมองไปที่คณะกรรมการบริษัทที่เขาเอาเงินลงหว่านแล้วยิ้มอย่างสะใจ








คงจะไม่มั่นใจในตัวของเจ้านายหนุ่มน้อยสินะ

ถึงได้ยอมรับเงินก้อนโตของเขาไป

เงินใต้โต๊ะที่ยูคยอมสั่งปิดปากทุกคนเรื่องสัญญานั้น

และเงินก้อนโตที่เขาสั่งให้หนึ่งในคณะกรรมการบริษัท

ปิดปากเรื่องที่เขาต้องการมากที่สุด








“คุณมาร์คครับ ผมว่าตำแหน่งประธานบริษัทนี้ควรจะมอบให้คุณยูคยอมนะครับ ที่พูดเนี่ยก็เพื่อความมั่นคงของบริษัทคุณเอง คุณยังเด็ก ลูกค้าที่มายกเลิกงานของเราในคราวนี้ สาเหตุหนึ่งก็คงจะเห็นว่าตำแหน่งผู้บริหารคนใหม่เป็นเพียงเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ถ้าหากว่าคุณรักบริษัทนี้จริงก็ควรจะมอบให้คนที่เหมาะกว่า ซึ่งผมเห็นว่าเป็นคุณคิม ยูคยอม”









มาร์คชาวาบกับประโยคนั้น แล้วยิ่งเห็นคนอื่นสนับสนุนด้วยการทำเสียงเห็นด้วยในห้องประชุมมันก็ยิ่งทำให้มาร์คเจ็บใจเป็นที่สุด เขาต้องตกอยู่ใต้อำนาจของคนไร้มารยาทอย่างนี้จริงๆงั้นหรอ









“หมายความว่าพวกคุณกำลังไล่ฉันออกจากตำแหน่งนี้ใช่ไหม?” มาร์คถามเสียงสั่นกลั้นน้ำตาไว้อย่างสุดขีด วันนี้เลวร้ายที่สุดในชีวิต เขาทำให้ป๊าผิดหวัง









“ไม่ใช่ครับ เพียงแต่ผมเห็นว่าควรจะให้คุณยูคยอมทำหน้าที่ประธานแทนคุณ แล้ววันไหนที่คุณพร้อม วันนั้นตำแหน่งประธานบริษัทก็จะกลับคืนมาเหมือนเดิม”









ยูคยอมปิดปากเงียบ ทุกอย่างดูดีเกินกว่าที่คาดไว้ เจ้าคนทรยศที่เขายัดเงินไปนับสิบล้านวอนเล่นละครได้ดีชนิดที่ยูคยอมยังอินไปตามบทนั้น มองหน้านางพญาคนสวยกำลังกัดกรามแน่น ด้วยอารมณ์แค้นสุดๆ ทุกอย่างดำเนินไปได้ โดยที่ว่าที่ประธานบริษัทคนต่อไปอย่างยูคยอมไม่ต้องปริปากอะไร














“หากผมรั้นที่จะทำหน้าที่นี้ต่อไปก็คงสูญเปล่า พวกคุณคงไม่เห็นหัวฉัน แล้วฉันจะกลับมาดำรงนี้อย่างเต็มภาคภูมิอีกครั้ง!”









ยูคยอมลอบถอนหายใจ มาร์คพูดง่ายและมีเหตุผล
แต่ยูคยอมไม่เชื่อว่าหนุ่มน้อยคนนี้จะเย็นลงได้ภายในไม่กี่นาที
เขาเชื่อว่าภายในคงเดือดพลุ่งพล่าน แต่ก็ระงับไว้ได้ดี







“ผมยินดีที่จะรับตำแหน่งนี้ เพื่อรอวันที่คุณมาร์คจะกลับมา” ยูคยอมบอก สีหน้าเจ้าเล่ห์ทำเอามาร์คใจหายวูบ







“ฉันหวังว่าคุณจะทำได้ดี” มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา







“ผมจะยกเลิกการฟ้อง ส่วนสินค้าแน่นอนครับ ผมจะยอมให้คุณล็อตหนึ่ง
อย่างน้อยผมก็ต้องห่วงบริษัทผมบ้าง ส่วนคุณมาร์ค ผมมีสัญญามาให้คุณเซ็น”








ให้ตายเถอะ.....มาร์คสบถในใจ นี้มันแกล้งกันชัดๆ พอแม่ตายพวกในบริษัทก็เอาใหญ่ ส่วนยูคยอม เขาดูออกเลยว่าทำไปเพื่ออะไร อยากได้ตำแหน่งประธานจนตัวสั่นสินะ







“แน่นอนฉันก็ไม่ไว้ใจคุณเหมือนกัน” มาร์คตอบตรงๆ






ยูคยอมยักไหล่ แล้วเรียกลูกน้องให้รีบไปพิมพ์สัญญาในคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว
สัญญาที่มีมากกว่าข้อความที่บอก









ในที่สุดสัญญาที่ว่าก็มาอยู่มือของมาร์ค เขากวาดสายตาอ่าน ก็แค่ดูเท่านั้นแหละว่าเขาจะได้ดำรงตำแหน่งนี้เมื่ออายุ 25 ปีหรือเปล่า







ยูคยอมลอบมองมาร์คที่อ่านสัญญาฉบับนั้น ลุ้นให้นิ้วมือเรียวจรดปากกาลงบนกระดาษ








“คุณเติมให้ด้วยสิ ว่าผมจะได้ดำรงตำแหน่งนี้เมื่ออายุ 25 ปี” มาร์คบอก
ทำเอายูคยอมใจหายวูบ จริงๆคือเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาสักหน่อย~







“ตกลง” ยูคยอมตอบอย่างหัวเสียนิดๆ








สัญญาฉบับใหม่อยู่ในมือมาร์ค ดวงตาเรียวงามอ่านไปอ่านมา ไม่อยากจะบอกว่าตัวเองโง่หรอกนะ แต่คำศัพท์ธุรกิจมันยากจริงๆนี่นา แต่ไม่ได้หรอก อีโก้ ทิฐิของมาร์คและการวางฟอร์มของเขามันจะต้องไม่แสดงให้เห็นว่าแค่นี้ก็ไม่เข้าใจไม่ได้









นี่แหละนะ ข้อเสียของนางพญาผู้วางท่าและมันก็ทำให้นางพญาหลายนางเสียใจมานักต่อนักกับการที่ต้องรักษามาดและฟอร์มไว้









มาร์คก็เช่นกัน ประสบการณ์ครั้งนี้คงจะทำให้เขาต้องจดจำไปอีกนาน มาดและศักดิ์ศรี มันกินเข้าไปไม่ได้หรอกนะ!







มาร์คจรดลายเซ็นตัวเองลงช้าๆพร้อมกับประทับตานิ้วมือ


ยูคยอมยิ้มอย่างสมใจ





ต่อจากนี้เขาก็จะได้สิ่งที่ปรารถนามานาน


    ร่างบางนี้ไงล่ะ


    สวยแต่หยิ่ง


    หวานแต่ร้าย


    หรูหราแต่โฉบเฉี่ยว







“พวกคุณออกไปได้แล้วครับ แจบอมมาเซ็นเป็นพยานด้วยนะ” ยูคยอมหันไปสั่งเพื่อนกึ่งบอดี้การ์ดคนสนิท แจบอมยิ้มให้มาร์คนิดๆก่อนจะเดินเข้ามาเซ็นเป็นพยาน และแน่นอนว่ายูคยอมเซ็นเป็นคนสุดท้าย







“คืนนี้จะไปรับที่บ้านนะ จัดของให้เรียบร้อยล่ะ” พูดจบก็ทิ้งสัญญาให้มาร์คหนึ่งฉบับ และกำลังจะเดินไปพร้อมกับแจบอม







“มารับอะไร” มาร์คกระชากเสียงถาม






“แจบอม นายออกไปก่อน” ยูคยอมสั่ง







“ต้วน อี้เอิน ต่อจากนี้ไปคุณจะเป็นเด็กในปกครองของผม” ยูคยอมบอกเสียงเรียบ รู้ดีว่าร่างตรงหน้าไม่ยอมง่ายๆแน่











“เรื่องอะไร บ้าหรือเปล่า ใครจะไปกับนาย เด็กปกครองบ้าบออะไร ฉันอยู่ของฉันเองได้ ไม่ต้องให้ใครปกครอง”









หน้าตาบอกบุญไม่รับของมาร์ค ทำให้ยูคยอมอดเอ็นดูไม่ได้









“ก็คุณเซ็นแล้วนี่มาร์ค คุณเป็นคนเซ็นลงไปเองว่าจะเป็นเด็กในปกครองของผม ผมไม่ได้บังคับนะ”










“อะไรนะ บ้าหรือยังไง ไม่ไป!!! ไม่มีทาง!!!” มาร์คยังคงดื้อ









“เฮ้อ คืนนี้บ้านคุณก็จะโดนยึดแล้วนะมาร์ค ว่าไงหรือจะมานอนที่บริษัท?
อย่าลืมสิ ว่าผมน่ะเป็นผู้บริหารเชียวนะ มีสิทธิทุกประการ” ยูคยอมบอกเสียงเรียบ นิ้วมือเรียวถือวิสาสะเอื้อมนิ้วเรียวยาวไปเขี่ยปอยผมของมาร์คเล่นอย่างเบามือ ทำเอามาร์คตัวชากับสัมผัสนั้น










บ้าไปแล้วมาร์ค....คนๆนี้เหมือนใครสักคน

ยูคยอมเหมือนใครที่มาร์คเคยเห็นมาก่อนแน่ๆ

ยิ่งใกล้ก็ยิ่งคุ้น





ลมหายใจหอบถี่ของมาร์ค ทำให้ยูคยอมยิ่งอยากสัมผัสกับมาร์คมากขึ้น
เหมือนมีไฟมาสปาร์คด้วยกันทั้งคู่
น้ำมันราดบนกองไฟ

ร้อนแรง ไม่อาจหยุดยั้ง
แต่มาร์คยังเป็นเพียงน้ำมันผสมน้ำธรรมดา
ไม่ใช่น้ำมันบริสุทธิ์หรือน้ำมันดิบอย่างที่ยูคยอมพบพานมา








“เอามือของคุณออกไป” มาร์คสั่งเสียงเข้ม เมื่อระงับสติอารมณ์ได้
ยูคยอมยอมแต่โดยดี แต่สีหน้าของยูคยอมปิดบังความปรารถนาไว้ไม่มิด












“คุณทำเพื่ออะไรกัน เพื่ออะไรคิม ยูคยอม คุณเข้ามาเทคโอเวอร์บริษัทป๊า เข้ามายึดบ้าน อย่าบอกนะว่าหุ้นทุกตัวของบริษัท คุณเป็นคนลงมือปั่น ทำให้ฉันป่วนใช่ไหม” มาร์คถามเสียงเย็น กัดฟันแน่นอย่างแค้นเคือง










“ใช่” ตอบสั้นแต่ได้ใจความ มาร์คอยากจะฆ่าคนตรงหน้าให้ตายกับมือ
คนชั่ว....นายใช้แผนชั่วๆกับฉัน อย่าหวังว่าจะใช้มันได้ตลอดไปนะ










“ฉันจะสู้จนลมหายใจสุดท้าย อย่าหวังว่าคนชั่วๆอย่างคุณจะมีโอกาสได้ทุกอย่าง อย่างน้อยต้วน อี้เอินคนนี้ก็ไม่มีวันขายตัวเองให้กับคนใจทรามอย่างคุณแน่ๆ” ประกาศกร้าวนั้นทำเอายูคยอมชาวูบไปทั้งตัว แต่ยูคยอมก็คือยูคยอม ในเมื่อตัดสินใจว่าจะใช้ไม้แข็งกับมาร์ค เขาก็จะไม่มีทางเลิกเด็ดขาด












“ตามใจ เอ๊ะ แต่ที่ดินตรงสุสานที่ฝังพ่อกับแม่คุณอยู่ มันคือที่ไหนนะ รู้สึกว่าที่ตรงนั้นจะเป็นของผมเหมือนกันนี่ อืม.....”














“ไอ้เลว แม้แต่คนตายแกก็...” มาร์คอยากจะร้องไห้ออกมา ทำไม เขาไม่เคยทำอะไรให้ยูคยอมเจ็บช้ำ ทำไมต้องทำกันแรงถึงขนาดนี้ด้วย













“ก็ในเมื่อคุณรู้ว่าผมเลว ไม่แปลกนิ ที่คนเลวจะทำเลว” ยูคยอมเหยียดยิ้มพูด













“ฉันไม่เคยทำอะไรให้คุณ ทำไมกันล่ะ ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย” น้ำตาที่อดกลั้นมานานไหลออกมาอย่างทนไม่ได้ เมื่อรู้ตัวก็รีบเช็ด แล้วเชิดหน้าทันที เขาเสียท่าให้คนตรงหน้าเห็นน้ำตาได้ยังไงกัน


















“แล้วคุณจะรู้ เมื่อคุณมาอยู่บ้านของผม……เดี๋ยวคุณจะรู้เอง”
















มันหมายความว่าเขาหมดหนทางเลือกใช่ไหม มันหมายความว่าเขาจะต้องไปจริงๆใช่ไหม ชีวิตมนุษย์พลิกผันได้ตลอดเวลา เหมือนมาร์ค จากนางพญาอาจจะต้องกลายเป็นนกปีกหักก็ได้ แต่มาร์คผู้มากไปด้วยศักดิ์ศรี เต็มไปด้วยความทะนง ไม่ง่ายนักหรอกที่จะยอมก้มหัวลงมา













“ไม่ คุณกลับไปได้แล้ว” มาร์คยืนยันคำเดิม ยูคยอมยักไหล่แล้วเดินออกไป










ใครบอกว่ายูคยอมจะไม่กล้าทำ แค่เรื่องขุดศพบนพื้นที่บริจาคของตระกูลเขา





ไม่ใช่เรื่องที่ยูคยอมจะไม่กล้าทำ เลวกว่านี้ยูคยอมยังทำมาแล้ว









เพื่อใครหละ


เพื่อต้วน อี้เอิน



นางพญาปีกหักคนนี้ไงหละ












TBC.







Writer Talk;


บอกแล้วว่าน้ำเน่า

อ่อ ลืมบอกไปว่าเรื่องนี้ยูคยอมอายุมากกว่ามาร์คนะคะ


ขอบคุณที่ติดแท็กในทวิตเตอร์ค่ะ
ถึงจะยังมีไม่เยอะ แต่ขอบคุณมากๆเลย
ขอบคุณสำหรับ 1 คอมเม้นท์ของ คุณ free fran ด้วยค่า


เหมือนเดิมค่ะ ส่งฟีดแบคกันได้ที่ #YMsop นะคะ ^^


แล้วเจอกันตอนที่ 3 ค่ะ
>>> rabbitenen

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #35 Plmok (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 13:26
    ยูคอ่าาาา
    #35
    0
  2. #16 อิอิ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 01:17
    ทำไมหนูร้ายแบบนี้คะลูกกก

    หล่อเลวแบดได้ใจมากเลย แต่บางเรื่องคยอมทำเกินไปจริงๆอ่ะ

    แล้วแบบนี้จะรักกันได้ยังไงล่ะ TT^TT

    กลัวว่าสักวันพอคยอมหลงม้าคจริงๆแล้วนกปีกหักจะบินหนีน่ะสิ

    #16
    0
  3. #13 Pao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 00:36
    น้องมาร์คคะ รีบย้ายเลยค่ะ ุ้เหตุผลแล้ว 5555555
    #13
    0
  4. #8 hamugi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 07:06
    ใจร้ายอะ ทำไมทำกับมาร์คแบบนี้ อยากรู้แล้วอะค่ะว่สทำทำไม
    #8
    0
  5. #7 Raindripdrop (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 01:12
    ฮืออ คนบ้าาทำลูกสาวเราร้องไห้ได้ไง!!
    รอไรท์มาต่อนะคะ สนุกมากเลยย
    #7
    0
  6. #6 free fran (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 08:02
    โหยยย คนร้ายกาจจจ เรื่องนี้ต้องมีต้นตอออ ชอบรุคมาเหนือของยูคยอมอ่าา มันทำให้เขามีเสน่ห์มากขึ้นไปอีกโอ้ยจะตายเอาค่ะ
    รอต่อนะคะ สู้ๆค่ะ


    #6
    0
  7. #5 pookyum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 07:17
    คยอมคนร้ายกาจ อยากมีมาร์คเป็นของตัวเองจนทำไม่ดีให้มาร์คเกลียด แล้วอย่างงี้จะรักกันได้ไหมคะ ต้องเศร้าแน่เลย ;-;
    #5
    0