ซาตานบริหารรัก (เสน่หา...สัญญารัก)

ตอนที่ 17 : ซาตานบริหารรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,897
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    4 ธ.ค. 58

แต่เมื่อไปถึงแล้วกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เพราะบ้านเพื่อนหล่อนตอนนี้ปิดเงียบล็อกกุญแจไว้อย่างดี ดูจากสภาพแล้วน่าจะไม่อยู่มานาน หล่อนก็ลืมไปเองว่าไม่ได้ติดต่อกันนานเหมือนกัน จนไม่รู้ว่าเพื่อนย้ายไปไหน เมื่อมาถึงทางตันเมขลาจึงทรุดนั่งปล่อยโฮร้องไห้อยู่ที่หน้าบ้านนั้นเสียเลย หล่อนอึดอัดจนไม่รู้จะระบายออกมายังไง 

                “บอกได้ไหมว่าเป็นอะไร หนีใครมา”ยุทธถามเปิดปากถามอีกครั้งเมื่อเสียงร้องไห้ลดลงเหลือแค่เสียงสะอื้น

                “หนีชีวิตบัดซบ” เมขลาปาดน้ำตาออกจากแก้ม                                        

                “ขนาดนั้นเชียว”

                “คุณมันพวกคนรวย จะไปรู้ได้ยังไง คนจนอย่างฉันต้องหาเช้ากินค่ำ ไหนจะต้องสู้รบปรบมือกับไอ้คนเฮงซวยที่จ้องจะจับฉันไปขายให้คนนั้นทีคนนี้ที”

                “เสี่ยเจริญก็เข้าคุกไปแล้วนี่ คุณจะไปขายให้ใครอีก”

                “พูดให้มันดีๆ นะ ฉันไม่ได้ไปขายเอง ก็ไอ้พ่อเลี้ยงเฮงซวยนั่นแหละที่มันชอบเอาฉันเร่ขายให้คนที่มีเศษเงินมาโยนให้มัน จนต้องหนีออกมาอย่างนี้ไง แล้วเป็นไงล่ะ ที่พึ่งก็ไม่มี เงิน งาน ก็ไม่มี”

                “แล้วคุณจะเอายังไงต่อ กลับไปบ้านเหรอ”

                “ไม่มีทาง ฉันจะกลับไปก็ต่อเมื่อคนพวกนั้นออกไปจากชีวิตครอบครัวฉันก็เท่านั้นแหละ แต่ตอนนี้แม่ต้องการให้ฉันเอาตัวรอดไปก่อน”

                “แล้วแม่คุณล่ะ”

                “แม่ฉันเอาตัวรอดสบาย ที่ให้ออกมาเนี้ยก็เพราะเกรงว่าวันหนึ่งฉันโดนขายไปเสร็จสรรพ์จริงๆ น่ะสิ เลยรีบตัดไฟแต่ต้นลม”

                ยุทธการพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่เมขลาบอก เขาเห็นใจหล่อน และประจวบเหมาะว่ากำลังต้องการคนมารับจ้างทำงานสักอย่างให้

                “ไปทำงานกับผมไหม”

                “เป็นตำรวจเหรอ” เมขลาตาโตสงสัยว่างานอะไร

                “เปล่า” ยุทธการลากเสียงยาวพร้อมกลั้วหัวเราะ

                “แล้วจะให้ไปเป็นอะไรล่ะ”

                “ไปเป็นเมีย” เพียงแค่นั้นหมัดหลุนๆ ของเมขลาก็เสยเข้าที่ปลายคางของยุทธการ แต่ดีหน่อยที่เขายังมีสติหลบได้ทันและรีบจับมือหล่อนไว้ก่อนที่เขาจะโดนสวนเข้าให้อีก

                “หนีเสือปะจระเข้จริงๆ ไปไกลๆ เลยนะ อย่าเข้ามาใกล้ฉันแม้แต่นิดเดียว” เมขลาวางท่าเหมือนนักมวยเพื่อป้องกันตัวเองจากยุทธการ

                “โอ้ย ไปกันใหญ่แล้ว ผมไม่ใช่อย่างที่คุณคิด

                “พูดออกมาเต็มปากแล้วจะไม่ใช่ได้ยังไง” เมขลาไม่ยอมหลงกลเขาง่ายๆ

                “เอาใหม่ฟังให้จบ ผมหมายความว่าจะจ้างให้คุณไปทำงานกับผม โดยทำในตำแหน่งเมีย”

                “งานบ้าบออะไรของคุณ” เมขลาขัดขึ้นมาทันทีเมื่อได้ฟังตามที่เขาบอก

                “แม่ผมชอบหาผู้หญิงมาให้ แล้วผมก็ไม่ชอบหรอก เลยอยากจะให้คุณน่ะไปเป็นเมียหลอกๆ ผมจ่ายเงินจริงนะ จ่ายเยอะด้วย”

                เมขลาพอได้ฟังเหตุผลและที่มาที่ไปของยุทธการก็เริ่มจะเข้าใจว่างานเป็ยเมียของเขาก็คือเป็นเมียหลอกๆ หรือเมียกำมะลอนั่นเอง แล้วคำว่าจ่ายเรินก็ชักทำให้หล่อนอยากจะรับงานนี้ขึ้นมา เพราะถ้าไม่มีเงินก็ไม่รู้จะใช้ชีวิตยังไงดี ตอนนี้มีงานอะไรก็ขอรับไว้ก่อนเป็นดี ดูท่าแล้วคนอย่างยุทธการก็น่าไว้ใจมากกว่าพ่อเลี้ยงของเมขลาเอง

                “เป็นอันตกลงตามนี้นะ” ยุทธการถามหล่อนให้แน่ใจอีกครั้ง

                “ได้ แต่ต้องมีเงื่อนไขนะ” เมขลาพยักหน้ารับแล้วเริ่มร่ายเงื่อนไขของตัวเองออกมาจนคนฟังแทบจะเอามือยกขึ้นกุมขมับ








มาแล้วจ้ามาแล้ววววววววววววว

สนุกกันไหม ชอบไหมคะ 

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

488 ความคิดเห็น

  1. #301 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 23:22
    อย่างฮาเลยค่ะเป็นตำรวจแท้  ๆ   แต่กลับโดนสาวต่อยหน้าเสียงั้นค่ะ
    #301
    0