(nct x you) - peonies' blood

ตอนที่ 2 : CHAPTER I (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    30 เม.ย. 62





แล้วยื่นตีนมายุ่งเรื่องคนอื่นแบบนี้มันควรหรือไงคุณจ่าฝูงเกลียดใบหน้ายียวนของมันเสียจริง ไอ้ชนชั้นสูง โดยองยกยิ้มเหยียดหยันพร้อมกับกุมมือเล็กที่เย็นเฉียบเมื่อเทียบกับเขาแล้ว ร่างเล็กกำมือตอบเขาแน่น คุณกลัวว่าคุณคนนั้นเขาจะเข้าใกล้และทำแบบนั้นแบบที่เคยทำกับแม่

 

ทำให้คุณต้องย้ายมาใช้ชีวิตที่นี่

ไปสิ ไอ้โน่!มานี่หน่อยดิ๊โดยองเรียกเจโน่ที่กำลังรีบเดินมาทางนี้มาคว้าร่างเล็กไปเสียที เมื่อคุณได้เจอกับเพื่อนสนิทก็พุ่งเข้าไปหาทันที แขนแกร่งโอบไว้บนไหล่ก่อนจะก้มหน้าลงไปกระซิบที่ใบหูและรีบลากเธอไปโดยไม่ลืมจะลาพี่ที่สนิทด้วย

ดูมึงจะหวงนะแต่อย่าลืมยัยเด็กคนนั้นมันอยู่ในความดูแลของกู ไม่ชอบเลยว่ะเห็นคนล้ำเส้น

เผื่อมึงจะลืม เลือดผสมมึงไม่คิดสนใจอยู่แล้วนี่

 

เสียงคุยจ้อกแจ้กจากทุกคนเพราะพวกเธอกำลังพูดถึงเรื่องคนดังของโรงเรียนทั้งคู่ยืนประจันหน้ากันอยู่มือถือยี่ห้อดังที่อยู่ในมือร่างเล็กเธออยากจะบี้ให้แหลกละเอียดคามือเสียทีแต่ก็ทำไม่ได้ เจโน่ขอตัวเข้าเรียนก่อนเพราะคิดว่าไม่มีอะไรแล้วตอนแรกก็ว่าจะไปพร้อมกันนั่นแหละแต่ถึงยังไงก็เข้าห้องตอนนี้ไม่ได้

ไม่อยากเจอ

รู้ดีว่าจะต้องถูกดุแน่นอน

ไม่เข้าเรียนแบบนี้เธอก็จะโดนดุเหมือนกันนั่นแหละเสียงทุ้มแหบของคนข้างกายทำให้คุณสะดุ้งมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เดินได้ไวขนาดนี้เลยหรอ กลิ่นสาบตีตื้นขึ้นจมูกถึงได้รู้ว่าเขาเป็นอะไร หมาป่า..มนุษย์หมาป่าแบบเจโน่สินะ

ฉันนาแจมิน

ฉันลีราเชลค่ะ

มาจากเกาหลี?

จอร์เจียค่ะคุณส่ายหน้า รู้ตัวว่าเป็นลูกครึ่งเกาหลีแต่ไม่ได้เกิดที่นั่นมีแค่แม่เท่านั้นที่เกิดที่นั่นแต่ท่านก็ย้ายมาตั้งแต่เด็กจนแทบจะพูดเกาหลีไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังพูดได้อยู่บ้าง คุณพูดได้ทุกภาษาที่ตัวเองมีเสี้ยวเพราะคิดว่าการพูดได้หลายภาษามันดีต่ออนาคตมาก

ไม่ต้องสุภาพก็ได้เพื่อนไอ้โน่มันนี่

รู้ด้วย?

กลิ่นมันตลบอบอวลแบบนี้ถ้าไม่ได้ยินจากปากพี่โดยองเมื่อเช้าคงจะคิดว่าเมียขวานผ่าซากจนอยากจะต่อยปากสักที คุณถอนหายใจและหยิบรองเท้ามาสวมให้ดี แจมินเองก็ยืนล้วงกระเป๋าเอาไว้แบบนั้นราวกับรอว่าจะไปพร้อมกัน ฉันเรียนห้อง C แต่เดี๋ยวจะไปส่งห้อง A ให้แล้วกัน

ขอบใจนะแต่มีขาก็แยกกันไปสิ

ปากดีสมน้ำสมเนื้อกับไอ้เจโน่มันจริง ๆ ไปสิค่อยแยกกันตรงทางเดิน

คุณพยักหน้าตอบกลับไปเพราะรู้ดีว่าถ้าเถียงอะไรกลับไปผู้ชายคนนี้ต้องมีคำพูดเจ็บแสบกลับมาแน่นอน เขาลอบมองเสี้ยวหน้าของราเชลเธอมีความเป็นเอเชียสูงมากยกเว้นสีผมที่ออกทองธรรมชาติและตาสีน้ำตาล เธอสวย..และมีกลิ่นเลือดที่แรงพอควรต่างจากพวกแวมไพร์ พวกมันไม่มีกลิ่นอะไรแบบนั้นหรอก มันมีเลือดตัวมันเองในตัวด้วยหรือไง

เธอเป็นเลือดบริสุทธิ์สินะ

ไม่นี่ ฉันเป็นเลือดผสม

กลิ่นเลือดเธอแรงไม่เหมือนใครแจมินทำจมูกฟุดฟิดจนคุณกดลำคอตัวเองไว้ด้วยผ้าพันคอเพราะกลัวว่าเขาจะทำอะไรคุณเข้า สิ่งตลกคือใบหน้าของผู้หญิงคนนี้ต่างหาก เขาไม่กล้าจะฉีกเนื้อเธอตรงนี้หรอกนะ จะโดนอะไรบ้างละถ้าการล้ำเส้นกันและกันน่ะ

ไอ้เจย์คนนั้นมัน..ไม่ปล่อยไว้หรอก มันเกลียดพวกเราจะตาย

อย่าว่าแต่มันเกลียดพวกเรา

เราก็เกลียดพวกมันเหมือนกัน ไม่น่าเลยว่ะราเชล ไม่น่ามาเกิดเป็นพวกจิตใจเย็นชาแบบนั้น

 

 

คุณเข้าห้องได้ทันคาบที่สองเพราะมันเป็นคาบโฮมรูมพอดีจึงไม่ได้โดนอะไรมากเท่าไหร่ ร่างเล็กถอนหายใจพร้อมกับไม่ได้สนใจคนด้านหลัง แต่คุณรู้ว่าเขาจับตามองคุณตลอดเวลาจนรู้สึกตัวได้

ว่าที่ผู้นำดูจะรู้สึกสนใจเธอระวังตัวหน่อยล่ะอย่าไปขัดแข้งขัดขาเขาเชียวมาร์การ์เร็ตยังรู้สึกได้ คิดว่าคนอื่นจะไม่รู้สึกได้หรือยังไงล่ะ ร่างเล็กพยายามบังคับตัวเองไม่ให้กลัวอะไรมากกว่านี้ โอเคทำเป็นมองไม่เห็น ไม่รู้สึกตัวว่าเขาจะมองสิ แต่ยังไม่ทันจะทำอะไรเจโน่ก็เดินเปิดประตูเข้ามา

ไหนว่าคนละห้องไง?

กูนั่งด้วยเจโน่เดินไปริมหน้าต่างพร้อมกับนั่งลงกับพวกแฮชานที่นั่งรออยู่แล้ว เขารู้ว่ายังไงร่างเล็กก็นั่งกับมาร์การ์เร็ตแน่ๆ แต่ที่แปลกคือเธอไม่มีเพื่อนเป็นแวมไพร์บ้างเลย จะมีได้ยังไงล่ะพวกห้อง A น่ะ..มีแต่คนเลือดบริสุทธิ์กันทั้งนั้น ไม่มีใครเลยที่ผสมแบบเธอ เธอถึงหาเพื่อนไม่ได้เสียทีไงล่ะ

เพื่อนมึงกลิ่นตัวมีแต่หมาป่าไอ้เจย์มันคงไม่ชอบเท่าไหร่ลูคัสทักกลับไปเสียงเบาเพราะเห็นว่าเอาแต่คลุกคลีกับพวกเรามากเกินไป ไม่รู้เหมือนกันเธอรู้สึกว่าพวกเพื่อนเจโน่ไม่คิดจะทำร้ายเธอเลยกล้าคุยด้วย ปกติยัยนี่มันคุยกับใครบ้างล่ะ มนุษย์หรอยิ่งอย่าหวังเลย

ช่างแม่งดิ เพื่อนกูไม่ทำอะไรให้มันมายุ่งหรอก

จริงๆมันเป็นพี่

มันเข้าเรียนชั้นเดียวกับเราก็เป็นเพื่อนจบมั้ย

 

 

เมื่อถึงคาบพักในที่สุดคุณก็จะหลุดพ้นเสียที ยังไม่ทันที่เจโน่จะพุ่งเข้าไปกอดคอร่างสูงสง่าของใครอีกคนก็เดินล้วงกระเป๋ามาพร้อมกับบรรดาผู้ตามก็เดินมาถึงที่โต๊ะของพวกเรา

อ้าว เจย์?

แมนด้าเที่ยงนี้เธอกินข้าวที่ไหนหรอ? ถ้าฉันจะขอให้เพื่อนเธอไปกินด้วยได้มั้ย อยากรู้จักมากเลยน่ะเจย์ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงดูเจ้าเล่ห์ เขากำลังหลอกล่อให้แมนด้าไม่สนใจอะไรคุณพยายามจะส่งสายตาให้ขอคำปฏิเสธ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้หรอกเพราะเขาน่ะใหญ่ที่สุดที่นี่

และหมาป่าก็ขัดใจไม่ได้ถ้าอีกฝ่ายจะทำอะไร ถ้ามันไม่ล้ำเส้นพวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์

อ๋อ แคนทีนแต่ถ้าอยากรู้จักกับเพื่อนใหม่ฉันไวๆก็ได้นะ ยังไงก็ถ้าไม่รังเกียจมานั่งด้วยกันก็ได้

ไม่เป็นไรหรอกน่า เธอคงไม่ชอบไอ้จองอูสักเท่าไหร่จริงมั้ย

อืม..งั้นก็ตามสบาย

แต่ว่าคุณพยายามจะปฏิเสธแต่ยังไม่ทันไรอีกคนก็ดูเหมือนเข้าควบคุมอีกครั้ง โลกดับมืดลงพร้อมกับสัมผัสเย็นเฉียบที่มือของตัวเธอเองลูบมันเบาๆราวกับปลอบประโลมไม่ให้กลัวอะไรมากมายแต่การกระทำของเขามันคุกคามกันชัดๆ เขากำลังควบคุมฉันให้ทำตามที่เขาต้องการ

อย่าขัดใจฉันเลยน่าราเชลอ่า..ฉันขี้รำคาญนะรู้มั้ย

 

 

เพราะแบบนั้นถึงได้เดินอยู่ข้างๆเขา พยายามจะเดินรั้งท้ายกลุ่มชนชั้นสูงพวกนั้นแต่พวกเขาก็ใช้สายตาดุดันในการไล่ให้ไปยืนข้างเจย์ พวกเขามีผู้หญิงคนเดียวคือลีอาคุณพยายามจะไม่มองหน้าเธอเพราะกลัวว่าเธอจะไม่ชอบใจแต่รายนั้นยกยิ้มให้บางๆราวกับว่าไม่ต้องกลัวอะไรขนาดนั้น

เลือดผสม..แต่กลิ่นแบบเลือดบริสุทธิ์น่าสนใจดีเนอะลีอากอดอกและมองคนที่นั่งตรงข้ามพวกเราทุกคนยกเว้นเจย์เท่านั้น เขานั่งข้างเธอพร้อมกับม้วนมือไปกับปลายผมสีน้ำตาลของเธอแผ่วเบาเขากำลังล้อเล่นกับใจของฉัน

โสโครกแบบนี้นายคิดอะไรอยู่กันนะเจย์ยูตะเอ่ยบอกอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่ พวกเรานั่งอยู่ในแคนทีนชั้นสองห้อง VIPของพวกเงินหนาอย่างพวกเขาร่างเล็กเบียดตัวเองออกมาจากร่างกายกำยำของอีกคนแต่เจย์ก็เบียดมาร่ำไป

ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรือไง

ฉันต้องพูดอะไรคะ..ราเชลคนปกติไม่เป็นแบบนี้ถ้าไม่ได้ความคิดติดหัวมาว่าให้หลบหลีกพวกเลือดบริสุทธิ์เอาไว้ พวกเขาพร้อมจะทำลายคุณทุกเมื่อถ้ารู้ว่าคุณมีวิชาแบบแม่มด

วินวินอย่าทำให้เขาตกใจสินายนั่นแหละคนแรกเลยเจย์ นายคนเดียวเลยที่ทำให้ฉันกลัวขนาดนี้ตัวเองใหญ่โตแค่ไหนก็ไม่รู้บ้างหรือไงมายุ่งกับคุณก็เท่ากับว่าเขาประกาศบอกทุกคนแล้วสิว่าคุณต้องเป็นทาสเขาแน่นอน

กลิ่นยัยนี่มีแต่กลิ่นพืช กลิ่นสาบหมา ฉันไม่อยากเข้าใกล้เธอจริงๆยัยโสโครกวินวินพูดออกมาอย่างไม่อายปาก นั่นคือเรื่องจริงเพราะคุณน่ะอาศัยอยู่ใกล้เคียงกับเจโน่

ฉันถึงพาเธอมาไงล่ะ..เอาล่ะ พวกนายออกไปก่อนซิ ฉันมีเรื่องจะคุยกับราเชลสักนิดหน่อยเจย์ยกยิ้มหวานออกมาทำให้คุณหายใจติดขัดเพราะไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ในหัวกันแน่ พวกเขาทุกคนยอมทำตามคำสั่งของเจย์กันหมดโดยที่ไม่มีคนบ่นอะไรเมื่อทุกคนพ้นสายตาหมดแล้วสายตาหวานเมื่อกี้ก็หายไปเหลือแค่เพียงผู้ล่าพร้อมกับการใช้แขนกักขังคุณไว้ แผ่นหลังบางชิดกับพนักโซฟาเพราะขยับไปไหนไม่ได้

ฉันน่ะ..เกลียดคนแบบเธอที่สุด

“..”

ตัวเองเป็นแวมไพร์ที่ชั้นล่างสุดอยู่แล้ว เป็นพวกปลายแถวแต่กลับทำให้ฉันรู้สึกว่าเธอกำลังจะสร้างสงครามยังไงอย่างงั้นเลยล่ะเจย์ก้มหน้าลงชิดกับจมูกโด่งของเธอ ราเชลหลับตาแน่นสร้างความเอ็นดูให้กับเขาเหลือเกิน มันน่าย่ำยีจริงๆสินะ หญิงสาวผู้มีจิตใจแข็งแกร่งแต่เปราะบางด้านในเหลือเกิน

ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะว่าเธอน่ะ พิเศษ

มองหน้าเธอก็หงุดหงิดแล้วราเชลอ่าเขาพูดพร้อมชิดใบหน้าลงมาอีกครั้งมือเล็กยกมือขึ้นดันอกแกร่งที่มีมัดกล้ามเนื้อตามฉบับสุขภาพดี เหมือนรู้ตัวว่าเผลอจับต้องเขาไปแต่ทำยังไงได้เขากำลังทำให้คุณลำบากใจนะ

ขอร้องล่ะค่ะ..ช่วยถอยออกไปหน่อย

ทำไมละหืม เข้าใกล้พวกเดียวกันแล้วมันจะตายหรือไง?เขาเน้นย้ำเสียงเข้ม

มะ – ไม่ใช่หรอกค่ะ แต่มันใกล้เกิน

ยิ่งใกล้สิยิ่งดี เธอจะได้มีกลิ่นของฉันและก็ทำให้พวกที่มันต้องการจะล่าเธอให้เป็นของมันรู้ไง ว่าเธอน่ะ..เป็นของใครเพียงเท่านั้นใบหน้าหล่อก็เคลื่อนลงต่ำพร้อมกับตรึงมือเล็กไว้ที่ด้านข้าง ร่างเล็กดีดดิ้นเพื่อให้พ้นจากการกระทำแสนจาบจ้วงนี่เสียที เสียงกรี๊ดไม่ได้ทำให้ใครสนใจเพราะพวกด้านนอกยืนยิ้มมุมปากใช้พลังตัวเองกลบไปหมดแล้ว

กรี๊ดดดด!!”

อื้อ!!”เสียงเล็กถูกกลบด้วยริมฝีปากอวบอิ่มของชายหนุ่มว่าที่ผู้นำอย่างแรงจนรับรู้ถึงเขี้ยวที่กระแทกกันและกันแค่นั้นกลิ่นเลือดก็ตีขึ้นจมูกเธอซะแล้ว ลิ้นร้อนชอนไชพยายามจะเข้าไปรุกล้ำพื้นที่ความเป็นส่วนตัวของเธอ เขากำลังทำให้ตัวของเธอมีกลิ่นของเขามากที่สุด ร่างกายของเราสัมผัสกับผ่านเสื้อผ้าพวกนี้แต่มันกลับร้อนรุ่มจนคุณพยายามจะออกจากกองไฟให้เร็วที่สุด

เขาเหมือนกองเพลิง ไม่ใช่แค่ไฟ

อย่าดิ้นนักได้ไหม!”

ก็มาทำแบบนี้กับฉันทำไม!”

ฉันรังเกียจที่เธอมีกลิ่นพวกมันยังไงล่ะ!

มือหนากระชากเน็กไทด์ออกจากปกเสื้อของเธออย่างแรงจนบาดผิวไปหมด ร่างเล็กทั้งดิ้นทั้งสะอื้นจนน่าสงสารแต่สำหรับเขา เขาไม่คิดแบบนั้น เขาคิดว่ามันสมควรแล้วกับคนแบบเธอไม่รู้สิ เหมือนเกิดมาให้เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

ขอร้องนะคะ..อึก..ช่วย..ฮึก หยุดที

ขอที่สุดท้าย..แล้วจะหยุดให้ร่างสูงโน้มทับทำให้ร่างเล็กลงไปนอนใต้อาณัติ จมูกโด่งได้รูปไล้ลงจากพวงแก้มจนถึงลำคอ สูดดมความหอมของดอกไม้ที่มาจากตัวของเธอเองพร้อมกับกดริมฝีปากแนบเอาไว้อย่างดุดันและตั้งใจให้มันขึ้นสีช้ำ ฮึก หยุดที

ถ้าไม่หยุดอยู่นิ่งๆ ฉันจะทำมากกว่านั้นเท่านั้นขาเล็กที่ถีบไปทั่วร่างกายของเขาก็หยุดลงและยอมเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ริมฝีปากเย็นชืดประทับลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนคุณต้องรู้ได้เองแน่ว่ามันจะช้ำอมม่วงจนเขียวน่ากลัวขนาดไหน และถ้าเจโน่ได้รู้เรื่องคุณจะนำมาซึ่งความวุ่นวาย

แต่เหมือนว่าเขาไม่ได้ทำแค่นั้น ร่างสูงยกข้อมือเล็กที่เขาตรึงเอาไว้ขึ้นมาพร้อมกับฝังเขี้ยวลงไปอย่างแรง ดวงตาคมมีเสน่ห์เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานก่อนที่คุณจะกรีดร้องออกมาเสียงดังเพราะความเจ็บปวดที่ตัวเองเคยมอบให้กับผู้อื่นเช่นกัน

กรี๊ด! เจ็บ! ฉันเจ็บ..นี่! นาย!”

ว้าว..จากคุณเป็นนายแล้วสิเขาเงยหน้าขึ้นมาตอบพร้อมกับคราบเลือดที่เขาสูบออกจากตัวของคุณ กลิ่นของมันแรงแค่ไหนเขาเองก็อยากรู้ดูได้จากที่พวกด้านนอกเริ่มส่องเข้ามาในกระจกแล้ว เสียงครางเล็กน้อยจากแวมไพร์ที่ไม่ได้รับการฝึกเท่าไหร่อย่างจองอูทำให้เขาใช้พลังในการล็อกประตูเอาไว้ป้องกันไม่ให้เธอถูกย่ำยีจากคนหลายคน ลิ้นร้อนละเมียดละไมเลียปิดแผลให้กับเธอ แค่สูบออกไปนิดเดียวเขาก็รู้สึกดีมากจนสามารถแบกภูเขาทั้งลูกได้

เรื่องเลือดของเธอคงจะจริง

เมื่อพิสูจน์ทุกอย่างครบถ้วนแล้วเขาจึงลุกไปที่ตู้เย็นด้านในพร้อมกับคว้าขวดน้ำขนาดกลางที่บรรจุเลือดชั้นดีเอาไว้ยื่นมาตรงหน้าของเธอด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย คุณเห็นแค่นั้นก็หน้ามืดซะแล้วร่างเล็กเปิดมันกระดกจนลืมไปว่าเขาอีกคนทำให้คุณกลัวแค่ไหน

หึ..เหมาะดีนี่ สมกับที่เป็นคนที่พ่อของเขาบอกมา

ว่าน่ากลัว..แต่ก็มองออกง่ายเหลือเกิน


the wasted years, the wasted youth, the pretty lies, and the ugly tru… #fiksipenggemar # Fiksi penggemar # amreading # books # wattpad



คาบพละกับอากาศดีๆแบบนี้..มาสายซะแล้วสิเสียงของเอเดนเจ้าของคาบพละเมื่อคุณเดินตามเจย์มาติดๆ เขาถอนหายใจก่อนจะไม่สนใจอะไรและเดินเข้าแถวไปตามปกติ เอเดนรู้ดีว่าเขาทำอะไรเด็กคนนี้ไม่ได้ขนาดเป็นเอเชียมาเรียนที่นี่ยังไม่สามารถแกล้งได้เลยคิดดูสิ

เธอเป็นเด็กใหม่นี่ทำไมกล้ามาสายในวันแรกแบบนี้ล่ะ!”

“..หาชุดไม่เจอคุณตอบกลับไปด้วยความหงุดหงิดเมื่อคนตัวสูงกว่าที่รอดไปแล้ว ลูบที่คอของตัวเองแผ่วเบาราวกับเย้ยให้เธอรู้ว่าเธอน่ะทำอะไรมากับเขาก่อนหน้านี้ เอเดนเลือดขึ้นหน้าเพราะคิดว่าเด็กคนนี้กำลังโกหกอยู่ แต่เธอก็ไม่ได้โกหกอะไรเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคาบต่อไปเป็นพละ ต้องเอาชุดจากที่ไหนหรือว่ายังไง

กล้าโกหกสีขาวสินะ

ไม่ทราบจริงๆค่ะ เพิ่งย้ายมา..แล้วก็ไปทำธุระมาด้วยคุณเลี่ยงตอบคำถามพร้อมกับที่มาร์ตเดินออกจากแถวเพื่อพาเธอไปจากตรงนี้ ถ้าอยู่กับเจย์เธอเป็นเพียงแค่ลูกแมวน้อยแต่ถ้าอยู่คนเดียวเธอไม่จำเป็นต้องกลัวใคร ราเชลที่มีสายตานิ่งเรียบไม่เหมือนกับที่อยู่ในห้องกับเขาทำให้เขารู้สึก

สนใจ

 

ทำอะไรคิดดีๆล่ะ เกิดตกลงไปในหลุมของตัวเองจะยากหน่อยนะลีแทยง เพื่อนสนิทของเจย์เอ่ยขึ้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเจย์มันต้องไปล้างกลิ่นของคนนั้นจนแสดงความเป็นเจ้าของแทบจะกลบกลิ่นดอกไม้ตามตัวของเธอได้มิด รู้เลยว่าต้องทำอะไรมากกว่าที่เราคิด

คิดว่ากูจะทำอะไร

คิดว่ามึงกำลังจะเล่นกับเขา

นั่นก็ใช่

 

ไม่ปฏิเสธและไม่ผิดจากที่เขาคิดซักนิด ไม่เลย เจย์เป็นพวกหัวสูงและชอบเอาชนะที่สุดดูจากท่าหล่อนคงไม่ยอมให้ได้เข้าใกล้มากที่ควร ยิ่งทำแบบนั้นเจย์ยิ่งชอบที่จะเล่นกับเธอ

เธอเป็นลูกของเพื่อนสนิทพ่อมึง

แล้ว?

อยากให้ระวังหน่อย ลุงเขาหวงลูกสาวเขามากเจย์กระตุกยิ้มและลงไปนั่งกับพื้นเมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว เขาทำตัวกลมกลืนได้เป็นอย่างดีและสายตาก็ว่องไวสมกับเป็นผีดิบและเห็นกับตาว่าเจโน่มันเดินตามไปอย่างเงียบๆโดยใช้ข้ออ้างการไปเข้าห้องน้ำ เขารู้ว่ามันกำลังไปเช็ค

ว่าผู้หญิงของมันน่ะ

โดนเขาตีตราไว้ตรงไหนบ้าง

 

 

ฝากหน่อยนะคะอาจารย์เธอตาแดงตลอดเวลาเหมือนรับเลือดมาไม่พอมาร์ตรู้ดีว่าครูประจำห้องพยาบาลเวรตอนนี้จะเป็น แอนเดรีย อาจารย์สาวที่อายุ40กว่าแต่ใบหน้ายังเหมือน30ต้นๆ ก็เพราะเธอเป็นแวมไพร์ที่เป็นเลือดบริสุทธิ์แต่ใจดีที่สุด เธอคบกับทุกเผ่าพันธุ์

ได้สิ กลับไปเรียนได้แล้วล่ะ แล้วก็เจโน่ลีได้โปรดเลิกโดดเรียนเสียที

 

 

แอนเดรียว่าให้กับเจโน่ที่ยืนรออยู่ด้านนอก คุณหันไปมองพร้อมกับส่งยิ้มให้เป็นเชิงว่าทุกอย่างมันจะไม่เป็นอะไร เธอแค่อาจจะรับเลือดไม่เพียงพอหรือเปล่านะไม่แน่ใจเหมือนกัน ร่างเล็กนั่งลงตามมือเย็นของอาจารย์สาว เธอเขยิบเข้ามาใกล้พร้อมกับย่นจมูกลงเล็กน้อย

เป็นของคุณเจย์?

“!!”

กลิ่นเขามันอบอวนมากเลยน่ะเหมือนกับว่าเพิ่งเมคเลิฟกันมา

ไม่ใช่ค่ะ!”คุณโวยวายออกมาเสียงดังจนหล่อนขำออกมาเสียไม่ได้ ถ้าเป็นสาวๆพวกนั้นคงรู้สึกมีชัยชนะแล้วที่เจย์ยอมทิ้งกลิ่นตัวไว้ขนาดนี้ เด็กคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่นะถ้าไม่เมคเลิฟกันมาเขาคงจะกัดเธอสักที่ มือเย็นเยียบไล้ไปตามตัวของเธอแผ่วเบาก่อนจะจับข้อมือเล็กที่ช้ำอมม่วงเป็นรอยเล็กน้อยก็ถอนหายใจ

เอาอีกแล้วสินะ..เขาได้ของเล่นชิ้นใหม่แล้ว

 

 

ทำไมเธอจะแยกเขี้ยวอีกแล้วล่ะเพราะรู้สึกว่าตัวของร่างเล็กสั่นราวกับบังคับพลังตัวเองไม่ได้เลย เธอเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันเพราะว่าเธอเพิ่งเป็นแบบนี้ครั้งแรกหลังจากดื่มเลือดพวกนั้น

หรือว่า

เธอกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าราเชล?

มะ— ไม่แน่ใจเลยค่ะ

นึกสิ ฉันจะได้แก้ไขให้ทัน!”เพราะรู้ตัวดีว่าเธอสามารถแปลงร่างและกลายเป็นผีดิบที่ออกล่าได้ทุกเมื่อ ถึงเธอจะดูเหมือนคนปกติแต่ยังไงเธอก็ไม่ใช่อยู่แล้ว ร่างเล็กพยายามหยุดตัวเองที่อีกนิดจะกรีดร้องแล้ว

ชะ ช่วยที

จะ..เจย์

 

เท่านั้นรอยยิ้มร้ายของเจย์ก็ปรากฏพร้อมกับลิ้นร้อนแลบเลียริมฝีปากตัวเองอย่างชอบใจ

 

บอกแล้วไงว่าเธอเกิดมาเพื่อเป็นของใคร

 

เหรินจวิ้นมานี่ที!”พลังของอาจารย์หยุดยั้งเธอเอาไว้ได้แต่ไม่ได้ทำให้เธออยากน้อยลงเลย เขี้ยวคมโผล่ออกจากปากของเธออย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงหวีดร้องของเธอที่ถ้าไม่ได้พลังต้านเอาไว้คงจะส่งเสียงร้องลั่นโรงเรียนแห่งนี้ไปแล้ว ชายหนุ่มที่มีศักดิ์เป็นแวมไพร์เช่นกันกำลังเดินผ่านอย่างเช่นเคยกลับถูกเรียกตัวเข้าให้

ช่วยให้เธอกินเลือดหน่อยได้มั้ยไหนๆก็ไหนๆแล้ว อาจารย์ให้เลือดใครไม่ได้เป็นพันธะสัญญาเธอมีสีหน้าเคร่งเครียดทำให้เหรินจวิ้นยอมเปิดม่านออกและรับรู้ได้ว่าเป็นใคร ชายหนุ่มพุ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้มือประคองใบหน้าสวยหวานที่ตอนนี้กำลังทุกข์ทรมานอย่างบ้าคลั่ง

ฉัน ฮวงเหรินจวิ้นเอง ใจเย็นcalm down, listen me”

 

ร่างเล็กที่ดิ้นทุรนทุรายเพราะความกระหายเลือดที่เขาเป็นคนนำมาให้ แค่คิดก็โกรธจนอยากจะบั่นคอคนที่ทำให้เรื่องมันแย่แบบนี้ทิ้งซะ จะไม่ยอมตกเป็นรองเขาอีกแล้วแต่คิดไปคิดมาเธอจะเอาอะไรไปสู้เขาได้ ขนาดพลังแม่มดของตัวเองยังแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำอะไรได้บ้าง ยังเป็นพวกปลายแถวอีกต่างหาก

หญิงสาวเงยหน้ามองคนที่คอยปรับอารมณ์ให้เธอเย็นลงอย่างยากลำบากก่อนจะเบิกตากว้างเพราะเขาคือเพื่อนสนิทสมัยเด็กๆ คุณจำเขาได้เพราะเขี้ยวที่ไม่ใช่เพราะจะกลายร่างหรือกระหายเลือดแบบเธอแต่เป็นเขี้ยวที่มีเสน่ห์นั้นต่างหาก

 

โอเค เธอต้องใจเย็นก่อนแบบนี้แหละฉันจะตามต้นเหตุมาให้เธอเอง

เขาอันตราย..แฮ่ก อย่าคุณรู้ว่าเหรินจวิ้นเป็นเลือดผสมและเขาคงไม่ชอบใจแน่ถ้าเป็นแบบนั้น ร่างเล็กพยายามหยุดตัวเองให้ได้แต่ทำแล้วทำเล่าเธอก็ไม่หายกระหายเสียที ชายหนุ่มเอียงคอตัวเองให้ทันทีเพราะถ้าเธอได้รับเลือดเธออาจจะสงบลงก็ได้ แค่เพียงครู่เดียวก็ได้เพราะเขาจะเป็นคนตาม

 

พี่ชายบุญธรรมให้เอง

 

“my blood , for you rachel”เขากระซิบเสียงพร่าทำให้คุณตามืดบอดไปทันที เสียงแบบนั้นมันกำลังดึงดูด อย่างที่บอกเหรินจวิ้นเป็นคนเก่งที่ทำให้คนหมดความอดทนหรือยอมโอนอ่อนตามสิ่งที่เขาต้องการ เขาทำได้ และเขารู้ว่าคุณจะไม่ทำถ้าไม่บังคับ

เพราะความหน้ามืดทำให้ร่างเล็กแยกเขี้ยวออกมาอย่างรวดเร็ว ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานแทนน้ำตาลอ่อนอย่างเต็มรูปแบบ ข้อมือที่โดนตรึงไว้ทุกอย่างหลุดออกจากพันธนาการพร้อมกับรั้งคอคนตัวสูงเข้ามาใกล้ เขี้ยวแหลมฝังที่ต้นคออย่างแรงจนเขาอดจะตกใจไม่ได้ มันก็เจ็บนั่นแหละ..

แต่ทำไงได้

 

เพื่อนคนเดียวนี่น่า

 

ทำไมเด็กคนนั้นถึงเป็นแบบนั้นกันนะ

ก็ใครละครับว่าที่ท่านผู้นำไงเสียงทุ้มตอบกลับไปอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่ที่เขาทำตามตัวใจโดยไม่มีคนขัดอีกครั้ง และคนแบบเขาก็ไม่สามารถไปขัดอะไรคนใหญ่โตแบบนั้นได้เพราะแม่เขาเองก็ยังเป็นน้อยบ้านนั้นอย่างเต็มรูปแบบ แค่มาเรียนแบบปกติไม่ให้โดนแกล้งก็ว่ายากแล้ว

 

จะไปขัดขาคนเอาแต่ใจแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ

 

เขาเล็งคนนี้งั้นหรือ

คาดว่าแบบนั้นเหรินจวิ้นมองแผลตัวเองที่อาจารย์แอนเดรียใส่ยาให้อย่างปลงใจ เขาไม่คิดว่าตัวเองจะต้องเอียงคอให้ใคร การให้ที่ข้อมือมันก็เพียงพอแล้วเพราะเส้นเลือดใหญ่ที่คอเป็นเส้นสำคัญ เขาแทบหมดแรงถ้าไม่ได้เลือดที่เตรียมมาและพกไว้ตลอดเวลาเนี่ย

แต่เด็กคนนี้ไม่ใช่ตระกูลชั้นสูง

เธอเป็นคนของตระกูลนาเบเรียสครับ  ตระกูลแห่งการทำนายที่พวกเราตามหาคนที่พร้อมจะทำนายต่อจากพ่อของเธอได้

 

ตกเย็นเธอหลับไปจนถึงเย็นเลยด้วยซ้ำ แทบจะไม่ตื่นถ้าไม่ได้แอนเดรียเรียกเพื่อขึ้นมาดื่มเลือดอีกครั้ง ร่างเล็กเดินไปด้วยจิตใจฟุ้งซ่าน เหรินจวิ้นจะเป็นยังไงบ้างเธอดูดเลือดเขาจนแทบจะหมดตัวถ้าไม่ได้สติตอนเสียงเรียกที่ถามว่า โอเคขึ้นบ้างมั้ย

 

เขาได้ตายจริงๆแน่

 

มาได้สักที! พวกเรารอกลับบ้านตั้งนานแล้วเนี่ยแมนด้าส่งเสียงออกมาเพราะว่าอาจารย์ติดป้ายตรงทางเดินว่าห้ามผ่านตรงห้องพยาบาลทำให้ไปเยี่ยมเพื่อนไม่ได้เลย แขนเล็กของแมนด้าถือของใช้ส่วนตัวของคุณเอาไว้ทำให้คุณรับมันมาถืออย่างรวดเร็วและไม่ได้พูดอะไรกลับไป

 

เป็นอะไรมากมั้ยทำไมอยู่ๆ เป็นแบบนั้นไปเจโน่ถามอย่างเป็นห่วงตามด้วยแฮชานที่ยืนนิ่งมอง ข้างกายเขาน่าจะชื่อลูคัสเพราะชื่อที่ปักอยู่เป็นภาษาอังกฤษชัดเจน เพื่อนที่นี่เรียกแฮชานว่า แฮชมันคงเรียกง่ายมั้งแต่คุณยังไม่ได้แนะนำตัวอะไรด้วยซ้ำ

ไม่เป็นอะไรมากแค่หน้ามืดน่ะ ร้อนไปหน่อย

ลมดีออกแต่มันมีแดดอ่อนๆไง แมนด้า แฮชขำออกมาเพราะรู้ว่าผีดิบแบบคุณมันทนแดดไม่ได้เพราะไม่ใช่เลือดบริสุทธิ์ยังไงล่ะ มองค้อนไปหนึ่งทีก่อนที่คนผิวสีแทนจะยกมือขอโทษเบาๆ

 

เดี๋ยวกูไปส่งแมนด้าเองมึงก็กลับกันดีๆล่ะลูคัสยกกระเป๋าของแมนด้าไปตามด้วยที่ทุกคนโบกมือลา มาร์ตมองหน้าพวกเราสามคนที่ยืนกันงงๆอยู่ก่อนจะพยักหน้าให้เดินไปได้แล้ว แฮชเดินมาตรงหน้าก่อนจะยื่นมือของเขามาหาคุณ

แฮช

ลี ราเชลคุณจับมือกลับทันทีก่อนจะรับรู้ถึงความอบอุ่นจากอุณหภูมิของเขา ชายหนุ่มยิ้มกว้างเมื่อเธอไม่ได้เย็นชาแบบหน้าตาแต่เธอมีอัธยาศัยที่ดีพอควร มือแกร่งของเจโน่ฟาดลงที่มือของเพื่อนสนิทอย่างแรงเนื่องจากจะจับกันนานเกินไปแล้ว

 

มึงจับนานไปละไปแฮช มึงไปส่งมาร์ตนู่นกูจะไปกับเบ้บกู

พูดให้มันดีๆไอ้หมาตัวโตคุณพูดกลับไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเท่าไหร่ที่เขาเรียกคุณแบบนี้ มาร์ตยิ้มขำพร้อมกับรั้งแขนเพื่อนที่กลับบ้านทางเดียวกันให้กลับด้วยกัน เราก็แบบนี้แหละถ้ามีเพื่อนผู้หญิงจะไม่ยอมให้เดินข้างทางและโดนพวกผีดิบนั่นฉุดกลับบ้านไปดูดเลือดเล่นๆแน่

 

เราสองคนเดินไปตามทางที่ตอนนี้แดดร่มหมดแล้วเจโน่เลยไม่จำเป็นต้องถอดเสื้อสูทมาให้ ตอนแรกราเชลมัดผมมาโรงเรียนแต่ตอนนี้เธอกลับปล่อยผมออกมาจากบ่า ผมที่ยาวจนถึงกลางหลังปลิวสยายไปมาตามแรงลงเธอพรูลมหายใจออกจากปากเพราะความหนักใจ

เธอรู้ว่าเจย์ไม่ปล่อยเธอไปแน่ จากการที่เขาทำเธอเอาไว้

เขาทำให้เธออยากไปหาเขา

และยอมจำนนต่อเขา

 

มันทำอะไรเธอหรือเปล่า

ไม่..

ให้มันจริงเจโน่มองไปทั่วใบหน้าสวยของอีกคนอย่างพิจารณาว่ามีอะไรบุบสลายไปหรือไม่ ยัยผีดิบนี่ยิ่งปากไม่ดีอยู่ ด่าเก่งอะไรเก่งแบบนี้มันก็น่าเป็นห่วงอยู่หรอก เพราะไอ้ตัวเย็นเจย์มันก็ไม่ชอบคนขัดใจมันอยู่แล้ว ดูได้จากการที่มันไล่คนออกไม่ก็คนคนนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอยนั่นแหละ

 

ขอฉันดูตรงนี้แล้วกันเจโน่พุ่งมือเข้ามาอย่างรวดเร็วเธอปิดคอตัวเองเอาไว้แน่น ไม่รู้ว่ามันช้ำแค่ไหนหรือว่าจะยังไง เธอไม่รู้เลยไม่กล้าส่องกระจกเพราะกลัวว่ามันจะช้ำและทำให้นึกถึงภาพเมื่อตอนกลางวันยอมรับตรงๆก็ได้ ว่ากลัวเขามาก

กลัวเขาจริงๆ

ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะเจโน่ลี!— ย่าห์!”

คุณพยายามจะปิดเอาไว้แต่เขาก็รั้งแขนออกจากคุณอย่างรวดเร็ว ไม่พอยังแยกเขี้ยวหมาของเขาออกมาขู่อีกด้วย คุณยอมผ่อนแรงตัวเองลงก่อนจะถอนหายใจแผ่วๆ แววตาคุกกรุ่นที่แสนน่ากลัวส่งออกมา เสียงขบฟันของเจโน่ทำให้รู้ว่าเขาโกรธมากและแผลที่ถูกเขากระทำมาคงชัด..

ชัดมาก

มันทำบ้าอะไรกับเธอ!!”

“..”

กูจะไปเอาเลือดหัวมันออกมา!!”

เจโน่!— ฟัง! เจโน่นายทำแบบนั้นไม่ได้ นายอยู่คนละเผ่าพันธุ์กับฉัน! นายล้ำเส้นเขาไม่ได้!— ได้ยินมั้ยว่าไม่ได้!”เพราะไม่อยากให้อีกคนเดือดร้อนด้วยกัน เขาจะต้องถูกลงโทษแบบไหนไม่มีใครทราบเลยสักคน มันอยู่ที่การจดสัญญาร่วมกันของพวกเขาในที่ดินแห่งนี้ต่างหาก

แต่มัน!”

เขาไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น..มีแค่นี้ แค่นี้จริงๆ เขาแค่อยากลบกลิ่นออกแค่นั้นคุณไมได้พูดเรื่องอยากได้เลือดที่เขามีเก็บไว้ให้เจโน่ฟัง เหมือนว่าจะเย็นลงแต่ไม่ได้ทั้งหมด คุณรู้เพราะคุณแค่ดึงแขนเขาก็เอาแทบไม่อยู่ทั้งๆที่มันทำได้ คุณมีพละกำลังมากจริงๆแต่ก็ยังดึงรั้งเจโน่ไม่ไหว

ขอร้อง..กลับบ้านกันนะ กลับบ้าน

ก็ได้ เห็นว่าเธอขอนะเบ้บ

เออยอมให้เรียกก็ได้ ไอ้เพื่อนคนนี้เนี่ย


-50%-

ครึ่งนึงนั้น อรุ่มมั้ยคะ อรุ่มก็อรุ่มค่ะ ก้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก


-100%-

ตอนหน้าจะอธิบายต้นตระกูลแล้วนะคะ เม้นรอเค้าบ้าง เค้าใจบาง เค้าอยากได้กำลังจุย 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น

  1. #43 เป็นประกายม๊อบแม๊บ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2564 / 22:53
    ชอบเหรินจวิ้นมากค่ะ!!! ปักธงไว้ตรงนี้ ชั้นชอบผู้ชายแบบนี้มาก!! นายด้วยเจโน่ลี
    #43
    0
  2. #41 Kim army (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2564 / 17:14
    พึ่งเข้ามาอ่านนน สนุกมากกก ไรท์แต่งได้ดีเยี่ยมจริงๆ ชอบแนวแบบนี้มากกกก(♥ω♥*)
    #41
    0
  3. #35 Minsoltang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 21:57

    ไอ ไลค์คึ ชอบอ่ะไรท์แต่งดีมากค่ะ แต่ขอถามอะไรหน่อยนะคะว่า'เบ้บ'คือไรง่ะ เค้าม่ายยเข้าาจายยยยยเค้างงเค้าไม่รู้จักเค้าไม่เคยได้ยินเลยง่ะ;-;

    #35
    0
  4. #30 Turnt up (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 01:42

    พลีสสสสึ
    #30
    0
  5. #26 nsbt_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 11:51
    สนุกมากกกกก
    #26
    0
  6. #24 P-PinDenluck (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 15:37
    ชอบภาษาการบรรยายมากเลยค่ะ เนื้อเรื่องก็อย่างชอบ มาอัพบ่อยๆนะคะ*^*
    #24
    0
  7. #15 ใส่ใจและผูก1000 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:35
    สนุกมากกกก
    #15
    0
  8. #13 khawjao2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 16:48

    ไงอ่ะเบ้บ โอ้ยจะเปนลม

    #13
    0
  9. #12 isunxtlcas (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 03:31
    รอเลย!! คุณเจย์คือแส่บมาก
    #12
    0
  10. #11 -mhusub- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 03:10
    รอนะไรท์ๆๆๆๆๆ
    #11
    0
  11. #10 @imyjung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 20:36

    รอเลยค่ะ มาต่อไวๆน้า อ่านเพลินมาก ติดตามเลยเรื่องนี้

    #10
    0
  12. #9 TharadaJunchai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 17:45
    ชอบมากๆเลยค่ะ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #9
    0
  13. #8 SparklingSweet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:52
    กำลังอ่านเพลินๆ เหลือบมองนามปากา อ้าววว คุณไรท์นี่เองงง สนุกค่ะ ชอบบ ฮือออ เจย์ร้ายอีกละนะ แต่ชอบค่ะ จะร้ายกว่านี้ได้อีกมั้ยยยย
    #8
    0
  14. #7 Jungkookxyou (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 02:36

    สู้ๆรออยู่นะคะ
    #7
    0
  15. #6 HaSu. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 02:04

    Fighting ค่ะ!!!
    #6
    0
  16. #5 Jirlin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 11:27

    โอ้ ไม่ไหวเลยใจเหลวมากก สู้ๆค่ะ

    #5
    0
  17. #3 TharadaJunchai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 17:38

    เจย์ดุจังเลยค่ะ แซบมาก โซฮอยสุดๆ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #3
    0
  18. #2 coquerinne. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 10:43
    อร้ายยย มาต่อเร็วๆนะคะอ่านแล้วหืดหาดสุดดด
    #2
    0
  19. #1 HaSu. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:42

    คุนเจย์โซฮ๊อตมากกกกก
    #1
    0