[NCT X YOU] gang's fruad.

ตอนที่ 7 : GANG'S FRUAD : DISAPPOINT -150%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    6 มี.ค. 62




(10 นาฬิกาซ้ายมือที่ลานจอดรถ)

 

เธออะไปก่อนคนแรกเลยแทยงดันแขนน้องเล็กสุดของทีมเขาไปข้างหน้าทันที ฮันวอลอยากจะกระโดดถีบพี่ชายคนนี้จริงๆแต่เธอก็ต้องทำใจที่จะไม่ทำแบบนั้นเพราะมีภารกิจนอนอยู่ตรงหน้าแจฮยอนและโดยองเดินตามไปติดๆแต่ยังไม่ทันได้ไปไหนเขาก็ถูกดึงแขนโดยจองอูเสียก่อน

 

ไปอยู่กับมาร์คสิวะ กูเชื่อว่าอย่างน้อยมึงน่าจะสู้ได้โดยองชี้นิ้วไปที่ตัวเองอย่างเหลือเชื่อ เขานี่นะจะไปช่วยใครได้แต่จองอูก็รั้งคอให้เดินไปอีกฝั่งของโรงพยาบาลทันทีให้เป็นหน้าที่ของพวกต้มตุ๋นมืออาชีพเถอะ ทั้งสามคนเดินไปที่ทีมแพทย์ที่มาบางส่วนร่างเล็กจำเป็นต้องเดินไปหาคนที่ใกล้ตัวที่สุด

 

ชาอึนอูหรอวะ..หรือว่าบยอนแบคฮยอน

 

(คนนั้นชาอึนอูที่เธอกำลังเดินตามไปอะ)

 

อ่าครางรับในลำคอก่อนจะปล่อยผมที่มัดไว้ลวกๆมาที่คอทันที ใบหน้าสวยเปลี่ยนเพียงเสี้ยววิจนคนด้านหลังนับถือ ไม่มีใครเก่งเรื่องหลอกลวงเท่านัมฮันวอลอีกแล้ว ชาอึนอูลงจากรถพร้อมกับรับโทรศัพท์ในมือไปด้วย เหมือนจะคุยกับทีมแพทย์ว่าให้เข้าไปเลยมั้ยหรือว่าต้องรอเพื่อนประมาณนั้น

 

ผมต้องรอเยจินมั้ยหรือว่ายังไงครับพ่อ?

 

พ่อ..งั้นหรอ เจ้าของโรงพยาบาลหรอวะ

 

งั้นเดี๋ยวผมเข้า— ครับ?เพราะรู้สึกตัวว่ามีคนคอยจ้องมองอยู่ของเขา อึนอูจึงละสายจากพ่อและมองใบหน้าของหญิงสาวผู้มาใหม่ที่เดินมาด้วยใบหน้าเศร้าเล็กน้อยปนกังวล ใบหน้าแสนน่ารักเมื่อทำแบบนั้นยิ่งน่าเอ็นดูไปกันใหญ่เขาจึงต้องละสายจากพ่อเสียก่อน

 

เดี๋ยวผมโทรกลับอีกทีนะครับคุณพ่อ ครับๆ

 

คือ..

 

มีอะไรหรือเปล่าครับ ป่วยตรงไหนหรือเปล่าครับเห็นหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยหน้าก็หล่อ จิตใจยังดีอีกนะเนี่ย อบอุ่นมากเลยค่ะอยากจะถวายใจให้เสียเดี๋ยวนี้เลย (จะเคลิ้มอีกนานมั้ยวะฮะ!)

 

นี่ก็ขัดจริงๆ!!! ถ้าถามว่ามาร์คลีรู้เรื่องเรียลไทม์ได้ไง ก็คงเป็นเพราะกล้องวงจรปิดที่ลานจอดรถด้านหน้านี่แหละเขาถึงรู้ว่าตอนนี้ฉันอาจจะกำลังสติหลุดไปบ้างเล็กน้อยเมื่อคิดได้แบบนั้นจึงขยับเข้าไปทำตามแผนโดยการดึงความสนใจของอึนอูเอาไว้และให้สองคนนั้นไปดักสองคนที่เหลือและฉันจะจัดการเขาเดี๋ยวนี้

 

คือฉันลืมโทรศัพท์ไว้ด้านในน่ะค่ะแต่ว่า..ซอรี่!”มือเล็กจับแขนอีกคนที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดพร้อมกับพลิกตัวของเขาทุ่มลงพื้นด้วยท่าทางที่เคยเรียนมาทันทีมือเล็กก็สับลงที่หลังคอเพื่อไม่ให้เขาเจ็บเกินไปอีกคนลอยลงที่พื้นอย่างแรงก่อนที่จะสลบลงไป หญิงสาวมองเสื้อผ้าของเขาที่ใส่มาวันนี้และได้แต่คิดว่าใครจะเป็นฝ่ายใส่ได้ระหว่างแทยงหรือว่าแจฮยอน

 

(แจฮยอนควรใส่มันมากกว่านะ)

เสียงของโดยองลอยออกมาจากหูฟังที่สวมเอาไว้พร้อมกับที่คุณคลำทั่วกระเป๋ากางเกงและเสื้อสูทเพื่อหากุญแจรถและนำเขาไปนอนด้านในรถดีๆ ทางที่ดีคือจะสตาร์ทรถให้ด้วยจะได้ไม่ขาดใจตายไงละ

 

ได้บัตรประจำตัวแพทย์แล้วต้องใช้อะไรอีกมั้ยข้างในถึงจะเข้าห้องผ่าตัดได้

 

(ไม่ใช่ว่าต้องใช้บัตรของหมอที่แบบทำงานมานานแล้วหรอ)

 

โดยองพูดสวนขึ้นมาอีกครั้งคิดได้แบบนั้นก็ต้องถอนหายใจออกมารู้แบบนี้น่าจะเข้าไปให้มันจบๆแล้วก็ขโมยมาซะแต่เราจะรู้ได้ยังไงกันละว่าหมอคนไหนจะพกมันเอาไว้ตลอดเวลา ใช่สิ..ตรงที่กระเป๋าเสื้อทุกคนต้องเหน็บมันไว้แบบนั้นก็ขโมยยากอยู่ไม่ให้เขารู้ตัวแบบนั้นมันต้องมีแรงรั้งตอนดึงแน่นอนเลย

 

จองแจฮยอนปล่อยให้นั่นเป็นหน้าที่ของแทยงเลย นายมาเปลี่ยนเสื้อผ้ากับอึนอูตรงนี้คุณเรียกเขาในสายพร้อมกับปิดรถเอาไว้ไม่ลืมสตาร์ทไว้ด้วย เธอเดินไปที่ประตูทางออก3จากทิศตะวันออกเพราะได้ข่าวมาจากมาร์คว่าเธอจะเข้ามาเพียงอีกไม่กี่นาที ร่างเล็กมองเห็นรถคันหรูของคุณหมอเยจินแล้วก็หมั่นไส้ เงินตัวเองจริงหรือเปล่านะนั่น

 

(คค8889 คันนี้แหละเอาเลยมึง)

 

มาร์คเช็คความเรียบร้อยไม่กี่วิก่อนที่คุณจะก้าวขาออกไปด้วยตัวเอง เสียงเบรกลากล้อไม่ได้ทำให้คุณกลัว ร่างเล็กเปิดประตูฝั่งคนนั่งด้วยความชำนาญ แน่นอนรถรุ่นใหม่ของเธอล็อกอัตโนมัติแต่ว่าไม่เกินความสามารถของคุณอยู่แล้ว ร่างบางจึงเปิดประตูเข้าไปนั่งที่รถด้วยอย่างหน้าไม่อาย

 

นะนี่!! แกเป็นใครอะ!! ลงไปเดี๋ยวนี้นะไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ

 

แจ้งสิถ้าคิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปได้เสียงเย็นเฉียบจากปากของฮันวอลทำให้ร่างเล็กหน้าสวยอย่างเยจินกลัวจนตัวสั่น มือบางกำพวงมาลัยแน่นด้วยความกลัวแต่คุณไม่ได้สงสารอะไรขนาดนั้น มือเล็กควงมีดพกเล่นๆก่อนจะสั่งให้เยจินชิดริม ชิดริมสิ เรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อย นั่นๆ จะโทรหาตำรวจจริงๆสินะเอามานี่!”

 

กรี๊ดดดดดดดด!! เอามานะ!!”

 

ฉันจะเตือนเป็นครั้งสุดท้าย! บอกให้เงียบและเอามือถือมา!”เยจินรีบเอามือถือให้กับฮันวอลพร้อมกับมองเบอร์ที่กำลังกดโทรออกไปเป็นเบอร์ของตำรวจจริงๆ และฝ่ายนั้นรับไปแล้วสองวิไม่เป็นไรเชื่อมือนักต้มตุ๋นแบบเธอได้เป็นอย่างดี ร่างเล็กใช้มีดจ่อขู่ซนเยจินเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอขยับไปไหน

 

อยู่นิ่งๆ ฉันจะคุยกับพ่อพ่อที่ว่าคือตำรวจไงล่ะ

 

ไม่มีอะไรแล้วค่ะคุณตำรวจ ฉันแค่เข้าใจผิดว่านี่คือคนตามน่ะค่ะแต่เพื่อนเซอร์ไพร์สวันเกิดของฉัน ขอโทษจริงๆนะคะ ค่ะ..เสียงเล็กเสียงหวานตอบตำรวจกลับไปไม่ให้เขาสงสัยอะไรและหันมาสนใจเยจินที่คุณแค่ละสายตาเพียงเสี้ยววิก็อยากจะออกไปด้านนอกเต็มแก่คิดได้แบบนั้นจึงเอาเชือกที่พกมาด้วยรัดมือและเท้าเธอเอาไว้ ถ้าไม่หุบปากฉันจะปิดปากเธอด้วย

 

ไม่..แล้ว

 

ไม่ต้องห่วงและคิดหรอกว่าจะแหกปากให้ใครช่วย เดี๋ยวฉันก็จะปิดปากเธอเอาไว้อยู่ดีนั่นแหละฮันวอลเลิกสนใจเยจินเมื่อมัดเธอไว้เสร็จเรียบร้อยแล้ว มือพยายามควานหาผ้าปิดจมูกเอาไว้ทำให้พวกหล่อนสงบโดยที่ไม่ให้เจ็บตัวมากที่สุดแต่อึนอูถือว่าเหตุสุดวิสัยแล้วกัน

 

วันนี้เธอย้ายเข้ามาในฐานะหมออะไร

 

“..”

 

จะตอบไม่ตอบ

 

หมอ..ศัลย์..

 

เราใช้บัตรของเธอเข้าห้องผ่าตัดได้มั้ยเธอเก่งพอจะได้เข้าห้องผ่าตัดหรือเปล่านะ

 

ได้สิยะ!!คิดว่าฉันเป็นหมอง่อยๆหรือไงกัน!! เข้าได้ทุกห้องเลยเถอะฉันเป็นถึงลูกของ—

 

ไม่ต้องพูดละๆมือเล็กเอื้อมมือไปปิดจมูกของเธอเอาไว้ เยจินดิ้นพล่านเหมือนถูกไฟลนเพราะรู้ว่าตัวเองต้องเจอกับอะไร และหมอเก่งๆอย่างยัยนี่ต้องกลั้นหายใจแน่ๆคิดได้แบบนั้นจึงจี้เอวเธอไปด้วย นี่! จะกลั้นหายใจทำสวรรค์วิมารอะไรหา!”

 

(ใจเย็นกับคุณหมอหน่อยสิโว้ย! อ่อนโยนแบบเมื่อกี้น่ะเป็นไหมหา!)

ลีแทยงตะโกนผ่านไมค์ดังเข้ามาเมื่อได้ยินคุณตวาดใส่เยจิน นี่ขนาดยังไม่เคยเห็นหน้าหมอเยจินเลยนะ ถ้าเห็นหน้าว่าน่ารักขนาดนี้แทยงคงยอมล่มภารกิจแล้วหนีตามแม่หมอนี่ไปด้วยแน่ๆ

 

หุบปากไปเลยนะพี่อะ!!”

 

(ฉันได้ชุดของชาอึนอูแล้วให้ฉันเข้าไปก่อนมั้ย)

 

อือเข้าไปก่อนเลยถ้าพวกเขาจับได้ก็จัดการให้หลับให้หมดเลย อย่าให้ใครมาขวางทาง

 

(ไว้เจอกันข้างใน)

 

พี่แทยงพี่ล่ะได้ชุดบยอนแบคฮยอนหรือยัง

 

(เรียบร้อยแล้ว รอเข้าไปพร้อมเธอแล้วกัน เพราะเห็นมันบอกคนในโรงพยาบาลที่ไม่เคยเจอหน้ามันว่าจะเข้าไปอีกสิบนาที)

 

เราจะทำสำเร็จไหมวะพี่ ฉันว่าพวกนั้นต้องเคยเห็นหน้าเราบ้างแล้วแน่ๆ

 

(ในข่าวรูปยังไม่ค่อยชัดเลยเถอะ ใส่แมสไปด้วยแล้วกัน)

 

เราทำสำเร็จไปอย่างไม่น่าเชื่ออาจจะเพราะว่าพวกนั้นเองก็ไม่ได้สนใจรูปร่างหน้าตามากนักก่อนหน้านี้ก็มีอุบัติเหตุใหญ่เข้ามาพวกนั้นเองก็ไม่ได้ต้อนรับยิ่งใหญ่อะไรขนาดนั้น เราเข้ามาก็ต้องทำงานฉันกับพวกเขาถึงได้เดินเนียนๆออกมาพร้อมกับเพื่อไปที่ห้องผ่าตัดที่คุณจังมีรอบัตรของเราสักคนในสามคนที่สามารถเข้าไปได้

 

กว่านายจะมาฉันจะต้องรอเท่าไหร่น่ะเจย์

 

ฉันก็มาแล้วนี่ไงเอาไปเลือกสิว่าอันไหนเข้าได้บ้าง

 

แจ— เจย์นายมานี่แปบนึงสิร่างเล็กเห็นกล้องวงจรปิดในมุมอับแสดงว่าห้องนี้ต้องมีระบบแยกกล้องวงจรปิดแน่ๆ เพราะถ้าแบบนั้นเราอาจจะซวยถ้าได้เกิดมาร์คเจาะระบบเข้ามาไม่ได้ (มีอะไรหรือเปล่า? เงียบไปนะ)

 

นายว่าพวกนั้นจะเห็นเราหรือยัง

 

ฉันว่า..ก็ต้องเสี่ยงดู

 

ฉันว่าเราเสี่ยงไม่ได้นะ..ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณอารยองฉันจะ—

 

งั้นฉันจะเป็นคนทำลายกล้องวงจรปิดเองแจฮยอนไม่พูดพร่ำทำเพลงเมื่อเห็นสีหน้ากังวลใจจากคนตรงหน้าเขายกเก้าอี้มาพร้อมกับหันมาขอความเห็นจากคุณเป็นครั้งสุดท้าย (เฮ้ยๆๆๆ กูยังควบคุมอันนี้ได้ไม่ต้องๆๆ)

 

อ่า..ค่อยยังชั่วหน่อย

 

เข้าได้แล้วจังมีหันมาพูดพร้อมกับสั่งให้แจฮยอนยกตัวของอารยองที่อ่อนปวกเปียกแทบไม่มีสติแล้วเข้าห้องผ่าตัดไป คุณถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ทุกอย่างเป็นไปตามที่คิด แทยงยกมือขึ้นมาไฮไฟว์กับน้องสาวของตนอย่างดีใจที่ทุกอย่างไม่มีอะไรพลาด

สำเร็จไปขั้นนึงแล้วล่ะเจ้าฮันวอลของพี่ ต่อไปก็แค่กันคน

 

ฉันว่าเราทำได้สบายๆ55555ร่างเล็กขำกับแทยงเพียงเล็กน้อยก่อนจะเห็นว่าหางตามีคนตัวสูงสวมชุดสูทสีกรมเข้มเดินมาด้วยใบหน้าตกใจและผิดหวังและสับสน หลายความรู้สึกเต็มไปหมด และเขาคนนั้นคือ

 

จีฮันโซล

 

เธอเป็นใครกันแน่..จินอา

 

เธอชื่ออะไรกันแน่..จินอาหรือฮันวอล

 

นี่เธอเป็นนักต้มตุ๋นอย่างที่ฉันสืบจริงๆใช่มั้ย

 

เหมือนว่าจะไม่เป็นอย่างที่เราหวังอีกต่อไปแล้ว




พี่ไปก่อน..อย่าให้เขาเห็นหน้าแจฮยอนร่างเล็กดึงพี่แทยงมาใกล้ตัวเองก่อนจะกระซิบบอกเสียงแผ่วเพื่อไม่ให้พลาดตรงไหน แทยงพยักหน้าก่อนจะดึงแมสขึ้นตามเดิม ฮันวอลถอนหายใจเมื่อจู่ๆเขาก็ต้องมาผิดหวังกับเรื่องอะไรแบบนี้

 

ตอบมาดิวะ!!

 

ไม่เสียงดังจะได้ไหมคะฮันวอลคิดว่าการหลอกลวงมันควรจะจบลงได้แล้ว ในเมื่อเข้ามาเห็นเองแบบนี้มันก็ช่วยไม่ได้ เราเซฟได้เท่าที่ทำได้ในเมื่อฮันโซลก้าวเข้ามาในพื้นที่สีแดงของพวกเราแล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นคนนั้นจินอาที่เขารักและชอบได้อีก

 

เธอ..

 

ในเมื่อคุณรู้ชื่อจริงฉันแล้วเราต้องทำข้อตกลงกันค่ะ

 

จินอา..พี่ไม่เชื่อ ไม่เชื่อที่เขาเคยพูด

 

นี่พี่..ให้คนอื่นพี่สืบเรื่องฉันหรอ!!!!ร่างเล็กโวยวายออกมาทันที ไม่รู้จะต้องทำยังไงกับคนคนนี้ดีไม่น่าเลย น่าจะทำให้มันจบตั้งแต่แรกไม่น่าเป็นคนใจดีกับเขาสักนิด ในเมื่อเขาขุดคุ้ยมันก็ต้องเจอคดีต่างๆอย่างเช่นลักขโมย ทะเลาะวิวาท หลายๆอย่างเขาจะผิดหวังกับตัวฉันขนาดไหนกัน ทั้งๆที่ฉันเป็นที่พึ่งสุดท้ายของเขาทำร้ายตัวเองเองนัก

 

ก็เธอทำตัวแบบนี้ไงจินอา

 

เรียกชื่อจริงฉันเลยสิคะนัม

 

( อย่าพูดออกมานะ เขาอาจจะได้ชื่อ นาฮเยจองไปก็ได้ )

ชื่อจริงงั้นหรอ? เมื่อกี้ผู้ชายคนนั้นเรียกเธอว่าฮันวอล แต่ที่ฉันสืบมาได้คือนาฮเยจองคุณแอบแสดงสีหน้าโล่งใจไปหนึ่งเปราะ ยังไงเขาก็เจอแค่คุณเป็นคนอพยพเท่านั้น ไม่ได้เจอว่าเป็นผู้ร้ายอะไรแบบนั้น เพราะแบบนั้นเราโกหกเขาแค่เรื่องเดียวฮันวอล แค่เรื่องเดียวเท่านั้น

 

ไม่มีชื่อจริงๆหรอกนะพี่ฮันโซล จะเป็นชื่อฮันวอลฮเยจองหรือว่าจินอาก็ไม่มีอะไรจริงทั้งนั้น

 

แล้วความรู้สึกเธอล่ะมีอะไรจริงบ้างจินอา

 

ขนาดชื่อฉันยังไม่จริงเลยรักพี่ฉันเองก็ไม่ได้รักเหมือนกันฮันวอลกัดฟัดพูดออกไปเพราะเห็นสีหน้าที่พร้อมจะตรอมใจของเขาแล้วอยากจะทุบหัวตัวเองสักพันครั้ง กล้าทำกับคนดีๆแบบเขาได้ยังไงกัน ฮันวอลนะมึง

 

พี่เดี๋ยว! พี่ฮันโซลฟังฉันก่อน

 

จะให้ฉันฟังอะไรเธออีก ฉันจะแจ้งตำรวจจับเธอ

 

พี่อยากแจ้งหรือว่าอยากจะทำอะไรฉันก็จะไม่ว่าแต่ช่วยฟังหน่อย ฉันอาจจะรักพี่ไม่จริง แต่ฉันเป็นห่วงพี่จริงๆ จากเหตุการณ์ทุกอย่าง ถ้าฉันไม่ห่วงฉันก็คงไม่มาหาพี่อย่างน้อยสามเดือนครั้งหรอกไหนๆก็จะติดคุกแล้วเอาวะ คงทำหน้าที่ได้ดีที่สุดเท่านี้แหละนะคุณอารยองฉันคงต้องเข้าคุกก่อนและสองคนนั้นก็ด้วยเพราะการแทบจะเหมือนทำร้ายร่างกายสามคนนั้นด้วย

 

( เธอใจดีเกินไปแล้วฮันวอล ฉันเตือน )

 

เป็นครั้งแรกที่จองแจฮยอนยุ่งเรื่องของฉัน น้ำเสียงแข็งและแสดงถึงความไม่พอใจเมื่อฉันใจอ่อนให้กับจีฮันโซล จะด่าว่าขัดทุกเรื่องก็ไม่ได้เพราะนี่มันเป็นครั้งแรกและเขาเองก็มีสิทธิ์พูดเพราะชีวิตของพวกเราแขวนอยู่บนเส้นความตัดสินใจของจีฮันโซลคนเดียว

 

( ถ้าเธอจบมันไม่ได้ก็จับมันไว้ก่อนยังไงเราก็หนีได้อยู่แล้ว )

 

มาร์คเองก็เอ่ยขึ้น

 

( อย่าทำให้ทุกอย่างพังเพราะมัน )

 

โดยองก็เช่นกัน

 

ฉันขอแค่ผ่าตัดคุณอารยองเสร็จ เธอถูกโมเดลลิ่งทำร้ายมา เราจำเป็นต้องทำกันแบบเงียบเชียบที่สุดเพราะพวกนั้นจ้องจะฆ่าคนที่เปิดโปงความชั่วมันอยู่แล้ว พี่จะช่วยฉันสักสามสี่ชั่วโมงได้มั้ยฮันวอลเอ่ยขึ้น และทุกคนก็เข้าใจแล้วว่าคำว่าหลอกลวงมันเข้าไปในเส้นเลือดเธอแล้ว

 

ทำไมไม่แจ้งตำรวจพวกเธอเป็นหน่วยงานลับหรือไงกันวะ แค่เข้าโรงพยาบาลมาแล้วหมอก็รักษาให้แล้ว

 

พี่คิดว่าคนที่เขากำลังจะดันลูกชายตัวเองเป็นเจ้าของบริษัทผลิตไอดอลนักร้องนักแสดงเขาจะยอมให้แปดเปื้อนหรือเปล่าคะ

 

ก็ไม่

 

แล้วถ้าปิดปากคนที่ทำให้เสื่อมเสียได้เขาก็คงทำเหมือนกันเพราะแบบนั้น

 

แต่ถ้าพี่ไม่เห็นแก่พวกเราก็เห็นแก่เพื่อนมนุษย์ได้มั้ยรางวัลออสการ์นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมต้องติดต่อมาแล้วไหมคะ? งานประกาศรางวัลปลายปีของประเทศเกาหลีจะขาดฉันนัมฮันวอลไปได้ยังไงเสียงปรบมือดังจากหูฟังสองข้างไม่รวมถึงคนด้านในด้วย แต่ไม่รู้หรอกว่าจองแจฮยอนจะขำด้วยมั้ยเพราะตอนนี้หลังจากการคาดเดาและมองสายตาเขา

 

ฉันว่าเราชนะ

 

2 ชั่วโมงผ่านไป

 

ความเงียบที่เกาะกินเราทั้งสองคน ฉันไม่ได้เป็นกังวลอะไรกับความเงียบนี้นักหรอกแต่ถ้าถามว่าเบื่อมั้ยมันมากเลยเหอะ และอีกอย่างฉันกำลังเป็นห่วงหมอสามคนนั้นที่ฉันทิ้งเอาไว้ต่างหากถ้าตอนนี้พวกหล่อนเกิดโทรแจ้งตำรวจได้แล้วล่ะ

 

เธอจะเล่าได้หรือยังจินอา

 

ไม่มีอะไรจะเล่าค่ะพี่ควรรู้จักฉันเท่าที่ฉันอยากให้พี่รู้จักจะดีกว่า ฉันยังเป็นจินอาคนเดิมเท่านั้นแจฮยอนมองหน้าฉันไปด้วยพร้อมกับเดินแยกออกไปและบอกกับแทยงด้วยภาษามือว่าเขาจะออกไปสูบบุหรี่แค่สักครู่แล้วจะกลับมาใหม่ เพราะยังไงเราก็ต้องเข็นคุณอารยองไปชั้นบนสุดจากคำพูดของพี่ฮันโซล เขาบอกว่าเราใช้ห้องนั้นก็ได้แลกกับการที่เขาต้องได้รู้ชื่อจริงของฉัน

 

แค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก

 

แต่ฉันบอกชื่อจริง..อ่า โอเคแปบนึงนะร่างเล็กถอดหูฟังออกจากหูพร้อมกับกดปิดการทำงานทันที เพราะรู้ว่ายังไงมาร์คก็ต้องแอบฟังและพวกเราทุกคนด้วย หญิงสาวปิดมันลงพร้อมกับไม่รู้เลยว่าภายในสายที่มาร์คกำลังนั่งดูเธออยู่กับฮันโซลนั้นโวยวายขนาดไหน

 

ถ้าเธอบอกชื่อจริงฉันแล้วสัญญาได้มั้ยว่าจะเป็นเธอจริงๆไม่ใช่ในบทบาท

 

ฉันก็เป็นฉันไม่เคยแสดงอยู่แล้วนั่นคือเรื่องจริง สุดท้ายยังไงนิสัยของคุณก็โผล่ออกมาอยู่ดี ความห่วงใยที่ให้บ้างบางทีก็เป็นเพราะหน้าที่บ้างก็เพราะเห็นแล้วสงสารเขาจริงๆ แต่ถ้าถามว่าเคยรู้สึกรักบ้างมั้ย ไม่เคยเลยสักครั้งเพราะเขาคนนั้นสอนให้ฉันรู้ว่าความรักมันแย่แค่ไหน

 

ความรักที่ไม่เลือกจะเชื่อฉัน ไม่เลือกที่จะช่วยกัน ยืนมองแล้วบอกว่าไม่กล้ามันขี้ขลาด

 

ฉันชื่อฮันวอลทุกอย่างที่ฉันบอกพี่คือเรื่องจริง และที่ฉันคอยดูแลพี่ตอนพี่ทะเลาะกับที่บ้านก็เรื่องจริงฮันวอลเล่นกับมือตัวเองไปพลางๆ ท่าทางการเล่าสบายๆของเธอทำให้มาร์คและโดยองเริ่มเข้าใจว่าเธออาจจะกำลังพูดเรื่องของเธออยู่ รู้ว่าเธอไม่ให้พวกเราซวยไปด้วยแน่ๆ แต่นั่นมันก็อันตรายกับเธอมากๆเพราะถ้าจีฮันโซลคิดจะเอาเรื่องสืบประวัติตามชื่อจริงของเธอ แค่ไม่กี่นาทีเธอก็เข้าไปนอนในตารางได้อีกรอบแล้ว

 

ถ้าพี่ยังอยากจะแจ้งจับกันอยู่ก็ตามสบายเลย ต่อให้จับสักกี่รอบฉันก็เข้าคุกไม่นานหรอก

 

ทำแบบนี้มานานหรือยังจิน— ฮันวอลอีกคนถามเสียงเรียบเหมือนว่ากำลังทำใจกับเรื่องตรงหน้าได้แล้ว นั่นยิ่งทำให้คุณรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก เอาวะในเมื่อเราเลือกที่จะทำแบบนี้แล้วเราก็ได้แค่แก้ปัญหาที่ปลายเหตุเท่านั้น

 

ก็..

 

พี่ผิดเองที่ใจง่ายรักเธอไป ผิดเองที่ฝากทุกอย่างไว้ที่นักต้มตุ๋นแบบเธอ ทั้งๆที่เธออาจจะไม่ได้รักพี่เลยด้วยซ้ำ

 

แต่ทำยังไงได้วะฮันวอล..พี่รักเธอไปแล้วป่ะวะน้ำตาลูกผู้ชายของเขาไหลอาบแก้มจนน่าสงสารไปหมด ร่างเล็กถลาเข้าหาคนตัวสูงกว่าหลายเซนพร้อมกับกอดอีกคนเอาไว้ไม่อยากให้เขารู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ มือเล็กตบที่หลังแผ่วเบาเป็นเชิงปลอบใจ ชายหนุ่มอีกคนที่ยืนมองจากกระจกด้านหน้าเบนหน้าไปอีกทางพร้อมกับโยนบุหรี่ที่คาบเอาไว้เหยียบลงที่พื้นเพราะความหงุดหงิดทันที

 

แม่งเอ๊ย

 

ฝากด้วยนะคะฮันวอลเอ่ยลากับจีฮันโซลเป็นครั้งสุดท้ายและเดินไปอีกทางโดยมีแจฮยอนเดินตามมาด้วย ไม่รู้ว่าเขาหงุดหงิดอะไรมาอีกคนแทบจะไม่สวมหมวกดีๆและปิดแมสลำบากให้คุณต้องรั้งแขนเขามาติดกับคุณเอาไว้และเป็นฝ่ายปิดมันให้กับเขาเอง กล้องวงจรปิดก็ไม่หลบถ้านายซวยฉันจะขำให้

 

“..”

 

เธอปลอมเป็นหมอใหม่ไม่ใช่หรือไงแล้วพวกนั้นล่ะ

 

ลานจอดรถโรงพยาบาลค่ะ พี่ช่วยไปหาพวกเขาแล้วก็ช่วยออกมาด้วยนะคะฉันมีแผนสำรองอยู่แล้วยังไงพวกนั้นก็จับฉันไม่ได้

 

ย้อนกลับไปเมื่อ2 ชั่วโมงก่อน

 

ราดสิวะไอ้ลูคัส!”จองอูเองหลังจากส่งสองคนนั้นแล้วก็เดินมาที่ลานจอดรถเช่นกัน ลูคัสเป็นฝ่ายถือขวดเหล้าราคาแพงที่คุณขโมยจากตู้ของแทยงออกมาด้วยเพราะแผนที่จองอูบอกเอาไว้ว่ายังไงก็ต้องได้ใช้ แอลกอฮอล์จะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าพวกเขาทั้งสามคนเมาจนพูดอะไรเพ้อเจ้อออกมาเพราะกล้องหน้ารถฉันก็ให้มาร์คมายืนลบแล้วก่อนหน้านี้ ทุกอย่างถูกลบไปหมดแล้ว ถ้าพวกเขาพูดว่าถูกทำร้ายก็ไม่ได้เพราะเมา ตำรวจจะเอาอะไรกับคนเมากันล่ะถูกมั้ย

 

จองอูนายนี่มันหัวสมองของกลุ่มจริงๆนะ

 

ย่าห์ๆๆ!! เธอจะด่าฉันไม่มีสมองหรือไงแจฮยอนโวยวายออกมาพร้อมกับสีหน้าหงุดหงิด คุณยักไหล่ไม่แคร์และเมื่อจัดการกรอกปากพวกเขาบางส่วนเรียบร้อยแล้วก็ถอยออกมาดูผลงานตัวเอง มองรอยเท้าของพวกเราตามพื้นดินแล้วจึงเริ่มใช้เท้าปัดไปมาพวกเราทำพร้อมกันโดยที่ไม่ต้องมีใครบอกด้วยซ้ำ

 

หมู่บ้านของพวกเรา

 

แผนต่อไปฉันคิดว่าเราควรปล่อยข่าวว่าเจออารยองแล้ว ไม่งั้นช้ากว่านี้พวกมันจะชิงชุบตัวเป็นคนดีก่อนโดยองที่ตอนนี้กลับมาเป็นฝ่ายวางแผนอย่างเต็มตัวเขานั่งอยู่ที่หัวโต๊ะพร้อมกับเลื่อนกระดานที่พวกเรามักจะเขียนไว้เวลาวางแผนเสมอ

 

ผมพร้อมปล่อยอยู่แล้ว เขียนไว้เสร็จตั้งแต่เมื่อคืนมาร์คเอ่ยตอบ

 

ผมก็เหมือนกันลูคัสก็ชูโทรศัพท์มือถือขึ้น

 

คนคุ้มกันอารยองละแจฮยอนแกะเม็ดวอลนัทสำเร็จแล้ววางไว้ที่จานของร่างเล็กด้วยและเอาเข้าปากเขาไปด้วยเหมือนกัน ฮันวอลรับมันมาและเอาเข้าปากทันที เธอมองหน้าของโดยองไปด้วยเพราะเห็นด้วยกับคำพูดของแจฮยอน เราจำเป็นต้องมีคนคุ้มกันอารยองตลอดเวลา

 

เธอกับจองอูไงโดยองหันหลังพลางพูดเหมือนมันเป็นเรื่องสบายๆ

 

ตลกล่ะใครจะดูแลทางนี้ล่ะมาร์คเอ่ยสวนขึ้นไปทันที อย่างที่รู้เธอเก่งที่สุดในที่นี้ถ้าเป็นเรื่องต่อสู้ เธอถูกสอนมาทุกแบบก่อนจะเข้ามาที่นี่

 

แจฮยอนมันก็ทำได้น่าเมื่อโดยองหันกลับมาเขาจึงยกยิ้มให้กับทุกคนเพราะมั่นใจในแผนของตัวเองมากๆ ร่างเล็กพยักหน้าเห็นด้วยกับโดยองในเมื่อถ้าเขามั่นใจแล้วเราก็ต้องเชื่อใจในเพื่อนร่วมทีมสิ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว แยกย้ายไปพักผ่อนกันก็คงจะดีเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ปาไปเกือบเช้าเพราะว่าเกิดปัญหาเมื่อพวกหมอบอกว่าพวกคุณเป็นฝ่ายทำร้ายไม่ให้เข้าไปเราต้องเคลียร์ยันตีห้าและตำรวจก็สรุปว่าพวกเขาเมาเกินไป นี่ไงล่ะช่องโหว่ของกฏหมายทุกอย่าง

 

ค่อยปล่อยตอนห้าโมงเย็นแล้วกันตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงเช้าเอง ไปนอนเถอะร่างเล็กลุกขึ้นจากที่นั่งและตั้งใจจะไปล้างมือซะก่อน ทุกคนเห็นด้วยเมื่อมองนาฬิกาแล้วก็ถอนหายใจออกมาเพราะความเหนื่อยอ่อน ตอนนี้เราทำงานกันแบบไม่ได้เงินเลยด้วยซ้ำโคตรจะเปลืองแรงเลยด้วยซ้ำ

 

เมื่อพวกเราทุกคนนั่งรวมกันที่โซฟาตัวใหญ่เป็นกลุ่มก้อนแล้ว คุณที่เป็นคนนำพวกเขามาเหนื่อยแล้วแถมยังไม่ได้ค่าตอบแทนอะไรอีกด้วยก็รู้สึกผิดขึ้นมา ทุกคนแทบจะไม่ได้นอนแถมยังไม่มีอะไรที่จะได้ตอบแทนด้วย เพราะแบบนั้นมันก็โคตรจะน่าละอายใจ

 

จบงานฉันสัญญาว่าจะเอาเงินส่วนนั้นมาให้ได้ ขอโทษทุกคนด้วย

 

“..”

 

มาแปลกว่ะรอบนี้แทยงหันหน้ามามองคนตัวเล็กที่ตอนนี้ทำหน้าแปลกๆ ที่พวกเขาเองก็ไม่เคยเห็น ปกติเราไม่ค่อยเจอเคสแบบนี้เท่าไหร่และเธอก็ไม่ค่อยไปแกว่งตีนหาเสี้ยนอีกด้วยแสดงว่าคราวนี้มันก็คงเป็นปมในใจของเธอมากจริงๆสินะ

 

ลูกพี่ไม่ต้องคิดมากหรอก งานนี้ถือว่าเราทำความดีสร้างเสริมแต้มบุญไงลูคัสพยักหน้าจากด้านล่างโซฟา ใบหน้าลูกหมาน้อยของเขาทำให้ฉันพยักหน้าตอบกลับไป โดยองส่ายหน้าเมื่อได้ยินคำพูดแปลกๆจากเราก่อนจะเอนหลังที่โซฟาตัวยาวเหมือนกัน ทุกคนเริ่มล้มตัวลงนอนแล้วจะเหลือก็แต่คุณกับแจฮยอนที่นั่งจับพลัดจับพลูมานั่งข้างกันเสียได้

 

นายเหยียดไม่ได้เพราะงั้น..เป็นหมอนให้ฉันละกันนะฮันวอลหันมาหาแจฮยอนพร้อมกับนอนลงที่ตักของอีกคนทันทีเพราะฝั่งนั้นมีจองอูกับมาร์คนอนเกยกันอยู่ สองคนนั้นก็เหนื่อยมากเหมือนกัน เขาแทบจะไม่ได้ยินที่พวกเราคุยกันแล้วด้วยจะมีก็แต่โดยองที่น่าจะยังไม่หลับดีและลูคัสที่ตอนนี้เริ่มจะเข้าไปเฝ้าพระอินทร์แล้ว แทยงเองแค่เอนก็หลับไปแล้วด้วย

 

อืมแจฮยอนไม่ได้ขัดอะไร อาจจะเพราะเขาเหนื่อยหรือเปล่านะร่างเล็กไม่ได้สนใจอะไรก่อนจะหลับตาลงเธอล้าเกินกว่าจะมาสงสัยอะไรเขาอีก ผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาทีเสียงกรนจากทุกคนแทบจะดังมาจากทุกทิศ จะแปลกก็แต่เขาที่ข่มตาหลับไม่ได้เลยเพราะคนตัวเล็กน่ะหันหน้าเข้าใส่หน้าท้องของเขาต่างหาก เธอกำลังซุกเอาเป็นเอาตายเหมือนหนาวเลยด้วยจะให้นอนหลับยังไงกันเล่า?

 

16:35 PM

 

[DOYOUNG’S PART]

 

ผมตื่นขึ้นมาก่อนใครเพราะตั้งนาฬิกาปลุกแบบสั่นเอาไว้ ภาพแสนทุเรศตรงหน้าทำเอาเบือนหน้าหนีก็ไอ้ลูคัสมันนอนตักของแทยงอยู่น่ะสิ เมื่อเขาหันไปด้านหลังก่อนจะพบว่าน้องสาวคนเล็กของบ้านเขานั้นนอนกอดอยู่กับไอ้หนุ่มโตสุดเจ้าของทีมที่เพิ่งเข้ามาใหม่แบบนั้น

 

ไม่รู้สิ..ผมได้กลิ่นแปลกๆจากมันเหมือนกัน สายตาตั่งต่างมันไม่เหมือนที่พวกผมเอ็นดูฮันวอล ไม่เหมือนเลยสักนิด ยิ่งเมื่อวานยิ่งชัดเมื่อเธอกอดกับฮันโซลมันอาจจะไม่รู้ว่าด้านนอกระเบียงก็มีกล้อง ผมเห็นว่ามันโยนบุหรี่ที่เพิ่งจุดสูบไปไม่นานลงพื้นและสบถออกมาไม่รู้หรอกว่าจริงมั้ยมันก็แค่การคาดการณ์เท่านั้นแหละ

 

มึงตื่นซิไอ้คัส ไปปล่อยข่าวได้แล้วน่ะผมใช้ตีนเขี่ยมันพร้อมกับมองสองคนนั้นที่เบียดกันอยู่ในโซฟาเดียวกัน ก่อนหน้านี้แค่นอนตักนี่ยังไงฮันวอลก็นอนตักทุกคนอยู่แล้ว แต่ตื่นมาแล้วมากอดกันเนี่ยมันยังไงกันนะ

 

ปลุกเพื่อนมึงหน่อยนั่นไอ้มาร์คอะ นอนแบบนี้บวชตามพระอินทร์ไปเลยมั้ยผมถอนหายใจ น้องในทีมของผมนี่มันแปลกไม่เหมือนใครจริงๆเลยเถอะ รายต่อไปก็ควรจะปลุกมันสินะ มันรู้กฏรึเปล่าว่าที่นี่บังคับห้ามรักกัน

 

ได้ๆพี่ ละ..แล้ว ลูกพี่ผมอะ?

 

กูปลุกเองผมหันหน้าไปตอบมันพร้อมกับลุกขึ้นข้ามไอ้แทยงที่นอนเกลื่อนพื้นก่อนจะเดินไปดึงแขนของฮันวอลเบาๆ แค่นี้อาการของนักต้มตุ๋นและนักขโมยก็เข้าสิงเธอแล้วมือเล็กคว้าหมับและแทบจะหักมือผมในทันทีจนได้ยินเสียงแข็งๆนั่นแหละ

 

นัมฮันวอลกูเอง

 

อะ อ้าวพี่โดยองแหะๆฮันวอลมองที่ตัวของตัวเองมืออีกข้างเอื้อมไปกอดเอวคนตัวสูงกว่าไว้อยู่แล้วจึงรีบชักมือออกไม่มีเวลาให้สงสัยเพราะกลัวว่าเขาจะตื่นขึ้นมาและจะอึดอัดกว่าเดิม ฮันวอลลุกขึ้นยืนก่อนจะมองแจฮยอนนอนเหยียดสบายกว่าเดิมเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย

 

นอนแบบนี้มันอันตรายฮันวอล มันไม่ใช่พวกพี่ผมกลัวว่าเธอจะเผลอใจให้มัน ไม่มีทางรู้ว่าภายใต้ใบหน้าหล่อๆของมันคิดอะไร แค่รักใครมันยังรักไม่เป็นมันเล่นกับใจคนเหมือนกับฮันวอลเพราะแบบนั้น นักต้มตุ๋นกับนักต้มตุ๋นมันมีแต่ความหลอกลวงนั่นแหละ

 

รู้แล้วน่าๆ ไปๆไปอาบน้ำเถอะพี่อะ เงินรออยู่จริงๆนะคราวนี้

 

ให้แน่

 

อันนี้เอาจริงๆแล้วเนี่ย

 

[END DOYOUNG’S PART]

 

เราแยกกันทำงานที่นู่นจะมีแจฮยอนมาร์คและโดยองที่ไป ส่วนทางนี้ก็จะมีแค่ฉันจองอูและลูคัส วันนี้เขาต้องมาลงงานคนแรกการลบประวัติจะเป็นหน้าที่เขาถ้าสมมุติพวกเราหลบกล้องวงจรปิดกันไม่สำเร็จ และฉันกำลังสอนงานให้จองอู

 

ถ้าจะเดินนายเดินแบบนี้ไม่ได้กล้องอยู่ตรงไหนนายก็ต้องมองจองอูพยักหน้าตอบ คุณไม่ได้เรียกเขาว่าพี่เช่นเดียวกันกับแจฮยอนเหมือนกัน เพราะเขาไม่ใช่พี่ชายคุณแบบพวกโดยองแทยงนี่น่าแต่ถ้ารู้สึกสมัครใจกว่านี้ก็จะเรียกแล้วกัน

 

ฉันอายุเยอะกว่าเธอตั้งหลายปีแต่ไม่เป็นไรรอเธอสนิทใจก่อนก็ได้ มาร์คมันเรียกฉันแล้วก็แค่นั้นจองอูพูดลอยๆก่อนจะเดินตามทางที่คุณบอกในโรงพยาบาลเราไม่ได้เดินเหมือนสายลับของชาติอะไรแบบนั้นเราก็แค่เดินเนียนๆ เพราะยังไงกล้องวงจรปิดมันก็ไม่ได้มีตลอดทุกก้าวนี่น่า

 

เดี๋ยวก็เรียกเองแหละน่า จองแจฮยอนฉันยังเรียกเหมือนเพื่อนเลยเถอะฮันวอลจับตัวของจองอูเบี่ยงอีกครั้ง ถ้าเป็นฉันช่วงจังหวะเมื่อกี้ฉันคงได้กระเป๋าตังมาแล้ว

 

อ่อ..วิถีขโมยเธอนี่มันช่วยพวกเราได้จริงๆนี่น่า

 

นิสัย คำพูดคำจานายนี่นะคุณส่ายหน้าให้เขาพร้อมกับยิ้มออกมา เขาเหมือนพี่ชายคุณอีกคนจริงๆแต่แค่เขาเป็นคนนิ่งไม่เหมือนสองคนนั้นที่กระโตกกระตากและกวนประสาทที่สุดในโลกจากการทำงานด้วยกันมา เราอยู่ด้วยกันมาจะสองอาทิตย์แล้วด้วยเขามักเป็นคนช่วยคุณเงียบๆเสมอเลยด้วย

 

ทำไมละก็พูดจริงนี่น่า

 

ยอมรับ ฉันได้เงินก็จากแบบนี้แหละ

 

แล้วนี่เราต้องไปห้องไหน

 

ชั้น13 VIPน่ะคำถามก็คงขึ้นใช่มั้ยละว่าใครจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด ถ้ามันไม่ใช่ฉันไงล่ะฉันบอกเขาแล้วว่าฉันจะจ่ายด้วยตัวเองไม่ต้องให้เขามาช่วยตรงไหนแล้วดูเขาทำกับฉันสิ พี่ฮันโซลนี่แก้แค้นแรงชะมัดเถอะ

 

นายเดินไปในห้องก่อนเลยนะฉันขอเคลียร์เรื่องค่ารักษาพยาบาลก่อน

 

อ่าห้ะ มีอะไรก็เรียกในนี้นะพวกเราติดต่อกันผ่านอินเอียร์อีกครั้ง คุณพยักหน้าตอบกลับไปและเดินไปที่เคาท์เตอร์จ่ายค่ารักษาพยาบาล ร่างเล็กเดินไปพร้อมกับรอยยิ้มปกติของเธอ

 

สวัสดีค่ะติดต่อเรื่องอะไรกับทางเราคะ

 

ค่ารักษาพยาบาลของชเวอารยองค่ะ

 

คุณหมอจีจัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ เขาบอกว่าคุณลุงเขาจะจัดการให้เองคุณไม่ต้องจ่ายนะคะแล้วก็อ่อ..คุณคือคุณจินอาหรือเปล่าคะพยาบาลหน้าเคาท์เตอร์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง

 

อ่า..ใช่ค่ะ ฉันจองจินอา

 

เขาบอกว่าขอโทษพยาบาลเลิกคิ้วเล็กน้อยเพราะสงสัยกับข้อความในโพสอิทที่คุณหมอจีฝากเอาไว้ แล้วก็..จะดูแลคุณอารยองให้เอง

 

อ๋อ ช่วยติดต่อหมอจี— เฮ้ย!”เสียงโวยวายของห้องVIPดังออกมาทำให้ร่างเล็กเลิกสนใจเธอแล้วรีบวิ่งมาแทน ใบหน้าของจองอูกำลังหงุดหงิดเป็นอย่างมาก และตอนนั้นแหละฉันก็ได้รู้ว่าพวกนั้นเองก็ข่าวไวเหมือนกัน

 

บุกห้องคนไข้แบบนี้มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าคะคุณรั้งแขนของจองอูเอาไว้แน่นเพราะไม่อยากให้เขามีเรื่องและได้แผลตอนนี้ คนตัวเล็กในชุดเสื้อเชิ้ทสีขาวกับกางเกงขากระบอกแนวทำงานแบบนี้มันทำให้พวกนั้นเริ่มกังวล

 

พวกผมเป็นอัยการมาจับคุณอารยองโทษฐานปล่อยข่าวลือแย่ๆต่อผู้จัดการและโมเดลลิ่งครับ

 

ไหนใบประกอบการคะ? ฉันยังมีเลยนะคะ

 

จี ฮวารัง

 

เวรเอ๊ย..ทำไมไม่บอกวะ ว่าสาขานี้จะเข้าเสียงพึมพำจากพวกมันดังขึ้นเมื่อเห็นคุณมีบัตรเข้าทำงานของสาขาโซลโดยตรง สำนักงานใหญ่ขนาดนี้ปลอมยากอยู่แล้วเพราะแบบนั้นร่างเล็กถึงดูน่ากลัวในสายตาพวกมัน ดูก็รู้ว่าไม่ใช่อัยการถ้าเป็นอัยการป่านนี้ฟาดหมายจับใส่หน้าพวกเราแล้ว

 

ไหนหมายจับละคะไม่มีฉันฟ้องกลับนะว่าปลอมแปลงเป็นเจ้าหน้าที่

 

“..”

 

นับ1ถึง3 ฉันให้โอกาสคนได้สุดๆเท่านี้ถ้ายังไม่ไป ฉันจะเอาหมายจับฟาด— ไปซะละนั่นพวกมันหันหลังหนีทันทีเมื่อได้ยินนับแล้ว จองอูคว้าบัตรประจำตัวไปดูก่อนจะยกนิ้วให้ในความสามารถของฉัน

 

ขอสักใบได้ป่ะยัย18มงกุฏ

 

หึ่ย! สรรหาคำเรียกกันขนาดนี้เลยว่างั้น

 

น่านะ ขอสักใบอยากเป็นตำรวจบ้าง

 

ให้พี่แทยงทำให้สิ ฉันมีตั้งแต่ผู้พิพากษายันแม่บ้านนั่นแหละ



-TALK-

บู๊เก่ง ทุกอย่างเก่ง แต่..ไม่มีอะไรตรงใจเรากันหมดตลอดหรอกนะคะ ฮือ

-TALK-

ตอนหน้าเราจะปรับการอัพแล้วนะคะ เนื้อหาในตอนจะน้อยลงแล้วค่ะ รู้สึกว่ามันยาวไปหรือทุกคนคิดว่าไงคะ เราแบ่งไม่เท่ากันสักตอนอ่ะค่ะ 555555555555555 คราวหน้าจะจัดระเบียบตัวเองใหม่แล้วค่า เพราะแบบนั้นช่วยคอมเม้นบอกหน่อยนะคะว่าเราแต่งดีมั้ย เนื้อเรื่องโอเคหรือเปล่า อยากให้ปรับแก้ตรงไหนไหม เราเห็นทุกคอมเม้นนะคะตอนนี้เรากำลังปรับแก้เรื่องคนพูดอยู่ค่ะทุกคน งงใช่มั้ยคะ เราพยายามอยู่นะคะยังไงช่วยฟีดแบ็คเราหน่อยน้า เราเห็นคนคอมเม้นทุกคน = กำลังใจจริงๆค่ะ ฮีบๆๆ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

228 ความคิดเห็น

  1. #207 เฉาก๊วยของอลิชา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 19:02
    ไรท์เรียบเรียงดีขึ้นนะคะ ตอนหลังๆ
    #207
    0
  2. #173 JK_nest9704 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 21:47

    ฮัลโซนอ่า~ ฉันเห็นใจนายมากๆเลยนะ ความรักที่มีแต่ความหลอกลวงมันทรมารจริงๆ มันโคตรเจ็บปวด

    #173
    0
  3. #37 BBHBYT04 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:41
    หมอจีคนดีของน้องน่าสงสาร จองอูน่ารัก แจฮยอนคือดีเขินไปหมด ไรท์แต่งดีมากสู้ๆนะคะ รอเสมอ
    #37
    0
  4. #36 nsbt_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:52
    ยังไงก็สงสารพี่ฮันโซลอ่ะ ฮือออออ อยากให้พี่เขามาอยู่ในทีม แต่คงเป็นไปไม่ได้ TT แจฮยอนตอนเกรี้ยวกราดคือดีงามมากค่ะ 55555
    #36
    0
  5. #35 TeyTey123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 14:43

    น้องขอโทษคะพี่ TT มาต่อเร็วๆนะๆจะรอออออ

    #35
    0
  6. #34 nsbt_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 12:08
    สงสารพี่ฮันโซล ฮือออออ พี่คะ น้องขอโทษ TT
    #34
    0