[NCT X YOU] gang's fruad.

ตอนที่ 12 : GANG'S FRUAD : HEART ATTACK -100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 673
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    21 มี.ค. 62


Irregular Office 😵Irregular Office 😵




นิ่งคุณสั่งเสียงเงียบพร้อมกับดันให้เขาไม่พูดไม่จาอะไร มือเล็กหยิบหน้ากากจากมือของอีกคนมาและเอื้อมมือทั้งสองข้างไปด้านหลังผมของเขา ใบหน้าของเราใกล้กันโดยที่ไม่ต้องพยายามอะไร ฉันมองไปที่สองคนนั้นที่กำลังคุยกันเกี่ยวกับอะไรก็ยังไม่มีใครทราบ

( มันจะเข้างานกันแต่เดี๋ยวจะแยกไปคุยธุรกิจ คนนั้น..เป็นอัยการสูงสุดของที่โซลไม่ใช่หรอวะ )

โอเค ยังไงอัพเดทหน่อยนะจะเข้าตามไปแล้ว

 

มองอะไรของนาย

มองคนทำให้ใจสั่นมั้งแจฮยอนยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้ เสียงไอค่อกแค่กของคนในสายพร้อมกับบอกว่าจะไปหาน้ำกินแป๊บนึงน่าจะไม่ได้สนใจเสียงสนทนาเมื่อกี้มากกว่า คุณถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะอีกคนขยันให้ใจเต้นเหลือเกิน

 

เรื่องของนายแล้วกันคุณสวมหน้ากากด้วยตัวเองก่อนจะรั้งแขนเขาให้เดินมาด้วยสักที รองเท้าส้นสูงสีแดงเด่นสง่าก้าวขาเรียวยาวเข้าไปในงาน แขกบางส่วนมองเสี้ยวใบหน้าของเราทั้งสองที่ตอนนี้ถูกบดบังด้วยหน้ากากงานราตรีสีดำสนิทกันทั้งคู่

 

ยังไงค่อยเจอกัน

 

ระวังตัวด้วยเธออะคุณพยักหน้าตอบกลับไปและเดินเลี่ยงไปทางบาร์เครื่องดื่ม คุณเอ่ยสั่งเครื่องดื่มเพื่อไม่ให้มันแปลก มีหนุ่มมากหน้าหลายตาพยายามจะเข้ามาคุยด้วยแต่คุณก็ทำได้เพียงแค่ยิ้มไปให้พวกเขาแค่นั้นเอง

 

จะไม่ดื่มกับผมจริงๆหรอครับ

 

ฉันไม่ชอบวิสกี้ค่ะ ขอโทษด้วยคุณเอ่ยพลางแกว่งไวน์แดงในมือไปมา สายตาร้อนแรงของนัมฮันวอลช่างน่าดึงดูดสำหรับพวกผู้ชายมักง่ายนี่แท้จริง แต่คนที่คุณต้องการจะคุยด้วยและดื่มมีเพียงคนเดียวเท่านั้นแหละถ้าไม่ใช่ชาอินฮวังก็ต้องเป็นชาอินโฮ

 

งั้นเตกีล่ากับผมสักช็อตได้ไหมครับ

 

ชาอินโฮ..มันรอดจากการจับกุมได้ยังไงวะ ตอนนี้น่าจะโดนคุมตัวไม่ใช่หรือไง

 

งั้นก็ได้ค่ะถ้าไม่ใช่ว่าฉันจะขโมยมือถือของมันบอกเลยนะว่าฉันจะไม่ยอมให้ตัวเองได้อยู่ใกล้สัตว์จากนรกแบบไอ้ผู้ชายคนนี้เลยด้วย มือเล็กเอื้อมไปทัดผมที่หล่นลงมาตอนก้มพยักหน้าตอบเขาและกดเปิดหูฟังขนาดเล็กทันที ลืมจนได้มาร์คโวยวายจนหูจะแตกแล้วมั้ง

 

( งามหน้ามากแม่คุณ!!! นั่นๆๆๆ ไอ้อินโฮมันจะจับขาเธอนะนั่น )

 

( นัมฮันวอล ฉันเจย์ อย่าทำอะไรที่มันเสี่ยงนะ )

 

ชื่ออะไรหรอครับเห็นนั่งคนเดียวไม่ยอมคุยกับใครตั้งแต่เข้างานมาแล้วเห็นแจฮยอนหรือเปล่าวะ คุณแค่นยิ้มแผ่วเบาและจิบไวน์ในมือระหว่างที่รอเครื่องดื่มใหม่ที่ชาอินโฮเป็นคนจัดการเอาไว้ ถ้าเขาวางยาฉันฉันจะฆ่าเขาตรงนี้โดยที่ไม่ต้องรอเลยด้วยซ้ำ

( คิม จีซอน ) เสียงแผ่วของแจฮยอนแนะนำชื่อที่จะใช้ให้คุณทันทีเพราะเขาคงได้ยืนที่พูดเช่นกัน

 

คิมจีซอนค่ะ

 

ชื่อเพราะจังนะครับรอยยิ้มหล่อที่อบอุ่นมากถ้าไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังฉันอาจจะคิดว่าเขาเป็นผู้ชายที่น่าจะอยู่ด้วยได้เลย รอยยิ้มและแววตาที่แสดงมาอย่างแนบเนียนแต่อย่าลืมสิฉันมัน18มงกุฏ ฉันดูออกว่าใครมีหางหรือไม่มี ถ้าเปรียบไอ้อินโฮเป็นสัตว์ก็คงจิ้งจอก1000หางเลยล่ะ แต่ซ่อนมันไว้ใต้พรมได้อย่างแนบเนียนเพราะเม็ดเงินของพ่อ

 

คุณละคะ

 

ไม่รู้จักผมหรอครับ?ใบหน้าหล่อเลิกคิ้วขึ้นก่อนที่คุณจะขยับตัวเล็กน้อยพร้อมกับเอนไปทางเขาและส่ายหน้าพร้อมสายตาที่สื่อความหมายให้เขาไป อินโฮเองก็เป็นเสือเขาน่าจะรู้จักสายตาของฉันดี

 

( ถ้ามีลูกสาวกูจะไม่ให้อยู่ใกล้มึงเด็ดขาด )

 

อ่า..จริงๆเลยคุณเบื่อกับคำด่าของมาร์คลีเต็มทนแล้วนะ จึงเผลอหลุดออกมาก่อนจะปรับสีหน้าใหม่ให้เป็นแบบเดิมและส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงว่าไม่รู้จริงๆ รอยยิ้มชั่วของมันก็หลุดออกมาทันที กำลังหาคนเป็นที่รองรับอารมณ์อยู่หรือไง แต่ขอโทษทีเถอะฉันไม่เคยทำงานพลาด

 

อา..สงสัยยังไม่เคยได้ยินข่าวลือของผมใช่มั้ยครับ

 

ก็มั้งคะอาจจะผ่านหูมาแต่ไม่รู้ว่าเป็นคุณ ว่าแต่จะบอกชื่อได้หรือยังคะคุณยกเตกีล่าที่วางไว้อยู่มองประเมินด้วยสายตาว่าเขาจะวางยาอะไรหรือเปล่า เพราะสายตาที่มองแก้วเตกีล่าอยู่ทำให้ชาอินโฮรู้สึกกลัวว่าเธอจะไม่เชื่อใจเขา เขาพูด100% รอบนี้เขาไม่ได้คิดวางยาใครเพราะตอนนี้อยู่ในงานใหญ่แบบนี้ต่างหาก

 

ผมดื่มก่อนก็ได้นะครับ

 

ไม่เป็นไรค่ะ

 

( นายนั่นมันไม่ได้วางยาหรอกเพราะบาร์เทนเดอร์ไม่ได้ขยับแบบน่าสงสัย )

 

คุณคอแข็งจังเลยนะครับ ยังไม่เห็นรู้สึกว่าคุณจะมึนเลยอินโฮยกเตกีล่าของตนขึ้นมาบ้างพลางมองคุณไปด้วย คุณส่ายหน้าเพียงเล็กน้อยก่อนจะเท้าคางมองเขาผ่านหน้ากากที่ใส่ อย่างที่บอกว่าอินโฮเองก็ใส่แต่คุณจำหน้าเขาได้ดี แม่นเลยแหละ ไอ้เวรนี่แหละ

 

ค่ะ แต่ถ้าเจอคนถูกใจก็จะเมาง่ายหน่อย

 

งั้นหรอครับแสดงว่าผมยังไม่ถูกใจคุณจีซอนเลยหรอครับ

 

ก็..ถ้าได้ดูใกล้ๆก็อาจจะตัดสินใจ— อ่าใจเย็นๆสิคะคุณที่เท้าคางรออยู่แอบตกใจเล็กน้อยที่อีกคนยื่นหน้าเข้ามาใกล้ หล่อมาก หล่อจริงๆ หล่อจนคิดว่าทำไมเขาต้องทำตัวเป็นเดนนรกขนาดนั้นด้วยแอบเสียดาย แต่สุดท้ายมันก็คือคนเลวต่อให้จะหล่อแค่ไหนมันก็เป็นผู้ก่ออาชญากรรมน่ารังเกียจ

 

งั้นต้องใกล้ประมาณไหนครับ

 

ประมาณนี้แหละค่ะริมฝีปากเล็กขยับเพียงเล็กน้อยเพราะใบหน้าที่ใกล้กัน เขาเอียงหน้าเข้ามาพร้อมกับหลับตาร่างเล็กใช้จังหวะที่เขาเผลอสอดมือไปที่กระเป๋าเสื้อสูทแผ่วเบาและมันก็พอดีเลย..มันมีทั้งคีย์การ์ดและมือถือของเขา ยังไม่ทันที่ริมฝีปากจะแตะกันมือเย็นของเธอก็แตะที่ริมฝีปากหนาของอีกคนเสียก่อน

 

ฉันอยากไปเข้าห้องน้ำสักหน่อยน่ะค่ะ รอตรงนี้ก่อนนะคะ

 

จองแจฮยอนไปที่รถคุณเอ่ยเสียงเบาและมองกล้องวงจรปิดด้วยรอยยิ้ม มันเป็นงานเลี้ยงต้อนรับใครสักคนนี่เพราะถ้าแบบนั้นถ้าให้มาร์คเป็นคนพังมันจะเป็นอะไรไปละ แจฮยอนที่เดินออกมาจากห้องควบคุมเสียงพยักหน้าและเดินตามคุณออกมาติดๆกัน ผมที่ถูกมัดไว้หลวมๆถูกมือของคุณดึงมันออกและเดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมๆกับแกงค์ผู้หญิงพวกนั้นใช้จังหวะไม่กี่นาทีในการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัวมากขึ้น

 

และทักษะการเดินหลบของกล้องของฉันน่ะหรอ

 

( ไปทางซ้ายนิดหน่อยโอเค ไม่เห็นเงาเธอเลย )

 

( เดินดีๆ ต้องหลบอีกทีทางเลี้ยวขวานะ วิ่งได้ก็วิ่ง กูเจอพี่แจฮยอนแล้ว )

 

คุณที่สวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ขาเดฟที่แลกกับลูกสาวของป้าแม่บ้านเมื่อก่อนหน้านี้ฉันจ้างเธอด้วยเงินเพียง2000กว่าบาทและรีบเปลี่ยนออกมาพร้อมหมวกและกำชับให้คนนั้นออกมาหลังจากฉันสักสิบนาทีแต่ไม่ต้องกลับเข้างานแล้ว

อะ ปลดล็อกเลยก่อนมันจะรู้ตัวมาร์ครับมาและเสียบเครื่องมือไม่เกินสิบห้านาที คุณยื่นให้เขาแล้วก็เดินไปที่รถของตัวเองทันทีร่างเล็กกระชับปีกหมวกมากกว่าเดิมพร้อมกับกดปลดล็อกและเอ่ยบอกแจฮยอนที่กำลังจะเปิดประตูรถตามลงมาเมื่อกี้ไว้เสียงแข็ง

 

กลับบ้านไปทั้งคู่เลยฉันจะไปหาคุณอารยองที่โรงพยาบาล

 

( ไปคนเดียวนี่นะ )

 

มาร์คก็ไปคนเดียวฉันดูแลตัวเองได้ ไปได้แล้วมาร์คจิ๊จ๊ะเมื่อถูกด่าว่าเอาตัวรอดเองไม่ได้ มันก็จริงนี่หว่า คนมันกลัวไปแล้วนี่แถมยังถนัดใช้สมองมากกว่าแรงอยู่แล้ว วิถีจีเนียสก็แบบนี้แหละพูดง่าย

 

ยังไงก็..ขอบคุณมากสำหรับวันนี้

 

22: 18 PM

 

ร่างเล็กรวบผมขึ้นเป็นหางม้าอย่างลวกๆและถอดหมวกเมื่อเข้ามาในโรงพยาบาลเรียบร้อยพร้อมกับสอบถามว่าตอนนี้ผู้ป่วยจอนอารยองยังอยู่หรือเปล่า เมื่อทราบว่ายังอยู่ด้านบนก็รีบกดลิฟต์ไปทันที เมื่อเข้าไปกลับเจออีกคนนอนนิ่งและหันหลังให้ทางประตูเสมอ

 

ฉันไม่กินข้าว

 

ยังไม่ได้กินข้าวอีกหรอคะคุณอารยอง

 

คุณนางฟ้าเสียงตกใจปนดีใจของอารยองดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวพยายามจะหันหลังกลับมาแต่มันทำได้ยากเหลือเกินต้องอาศัยเวลาและคนช่วย คิดได้แบบนั้นคุณจึงจำเป็นต้องรีบวิ่งไปหาอารยองที่นอนน้ำตาไหลทันทีเมื่อเห็นหน้าของคุณ

 

ฉันไม่ได้เป็นนางฟ้าหรอกนะคะ พูดแบบนี้ก็เขินแย่เลยคุณขำออกมาเล็กน้อยและจัดที่นอนให้กับเธอดีกว่านี้ มือผอมซีดเซียวเอื้อมมือมาหาคุณอย่างอ่อนแรง ตัวของฮันวอลเองก็ทำตัวไม่ถูกเหลือเกินชีวิตไม่เคยมานั่งปลอบใครอยู่แล้ว

 

ฉันมาหาคุณบ่อยนะคะแต่ตอนนั้นคุณยังไม่มีสติเลยค่ะ นัมฮันวอล คือชื่อของฉันนะคะ

 

“..”

 

ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะอยู่ช่วยคุณจนกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยเองค่ะฮันวอลบีบมือให้กำลังใจอีกคนเพราะรับรู้ว่าอารยองน่าจะรู้เรื่องที่ตนกลับมาเดินไม่ได้เรียบร้อยแล้วดูได้จากการไม่ทานข้าวไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ คงจะหวาดกลัวผู้คนเอามากแล้วและกำลังเสียกำลังใจอย่างสุดซึ้งเหมือนกัน

 

ฉัน..

 

ไม่มีใครทำอะไรคุณได้ตราบใดที่ฉันยังอยู่ตรงนี้ค่ะ

 

จริงๆแล้ว..ฉันอยากตายแล้วค่ะ อยากตายงั้นหรอ ทั้งๆที่เพิ่งรอดพ้นความตายมานี่นะคิดอย่างไม่เข้าใจก่อนจะมองแขนอีกข้างที่ปรากฏรอยกรีดเป็นทางยาว ทั้งถูกที่ที่พร้อมจะตายได้เลย กับตรงที่สะเปะสะปะมั่วไปหมดนั้นรู้ได้เลยว่าเธอพยายามจะหลุดออกจากขุมนรกมากแค่ไหน

 

ฉันอยู่ไปก็เหมือนถูกข่มขืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า คลิปฉันจะไปอยู่ในกรุ๊ปVIP ไหนบ้างแล้วก็ไม่รู้ เดินก็เดินไม่ได้ จะเอาหน้าที่ไหนไปแสดงละครแล้วละคะอารยองน้ำตาไหลเป็นทางยาวพร้อมกับเสียงสะอึกสะอื้น กรุ๊ปVIP”

 

ใช่..พวกเขาส่งคลิปให้กัน ฉันเห็นว่าฉันไม่ได้เป็นคนแรก

 

ขอชื่อได้ไหมคะ ฉันจะทำทุกทางให้มันได้รับโทษอย่างสาสมคุณจิกเล็บตัวเองลงทันทีเมื่อได้ยินอะไรแบบนั้นออกจากปากของอารยองเต็มๆแล้วเลือดของเฟมินิสต์ก็พุ่งทันที อย่าให้จับได้คาหนังคาเขานะจะจับทุ่มลงพื้นไม่ให้ฟื้นอีกเลยเถอะ

 

“Cherry billionอะไรสักอย่างมั้งคะฉันจำไม่ได้มาก..แต่ที่นั่นมีHotelนะคะนี่เปิดเป็นขบวนการหรอวะ คุณพยักหน้าตอบตกลงคำพูดของอารยองมา เธออยู่ที่นี่เองก็ไม่ได้ปลอดภัยมากขนาดนั้นหรอก จึงต้องทำให้ทุกอย่างเรียบร้อยด้วยตัวของมันเอง

 

แอด..

 

เสียงเปิดประตูดึงความสนใจฉันและอารยองได้เป็นอย่างดี ปรากฏร่างหนาของหมอที่สวมผ้าปิดปากสีขาวตามแบบสุขอนามัยของเขา มือของเขาเองก็มียาเช่นกัน ฉีดยา..หรอ

 

ผมต้องฉีดยาแล้วก็..ใกล้จะหมดเวลาเยี่ยมแล้วครับ

 

งั้นก็..ฝากด้วยนะคะคุณพยักหน้าพร้อมกับกุมมือให้กำลังใจคุณอารยองอีกครั้ง ทั้งคู่ยิ้มให้กันก่อนอารยองจะโบกมือลาคุณด้วยรอยยิ้มดีใจที่อย่างน้อยก็ยังไม่มีใครทอดทิ้งเธอ ร่างเล็กจึงยิ้มกลับไปและเดินสวมหมวกออกจากห้องไป ระหว่างที่สวนกันเธอกลับได้กลิ่นบุหรี่จากตัวของหมอคนนั้น..

 

คุณเปิดประตูออกมาแล้วและเดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวก่อนจะกลับไปหวนคิด กลิ่นบุหรี่ที่ติดอยู่ปลายจมูกยังทำให้สงสัยอยู่ตลอดเวลา หมออาจจะสูบบุหรี่ก็จริงแต่ไม่สูบก่อนมาหาคนไข้หรอกนะมันแย่มากๆ เพราะแบบนั้น..ชายร่างใหญ่คนนั้นคงไม่ใช่คนของไอ้พวก..

 

ช่วย!!”

 

ย่าห์!! ไอ้เวรนี่!!”คุณเห็นอารยองถูกบีบคอพร้อมกับมือหนาสักลายรูปแมงป่องชูเข็มฉีดยาขึ้นพร้อมกับที่ร่างเล็กกระโดดถีบอีกคนให้พ้นจากอันตรายตรงหน้า หญิงสาวรีบบังคุณอารยองเอาไว้ด้วยตัวเอง มือเล็กกำปั้นไว้พลางพุ่งเข้าใส่ก่อนและอยากจับตัวมันให้ได้มากที่สุด แต่อีกคนกลับชูเข็มฉีดยาขึ้นและพร้อมจะพุ่งเข้าใส่คุณแทน

 

ใช่..หูฟัง..หูฟังของมาร์ค

 

ช่วยด้วย..ช่วยด้วยคุณพูดด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว เพราะถ้าพลาดแม้แต่อย่างเดียวคุณอารยองก็จะอันตรายไปด้วย ร่างเล็กใช้จังหวะนั้นมุดตัวลงไปโผล่ฝั่งตรงข้ามพร้อมกับยกเก้าอี้เหล็กขึ้นและทุ่มใส่ตัวของมันทันที อย่างน้อยก็ต้องช่วยได้สักนิดละวะ

 

คุณฮันวอลคะ..ช่วยด้วยค่ะ

 

ไม่เป็นไรค่ะ เอามือถือเครื่องนี้ไปโทรเรียกตำรวจหน่อยค่ะ ไม่ก็กดเรียกพยาบาล— คุณอ๊ะร่างเล็กที่กำลังล้วงมือถือออกจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ด้านหลังถูกฟาดด้วยขาเหล็กของเก้าอี้ลงที่ไหล่เล็กอย่างเต็มแรง หญิงสาวเบ้หน้ารับความเจ็บปวดเพราะความสับเพร่าของตัวเองก่อนจะหันไปจัดการไอ้หมีควายมันก็กระชากข้อเท้าคุณอย่างแรงพร้อมกับคางเล็กที่ฟาดลงกับขอบเตียง กลิ่นเลือดคละคลุ้งไปหมด ตอนนี้คุณเริ่มตาพร่ามากแล้วด้วย

 

ทำยังไงดี

 

โทรสิวะคุณ!!! สักเบอร์อะ!!”อารยองพยักหน้าและกดเบอร์ตำรวจทันที เสียงเล็กกรอกลงไปในสายพร้อมกับที่คนร้ายเริ่มรู้ตัวแล้วว่าไม่รอดแน่ ถ้าเขาโดนจับได้แล้วโดนซักลูกเมียเขาน่าจะไม่รอด ชายชุดกาวน์รีบกุลีกุจอลุกจากพื้นทันที คุณจับคางตัวเองที่เลือดไหลพลั่กๆไม่หยุดสักที

 

เจ็บตรงไหนไหมคุณ..อือ ..อารยองร่างเล็กนอนขดตัวอยู่ที่พื้น พร้อมกับกุมไหล่ตัวเองไว้แน่นพยายามจะลุกขึ้นยืนเพื่อไม่ให้อีกคนเป็นห่วงแต่อารยองก็ร้องไห้น้ำตาแตกเพราะความกลัวไปหมดแล้ว มะ..ไม่เจ็บค่ะ แต่เลือดของคุณ

 

ไม่เป็นไรค่ะ..ไม่เป็นไร

 

แต่..

 

เสียงดังโครมครามเลยครับเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าฮันวอลกวน--- เฮ้ยฮันโซลที่ทราบจากพยาบาลด้านหน้าว่ามีคนมาเยี่ยมอารยองคือจินอา เขาเลยรู้ว่าต้องเป็นเธอแน่ๆจึงยอมละงานจากด้านล่างและขึ้นมาหาทันที พอขึ้นมาถึงได้รู้ว่าห้องนี้ถูกลอบทำร้ายแล้ว ราวกับรู้ว่าวันนี้เธอจะมา ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้นโดยไม่ห่วงเสื้อผ้าราคาแพงพร้อมกับพยุงฮันวอลที่นอนขดอยู่ที่พื้น

 

บะ เบา ละ..ไหล่ฮันวอลกุมไหล่แน่นและเม้มปากลงแน่น เธอคิดว่าไหล่ต้องหลุดแน่ๆ แน่ละ นายนั่นมันฟาดสุดแรงเกิดขนาดนั้นถ้าไม่หลุดก็คิดว่า Xmenแล้วล่ะ อารยองอยากจะลงมาช่วยแต่เธอเดินไม่ได้แล้ว

 

ผมจะให้ลูกน้องของคุณพ่อมาเฝ้าคุณนะครับ ตอนนี้ก็ล็อกห้องไว้ก่อนผมจะล็อกไว้ให้เองจีฮันโซลบอกด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเจือกังวลคนไข้ที่อยู่ในอันตรายตลอดเวลา เขาอุตส่าห์ให้รุ่นน้องเขาเข้าเวรแทนแล้วนะ เอาคนไว้ใจได้ตลอดแต่กลับพลาดท่าเสียได้ ขนาดมีตำรวจเฝ้าตั้งสามนายตลอดทางเดินแล้วด้วย ยังไม่ปลอดภัยเลย

 

ค่ะ..ช่วย..คุณฮันวอลด้วยนะคะ

 

ครับ พี่อุ้มนะฮันวอลเอาผ้าเช็ดหน้าไปซับเลือดก่อนพี่จะเย็บแผลให้ฮันโซลยื่นผ้าเช็ดหน้าตัวเองให้ฮันวอลที่ตอนนี้กลายเป็นเด็กนิ่งๆที่ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรอีกแล้ว แค่คิดว่าคางแตกก็เครียดแล้ว หน้าสวยๆของฉันจะมีรอยเย็บหรอเนี่ย พอคิดแบบนั้นปากก็เบ้ลงพร้อมจะร้องไห้ทันที

 

ย่าห์ๆๆ ทำไมจะร้องไห้ละ ร้อยวันพันปีเธอไม่ร้องนะ

 

ก็หน้าหนูจะเสียโฉมแล้วพี่ฮันโซล!!!”

 

ไม่หรอกน่า พี่จะให้หมอแชยอนดูให้เอง ให้เขาเอารอยออกให้หมดหลังจากตัดไหมนะ โอเคมั้ยฮันโซลยกยิ้มและเรียกให้คนแถวนั้นเอารถเข็นมาให้เขาพร้อมกับที่ทุกคนช่วยพาไปห้องฉุกเฉินทันที เจ็บมันก็เจ็บแต่แค้นมากกว่า

 

แต่ที่ดีกว่านั้น..

 

ฉันได้โทรศัพท์ของโจรตอนมุดตัวมันด้วยละ ฮิฮิ

 

นี่!!!!!!!! เป็นแบบนี้อีกแล้วนะยัยตัวดี!!!”เสียงบ่นของมาร์คลั่นฉุกเฉินไปหมด ร่างเล็กอยากจะมุดดินหนีไปซะ ผลเอ็กซเรย์ออกมาแล้วว่าไหล่หลุดต้องใช้ผ้าคล้องแขนประมาณ2-3 อาทิตย์ด้วย แค่คิดก็จะบ้าตายแล้ว แถมคางก็ยังแตกเหมือนคนเป็นคางทูมเลยด้วยเนี่ย

 

เงียบหน่อยได้มั้ยหานี่มันโรงพยาบาลนะ

 

เธอนี่มันดื้อจริงๆมีหูฟังไร้สายไว้ทำไมหายัยง่าวมาร์คจิ้มที่หัวของร่างเล็กที่ตอนนี้ยุ่งเหยิงราวกับรังนกอย่างหงุดหงิด พอได้ยินคำนี้มันก็หงุดหงิดมากแล้วเนี่ย ใครกันละมันไม่ตอบคุณในหูฟังน่ะหา ไอ้พวกปัญญาอ่อน!

 

ฉันเรียกแล้วโว้ย! นายนั่นแหละ! ทำไม!ไม่!ตอบ!หา!รอ!ให้!ฉัน!ตาย!ก่อน!มั้ย!”คุณตะคอกกลับไปสุดเสียงจนคนแถวนั้นเอือมระอาเช่นกัน ถ้าไม่โมโหไม่พูดเสียงดังหรอกนะ แจฮยอนรีบเดินเข้ามาห้ามสองคนที่ตอนนี้จะเผาโรงพยาบาลแล้ว เขานั่งลงอีกฝั่งของมาร์คพร้อมกับจับหน้าของเธอพลิกไปมา

 

มั่นใจนะว่าเจ็บแค่นี้

 

อือ แค่นี้แหละ พลาดตอนยื่นโทรศัพท์ให้อารยองเฉยๆเองคุณจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดและสั่งให้แจฮยอนหยิบน้ำมาให้ดื่ม หยิบน้ำให้ดื่มหน่อยสิแจฮยอน

 

ยัง ยังจะไปใช้พี่เขาอีกนะมาร์คจะเป็นบ้าแต่ก่อนจะเป็นบ้าคือยัยบ้านั่นเอาโทรศัพท์ไว้กับคนอื่นได้ยังวะฮะ มาร์คลีลุกจากที่นั่งเหมือนคนลืมของไว้ที่บ้านอย่างรวดเร็วพร้อมกับพูดไวๆเพื่อความรวดเร็ว ฉันจะไปเอาโทรศัพท์ให้เธอ พอเสร็จแล้วก็ไปรอที่รถนะกลับเลย

 

พี่แจฮยอนฝากลากยัยนี่ไปหน่อยนะ

 

อืม

 

คุณมองใบหน้าของอีกคนที่เค้าโครงของคนเป็นกังวลมาก เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่และเสยผมที่ก่อนหน้านี้ทาเจลไว้ถูกลบออกเพราะเหงื่อ เธอจะรู้มั้ยว่าเขาได้ยินเสียงเธอเรียกอะไรสักอย่างแต่พยายามจะตอบกลับแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่ทันเขาเลยมุ่งหน้ามาโรงพยาบาลก่อนแต่เพราะการจราจรมันสั่งไม่ได้อยู่แล้ว เขาแทบจะวิ่งมาเธอรู้มั้ยเนี่ย

 

เป็นอะไรหรือเปล่า

 

..

 

โกรธหรอที่ไม่ได้บอกเหมือนไอ้มาร์คเอาน่าอย่าคิดมากแบบนั้นไปอีกคนเลย ให้ไอ้มาร์คมันใจน้อยไปคนเดียวนะๆ นี่จะอวดผลงาน ตอนที่ไปเอาเก้าอี้ทุ่มมันอะได้โทรศัพท์มาด้วยนะ—

 

“..”แต่อีกคนยังนิ่งเงียบจนคุณไม่รู้ตัวว่าต้องทำยังไงแล้ว มือหนาคว้าข้อมือของอีกคนมาดูพร้อมกับเห็นว่ารอยจับสีช้ำอมม่วงมันขึ้นชัดขนาดไหน รู้เลยว่ายังไงมันก็ไม่ทำแค่นั้นแน่ๆ

 

อันนี้..

 

รู้มั้ยว่าคนมันเป็นห่วงบอกแล้วไงว่าไม่ให้มาคนเดียวแจฮยอนพูดเสียงเรียบพร้อมกับดึงหนังยางจากข้อมือของเธอออกมาพร้อมกับลุกจากเก้าอี้ทางโรงพยาบาลจัดไว้ และย่อตัวให้เท่ากับคนที่นอนพิงหัวเตียงอยู่ อย่าทำตัวเหมือนไม่ต้องพึ่งพาใครอีก

 

ก่อนที่เขาจะจับผมสีดำสนิทของคุณไปด้านหลังและรวบมันไว้ให้อย่างเป็นระเบียบเพื่อไม่ให้คุณอายที่ผมกระเซอะกระเซิงแบบนี้ ร่างเล็กตาค้างเพราะไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ จู่ๆก็รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมา ไม่รู้ว่าเป็นอะไรหัวใจก็เต้นโครมครามจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน

 

ขอรถเข็นด้วยครับ

 

คือ..ฉันเดินได้

 

หรืออยากให้อุ้มอีกคนทวนเสียงห้วนพร้อมกับใบหน้าตึงๆของเขา ดุเหมือนหมาเลยวุ้ย คุณส่ายหน้าพร้อมกับกำลังจะหย่อนขาลงแต่อีกคนกลับมองตาดุเพราะว่ารถเข็นยังไม่มาเพียงไม่กี่วินาทีรถเข็นก็ถูกเข็นมาตรงหน้า แจฮยอนเขยิบเข้าไปหาเธออีกครั้ง ร่างเล็กรีบถอยหน้าออกทันที

 

เป็นอะไรจะพยุงไปนั่ง อยากให้หงุดหงิดหรอ

 

ปะ เปล่าๆคุณส่ายหน้าก่อนจะยื่นแขนไปให้เขาช่วย ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งรู้เลยว่าเขาอันตรายและน่าดึงดูดมาก เขามีกลิ่นฟีโรโมนที่น่าเข้าใกล้เสมอ ร่างเล็กเม้มปากแน่นเมื่อแก้มของเขาเฉียดจมูกเพียงนิดเดียวก็ได้กลิ่นเขาชัดกว่าเก่าจนหน้าแดงเถือกไปหมดแล้วลำบากตรงคว้าหมวกขึ้นมาบดบังไว้อีกครั้ง

 

อุ้มนะแป๊บเดียวจะให้นั่งดีๆ

 

ฉันลงจากเตียงได้น่า

 

อะแจฮยอนยืนมองคนเก่งก่อนที่เธอจะทรุดลงอีกครั้ง น่าจะเป็นเข่าตอนกระแทกแน่เลย คิดได้แบบนั้นก็อยากจะขยี้หัวตัวเองแก้เซ็งลำบากเขาต้องมาช้อนตัวขึ้นอยู่ดีนั่นแหละ ร่างเล็กจึงอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของคนออกกำลังกายเป็นประจำแบบนี้ไงละ

 

เขาวางเธอลงพร้อมกับเข็นไปข้างหน้าโดยไม่ใส่ใจอะไร

 

แต่คนใส่ใจและคิดมากเนี่ย

 

มันคือ นัมฮันวอลโว้ย!!!!!!



talk

มันคงเป็นความรักฮรุกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

228 ความคิดเห็น

  1. #178 JK_nest9704 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 00:02

    ตาแจแกทำแบบนี้ได้ไง! ทำให้คนอื่นใจสั่นแบบนี้ได้ไง!!


    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-08.png

    #178
    0
  2. #53 Napat7639 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:57

    ฮื่อออออออเขินนนนนน
    #53
    0
  3. #52 jjjj77127 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 22:16
    ดูแลดีมากเลย
    #52
    0
  4. #51 BBHBYT04 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:57
    เกือบไปแล้วฮันวอลล
    #51
    0
  5. #50 dreamyoumsk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:49
    ตอนนี้แอคแทคแรงมากเลยคุณจอง
    ;——; ไม่ไหวแล้วจะตายให้ได้
    #50
    0